Auteursarchief: Judith van Hooijdonk

Zuyd websites voor het (her)ontwerpen van blended onderwijs

Ha Marcel,

Sinds de zomer heb ik minder geblogd op 2beJAMmed dan dat je van mij gewend bent. Het is niet dat ik niet met WordPress bezig ben geweest. Integendeel! Sinds april ben ik heel veel met mijn andere blogs/websites bezig geweest.

Naast ons duoblog beheerde ik o.a. dingen@zuyd en het blog van de ICTO-adviseurs. Als gevolg van een beleidsverandering bij FB-ICT moesten deze WordPress-omgevingen elders ondergebracht worden. WordPress was nooit een applicaties waarvoor functionele ondersteuning was ingeregeld. In al die jaren was ik afhankelijk van mijn collega’s van FB-ICT voor ondersteuning terwijl ze daar formeel geen uren voor hadden. En daar ben ik hen nog steeds heel dankbaar voor!

Dit voorjaar heb ik samen met Dienst Marketing en Communicatie en de externe partij een Zuyd WordPress-template ontwikkeld. Op basis van mijn ideeën heeft onze grafisch vormgever een ontwerp gemaakt dat op 3 nieuwe websites is toegepast. Nav de ervaringen in de pilot heeft M&C een menukaart opgesteld waarin rollen, verantwoordelijkheden, voorwaarden en kosten zijn beschreven. Zuyd medewerkers kunnen bij deze dienst dit document opvragen.

tol.zuyd.nl

De website van het lectoraat Technologie-Ondersteund Leren was de pilot. In de oude situatie kon ik zelf plugins installeren en uitproberen, nu moet dat in afstemming met externe leverancier. Dat kost veel tijd, heel veel tijd en geduld. Dat is lastig voor zo’n pietje precies en juffertje ongeduld als ik 😉 . Hoewel ik over een paar dingen nog niet tevreden ben, ben ik al wel heel trots op het resultaat.

Op deze website werken we met 7 kenniskringleden. Afstemming met 2 is al een dingetje, laat staan met zeven. Maar we hebben wat goede afspraken gemaakt. Ik hou voorlopig nog de eindregie zodat het in ieder geval qua kleurstelling, gebruik van hyperlinks, tags, categorieën en (uitgelichte) afbeeldingen volgens afspraak gaat.

Een ander project was de Dingen@Zuyd actualiseren. Deze kennisdeelomgeving rondom onderwijstools heb ik in 2010 opgezet als cursus, gebaseerd op de 21edingen van SURF. De cursusopzet is nooit echt van de grond gekomen, maar het werd in de loop der jaren wel veel gebruikt als kennisbank van leertechnologieën. Samen met Didi en Alexandra hebben we de afgelopen maanden veel tijd en energie gestoken in de nieuwe opzet. De leertechnologieën die op deze website zijn beschrijven zijn nu ingedeeld volgens de niveaus van Bloom.

digitaledidactiek.zuyd.nl

Vergelijkbaar, maar toch net weer wat anders. De website is nog niet helemaal klaar maar goed genoeg vond ik. Morgen wordt deze gelanceerd via de Nieuwflits. Helaas zijn alle hyperlinks naar Dingen@Zuyd gebroken. Ik had de abonnees via een berichtje geïnformeerd. Ik hoop dat zij hun weg vinden naar deze nieuwe kennisdeelomgeving. Het url van Dingen@Zuyd bestaat niet meer. Een redirect zat er niet in.

Er ligt nog één klusje. Ook het weblog van de icto-adviseurs heeft een nieuwe naam en URL gekregen: onderwijsontwikkeling.zuyd.nl
Deze website heeft nog niet het nieuwe jasje. Dat komt binnenkort.

Niet door mij ontwikkeld, maar wel zijdelings bij betrokken is de website Curriculumontwikkeling in het hoger onderwijs van het lectoraat Professionalisering van het Onderwijs van Zuyd. Sylvia Schoenmakers en Frits Simon hebben een literatuurstudie uitgevoerd naar recent onderzoek over curriculumontwikkeling en vertalen op deze website de resultaten in begrijpelijke en praktische richtlijnen voor diegenen die bezig zijn met de ontwikkeling van onderwijs. Ook deze website is gericht op medewerkers van Zuyd maar kan net als de eerder genoemde websites ook gebruikt worden door collega’s in het hoger onderwijs.

Het opzetten van de websites heeft me heeeel veel (vrije)tijd gekost. Het is dat ik dit fröbelwerk zo leuk vind 🙂 Niet alleen leuk. Ook belangrijk. Mijn drijfveer is natuurlijk open kennis delen. Ik hoop dat de informatie op deze blogs een ondersteuning zullen zijn voor de Zuyd docenten bij (blended) onderwijs (her)ontwerpen van Zuyd. Voor hen en de studenten doe ik het (samen met mijn collega’s) uiteindelijk allemaal voor.

Heb je tips, suggesties of feedback? Graag! Deel ze met mij!

Groet,
Judith

 

Zet onderwijs in beweging! #OWD17

Hallo Marcel,

Gezellig was het om samen met jou en Evelien de 2 SURF Onderwijsdagen te beleven. En natuurlijk samen met onze collega’s van het lectoraat Technologie-Ondersteund Leren, mijn collega’s van Dienst O&O en andere Zuyderlingen die ik daar ontmoet heb. Want dat is voor mij wel de kracht van dit congres. Een ontmoetingsplek met mensen uit mijn netwerk. Elkaar even zien, zwaaien, knuffelen en met elkaar praten is zo waardevol voor mijn werk.

Ik heb nagedacht over hoe en waarover ik zou bloggen. SURF heeft zelf inmiddels al een mooie overzichtspagina met een terugblik op deze 2 dagen. Daarop vind je naast hoogtepunten, publicaties, ook links naar blogs van diverse Edubloggers die ook al hebben geschreven over sessies waar ik bij heb gezeten. Omdat nu nog een keer dunnetjes over te doen … mwah. Delen was toch wel het woord dat in elke sessie een paar keer viel. Dus laat ik daar ook maar gebruik van maken.

Het thema van deze onderwijsdagen was Zet onderwijs in beweging! Technologie in onderwijs is nog steeds weinig zichtbaar. Het wordt eens tijd voor een echte transformatie, zo werd gesteld. Eens! Om in beweging te komen moet je eerst versnellen. En uiteraard versnelt iedereen in zijn eigen tempo.

Veel nieuwe dingen heb ik niet gehoord. Dat heeft verschillende redenen. Als je zoals ik het onderwijsinnovatiewereldje op de voet volgt, weet je wel wat er speelt. Wat natuurlijk wel interessant is om te horen hoe iedereen vanuit zijn/ haar context hier mee om gaat. Daar kunnen we van leren. Daarnaast heb ik vooral sessies bezocht rondom thema’s waar ik nu volop mee bezig ben:

  • hoe het digitaliseren van onderwijs aan te pakken cq te faciliteren?
  • (ict-)docentprofessionalisering

Voor 2 ‘off-topic’ (niet helemaal natuurlijk) die ik gevolgd heb, verwijs ik graag naar anderen:

  • Edu Robots, presentatie van mijn MLI-studiegenoot Rick Vermult (blog Wilfred Rubens)
  • Beoordelen als kans binnen flexibel en blended onderwijs, featured sessie door onze Zuyd-lector Dominique Sluijsmans (blog Esther van Popta)

Mijn insteek is: wat neem ik mee van deze 2 onderwijsdagen en ga ik voor mijn werk als adviseur en onderzoeker onderwijs & technologie-ondersteund leren gebruiken?

De kracht van delen

De Onderwijsdagen begon met een pre-conferentie over open leermaterialen. Een thema naar mijn hart maar wat binnen Zuyd niet echt van de grond komt ondanks ons initiatief een paar jaar geleden. Alhoewel …. ik hoorde tijdens de OWD van een boegbeeldproject hbo Verpleegkunde waar Zuyd aan deelneemt. Tof om te horen dat ook onze collega’s in deze community participeren waar men leermateriaal ontwikkelt en ontsluit en beschikbaar stelt onder een open licentie. Benieuwd wie onze contactpersoon is. Lijkt mij goed om dit soort goede voorbeelden ook binnen Zuyd te delen. [todo: op zoek naar deze collega en ervaringen delen in Nieuwsflits]

Martin Weller duidde in zijn keynote ‘Navigating the Open Education Landscape’ (mooie slides) de uitdagingen en kansen van deze open benadering voor het onderwijs. Dat zijn er vele (zie afbeelding). Welke zijn voor Zuyd relevant? Zuyd Bibliotheek zet inmiddels al stappen rondom Open Access publiceren. Ik zou Open Educational Resources (open leermaterialen) een kans willen geven binnen Zuyd. Jammer genoeg blijven er hardnekkige weerstanden zoals ‘het not-invented here syndrome’. Tijdens de pre-conferentie hoorde ik vaak dat docenten geen materiaal van anderen willen (her)gebruiken omdat ze twijfelen aan kwaliteit. Maar docenten gebruiken toch al jaren (hand)boeken van anderen? Omdat het gedrukt is, heeft het een kwaliteitsstempel? Zo eenvoudig is het toch niet? Dat het zoeken naar open leermaterialen veel tijd kost, is waar. Los je dat op door allerlei repository te bouwen? Ik vraag het me af. Volgens mij is bewustwording (rondom auteursrechtrechten), waardering voor docenten die hier mee wel aan de slag gaan (delen van goede voorbeelden) en scholing (een docent is een professional met content curation vaardigheden) een duurzamere oplossing. Repositories kunnen alleen goed door informatieprofessionals worden opgezet en onderhouden (metadateren is een vak!), dat lukt niet (hoe goed bedoeld ook) door vakcommunities (docenten hebben daar geen tijd voor). Daarnaast zou ik open pedagogy een kans willen geven en informeel leren meer een plek gunnen in ons onderwijs.

Mooi om te horen dat er een kwartiermaker is aangesteld om open onderwijs te versnellen.

Tijdens deze pre-conferentie werd  de website beleidopenleermaterialen.surf.nl gelanceerd. Een stappenplan om beleid te maken voor het delen en (her)gebruiken van open leermaterialen. Echt mooi dat al het materiaal dat de SIG Open Education in de loop der jaren heeft verzameld en hun ervaringen uit het hoger onderwijs nu bijeen zijn gebracht in deze website. Top! [Todo: dit materiaal onder de aandacht brengen van mijn O&O-collega die betrokken is bij ontwikkeling van de nieuwe strategische visie van Zuyd. Immers de ambitie van het ministerie van OCW is dat in 2025 alle docenten hun leermateriaal open beschikbaar stellen].

Terugblik preconferentie Open leermaterialen

Waardeer docenten

Wil je echt stappen zetten in het digitaliseren (of het blended) maken van je onderwijs dan is enige versnelling gewenst. De vooroplopers zijn er mee aan de slag. Het wordt tijd dat ook de early en late majority gaan aanhaken. Dat betekent dat er meer gestuurd moet worden. De vrijblijvendheid moet er af. Bij Zuyd is een vierjarig innovatieprogramma afgesloten waar we ervaringen hebben opgedaan met onderwijsvernieuwing. Dat is nu opgevolgd door een programma Succesvol Studeren waarin meer gestuurd gaat worden op een studeerbaar curriculum. Hoewel digitalisering daar nog niet echt een thema is, kunnen we daar zeker niet om heen. Zeker niet met de (waarschijnlijke) komst van een nieuwe digitale leeromgeving. Wat ik van ervaringen van de vooroplopers (zoals Saxion, Universiteit Utrecht, TU Delft, Erasmus Universiteit Rotterdam en Hogeschool Utrecht) heb gehoord is dat eigenaarschap in de faculteit moet blijven, maar dat support van buiten gegeven moet. Geld helpt niet. Ondersteuning wel. Vooral het belonen en waarderen van de innovatieve docenten vind ik ook erg belangrijk. Uit ervaring weet ik dat, hoewel je misschien tijd en ruimte krijg voor onderwijsvernieuwingen, het altijd meer tijd en energie kost. Dat vindt bijna niemand erg als het maar gezien en gewaardeerd wordt (door leidinggevende).

Binnenkort verschijnt een SURF-rapport over het faciliteren van online en blended onderwijs en hoe je dat inricht.

Voor het adoptieproces is naast faciliteren, ondersteunen en ontzorgen van docenten, ook het professionaliseren belangrijk. Bij Zuyd wordt momenteel het hele aanbod van docentprofessionalisering door HR in kaart gebracht en wordt een uitvoeringsorganisatie ingericht. Dat is een goede stap. Buttom up is al jarenlang gevraagd om docentprofessionalisering. Er moet nu gestuurd. Ik zag een mooi conceptueel model docentprofessionalisering blended learning waarop je keuzes kunt maken. Immers de ene vorm is niet beter dan de ander. Het hangt van de context af.  [Todo: plaatje doorgeven aan HR-collega].

Tijdens de onderwijsdagen werd door Vereniging Hogescholen, Vereniging van Universiteiten en SURF een Versnellingsagenda voor onderwijsinnovatie aangeboden aan het ministerie van OCW. Als we willen aansluiten op de arbeidsmarkt, het onderwijs flexibiliseren, slimmer en beter leren met behulp van technologie dan kan Zuyd ook iets met dit document. [Todo: Versnellingsagenda delen binnen Zuyd en geven aan mijn collega die betrokken is bij de nieuwe strategie van Zuyd].

Dat we ons niet kunnen veroorloven om in onderwijswereld achterover te leunen terwijl de Internet of Everything oprukt, liet de heerlijke Amerikaanse over-the-top keynotespeaker Robbie K. Melton zien (ik vind haar presentatie met alle filmpjes helaas nog niet op Slideshare). In haar keynote kwam de link met het onderwijs niet echt duidelijk over. Kijk daarvoor maar op haar website APP-a-pedia (dank voor de tip!).

Daarnaast was er nog een interessante keynote van Timothy McKay over Learning Analytics maar ik verwacht dat jij daarover nog wel iets met ons wilt delen. En ik zag ook vele tweets over de sessie van Arnoud Engelfriet over data-driven leren en de (nieuwe) privacywetgeving. Was voor velen een eye-opener, ook voor jou? Het heeft collega Frans Roovers wel tot denken gezet. Zie zijn blog.

Kortom: Goede ondersteuning en duidelijk beleid, herkenning en beloning voor docenten is wat ik meeneem van deze onderwijsdagen. En de kracht van delen natuurlijk! 🙂

Stop talking. Start building.

Persoonlijk neem ik ook nog wat mee van deze dagen. Ten eerste was het ontroerend mooie postuum eerbetoon aan Hester Jelgerhuis. Haar openheid en sprankelende persoonlijkheid hebben een diepe indruk op mij gemaakt. Haar motto: Blijf ontdekken – blijf leren – blijf delen draag ik met me mee.

De afsluitende keynote op dag 1 van Oscar Kneppers (oprichter Rockstart) hebben mij wel weer aan het denken gezet. Vooral ook de woorden van hun manifest (zie filmpje hieronder). Ben ik wel die pionier die ik denk dat ik ben? Pivot was volgens Kneppers waar het omdraait. Nee, het vermogen om alles los te laten bezit ik niet. Ik zit al ruim 30 jaar bij Zuyd en haar voorgangers. Ja, ik ontwikkel me wel. Ik ben nu met heel andere dingen bezig dan 30 jaar geleden. Een ondernemend type ben ik wel. Zoek ik de grenzen van mijn comfort zone wel voldoende op? ….

De 5 mantra’s van Rockstart kwamen weer even binnen:

  1. Step Forward, Start
  2. Team up. Do it!
  3. Stop Talking. Start Building.
  4. Learn. Pivot. Start over
  5. Keep up

De ideeën rondom het opstarten van TPACK-game-achtige Suffle’ige inspiratiesessies borrelden weer op. Ik blijf toch wel pionieren 🙂

Naast netwerken is er ook veel getwitterd tijdens deze dagen, ook door jou. Ook door mij. Ik heb mijn tweets verzameld in een Storify, handig voor mijn buitenboordbrein 😉

Groet,
Judith

BIO-netwerk #kennisdelenisprachtigkrachtig

Heej Marcel,

Gisteren hoorde ik van collega edu-biblio-blogger Daniëlle Quadakkers dat ze mijn blogs miste. Ja ….  sinds de zomer heb ik op 2beJAMmed niet veel geblogd. Ik ben wel heel veel aan het WordPressen. Daarover op een ander moment meer. Gisteren was een dag waarover ik wel een blogje kan schrijven.

CCO by Geralt (Pixabay)

BIO = Bomen, Brainstormen, Bijkletsen, Bediscussiëren, Bijleren over ICT

Voor de 10e keer kwam het BIO-netwerk bijeen. In november 2013 kwamen op initiatief van onze Zuyd oud-collega Harry Vaessen, Jan Snijders (Avans) en Marion Keiren (HAN) ICTO-collega’s van deze drie hogescholen samen om kennis uit te wisselen over ict-in-onderwijs aangelegenheden. Het bleek en blijkt nog steeds dat we (hoewel contexten heel divers zijn) veel gemeenschappelijk hebben en veel van elkaar kunnen leren. Inmiddels is de groep uitgebreid met Saxion. En recentelijk zijn ook Hanze hogeschool en Windesheim aangesloten. Meestal hebben we een thema zoals ict-docentprofessionalisering, video, digitaal toetsen, digitale leeromgeving, visie en aanbesteding, learning analytics. Gisteren kwamen bijna al deze thema’s wel even voorbij.

Verschillende hogescholen zijn bezig met een visietraject rondom ict en onderwijs. Zo kwam Esther van Popta van de HAN vertellen over hun traject en de daaruit geformuleerde ontwerpprincipes. In een aantal projecten wordt deze visie verder uitgewerkt. Ook Avans presenteerde hun ambitieuze visie op ict in onderwijs, met heel veel aandacht voor scholing. Mooi!

Thema’s als Office 365, het onderwijsapplicatielandschap, de positionering van functioneel beheerders, centraal en/of decentrale ICTO-coaches (DLO-coördinatoren). De volgende keer gaan we de rollen en taken van deze collega’s bespreken. Iets waar wij nu in het kader van onze nieuwe DLO ook mee bezig zijn. De BIO-collega’s hadden veel interesse in ons aanbestedingstraject voor de nieuwe DLO. Collega Alexandra en ik hebben veel mooie werkvormen gezien die wij kunnen inzetten voor de curriculumscan die wij nu aan het ontwikkelen zijn ihkv het programma Succesvol Studeren. En alles wordt open met elkaar gedeeld. Zo fijn!

Avans Innovative Studio

foto Michel Kao

Gisteren waren we bij Avans in Den Bosch. Daar is ruim een jaar geleden Avans Innovative Studio opgezet. Jan Snijders had enkele jaren geleden verteld over zijn droom over dit nieuwe onderwijsconcept. Zo mooi om dat nu echt te zien. Het is een combinatie van de pop-up school (vraagstukken uit het werkveld / design thinking) en fablabs. Het is een beetje scrummen en in 2 weken een protype maken, het is vooral multidisciplinair samenwerken. Er wordt gewerkt aan competenties: realisatiekracht – creativiteit – probleemoplossend vermogen – innovatiekracht – reflectieve professional – interdisciplinair samenwerken. Iedere student heeft een personal coach, er wordt ontwikkelingsgericht getoetst (ipsatief), veel peerfeedback. Studenten kunnen in hun vrije studieruimte voor 10 weken inschrijven. De studio is erg succesvol, studenten beoordelen deze manier van leren heel positief. Over enige tijd wordt ook zo’n ruimte ingericht in Avans Breda. De studenten worden geacht van 9 tot 3 in de ruimte aanwezig te zijn. En dat doen ze ook. Alles  in de ruimte staat op wieltjes zodat deze learning space heel flexibel is en snel omgebouwd kan worden.

Na afloop hadden jij en ik een meet-greet-game and eat date met onze Avans-vriend Jeroen Alessie 🙂 Een super gezellige afronding van deze prachtige krachtige kennisdeeldag!

Dank voor het ritje terug naar het zuiden.
Judith

Zuyd Innoveert. Het waren vier fantastische jaren! #zuydin

Hallo Marcel,

Jammer dat je niet bij de feestelijke afsluiting van het Zuyd Innoveert programma kon zijn. Ook bij deze vijfde en laatste innovatiemiddag was ik present. In de afgelopen jaren heb ik binnen het programma verschillende rollen vervuld. Als expertgroeplid mocht ik vele mooie facultaire (macro)projecten beoordelen en feedback geven op pitches. Ook als innovator heb ik bijgedragen aan twee bijzondere innovatieprojecten waar ik met veel plezier onlosmakelijk aan verbonden blijf. Het MOOCZI-project waar jij als vlaggendrager fungeerde waarin we open en online onderwijs en open educational resources verkenden binnen de faculteit ICT. En het onlangs afgeronde project met FeedbackFruits waarin ik samen met een aantal docenten heb onderzocht of deze applicatie een goede manier is om feedback in het onderwijs te stimuleren. Dit project hebben ik samen met Jan Hein Gooszen van FeedbackFruits en collega Chris Kockelkoren ook gepresenteerd op de Zuyd Innoveert Markt tijdens deze innovatiemiddag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarnaast waren wij bij de lekkere pizzasessies en was ik betrokken bij de Pop-Up School.

Van al deze bijeenkomsten en de lerende audits heb ik veel geleerd. Vooral dat innovaties heeeeeel langzaam gaan. Het veeeeeeel tijd kost en dat het voor docenten heel lastig is om dit naast al hun docententaken uit te voeren. Maar als je er dan mee bezig bent, komt er zo veel enthousiasme, passie, inspiratie en energie naar boven borrelen. Heerlijk om hier mee bezig te zijn.

Klik op de afbeelding om het jaarboekje te bekijken

Eerlijk is eerlijk. Innoveren is soms ook wel frustrerend. De bureaucratie van uren schrijven en verantwoorden. Pfff die kan me gestolen worden. Ook vond ik zeker in de beginjaren de aanvraagprocedure erg omvangrijk. Later zag ik in dat de intensieve begeleiding van het programmamanagement ook zeker zinvol was. Voor de kleinere microprojecten (in de begintijd van het programma) had ik docenten meer snelheid in procedure en innovation-failures toegewenst.

Misschien ben ik te braaf en probeer ik me te veel aan de regels te houden. Ik moet wellicht de wijze woorden van Wim Gijseleaers uit het laatste innovatieboekje me ter harte nemen.

Mijn advies is: laat stoplichten zoals accreditaties, visitaties en jaarverslagen, de innovatiekracht die je net hebt aangeboord niet stilleggen. Ons doel is jonge mensen helpen ontwikkelen. En om dit doel te bereiken moet je soms de regels doorbreken.

Wim sprak, net als Daan Roosegaarde die ook bij de kick off van het programma aanwezig was, tijdens de innovatiemiddag 12 oktober vele wijze en herkenbare woorden. Daan liet ons verwonderen aan zijn landscapes of the future. Prachtig hoe hij, door gebruik te maken van de natuurlijke energiebronnen, wonderschone ontwerpen creëert. Kern van zijn verhaal voor mij was:

Innovatie is nieuwe verbindingen maken. Verbeelding centraal stellen Samen maken. Je moet ook leren wat je wel en niet kan.

Wim sprak over anderen of nee O? … veranderen 🙂 Aan de hand van onderzoeken en eigen ervaringen vertelde hij ons dat de sleutel om te innoveren niet bij allerlei methoden ligt maar bij mensen. De kern van zijn verhaal was voor mij:

Verandertraject moet je laten gaan. Mensen laten onderzoeken. Loslaten. Niet te veel sturen. Dat komt veranderprocessen ten goede.

Deze twee presentaties heb ik ook in tweets samengevat, zie hiervoor mijn Storify van deze middag.

En gelukkige hebben we naast de boekjes dit blog nog 🙂 Behalve dit blog over het afsluitende ‘Naar de finish’ bijeenkomst heb ik ook over de andere innovatiemiddagen geblogd in de periode 2013-2016

Prachtige middagen vol inspirerende sprekers.

Het was een feestelijke afsluiting van vier mooie jaren. Dank. Heel veel dank aan de programmamanagers Dominique Sluijsmans en Marcel van der Klink. Zonder jullie expertise en energie was het programma nooit in deze vorm (met zoveel aandacht voor feedback en leren van elkaar) uitgevoerd. Mooi dat het programma zelf ook lerend was en dat gedurende de jaren ook verbeteringen zijn aangebracht.
Zuyd Innoveert maakte de Zuyd wereld mooier!

Judith

Toekomstbestendig leren

Ha Marcel,

Deze week is het rapport Het voorbereiden van leerlingen op (nog) niet bestaande banen gepubliceerd. Paul Kirschner heeft een (ons bekende) Group Concept Mapping procedure onder experts uitgezet om twee onderzoeksvragen te beantwoorden:

1. Hoe kan het onderwijs jongeren (en werkenden) optimaal voorbereiden op de onbekende en ook onvoorspelbare arbeidsmarkt van morgen?
2. Hoe daagt het onderwijs jongeren uit zich eerder, intensiever en realistischer voor te bereiden op werk en de toeleiding naar zulk werk?

Het onderzoek is mogelijk gemaakt door NSvP – Innovatief in Werk. Zij stellen:

Er is veel in beweging in de wereld van werk. Technologische ontwikkelingen gaan steeds harder en hebben een grote impact op de manier waarop wij werken, leren en leven. Hoewel toekomstige ontwikkelingen moeilijk te voorspellen zijn, is wel duidelijk dat de druk op persoonlijke initiatief, ondernemerschap, leervermogen, adaptatie en flexibiliteit toe zal nemen. Vooral jongeren krijgen te maken met een sterk veranderende arbeidsmarkt. Veel van het werk waarvoor zij nu worden opgeleid, is vervallen of sterk veranderd tegen de tijd dat zij hun opleiding afronden. En eenmaal aan het werk zal leren en ontwikkelen een belangrijk thema blijven. Dit roept veel vragen op over het leren van de toekomst.

De eerste hoofdstukken van het rapport gaan over de achtergronden van het probleem waaronder een analyse van 21st century skills. Zoals we van Kirschner weten, stelt hij ook in deze publicatie dat “de vaardigheden duidelijk noch eenduidig zijn, dat zij steeds veranderen zowel qua aantal als inhoud, en dat zij voor het grootste deel vaardigheden zijn die ook in de 20e en zelfs in het 19e eeuw noodzakelijk waren”.

Zeker, de vaardigheden: samenwerken, communiceren, probleem oplossen, kritisch denken, creativiteit waren in de vorige eeuwen belangrijk, maar of daar veel aandacht aan werd besteed? Als leerling / student die lagere school, mavo, have, bibliotheekacademie in de jaren 60-70-80 van de vorige eeuw heeft doorlopen, kan ik me niet herinneren dat op deze vaardigheden ‘gestuurd’ werd. Samenwerken? … Groepsopdrachten? … Ik zat voornamelijk alleen op mijn kamertje te leren. En kritisch denken was tijdens mijn onderwijstijd not done: stil zijn en luisteren. Dus heel goed, vind ik, dat ze nog steeds belangrijke 21e eeuwse vaardigheden worden benoemd.

Zijn conclusie dat eigenlijk informatiegeletterdheid en informatiemanagement de enige vaardigheden die echt als 21e -eeuws aangemerkt kunnen worden, vind ik niet helemaal terecht. Het kunnen zoeken, identificeren, evalueren van de kwaliteit en betrouwbaarheid van bronnen en effectief gebruiken van verkregen informatie (informatiegeletterdheid) en het kunnen vastleggen, beheren en delen van verkregen informatie (informatiemanagement) zijn zeer belangrijke vaardigheden. Als bibliothecaris uit de vorige eeuw weet ik daar alles van 😉

Door de automatisering zijn al deze ’21e eeuwse’ vaardigheden wel in een ander daglicht komen te staan. De vier ict-gerelateerde begrippen informatievaardigheden, mediawijsheid, computal thinking en ict-basisvaardigheden uit 21EV-model van Kennisnet en SLO zijn het meest 21e eeuws. Ach, ik kan me ook helemaal vinden in de term ‘toekomstbestendig leren’ hoor 😉 Waarmee Kirschner en Vander Molen (bron) bedoelen:

Het verwerven van de vaardigheden en houdingen die nodig zijn om op een stabiele, bestendige manier te blijven leren in onze snel veranderende wereld.

Het onderzoek is beperkt tot het (v)mbo omdat deze beroepen vermoedelijk op korte termijn door robots worden uitgevoerd. De Take-Home Messages uit dit rapport zijn volgens mij ook van toepassing op het hbo. Ook big data en AI (kunstmatige intelligentie) zullen grote impact hebben op de beroepen waar wij onze studenten voor opleiden.

De school / Het onderwijs heeft hierbij (toekomstbestendig leren) een belangrijke taak maar het is de vraag of de school / het onderwijs daarvoor goed uitgerust is. Hoofdredenen hiervoor zijn: (1) de school reageert te traag om de veranderingen in de toekomstige arbeidsmarkt goed in het curriculum te verwerken, (2) de scholen zijn niet goed uitgerust op hun taak leerlingen voor hun onzekere (arbeids)toekomst op te leiden c.q. voor te bereiden, en (3) het gebruik van ICT is niet goed geïntegreerd in het onderwijs en het is de vraag of docenten zelf over de nodige ICT-kennis en –vaardigheden beschikken om hun leerlingen op een toekomstbestendige wijze op te leiden.

Via Group Concept Mapping verzamelde Kirschner van 61 expert 239 ideeën waaraan het onderwijs zou moeten werken om de leerlingen van vandaag toekomstbestendig te maken. De ideeën die dat opleverde, zijn daarna gesorteerd in 15 clusters en gescoord op het belang (door 42 experts) en de haalbaarheid (door 35 experts) ervan.

Uit bovenstaand schema blijkt dat het kunnen reflecteren en kritisch denken door experts als het belangrijkste wordt gevonden in tegenstelling tot informatievaardigheden. Toch zijn deze veranderingen niet makkelijk haalbaar volgens hen. Opvallend is dat ook curriculumvernieuwing (herontwerp de school) en docentprofessionalisering laag scoort op belangrijkheid, terwijl wij daar bij Zuyd nu zo hoog op inzetten.

Tot slot beveelt Paul Kirschner een drietrapsprocedure voor.

  1. het fundament: zorg dat leerlingen beschikken over nodige basiskennis om verder op voort te bouwen.
  2. efficacy building: zorg dat leerlingen het gevoel krijgen dat zij ook echt iets kunnen met wat zij geleerd hebben en dat ze beschikken over de nodige competenties (kennis, vaardigheden, attitudes) voor zowel het werken als het verder leren en dat zij samen kunnen werken met anderen om problemen op te lossen of taken uit te voeren.
  3. hogere-orde denkvaardigheden: metacognitie, reflectie en kritisch denken. Vaardigheden voor een leven lang leren.

Interessante studie. Wordt nog wel verder binnen Zuyd verspreid, vermoed ik 😉

Groet,
Judith

Wat te doen tegen onze vergadergekte?

Hi Marcel,

Op mijn LinkedIn-tijdlijn kwam een bericht voorbij waar zijn oog op viel: YOU are the cause of Meeting Mania. 14 Ways to stop it! Een bijdrage van marketing- en communicatie-adviseur Jill Shaul.

Vlak voor mijn vakantie ontving ik het ene na het andere vergaderverzoek. Zoals je weet is de organisatie van mijn Dienst onlangs opgesplitst in clusters, en ben ik van coördinator geworden van het cluster onderwijskundige ondersteuning. Had ik voorheen 1x per maand een dienstoverleg. Nu zijn daarnaast reguliere coördinatorenoverleggen en bila’s van ons cluster met de nieuwe directeur ingepland. En dan heb ik het nog niet over bijpraatuurtjes,stuurgroepbijeenkomsten en lectoraatsessies. Vooral op de maandagen en dinsdagen rol ik van het ene overleg in het andere 😦 Dat zal bij jou en onze collega’s niet veel anders zijn. Geen wonder dat iedereen verzucht dat ie het druk heeft als je vraagt hoe het gaat.

Druk?

Ik vind het een vervelend woord. Ik zeg bij voorkeur dat ik ‘lekker bezig ben’ 😉 De eerste alinea van Shaul’s blog deed me dan ook glimlachen

In case you haven’t heard, busy isn’t respectable anymore. Which means a calendar full of meetings isn’t a sign of importance. Volume doesn’t equal productivity; and lots of talking doesn’t mean you’re important.

Geldverspilling

Kan dat niet anders? Efficiënter? Ik heb al eens vaker balletjes opgegooid om meer online te delen. Mededelingen hoeven wat mij betreft niet in een vergadering. Een vergadering is voor discussie en afstemming in mijn optiek. Maar dan krijg ik van die blikken …. daar heb je haar weer …. en opmerkingen als ‘f2f is belangrijk’. Jaahaa …. Maar dat zeg ik ook niet!

Daarnaast zijn slechte bijeenkomsten een behoorlijke kostenpost. Zie deze TED infographic.

In haar blog somt Jill Shaul 14 redenen op hoe deze Meeting Mania te stoppen. Want uiteraard zijn we zelf de oorzaak van deze gekte. Wij accepteren klakkeloos alle uitnodigingen. Ik wel tenminste. Vanaf vandaag ga ik toch anders doen ….

Aantal tips

1. Is er een agenda toegevoegd? Geen agenda? Weiger! Of accepteer de agenda als voorlopig en vraag de organisator wat het doel is en jouw rol dan kan je je beter voorbereiden op de bijeenkomst (vergaderingen zijn eerder afgelopen als mensen voorbereid zijn) en dan is een tijdsduur van 1 uur is meer dan voldoende.
2. Zorg voor actieve bijeenkomsten. Ik zit ook te vaak onderuitgezakt in een bijeenkomst. Veel van mijn vergaderingen duren te lang, zeker 2 uur. Ik ga in ieder geval onze wekelijkse clusterbijpraatuurtje voortzetten aan de bar in de koffiecorner 🙂
3. Vermijd vergaderingen waar alleen mededelingen worden gedeeld. Dat kan ook via e-mail.
3. Is een wekelijks of tweewekelijkse bijeenkomst echt nodig? Evalueer het elke 3-4 maanden.
4. Moet jij er echt bij zijn of kan iemand anders van de genodigden ook jou vertegenwoordigen?
5. Weiger alle vergaderingen voor 8 uur en na 5 uur. Manage je werk- en privétijd goed.
6. Rek een bijeenkomst niet onnodig. Is er niets meer te bespreken, dan is het prima een bijeenkomst voortijdig te beeindigen.

Een paar andere tips voor agendabeheer
1. Begin je week met je prioriteiten van die week te stellen.
2. Blokkeer dagelijks tijd om te denken 🙂 🙂

Bovenstaande TED infographic is gebaseerd op een aantal TEDtalks. Bekijk onderstaande hilarische talk van David Grady eens. Duurt maar een kleine 7 minuten.

!NO MAS!

Groet,
Judith

What would JOY do?

Hey Marcel!

Terwijl jij nog in magische werelden ronddwaalt op de happiest place on earth, ben ik na een mooie rondje Nederland al weer een beetje op LinkedIn aan het ronddwalen. Hier zag ik een vlog van Steven Van Belleghem die ik volg sinds zijn boek De Conversation Company. Hij schrijft regelmatig over hoe bedrijven moeten communiceren met de hedendaagse consument. Ook in het onderwijs kunnen wij van zijn denkbeelden leren. Daarover heb ik al eens vaker geblogd. Net als ik is hij groot fan van de Disney Pixar film Inside Out. Deze vlog was voor mij reden om de film weer eens te bekijken. Wat is tie toch briljant. Ik vond het ook een mooi vervolg op mijn laatste blog van voor de vakantie. Voor degene die de film niet kennen…

Waar gaat Inside Out over?

De film speelt zich af in het hoofd van het elfjarige meisje Riley. In headquarter staan de emoties Joy, Sadness, Anger, Fear en Disgust. Haar vader krijgt een nieuwe baan en ze verhuist dan van Minnesota naar San Francisco. Dan ontstaat er paniek in het commandocentrum van het hoofdkwartier en de emoties weten niet meer hoe ze Riley moeten aansturen. De manier waarop (kern)herinneringen, het langetermijngeheurgen, het onderbewuste gevisualiseerd zijn, vind ik briljant. Voor degene die ‘m nog willen zien, hij is beschikbaar via Netflix. Wacht daar niet te lang mee omdat Disney met een eigen streamingdienst start en onduidelijk is hoelang de Disney-films nog hierop te zien zijn.

In zijn vlog bepleit Steven Van Belleghem dat bedrijven bij het oplossen van klantproblemen de vraag moeten stellen ‘what would Joy do?”. We hebben 4 negeatieve emoties in ons (verdriet, woede, afkeur, angst) en 1 positieve (vreugde). Het is dus niet zo vreemd dat klanten (wij mensen) vaak klagen. Als organisatie wil je dat mensen positief over je zijn. Daarom, zegt Van Belleghem, moeten organisatie Joy aan het roer laten zitten om zo gelukkiger klanten te krijgen.

Vanuit marketingoogpunt snap ik deze reactie wel. Ik heb toch een andere boodschap uit de film gehaald. In de film is Joy namelijk vrij dominant. Zij wil dat Riley constant plezier heeft en beperkt de ruimte van de andere emoties. Het werd soms pijnlijk duidelijk uitgebeeld dat Sadness door Joy werd weggeduwd. Het mocht geen plekje hebben. Door de reis die Joy en Sadness vervolgens door het brein van Riley ondernemen, wordt het voor Joy steeds duidelijker dat andere emoties ook een belangrijke rol hebben. Ook ruimte bieden aan negatieve emoties komt  je ontwkkeling, bij leren en bij het maken van keuzes, alleen maar ten goede. Dat wordt prachtig uitgebeeld in de laatste scene waarin je ziet dat Joy dat geleerd heeft. Als Van Belleghem refereert aan de Joy zoals ze is op het eind van de film, ben ik het helemaal met hem eens 🙂

Met deze film Inside Out op mijn netvlies en het boek Not Gving a F*CK kan ik het nieuwe werkjaar weer aan! En alle emoties zullen de revue ook wel weer passeren 🙂 Vermoed ik. Grijns.
Tot volgende week!
Groet,
Judith

Not Giving a F*CK

Hi Marcel,

Aan het begin van mijn vakantie ontving ik van een goede vriend die mijn werkworstelingen goed kent, een boek voor mijn gebed zonder eind 😉 Een boek van een 33-jarige Amerikaanse blogger (zijn website staat nu in mijn RSS-reader)

Mark Manson: De edele kunst van Not Giving a F*ck: de tegendraadse aanpak voor een goed leven.

Hét boek voor zelfhulpboekhaters, zo staat op de achterkant te lezen. En in een recensie las ik dat het boek vooral aan te raden is aan de “hoger opgeleide, ietwat verwende middenklasser die een beetje op zoek is naar de zin van het leven”. Ik pas dus prima in de doelgroep 🙂 🙂

Het gaat er om dat we de afweging moeten maken in ons leven waar we wel ‘fuck aan geven’ en waar niet aan. Waar willen we onze tijd, energie en geld aan spenderen? Het lijkt trouwens de tijd van de ‘not giving a f*ck’ boeken. Al surfend vond ik ook dat Sarah Knight een boek en een TEDtalk over dit fenomeen heeft geschreven/gehouden.

Het boek van Sarah Knight heb ik niet gelezen, vergelijken kan ik niet. Het boek van Manson gaat iets verder dan je te laten inzien dat je keuzes moet maken. Waar wil je je druk om maken en je daardoor niet door anderen laten beïnvloeden. We moeten ook leren omgaan met onze tekortkomingen en tegenslagen in het leven. Maar zeker ook verantwoording nemen voor je eigen leven en schuld niet afschuiven op anderen.

Met veel humor geschreven (zo nu en dan over zichzelf schrijvend in de derde persoon). Relativerend. Sprekende voorbeelden (Boeddha, Onoda, Metallica, Malala, Picasso) en zonder doekje om te winden ervaringen uit zijn eigen leven. De inhoudsopgave geeft een idee van de toon van deze publicatie:

1. Doe geen moeite
2. Geluk is een probleem
3. Je bent niet speciaal
4. De waarde van lijden
5. Je maakt altijd keuzes
6. Je hebt alles bij het verkeerde eind – en ik ook
7. Falen is de weg vooruit
8. Waarom nee leren zeggen zo belangrijk is
9. En dan ga je dood

Al lezend reflecteer ik natuurlijk ook op mijn eigen gedrag. Dat was immers de opdracht van de gever van dit boek aan mij.

Technologie heeft oude, economische problemen opgelost door ons nieuwe, psychologische problemen te geven. Het internet is niet alleen een bron van informatie; het is ook een bron van onzekerheid, gebrek aan zelfvertrouwen en schaamte.

Ook in dit boek wordt de wereld geschetst waarin wij leven. De invloed van massamedia op onze beeldvorming. ‘Het juiste’ waar we naar moeten streven: van het inrichten van je huis/tuin tot bakken van taarten en de manier waarop we ons dienen te kleden en welke vakanties we echt moeten vieren. Het voornamelijk delen van positieve ervaringen op social media. Als ik op mijn Facebook-feed kijk zie ik alleen maar updates hoe fijn anderen het hebben. De mindere fijne dingen delen we niet zo snel online, behalve de dramatische levensgebeurtenissen als ziekte of dood. Ja, ik beken schuld. Ik doe het zelf ook. Het fixeren op het positieve, op onze unieke ik. Ook de vele ‘blije zelfhulpgedoe’-boeken en de ‘vind geluk’- goeroes focussen op onze persoonlijke tekortkomingen, schrijft Manson. We zitten in een helse vicieuze cirkel. Hoop niet op een leven zonder problemen. Bestaat niet. Hoop op een leven met goede problemen. Het ware geluk schuilt in het vinden van de problemen die je leuk vindt om te hebben en leuk vindt om op te lossen.

Het verlangen naar positievere ervaringen is in wezen een negatieve ervaring. Terwijl daarentegen de acceptatie van een negatieve ervaring in feite juist een positieve ervaring is.

Oké. Welke problemen vind ik dan leuk om te hebben en op te lossen? Waar ben ik bereid om voor te worstelen? Zoals zo velen zeggen, zegt Manson ook ‘het gaat niet alleen om het resultaat, het gaat ook om het proces’. 😉

Om te weten waar je bereid ben voor ploeteren, moet je je zelf kennen. Dat betekent het pellen van de ‘zelfbewustzijn-ui’ zoals Manson dat noemt. Van uien pellen moet ik altijd huilen. Het pellen van een zelfbewustzijn-ui kost ook veel tranen. Uiteindelijk komen dan wel je kernwaarden tevoorschijn. Mijn kernwaarden heb ik al eens benoemd

VERTROUWEN * PLEZIER * VERBINDEN * SAMEN * OPEN

Mooi verbeeld in het onderstaande:

The 1980 Moscow Olympics via @japked

Wat ik belangrijk vind in mijn leven en werk, waarmee ik mezelf en iedereen om mij heen beoordeel, zal ik dus altijd langs mijn meetlat van mijn kernwaarden leggen.

Mark Manson zegt dat ik mijn fucks goed moet besteden. De meeste fucks geef ik natuurlijk aan mijn gezin, mijn familie, vrienden en gezondheid. Uiteraard gaat een groot gedeelte ook naar mijn werk. Maar ik zal ook altijd moeten bepalen wat ik niet belangrijk vind, geen f*ck om geef dus 🙂 Laat ik me in dit blog het even tot mijn werk beperken.

Schuld en verantwoordelijkheid

Natuurlijk heb ik nagedacht over wat nu veroorzaakt dat ik over sommige zaken gefrustreerd of geïrriteerd ben. Het is niet mijn schuld dat het I-team jarenlang geen duidelijke positie heeft gekregen. Maar het is mijn verantwoordelijkheid hoe ik daar mee om ga. Ik maak keuzes. Had weg kunnen gaan. Heb ik niet gedaan. Ik ben gebleven. Heb een masterstudie gevolgd. Daarmee heb ik tijdelijk het ene probleem verruilt voor het andere. We hebben te dealen met problemen. Die blijven komen en gaan. Het gaat er om dat te accepteren.

Waarom ik dan niet weg ga bij Zuyd? Die vraag krijg ik regelmatig. En dat zou nu kunnen want de ene na de andere vacature voor onderwijskundige komt de afgelopen weken voorbij. Ik doe het niet. Natuurlijk heeft dat te maken met bepaalde zekerheden die ik niet in twijfel wil trekken. Financieel is de gemakkelijkste. Opnieuw beginnen is ook kwetsbaar. Misschien val ik door de mand? Maar het is ook de wetenschap dat ik het goed heb bij Zuyd. En dat als ik ergens anders begin het ook geen rozengeur en maneschijn zal zijn. Ik neem immers altijd mezelf mee 🙂

Je raakt nooit uit geworsteld en gaat het erom daarin plezier te hebben. Hoe ga ik dat dan doen? Want die negatieve emoties zitten me in de weg. Emoties zijn een feedbackmechanismen, zegt Manson. Negatieve emoties zijn een roep om actie. Oké actie!

Eigenwaarde en eigendunk

Mijn grootste frustratie zit in het niet gezien, niet gehoord worden. Het verschil maken? Bijzonder zijn? We zijn allemaal middelmatig, schrijft Manson. Daarnaast moet ik stoppen met me te vergelijken met anderen. Mijn brein is niet perfect. We maken allemaal fouten bij wat we zien. Maken eigen interpretaties op eigen waarden. Onthouden selectief. Waarom me zo kleiner maken (het Calimero-effect is hardnekkig). Ik mag er ook zijn. Ik mag ook ruimte innemen. Waarom die onzekerheid? Omarm die onzekerheid, zegt Manson. Hoe beter je je onzekerheid omarmt hoe prettiger je je zult voelen bij het feit dat je niet weet. En de ander is net zo zoekend en onzeker als ik. Denk ik. Ik zal eens proberen vaker over mijn angst heen stappen en vragen stellen om mijn eigen beelden en veronderstellingen te checken.

Zowel docent als student willen zijn

In de huidige samenleving lijkt iedereen zijn mening snel klaar te hebben. Met en zonder argumenten. Ik heb niet altijd een mening, terwijl ik het gevoel heb die te moeten hebben. Er komen spannende nieuwe ontwikkelingen op ons af. Ben ik wel die expert? Zo voel ik me niet. Ik word daar onzeker van. Ik weet het ook niet. Ik heb andere nodig in deze zoektocht. Durf te twijfelen, zegt Manson. Zekerheid is de vijand van de groei. Verstandiger op zoek te gaan naar twijfel. In plaats van het juiste willen doen kun je beter kijken naar alles wat je bij t verkeerde eind had.

Hij is wijs, die van zichzelf weet dat hij niets weet
Socrates

In beweging blijven

Mark Manson wil zijn boek niet als zelfhulpboek zien. Dat is het natuurlijk wel. Hij draait het alleen om. Hij zegt niet:  Wees gelukkig. Wees de beste, beter dan de rest. Manson zegt: Welke pijn ben je bereid te dragen? Problemen blijven komen. Omarm ze maar. En handel desondanks. Blijf in beweging. Ik hou wel van zijn ‘doe-iets’ principe. Beschouw elk resultaat als belangrijk en als vooruitgang. Bepaal op basis van je kernwaarden waar je wel een f*ck omgeeft en waar niet. Neem verantwoordelijkheid voor eke keuze. Handel daarna. En je kunt elke dag weer opnieuw beginnen.

Een collega wenste me voor de vakantie toe dat ik mijn ‘groove‘ zou vinden. Ik weet niet of ik ‘m voor altijd gevonden heb. Nu even wel. Daarom schrijf ik dit blog zodat ik er weer even op terug kan grijpen als ik m weer dreig kwijt te raken. En dat zal gebeuren. Onherroepelijk.

In het laatste hoofdstuk schreef Mark Manson over doodsangst. Over de confrontatie met je eigen sterfelijkheid. Het moeilijk en eng om daarover na te denken. “De dood is het enige waar je zeker van kunt zijn. En daarom zou die als een kompas moeten dienen waarop we alle andere waarden en besluiten afstemmen”.

Of ik daarover nog meer open en online wil schrijven weet ik nog niet. Dit blog schrijven vond ik voor nu al lastig genoeg. Voor nu laat ik het hierbij. Wie weet krijgt dit blogje nog een vervolg. Online of offline.

Judith

Dag I-team

Tja Marcel. Weer een einde van een tijdperk …
Deze week heb ik weer ons boeltje ingepakt. We gaan weer verhuizen. De 5e keer in 5 jaar tijd. Door vaak te doen krijg je ervaring. En steeds minder spullen om mee te nemen 🙂

Na ruim een jaar op een heerlijke ruime flexwerkplek te werken verhuizen we naar de gang met onze collega’s van Dienst Onderwijs en Onderzoek. En hoewel ik ook van mening ben dat dit de samenwerking ten goede komt, vind ik het jammer deze fijne plek te verlaten. En het kletsen (informeel leren 🙂 ) met Wilfred zal ik gaan missen. Dat wordt regelmatig kopjes koffie gaan brengen dan 😉

Ik heb het even nagekeken. Zo’n 5 jaar geleden zijn we onszelf het I-team gaan noemen. In een tijd vol onzekerheid over onze positie hadden we zo’n daadkrachtige naam voor onze club wel nodig. De inspirerende Zuydpleintijd was voorbij. De interimmer positioneerde ons tijdelijk bij Facilitair Bedrijf ICT. Die tijdelijkheid duurde zo’n 3 1/2  jaar. In januari 2016 werden we warm ontvangen door Dienst O&O.

Vanaf zomer 2012 is het I-team alleen maar kleiner geworden. Jij vertrok, Jack, Rienke, Harry. Van 3,5 fte zijn we nu met ons drieën nog goed voor 1,5fte die Zuydbreed bezig zijn met technologie-ondersteund leren.

Het afgelopen jaar zijn er dingen veranderd.

De Dienst O&O heeft haar rollen en taken herijkt. Het beleidsteam is nu opgedeeld in clusters. Samen met 3 andere O&O collega’s vormen wij, de drie I-teamers, nu het Cluster Onderwijskundige Ondersteuning. Dit betekent dat we afscheid nemen van de naam I-team. We gaan als nieuw clusterteam ons bezighouden met het thema onderwijs ontwerpen in de breedste zin van het woord. De inhoud van de Nieuwsflits en het ICTO-blog zal hierop afgestemd worden. Ik vind het een mooie uitdagende ontwikkeling. Uiteraard blijven Frans, Didi en ik nauw betrokken bij het aanbestedingsproject DLO. En technologie-ondersteund leren zit in ons DNA, dat nemen we mee. Onze kennis en ervaring zullen we bij het adviseren en ondersteunen van blended ontwerpen nodig hebben.

Tijdens het opruimen kwamen we nog een voorstudie van Annerien Pin tegen. Een Zuydpleiner die begin juli afscheid nam van Zuyd. Waarschijnlijk kwam deze publicatie uit het archief van Harry. Die bewaarde veel 🙂 Het was een voorstudie van haar uit 2010, uitgevoerd in opdracht van het CvB,  over de digitale leer-en werkomgeving als kritische succesfactor voor toekomstbestendig onderwijs. Hebben wij ook nog aan meegewerkt. Uit de conclusie: “Er bestaat behoefte aan een duidelijke Hogeschool Zuydbrede visie op de digitale leer- en werkomgeving en kwaliteitseisen voor nu en voor de toekomst. Daarnaast wordt er gevraagd om duidelijkheid over de wijze van financiering, facilitering in tijd en middelen voor ondersteuning. Bovendien is er een luide roep om deskundigheidsbevordering op het terrein van de digitale leer- en werkomgeving”. 

Er lijkt in die zeven jaar niets te zijn veranderd. Het zijn nog steeds dezelfde issues die spelen en die kwamen ook uit de Group Concept Mapping study van het lectoraat Technologie-Ondersteund Leren als kritische succesfactoren voor het invoeren van blended onderwijs.

Ik heb hoop! 🙂

Onze naam, het team van I(CTO)-adviseurs verdwijnt dan wel, maar de aandacht voor ict in het onderwijs niet. Ik zie het nu overal terugkomen. In vragen vanuit faculteiten, in plannen, de nieuwe initiatieven. Het programma DLO werpt zijn vruchten af. Dat is te danken aan Wilfred. Maar ook aan onze inzet om technologie-ondersteund leren, de regie op Zuydtools die hiervoor nodig zijn, het belang van ict-docentprofessionalisering te blijven benoemen. Daar met de beperkte menskracht zoveel mogelijk effectief en efficiënt (door versturen Nieuwsflits) aandacht voor te vragen, mooie ervaringen binnen Zuyd te delen.

Zeker, ik heb tegenslagen moeten incasseren, irritaties en frustraties weg moeten zuchten, maar als ik zo terug kijk op het afgelopen jaar ben ik trots op wat ik bereikt heb: DC4E, de Startmodule en Template voor Zuyd Professional, de website tol.zuyd.nl, de nieuwsflitsen. Maar vooral heb ik genoten van het samenwerken met individuen, de ZOEC-sessies.

Ik heb leuk werk! Ik ben graag bezig met docenten/teams om met hen mee te denken oplossingen cq nieuwe dingen te bedenken. Ik vind het het super leuk om hetgeen ik weet te delen. Dit online duurzaam vast te leggen. Om berichten en blogs te schrijven. Om open te delen.

Maar de komende maand even niet. Afstand nemen. Gewoon weer eens boeken lezen. Heb het nodig. Heb er zin in.
Vandaag twee leuke afspraken om het studiejaar af te ronden. Even terugkijken. Evalueren. Wat ging goed, Wat kan beter. Om dan 21 augustus vol energie weer aan een nieuw studiejaar vol nieuwe uitdagingen te beginnen.

Zomergroet
Judith

Boekreview. De postmoderne mens in de kennissamenleving

Hi Marcel,

Zuyd heeft vele mooie lectoraten. Wij hebben het voorrecht bij enkele nauw betrokken te zijn. Sinds 1 januari 2017 is Steven de Groot lector innovatief Ondernemen. Ik ken hem nog niet, maar hij mailde onlangs naar de redactie van de Nieuwsflits of we aandacht wilde besteden aan zijn nieuwste boek PM. De postmoderne mens in de kennissamenleving. De Nieuwsflits verschijnt pas weer in september. Het thema van zijn boek vind ik als onderwijskundige informatieprofessional interessant. Ik wilde graag lezen wat hij had geschreven, dus vroeg ik m of hij het op prijs stelde als ik een review schreef. Dat stelde hij op prijs, mits het een positief blog zou worden 😉 Dat is dan aan hem, jou, jullie om dat te beoordelen 😉

Ik ontving zijn boek en afgelopen weekend heb ik het gelezen. Het boek schetst de beschavingscrisis, de devaluatie van de wetenschap en de democratisering van kennis. Daar vind ik op voorhand al wel wat van, ja *grijns*. Sommige gedeelte van het boek las ik tenenkrommend. Ik, voorstander van de democratisering van kennis (‘alles’ open) die las over de verheerlijking van de wetenschappers. Mijn kort-door-de-bocht interpretatie, dan. Maar lees verder maar het review.

Groet,
Judith

Review

Steven de Groot promoveerde op onderzoek naar de rol van esthetica in organisatieontwerp en arbeid. Het is daarom niet verwonderlijk dat in zijn publicatie PM. De postmoderne mens in de kennissamenleving veel (cultuur)filosofen, met name de cultuurpessimisten Ortega y Gasset en Furedi, worden aangehaald om de de huidige stand van de kennissamenleving te duiden. Deze is door de komst van massamedia, ict en sociale media veranderd. De wetenschapper is zijn unieke positie in de kennisinfrastructuur kwijt. Iedereen deelt tegenwoordig kennis met elkaar. Populisme en narcisme viert hoogtij zo schets Steven in het voorwoord van dit 155 pagina’s tellend essay.

Aan het begin van hoofdstuk 2 introduceert Steven de Groot een 5e O in de discussie over de kenniseconomie: Ons, naast Onderwijs, Onderzoek, Ondernemerschap en Overheid. Ons staat dan voor hét publiek, dat in het boek wordt gescheiden van dé kenniselite (de wetenschappers). Aan de hand van inzichten van vele wetenschappelijke denkers duidt hij de gedragingen, tendensen, rollen en verantwoordelijkheden van actoren binnen de vitale kennisruimte. Zijn model van de vitale kennisruimte toont vier kwadranten met ieder hun eigen dynamiek, kansen en bedreigingen en type leiderschap. Vervolgens schetst hij in het vierde hoofdstuk een viertal scenario’s van bewegingen om deze vitale kennisruimte te verbeteren. Immers de huidige kennisruimte (de kennissamenleving/kenniseconomie) staat onder grote druk zo betoogt De Groot in de voorafgaande hoofdstukken. Er is enerzijds spanning tussen de kenniselite (het positivistische paradigma: objectiveerbare kennis) en publiek (het sociaal-constructivistisch paradigma: meningen en gedemocratiseerde kennis), en anderzijds de spanning tussen individualisering (‘ik) en collectiviteit (‘wij’).

Door de woorden die Steven de Groot kiest (babbeleconomie, hij benoemt kenniselite als ‘beschaafder’ met de weloverwogen logica en heeft het over de buiten hun oevers getreden publiek met hun emotionele retorica, over ‘rechts-boven’ en linksonder’ mensen) lijkt het alsof hij een voorkeur heeft voor de objectieve kennis van de wetenschapper. Dat is ook zo. In de laatste alinea van zijn essay benoemt hij dat expliciet. Het scenario ‘verticaliseren’ waarbij de oorspronkelijke focus op objectieve kennis en de rol van de kenniselite wordt hersteld, heeft zijn voorkeur maar is zonder sterke overheid niet te realiseren. Het scenario ‘niets doen’ is het gemakkelijkste maar levert volgens hem alleen verliezers op. ‘Horizontalisering’ wordt door Steven als het meest realistische scenario geschetst. Dat betekent dat het accepteren van de spanningen tussen de vier kwadranten van de vitale kennisruimte. Dit scenario beoogt het weer in dialoog komen van kenniselite met het publiek om zo de verbinding te zoeken. Als zeer mooi 4e scenario beschrijft Steven de Groot ‘Het Schone, de kunst, de verbeelding als krachtige verbinder. Hij noemt dit de experimenteer- en ontdekkingsruimte in de kennisinfrastructuur:

De ruimte van hoop, verlangen en belofte, die van ‘imagine’; de ruimte van het onbekende, verhulde en ongedefinieerde van het onbekende, ongemaakte en onvoltooide, of misschien wel van het onbedachte, een broedplaats voor nieuwe ideeën.

Het is een intrigerende publicatie. Het zet je na tot denken, dat is natuurlijk ook wat de schrijver met een essay beoogt. Ik had soms wat moeite met naar mijn gevoel denigrerende teksten over ‘het publiek’. Daardoor voelde ik me meer verbonden met ‘het publiek als underdog’ dan met ‘de wetenschapper op een voetstuk’. Zoals in zijn slotwoorden staat heeft hij ‘niet over iedereen even aardig en genuanceerd oordeel geveld’. En is hij in ‘de postmoderne valkuil vol eigen waarheden gestapt’. Ik denk dat het krachtiger was geweest als hij ook kritischer over zijn eigen groep, de wetenschapper, had geschreven. Ook daar ontspoort het wel eens door citatiescoredrift, publicatiedrift, de h-index op de carrière-impact van de wetenschapper. Zijn intentie om de kennissamenleving weer vitaal te krijgen, is lovenswaardig. En de scenario’s ‘horizontalisering’ en’Het Schone’ bieden daar mooie aangrijpingspunten voor. Een kwestie van doen nu. Tip: het volgende boek één met praktische handreikingen, hoe iedere actor in de vitale kennisruimte deze mooi kan krijgen?

In een essay legt de schrijver dwarsverbanden en is wetenschappelijke verantwoording niet nodig. De keus om voetnoten te gebruiken in plaats van referenties tussen haakjes is een logische en bevordert de leesbaarheid. Echter het was, voor een leek zoals ik die niet zo bekend is met de gebruikte wetenschappelijke literatuur, niet altijd even duidelijk naar welke literatuur verwezen werd door het gebruik van ‘zie eerder’ en ‘idem’ in de voetnoten. Een literatuurlijst was wenselijk geweest. Hoewel ik het interessant vond om te lezen, had hoofdstuk 5 ‘lector als kritisch realist’ geen toegevoegde waarde op dit betoog.

Het boek kost €22,00. Het is uitgegeven en te bestellen bij Eburon Uitgeverij.

%d bloggers liken dit: