Site-archief

#digicoach #mysteryguest

mysteryguestHaha ūüôā ūüôā ūüôā

ik was woensdagavond de mystery guest tijdens de afsluitende thema-avond van Minor Digicoach!

Ja Marcel, jij wist dit natuurlijk al, maar de studenten niet. Zij moeten nu ook mij online zien te vinden. Ik ben benieuwd wie de eerste 3 zijn die onder dit blog reageren. Zij krijgen een bonuspuntje. Ik wil natuurlijk wel in hun reactie lezen welke clue ze op het goede spoor heeft gezet.

Superleuk om 3 jaar later weer eens als mystery guest het congres, georganiseerd door een groep Pabostudenten die de minor gevolgd hebben, te bezoeken. Ankie van de Broek, de gamemaster van het eerste uur (nu ondersteund door gamemasters Chris Kockelkoren en Marcel Graus) had mij het draaiboek van deze alumnibijeenkomst gestuurd.

Het congres was opzet als een reis. De reis ging naar de 21e eeuw. Ik vroeg me af of ik niet al in deze eeuw zat? ūüėČ Het concept was door doordacht en in detail uitgevoerd. De reizigers werden verwelkomd bij de incheckbalie, we ontvingen een boardingpass (via Eventbrite hadden we tickets ‘gekocht’, goed geregeld!). In de ontvangsthal werden we als echte VIP’s in de watten gelegd met soep en broodjes. De stewards waren vriendelijk en gastvrij. Vervolgens werden we in¬†de vertrekhal door een creatieve gastspreker voorbereid op onze reis.

De crew begeleidde de reizigers naar hun zitplaatsen in de workshops. De tussenlanding in de technologiemarkt was ook goed (en lekker) geregeld. De uiteindelijk landing was smooth.

+1 voor de organisatie

De workshops kan ik niet allemaal beoordelen. Ik heb Class Dojo en programmeren/MakeyMakey gevolgd en een kijkje genomen in de zelfgebouwde escape room. De inhouden waren duidelijk, enthousiast en met kennis van zaken gebracht. Zover ik zag allemaal direct toepasbaar. Ik moet zeggen dat de didactische meerwaarde van de tools niet even duidelijk voor het voetlicht werd gebracht. Enige kritische beschouwing rondom privacy van leerlingen bij gratis tools (gratis bestaat niet) vind ik wel tot de taak van een digicoach horen. In de technologiemarkt zag ik wel dat er aandacht was voor digitaal pesten en mediawijsheid, mediawijsheid voor scholen zou ik wel toevoegen als kritische reflectie bij gebruik van (gratis) digitaal onderwijsmateriaal.

De technolgiemarkt was afwisselend en leuk. Er was ruimte voor ontmoeting en gesprek. Belangrijk omdat dit congres een alumni activiteit was. Voor velen een eerste ontmoeting met een 3D-printer, de robot Naomi van jullie faculteit ICT. De producten van de adviesburo’s waren leuk en er zaten aardige zelfgemaakte spellen tussen. In het draaiboek zag ik nog VR-brillen, die heb ik gemist. Maar de andere aanwezigen vast niet, zij hadden geen inzage in het draaiboek.

Wat communicatie ben ik altijd was extra kritisch ūüėČ Ik had op LinkedIn gezien dat er een account Minor Digicoach was gemaakt. Ik vond dat vreemd. En waarom als persoon en niet als groep? En waarom geen gepersonaliseerde LinkedIn-URL? Waarom¬†werving via LinkedIn en niet via Facebook of Twitter? Later begreep ik pas dat ze op deze manier alumni wilde binden. Dan snap ik de keuze voor LinkedIn. Dit had dan wellicht beter toegelicht kunnen worden in de omschrijving. Bij ontvangst bij Digicoach Airlines werd wel gevraagd of we een LinkedIn account hadden. Het werd mij niet helemaal duidelijk wat het achterliggende doel was. Als tip zou ik meegeven dat in de uitnodiging wat beter toe te lichten. Waren naast alumni ook medestudenten uitgenodigd? Eerste- of 2e jaars? Of hoorden zij niet tot de doelgroep?
Wat digitale communicatie hadden ze een voorbeeld kunnen nemen aan hun zustermaatschappij KLM ūüėČ

Wat is dit toch een leuke minor. Trots dat (vooral) jij en ik bij de opzet hierbij betrokken waren. Het is een super concept. Je ziet hoe studenten door inzetten van game-elementen gestimuleerd worden. Aandacht en betrokkenheid voor elkaar was duidelijk voelbaar. Met recht dat Ankie en Marcel zo trots als pauwen na de landing op het platform stonden om hun crew te bedanken.

De informele borrel (bestaan er ook formele borrel? ūüėČ ) heb ik gelaten voor wat het was. Ik was moe van deze lange en bijzondere reis.
Het is zoals de gastspreker van deze avond zei: “onderwijs is niet het vullen van een emmer maar het ontsteken van een vuur”. Dat vuurtje voor leertechnologie, 21st century skills en digitale didactiek is bij deze groep wel aangewakkerd door de gamemasters! Top!

Groet,
Judith

O ja ik mocht nog extra punten toekennen. Dat vind ik lastig want ik vond er niemand uitschieten, het was een echte groep. Maar dan wil toch elke dame een extra puntje geven. Ja, ik weet het dat is positieve discriminatie. Deze minor wordt voornamelijk door mannen gevolgd (in dit geval alle 3e jaars pabomannen). Ik wil op deze manier de vrouwen die deze minor volgden stimuleren het leren en lesgeven met ict te blijven ontwikkelen.

Meer weten over de ontwerpprincipes achter deze minor, lees In just 6 throws of the dice: Digicoach the Game

In just 6 throws of the dice: Digicoach the Game

Hi Judith, (Hi Jane, I hope),

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the¬†tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or S‚Ą¶¬†(The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/¬†It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some¬†of them had to ‘pretend’ to be a student from¬†another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest.¬†The feedback system was too complex to fill in and too complex¬†represented to have a great view as¬†a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year¬†from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being¬†inspired, to do the inspiring, into seeing how¬†that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

Minor DigiCoach – The Health Care/Cure Experience

Ha Judith, Ha Ankie, Ha Chris, Ha Anita,

Na het success van Minor de DigiCoach – The School of Education Edition lijkt het me goed om een nieuwe variant te bouwen? Voor Anita (Stevens), de minor DigiCoach is een minor die een drietal keren gedraaid heeft bij de (Nieuwste) Pabo en die gaat over hoe je als leraar in het basisschoolonderwijs je collega’s meeneemt in de wereld van het digitale onderwijs. Hier zie je een blogpost over de tweede run. Deze run heb ik samen met Ankie van den Broek en Judith heb opgezet en is door Chris Kockelkoren en Ankie onder handen genomen, geperfectioneerd en in een derde run vervolmaakt (we wachten nog op een blog van Chris of Ankie hierover ;)). Maar ik heb wel aan een aanbeveling geschreven voor een prijs die ze bij Fontys hiervoor kunnen winnen:

Gamend groeien! Het werkveld is de winnaar!

Als onderwijsco√∂rdinator van de faculteit ICT ben ik zijdelings betrokken geweest (door het beschikbaar stellen van een medewerker) bij de Minor de DigiCoach. Een erg inspirerende minor die volledig als game is opgezet. Studenten spelen in een ‚Äėalternate reality game‚Äô een rol van enerzijds een consultant bureau en anderzijds een kennisnetwerk. Een student moet dus in twee verschillende teams werken aan een aantal quests die leiden tot een symposium over Onderwijsvernieuwing middels digitale middelen.

Het mooie aan de minor is de veelzijdigheid. Studenten leren ‚Äėzelf‚Äô de tools van de21e eeuw te gebruiken doordat dat bij de quests gevraagd wordt. Ze ‚Äėervaren‚Äô zo zelf in hoeverre bloggen, twitteren, yurls maken etc. iets oplevert of ‚Äėalleen maar tijdrovend is‚Äô. Door ze en in een commercieel team (bedrijfjes) te zetten en in een kennisteam (netwerk) leren ze al doende het verschil tussen ondernemingsplannen, marketing en het belang van het bedrijf aan de ene zijde en de meerwaarde van kennisdeling en netwerken aan de andere zijde.

Uiteindelijk profiteert het werkveld door 21th century skills enabled young professionals die in staat zijn op hun nieuwe werkplek hun collega‚Äôs te begeleiden naar de toekomst, maar ook doordat ze voor het symposium zijn uitgenodigd. En tijdens dat symposium, waarvoor ik uitgenodigd was, werd ik dermate verrast: de studenten waren met behulp van de gedreven aandacht van Ankie van den Broek en mijn collega Chris Kockelkoren blijkbaar in staat om een congres van het niveau Surf Onderwijsdagen (in zijn betere dagen) neer te zetten. Weliswaar met wat meer ‚Äėknip en plak en karton‚Äô, maar binnen de middelen die ze hadden, wel met de inhoud, het kennisoverdrachtsniveau en inspirerende boodschappen.

Ik begrijp dat er voor de ‚Äėrun‚Äô van dit schooljaar een andere keuze is gemaakt en het ‚Äėsymposium‚Äô te gebruiken om het docententeam van de PABO te inspireren en iets te leren. Ik ben erg benieuwd hoe zij dit ervaren. De collega‚Äôs die ik gezien heb het vorige jaar waren in ieder geval enthousiast. En dat geldt voor mij ook.

drs. M.J.W.M. Schmitz
Onderwijscoördinator Faculteit ICT, Zuyd Hogeschool

Tja Anita en aangezien ik nu meer en meer in de wereld van de studenten en professionals van de zorgwereld rondloop, des te meer denk ik dat we een nieuwe variant nodig hebben van deze Minor, namelijk: “The Health Care/Cure Experience”. Een interactieve game waar we samen met zorg (en evt. ICT) studenten ons bewegen door de technologie wereld en waarin we met een leuk spel het werkveld gaan inspireren om meer gebruik te gaan maken van technologie in de zorg. Door te laten zien dat studenten zich de ontwikkelingen eigen kunnen maken. Maar ook door ze producten te laten maken die bruikbaar zijn voor dat werkveld. Om de ontwikkelingen in de context van de praktijk te omarmen.

Kijk ik heb Chris voor de laatste run al gevraagd om het spel zo te maken dat het makkelijk richting andere werkvelden uitbreidbaar zou zijn. En ik ben er zeker van dat ‘Gamingresearcher’-Chris, ‘e-dingen-Judith’, ’21th century skills’-Ankie als game expert willen meehelpen bij het plaatsen van de game in de health care/cure context. Ik zou het leuk vinden als jullie Anita, Ankie, Chris en Judith dit samen met me zouden willen oppakken.

Ik hoor het wel ūüėČ

Groet Marcel (9)

One throw of the dice at a time – Digicoach the Game

Hi Judith,

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

 

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

 

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

 

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

 

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the¬†tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or S‚Ą¶¬†(The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/¬†It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some¬†of them had to ‘pretend’ to be a student from¬†another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

 

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest.¬†The feedback system was too complex to fill in and too complex¬†represented to have a great view as¬†a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

 

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year¬†from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being¬†inspired, to do the inspiring, into seeing how¬†that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

 

 

Sfeerimpressie van congres Future-kit van minor Digicoach The Game

Hoi Marcel,

We hebben al vaker geblogd over de minor Digicoach The Game, waar wij (maar jij vooral) samen met Ankie van de Broek en Chris Kockelkoren aan gewerkt hebben.
Op woensdag 7 november was de slotbijeenkomst van deze minor in de vorm van het congres: ‘Future-kit. Tools voor het onderwijs in de 21e eeuw’.

Op de website van de minor zag ik nu een filmpje met een sfeerimpressie van het congres. Hoewel het geluid niet optimaal is, geeft het een goede indruk van een middag waar studenten lieten zien wat ze in 10 weken spelend geleerd hadden.

Kijk ook eens op websites van de netwerken die zich presenteerden:

en de adviesbureau’s:

De missie van het spel: “organiseer een congres over leren in de 21e eeuw” is geslaagd. Hoewel er weerstand was bij de studenten bij de start van deze minor: “Waaat? Een congres?”, “Nerds?, “Ik kan niks met ICT”, “Waarom een game? Bah!”, “Waar ben ik aan begonnen?”¬†hebben ze tijdens het spelen van deze minor enthousiasme, doorzettingsvermogen en creativiteit getoond. Ze komen volgend jaar allemaal naar het congres van de volgende groep studenten ūüôā Ook van docenten kreeg Ankie te horen: “Wat zijn de studenten toch gemotiveerd aan het werk. Kan je me binnenkort iets meer vertellen over deze minor?”
Kortom een succes dat vervolg moet krijgen!

Groet,
Judith

TPACKen met Pabo-studenten

Hoi Marcel,

Vorige week maandag heb ik bij ‘jouw’ minor Digicoach The Game¬†het TPACK-spel gespeeld met de studenten. Ik heb je al verteld dat ik niet zo tevreden was over deze bijeenkomst. Daar zijn verschillende oorzaken voor te benoemen, √©√©n was dat ik nog niet zo fit was na mijn weekendje London bij mijn zoon¬†:).
Het was voor mij ook de 1e keer dat ik dit spel met een groep studenten speelde (wel aankomende leerkrachten, het zijn 4e jaars Pabo-studenten). Dat ging toch wat anders dan met docenten. Ze bleven allemaal allemaal achter hun laptop/tablet zitten. In plaatst van spelen (met kaarten en eigen creatieve geest) gingen ze zoeken. Nu ben ik de laatste die vind dat je niets mag opzoeken en gebruiken, maar dat was niet de bedoeling van dit spel. Dat is een leermoment voor mij: TPACK-spelers achter hun tafeltje en computer en in een kring met elkaar en de kaarten spelen.

Er werden trouwens wel erg leuke lesidee√ęn bedacht. Het leuke van deze minor is dat alle spelers/studenten hun eigen weblog bijhouden! Deze minor is een game, dus zijn er allerlei quests. E√©n quests bestond uit het schrijven van een review over TPACK the game.

Verschillende studenten hebben deze quest gekozen. Ik word van deze blogs erg blij.

Juf Suzan¬†zag ook wel mogelijkheden om dit spel samen met leerlingen te spelen. Een vooruitstrevende juf zeg, samen met je leerlingen nadenken hoe je je les vorm geeft. Juf Karin beschreef een lesidee voor dierendag, benieuwd of ze hier vandaag mee aan de slag is gegaan.¬†Juf Sonja¬†gaf me een Top & een Tip ūüôā Sonja gaf als tip om meer te laten zien wat de mogelijkheden zijn. De bedoeling van het TPACK spel is dat leerkrachten in 1e instantie met eigen kennis en kunde tot een lesidee komen waarin technologische toepassingen verweven zijn. Het blijkt dat je met redelijk eenvoudige middelen al veel variatie in je les kan brengen, dat hebben de studenten ook laten zien. Ik ben bang als we voorbeelden laten zien er te veel gestuurd wordt. Maar misschien is het wel een idee om het in te brengen tussen ronde 2 en 3 of als afsluiting. Laten zien en vooral uiteindelijk ook doen is het uiteindelijke doel. Maar daar zijn weer vervolgsessies voor, zoals¬†dingen@zuyd¬†:). Meester Guido¬†had als¬†slotopmerking dat je niet TE veel ICT-toepassingen in je les moet verwerken. Inderdaad technologische toepassingen zijn een hulpmiddel en niet het doel. De bedoeling van het spel is dat je nadenkt over hoe je meer variatie aan kunt brengen in een les en ¬†beter aansluit op de belevingswereld van het kind in je klas. Meester Raoel¬†vroeg zich af of je wel tijd hebt bij elke les na te denken over welke ICT-mogelijkheden je kunt integreren.¬†Als leerkracht kies je nu ook automatisch de didactische werkvorm voor het overbrengen van je les, het integreren van een technologische tool zou ook een automatisme moeten worden.Dat betekent wel dat de gereedschapskist van de leerkracht gevuld moet worden met kennis over deze tools. Het TPACK-spel is is een hulpmiddel om leerkrachten even bewust stil te laten staan bij de manier waarop ze nu lessen geven en kijken of dat ook anders kan. Meester Ties¬†had een leuk idee. Leerlingen trekken een¬†didactische en technologische kaart en met die werkvormen dan een les voorbereiden. Ik heb hem uitgedaagd om het te doen. Hij krijgt van mij een TPACK-spel kado als hij de uitdaging aanneemt! Dat levert hem vast bonuspunten op in de minor :). Juf Nandy tenslotte had met haar groep geen¬†gemakkelijke combinatie getrokken (veters strikken (content) – spel (didactiek)- wiki (technologie)). Maar Nandy heeft het goed begrepen; het gaat in dit spel niet zozeer om de uiteindelijke les maar om SAMEN met een groep leerkrachten kritisch na te denken hoe ict ZINVOL in te zetten in je onderwijs. Blijvend leren van alle nieuwe ontwikkelingen, daar gaat het om.

Uiteraard heb ik op alle blogs een reactie achtergelaten. En ik zal dit blogbericht achterlaten op het blog van de Minor Digicoach.
Wat kan je van spelen toch veel leren ūüôā en van bloggen ook! Ik heb weer veel geleerd.

groet,
Judith

Nieuwste PABO creatief met technologie in Digicoach the Game

Ha die Judith,

Zoals je weet ben ik bezig in een Game: De Digicoach. Dit spel is een minor voor de PABO, waarbij studenten zowel in een adviesbureau als in een netwerk opereren als digicoach. Ze kunnen punten scoren met verschillende quests en op verschillende gebieden (technology, communication, knowledge sharing, creativity, quest points en special points) Natuurlijk erg veel, maar ik heb wel al het kwartje zien vallen bij een aantal studenten.

De Epic Battle zal plaatsvinden tijdens een door henzelf opgezet minicongres met de titel ‘Future-Kit’ gehouden in het theater van Sittard. (Daarover in een latere blog meer!)

Het filmpje is gemaakt door de studenten die het spel spelen als ‘reclame’ voor hun minicongres, symposium, bijeenkomst met de titel: Future-Kit.

Tijdens een van de eerste quests moesten de studenten een blogpost schrijven over technologische ontwikkelingen die inzetbaar waren in het basisonderwijs. Ik wil je de in mijn ogen drie meest creatieve technologische vondsten niet onthouden. Daarnaast maak ik onze blog onderdeel van het spel. De studenten die voor 1 oktober reageren op mijn vragen die ik per ontwikkeling stel, in een reply op deze blog, krijgen special points. En dat hoeven dus niet alleen de studenten te zijn die met de ideeen zijn gekomen.

De radio op school

http://juf-sonja.blogspot.nl/2012/08/hallo-ik-ben-het-mannetje-van-de-radio.html

Sonja schrijft over het opzetten van een eigen radiostation op school. Met daarbij adressen¬†hoe je aan het materiaal kunt komen. Erg leuk.¬†De vraag¬†die ik me stel (dus ook voor special points) is: Zou zo’n radio station ook bemenst en beluisterd worden binnen het HBO?

Een lettertype als onderwijstool

http://joellebrands.blogspot.nl/2012/09/lettertype-als-onderwijs-vernieuwing.html

De vondst van Joelle vond ik erg bijzonder, omdat die niet voor de hand ligt. Ze heeft een lettertype genoemd als een ‘technology’ die kan worden ingezet in het onderwijs. Het gaat zich om een speciaal lettertype voor dyslexie. Goeie vondst! De vraag die ik me al hardop had gesteld (dus ook voor de special points) is: Zijn er ook technologische ontwikkelingen voor dyscalculie?

Habbohotel

http://jufmieke89.blogspot.nl/2012/09/habbo-hotel.html

Tja ik kan het natuurlijk niet laten. Het Habbohotel als onderwijstool. Voor mij een voor de hand liggende, maar uit het kritische commentaar van Mieke blijkt duidelijk dat ze zelf over een drempel heen moest, maar dat ze inmiddels de voordelen er wel van ziet. Ik mis echter nog een concrete invulling van wat/welke les je er specifiek op zou kunnen leren. De vraag is dus: welke les, welke invulling zou je op Haboo Hotel kunnen doen en hoe ziet dat er dan uit (voor Special Points)?

Leuk he, die creativiteit op de nieuwste PABO, ik ga er vast nog meer over bloggen de komende tijd.

Groet Marcel

Verlang van de digicoach het ultieme!

Ha Judith,

Vandaag hebben Ankie van den Broek en ikzelf een boel verlangd van onze digicoaches. Een vijftal PABO studenten (Femke, Bob, Koen, Pim en Jethro) zijn bezig met een minor Digicoach en daarbinnen stond voor vandaag een brainstormsessie op het programma. Tijdens deze brainstormsessie moesten de studenten komen tot een serious game die als ondersteuning van hun 21th Century Skills website (MUST SEE!) bedoeld is. Eigenlijk zijn beide producten ondersteunend in hun ‘werk’ als digicoach.

We hebben ons vandaag gepositioneerd als adviesbureau dat een serious game maakt die binnen een paboteam gespeeld kan worden. Duur is ongeveer 60 minuten en doel van het spel is awareness creeeren en prikkelen om meer te willen doen met technologie in het onderwijs. Eigenlijk zou het ‘adviesbureau’ na deze sessie meer ruimte moet krijgen binnen de organisatie om aan het onderwerp te werken.

Na het bepalen van doel, doelgroep, tijdsduur, groepsgrootte en dergelijke elementen hebben we een ‘Denkhoeden van de Bono-sessie’ gedaan. Niet met echte hoeden maar met kartonnen vellen en post-its. Duurde iets te lang naar mijn gevoel, doordat ik elke hoed door iedereen heb laten behandelen. Help me eraan denken dat ik het in vervolg verdeel en bij wijze van spreken 5 minuten maximaal per hoed pak. Met het verzamelen van de info en het opschrijven ben je dan toch nog een uur kwijt.

Na de lunch zijn de studenten aan de slag gegaan. Ze hebben nog niet het ultieme bereikt (een spel dat af en inzetbaar is) maar dat zeg ik met de nadruk op nog! Want ze zijn wel al goed bezig. Of het spel Jethro’s Glitterstick of toch ‘gewoon’ 21th Century Step One gaat heten dat weet ik nog niet. Maar de vorm van het bord is wel al gemaakt!

De kleurenvakjes staan ieder voor een van de ‘lijnen’ beschreven op de site. Daarnaast worden er op de driehoekige punten gezamenlijke opdrachten gevraagd. De opdracht: Maak een rap over bepaalde skills vond ik erg leuk. Maar er waren meer goeie originele opdrachten/vragen. De studenten proberen het nu nog prikkelender te maken zodat we gezamenlijk het Ultieme Verlangen kunnen bereiken! Of ja… sort of speak dan ūüėČ

Ik hoop dat de dame en heren nu met betrekking tot de lijnen tot leuke en uitdagende opdrachten komen, zodat we het over 2 weken kunnen spelen en dat het dan ook af genoeg is om op hun website te publiceren, zodat de wereld mee kan playtesten en het kan uitgroeien tot een hands-on tool die te gebruiken is voor digicoaches and a-like. Ben benieuwd…

Groet Marcel

De Olifantjes van Coriovallum als #1 inspiratie voor nieuwe Digicoaches!

Ha Judith,

Ja, je ziet het goed! Ik probeer gelijk gebruik te maken van je tips. Ook ik heb een # in mijn titel verwerkt en ben benieuwd wat het oplevert. Als ik zie dat in onze eigen top 5 van pageviews voor berichten zelfs 2 berichten staan (nummer 3 en 4 op de ranking) dan denk ik dat je gelijk hebt!

Ik wil je vertellen over de #1 (spreek uit: nummer 1. Ja ik weet in de twittertijd zijn de oude betekenissen van # wellicht vergeten) inspiratie voor de deelnemers aan de digicoach Minor van Ankie van den Broek van de PABO: de Olifantjes van de elephantsparade die op dit moment nog in Heerlen te bewonderen zijn.

In de Minor Digicoach leren de studenten van de PABO vanuit verschillende oogpunten hoe ze binnen hun toekomstige school waar ze werkzaam gaan zijn ingezet kunnen worden als Digicoach. En dan gaat het zich om veel meer dan alleen maar het Smartboard

Ankie heeft het voor elkaar gekregen om haar klas van iPads te voorzien in een Pabo die sowieso Mac-oriented is. En dat is goed! Apple richt zich voornamelijk op de creativelingen en laat a.u.b. onze jonge leraren de meest creatieve mensen worden die we hebben in onze samenleving! Want juist zij moeten voorbereid zijn op de veranderende doelgroep!

In deze digicoach minor heb ik een stukje mogen vertellen over Serious Gaming en mag ik later in het programma een hele dag spenderen met de studenten. Ik heb de olifantjes die door Heerlen staan als inspiratiebron gebruikt om te kijken of ze er een uitdagende, leuke, inspirerende game van kunnen maken voor de kids. Ik hoop dat de studenten eerst vanuit hun eigen creativiteit denken en daarna pas de iPad meenemen in het traject. Want de iPad inzetten als speurtochtclipbord 2.0. kan en is ook zeker leuk, maar ik denk dat er meer uit te halen is. Vooralsnog gaan de ideeen niet verder dan een multimediale speurtocht naar verschillende olifantjes met daarin opvoedkundige elementen. Maar dat kan uitdagender! Dat kan inspirerender! Sterker nog ik challenge de studenten om er meer uit te halen. Ik hoop dat ze deze uitdaging weten op te pakken, maar mocht je suggesties hebben dan hou ik me aanbevolen!

Ik ben in ieder geval weer vrolijk geworden door de olifantjes en een beetje gek (lees: out of the box) Ik hoop dat die studenten die vrolijke gekte ook krijgen en er iets moois van maken!

http://www.youclubvideo.com/req/swf/player.swf
U2 – I’ll Go Crazy If I Don’t Go Crazy Tonight – Live found on Rock

Groet Marcel

%d bloggers liken dit: