Categorie archief: Gaming

Escape Game @Rijksmuseum

Hi Marcel,

Eind juni appte ik Liesbeth Mantel (@Moqub voor intimi šŸ™‚ ) het bericht uit de Volkskrant over een Escape Game in het Rijksmuseum. Liesbeth, hoofd Exposities, Collecties & Informatie van De Domijnen, heeft altijd belangstelling voor nieuwe dingen. Zij reageerde prompt: Zullen we samen op onderzoek gaan? We hadden al een lunchdate gepland. Die vond dus plaats in Amsterdam voordat we op Ć©Ć©n van de warmste dagen van het jaar het redelijk koele Rijksmuseum ingingen. Had ik het artikel in de Volkskrant nu maar goed gelezen dan was ik beter voorbereid en was ik niet zo op het verkeerde been gezet door de term ‘Escape Game’.

In de bevestigingsmail hadden we al gelezen dat we niet in een rij hoefde te gaan staan maar onze ogen goed open moesten houden en onder het museum moesten zijn. Die aanwijzing vonden we redelijk snel door een hint (met haar ogen) van de mevrouw achter de informatiedesk šŸ™‚

Na de introductiefilm kregen we de opdracht. We konden kiezen tussen 2 niveaus: beginners en experts. De spelleidster vroeg of we al vaker Escape Rooms hadden gespeeld (wederom op verkeerde been gezet). Ja ik wel. Liesbeth niet. Wij gingen uiteraard voor de expert-opdracht. Dat zou ons zo’n 2 uur kosten. We hadden nog ruim 3 uur tot sluitingstijd. Moest lukken toch?

Zonder te veel van de opdrachten te verklappen. Het spel is prachtig vormgegeven. De ambiance is geweldig. Bezoekers die het spel niet spelen valt niets op. Je komt in ruimtes waar je als bezoeker van Het Rijksmuseum niet snel naar toegaat. Is natuurlijk ook slim want in die ruimtes is het minder druk. Bij alle hints staan spelleidsters die je verder op weg kunnen helpen. Een enkeling deed dat niet zo subtiel. Een beetje jammer.

In eerste instantie moesten we coƶrdinaten vinden zodat we het kantoor van Bert vonden en vervolgens een opdracht om de code van een deur te kraken. De opdrachten waren niet des ‘escape rooms’. Wel leuk hoor. Het waren veelal taalspelletjes en idd vooral je ogen goed gebruiken (voor een spel in een museum, prachtig gevonden). We liepen van zaal naar zaal van verdieping naar verdieping (zonder te rennen!) op zoek naar de hints. Het grote nadeel is dat je dan eigenlijk niets van de collectie ziet. Het is geen educatief spel. Het heeft ook niets met ‘escape’ te maken. Je hoeft nergens uit te ontsnappen. Er zit geen tijdsdruk zoals in een escape room wel het geval is. We hebben over de eerste 3 opdrachten lang gedaan. We hadden nog even wat gedronken (we hadden dorst). De tijdsdruk begon pas toen we nog een nog maar uur hadden voor het laatste gedeelte van het spel. Dat zou heel krap worden, zeiden ze. We konden switchen naar het beginners niveau. No way. Dus wij aan de slag. En met 1 hint vragen, lukte het ons! Vlak voor sluitingstijd hadden we de code gekraakt.

De kop van de Volkskrant was “Escape Game: slimme manier om nieuw publiek te trekken of goedkoop?”
Liesbeth en ik hebben een vermakelijke middag gehad. Maar de term ‘Escape Game’ vind ik verwarrend want daar heeft het niets mee te maken. Het is een speurtocht door het museum. Geef het een andere naam: museum game, kijk je ogen uit of op jacht naar de schat. En werk het thema beter uit. In ieder geval het einde na opening deur. Want waar het om draaide kwam nergens terug. Vind de geheime formule? staat in de trailer maar dat kwam in het spel niet meer terug. Althans mij niet opgevallen.

Het is een leuke manier om met (oudere) kinderen door het museum te lopen. Of als bedrijfsuitje. We zagen een aantal groepen die tegen elkaar speelden, die hadden veel lol. Ik vind het geen activiteit voor een eerste bezoek aan het Rijksmuseum vanwege redenen die ik al heb genoemd. Je komt met het spel niet langs de highlights. Maar je gaat toch niet uit het Rijksmuseum zonder even een blik op de Nachtwacht hebben geworpen? Dat hebben we dan ook nog even gedaan.

Escape Game is nog te spelen t/m 2 september. Meer informatie over kosten (wel een gek bedrag ā‚¬17,77) en aanmelding is te vinden op de website van het Rijksmuseum.
Ook Liesbeth heeft geblogd natuurlijk. Het is niet zo gek dat onze ervaringen overeenkomen. We hebben na afloop op een terrasje het een en ander geĆ«valueerd.Ā Lees haar blog.

Warme groet,
Judith

Leren en games leeslijst

Ha Judith,

Al ben ik momenteel meer bezig met het lezen van artikelen over learning dashboards en learning design, toch blijf ik ‘gaming en learning’ volgen.

Na een week met twee mooie gamification workshops en de begeleiding van een afstudeerder in amsterdam die met een serious game bezig is, past deze lijst van het Institute of Play

http://www.instituteofplay.org/work/projects/games-learning-reading-list/
Groet Marcel

Ervaringskennisbank spel en CF awareness spel

Ha Judith,

Betere namen heb ik nog niet en het is ook eigenlijk niet aan mij om de namen van de spellen te bedenken, maar vandaag ben ik bezig geweest met twee start/brainstorm sessies bij het maken van spellen die uiteindelijk moeten leiden tot een digitale variant.

Allereerst ben ik binnen het project Voor ElkaarĀ bezig met het bedenken en laten bouwen van een online ervaringskenniscentrum. Met een afstudeerder kijk ik welke gamification methodieken er zijn om binnen die omgeving ouders te stimuleren om een bijdrage te leveren, oftewel hun ervaringskennis te delen. Vanochtend hadden we onze eerste (van drie) sessie waarin dat we na focusgroepgesprekken en een literatuurstudie een ontwerp gaan maken van het spel. Of beter gezegd we gaan een (paper) prototype maken van het spel. Het gaat zich over een onderzoek naar gamification, kortom hoe kan ik spelelementen gaan gebruiken in het systeem of in het proces van het delen van ervaringskennis. Maar om met ouders hierover te praten is zo’n paper prototype belangrijk. Tevens ook voor het ontwerpproces an sich. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we een serious game aan het maken zijn, die door ouders op het moment dat ze bij elkaar komen bij bijvoorbeeld congressen, te gebruiken is. En waarmee dus offline mensen geholpen worden om kennis en ervaringen te delen.

Niels gaat nu een eerste versie knippen, plakken, knutselen op basis van de opgestelde requirements geĆÆnspireerd op Rummikub, kwartet en de 1000 blank cards game met een centrale kennisdata-bank in het midden.

Een eerste schets van mezelf. Ik ben erg benieuwd naar de eerste versie van Niels. Daarover later meer. Maar dat was het niet voor de maandag.

’s Middags had ik een overleg met collega Rianne van Ergotherapie, Marieke en Christianne twee ergotherapiestudenten en Irene MolsĀ ervaringsdeskundige op het gebied van Cystic Fibrosis (CF). Ook dit was een eerste stap op weg naar een spel. De studenten hadden interviews gehouden met patiĆ«nten en familie om te komen tot een spel/digitale ondersteuning voor het spel. Voor de sessie was het doelĀ nog niet helemaal duidelijk: awareness, self management, geld ophalen voor de stichtng, social support, allemaal besproken opties. Uiteindelijk zijn we er in onze brainstorm op uitgekomen dat het een spel moet zijn voor een kind in de leeftijd van de basisschool waarbij het kind geholpen wordt omĀ vanuit de gedachte van wat wel kan, kleine haalbare doelen te stellen en waarbij de omgeving (ouders, school, vriendjes, familie,Ā clubs, maar ook therapeuten, zorgverzekeraars enĀ wellicht zelfsĀ ‘sponsorende bedrijven’) geĆÆnformeerd wordt over de stappen die het kind neemt (ook met betrekking tot CF) en waarbij het kind volgens de methodiek van … (naam vergeten, maar daar gaan de dames over) met behulp van plaatjes en foto’s, geholpen kan worden aan doelstelling, stappen planning, maar zeker ook “wat kan mij daarbij helpen” en waarbij die hulptroepen geholpen kunnen worden door inzicht te geven in de situatie, in de wensen en wellicht in mogelijke acties die zij kunnen uitvoeren om het kind te helpen zonder de regie af te pakken.

Vanuit een spelgedachte laten we ons inspireren door theSims, FLUXX, Kamergotchi the American Horsepower Challenge en natuurlijk SuperBetter. De dames zijn aan de beurt en ook dit is maar een eerste schets van mijn idee van de view voor het kind.

De dames gaan ook een paper prototype maken, zodat we het kunnen spelen om er van te leren. Ik ben erg benieuwd en zal je op de hoogte houden!

Groet Marcel

“You are the hero of your own story”

Must see filmpje, Marcel.Ā Deze TEDEd van Matthew Winkler: What makes a hero?

heroesjourneyKen je het boek The Hero with a Thousand Faces van Joseph CambellĀ (1949)? Winkler behandelt kort het concept uit dit boek:Ā Hero’s journey. De reis van een held begint en eindigt in de gewone wereld,Ā maar de avontuurlijke zoektocht speelt zich af in een onbekende, bijzondere wereld. De reis van elke hero volgt altijd hetzelfde patroon. Ook wij, gewone mensen, volgen deze patronen, we vechten dan wel niet zoals bijvoorbeeld Katniss Everdeen in de Hunger Games tegen allerlei soorten vreemde beesten. Maar ook wij proberen onze comfortzone te verlaten, doen ervaringen op die ons veranderen. Cambell zei: “In the cave you fear to enter lies the treasure you seek.”

Inzicht in dit patroon kan behulpzaam zijn als je game elementen wilt integrerenĀ in je onderwijs of community, dacht ik zo.

Judith

Via @MiekeHaverkort

*blogtitel is ook citaat van Joseph Cambell

Game On. Gastblog @loespustjens

*trotse moeder*

OUR 2bejammed GUEST:Ā Loes Pustjens

Hallo Marcel!

Ik hoorde van mam dat je erg enthousiast was over mijnĀ opdracht over serious gaming die ik kreeg voor het vak Innovaties in de Marketingcommunicatie. Leuk! In het kader van kennisdelen (hallo moeders), schrijf ik daarom dit blog. Misschien heb jij als game-expert nog ideeĆ«n over mijn opdracht? šŸ™‚

Vorige week ben ik ter inspiratie voor deze opdracht samen met medestudenten van de master Media & BeĆÆnvloeding naar het FreedomLab in Amsterdam gegaan. Dit is een ā€œfuture studiesā€ denktank waar experts vanuit verschillende disciplines (filosofie, economie, antropologie, sociologie, informatiekunde, psychologie, communicatiewetenschap, ga zo maar door) zich bezighouden met mens en technologie. Met deze kennis beogen ze grote organisaties te helpen om het heden te herdefiniĆ«ren door op de toekomst te anticiperen. FutureLab ontwikkelt future-proof strategieĆ«n, organisatievormen, proposities, merken, producten en diensten. Klinkt nogal abstract allemaal, maar dat viel allemaal reuze mee. We kregen een gastcollege en workshop van Jeroen van Mastrigt-Ide over serious gaming. HijĀ  vertelde ons over het belang van intrinsieke motivatie bij het ontwikkelen van een game. Deze verschillende vormen van intrinsieke motivatie werden ingedeeld in groepjes, waaruit vervolgens verschillende soorten player typologieĆ«n kunnen worden geabstraheerd.

De opdracht die bij dit studie-uitje hoorde is: ā€œcreĆ«er een game-concept op basis van een player-typologie. Doe dit aan de hand van een bepaald domein (gezondheid, educatie, finance, etc.), en ga daarbinnen op zoek naar een situatie waarbij mensen geactiveerd en gemotiveerd moeten worden. Baseer vervolgens je game-concept op game mechanics die het desbetreffende player type kunnen activeren/motiveren. Gebruik literatuur om je standpunt te onderbouwen.ā€

Oh ja, nog bedankt voor dat artikel wat je me doorstuurde ā€¦ šŸ™‚

Deze opdracht maak ik met 4 medestudenten. Ons idee tot nu toe: we ontwikkelen een game binnen het domein ā€œeducatieā€. Daarbij willen we kinderen in de leeftijdscategorie van 8-12 jaar wijzen op de brandgevaren van een huis. De speler moet op het huis van een oude man passen dat vol brandgevaren zit. Het doel van het spel is om brandgevaren in het huis te ontwijken en het weer in zijn originele staat op te leveren. Tijdens de game wordt de speler dus geconfronteerd met verschillende gevaren, zoals een pan op het fornuis die mogelijk vlam kan vatten, een stijltang die nog in het stopcontact steekt en een magnetron die een maaltijd in een metalen bak opwarmt. Het is aan de speler om deze gevaren tijdig te ontdekken en te voorkomen dat er brand ontstaat. Wanneer er uiteindelijk toch brand uitbreekt, moet de speler de juiste handeling uitvoeren om de brand te blussen. Het kan dus een heel educatief spel voor kinderen zijn, omdat ze gevaren leren herkennen en leren hoe ze moeten handelen in geval van brand.
De player typologieƫn die hierbij centraal staan zijn de Explorer en de Achiever. Achievers zijn mensen die de focus leggen op presteren en winnen. Zij willen nieuwe levels halen en zo hoog mogelijk op de ranglijst eindigen. Explorers zijn ontdekkers en avonturiers. Zij halen voldoening uit het verkennen en ontdekken van nieuwe dingen in de omgeving. Game mechanics kunnen ervoor zorgen dat de intrinsieke motivatie van spelers wordt geactiveerd (Ferro, Walz & Greuter, 2013). Zo kan de speler in de virtuele ruimte rondlopen en icoontjes aanklikken die informatie geven over de veiligheid van een bepaald object. Op die manier kan de speler verschillende gevaren ontdekken. In de situatie dat er brand uitbreekt, wordt de speler via een pop-up box gevraagd welke oplossing het beste is. Dit moet de intrinsieke motivatie van de Explorer player typologie aanwakkeren. Het leek ons wel een mooi idee om er ook competitie-element aan te hangen. De speler krijgt bonuspunten wanneer hij de juiste oplossing heeft gewonnen die kunnen leiden tot een extra leven. Als de foute oplossing gekozen wordt, dan verliest de speler een leven. Er wordt dus gebruik gemaakt van een reward-schedule. Ook maken we gebruik van een ranking system, waarbij de snelste speler bovenaan in de ranking komt de staan. Een voordeel daarvan is dat ook de intrinsieke motivatie van Achiever player typologie wordt gestimuleerd.mindmaploes

De uitwerking van de opdracht blijft redelijk abstract; we mogen maar 1 a4ā€™tje tekst aanleveren dus we kunnen nietĀ heel erg diep op de technieken in gaan. De opdracht werken we nog uit in een infographic. Deze zal ik ook nog posten wanneer deze af is šŸ™‚ Ik weet niet in hoeverre jij je bezig houdt met intrinsieke motivatie en daarop aansluitende game-mechanics, maar ik heb me laten vertellen dat jij een pro bent op het gebied van gaming! Mijn vraag aan jou is daarom: wat denk jij van dit idee? Of heb je nog tips?

Groetjes van Loes

%d bloggers liken dit: