Hè bah diëten :(
Super Marcel dat je al 10 kilo bent afgevallen. Ik wil ook graag wat kilo’s kwijt, maar eigenlijk zonder er wat voor te doen 🙂 Want lekker eten (en nu vooral buiten in het zonnetje met een glaasje rosé) wil ik eigenlijk niet missen *zucht*. Ja obestitas is groot maatschappelijk / gezondheidszorg probleem, maar infobesitas is dat ook aan het worden.
Infobesitas is informatieoverload, je lijdt aan FOMO (Fear of Missing Out).
Na alle dieetboeken met jojo-en als gevolg komen nu ook de informatie-dieet boeken. Echt waar 😦 Clay Johnson heeft het boek The Information Dieet geschreven. Guus Pijpers Op Informatiedieet. Een gat in de markt nu zoveel aandacht is voor de gevolgen van het constant online zijn, het gebruik van de smartphone en onze activiteiten op de sociale netwerken. Het zou slecht zijn voor je brein en voor je concentratievermogen.
Ja ik merk ook wel dat ik (te) vaak op mijn telefoon kijk of er niet een berichtje voor me is. Ik scan Twitter regelmatig en een paar keer per dag Facebook en natuurlijk elke avond mijn eigen Feedly-krantje. Ik heb (dacht ik) mij informatiestromen redelijk gekanaliseerd met allerlei filters. Misschien toch …. lijd ik een beetje aan information-overconsumption. Maar informatie is ook zo lekker. En leuk. Net als eten 🙂
via @ExtendLimits
Net zoals voor obesitas is er voor infobesitas geen medicijn. Gewoon je gezond verstand gebruiken. Mijn moeder zei altijd alles met ‘te’ ervoor is niet goed, behalve tevreden 🙂
Ik ga de komende weken maar eens wat Infominderen en wat proberen te JOMO-en*) #vakantie 🙂
Judith
*) the Joy Of Missing Out
NB. Maar ja als ik mijn Feedly-krantje en mijn Twitter niet had gelezen, had ik nu dit blog niet geschreven …. of …euh … is dat het gedrag van een verslaafde 😉
SuperBetter (reloaded) stap 1: De introductie
Ha Judith, Ha Erik,
Ik heb jullie al aan elkaar voorgesteld. Omdat ik jullie mee wil nemen in een hernieuwde start (zo gaat dat soms met games) van SuperBetter even een berichtje naar jullie beiden. Ik heb dus mijn oude account van meer dan een jaar geleden gewist en ga een nieuwe aanmaken. Niet alleen om het jullie te laten zien, maar in een echte quest: 10 Kg. afvallen. Het Ben FIT programma van Susan en het rennen met de Nike+ iPod combinatie hebben me al 10 Kg. opgeleverd, maar om de 10 Kg. extra te krijgen heb ik iets extra’s nodig. Het daadwerkelijk opnieuw activeren van SuperBetter moet me de ‘Resilience’ geven en het inzicht wat ik hoop te kunnen gebruiken bij mijn promoveren en in de onderzoeken die gedaan worden en en rondom Zuyd.
Na de start is er een filmpje te zien van Jane McGonigal die SuperBetter introduceert en vertelt dat het allemaal gaat over resilience.
Jane legt iedere Resilience soort uit door het je te laten doen. Bijvoorbeeld 3 stappen nemen en je krijgt een +5 in Fysieke Resilience
50x met je vingers knipperen (dit deed ze ook tijdens haar TED talk over SuperBetter) of van 100 terugtellen met stappen van 7, levert +5 Mentale Resilience en ook dit wordt uitgelegd.
Een Google Image Search met de titel: Baby [Favourite Animal] is een van de mogelijke quests die je kunt doen voor +5 Emotional Resilience
Een handshake (6 seconden lang) of een kort thank you message naar iemand via Facebook, Twitter of Mail levert je +5 Social Resilience op. En ook dit bespreekt Jane zelf:
Na deze uitleg kies je je quest. Waar wil je nu SuperBetter in worden. Mentale, fysieke, gezondheidsproblematieken ze staan er allemaal tussen. Die van mij is afvallen en ook die staat er. Vervolgens moet je kiezen of je een Power Pack pakt of zelf op zoek gaat naar een invulling van je quests. Er zijn voor een aantal quests (zoals bijvoorbeeld afvallen) Power Packs die reeds aangemaakte quests hebben die je kunt volgen. Ik wil in dit geval proberen om zelf mijn SuperBetter verhaal te designen, maar dat is stap 2 en daarover een volgende keer meer.
Startgewicht 85-86 Kg. (’s ochtends – ’s avonds)
Groet Marcel (3)
Open Learning : Community as Curriculum #MLI
free download @graphicstock
Hi Marcel,
Onlangs kreeg ik een mail via LinkedIn van Ilse Meelberghs. Of ik haar wilde aanbevelen voor haar opleiding Informal, Rhizomatic Learning 🙂 In haar woorden:
Ik ben het eigenlijk “zat” dat dat niet zo serieus genomen wordt als leren voor een diploma. En heb daarom bedacht dat ik gewoon op mijn LinkedIn profiel informeel leren opneem als een opleiding waar ik ook aanbevelingen voor kan vragen.
Super hè. Ik ben het zo met haar eens en toch heb ik besloten om wel de formele opleiding Master Leren en Innoveren bij Fontys Eindhoven te gaan volgen.
Wat Rhizomatic Learning is? In haar blog verwijst ze naar een blog van Wilfred Rubens:
Rhizomatic learning is een manier van zelfgestuurd, niet-lineair, leren waarbij nieuwsgierigheid en intrinsieke motivatie een essentiële rol spelen. De context is hierop van grote invloed. Kennis wordt samen met anderen geconstrueerd, waarbij het stellen van vragen van groot belang is.
Ik had nog nooit van ‘rizomatisch leren’ gehoord. Het woord komt van ‘rizoom’, een ondergrondse wortelstructuur. Rizomen groeien ongebreideld, grijpen in elkaar en gaan verbindingen aan, waardoor een sterk, nagenoeg onuitroeibaar netwerk ontstaat. De filosoof Deleuze heeft de term rizomatisch denken geïntroduceerd:
“Een rizoom is een niet-hiërarchisch en niet-betekenisdragend systeem dat uitsluitend bepaald wordt door een circulatie van toestanden, zonder Generaal, zonder een organiserend geheugen of centrale automaat”.
Kijk! Zo leer ik en wil ik werken. Precies zoals Joseph Kessels dat vertelde tijdens een minisymposium bij Zuyd “Gespreid leiderschap in een wereld van prestatie-afspraken en persoonlijke ontwikkeling” en waarover ik geblogd heb in de management(p)lagen van Zuyd :). Kessels werkt bij LOOK, het Wetenschappelijk Centrum voor Leraren Onderzoek van onze buren: de Open Universiteit. En gisteren las ik 3 interessante berichten over informeel leren van LOOK:
- Herkennen en belonen van informeel leren, een gastcolumn van Rory Schie op SURFspace
- Geef mensen die iets willen, vertrouwen en de ruimte, een interview met Joseph Kessels
- Toolkit Netwerkleren app. De Toolkit geeft handvatten voor het opstarten van netwerkleren en biedt stapsgewijs passende werkvormen, handvatten en ervaringen van anderen. Ook helpt het bij het versterken of verbreden van bestaande leernetwerken. De app is vanaf 1 september te downloaden.
Ik wil hierover wel meer weten, want mijn 1e MLI-leerarrangement gaat over ‘Zin in leren’: “In dit leerarrangement doe je kennis op over je eigen leren, het leren van je leerlingen of studenten en het leren van je collega’s. Je verdiept je in leerprocessen en ontdekt hoe je de effectiviteit daarvan kunt beïnvloeden”. Nou lijkt mij informeel leren, zelfgestuurd leren, netwerkleren, rizomatisch leren nu precies hét onderwerp voor mij van de paper die ik moet gaan schrijven. Leuk om die app daar bij te betrekken, lijkt me zo.
Ik heb me ook maar meteen aangemeld voor Netwerk in Beeld van Look. Hiermee wordt met wie je expertise uitwisselt gevisualiseerd. Een soort learning analytics voor sociale netwerken. Als afsluiting van de gastcolumn op SURFspace hebben de collega’s van de OU het over softwarepakketten om netwerkananlyses uit te voeren. Interessant! Maar daar zou ik wel enige hulp bij nodig hebben. Marcel? :).
Allemaal heel leuk dus dat informeel leren maar Schie en de Laat zeggen in de SURFspace-column ook:
Onderzoek naar professionaliseren laat steeds overtuigender zien dat deze vorm informeel leren cruciaal is voor het op peil houden van je professioneel handelen en effectiever is dan formeel opleiden via dure cursussen, trainingen en de welbekende hei-sessies. Tegelijkertijd blijft de heersende managementcultuur, die graag top-down vanuit een soort beheersmatige, controlerende manier het proces wil aansturen, het formele leren planmatig invullen.
En dan is het zoals Joseph Kessels in het interview zegt:
De erkenning dat het feitelijke leren voornamelijk plaatsvindt op informele manieren, in netwerken, door samen aan relevante thema’s te werken, door in projecten te participeren, dus in al die activiteiten die niet te boek staan als formele cursussen, opleidingen, trainingen, leertrajecten, dát is iets dat heel moeilijk te accepteren is.
Je weet dat ik lang getwijfeld heb om een master te gaan volgen. Ik wilde niet, ik leerde wel op mijn eigen manier: al lezend (tweets, blogs via RSS), pratend, netwerkend (Twitter) en vervolgens hierover te bloggen. Zoals ik dat nu ook doe. Maar als ik ooit uit de ondersteunende dienst zou willen/moeten (en dat is alleen maar omdat vanuit het ministerie gepusht wordt om beheerspersoneel te verminderen tgv onderwijzend personeel) dan heb ik (vanwege regels van hetzelfde ministerie) een master nodig. Alhoewel ik altijd beweerd heb dat grote onzin te vinden. En dat vind ik nog steeds. Als de overheid en het management docenten én ondersteuners meer vertrouwen en ruimte geeft, komt het goed met docentprofessionalisering. Elke kenniswerkers is van nature nieuwsgierig en wil samen op onderzoek gaan, ons werk is toch leren?Uiteraard vind ik wel dat je moet laten zien dat je professioneel ontwikkelt (intervisie-, feedbackgesprekken etc.).
Na de vakantie start ik dan toch met een ‘echte’ geacrediteerde opleiding. Maar wel op mijn eigen manier: Open Learning: Community as Curriculum! Ik ga proberen mijn eigen schooltje te bouwen met inspirerende netwerkende studenten binnen en buiten mijn opleiding. Want volgens Kessels: werk/leer je alleen maar in teams waar je zelf voor kiest. Zo waar! Ik heb mensen om me heen nodig waar ik het gevoel heb dat ik er thuishoor, dat warme bad. En dat geldt zowel voor mijn werk als voor mij studie! 🙂
Trouwens ook Dave Cornier blogt over rhizomatic learning en maakt hele leuke filmpjes 😉
Met dank aan Ilse. En die aanbeveling? Die heeft ze gekregen. Natuurlijk!
Groet,
Judith
Nieuwe bril? Er is meer dan alleen Google
Ha Judith,
Ik weet dat je pas een nieuwe bril hebt en ook ik ben tevreden met mijn huidige bril, maar als we dan toch door Silicon Valley gaan rijden, dan moeten we daar eens gaan shoppen voor een nieuwe bril. Daar worden de brillen van de toekomst gemaakt. En de brillen van de toekomst? Die zijn er nu al! De Google bril daar hebben we zelfs voor gekeken of we die in Roermond konden gaan bekijken, maar alleen bekijken voor bijna 300 euro was zelfs ons te gek. Maar wist je ook dat er alternatieven zijn? Jawel hoor! En ik heb er slechts in deze blog een tweetal, er zullen er vast meer zijn.
Om er in te komen, het filmpje over de Google Glass, zoals er meerdere zijn.
Glass Up is een tweede bril, die er stijlvoller (imho) uit ziet en die volgens mij voorzien is van vergelijkbare technologie. De prijs is in ieder geval een stuk lager 😉 en hij lijkt dat te kunnen wat de Google Glass ook kan.
En dan een Android-a-like versie, die vanuit de sportwereld komt, de ReconJet
Geen onderbouwde studie, waarin ik op zoek ben gegaan naar ‘alle’ alternatieven, maar ik denk dat het goed is om te weten dat er alternatieven zijn en ook goed om ze de komende tijd in de gaten te houden. Want zo’n nieuwe bril willen we toch allemaal!
Groet Marcel (2)
2 BE JAMMED 