Site-archief

#digicoach #mysteryguest

mysteryguestHaha ūüôā ūüôā ūüôā

ik was woensdagavond de mystery guest tijdens de afsluitende thema-avond van Minor Digicoach!

Ja Marcel, jij wist dit natuurlijk al, maar de studenten niet. Zij moeten nu ook mij online zien te vinden. Ik ben benieuwd wie de eerste 3 zijn die onder dit blog reageren. Zij krijgen een bonuspuntje. Ik wil natuurlijk wel in hun reactie lezen welke clue ze op het goede spoor heeft gezet.

Superleuk om 3 jaar later weer eens als mystery guest het congres, georganiseerd door een groep Pabostudenten die de minor gevolgd hebben, te bezoeken. Ankie van de Broek, de gamemaster van het eerste uur (nu ondersteund door gamemasters Chris Kockelkoren en Marcel Graus) had mij het draaiboek van deze alumnibijeenkomst gestuurd.

Het congres was opzet als een reis. De reis ging naar de 21e eeuw. Ik vroeg me af of ik niet al in deze eeuw zat? ūüėČ Het concept was door doordacht en in detail uitgevoerd. De reizigers werden verwelkomd bij de incheckbalie, we ontvingen een boardingpass (via Eventbrite hadden we tickets ‘gekocht’, goed geregeld!). In de ontvangsthal werden we als echte VIP’s in de watten gelegd met soep en broodjes. De stewards waren vriendelijk en gastvrij. Vervolgens werden we in¬†de vertrekhal door een creatieve gastspreker voorbereid op onze reis.

De crew begeleidde de reizigers naar hun zitplaatsen in de workshops. De tussenlanding in de technologiemarkt was ook goed (en lekker) geregeld. De uiteindelijk landing was smooth.

+1 voor de organisatie

De workshops kan ik niet allemaal beoordelen. Ik heb Class Dojo en programmeren/MakeyMakey gevolgd en een kijkje genomen in de zelfgebouwde escape room. De inhouden waren duidelijk, enthousiast en met kennis van zaken gebracht. Zover ik zag allemaal direct toepasbaar. Ik moet zeggen dat de didactische meerwaarde van de tools niet even duidelijk voor het voetlicht werd gebracht. Enige kritische beschouwing rondom privacy van leerlingen bij gratis tools (gratis bestaat niet) vind ik wel tot de taak van een digicoach horen. In de technologiemarkt zag ik wel dat er aandacht was voor digitaal pesten en mediawijsheid, mediawijsheid voor scholen zou ik wel toevoegen als kritische reflectie bij gebruik van (gratis) digitaal onderwijsmateriaal.

De technolgiemarkt was afwisselend en leuk. Er was ruimte voor ontmoeting en gesprek. Belangrijk omdat dit congres een alumni activiteit was. Voor velen een eerste ontmoeting met een 3D-printer, de robot Naomi van jullie faculteit ICT. De producten van de adviesburo’s waren leuk en er zaten aardige zelfgemaakte spellen tussen. In het draaiboek zag ik nog VR-brillen, die heb ik gemist. Maar de andere aanwezigen vast niet, zij hadden geen inzage in het draaiboek.

Wat communicatie ben ik altijd was extra kritisch ūüėČ Ik had op LinkedIn gezien dat er een account Minor Digicoach was gemaakt. Ik vond dat vreemd. En waarom als persoon en niet als groep? En waarom geen gepersonaliseerde LinkedIn-URL? Waarom¬†werving via LinkedIn en niet via Facebook of Twitter? Later begreep ik pas dat ze op deze manier alumni wilde binden. Dan snap ik de keuze voor LinkedIn. Dit had dan wellicht beter toegelicht kunnen worden in de omschrijving. Bij ontvangst bij Digicoach Airlines werd wel gevraagd of we een LinkedIn account hadden. Het werd mij niet helemaal duidelijk wat het achterliggende doel was. Als tip zou ik meegeven dat in de uitnodiging wat beter toe te lichten. Waren naast alumni ook medestudenten uitgenodigd? Eerste- of 2e jaars? Of hoorden zij niet tot de doelgroep?
Wat digitale communicatie hadden ze een voorbeeld kunnen nemen aan hun zustermaatschappij KLM ūüėČ

Wat is dit toch een leuke minor. Trots dat (vooral) jij en ik bij de opzet hierbij betrokken waren. Het is een super concept. Je ziet hoe studenten door inzetten van game-elementen gestimuleerd worden. Aandacht en betrokkenheid voor elkaar was duidelijk voelbaar. Met recht dat Ankie en Marcel zo trots als pauwen na de landing op het platform stonden om hun crew te bedanken.

De informele borrel (bestaan er ook formele borrel? ūüėČ ) heb ik gelaten voor wat het was. Ik was moe van deze lange en bijzondere reis.
Het is zoals de gastspreker van deze avond zei: “onderwijs is niet het vullen van een emmer maar het ontsteken van een vuur”. Dat vuurtje voor leertechnologie, 21st century skills en digitale didactiek is bij deze groep wel aangewakkerd door de gamemasters! Top!

Groet,
Judith

O ja ik mocht nog extra punten toekennen. Dat vind ik lastig want ik vond er niemand uitschieten, het was een echte groep. Maar dan wil toch elke dame een extra puntje geven. Ja, ik weet het dat is positieve discriminatie. Deze minor wordt voornamelijk door mannen gevolgd (in dit geval alle 3e jaars pabomannen). Ik wil op deze manier de vrouwen die deze minor volgden stimuleren het leren en lesgeven met ict te blijven ontwikkelen.

Meer weten over de ontwerpprincipes achter deze minor, lees In just 6 throws of the dice: Digicoach the Game

In just 6 throws of the dice: Digicoach the Game

Hi Judith, (Hi Jane, I hope),

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the¬†tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or S‚Ą¶¬†(The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/¬†It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some¬†of them had to ‘pretend’ to be a student from¬†another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest.¬†The feedback system was too complex to fill in and too complex¬†represented to have a great view as¬†a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year¬†from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being¬†inspired, to do the inspiring, into seeing how¬†that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

Minor DigiCoach – The Health Care/Cure Experience

Ha Judith, Ha Ankie, Ha Chris, Ha Anita,

Na het success van Minor de DigiCoach – The School of Education Edition lijkt het me goed om een nieuwe variant te bouwen? Voor Anita (Stevens), de minor DigiCoach is een minor die een drietal keren gedraaid heeft bij de (Nieuwste) Pabo en die gaat over hoe je als leraar in het basisschoolonderwijs je collega’s meeneemt in de wereld van het digitale onderwijs. Hier zie je een blogpost over de tweede run. Deze run heb ik samen met Ankie van den Broek en Judith heb opgezet en is door Chris Kockelkoren en Ankie onder handen genomen, geperfectioneerd en in een derde run vervolmaakt (we wachten nog op een blog van Chris of Ankie hierover ;)). Maar ik heb wel aan een aanbeveling geschreven voor een prijs die ze bij Fontys hiervoor kunnen winnen:

Gamend groeien! Het werkveld is de winnaar!

Als onderwijsco√∂rdinator van de faculteit ICT ben ik zijdelings betrokken geweest (door het beschikbaar stellen van een medewerker) bij de Minor de DigiCoach. Een erg inspirerende minor die volledig als game is opgezet. Studenten spelen in een ‚Äėalternate reality game‚Äô een rol van enerzijds een consultant bureau en anderzijds een kennisnetwerk. Een student moet dus in twee verschillende teams werken aan een aantal quests die leiden tot een symposium over Onderwijsvernieuwing middels digitale middelen.

Het mooie aan de minor is de veelzijdigheid. Studenten leren ‚Äėzelf‚Äô de tools van de21e eeuw te gebruiken doordat dat bij de quests gevraagd wordt. Ze ‚Äėervaren‚Äô zo zelf in hoeverre bloggen, twitteren, yurls maken etc. iets oplevert of ‚Äėalleen maar tijdrovend is‚Äô. Door ze en in een commercieel team (bedrijfjes) te zetten en in een kennisteam (netwerk) leren ze al doende het verschil tussen ondernemingsplannen, marketing en het belang van het bedrijf aan de ene zijde en de meerwaarde van kennisdeling en netwerken aan de andere zijde.

Uiteindelijk profiteert het werkveld door 21th century skills enabled young professionals die in staat zijn op hun nieuwe werkplek hun collega‚Äôs te begeleiden naar de toekomst, maar ook doordat ze voor het symposium zijn uitgenodigd. En tijdens dat symposium, waarvoor ik uitgenodigd was, werd ik dermate verrast: de studenten waren met behulp van de gedreven aandacht van Ankie van den Broek en mijn collega Chris Kockelkoren blijkbaar in staat om een congres van het niveau Surf Onderwijsdagen (in zijn betere dagen) neer te zetten. Weliswaar met wat meer ‚Äėknip en plak en karton‚Äô, maar binnen de middelen die ze hadden, wel met de inhoud, het kennisoverdrachtsniveau en inspirerende boodschappen.

Ik begrijp dat er voor de ‚Äėrun‚Äô van dit schooljaar een andere keuze is gemaakt en het ‚Äėsymposium‚Äô te gebruiken om het docententeam van de PABO te inspireren en iets te leren. Ik ben erg benieuwd hoe zij dit ervaren. De collega‚Äôs die ik gezien heb het vorige jaar waren in ieder geval enthousiast. En dat geldt voor mij ook.

drs. M.J.W.M. Schmitz
Onderwijscoördinator Faculteit ICT, Zuyd Hogeschool

Tja Anita en aangezien ik nu meer en meer in de wereld van de studenten en professionals van de zorgwereld rondloop, des te meer denk ik dat we een nieuwe variant nodig hebben van deze Minor, namelijk: “The Health Care/Cure Experience”. Een interactieve game waar we samen met zorg (en evt. ICT) studenten ons bewegen door de technologie wereld en waarin we met een leuk spel het werkveld gaan inspireren om meer gebruik te gaan maken van technologie in de zorg. Door te laten zien dat studenten zich de ontwikkelingen eigen kunnen maken. Maar ook door ze producten te laten maken die bruikbaar zijn voor dat werkveld. Om de ontwikkelingen in de context van de praktijk te omarmen.

Kijk ik heb Chris voor de laatste run al gevraagd om het spel zo te maken dat het makkelijk richting andere werkvelden uitbreidbaar zou zijn. En ik ben er zeker van dat ‘Gamingresearcher’-Chris, ‘e-dingen-Judith’, ’21th century skills’-Ankie als game expert willen meehelpen bij het plaatsen van de game in de health care/cure context. Ik zou het leuk vinden als jullie Anita, Ankie, Chris en Judith dit samen met me zouden willen oppakken.

Ik hoor het wel ūüėČ

Groet Marcel (9)

One throw of the dice at a time – Digicoach the Game

Hi Judith,

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

 

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

 

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

 

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

 

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the¬†tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or S‚Ą¶¬†(The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/¬†It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some¬†of them had to ‘pretend’ to be a student from¬†another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

 

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest.¬†The feedback system was too complex to fill in and too complex¬†represented to have a great view as¬†a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

 

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year¬†from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being¬†inspired, to do the inspiring, into seeing how¬†that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

 

 

Sfeerimpressie van congres Future-kit van minor Digicoach The Game

Hoi Marcel,

We hebben al vaker geblogd over de minor Digicoach The Game, waar wij (maar jij vooral) samen met Ankie van de Broek en Chris Kockelkoren aan gewerkt hebben.
Op woensdag 7 november was de slotbijeenkomst van deze minor in de vorm van het congres: ‘Future-kit. Tools voor het onderwijs in de 21e eeuw’.

Op de website van de minor zag ik nu een filmpje met een sfeerimpressie van het congres. Hoewel het geluid niet optimaal is, geeft het een goede indruk van een middag waar studenten lieten zien wat ze in 10 weken spelend geleerd hadden.

Kijk ook eens op websites van de netwerken die zich presenteerden:

en de adviesbureau’s:

De missie van het spel: “organiseer een congres over leren in de 21e eeuw” is geslaagd. Hoewel er weerstand was bij de studenten bij de start van deze minor: “Waaat? Een congres?”, “Nerds?, “Ik kan niks met ICT”, “Waarom een game? Bah!”, “Waar ben ik aan begonnen?”¬†hebben ze tijdens het spelen van deze minor enthousiasme, doorzettingsvermogen en creativiteit getoond. Ze komen volgend jaar allemaal naar het congres van de volgende groep studenten ūüôā Ook van docenten kreeg Ankie te horen: “Wat zijn de studenten toch gemotiveerd aan het werk. Kan je me binnenkort iets meer vertellen over deze minor?”
Kortom een succes dat vervolg moet krijgen!

Groet,
Judith

%d bloggers liken dit: