Site-archief

Onderzoek naar inzet Serious Gaming bij Pabo-studenten

Dag Marcel,
Leuk was het om enkele weken geleden bij de start van het onderzoek van ‘onze Chris’ te zijn. Chris Kockelkoren volgt een master Pedagogiek (specialisatie Onderwijskunde) bij Fontys Hogeschool Tilburg. In het kader van zijn studie start hij een leerwerkproject waarin onderzoek moet plaats vinden naar een innovatie in het onderwijs. Deze behoort ook in de praktijk gepland en uitgevoerd te worden.
Natuurlijk heb ik hem gevraagd om in ons blog toe te lichten wat zijn onderzoek inhoudt. Het woord is aan 

OUR 2bejammed GUEST: Chris Kockelkoren

Hoofdvraag onderzoek
Ik heb gekozen om mij te gaan richten op het verbeteren van het onderwijs en daarin gekozen voor onderwijsvormen die meer passen bij de huidige beleving van de studenten (Jane McGonigal): serious gaming. Ik wil kijken in hoeverre een samenhang is te vinden in serious game en self-efficacy, beleving en inzet van studenten.
Self-efficacy is de overtuiging die iemand vooraf heeft dat hij een taak succesvol kan verrichten.

Pedagogische onderbouwing
Volgens Locke (Van Crombrugge: Denken over opvoeden) kunnen mensen alleen leren als je vrij bent. Vrij zijn betekent ook een geestelijke vrijheid hebben. Fiedrich Fröbel (daar is het woord fröbelen naar vernoemd) geeft aan dat kinderen zouden moeten opgroeien in een kindertuin. Een tuin waar ze vrij, zonder angst voor fouten, kunnen leren in de nabijheid van hun opvoeders. Als je het boek “Het puberbrein” (Nelis&Sark: Puberbrein binnenstebuiten) leest, dan dient de jeugd te worden beschermd tegen de invloeden van social media in de klassen. Dit wordt een middeleeuwse tuin genoemd. Ik ben echter van mening dat onze studenten beter gedijen in Franse tuin van Herbart. Deze is veel opener en studenten kunnen leren van hun fouten zonder dat ze worden beschadigd. Ik ben van mening dat we studenten moeten leren dat fouten maken ok is en dat ze daarvan kunnen leren en uiteindelijk een beter mens worden. Dus wij gaan studenten niet waarschuwen voor gevaren (Van Crombrugge noemt dit “Führen”) maar ze zelf laten ervaren en mogelijk uiteindelijk vooraf al laten inzien (Van Crombrugge noemt dit “wachsen lassen”). Serious games sluiten hier enorm goed op aan. Je krijgt op diverse levels uitdagingen die je zo vaak mag doen, totdat je ze hebt gehaald.

Onderwijskundige onderbouwing
In een serious game komen diverse zaken naar voren die onderdeel zijn van het sociaal constructivistisch denken. Interactie, samen leren, samenwerken, feedback (zelfs regelmatig), etc.

tuin

Gedurende de presentatie had ik een kleine serious game gemaakt, om de toehoorders kennis te laten maken met een serious game en de effecten. De toehoorders moesten in groepen van vier samen enkele quests uitvoeren. Het effect was groter dan verwacht. Mensen die eigenlijk weg moesten, bleven omdat ze nieuwsgierig waren (en mij niet teleur wilden stellen). Ik had de tijd op 10 minuten gesteld en na die tien minuten heb iedereen tot drie keer moeten vragen om te stoppen … ;), dit is kenmerkend en zie ik ook bij studenten die in de les gebruik maken van studiemateriaal in de vorm van een game. Maar natuurlijk moet ik het nu met een duidelijk onderzoek ook worden aangetoond.

Doordat het publiek zo gemêleerd was, heb ik niet alleen veel vragen gekregen maar ook mooie aanvullingen. Hierdoor kan ik het onderzoek nog scherper opstellen.

Enkele vragen uit het publiek waren:

  • Je zegt dat de uitstroom in het eerste jaar maakt dat er iets in het onderwijs anders moet. Ik ben dat met je eens, maar heb je andere redenen ook bekeken?
    Antwoord: ja er zijn al veel andere zaken die zeker ook bijdragen aan het tegengaan van uitval zoals: betrekken van ouders, intakegesprekken, betere voorlichting, sfeer op school (betrokkenheid) en betere voorbereiding van havo-student op zelfstandig werken (al op havo). Dit zijn allemaal zaken waar uit onderzoek blijkt, dat deze een positief effect hebben bij het terugbrengen van de uitval. Maar in de literatuur wordt geen eenduidige oplossing gegeven voor dit probleem, dus heb ik gekozen voor een onderwerp dat vrij nieuw is, dicht bij mij ligt en alleen nog maar op kleine schaal en vaak experimentele wijze wordt ingezet: serious gaming.
  • waarom dit onderzoek niet in de propedeuse uitval in leerjaar 3 zijn minimaal
    Antwoord: Dit is zeker een terechte en logische opmerking. Ik heb hiervoor enkele verklaringen, waarom ik toch voor de derdejaars minor heb gekozen.
  1. de uitval was een aanleiding tot dit onderzoek in combinatie met de uitspraak van Inspectie van het onderwijs en Paul Reijns van Zuyd Hogeschool dat de manier waarop het onderwijs wordt gegeven kan verbeteren en dat werd als een van de mogelijke oplossingen vermeld. Dus ik heb meer gekeken naar onderwerpen waarin ik het plezier en de beleving kan stimuleren en het onderwijs kan afstemmen op de nieuwe generatie studenten (dit op basis van statistiek UM in presentatie). Ik hoop stiekem dat dit ook mogelijke samenhang heeft met andere zaken, maar dat kan ik met dit onderzoek niet aantonen.
  2. Als ik meer plezier en een toename van self-efficacy kan verkrijgen bij derdejaars (die zeker al gemotiveerder zijn dan eerstejaars) dan lijkt het mij redelijk om aan te nemen, ofschoon je dit wel zou moeten onderzoeken alvorens hierover uitspraken te doen, dat het zeker ook effect heeft bij eerstejaars.
  3. Gezien de omvang en duur van het leerwerkproject is het maken van een game te omvangrijk en daardoor niet meegenomen in het onderzoek en heb me dus moeten beperken tot onderdelen waar een serious game nu al onderdeel is van het onderwijs. Dan blijven niet veel keuzes over en dan sluit de minor Digicoach het beste aan bij het onderzoek. Daarnaast is deze minor ook zeer interessant, daar het geen ICT-publiek bevat, maar Pabo-studenten.
  • (vrije vertaling van mij op basis van een vraag uit het publiek): Als je hebt aangetoond dat meer werk wordt verricht en de self-efficacy is gestegen, wie zegt dat dit komt door de serious game, misschien komt dit wel doordat de student veel meer werk verricht en daardoor een hogere self-efficacy heeft gekregen?
    Antwoord: Dit lijkt inderdaad in eerste instantie een moeilijk te bewijzen iets. Maar als ik kan aantonen dat tijdens de minor met een serious game meer uren in de studie wordt gestopt dan in de minoren waar op de “traditionele” wijze wordt lesgegeven, kun je in nader onderzoek kijken of dat komt door de serious game of de soort minor.
  • (vrije vertaling van mij op basis van een vraag uit het publiek): niet iedereen vaart wel bij onderwijs in de vorm van een serious game er zijn studenten die de oude wijze van lesgeven prima vinden?
    Antwoord: Dit lijkt te kloppen. Maar ik draai het om. Veel van de traditionele manieren van lesgeven spelen vaak in op één wijze van leren van studenten. Vaak is dat niet de wijze waarop studenten leren, maar hoe de docent leert. Als je het boek van Jane McGonical leest, dan zegt zij dat het hele leven een game is, dus is iedereen al onderdeel van een serious game. Serious gaming sluit daarom ook geen leerstijl uit, mits de onderwijseenheid ook alle manieren ondersteunt. Maar dat geldt voor alle onderwijsvormen. Bij een serious game kan iedereen zelf bepalen hoe hij de quests (opdrachten) uitvoert en hoe hij de kennis tot zich neemt. Kijk in het experiment op het einde van mijn lezing. Alle groepen hadden mensen met diverse leerstijlen in zich en iedere groep heeft het ook op zijn eigen wijze aangepakt. De game staat dit allemaal toe en beperkt niemand. Wel kun je spelenderwijs zien welke effecten een bepaalde strategie heeft (kindertuin van Fröbel), met name in combinatie met de voortgang van de quests. De constante feedback zorgde voor aanpassingen van de strategie bij bepaalde groepen, zonder dat hiervoor instructies zijn gegeven.

Mochten nog andere zaken zijn ingevallen die een bijdrage kunnen leveren aan mijn onderzoek of je niet eens bent met de beantwoording dan zie ik graag je vragen, artikelen en aanvullingen tegenmoet. Klik hier voor zijn contactgegevens.
Ik zal jullie via mijn blog kockelkorencj.blogspot.com op de hoogte houden van de voortgang van het onderzoek.

Game ze!
Groet Chris

Namens ons allebei heel veel succes Chris!
JAM on! 🙂

Student in de etalage: profileren met nieuw digitaal portfolio (2)

En ook benieuwd welke ePortfolio-omgeving de Nieuwste Pabo heeft gekozen? Gisteren deel 1 over de Student in de etalage. Onze gast blogt verder:

OUR 2bejammed GUEST: Ankie van de Broek

And the winner is……

SimuliseSimulise is een omgeving waarmee op dit moment ook geëxperimenteerd wordt door de Iselinge Pabo die door Kennisnet dit jaar is uitgekozen om zich onder hun begeleiding te mogen ontwikkelen tot Pabo van de Toekomst. Simulise werkt vanuit de 21st Century Skills (de vaardigheden die je moet bezitten om te kunnen functioneren in deze maatschappij).
Simulise werkt met een vereenvoudigde versie van WordPress. Hierin kan een student een eigen portfolio ontwikkelen en vormgeven met de mogelijkheden van een website. De doorslaggevende reden waarom we voor Simulise hebben gekozen is dat zij ook werken met badges. Het portfolio van de student wordt beoordeeld middels badges die vooraf met hem doorgesproken zijn.
Voordeel voor de begeleider van de student is dat deze al toegang heeft tot zijn groep studenten (en dus geen toegang hoeft te krijgen van studenten) en de beoordeling vindt op een duidelijke en korte manier plaats.
Verder heeft de student de mogelijkheid in een community te participeren met de andere studenten in dit traject. Tevens biedt deze community de mogelijkheid voor de student om zijn eigen sociale media te koppelen. Deze community heeft synchrone en asynchrone communicatiemogelijkheden die interessant kunnen zijn voor de Nieuwste Pabo maar die voor nu even te ver gaan om te bespreken.

SimulisePortfolio

Spelen studenten het spel mee?
Het experiment wordt uitgevoerd met een groep van ongeveer 12 pabo eerstejaarsstudenten die begeleid worden door 3 slb’ers. Zij gaan gezamenlijk de mogelijkheden van Simulise verkennen met als doel het optimale te halen uit de drie begrippen: eigenaarschap, profilering en netwerken.

Op korte termijn ben ik erg benieuwd naar twee onderdelen in dit experiment.

  1. Hoe ervaren studenten het om de mogelijkheid te krijgen een website te maken met eigen keuze in vormgeving en elementen. Hoe ervaren ze het dat ze dit delen met medestudenten (en op langere termijn ‘vreemden’). Het streven is dat studenten kennis en ideeën, en worstelingen met elkaar gaan delen. Maar is deze nieuwe generatie bereid de kennis te delen? En geeft het bijhouden van een dergelijk portfolio maar ook het bekijken van portfolio’s van medestudenten meer verdieping in je rol als leerkracht?
  2. Ten tweede zijn wij erg benieuwd naar het inzetten van badges in het portfolio. Spelelementen inbouwen in onderwijs is niet nieuw en kan heel waardevol zijn mits goed overdacht en goed uitgevoerd (spelelementen heb ik ook toegepast in mijn minor Digicoach The Game ). Mogelijk zouden deze spelelementen studenten kunnen stimuleren nodigicoachg meer uit zichzelf te halen en zichzelf steeds meer uit te dagen de eigen grenzen te overschrijden en zichzelf zo te verbeteren (niet voor brons gaan maar voor goud). Door het koppelen van badges aan het portfolio kun je ook de ‘zachte’ eisen beoordelen en het verschil in niveaus van de studenten in kaart brengen. Als begeleider kun je de studenten stimuleren en begeleiden in het nemen van die extra stap, door adviezen over vormgeving en inhoud passend bij individuele badges. Door het inzetten van badges met elk eigen criteria is het dan ook voor beide partijen duidelijk wat verwacht wordt.

Let’s start
De voorbereidingen beginnen… over enkele weken gaan we al van start… maar nu al moeten we ons buigen over de te ontwerpen badges met bijbehorende criteria waarbij tevens gekeken wordt naar de minimale eisen voor het uiterlijk van het portfolio zodat alle mogelijkheden van het programma uitgeprobeerd worden en de minimale eisen voor de inhoud van het portfolio.

blogbadgeIk wil bij deze Judith en Marcel een gouden badge overhandigen voor hun geweldige blogactiviteiten! Jullie zijn toppers!

Ik ga hard werken om de badge ‘schrijven van een gastblog’ te verdienen, maar daarvoor moet ik eerst
afmaken waar ik mee begonnen ben, namelijk het schrijven over dit experiment.

Over enkele weken volgt een blog met de eerste bevindingen van dit experiment……

Maar nu eerst flink trainen… op weg naar goud!

Fingers crossed

Ankie van de Broek
Docent Onderwijskunde en Nieuwe Media de Nieuwste Pabo

Woensdag 9 januari heeft Ankie het experiment gepresenteerd bij Kennisnet:

Rechtstreekse link naar deze Prezi.

Dank je wel Ankie. We voelen ons zeer vereerd met deze badge! Heel veel succes! We horen graag van jou en van je studenten (dan kunnen zij ook een badge ‘schrijven van een gastblog’ verdienen! :))
Marcel & Judith

Student in de etalage: profileren met nieuw digitaal portfolio (1)

Hallo Marcel,
Leuk dat we steeds vaker een medewerker van Zuyd zo ver krijgen dat hij/zij een gastblog wil schrijven op 2beJAMmed. Dit keer is het woord is aan:

OUR 2bejammed GUEST: Ankie van de Broek

Judith en Marcel proberen me al jaren te verleiden tot het schrijven van een gastblog.
Graag wil ik mijn ervaringen delen over een project waar ik op dit moment middenin zit…

dnp

Sinds september 2012 zijn we samen…
de Pabo’s van Maastricht, Heerlen en Sittard onder de titel ‘de Nieuwste Pabo’, een samenwerkingsverband tussen Zuyd Hogeschool en Fontys Hogescholen!

Nieuwe Media in de Nieuwste Pabo
We hebben inmiddels een gezamenlijk curriculum met als speerpunten Werkplekleren, Wetenschap & Techniek en Nieuwe Media.
Het speerpunt Nieuwe Media voelt als mijn kindje omdat ik continu bezig ben met aanpassen van mijn onderwijs aan deze tijd en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden om het leren en leven op een creatieve manier zo vorm te geven dat je wil blijven leren en ontdekken. Mijn collega‘s zien het belang van de inzet van Nieuwe Media, maar geven aan hierbij hulp nodig te hebben. En ik vind het heerlijk om mee te denken in het ontwerpen van hun onderwijs, waarbij de inzet van Nieuwe Media een meerwaarde heeft. Mijn doel is om studenten de kracht en mogelijkheden van Nieuwe Media op diverse manieren te laten ervaren, zodat ze de mogelijkheden van nieuwe media gaan integreren in het onderwijs dat ze verzorgen aan de kinderen in hun eigen klas.

Digitaal portfolio van de 21e eeuw 
Charles Vandelon en ik (Ankie van de Broek) vormen samen het Nieuwe Media ontwerpteam dat tot doel heeft Nieuwe Media op de juiste plaatsen in te bedden in het curriculum van de Nieuwste Pabo.
Dit jaar ligt de nadruk op de Digitale Leer- en Werkomgeving van de Nieuwste Pabo. Het digitaal portfolio voor de student heeft voor het ontwerpteam de speciale aandacht. Het gebruik en de beoordeling van het digitaal portfolio moet dringend onder de loep genomen worden. De redenen hiervoor zijn onder andere omdat twee verschillende hogescholen zijn gaan samenwerken die ieder op hun eigen manier hiermee omgingen. Ook wordt het gebruik van het digitaal portfolio door alle betrokkenen op een eigen wijze ingevuld. De neuzen moeten dezelfde kant op en het portfolio moet meer aansluiten bij (de mogelijkheden van) deze tijd.

Innovatietraject van Kennisnet
De Nieuwste Pabo is door Kennisnet geselecteerd om deel te nemen aan een innovatietraject om het digitaal portfolio een nieuw en verfrissend 21e eeuws leven in te blazen, aangepast aan de 21e eeuw.
Een nieuwe versie van het digitaal portfolio moet ervoor gaan zorgen dat een student zich eigenaar voelt van zijn portfolio en hierdoor meer intrinsiek gemotiveerd raakt om zijn portfolio bij te houden. Om dit te realiseren, krijgt de student meer vrijheid in de vormgeving en inhoud van zijn portfolio. Het portfolio moet een etalage zijn van de ontwikkeling van de student, waar de student zijn of haar meest opvallende ontwikkelingen toont om deze te delen met anderen. De nadruk ligt op profilering en netwerken, zodat de student het portfolio ook na het afronden van de Pabo zal willen blijven gebruiken.
De ontwikkeling die een student zowel op de Pabo als op de werkplek doorloopt is een individueel proces dat ook zichtbaar zou moeten zijn in zijn portfolio. Tevens is het het visitekaartje van de student naar de buitenwereld toe. De student moet de wereld lokken naar zijn portfolio en proberen de bezoeker te verleiden terug te komen.
Naarmate een student verder in de opleiding komt en zich meer specialiseert, wordt het portfolio aantrekkelijker voor specifieke doelgroepen.

Krijg ik hier studiepunten voor?
Natuurlijk moet ook dit portfolio beoordeeld worden. Voor zowel de student als de begeleider is het van belang dat beoordeling op een transparante en objectieve manier gebeurt en dat een begeleider met behulp van het portfolio de groei van de student snel kan overzien.

Onderzoek en visie
De eerste twee stappen in het innovatietraject waren het bepalen van een visie op het begrip digitaal portfolio en het doen van een onderzoek naar het gebruik van het huidige digitaal portfolio. De visie staat hierboven in het kort beschreven en is onder andere tot stand gekomen in samenwerking met het ontwerpteam SLB en de boeken : ‘Digitaal portfolio‘ & ‘Werken aan je portfolio‘.werkenaanjeportfoliodigitaalportfolio

Tevens is een kort onderzoek verricht bij de studenten uit het tweede jaar naar het gebruik van het huidig (digitaal) portfolio. Het onderzoek bestond uit een vragenlijst met als hoofdvraagstukken: deelbaarheid, beoordeelbaarheid, identiteit en technische toegankelijkheid.

De meest opvallende punten zijn, dat studenten aangeven:

  • te weinig feedback te ontvangen op het portfolio
  • niet de mogelijkheid krijgen het portfolio op te zetten naar hun eigen wensen
  • dat het portfolio niet gemakkelijk op te zetten is en derhalve veel tijd kost.

Zoeken naar DE speld in de virtuele hooiberg
De volgende stap was het oriënteren op een aantal omgevingen. Welke omgeving past het beste bij de visie op het digitaal portfolio.
Blackboard, Sharepoint, Weebly, WordPress en Simulise zijn met elkaar vergeleken op eerder genoemde punten uit de vragenlijst: deelbaarheid, beoordeelbaarheid en identiteit.
Tevens zijn collega’s en studenten geraadpleegd over hun kennis van de genoemde omgevingen. Samen met een collega van het slb-ontwerpteam ben ik in december naar het Nationaal ePortfolio Congres geweest om te leren wat we in de nabije toekomst kunnen verwachten van digitale portfolio’s. Wat voor mij het meest naar eruit sprong, was het concept van de ‘open badges’. (badges zijn een soort medailles die je kunt verdienen als je aan kunt tonen de vaardigheden/ kennis te bezitten die gekoppeld zijn aan deze medaille). Doug Belshaw, een zeer inspirerende spreker van Mozilla heeft tijdens zijn Keynote ‘ePortfolio and the Open Badges Initiative’ een inleiding gegeven over het gebruik van badges in de beoordeling van een portfolio. Aansluitend hebben we zijn workshop ‘open badges in practice’ gevolgd om zelf te oefenen in het ontwerpen van een badge.
Deze dag is doorslaggevend geweest voor de keuze van de omgeving.

openbadges

And the winner is……

Wat dat is geworden bewaren we even voor morgen 🙂 Dan deel 2 van het gastblog van Ankie van de Broek, docent Onderwijskunde en Nieuwe Media bij de Nieuwste Pabo.
Groet, Judith

Sfeerimpressie van congres Future-kit van minor Digicoach The Game

Hoi Marcel,

We hebben al vaker geblogd over de minor Digicoach The Game, waar wij (maar jij vooral) samen met Ankie van de Broek en Chris Kockelkoren aan gewerkt hebben.
Op woensdag 7 november was de slotbijeenkomst van deze minor in de vorm van het congres: ‘Future-kit. Tools voor het onderwijs in de 21e eeuw’.

Op de website van de minor zag ik nu een filmpje met een sfeerimpressie van het congres. Hoewel het geluid niet optimaal is, geeft het een goede indruk van een middag waar studenten lieten zien wat ze in 10 weken spelend geleerd hadden.

Kijk ook eens op websites van de netwerken die zich presenteerden:

en de adviesbureau’s:

De missie van het spel: “organiseer een congres over leren in de 21e eeuw” is geslaagd. Hoewel er weerstand was bij de studenten bij de start van deze minor: “Waaat? Een congres?”, “Nerds?, “Ik kan niks met ICT”, “Waarom een game? Bah!”, “Waar ben ik aan begonnen?” hebben ze tijdens het spelen van deze minor enthousiasme, doorzettingsvermogen en creativiteit getoond. Ze komen volgend jaar allemaal naar het congres van de volgende groep studenten 🙂 Ook van docenten kreeg Ankie te horen: “Wat zijn de studenten toch gemotiveerd aan het werk. Kan je me binnenkort iets meer vertellen over deze minor?”
Kortom een succes dat vervolg moet krijgen!

Groet,
Judith

TPACKen met Pabo-studenten

Hoi Marcel,

Vorige week maandag heb ik bij ‘jouw’ minor Digicoach The Game het TPACK-spel gespeeld met de studenten. Ik heb je al verteld dat ik niet zo tevreden was over deze bijeenkomst. Daar zijn verschillende oorzaken voor te benoemen, één was dat ik nog niet zo fit was na mijn weekendje London bij mijn zoon :).
Het was voor mij ook de 1e keer dat ik dit spel met een groep studenten speelde (wel aankomende leerkrachten, het zijn 4e jaars Pabo-studenten). Dat ging toch wat anders dan met docenten. Ze bleven allemaal allemaal achter hun laptop/tablet zitten. In plaatst van spelen (met kaarten en eigen creatieve geest) gingen ze zoeken. Nu ben ik de laatste die vind dat je niets mag opzoeken en gebruiken, maar dat was niet de bedoeling van dit spel. Dat is een leermoment voor mij: TPACK-spelers achter hun tafeltje en computer en in een kring met elkaar en de kaarten spelen.

Er werden trouwens wel erg leuke lesideeën bedacht. Het leuke van deze minor is dat alle spelers/studenten hun eigen weblog bijhouden! Deze minor is een game, dus zijn er allerlei quests. Eén quests bestond uit het schrijven van een review over TPACK the game.

Verschillende studenten hebben deze quest gekozen. Ik word van deze blogs erg blij.

Juf Suzan zag ook wel mogelijkheden om dit spel samen met leerlingen te spelen. Een vooruitstrevende juf zeg, samen met je leerlingen nadenken hoe je je les vorm geeft. Juf Karin beschreef een lesidee voor dierendag, benieuwd of ze hier vandaag mee aan de slag is gegaan. Juf Sonja gaf me een Top & een Tip 🙂 Sonja gaf als tip om meer te laten zien wat de mogelijkheden zijn. De bedoeling van het TPACK spel is dat leerkrachten in 1e instantie met eigen kennis en kunde tot een lesidee komen waarin technologische toepassingen verweven zijn. Het blijkt dat je met redelijk eenvoudige middelen al veel variatie in je les kan brengen, dat hebben de studenten ook laten zien. Ik ben bang als we voorbeelden laten zien er te veel gestuurd wordt. Maar misschien is het wel een idee om het in te brengen tussen ronde 2 en 3 of als afsluiting. Laten zien en vooral uiteindelijk ook doen is het uiteindelijke doel. Maar daar zijn weer vervolgsessies voor, zoals dingen@zuyd :). Meester Guido had als slotopmerking dat je niet TE veel ICT-toepassingen in je les moet verwerken. Inderdaad technologische toepassingen zijn een hulpmiddel en niet het doel. De bedoeling van het spel is dat je nadenkt over hoe je meer variatie aan kunt brengen in een les en  beter aansluit op de belevingswereld van het kind in je klas. Meester Raoel vroeg zich af of je wel tijd hebt bij elke les na te denken over welke ICT-mogelijkheden je kunt integreren. Als leerkracht kies je nu ook automatisch de didactische werkvorm voor het overbrengen van je les, het integreren van een technologische tool zou ook een automatisme moeten worden.Dat betekent wel dat de gereedschapskist van de leerkracht gevuld moet worden met kennis over deze tools. Het TPACK-spel is is een hulpmiddel om leerkrachten even bewust stil te laten staan bij de manier waarop ze nu lessen geven en kijken of dat ook anders kan. Meester Ties had een leuk idee. Leerlingen trekken een didactische en technologische kaart en met die werkvormen dan een les voorbereiden. Ik heb hem uitgedaagd om het te doen. Hij krijgt van mij een TPACK-spel kado als hij de uitdaging aanneemt! Dat levert hem vast bonuspunten op in de minor :). Juf Nandy tenslotte had met haar groep geen gemakkelijke combinatie getrokken (veters strikken (content) – spel (didactiek)- wiki (technologie)). Maar Nandy heeft het goed begrepen; het gaat in dit spel niet zozeer om de uiteindelijke les maar om SAMEN met een groep leerkrachten kritisch na te denken hoe ict ZINVOL in te zetten in je onderwijs. Blijvend leren van alle nieuwe ontwikkelingen, daar gaat het om.

Uiteraard heb ik op alle blogs een reactie achtergelaten. En ik zal dit blogbericht achterlaten op het blog van de Minor Digicoach.
Wat kan je van spelen toch veel leren 🙂 en van bloggen ook! Ik heb weer veel geleerd.

groet,
Judith

%d bloggers liken dit: