Categorie archief: Zorg

Twee jaar, voor elkaar!

Ha Judith,

Bedankt dat je er was, afgelopen woensdag tijdens de afsluiting van het Voor Elkaar project. Ongeveer 2,5 jaar geleden ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met dit project en nu hebben we een voorlopige afronding.

Ik had de eer afgelopen woensdag om samen met Barbara Piskur het project Voor Elkaar af te sluiten. Een project waar ik meerdere malen over geblogd heb en waar ik trots op ben. Trots op het feit dat het ons gelukt is om in de afgelopen twee jaar met ouders en studenten een aantal prototypes neer te zetten van tools die het delen van ervaringskennis tussen ouders makkelijker gaat maken.

Trots ben ik ook op het feit dat het ons gelukt is om dit te doen met verschillende studenten: 1e jaars t/m 4e jaars, zorgstudenten, pedagogiek studenten, ICT studenten, studenten die als werkstudent werkzaam waren, studenten die met een minor bezig waren en afstudeerders. En om bij iedere stap ouders te betrekken. Of dat nu ging over de interviews in het begin, over de focusgroepen tijdens de ontwikkeling of in brainstormsessies gedurende het traject.

Het idee om een dataecosysteem te bouwen waarin ouders binnen hun vertrouwde omgeving ervaringskennis kunnen blijven delen, maar waarbij de deelbare elementen voor een groter geheel beschikbaar worden is heel krachtig en met dit project hebben we laten zien dat het technisch mogelijk is om dit te realiseren.

Voor meer informatie verwijs ik met gepaste trots naar de projectsite: www.schoudersvoorelkaar.nl

Leuk dat je dit mooie moment met ons hebt gedeeld en dat je foto’s en tweets hebt gemaakt.

Groet Marcel

Ervaringskennisbank spel en CF awareness spel

Ha Judith,

Betere namen heb ik nog niet en het is ook eigenlijk niet aan mij om de namen van de spellen te bedenken, maar vandaag ben ik bezig geweest met twee start/brainstorm sessies bij het maken van spellen die uiteindelijk moeten leiden tot een digitale variant.

Allereerst ben ik binnen het project Voor Elkaar bezig met het bedenken en laten bouwen van een online ervaringskenniscentrum. Met een afstudeerder kijk ik welke gamification methodieken er zijn om binnen die omgeving ouders te stimuleren om een bijdrage te leveren, oftewel hun ervaringskennis te delen. Vanochtend hadden we onze eerste (van drie) sessie waarin dat we na focusgroepgesprekken en een literatuurstudie een ontwerp gaan maken van het spel. Of beter gezegd we gaan een (paper) prototype maken van het spel. Het gaat zich over een onderzoek naar gamification, kortom hoe kan ik spelelementen gaan gebruiken in het systeem of in het proces van het delen van ervaringskennis. Maar om met ouders hierover te praten is zo’n paper prototype belangrijk. Tevens ook voor het ontwerpproces an sich. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we een serious game aan het maken zijn, die door ouders op het moment dat ze bij elkaar komen bij bijvoorbeeld congressen, te gebruiken is. En waarmee dus offline mensen geholpen worden om kennis en ervaringen te delen.

Niels gaat nu een eerste versie knippen, plakken, knutselen op basis van de opgestelde requirements geïnspireerd op Rummikub, kwartet en de 1000 blank cards game met een centrale kennisdata-bank in het midden.

Een eerste schets van mezelf. Ik ben erg benieuwd naar de eerste versie van Niels. Daarover later meer. Maar dat was het niet voor de maandag.

’s Middags had ik een overleg met collega Rianne van Ergotherapie, Marieke en Christianne twee ergotherapiestudenten en Irene Mols ervaringsdeskundige op het gebied van Cystic Fibrosis (CF). Ook dit was een eerste stap op weg naar een spel. De studenten hadden interviews gehouden met patiënten en familie om te komen tot een spel/digitale ondersteuning voor het spel. Voor de sessie was het doel nog niet helemaal duidelijk: awareness, self management, geld ophalen voor de stichtng, social support, allemaal besproken opties. Uiteindelijk zijn we er in onze brainstorm op uitgekomen dat het een spel moet zijn voor een kind in de leeftijd van de basisschool waarbij het kind geholpen wordt om vanuit de gedachte van wat wel kan, kleine haalbare doelen te stellen en waarbij de omgeving (ouders, school, vriendjes, familie, clubs, maar ook therapeuten, zorgverzekeraars en wellicht zelfs ‘sponsorende bedrijven’) geïnformeerd wordt over de stappen die het kind neemt (ook met betrekking tot CF) en waarbij het kind volgens de methodiek van … (naam vergeten, maar daar gaan de dames over) met behulp van plaatjes en foto’s, geholpen kan worden aan doelstelling, stappen planning, maar zeker ook “wat kan mij daarbij helpen” en waarbij die hulptroepen geholpen kunnen worden door inzicht te geven in de situatie, in de wensen en wellicht in mogelijke acties die zij kunnen uitvoeren om het kind te helpen zonder de regie af te pakken.

Vanuit een spelgedachte laten we ons inspireren door theSims, FLUXX, Kamergotchi the American Horsepower Challenge en natuurlijk SuperBetter. De dames zijn aan de beurt en ook dit is maar een eerste schets van mijn idee van de view voor het kind.

De dames gaan ook een paper prototype maken, zodat we het kunnen spelen om er van te leren. Ik ben erg benieuwd en zal je op de hoogte houden!

Groet Marcel

Anders kijken. Anders leren. Anders doen.

Hoi Marcel,

Onlangs heeft de Commissie Innovatie Zorgberoepen & Opleidingen haar tweede advies gepresenteerd: Anders kijken, anders leren, anders doen: Grensoverstijgend leren en opleiden in zorg en welzijn in het digitale tijdperk. Het 1e advies betrof  een toekomstgerichte beroepenstructuur.

anderskijken

In dit advies wordt uitgewerkt wat de veranderende gezondheidszorg betekent voor het leren en opleiden van (toekomstige) zorgprofessionals. Anders kijken naar de gezondheidszorg (meer gericht op eigen regie van burgers) betekent voor zorgprofessionals een verschuiving van de nadruk op ziekte en zorg naar gezondheid en gedrag en meer interprofessioneel samenwerken. Dit alles heeft gevolgen voor het onderwijs aan de zorgopleidingen. Het anders leren houdt in dat professionaliteit zich steeds meer zal kenmerken door de samenhang tussen vakbekwaamheid, samenwerkend vermogen en lerend vermogen.  Essentieel voor het slagen van deze fundamentele veranderingen is leiderschap, eigenaarschap en betekenis genereren voor alle partijen. Dit anders doen lukt alleen als de wisselwerking tussen beleid, uitvoering, opleiding, toezicht en financiering optimaal verloopt.

Het advies presenteert aan de hand van acht hoofdlijnen de veranderde visie op gezondheid voor het leren en opleiden voor alle onderwijssectoren in zorg en welzijn

  1. Functioneren, veerkracht en eigen regie van burgers staan centraal
  2. Burgers ontwikkelen van jongs af aan leer- en gezondheidsvaardigheden
  3. Functioneren, veerkracht en eigen regie als rode draad door leertrajecten
  4. De praktijk in het onderwijs en onderwijs in de praktijk
  5. Consistente en op elkaar aansluitende leertrajecten in een continuüm
  6. Permanent leren in teams, organisaties en netwerken
  7. Leven, leren en werken met technologie
  8. Onderzoek, onderwijs, praktijk en beleid verbinden

De commissie benadrukt hierbij de grote en toenemende rol van technologie, evenals het belang van permanent leren en kennis delen.

Kijk! Dat lees ik graag.

Zie ook de bijbehorende advieswebsite http://opleidenvoor2030.nl/

Ik heb het rapport niet letterlijk gelezen, maar het lijkt me een must-read voor onze collega’s van de faculteit Gezondheidszorg en Social Work.

Al scanned zie ik herkenbare issues als:

  • ontwerpbenadering van leertrajecten (beroepsgerelateerde context, aandacht voor reflectief handelen, blended learning, docenten die hun praktijkervaring actueel houden maar ook (digitale) didactische vaardigheden.
  • lerend vermorgen van professionals, professionele identiteit, netwerkers, informeel leren, lerende collectieven (teams)
  • e-health
  • digitale vaardigheden van (aankomende) professionals
  • integraal, multidisciplinair, praktijkgericht onderzoek
  • grensoverstijgend werken, leren, opleiden en onderzoeken

En een mooie bijlage (p. 62-65) over het lerend vermogen met verwijzingen naar bekende bronnen: Kessels, Ruijters, Grotendorst, Siemens, Wenger.

Ik ben erg benieuwd naar de implementatie van dit advies in ons zorg- en welzijnsonderwijs. En eerlijk gezegd zijn de adviezen *imho* ook zeer zinvol voor de andere onderwijssectoren.

Judith

zie ook verwant 2beJAMmed blogbericht Technologie kan ook zorg en onderwijs ondersteunen #techzo nav het 1e adviesrapport van Commissie Innovatie Zorgberoepen & Opleidingen

Schouders in projectvorm

Ha Judith,

Bedankt voor je vorige Blogpost. Die gaat me helpen bij het Schouders project.

Ik heb al een aantal keren verteld over het Schouders project. Het ervaringskenniscentrum voor ouders van kinderen met een beperking en over mijn deel in dat project. Ik ben inmiddels zo ver dat ik alle project delen die we de komende 1,5 jaar vanuit technologie gaan doen op papier. Check it out:

 

TotaalOverzicht

 

Het is de bedoeling dat op de online omgeving van Schouders de bezoekers, doelgroep: ouders van kinderen met beperking in eerste instantie, wellicht in latere fase ook andere familieleden, ervaringen en informatie kunnen vinden over allerlei onderwerpen. Bij Schouders komt de informatie van andere communities samen en worden de gebruikers gestimuleerd om te reageren of eigen ervaringen toe te voegen.

Gebruikers die een profiel aanmaken krijgen data gepresenteerd die op basis van hun wensen en/of hun profiel wordt geselecteerd. Daarnaast worden ook zei gestimuleerd om te reageren of eigen ervaringen toe te voegen.

In de opstart van de omgeving zullen er mensen de koppeling vormen tussen Schouders en de communities die reeds bestaan. We gaan deze koppelaars/moderatoren voorzien van een aantal tools zodat ze makkelijk kunnen beslissen of data van de bestaande website/community/app/bron kan worden opgenomen in de Schouders ‘collectie’ of andersom welke elementen van de Schouders ‘collectie’ er overgenomen kunnen worden in de website/community/app/bron. Daar waar dat kan zal een automatische connectie worden gelegd tussen Schouders en de bron, daar waar dat niet kan moet het de koppelaars zo makkelijk mogelijk gemaakt worden om te kopiëren. Het kan zelfs zo zijn dat bestaande bronsites een stuk krijgen op het deel voor mensen met een profiel.

Er zijn verschillende mogelijkheden om data/informatie/ervaringen toe te voegen:

  • Allereerst handmatig via de Schouders site en/of app door experts, vrijwilligers, mensen die hiervoor zijn aangewezen.
  • Dan kan er informatie uit communities/apps/bronnen worden toegevoegd. In de tekening zijn als voorbeelden genomen een Facebook Community, de www.wijzer app en een Bron X, die staat voor een willekeurige bron met digitaal materiaal. Er staan mensen tussen de verschillende bronnen en de “Wolk met Data over ervaringen”. Dit omdat we in eerste instantie van een netwerk van mensen uitgaan die als koppelaar/moderator dienen. Dit kan of per community maar dit kan ook per onderwerp of per regio. Keuze’s hiervoor is aan de inrichters van het “offline” deel van de community Schouders. De mensen worden geholpen met behulp van tools die via de Schouders online omgeving specifiek voor hun ontsloten worden. Denk daarbij aan dat via analyse van de data suggesties gedaan worden of via de verwerking van gebruikersstatistieken geopperd wordt om bepaalde inhoud van community naar Schouders te kopiëren, maar ook andersom van Schouders naar de community.
  • Voor sommige communities/websites/apps/digitale bronnen zal het mogelijk zijn om een technische connectie te leggen naar de Schouders site. Een soort van zichzelf verversend onderdeel waarop een stuk van de data te vinden is. Bijvoorbeeld de top 10 bezochten elementen van de www.wijzer. Per bron zal gekeken moeten worden of en hoe een koppeling gelegd wordt. De gebruikers met profiel kunnen dan zelf kiezen welke koppelingen ze zichtbaar willen hebben en welke niet.

Tenslotte reageren de gebruikers het publiek (de groep onderaan de tekening) ook op de verschillende elementen en kunnen zelf ook nieuwe ervaringen toevoegen. Zij zullen gestimuleerd worden dit te doen middels gamification technieken.

En dit alles zodat ouders zo goed mogelijk hun engelenrol kunnen vervullen

Tot zo ver voor nu.

Groet Marcel

 

Judith doet aan UP by Jawbone

Hi Marcel,

Hoewel ik vaker beweer niets van meten te willen weten, loop ik nu toch al een maand met een meetinstrument rond mijn pols: de UP3. Ik had beloofd mijn ervaring met mijn slimme activity/health tracker te delen.

De armband

Ik had gekozen voor Jawbone vanwege het design. Die vind ik nog steeds mooi. De armband draagt comfortabel. Ik moest wel wennen aan weer 24 uur iets om mijn pols omdat ik al jaren geen horloge oid meer draag. Het duurde even eer ik de armband goed had afgesteld om mijn pols, maar op zich gaat dat redelijk simpel. De armband valt niet zo maar af. Ik vind wel jammer dat er al een paar krasjes op zitten. 

De UP mag een beetje nat worden, je mag niet met de armband zwemmen, maar wel douchen. Huh? Dat vind ik een beetje vreemd. Ik hou ‘m toch maar niet om in bad. 

Tikken

De UP3 heeft 2 standen: de actieve en slaap stand. Door te tikken op je armband kun je switchen tussen beide standen. Dat tikken gaat niet altijd even fijn. Het is me al vaker gebeurd dat ik een soft reset moet doen om mijn armband weer in de actieve modus te krijgen. (Een soft reset doe je door de armband aan te sluiten op de usb-oplaadkabel).

De batterij gaat volgens Jawbone zo’n 7 dagen mee. Dat klopt ongeveer wel. Na 5 dagen krijg je een melding dat de batterij bijna leeg is en op dag 6 begint de app te melden dat opladen nu wel zeer wenselijk is. Je kunt oplaadkabel in de usb-poort van je laptop aansluiten. Ik vind het stopcontact handiger. Het was wel even wennen met het magnetisch USB-kabeltje, hoe het nu goed ‘pastte’, maar dat gaat inmiddels ook probleemloos.

Slaapmodus

UP adviseert mij om 8 uur te slapen. Nu na een maand heb ik wel een redelijk beeld van mijn slaapritme. Mijn armband is wel tussen de 7 en 9 uur in slaapstand maar aan de 8 uur slaap kom ik niet. De UP maakt onderscheidt tussen REM, lichte en diepe slaap. Gemiddeld slaap ik elke nacht 3 kwartier diep en de rest is lichte of REM slaap. De registratie van de lichte slaap is niet echt betrouwbaar. Als ik ’s ochtends rustig lig te lezen of een filmpje bekijk wordt dat ook als lichte slaap geregistreerd. Ook word ik vaker wakker dan dat geregistreerd wordt. Ook de hartslag in rust wordt gemeten. Dat ligt bij mij rond de 60 bpm. Of dit accuraat is, weet ik niet.

Met de UP kan je diverse type alarm instellen die geactiveerd worden door een trilling van het armband. Het Smart Alarm is een fijne rustige manier van wakker worden.

Activiteiten

10.000 stappen zou ik moeten zetten voor een actieve en gezonden levensstijl. Nope, die haal ik niet. Als ik thuis een beetje aan het rommelen ben kom ik tot de helft. Doe ik een lunchwandeling erbij dan ik kom ik tot mijn eigen gestelde doel van 7.500. Voor 10.000 moet ik echt een flinke wandeling maken, gaan shoppen 🙂 of sporten. Door de UP besef ik wel dat ik meer moet bewegen. Zoals ik de laatste tijd vaker hoor: zitten is het nieuwe roken. Misschien toch maar een hond nemen? 😉
Toch zijn er activiteiten die volgens mij wel onder actief bewegen vallen zoals fietsen, wat ik regelmatig doe maar dat niet geregistreerd wordt. Dat vind ik een gemis. De UP is meer een gadget dat gericht is op wandelen en slapen.

Mijn doel is toch wel wat kilo’s af te vallen. Die zijn er nog niet afgevlogen. Wel ben ik door de UP veel meer water gaan drinken. Ik heb diverse meldingen hiervoor ingesteld. Door mijn armband word ik dus regelmatig herinnerd om een glas water te drinken. De smart coach van UP die mij dagelijks handige adviezen geeft, zegt ook dat ik er minstens 8 moet drinken. Dat haal ik inmiddels wel.

De app op mijn iPad geeft mooie overzichten van mijn stappen, alle waardes en mijn gemiddeldes. Heel handig.
Ik kan handmatig veel informatie toevoegen: mijn gemoedstoestand aangeven, wat ik gegeten heb, extra activiteiten. Ik merk dat ik dat te veel werk vind om dat te doen.

UP

Eerste conclusie van Jawbone UP3

Ik ben wel bewuster met mijn voeding en bewegen bezig. Ik drink veel meer water waardoor ik minder eet (winwin) dus dat is positief voor het doel dat ik me gesteld heb. De smartcoach geeft mij dagelijks handige tips en adviezen, vaak ook voorzien van extra (wetenschappelijke) informatie. Als de smart coach me motiverend toespreekt en mijn naam noemt, ben ik eerder geneigd om de adviezen ter harte te nemen. Zo werkt dat dus wel.
Handmatig extra informatie toevoegen doe ik bijna niet. Ook het duelleren is iets wat ik (nog) niet zo nodig vind.
Ik ben nu wel erg benieuwd hoe jouw ervaring is met Healbe Go mbt calorie inname.

Groet,
Judith

Update 10 september 

Geen getik meer

Gisteren heb ik mijn UP3 van Jawbone geüpdate naar versie 1.2.14. Met deze versie is het voorbij met het getik op mijn armband waarover ik mijn blog schreef. De UP detecteert nu automatisch wanneer ik slaap (ben benieuwd). Daarnaast wordt er meer gebruik gemaakt van de hartslagsensor. De sensor meet nu mijn passieve hartslag gedurende de hele dag als ik stil zit. Kan ik kijken of er verschil is in stressniveau op het werk en thuis. 🙂

UPdate

Get moving! The It’s LiFe study.

Ha Marcel,

Vorige week lag het proefschrift van Renée Verwey op mijn bureau. Onze oud-collega Edicto (een voorloper van het huidige I-team) verdedigt 16 september openbaar haar proefschrift. Top! Het onderzoek dat ze samen haar collega Sanne van der Weegen heeft uitgevoerd, heeft al de landelijke pers gehaald. Stoer!

bewegingsmeter

Renée en Sanne hebben samen 8 onderzoeken uitgevoerd (waarvan 2 samen) die deel uitmaken van het It’s LiFe! project (Interactive Tool for Self-mangement through Lifestyle Feedback). Ieder heeft een proefschrift geschreven en ze promoveren op dezelfde dag. Mooie afronding van een jarenlange intensieve samenwerking.

Samen met 2 bedrijven (Maastricht Instruments en Sananet) heeft de Universiteit Maastricht een tool ontwikkeld die gebruikers stimuleren meer te bewegen. De tool bestaat uit een bewegingsmeter en een online coaching systeem. Gedragsverandering  bewerkstelligen is niet zo gemakkelijk. Er zijn vele initiatieven om dit met behulp van technologie voor elkaar te krijgen. Daarnaast is het stimuleren van zelfmanagement en verantwoording nemen over eigen gezondheid, regie voeren over het leven met een ziekte (in dit onderzoek COPD en diabetes type 2) iets waar overheid sterk op stuurt. Ook jij neemt dit in je promotietraject rondom Social Health Games als uitgangspunt, net zoals MLI-studiemaatje Cindy en haar collega Nienke met hun ODIM-app. Daarom is dit onderzoek wellicht wel interessant voor jou/jullie.

Samenvatting op achterkant proefschrift:

In dit proefschrift beschrijft Renée Verwey de ontwikkeling en het testen van het zorgprogramma, het coaching systeem en het testen van het gebruik van de tool in combinatie met dit zorgprogramma in de praktijk. De resultaten van het evaluatieonderzoek bij 24 huisartsenpraktijken wijzen uit dat deze gecombineerde interventie effectief is en door patiënten en praktijkondersteuners gewaardeerd wordt.

Uit het onderzoek blijkt dat het Zelf Ondersteuning Programma in combinatie met de bewegingsmeter tot een significante verbetering van 11 minuten matig en intensief bewegen heeft geleid, zelfs 3 maanden na de interventieperiode. Mooi resultaat. Proficiat Renée.

Ik zal het proefschrift voor je bewaren.
Judith

Zie ook persbericht UM en nieuwsbericht op de website van Zuyd

My Jawbone Up3

Hi nerd 🙂

Mooi dat je nu eindelijk je Healbe GoBe heb! Benieuwd of  deze je ‘body ook echt goed managed’ 🙂
Ik was ook al langer aan het kijken naar een slimme activity/health tracker. Aan die 2 jaar MLI-studie zijn ook de nodige extra kilo’s blijven hangen. En aangezien ik niet zo’n sterke discipline heb, wilde ik proberen wat gezonder te gaan leven met ondersteuning van zo’n slimme armband. En weet je wat ik nu voor mijn verjaardag heb gekregen? Haha. De Jawbone Up3! Die Heabe GoBe van jou vind ik eerlijk gezegd niet zo elegant. Dat vond ik de Fitbit ook niet. Deze vond ik meer op een smartwatch lijken, en ik wilde niets om mijn pols met tijdsaanduiding of notificatiemeldingen. Ik heb lang getwijfeld tussen een Fitbit en Jawbone. Heb veel reviews gelezen, daar werd ik niet veel wijzer van. Het is net zoals Apple vs Windows. Je hebt voor- en tegenstanders. De ideale wearable is er niet. Ik heb Liesbeth Mantel nog om advies gevraagd. Zij adviseerde de Fitbit. Maar ik ben toch voor het mooie design van de zilvere Jawbone Up3 gezwicht. .

Vanmorgen heb ik ‘m om gedaan en uitgezocht hoe zo’n ding werkt. Ik heb nog nooit met zo’n gadget gewerkt. Ik kwam tot de ontdekking dat ie niet werkt via mijn (oude) iPhone 4 (pas vanaf de 4S), maar gelukkig heb ik nog een iPad Air 🙂 Volgens de beschrijving gaat de batterij van de armband 1 week mee. Het opladen gaat via een slimme magnetisch USB-kabeltje, dat zou ik 1 x per week 1 uur moeten doen. Ik snap nog niet helemaal precies hoe het werk. Ik heb me wat doelen gesteld. Voorlopig al mijn activiteiten nog maar even op privé gezet. Ik kan lid worden van de Jawbone community, een team vormen of duelleren 🙂 Ik ga in eerste instantie de stijd maar eens met mezelf aan.

foto (2)Als ik beter weet hoe al die registraties van mijn activiteiten, voeding, hartslag en slaapritme werken, kom ik weer terug bij je. Benieuwd ook hoe dat geadvanceerd slapen bevalt! Voorlopig voel ik zo nu dan een trilling aan mijn pols. Geen idee wat deze slimme armband me nu wilt zeggen, maar hij is wel mooi hè?

Judith

 

 

#NERDAlert Hij is binnen de Healbe Go

JaHaaa Judith, hij is er!

Al eerder heb ik er met je over gesproken maar nu eindelijk na lang wachten is hij binnen: de Healbe



Hij zit nog in het doosje want natuurlijk gaat Qiang, een bezoekje met hem aan een vriendje en het blote voetenpad met opa en oma voor. Maar dadelijk na dit bad ga ik hem echt bekijken!

Alweer een activiteitenmeter zul je denken. Leuk voor je collectie naast de Garmin zwemhorloge, de enkelband en de NikeFuel band waar je al een tijdje mee loopt. Maar deze is anders 😉 roep ik dan met een Tel Sell achtige toon.

Deze zegt (zie fotoos) calorie INNAME te kunnen meten en dat heb ik als gadgeteer nog niet gezien, maar ook mijn vrienden van Meetpunt waar allerlei praktijkgerichte onderzoeken met fysiopraktijken bezig zijn ook nog niet. En al zeker niet voor 125 euro. Ja je leest de slag om de arm goed: ze zeggen dat hij dat kan. Ik wil natuurlijk eerst zien voordat ik dat geloof. Door het gewoon te proberen. Zoals het een echte NERD betaamt.

Ik hou je op de hoogte.

Groet Marcel

Zorgrobots: Alice, Paro, Kasper

Vorige week was de documentaire Ik ben Alice op tv. Ik weet niet of je deze al gezien hebt, Marcel? Ik heb vandaag even de tijd genomen om het te bekijken. Ik vond het een indrukwekkende documentaire. Niet alleen hoe bijzonder het is dat (oudere) mensen een band kunnen opbouwen met een robot, daarvan was ik al overtuigd. We hebben al eens vaker geblogd of de sociale robots van Zuyd: Paro, de knuffelzeehondrobot en Kasper de robot die autistische kinderen helpt. Ik vond vooral de eenzaamheid van deze ouderen confronterend, en hun worsteling met afhankelijkheid. Hierbij kan een zorgrobot toch mooi behulpzaam bij zijn? Ik vond het ontroerend hoe ze samen met een robot naar foto’s keken, voetbal keken :), liedjes zongen en Alice zo deelgenoot maakte van hun leven. Geweldig toch hoe een robot behulpzaam kan zijn bij het laten herinneren, corrigeren en bewegingsoefeningen doen. En ik zag hulpverleners die nieuwsgierig waren naar wat zo’n robot kan betekenen voor de toenemende zorgvraag agv de vergrijzing. Maar ook hulpverleners die bang waren dat de komst van een robot die in staat is tot menselijke interactie, een gevaar zou kunnen betekenen voor hun baan.

Ik Ben Alice | Trailer from KeyDocs on Vimeo.

Dat dit de toekomst wordt, lijkt mij onomkeerbaar. Dit is voor jullie IT-ers toch ook eengeweldige  uitdaging om dit samen met de toekomstige zorgprofessionals van Zuyd op te pakken? In de column op Frankwatching van vandaag wordt de vraag gesteld Robots die op ons lijken: griezelig echt of zo gewend? Voor mij het laatste. Ik vond het al zielig dat Alice op het eind van de documentaire in een kast werd opgesloten! 😉

Judith

Review on games for diabetics

Ha Judith,

In het Games for Health journal was een mooi artikel om weer warm te lopen voor het werken volgende week. Een review artikel over (serious) gaming, gamification and virtual environments bij diabetici. De onderzoekers bekeken 307 artikelen en vonden slechts een stuk of 10 onderzoeken die voldeden aan de door hun gestelde voorwaarden, zodat er sprake kon zijn van duidelijke effecten van de interventie.

De basis inclusie/exclusie criteria zijn niet heel vreemd (het moet een origineel artikel zijn , de game moet het primaire interventie element zijn, het moet gaan over diabetici en self management en er moet kwalitatief of kwantitatief iets gemeten worden. Ik kan in mijn quick scan niet direct vinden hoeveel artikelen overblijven na deze stap wel zie ik dat de onderzoekers STROBE meenemen in hun selectie. En na STROBE blijven er 10 artikelen over. Zoals je vaak ziet in (gezondheidszorg gerelateerde) studies is er een lijst van, in dit geval 22 items, waarop een artikel moet scoren. Komt de score boven een bepaalde waarde dan telt het onderzoek mee. Er blijven dus in dit geval 10 artikelen over.

De meeste studies waren of te klein in omvang van populatie of te kort van duur om veranderingen echt zichtbaar te kunnen maken en met voldoende zekerheid conclusies te kunnen trekken. De studies bespreken bijna allemaal gedragsverandering met betrekking tot de ziekte en het omgaan daarmee. Het blijft jammer dat ondanks de potentie die uit de artikelen straalt van de meerwaarde dit niet/nauwelijks geconcludeerd kan worden op basis van langdurige cijfers.

Ik vraag me af hoe snel de wereld van de gaming geaccepteerd wordt zodat geldverstrekkers van onderwijs langdurige studies ondersteunen om effecten te kunnen meten? Of ligt het eraan dat de juiste games/game elementen nog niet op de juiste manier zijn ingezet om daadwerkelijk duidelijke verschillen te laten zien.

Of werkt gaming als het bewust is alleen voor de gamers en moet de rest zo in the game of life verwerkt worden, zodat de niet gamers dan verbetering ervaren?

Gaan gaming en onderzoek wel samen in de gezondheidszorg als je als ICTer precies in het midden zit en nergens echt bij hoort (zowel gaming, noch gezondheidszorg wereld)?

Wat denk jij Judith?

%d bloggers liken dit: