Categorie archief: 21st century skills

TPACKen met Pabo-studenten

Hoi Marcel,

Vorige week maandag heb ik bij ‘jouw’ minor Digicoach The Game het TPACK-spel gespeeld met de studenten. Ik heb je al verteld dat ik niet zo tevreden was over deze bijeenkomst. Daar zijn verschillende oorzaken voor te benoemen, één was dat ik nog niet zo fit was na mijn weekendje London bij mijn zoon :).
Het was voor mij ook de 1e keer dat ik dit spel met een groep studenten speelde (wel aankomende leerkrachten, het zijn 4e jaars Pabo-studenten). Dat ging toch wat anders dan met docenten. Ze bleven allemaal allemaal achter hun laptop/tablet zitten. In plaatst van spelen (met kaarten en eigen creatieve geest) gingen ze zoeken. Nu ben ik de laatste die vind dat je niets mag opzoeken en gebruiken, maar dat was niet de bedoeling van dit spel. Dat is een leermoment voor mij: TPACK-spelers achter hun tafeltje en computer en in een kring met elkaar en de kaarten spelen.

Er werden trouwens wel erg leuke lesideeën bedacht. Het leuke van deze minor is dat alle spelers/studenten hun eigen weblog bijhouden! Deze minor is een game, dus zijn er allerlei quests. Eén quests bestond uit het schrijven van een review over TPACK the game.

Verschillende studenten hebben deze quest gekozen. Ik word van deze blogs erg blij.

Juf Suzan zag ook wel mogelijkheden om dit spel samen met leerlingen te spelen. Een vooruitstrevende juf zeg, samen met je leerlingen nadenken hoe je je les vorm geeft. Juf Karin beschreef een lesidee voor dierendag, benieuwd of ze hier vandaag mee aan de slag is gegaan. Juf Sonja gaf me een Top & een Tip 🙂 Sonja gaf als tip om meer te laten zien wat de mogelijkheden zijn. De bedoeling van het TPACK spel is dat leerkrachten in 1e instantie met eigen kennis en kunde tot een lesidee komen waarin technologische toepassingen verweven zijn. Het blijkt dat je met redelijk eenvoudige middelen al veel variatie in je les kan brengen, dat hebben de studenten ook laten zien. Ik ben bang als we voorbeelden laten zien er te veel gestuurd wordt. Maar misschien is het wel een idee om het in te brengen tussen ronde 2 en 3 of als afsluiting. Laten zien en vooral uiteindelijk ook doen is het uiteindelijke doel. Maar daar zijn weer vervolgsessies voor, zoals dingen@zuyd :). Meester Guido had als slotopmerking dat je niet TE veel ICT-toepassingen in je les moet verwerken. Inderdaad technologische toepassingen zijn een hulpmiddel en niet het doel. De bedoeling van het spel is dat je nadenkt over hoe je meer variatie aan kunt brengen in een les en  beter aansluit op de belevingswereld van het kind in je klas. Meester Raoel vroeg zich af of je wel tijd hebt bij elke les na te denken over welke ICT-mogelijkheden je kunt integreren. Als leerkracht kies je nu ook automatisch de didactische werkvorm voor het overbrengen van je les, het integreren van een technologische tool zou ook een automatisme moeten worden.Dat betekent wel dat de gereedschapskist van de leerkracht gevuld moet worden met kennis over deze tools. Het TPACK-spel is is een hulpmiddel om leerkrachten even bewust stil te laten staan bij de manier waarop ze nu lessen geven en kijken of dat ook anders kan. Meester Ties had een leuk idee. Leerlingen trekken een didactische en technologische kaart en met die werkvormen dan een les voorbereiden. Ik heb hem uitgedaagd om het te doen. Hij krijgt van mij een TPACK-spel kado als hij de uitdaging aanneemt! Dat levert hem vast bonuspunten op in de minor :). Juf Nandy tenslotte had met haar groep geen gemakkelijke combinatie getrokken (veters strikken (content) – spel (didactiek)- wiki (technologie)). Maar Nandy heeft het goed begrepen; het gaat in dit spel niet zozeer om de uiteindelijke les maar om SAMEN met een groep leerkrachten kritisch na te denken hoe ict ZINVOL in te zetten in je onderwijs. Blijvend leren van alle nieuwe ontwikkelingen, daar gaat het om.

Uiteraard heb ik op alle blogs een reactie achtergelaten. En ik zal dit blogbericht achterlaten op het blog van de Minor Digicoach.
Wat kan je van spelen toch veel leren 🙂 en van bloggen ook! Ik heb weer veel geleerd.

groet,
Judith

Zuyd Bibliotheek toekomstproof?

Hoi Marcel,

Begin deze maand twitterde Maikel :

Leuk hè 🙂 Hij had gelijk, het is eeninteressant artikel.

Het artikel “De bieb als hangplek” in het NWT magazine (helaas niet gratis online te lezen, maar het tijdschrift is ook onderdeel van Zuyd Bibliotheek collectie, of kom m lezen op onze flexplek ;)) beschrijft de metamorfose die bibliotheken langzaam ondergaan: van een stoffige boekenwalhalla naar een kenniswalhalla vol met innovatieve gadgets.

Veel bibliotheken hebben te maken met dalende uitleencijfers, maar daar tegenover stijgen de bezoekersaantallen. Dit is zowel een nationale als internationale trend. Dalende uitleencijfers is trouwens geen trend bij Zuyd Bibliotheek, daar worden steeds meer boeken uitgeleend (ipv auteursrechtelijk beschermd materiaal op te nemen in een syllabus/ELO worden enkele exemplaren van de boeken gekocht en uitgeleend).
Ondanks het ouderwets imago van de bibliotheek zoeken veel jongeren de bibliotheek weer op om samen te leren en studeren. De bibliotheek als ontmoetingsplek en studiecentrum!

De bibliotheek was, is en blijft natuurlijk dé broedplaats om informatie (in welke vorm dan ook) te verzamelen en uit te wisselen.

De bibliotheek zou naast deze broedplaats, zo staat in het NWT-artikel ook een proeftuin moeten zijn van technische snufjes (ons X-lab!), is de mening van futurist Marcel Bullinga (Futurecheck). Enkele voorbeelden die in het artikel genoemd worden:

Geen boeken meer in de bieb in 2025? Zou het zo zijn dat tegen de tijd dat ik met pensioen ga Zuyd bibliotheek boekvrij is? Bullinga verwacht het wel.
De interim-manager van Dienst O&O heeft voor de zomervakantie de resultaten van een quickscan van Zuyd Bibliotheek beschreven in zijn rapport. Hij concludeerde dat in de praktijk soms onduidelijkheid was over de rol van de bibliotheek. Het adviseerde het beeld van de bibliotheekfunctie te herbevestigen in een visiedocument. Wat mij betreft staat hierin dat de voornaamste taak van de bibliotheek zijn: ondersteunen, adviseren en verzorgen van 21st century skills, informatievaardigheden in het bijzonder, zowel aan studenten als docenten. Daarnaast hoop ik dat (meer naar de toekomst toe) in het visiedocument ook aandacht zal zijn voor innovatie.
Vanavond is de presentatie van nieuwbouw Zuyd in Sittard, in de volksmond ‘Dobbelsteen’-complex. Hierin zullen de Sittardse bibliotheeklocaties van Zuyd samen met de openbare bibliotheek samen 1 bibliotheek gaat vormen. Zit in dit concept al innovatieve technische vernuftjes zoals in The Library of Birmingham? Waar boeken voorzien gaan worden van virtuele labels zodat je de boekenkasten kunt scannen met je smartphone. Bezoekers die ‘gelabeld’ worden zodat ze van elkaar zien waar ze naar op zoek zijn en wellicht informatie kunnen uitwisselen over het onderwerp. Hoe cool is dat? Jaja, ik zie ook wel wat privacy-issues opdoemen.
In Birmingham opent over 1 jaar deze nieuwe futoristische bibliotheek. Het digitale concept: Rewriting the book is bedacht doorNederlandse ontwerper Peter Slavenburg.

Het gaat er om alles in de bibliotheek digitaal toegankelijk te maken. En het moet vanaf een toegankelijk apparaat, zoals een smartphone of tablet, te bedienen zijn (Peter Slavenburg)

Ik zie die combi van X-lab en Bibliotheek (en proftuin?) wel zitten. Jij ook?

Greetings,
Judith

Andere blogs van mij over de toekomst van de bibliotheek:

Leren, ook zonder docent #V1b22

Ha Marcel,

Voor de zomervakantie heeft Ilse Meelberghs mij uitgenodigd om een dagdeel in het introductieprogramma voor 1e jaar studenten Financieel Management (verkort programma) te verzorgen met als thema:  onafhankelijk & betrouwbaar leren (zonder docent) bij Zuyd. Of hier een uitdaging voor mij in zat? Natuurlijk …. altijd. 🙂

Mijn eerste uitdaging was om een Prezi in elkaar te knutselen, ik ben wel tevreden over het resultaat 🙂

Ook een uitdaging was om diverse social media tools te integreren. Studenten gaan aan de slag met RSS, Twitter en LinkedIn als voorbereiding op het project beroepsoriëntatie die ze in de weken daaropvolgend moeten uitvoeren.

En natuurlijk wat pauze-filmpjes tussendoor want onderzoek bevestigt: pauzes doet beter leren 🙂

Mijn doel was dat ze begrijpen dat ze hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen als ze iets willen bereiken in deze veranderende kennismaatschappij. Ik reik ze wat aan, misschien dat ze het niet meteen snappen/oppikken maar dan toch wel later (hoop ik). De meerwaarde van social media tools voor je leerproces ervaar je toch pas op langere termijn. En dat is altijd persoonlijk!

De presentatie begon ik door enkele vragen via Mentimeter te stellen. Daaruit blijkt dat de smartphone het meest gebruikt wordt, dat whatsapp het meest populair is en studenten vinden dat ze redelijk veel van social media af weten. Weinig verrassend.

Daarna heb ik Todays Meet gebruikt om antwoorden te krijgen op mijn vragen:

  • Denk aan je beste leraar. Waarom was hij/zij de beste?
  • Hoe leer jij?
  • Waarom wil je leren?

De meeste leren om hun diploma te halen en een goede baan te krijgen, ze leren door samenvattingen te maken van boeken en hun beste docent had humor en kon goed uitleggen. Het zijn voor de hand liggende en traditionele antwoorden. Overal lees en hoor ik dat onze studenten ondernemend zijn, veel initiatief tonen maar dat viel nu een beetje tegen, vermoedelijk kwam deze workshop wat te vroeg voor hen.

Na afloop vroeg ik of ze deze workshop zouden aanbevelen. Ik kreeg hierop niet zoveel feedback. Het werd me wel duidelijk dat RSS – Google Reader en samenwerken in Google Docs iets was waar ze (direct) wat mee konden doen. Social media (met name Facebook en Twitter) vinden ze (nog) een privé aangelegenheid en geen tool waar je van/mee kunt leren/netwerken. LinkedIn is nog helemaal een ver-van-hun-bedshow.

Van de collega’s die aanwezig waren ontving ik positieve feedback, zij hadden ook wat geleerd 🙂
Judith

Software Developer, Technology Enhanced Learning Advisor, Teacher, Politician? Same skills needed!

Ha Judith,

Je weet dat ik in deze ‘zomerse’ weken uren aan het inhalen ben voor Team Media. Het onderwijs en allerlei gebeurtenissen bij de faculteit hebben ze opgegeten en in deze rustige periode waarbij iedere docent en (bijna iedere) student vakantie heeft kan ik lekker wat tijd terug pakken. Dus bezig met Serious Gaming! Ik ben een online mini-course Serious Gaming als intro voor collega’s en studenten. Als dat een beetje lukt, moeten we misschien samen eens op zoek naar materiaal over Social Media dat we op diezelfde manier presenteren (wellicht als trailer voor je eDingen course)… Maar goed tijdens mijn zoektocht in het materiaal dat ik vaker gebruik (omdat het goed is!) kwam ik de volgende uitleg tegen over de Software Developer.

En nu weet ik niet of mijn vier beroepen/hobbies nu toevallig deze skills verenigen of dat ik denk deze skills te hebben en toevallig deze vier beroepen/hobbies doe. Maar het filmpje (in twee delen) over de Software Developer is volgens mij net zo waar voor de Technology Enhanced Learning Advisor (ICTO Adviseur), de Docent en zelfs de Politicus. Of ben ik nu zelf (weer eens) de draad kwijt?

En nu denk je maar communiceren dan? 😉

Eigenlijk zijn we allemaal een beetje developer. Waar dan ook, onderwijsdeveloper, studentdeveloper, leefomgevingdeveloper, innovatiedeveloper, …developer vul zelf maar in. De skills zijn goed voor iedereen in the 21th century!

Groeten Marcel

Het avontuur anamnese en serious gaming!

Belofte maakt schuld Judith!

De drie fysiotherapeuten hebben hun BLOG over hun avontuur in de Serious Gaming wereld ingeleverd! Een avontuur met vervolg, want later deze week komen er twee nieuwe kandidaten die een tweede deel gaan beleven in het avontuur: Serious Gaming binnen de Fysiotherapie Zuyd.

Enjoy!

Aan ‘m Game Ze!

Het einde van het door Marcel Schmitz zo mooi genoemde avontuur is helaas in zicht gekomen. Graag zouden we nog een keer onze ervaringen op papier willen zetten.

Kom je als drie fysiotherapeuten in opleiding met het idee om een DVD te maken, om de studenten een gestructureerde anamnese (= het eerste vraaggesprek voorafgaande aan het eerste onderzoek tussen therapeut en patiënt) te leren.  Maar hoe zet je nu een goede DVD in elkaar zonder verstand van techniek?! We zijn daarom opzoek gegaan naar iemand die ons hierbij kon helpen en zijn bij Marcel Schmitz terecht gekomen. Marcel kwam met het idee een serious game te maken, waarbij er grote vraagtekens boven ons hoofd kwamen te hangen. Want wat was nu precies een serious game?! Het begon inderdaad met een saaie passieve ouderwetse DVD, maar Marcel bracht ons snel van dit idee af en maar goed ook…!
Vooraf hadden we gelukkig al veel voorwerk gedaan. We hadden ons verdiept in de literatuur over de anamnese en bijbehorende aspecten. Niet alleen de vorm van het product was belangrijk, maar ook de inhoudelijke achtergrond. Door het verdiepen in de literatuur en het afnemen van een vijftal interviews aan fysiotherapeuten, hebben we vastgesteld welke aspecten er zeker in het onderwijsproduct verwerkt moesten worden. De te leren aspecten zijn:

  • Het in kaart kunnen brengen van de klacht
  • Het naar voren halen van de tijdslijn
  • De invloed van de klacht op de patiënt
  • De medische voorgeschiedenis en medicatie
  • Communicatieve vaardigheden
  • Het ICF- model* en RPS- formulier**

* Het ICF- model, staat voor International Classification of Functioning, Disability and Health. Deze classificatie is een middel om het functioneren van mensen te beschrijven met de factoren die daarop van invloed zijn.

** Het RPS-formulier staat voor Rehabilitation Problem-Solving. Dit is een formulier gebaseerd op de ‘International Classification of Functioning, Disability and Health’. Het RPS- formulier is een instrument waarmee (para)medici een patiëntprobleem kunnen analyseren en de specifieke problematiek in relatie leggen met de patiënt en zijn beperkingen.

Nu was de vraag alleen: welke vorm krijgt de serious game? Die vraag was nog niet zo 1,2,3 beantwoord. Hiervoor zijn heel wat brainstormsessies en discussies aan vooraf gegaan.
Na een ochtend discussiëren kwam bij ons allemaal de stoom uit de oren, zo erg dat Marcel aangaf dat het verstandiger zou zijn om een pauze in te lassen. Na de pauze zouden we vervolgens een start maken met het maken van een prototype. Zo zijn we ’s middags aan de slag gegaan met pen en papier en was ons eerste prototype aan het einde van de middag een feit. We hadden een spel gemaakt waarin iedere speler een aantal karakteristieke eigenschappen  kreeg en je door middel van vragen, opdrachten en informatie, je erachter kon komen welke eigenschappen je medespelers hadden. Het spel was leuk om te spelen, maar niet zodanig dat we tevreden waren.

Er miste namelijk nogal wat spelelementen. Deze spelelementen zijn we te weten gekomen, door een presentatie bij te wonen van Jeroen Alessie (docent fysiotherapie en multimediadesign aan de Avans Hogeschool). We hebben het prototype destijds ook met Jeroen besproken en hij gaf aan dat het te zeer gericht was op fysiotherapie. Ook miste het spel een aantal elementen, zoals: competitie kunnen aangaan met je medespelers, feedback, intrinsieke en extrinsieke motivatie. We zijn dus toen maar weer verder gaan brainstormen over andere spelvormen, maar hebben het eerste prototype in gedachte gehouden. Hierdoor zijn weer een aantal discussies tot stand gekomen. Moesten we nu kiezen voor een spel binnen de context van fysiotherapie of juist buiten deze context, maar wel met dezelfde ‘te leren aspecten’?

Uiteindelijk was het spel ‘buiten de context’ nog te hoog gegrepen en zou de tijd onze grootste vijand worden. We zijn daarom verder gegaan met de ontwikkeling van ons prototype wat we al hadden liggen. Hierbij hebben we zo goed mogelijk geprobeerd de spelelementen te verwerken.  Na veel knippen en plakken hebben we uiteindelijk toch een mooi eindproduct kunnen afleveren. Hieronder zie je het uiteindelijke product.


Ondanks vele discussies, knelpunten en dwarsbomen, zijn wij heel erg tevreden met ons eindproduct en willen we graag nog een aantal mensen bedanken. Dit zijn:

  • Marcel Schmitz: ICTO adviseur serious gaming, voor de begeleiding tijdens het ontwikkelen van de serious game.
  • Anita Stevens: afstudeerbegeleidster, voor de goede begeleiding tijdens het afgelopen jaar.
  • Jeroen Alessie: voor de nodige tips over serious gaming.
  • Alle testpersonen, voor het testen van de serious game en het leveren van feedback.

Groetjes,

Sandra Heuijerjans, Linda Jacobs en Maartje Caubo