Site-archief

Onderzoek naar inzet Serious Gaming bij Pabo-studenten

Dag Marcel,
Leuk was het om enkele weken geleden bij de start van het onderzoek van ‘onze Chris’ te zijn. Chris Kockelkoren volgt een master Pedagogiek (specialisatie Onderwijskunde) bij Fontys Hogeschool Tilburg. In het kader van zijn studie start hij een leerwerkproject waarin onderzoek moet plaats vinden naar een innovatie in het onderwijs. Deze behoort ook in de praktijk gepland en uitgevoerd te worden.
Natuurlijk heb ik hem gevraagd om in ons blog toe te lichten wat zijn onderzoek inhoudt. Het woord is aan 

OUR 2bejammed GUEST: Chris Kockelkoren

Hoofdvraag onderzoek
Ik heb gekozen om mij te gaan richten op het verbeteren van het onderwijs en daarin gekozen voor onderwijsvormen die meer passen bij de huidige beleving van de studenten (Jane McGonigal): serious gaming. Ik wil kijken in hoeverre een samenhang is te vinden in serious game en self-efficacy, beleving en inzet van studenten.
Self-efficacy is de overtuiging die iemand vooraf heeft dat hij een taak succesvol kan verrichten.

Pedagogische onderbouwing
Volgens Locke (Van Crombrugge: Denken over opvoeden) kunnen mensen alleen leren als je vrij bent. Vrij zijn betekent ook een geestelijke vrijheid hebben. Fiedrich Fröbel (daar is het woord fröbelen naar vernoemd) geeft aan dat kinderen zouden moeten opgroeien in een kindertuin. Een tuin waar ze vrij, zonder angst voor fouten, kunnen leren in de nabijheid van hun opvoeders. Als je het boek “Het puberbrein” (Nelis&Sark: Puberbrein binnenstebuiten) leest, dan dient de jeugd te worden beschermd tegen de invloeden van social media in de klassen. Dit wordt een middeleeuwse tuin genoemd. Ik ben echter van mening dat onze studenten beter gedijen in Franse tuin van Herbart. Deze is veel opener en studenten kunnen leren van hun fouten zonder dat ze worden beschadigd. Ik ben van mening dat we studenten moeten leren dat fouten maken ok is en dat ze daarvan kunnen leren en uiteindelijk een beter mens worden. Dus wij gaan studenten niet waarschuwen voor gevaren (Van Crombrugge noemt dit “Führen”) maar ze zelf laten ervaren en mogelijk uiteindelijk vooraf al laten inzien (Van Crombrugge noemt dit “wachsen lassen”). Serious games sluiten hier enorm goed op aan. Je krijgt op diverse levels uitdagingen die je zo vaak mag doen, totdat je ze hebt gehaald.

Onderwijskundige onderbouwing
In een serious game komen diverse zaken naar voren die onderdeel zijn van het sociaal constructivistisch denken. Interactie, samen leren, samenwerken, feedback (zelfs regelmatig), etc.

tuin

Gedurende de presentatie had ik een kleine serious game gemaakt, om de toehoorders kennis te laten maken met een serious game en de effecten. De toehoorders moesten in groepen van vier samen enkele quests uitvoeren. Het effect was groter dan verwacht. Mensen die eigenlijk weg moesten, bleven omdat ze nieuwsgierig waren (en mij niet teleur wilden stellen). Ik had de tijd op 10 minuten gesteld en na die tien minuten heb iedereen tot drie keer moeten vragen om te stoppen … ;), dit is kenmerkend en zie ik ook bij studenten die in de les gebruik maken van studiemateriaal in de vorm van een game. Maar natuurlijk moet ik het nu met een duidelijk onderzoek ook worden aangetoond.

Doordat het publiek zo gemêleerd was, heb ik niet alleen veel vragen gekregen maar ook mooie aanvullingen. Hierdoor kan ik het onderzoek nog scherper opstellen.

Enkele vragen uit het publiek waren:

  • Je zegt dat de uitstroom in het eerste jaar maakt dat er iets in het onderwijs anders moet. Ik ben dat met je eens, maar heb je andere redenen ook bekeken?
    Antwoord: ja er zijn al veel andere zaken die zeker ook bijdragen aan het tegengaan van uitval zoals: betrekken van ouders, intakegesprekken, betere voorlichting, sfeer op school (betrokkenheid) en betere voorbereiding van havo-student op zelfstandig werken (al op havo). Dit zijn allemaal zaken waar uit onderzoek blijkt, dat deze een positief effect hebben bij het terugbrengen van de uitval. Maar in de literatuur wordt geen eenduidige oplossing gegeven voor dit probleem, dus heb ik gekozen voor een onderwerp dat vrij nieuw is, dicht bij mij ligt en alleen nog maar op kleine schaal en vaak experimentele wijze wordt ingezet: serious gaming.
  • waarom dit onderzoek niet in de propedeuse uitval in leerjaar 3 zijn minimaal
    Antwoord: Dit is zeker een terechte en logische opmerking. Ik heb hiervoor enkele verklaringen, waarom ik toch voor de derdejaars minor heb gekozen.
  1. de uitval was een aanleiding tot dit onderzoek in combinatie met de uitspraak van Inspectie van het onderwijs en Paul Reijns van Zuyd Hogeschool dat de manier waarop het onderwijs wordt gegeven kan verbeteren en dat werd als een van de mogelijke oplossingen vermeld. Dus ik heb meer gekeken naar onderwerpen waarin ik het plezier en de beleving kan stimuleren en het onderwijs kan afstemmen op de nieuwe generatie studenten (dit op basis van statistiek UM in presentatie). Ik hoop stiekem dat dit ook mogelijke samenhang heeft met andere zaken, maar dat kan ik met dit onderzoek niet aantonen.
  2. Als ik meer plezier en een toename van self-efficacy kan verkrijgen bij derdejaars (die zeker al gemotiveerder zijn dan eerstejaars) dan lijkt het mij redelijk om aan te nemen, ofschoon je dit wel zou moeten onderzoeken alvorens hierover uitspraken te doen, dat het zeker ook effect heeft bij eerstejaars.
  3. Gezien de omvang en duur van het leerwerkproject is het maken van een game te omvangrijk en daardoor niet meegenomen in het onderzoek en heb me dus moeten beperken tot onderdelen waar een serious game nu al onderdeel is van het onderwijs. Dan blijven niet veel keuzes over en dan sluit de minor Digicoach het beste aan bij het onderzoek. Daarnaast is deze minor ook zeer interessant, daar het geen ICT-publiek bevat, maar Pabo-studenten.
  • (vrije vertaling van mij op basis van een vraag uit het publiek): Als je hebt aangetoond dat meer werk wordt verricht en de self-efficacy is gestegen, wie zegt dat dit komt door de serious game, misschien komt dit wel doordat de student veel meer werk verricht en daardoor een hogere self-efficacy heeft gekregen?
    Antwoord: Dit lijkt inderdaad in eerste instantie een moeilijk te bewijzen iets. Maar als ik kan aantonen dat tijdens de minor met een serious game meer uren in de studie wordt gestopt dan in de minoren waar op de “traditionele” wijze wordt lesgegeven, kun je in nader onderzoek kijken of dat komt door de serious game of de soort minor.
  • (vrije vertaling van mij op basis van een vraag uit het publiek): niet iedereen vaart wel bij onderwijs in de vorm van een serious game er zijn studenten die de oude wijze van lesgeven prima vinden?
    Antwoord: Dit lijkt te kloppen. Maar ik draai het om. Veel van de traditionele manieren van lesgeven spelen vaak in op één wijze van leren van studenten. Vaak is dat niet de wijze waarop studenten leren, maar hoe de docent leert. Als je het boek van Jane McGonical leest, dan zegt zij dat het hele leven een game is, dus is iedereen al onderdeel van een serious game. Serious gaming sluit daarom ook geen leerstijl uit, mits de onderwijseenheid ook alle manieren ondersteunt. Maar dat geldt voor alle onderwijsvormen. Bij een serious game kan iedereen zelf bepalen hoe hij de quests (opdrachten) uitvoert en hoe hij de kennis tot zich neemt. Kijk in het experiment op het einde van mijn lezing. Alle groepen hadden mensen met diverse leerstijlen in zich en iedere groep heeft het ook op zijn eigen wijze aangepakt. De game staat dit allemaal toe en beperkt niemand. Wel kun je spelenderwijs zien welke effecten een bepaalde strategie heeft (kindertuin van Fröbel), met name in combinatie met de voortgang van de quests. De constante feedback zorgde voor aanpassingen van de strategie bij bepaalde groepen, zonder dat hiervoor instructies zijn gegeven.

Mochten nog andere zaken zijn ingevallen die een bijdrage kunnen leveren aan mijn onderzoek of je niet eens bent met de beantwoording dan zie ik graag je vragen, artikelen en aanvullingen tegenmoet. Klik hier voor zijn contactgegevens.
Ik zal jullie via mijn blog kockelkorencj.blogspot.com op de hoogte houden van de voortgang van het onderzoek.

Game ze!
Groet Chris

Namens ons allebei heel veel succes Chris!
JAM on! 🙂

Student in de etalage: profileren met nieuw digitaal portfolio (2)

En ook benieuwd welke ePortfolio-omgeving de Nieuwste Pabo heeft gekozen? Gisteren deel 1 over de Student in de etalage. Onze gast blogt verder:

OUR 2bejammed GUEST: Ankie van de Broek

And the winner is……

SimuliseSimulise is een omgeving waarmee op dit moment ook geëxperimenteerd wordt door de Iselinge Pabo die door Kennisnet dit jaar is uitgekozen om zich onder hun begeleiding te mogen ontwikkelen tot Pabo van de Toekomst. Simulise werkt vanuit de 21st Century Skills (de vaardigheden die je moet bezitten om te kunnen functioneren in deze maatschappij).
Simulise werkt met een vereenvoudigde versie van WordPress. Hierin kan een student een eigen portfolio ontwikkelen en vormgeven met de mogelijkheden van een website. De doorslaggevende reden waarom we voor Simulise hebben gekozen is dat zij ook werken met badges. Het portfolio van de student wordt beoordeeld middels badges die vooraf met hem doorgesproken zijn.
Voordeel voor de begeleider van de student is dat deze al toegang heeft tot zijn groep studenten (en dus geen toegang hoeft te krijgen van studenten) en de beoordeling vindt op een duidelijke en korte manier plaats.
Verder heeft de student de mogelijkheid in een community te participeren met de andere studenten in dit traject. Tevens biedt deze community de mogelijkheid voor de student om zijn eigen sociale media te koppelen. Deze community heeft synchrone en asynchrone communicatiemogelijkheden die interessant kunnen zijn voor de Nieuwste Pabo maar die voor nu even te ver gaan om te bespreken.

SimulisePortfolio

Spelen studenten het spel mee?
Het experiment wordt uitgevoerd met een groep van ongeveer 12 pabo eerstejaarsstudenten die begeleid worden door 3 slb’ers. Zij gaan gezamenlijk de mogelijkheden van Simulise verkennen met als doel het optimale te halen uit de drie begrippen: eigenaarschap, profilering en netwerken.

Op korte termijn ben ik erg benieuwd naar twee onderdelen in dit experiment.

  1. Hoe ervaren studenten het om de mogelijkheid te krijgen een website te maken met eigen keuze in vormgeving en elementen. Hoe ervaren ze het dat ze dit delen met medestudenten (en op langere termijn ‘vreemden’). Het streven is dat studenten kennis en ideeën, en worstelingen met elkaar gaan delen. Maar is deze nieuwe generatie bereid de kennis te delen? En geeft het bijhouden van een dergelijk portfolio maar ook het bekijken van portfolio’s van medestudenten meer verdieping in je rol als leerkracht?
  2. Ten tweede zijn wij erg benieuwd naar het inzetten van badges in het portfolio. Spelelementen inbouwen in onderwijs is niet nieuw en kan heel waardevol zijn mits goed overdacht en goed uitgevoerd (spelelementen heb ik ook toegepast in mijn minor Digicoach The Game ). Mogelijk zouden deze spelelementen studenten kunnen stimuleren nodigicoachg meer uit zichzelf te halen en zichzelf steeds meer uit te dagen de eigen grenzen te overschrijden en zichzelf zo te verbeteren (niet voor brons gaan maar voor goud). Door het koppelen van badges aan het portfolio kun je ook de ‘zachte’ eisen beoordelen en het verschil in niveaus van de studenten in kaart brengen. Als begeleider kun je de studenten stimuleren en begeleiden in het nemen van die extra stap, door adviezen over vormgeving en inhoud passend bij individuele badges. Door het inzetten van badges met elk eigen criteria is het dan ook voor beide partijen duidelijk wat verwacht wordt.

Let’s start
De voorbereidingen beginnen… over enkele weken gaan we al van start… maar nu al moeten we ons buigen over de te ontwerpen badges met bijbehorende criteria waarbij tevens gekeken wordt naar de minimale eisen voor het uiterlijk van het portfolio zodat alle mogelijkheden van het programma uitgeprobeerd worden en de minimale eisen voor de inhoud van het portfolio.

blogbadgeIk wil bij deze Judith en Marcel een gouden badge overhandigen voor hun geweldige blogactiviteiten! Jullie zijn toppers!

Ik ga hard werken om de badge ‘schrijven van een gastblog’ te verdienen, maar daarvoor moet ik eerst
afmaken waar ik mee begonnen ben, namelijk het schrijven over dit experiment.

Over enkele weken volgt een blog met de eerste bevindingen van dit experiment……

Maar nu eerst flink trainen… op weg naar goud!

Fingers crossed

Ankie van de Broek
Docent Onderwijskunde en Nieuwe Media de Nieuwste Pabo

Woensdag 9 januari heeft Ankie het experiment gepresenteerd bij Kennisnet:

Rechtstreekse link naar deze Prezi.

Dank je wel Ankie. We voelen ons zeer vereerd met deze badge! Heel veel succes! We horen graag van jou en van je studenten (dan kunnen zij ook een badge ‘schrijven van een gastblog’ verdienen! :))
Marcel & Judith

Student in de etalage: profileren met nieuw digitaal portfolio (1)

Hallo Marcel,
Leuk dat we steeds vaker een medewerker van Zuyd zo ver krijgen dat hij/zij een gastblog wil schrijven op 2beJAMmed. Dit keer is het woord is aan:

OUR 2bejammed GUEST: Ankie van de Broek

Judith en Marcel proberen me al jaren te verleiden tot het schrijven van een gastblog.
Graag wil ik mijn ervaringen delen over een project waar ik op dit moment middenin zit…

dnp

Sinds september 2012 zijn we samen…
de Pabo’s van Maastricht, Heerlen en Sittard onder de titel ‘de Nieuwste Pabo’, een samenwerkingsverband tussen Zuyd Hogeschool en Fontys Hogescholen!

Nieuwe Media in de Nieuwste Pabo
We hebben inmiddels een gezamenlijk curriculum met als speerpunten Werkplekleren, Wetenschap & Techniek en Nieuwe Media.
Het speerpunt Nieuwe Media voelt als mijn kindje omdat ik continu bezig ben met aanpassen van mijn onderwijs aan deze tijd en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden om het leren en leven op een creatieve manier zo vorm te geven dat je wil blijven leren en ontdekken. Mijn collega‘s zien het belang van de inzet van Nieuwe Media, maar geven aan hierbij hulp nodig te hebben. En ik vind het heerlijk om mee te denken in het ontwerpen van hun onderwijs, waarbij de inzet van Nieuwe Media een meerwaarde heeft. Mijn doel is om studenten de kracht en mogelijkheden van Nieuwe Media op diverse manieren te laten ervaren, zodat ze de mogelijkheden van nieuwe media gaan integreren in het onderwijs dat ze verzorgen aan de kinderen in hun eigen klas.

Digitaal portfolio van de 21e eeuw 
Charles Vandelon en ik (Ankie van de Broek) vormen samen het Nieuwe Media ontwerpteam dat tot doel heeft Nieuwe Media op de juiste plaatsen in te bedden in het curriculum van de Nieuwste Pabo.
Dit jaar ligt de nadruk op de Digitale Leer- en Werkomgeving van de Nieuwste Pabo. Het digitaal portfolio voor de student heeft voor het ontwerpteam de speciale aandacht. Het gebruik en de beoordeling van het digitaal portfolio moet dringend onder de loep genomen worden. De redenen hiervoor zijn onder andere omdat twee verschillende hogescholen zijn gaan samenwerken die ieder op hun eigen manier hiermee omgingen. Ook wordt het gebruik van het digitaal portfolio door alle betrokkenen op een eigen wijze ingevuld. De neuzen moeten dezelfde kant op en het portfolio moet meer aansluiten bij (de mogelijkheden van) deze tijd.

Innovatietraject van Kennisnet
De Nieuwste Pabo is door Kennisnet geselecteerd om deel te nemen aan een innovatietraject om het digitaal portfolio een nieuw en verfrissend 21e eeuws leven in te blazen, aangepast aan de 21e eeuw.
Een nieuwe versie van het digitaal portfolio moet ervoor gaan zorgen dat een student zich eigenaar voelt van zijn portfolio en hierdoor meer intrinsiek gemotiveerd raakt om zijn portfolio bij te houden. Om dit te realiseren, krijgt de student meer vrijheid in de vormgeving en inhoud van zijn portfolio. Het portfolio moet een etalage zijn van de ontwikkeling van de student, waar de student zijn of haar meest opvallende ontwikkelingen toont om deze te delen met anderen. De nadruk ligt op profilering en netwerken, zodat de student het portfolio ook na het afronden van de Pabo zal willen blijven gebruiken.
De ontwikkeling die een student zowel op de Pabo als op de werkplek doorloopt is een individueel proces dat ook zichtbaar zou moeten zijn in zijn portfolio. Tevens is het het visitekaartje van de student naar de buitenwereld toe. De student moet de wereld lokken naar zijn portfolio en proberen de bezoeker te verleiden terug te komen.
Naarmate een student verder in de opleiding komt en zich meer specialiseert, wordt het portfolio aantrekkelijker voor specifieke doelgroepen.

Krijg ik hier studiepunten voor?
Natuurlijk moet ook dit portfolio beoordeeld worden. Voor zowel de student als de begeleider is het van belang dat beoordeling op een transparante en objectieve manier gebeurt en dat een begeleider met behulp van het portfolio de groei van de student snel kan overzien.

Onderzoek en visie
De eerste twee stappen in het innovatietraject waren het bepalen van een visie op het begrip digitaal portfolio en het doen van een onderzoek naar het gebruik van het huidige digitaal portfolio. De visie staat hierboven in het kort beschreven en is onder andere tot stand gekomen in samenwerking met het ontwerpteam SLB en de boeken : ‘Digitaal portfolio‘ & ‘Werken aan je portfolio‘.werkenaanjeportfoliodigitaalportfolio

Tevens is een kort onderzoek verricht bij de studenten uit het tweede jaar naar het gebruik van het huidig (digitaal) portfolio. Het onderzoek bestond uit een vragenlijst met als hoofdvraagstukken: deelbaarheid, beoordeelbaarheid, identiteit en technische toegankelijkheid.

De meest opvallende punten zijn, dat studenten aangeven:

  • te weinig feedback te ontvangen op het portfolio
  • niet de mogelijkheid krijgen het portfolio op te zetten naar hun eigen wensen
  • dat het portfolio niet gemakkelijk op te zetten is en derhalve veel tijd kost.

Zoeken naar DE speld in de virtuele hooiberg
De volgende stap was het oriënteren op een aantal omgevingen. Welke omgeving past het beste bij de visie op het digitaal portfolio.
Blackboard, Sharepoint, Weebly, WordPress en Simulise zijn met elkaar vergeleken op eerder genoemde punten uit de vragenlijst: deelbaarheid, beoordeelbaarheid en identiteit.
Tevens zijn collega’s en studenten geraadpleegd over hun kennis van de genoemde omgevingen. Samen met een collega van het slb-ontwerpteam ben ik in december naar het Nationaal ePortfolio Congres geweest om te leren wat we in de nabije toekomst kunnen verwachten van digitale portfolio’s. Wat voor mij het meest naar eruit sprong, was het concept van de ‘open badges’. (badges zijn een soort medailles die je kunt verdienen als je aan kunt tonen de vaardigheden/ kennis te bezitten die gekoppeld zijn aan deze medaille). Doug Belshaw, een zeer inspirerende spreker van Mozilla heeft tijdens zijn Keynote ‘ePortfolio and the Open Badges Initiative’ een inleiding gegeven over het gebruik van badges in de beoordeling van een portfolio. Aansluitend hebben we zijn workshop ‘open badges in practice’ gevolgd om zelf te oefenen in het ontwerpen van een badge.
Deze dag is doorslaggevend geweest voor de keuze van de omgeving.

openbadges

And the winner is……

Wat dat is geworden bewaren we even voor morgen 🙂 Dan deel 2 van het gastblog van Ankie van de Broek, docent Onderwijskunde en Nieuwe Media bij de Nieuwste Pabo.
Groet, Judith

Sfeerimpressie van congres Future-kit van minor Digicoach The Game

Hoi Marcel,

We hebben al vaker geblogd over de minor Digicoach The Game, waar wij (maar jij vooral) samen met Ankie van de Broek en Chris Kockelkoren aan gewerkt hebben.
Op woensdag 7 november was de slotbijeenkomst van deze minor in de vorm van het congres: ‘Future-kit. Tools voor het onderwijs in de 21e eeuw’.

Op de website van de minor zag ik nu een filmpje met een sfeerimpressie van het congres. Hoewel het geluid niet optimaal is, geeft het een goede indruk van een middag waar studenten lieten zien wat ze in 10 weken spelend geleerd hadden.

Kijk ook eens op websites van de netwerken die zich presenteerden:

en de adviesbureau’s:

De missie van het spel: “organiseer een congres over leren in de 21e eeuw” is geslaagd. Hoewel er weerstand was bij de studenten bij de start van deze minor: “Waaat? Een congres?”, “Nerds?, “Ik kan niks met ICT”, “Waarom een game? Bah!”, “Waar ben ik aan begonnen?” hebben ze tijdens het spelen van deze minor enthousiasme, doorzettingsvermogen en creativiteit getoond. Ze komen volgend jaar allemaal naar het congres van de volgende groep studenten 🙂 Ook van docenten kreeg Ankie te horen: “Wat zijn de studenten toch gemotiveerd aan het werk. Kan je me binnenkort iets meer vertellen over deze minor?”
Kortom een succes dat vervolg moet krijgen!

Groet,
Judith

TPACKen met Pabo-studenten

Hoi Marcel,

Vorige week maandag heb ik bij ‘jouw’ minor Digicoach The Game het TPACK-spel gespeeld met de studenten. Ik heb je al verteld dat ik niet zo tevreden was over deze bijeenkomst. Daar zijn verschillende oorzaken voor te benoemen, één was dat ik nog niet zo fit was na mijn weekendje London bij mijn zoon :).
Het was voor mij ook de 1e keer dat ik dit spel met een groep studenten speelde (wel aankomende leerkrachten, het zijn 4e jaars Pabo-studenten). Dat ging toch wat anders dan met docenten. Ze bleven allemaal allemaal achter hun laptop/tablet zitten. In plaatst van spelen (met kaarten en eigen creatieve geest) gingen ze zoeken. Nu ben ik de laatste die vind dat je niets mag opzoeken en gebruiken, maar dat was niet de bedoeling van dit spel. Dat is een leermoment voor mij: TPACK-spelers achter hun tafeltje en computer en in een kring met elkaar en de kaarten spelen.

Er werden trouwens wel erg leuke lesideeën bedacht. Het leuke van deze minor is dat alle spelers/studenten hun eigen weblog bijhouden! Deze minor is een game, dus zijn er allerlei quests. Eén quests bestond uit het schrijven van een review over TPACK the game.

Verschillende studenten hebben deze quest gekozen. Ik word van deze blogs erg blij.

Juf Suzan zag ook wel mogelijkheden om dit spel samen met leerlingen te spelen. Een vooruitstrevende juf zeg, samen met je leerlingen nadenken hoe je je les vorm geeft. Juf Karin beschreef een lesidee voor dierendag, benieuwd of ze hier vandaag mee aan de slag is gegaan. Juf Sonja gaf me een Top & een Tip 🙂 Sonja gaf als tip om meer te laten zien wat de mogelijkheden zijn. De bedoeling van het TPACK spel is dat leerkrachten in 1e instantie met eigen kennis en kunde tot een lesidee komen waarin technologische toepassingen verweven zijn. Het blijkt dat je met redelijk eenvoudige middelen al veel variatie in je les kan brengen, dat hebben de studenten ook laten zien. Ik ben bang als we voorbeelden laten zien er te veel gestuurd wordt. Maar misschien is het wel een idee om het in te brengen tussen ronde 2 en 3 of als afsluiting. Laten zien en vooral uiteindelijk ook doen is het uiteindelijke doel. Maar daar zijn weer vervolgsessies voor, zoals dingen@zuyd :). Meester Guido had als slotopmerking dat je niet TE veel ICT-toepassingen in je les moet verwerken. Inderdaad technologische toepassingen zijn een hulpmiddel en niet het doel. De bedoeling van het spel is dat je nadenkt over hoe je meer variatie aan kunt brengen in een les en  beter aansluit op de belevingswereld van het kind in je klas. Meester Raoel vroeg zich af of je wel tijd hebt bij elke les na te denken over welke ICT-mogelijkheden je kunt integreren. Als leerkracht kies je nu ook automatisch de didactische werkvorm voor het overbrengen van je les, het integreren van een technologische tool zou ook een automatisme moeten worden.Dat betekent wel dat de gereedschapskist van de leerkracht gevuld moet worden met kennis over deze tools. Het TPACK-spel is is een hulpmiddel om leerkrachten even bewust stil te laten staan bij de manier waarop ze nu lessen geven en kijken of dat ook anders kan. Meester Ties had een leuk idee. Leerlingen trekken een didactische en technologische kaart en met die werkvormen dan een les voorbereiden. Ik heb hem uitgedaagd om het te doen. Hij krijgt van mij een TPACK-spel kado als hij de uitdaging aanneemt! Dat levert hem vast bonuspunten op in de minor :). Juf Nandy tenslotte had met haar groep geen gemakkelijke combinatie getrokken (veters strikken (content) – spel (didactiek)- wiki (technologie)). Maar Nandy heeft het goed begrepen; het gaat in dit spel niet zozeer om de uiteindelijke les maar om SAMEN met een groep leerkrachten kritisch na te denken hoe ict ZINVOL in te zetten in je onderwijs. Blijvend leren van alle nieuwe ontwikkelingen, daar gaat het om.

Uiteraard heb ik op alle blogs een reactie achtergelaten. En ik zal dit blogbericht achterlaten op het blog van de Minor Digicoach.
Wat kan je van spelen toch veel leren 🙂 en van bloggen ook! Ik heb weer veel geleerd.

groet,
Judith

Nieuwste PABO creatief met technologie in Digicoach the Game

Ha die Judith,

Zoals je weet ben ik bezig in een Game: De Digicoach. Dit spel is een minor voor de PABO, waarbij studenten zowel in een adviesbureau als in een netwerk opereren als digicoach. Ze kunnen punten scoren met verschillende quests en op verschillende gebieden (technology, communication, knowledge sharing, creativity, quest points en special points) Natuurlijk erg veel, maar ik heb wel al het kwartje zien vallen bij een aantal studenten.

De Epic Battle zal plaatsvinden tijdens een door henzelf opgezet minicongres met de titel ‘Future-Kit’ gehouden in het theater van Sittard. (Daarover in een latere blog meer!)

Het filmpje is gemaakt door de studenten die het spel spelen als ‘reclame’ voor hun minicongres, symposium, bijeenkomst met de titel: Future-Kit.

Tijdens een van de eerste quests moesten de studenten een blogpost schrijven over technologische ontwikkelingen die inzetbaar waren in het basisonderwijs. Ik wil je de in mijn ogen drie meest creatieve technologische vondsten niet onthouden. Daarnaast maak ik onze blog onderdeel van het spel. De studenten die voor 1 oktober reageren op mijn vragen die ik per ontwikkeling stel, in een reply op deze blog, krijgen special points. En dat hoeven dus niet alleen de studenten te zijn die met de ideeen zijn gekomen.

De radio op school

http://juf-sonja.blogspot.nl/2012/08/hallo-ik-ben-het-mannetje-van-de-radio.html

Sonja schrijft over het opzetten van een eigen radiostation op school. Met daarbij adressen hoe je aan het materiaal kunt komen. Erg leuk. De vraag die ik me stel (dus ook voor special points) is: Zou zo’n radio station ook bemenst en beluisterd worden binnen het HBO?

Een lettertype als onderwijstool

http://joellebrands.blogspot.nl/2012/09/lettertype-als-onderwijs-vernieuwing.html

De vondst van Joelle vond ik erg bijzonder, omdat die niet voor de hand ligt. Ze heeft een lettertype genoemd als een ‘technology’ die kan worden ingezet in het onderwijs. Het gaat zich om een speciaal lettertype voor dyslexie. Goeie vondst! De vraag die ik me al hardop had gesteld (dus ook voor de special points) is: Zijn er ook technologische ontwikkelingen voor dyscalculie?

Habbohotel

http://jufmieke89.blogspot.nl/2012/09/habbo-hotel.html

Tja ik kan het natuurlijk niet laten. Het Habbohotel als onderwijstool. Voor mij een voor de hand liggende, maar uit het kritische commentaar van Mieke blijkt duidelijk dat ze zelf over een drempel heen moest, maar dat ze inmiddels de voordelen er wel van ziet. Ik mis echter nog een concrete invulling van wat/welke les je er specifiek op zou kunnen leren. De vraag is dus: welke les, welke invulling zou je op Haboo Hotel kunnen doen en hoe ziet dat er dan uit (voor Special Points)?

Leuk he, die creativiteit op de nieuwste PABO, ik ga er vast nog meer over bloggen de komende tijd.

Groet Marcel

Wilfred & Winnie

Heej Teigetje!

Zo heb ik je al eens eerder genoemd ;). Ik moest er aan denken toen ik een blogpost van Wilfred Rubens las, waarin hij verwees naar een oud blogpost van hemzelf over Winnie de Poeh en e-Learning waarin hij de houding van medewerkers t.a.v e-Learning typert aan de hand van Winnie de Poeh figuren.
Ik vind dit zo leuk bedacht dat ik de vrijheid neem Wilfred letterlijk te citeren:

Iejoor gelooft helemaal niet (meer) in e-learning. Hij beschouwt ICT als een noodzakelijk kwaad, maar als het even kan vermijdt Iejoor het gebruik van ICT. Iejoor gelooft sowieso niet echt in “die onderwijskundige nieuwlichterij”. Hij heeft veel ervaring met opleiden en denkt op basis daarvan te weten dat je niet echt goed leert met e-learning. Het komt ook voor dat Iejoor ooit wel geloofde in de mogelijkheden van ICT voor leren, maar dat hij vaak teleurgesteld is door managers.

Knorretje heeft vooral last van ICT-fobie. Hij wil best aan de slag met e-learning, maar dan moeten alle kinderziektes verholpen zijn. Knorretje is ook bang niet te voldoen aan de nieuwe eisen (door de implementatie van e-learning). Je kunt hem vergelijken met de consument die vele jaren een laptop wil kopen, maar dat nog niet gedaan heeft omdat op korte termijn een nieuw model op de markt komt dat nóg gebruikersvriendelijker is. En ondertussen werkt Knorretje nog steeds met verouderde technologie.

Winnie-de-Poeh zelf is al tevreden met een flinke portie honing. Voor hem hoeven vernieuwingen op het gebied van e-learning niet zo hard te gaan. Poeh-beer heeft er lang over gedaan om eenvoudige technologie bij zijn cursus in te zetten (vooral e-mail). Hij vermijdt risico’s het liefste. Dus kom hem nu niet aan met nieuwe technologieën zoals podcasting of wiki’s. Maar voor een pot honing wil hij wel eens wat harder lopen.

 

De wijze, bedachtzame, uil heeft een duidelijk doel voor ogen van wat hij wil met e-learning en hoe hij dit wil bereiken. Uil laat zich leiden door de ratio en gaat planmatig en behoorlijk voorspelbaar aan de slag met ICT in leersituaties. Dit leidt niet tot grote veranderingen en ook niet tot grote fouten.

Konijn is duidelijk voorstander van e-learning. Konijn is zelfs bang om achterop te raken als het gaat om de toepassing van e-learning. Hij denk dat het Honderdbunderbos achterop raakt, in vergelijking met andere bossen. Konijn wil dat het management meer prioriteit geeft aan e-learning. De bestaande situatie maakt Konijn onrustig. Konijn wil meer en anders, en voelt zich wel eens een roepende in de woestijn.

 

Het aardige van Teigetjes is dat Teigetjes aardig zijn! Maar Teigetje is ook wel eens over-enthousiast, zeker als het gaat om e-learning. Hij pleit vooral voor paradigmashifts, voor transformatie van het leren met behulp van ICT en wil liefst elke week nieuwe applicaties in gebruik nemen. In zijn enorme enthousiasme stuitert hij de andere dieren vaak omver. Deze worden daar wel eens moe van. Teigetje raakt daarbij geïsoleerd binnen het Honderdbunderbos en verliest daardoor wel eens het gevoel met de werkelijkheid.

We kunnen allebei wel collega’s bedenken die aan één van deze figuren uit het Hondertbunderbos voldoen. Ik vind me zelf een Konijn, maar soms ook een Teigetje 😉 Ik vind jou ook wel eens Konijn hoor en zelfs de wijze Uil, maar je blijft ook een gezellige Poeh-beer 😛
Morgen gaan we samen met Wilfred Rubens aan de slag in een projectgoep nieuwe media in de Nieuwste Pabo. Zou Ankie bij de samenstelling van deze groep gekeken hebben of er een diversiteit aan ‘dieren’ in het team zitten? Volgens Wilfred zouden er vooral Poeh-beren, Uilen en Konijnen in het projectteam moeten zitten.
Ik ken niet alle leden. Ik zag wel dat er 2 bibliothecarissen van de Fontys Mediatheek zijn uitgenodigd waar ik vele jaren geleden mee heb samengewerkt, leuk om hen weer te zien. Jammer genoeg kan collega Pascal van Zuyd Bibliotheek er niet bij zijn. Wel goede zet van Ankie om bibliothecarissen te betrekken 🙂
We zullen nog weleens terug komen over de voortgang van dit project, of beter: we laten Ankie bloggen! Practice what you preach!

Ik hoef voor jou als Disney-kenner natuurlijk geen Winnie de Poeh liedje toe te voegen, jij kent ze allemaal van buiten. Ik heb gemist dat vorig jaar een nieuwe Pooh-film in de bioscoop heeft gedraaid met o.a. de stem van John Cleese.
En net zoals in deze trailer (met mooie muziek van Keane “Somewhere Only We Know”) voelen we ons wat betreft e-Learning  allemaal wel eens een beetje hongerig, een beetje wijs, een beetje triest, maar laten we vooral brutaal blijven, hè Teigetje!

CU2morrow
Judith

Verlang van de digicoach het ultieme!

Ha Judith,

Vandaag hebben Ankie van den Broek en ikzelf een boel verlangd van onze digicoaches. Een vijftal PABO studenten (Femke, Bob, Koen, Pim en Jethro) zijn bezig met een minor Digicoach en daarbinnen stond voor vandaag een brainstormsessie op het programma. Tijdens deze brainstormsessie moesten de studenten komen tot een serious game die als ondersteuning van hun 21th Century Skills website (MUST SEE!) bedoeld is. Eigenlijk zijn beide producten ondersteunend in hun ‘werk’ als digicoach.

We hebben ons vandaag gepositioneerd als adviesbureau dat een serious game maakt die binnen een paboteam gespeeld kan worden. Duur is ongeveer 60 minuten en doel van het spel is awareness creeeren en prikkelen om meer te willen doen met technologie in het onderwijs. Eigenlijk zou het ‘adviesbureau’ na deze sessie meer ruimte moet krijgen binnen de organisatie om aan het onderwerp te werken.

Na het bepalen van doel, doelgroep, tijdsduur, groepsgrootte en dergelijke elementen hebben we een ‘Denkhoeden van de Bono-sessie’ gedaan. Niet met echte hoeden maar met kartonnen vellen en post-its. Duurde iets te lang naar mijn gevoel, doordat ik elke hoed door iedereen heb laten behandelen. Help me eraan denken dat ik het in vervolg verdeel en bij wijze van spreken 5 minuten maximaal per hoed pak. Met het verzamelen van de info en het opschrijven ben je dan toch nog een uur kwijt.

Na de lunch zijn de studenten aan de slag gegaan. Ze hebben nog niet het ultieme bereikt (een spel dat af en inzetbaar is) maar dat zeg ik met de nadruk op nog! Want ze zijn wel al goed bezig. Of het spel Jethro’s Glitterstick of toch ‘gewoon’ 21th Century Step One gaat heten dat weet ik nog niet. Maar de vorm van het bord is wel al gemaakt!

De kleurenvakjes staan ieder voor een van de ‘lijnen’ beschreven op de site. Daarnaast worden er op de driehoekige punten gezamenlijke opdrachten gevraagd. De opdracht: Maak een rap over bepaalde skills vond ik erg leuk. Maar er waren meer goeie originele opdrachten/vragen. De studenten proberen het nu nog prikkelender te maken zodat we gezamenlijk het Ultieme Verlangen kunnen bereiken! Of ja… sort of speak dan 😉

Ik hoop dat de dame en heren nu met betrekking tot de lijnen tot leuke en uitdagende opdrachten komen, zodat we het over 2 weken kunnen spelen en dat het dan ook af genoeg is om op hun website te publiceren, zodat de wereld mee kan playtesten en het kan uitgroeien tot een hands-on tool die te gebruiken is voor digicoaches and a-like. Ben benieuwd…

Groet Marcel

21th century skills bij (PABO) studenten?

Ha Judith,

Je vroeg je voor je bezoek aan het onderwijscafe #deNieuwstePabo af hoe het zat met de 21th century skills bij de PABO studenten.

Momenteel is mijn tweede ronde bij de minor Digicoach die draait bij de PABO. In de eerste ronde ging ik over Serious Gaming. In de tweede ronde over Serious Gaming en over het Social Mediaspel (SOMEGA). Wat mij opvalt is dat weinig studenten deze minor bemensen (rond de 5 personen) en na wat navraag op de gang en bij een van de Honours Programma studenten blijkt dat men ‘niets heeft met de computer’ en dat dat de grootste drijfveer is om deze minor niet te kiezen. Overigens erg jammer, want ik denk dat deze minor meer gaat over Innovatieskills en skills in het geven van advies dan over computerskills. Tuurlijk komen die wel langs, maar bijvoorbeeld juist alleen om het zelf te ervaren.

Maar als je dan een laag dieper kijkt en met het spel bezig bent dan heeft wel iedereen een social media account, dan hebben ze wel allemaal vaardigheden geleerd om daar mee om te gaan, om met internet om te gaan, maar leggen ze de link niet of nauwelijks naar hun vakgebied. Hyves accounts zijn bijvoorbeeld net afgesloten omdat ze daar ‘te oud’ voor zijn. En ergens in een hersenlaag ligt dan nog wel het besef dat er best een Meester Marcel account kan worden aangemaakt op Hyves voor de scholieren op de basisschool waar ze stage lopen. Maar juist dat punt moet je er nog uit trekken. Hoe dat komt?

We blijven mensen en mensen blijven na-apers. Er zijn niet zoveel basisschooldocenten met een hyves account waar scholieren zich op kunnen aanmelden. En al zeker niet toen zij zelf op de basisschool zaten. En van de PABO docenten. Ook daar zijn er nog niet zoveel die een facebookgroep hebben aangemaakt of connected zijn met studenten via twitter, MSN. Sterker nog er zijn hele groepen docenten bij verschillende opleidingen die de afstand tussen student en docent groot ‘genoeg’ willen houden. En tja 21th century skills doen vanalles, maar een van de belangrijkste zaken is het verkleinen van ‘kloven’ tussen mensen. Dat moet je willen. Dat moet je willen voordoen! En dan pas kun je verwachten dat studenten dat willen proberen na te doen.

Want thuis doet de kroost ondertussen op de tablets en mobiles wel gewoon pappa, mamma of het grote broertje en zusje na (zoals je ook al eens hebt laten zien ;)).

Boodschap is dus dat er meer voorgedaan moet worden. Of wellicht zie ik het verkeerd en moeten de bestaande kloven (tussen bijvoorbeeld docent en student, leraar en leerling, of meester en gezel) wel zo groot blijven? Wat denk jij?

Groet Marcel

Onderwijscafé #deNieuwstePabo

Ha Marcel,

Als deze blogpost gepubliceerd wordt, ben ik op weg op mijn fiets naar de Brusselseweg. Collega’s van de Nieuwst Pabo hebben me gevraagd wat te vertellen over Social Media. Natuurlijk zou Ankie de aangewezen persoon zijn om dit te doen, maar zij is (wel 😉 ) naar de Online Educa Berlin. Omdat Ankie tijdens de decanendag voor mij de honneurs heeft waargenomen zodat ik naar het NVB-congres kon, offer ik graag mijn sportavondje op.

Ankie is van de Prezi, ik (nog) niet zo, maar voor een Pabo-gezelschap vond ik toch dat ik het weer eens moest proberen. Gelukkig mocht ik de prezi van Ankie als basis gebruiken. Dit is het resultaat:

Helaas kan ik in ons blog geen Prezi embedden *grrr* dus klik op het plaatje of op deze link

Ik weet niet precies hoe social-media-vaardig het gezelschap vanavond is. Daar probeer ik door vragen achter te komen. Ook wil ik graag weten of ze social media al inzetten in hun klas. Of Pabo-studenten de 21st century skills beheersen.  Het wordt niet alleen brengen, maar ook halen :). En door middel van enkele stellingen probeer ik de discussie los te maken.
Mijn doel is om (toekomstige) leerkrachten nieuwsgierig te maken, hen enthousiast te maken en het te bewegen in kleine stapjes te gaan experimenteren. Natuurlijk weet ik dat de leerkracht ook wel meer aan zijn/haar hoofd heeft dan social media en dat ik heel ongeduldig ben :). Daarin ben ik niet alleen, las ik onlangs op het Netwijs edublog: Leraar heeft geen tijd om te experimenteren met ICT-gebruik in zijn les! Wij, ICTO-adviseurs, moeten meer doseren en een ‘lakse’ houding aannemen. Dat moet ik maar eens in mijn oren knopen 😉 Hier wordt natuurlijk met LAKS bedoeld: Langzaam Aan en in Kleine Stapjes! 🙂

Ik ben benieuwd of het die interactieve bijeenkomst wordt zoals ik die voor ogen heb. Ik zal hierover later op de avond nog bloggen.

Tot later!
Judith

Update 30 november 22:00

Goedeavond Marcel,
Het was interessant en leuk! Ik kreeg zinvolle feedback.

De aanwezigen wilden graag de Prezi nog eens bekijken met daarin lessuggesties. De Prezi is op verzoek nu ook te downloaden.
Uiteraard heb ik alle links en lessuggesties verzamelt in mijn Netvibes. Ik heb ons blog gepromoot, ik verwacht natuurlijk nu veel viewers en reacties (heb ik om gevraagd ;))
Ook heb ik aandacht geschonken aan het geweldig filmpje van Ken Robinson maar niet laten zien, het is nu wel in de Prezi opgenomen.

De discussie was boeiend maar te kort. Ik heb te lang gepraat over de veranderende samenleving, generatie Einstein en het belang van mediaopvoeding.
Wist jij trouwens dat de meeste kinderen van 8 jaar al een mobiele telefoon hebben? Dat al 23% van 10 tot 14 jarigen twittert? En dat 70% van de 9 tot 12 jarigen een profiel heeft op een sociaal netwerk? Het gaat echt snel.

De aanwezigen vonden social media opvoeding een verantwoordelijkheid van zowel ouders als school. Men zag wel een rol voor de school weggelegd om ook ouders voor te lichten. Over het gebruik van mobieltjes in de klas was men wat gemengd. Het gebruik van een mobiel in gezelschap (klas, vergadering) werd als desinteresse gezien in degene met wie men praat /wie doceert. Ook concludeerde men dat waar men ‘vroeger’ stoorde aan gebruik van gsm in openbare gelegenheden (trein etc) dat nu al niet meer opvalt. Normen en waarden schuiven dus wel wat op.

Veel vrijetijd is opgegaan aan deze voorbereiding. Ik vond het niet erg, heb er zelf ook weer veel van geleerd.
Maar nu tijd voor Sinterklaas, moet nog minstens 15 gedichten schrijven en 2 surprises bedenken. Ik zag de maan door de bomen schijnen op de  weg terug naar huis. Een heerlijk avondje is in zicht. Wie weet brengt het Sinterklaas Prezi spel wel inspiratie!

pepernotengroeten,
Judith

%d bloggers liken dit: