Kom nu! Mekker niet! Doen die Communicatie!

Ik hoor het je al zeggen Judith!

Kom nu! Mekker niet! Doen die Communicatie! Je hebt het zo vaak geadviseerd, je hebt de tools aangedragen (twitter, blog, yammer, facebook, linkedin, rss, …), je hebt me keer op keer overtuigd.

Euh sterker nog!

Ik heb jouw preken zelfs in mijn adviezen overgenomen! Een koffie-uurtje met studenten waar ze hun hart kunnen luchten. Een studentgroep die in de avonduren de social media bemand binnen de faculteit. Een blog over de vak evaluaties en wat we daar als faculteit ICT mee doen. Een blog over de veranderingen die horen bij een organisatorische verbouwing van de faculteit in de richting van studenten. Een duo-blog a-la de onze over wat de collega’s vinden van alle veranderingen. De ideeën liggen er allemaal. Sterker nog, voor de laatste drie zijn er zelfs taken (met mijn naam erbij) in een Managementteam (MT) overleg genoteerd.

En dan toch…

En dan toch moet onze auditor Elly constateren dat we goede plannen hebben. Dat we een goed initiatief hebben met betrekking tot ons koffie-uurtje. Maar moet ze helaas ook constateren dat we te weinig, te laat en te beperkt communiceren over vak evaluaties, over veranderingen, over de gang van zaken.  (Elly constateert meer, maar ik pak er even de zaken uit die mij aangaan en in het kader van ons duo-blog, juist die dingen die met communicatie te maken hebben.)

Ergens weet ik…

Dat de communicatiemiddelen er zijn. Ik weet ze te benoemen. Ik weet ze aan te kaarten zodat ze op een MT overleg verschijnen. Ik weet keuzes te maken en te definiëren wat er via welk medium gecommuniceerd moet worden. Ik weet zelfs bij verschillende media, partners (lees collega’s) te vinden die enthousiasme, energie en zin hebben om me te helpen.

En dan toch…

Ontbreekt blijkbaar de discipline (net zoals wel eens in dit blog) om het ook in de uitvoering op te pakken. Kijk het argument van tijd, energie en te veel actiepunten in een te korte tijd gelden voor iedereen. Maar ik blijf er van overtuigd dat als ik wel de communicatie had opgepakt zoals ik dat bedacht had dat ik dan en (1) minder tijd zou hebben besteed aan communicatie in de afgelopen weken daar waar zaken een eigen leven gaan leiden en er hersteld moe(s)t worden, en (2) de audit op dit punt en beter commentaar had gekeken. Niet dat het me (met alle respect) gaat om goed te scoren bij Elly. Het gaat me om de kwaliteit die dan in onze faculteit beter was geweest.

En wat ga ik dan nu doen met de ideeën? En het signal dat Elly heeft gegeven?

  • Blog waar onze studenten geïnformeerd worden over wat we met de vak evaluaties na ieder blok hebben gedaan. [Woensdag een Blackboard omgeving opzetten, waarin de blogfunctie open staat. Waarin ik die blogfunctie activeer. Woensdag ook Bianca of Ruth vragen om alle studenten en docenten toe te voegen aan de omgeving, zodat iedereen in staat is om de blog te vinden]

 

  • VerbouwBlog waarin gecommuniceerd wordt over de veranderingen binnen de faculteit ICT. Dit is een openbare Blog (wordpress) waarin iedereen kan zien wat we aan het doen zijn en waar we staan. [Ik zal zelf donderdag de Blog opzetten in wordpress en twee redactieleden benaderen (Chris Kuijpers en Marlou Koelman) ]

 

  • Duoblog met Ellen Pijpers opstarten over onze belevenissen binnen de faculteit ICT. In een tweede fase worden dan collega’s uitgenodigd om met gastblogs ook hun mening te delen. Deze blog zal ‘afgesloten’ zijn zodat collega’s met respect voor elkaar en elkaars mening zich durven te uiten. [Vrijdag maak ik de blog aan (twijfel nog over op Blackboard of een afgesloten wordpress omgeving) en dan kan ik volgende week met Ellen afspreken hoe we gaan beginnen en Bianca vragen om alle docenten toe te voegen.]

 

  • Twee wekelijkse internet Tv-Show: De ICT Draait door maken. Het gaat zich hierbij om een maximaal 12 minuten durend item (video) dat online te zien zal zijn en een vraaggesprek is over 4 actuele onderwerpen binnen de ICT in de regio Zuyd. Onze eigen Mathijs van Nieuwkerk (Chris Kuijpers) heeft dit al bij onze heropening ‘live’ gedaan en we willen dit proberen te herhalen. [Deze mooie, rijke vorm van communicatie laten we liggen tot na de vakantie. 3 goals zijn genoeg voor de komende tijd en hoewel dit heel erg leuk lijk, moet die even in de koelkast. Ik ga wel kijken in week 10 of ik hem met Chris en Ruth krijg voorbereid zodat we hem live op de intro kunnen opnemen]

En toch hoort hier ook bij dat ik morgen in mijn eigen agenda structurele ruimte ga claimen om redactie/schrijfwerkzaamheden uit te voeren. Maar past dat binnen mijn uren? Past dat binnen mijn prioriteiten? Hoe zit dat met al die projecten? Hoe zit dat met de kwaliteit?

Eigenlijk hoor ik je antwoord al…

Kom nu! Mekker niet! Doen die Communicatie! Mijn antwoord: Oké! Ik zal je op de hoogte houden van hoe het loopt. Liefst op deze blog, zodat ik daar ook meer als duo dan als side-kick kan gaan optreden.

Groet Marcel

Verwachtingen ….

Dag Marcel,

Vanmiddag heb ik weer een workshop voor docenten Gezondheidszorg. Net als 2 weken geleden staat werken met LinkedIn en Twitter weer op het programma.
Voorafgaand vertel ik in het kort iets over onze veranderende samenleving en wat dit voor gevolg heeft voor het onderwijs. Ik ga kort in op de mogelijke toepassingen van sociale netwerken voor het onderwijs, als

  1. Persoonlijke netwerktool
  2. Leeromgeving voor communicatie tussen docent en studenten en studenten onderling
  3. Versterking van de onderlinge sociale binding van een opleiding
  4. Open kennisnetwerk
  5. Alumni-netwerk
  6. Leren óver sociale-netwerktools, als professioneel instrument

Meer hierover is ook te lezen op Dingen@Zuyd.nl: Ding 19: Sociale Netwerken en Ding 22: Microbloggen

Tevens probeer ik even de discussie aan te gaan wat dit betekent voor de rol van de docent. Over verwachtingen die er wel of niet zijn. Onlangs was er veel beroering over een filmpje waarin een student zijn docent ter verantwoording roept vanwege het slechte onderwijs dat hij krijgt. Een paar dagen later was deze remix al via YouTube te bekijken.

Wat verlangt een student van een docent? Volgens G. Kearsley & B. Shneiderman (1998) bestaat de meerwaarde van ICT uit:

  • Relaties leggen en onderhouden (‘relate’)
  • Creëren van nieuwe kennis (‘create’)
  • Naar buiten brengen, delen van die kennis (‘donate’)

Met sociale netwerken kan dit krachtig ondersteund worden, vind ik. Studenten zien de meerwaarde van social media in de klas nog niet zo, dat werd weer duidelijk tijdens het studentenpanel op de faculteiten Gezondheidszorgmiddag:

ICT&O-collega’s van Saxion hebben onlangs een onderzoek gedaan bij zo’n 3400 studenten naar de wenselijkheid van digitaal onderzoek. In grote getale willen studenten meer weblectures, maar

verder volgt uit het onderzoek dat gebruik van sociale media in de les minder populair is, net als op onderwijs gerichte games. “De indruk bestaat dat het aansluiten bij de belevingswereld van de student belangrijk is, maar uit ons onderzoek blijkt dat de student daar weinig behoefte aan heeft”, aldus Baas.
Bron: Sax.Nu

Weten wij nu beter wat goed is voor de student dan hij of zij zelf? Ben ik hierin te arrogant? Trouwens social media wordt vaak gelijkgesteld met een sociaal netwerk, terwijl dit een wat breder spectrum is. Ik ben wel benieuwd naar de vraagstelling van dit onderzoek. Meer informatie zal binnenkort via SURFspaces gepresenteerd worden.

Moet ik dan maar stoppen met te vertellen dat je social media kunt inzetten om te delen, te activeren en te luisteren waarmee 1.leren, 2.ervaren en 3.stimuleren plaatsvindt. Kijk maar een naar dit mooie model van Rijk Willemse. Hij zegt dat op het snijvlak van deze 3 gebieden Samenwerking, Groei en Verbinding plaats. En vraagt hij zich af: zijn dat niet de ultieme pedagogische en didactische doelstellingen? Ik denk t wel.
Onderstaand filmpje laat zien wat de student verwacht van het onderwijs.

De student vraagt dus persoonlijke aandacht, een van de beloftes binnen Sterk Merk Zuyd. Al deze 10 verwachtingen kunnen dmv communityvorming, binding met elkaar worden versterkt met behulp van social media. Ik ben benieuwd hoe de groep docenten deze middag dat ziet.

Judith

Dan leer ik toch nog een keer … #MLI

MLIDankjewel Marcel dat je me gestimuleerd hebt me in te schrijven voor een studie.
Je weet, ik vind het onzin vind dat alle docenten in het HBO nu een master moeten hebben, alsof je daarmee alleen een goede docent wordt. Ik ben wel een groot voorstander van LevenLangLeren, blijvend professionaliseren.
Ik leer informeel.
Als I-adviseur verken ik nieuwe mogelijkheden van ‘technology enhanced learning’ (leren mbv internettechnologie). Dit doe ik nu door vakliteratuur en blogs (via RSS) te lezen, de toonaangevende professionals op ons vakgebied te volgen en congressen te bezoeken. Deze kennis verwerk ik door blogs te schrijven op ons duoblog, door te publiceren in vakbladen, door het maken van de Nieuwsflits I for You, collega’s te adviseren, maar ook door voor de verschillende opleidingen van Zuyd presentaties, workshops (online cursus vorm te geven, zie Dingen@Zuyd) en inspiratiesessies te verzorgen.
Helaas krijgt informeel leren nog niet die erkenning die het verdient. Daarom heb ik toch besloten een masteropleiding te volgen waarmee mijn carrièremogelijkheden groter worden. Ik krijg de mogelijkheden aangereikt van Zuyd en mijn leidinggevende vindt het een goed plan. Dus we gaan er voor! En ik vind leren gewoon leuk!

Ik ben goed op de hoogte van de ontwikkelingen die op mijn vakgebied (digitale didactiek) spelen. Ik mis echter de theoretische kaders. Door deze master hoop ik meer kennis van leerprocessen te krijgen, maar ook zicht op het verloop van leerprocessen en het ontwerpen van uitdagend onderwijs. Graag wil ik de vraag kunnen beantwoorden:
‘hoe evidenced based is ons onderwijs?’. Lopen we (ik!) door het adviseren en inzetten van verschillende web2.0 tools alleen trends en hypes achterna? Wat heeft dit voor gevolgen voor de competenties en taakbelasting van docenten? Hoe kunnen innovaties beter ingebed worden in de huidige informatie-architectuur? Een significant onderdeel van de master is het verrichten van een praktijkgericht onderzoek op het gebied van initiëren en begeleiden van vernieuwende onderwijsprocessen, hierdoor hoop ik op deze vragen een antwoord te krijgen.

Ik begin samen met Ayk de Bie, docent van de faculteit Social Studiesaan deze studie. Inmiddels heb ik ook al kennis gemaakt met 2 docenten van de opleiding fysiotherapie die deze master gaan volgen. Tevens hoorde ik dat er nog 4 docenten van opleiding Verpleegkunde ook starten. Door dit samen te doen met een collega’s die in het onderwijs staat en mijn dagelijks werk in een studieomgeving te laten toetsen en beoordelen (en door kennis en ervaring  te delen met medestudenten) word ik een betere I-adviseur. Ik hoop ook samen met deze MLI-Zuyderlingen regelmatig te reflecteren op onze eigen positie binnen onze onderwijsorganisatie, een intervisieclubje is in oprichting! 🙂
In de nieuwsbrief van HMSM las ik dat collega Hans Nicolaassen ook aan deze master begint, maar dan bij Stoas/Vilentum Hogeschool, net zoals onze tweep Karin Winters 🙂

Afgelopen woensdag was mijn intake, die begon met een (niet-selectieve) capaciteitentest. Ik ben vrij sceptisch wat dit soort testen betreft (naast dat ik er onzeker van word 😦 ) maar bij de toelichting zei men dat ze wilde kijken of er een verband zit tussen capaciteit en studievertraging. Daarom zijn ze vorig jaar begonnen met deze Connector-C test. Volgens de test ben ik normaal, niet dom en niet bijster intelligent 😉 Maar de test meet niet doorzettingsvermogen en samenwerkingsvaardigheden, ook competenties die belangrijk zijn zo hoorde ik tijdens de groepsintake.

Kennis groeit en krijgt waarde via sociale interactie. Het delen van ervaringen, ideeën, meningen en harde feiten (lees informatie) levert kennis op. Want dat wat niet verrijkt is, is waardeloos en al snel niet meer up-to-date en bruikbaar. Kennis is het nieuwe hebben

Van het intakegesprek kreeg ik vooral mee: Bezint eer ge begint. Het zal niet meevallen zo’n 20 uur studeren naast een baan en huishouden. Nu heb ik het geluk dat ik geen poetsfobie heb, de kinderen zelfstandig zijn en mijn werk redelijk flexibel kan invullen.

De Master Leren & Innoveren bij Fontys Eindhoven bestaat uit 5 leerarrangementen:

  1. Zin in leren; verkenning van de effectiviteit van leerprocessen
  2. Uitdagend ontwerpen
  3. Begeleiden van vernieuwingen
  4. De maatschappelijke context van het onderwijs
  5. Praktijkgericht onderzoek

Het 1e jaar bevat leerarrangement 1 en 2, leerjaar 3 en 4. Het praktijkgericht onderzoek loopt als een lint door het hele curriculum. Na de oriëntatiefase begin ik dus al met een opzet van een onderzoeksplan.
Het wordt pittig, we starten met het schrijven van een wetenschappelijke paper. Ik schrijf wel veel, maar niet zo wetenschappelijk 😉 Gelukkig heb ik kinderen en collega’s die me hierbij kunnen helpen. Ik ben benieuwd of ik over 1 jaar nog steeds blij bent dat je me hebt gestimuleerd heb dit te gaan doen, Marcel.

Tijdens de intake werd ook gevraagd met welk doel we deze studie gingen volgen. Ik heb nooit een vastomlijnd toekomst plan. Ik zie wel wat op mijn pad komt. Laten we maar eens beginnen.

Mijn reflectieverslag is opgestuurd! Hier ga  ik 26 augustus mee verder om te komen tot een leeragenda. Oké dan 🙂

Nu nog maar even genieten van een verdere studievrije zondag.
Groet, Judith

Krachtige samenwerking doorbreekt ’n vicieuze cirkel

Hoi Marcel,

Jij vroeg me in je blog van gisteren wat ik dacht van krachtenbundeling tussen Health, Technology en ICT voor het project Meetpunt.
Qua inhoud heb ik er weinig kaas van gegeten en vind ik alle filmpjes in je blog ‘magic’. Je kent me: ik hou van magic 🙂 Het feit dat dit een interfacultaire samenwerking betreft waarin verschillende organisaties participeren, vind ik super. Ik blog wel vaker over hoe magisch samenwerking kan zijn (zeker als dit ondersteund wordt door sociale netwerktools ;))
Tijdens de faculteiten gezondheidszorgmiddag was ik bij een presentatie van Sandra Beurskens over interprofessioneel opleiden en samenwerken. Ik weet dus dat zij aandacht hiervoor heeft, zowel binnen haar lectoraat als binnen het platform Gezondheidszorg.

Toevallig las ik gisteravond de blogpost Goed presteren is een kwestie van mindset op de website Breinwerk.
Sinds ik naar de workshop Breinleren en Social Media ben geweest, volg ik het blog van Ria van Dinteren. Zij schrijft vaker over growth en fixed mindset, een theorie van de wetenschappers Dweck en Liedtka. Zij hebben onderzoek gedaan naar kinderen en leren, naar organisaties die innoveren en naar leiders die groei ondersteunen.

“Het blijkt allemaal een kwestie van mindset, van houding en dan kun je ver komen. Liedtka heeft voor dit doel een model ontwikkeld waarin precies in beeld is gebracht hoe je jezelf (heel veilig) in de vicieuze cirkel kunt houden of hoe je er uit kunt breken en terecht kunt komen in de virtuoze cirkel.”(bron: @Breinwerk: actief leren in organisaties)

Liedtka

Voor samenwerken met interdisciplinaire teams heb je een growth mindset nodig, en dan ontstaat er een virtuoos netwerk. Mooi toch!
In de blogpost op Breinwerk stonden nog een paar wijze lessen waaronder “Houd de voortgang er in en communiceer erover, dat motiveert”. Haha, dus ik verwacht nog wat blogposts. En het belangrijkste bij alle innovaties is en blijft: gewoon beginnen. Gewoon doen!
Ik hoop met je dat het project doorgaat, want volgens mij zit jij hiermee wel in je element! 🙂
Judith

Building Interprofessional Connections – Zuyd brengt krachten samen: Health, Technology en ICT

Ha Judith,

Er staat wellicht een leuke klus op me te wachten. Weliswaar pas in september, maar toch kan ik me er nu al mee bezig houden. De lector van Autonomie en Participatie van Chronisch Zieken: Sandra Beurskens is het voorstel deze week aan het afronden en in voorbereiding op eventuele goedkeuring kan ik me wel alvast voorbereiden.

Over het project (Meetpunt) vertel ik meer op het moment dat het helemaal rond is, maar het komt er op neer dat er Multi professioneel samengewerkt gaat worden tussen onder andere de gezondheidszorgopleidingen, biometrie en ICT. 5 best practices zou het moeten opleveren, maar belangrijker nog 5 samenwerkingen tussen zeer verschillende faculteiten op het gebied van meten.

Ik ga nu kijken of één van die best practices een samenwerking kan zijn op het gebied van fysiotherapie, ergotherapie, ICT en Bèta/Techniek. Het gaat zich om een meetruimte die de zorggroep Adelante te Hoensbroek nu al heeft, gecentreerd tussen de behandelruimtes en die ook na een verbouwing een plek moet krijgen. Niet dat ik nu ineens verstand heb van bouw, maar tijdens een eerste brainstorm bleek dat de ‘meetruimte’ meer gebruikt kan worden in de toekomst. Je kent me, ik kwam met allerlei interactieve gamevoorstellen voor zowel patiënt als therapeut. Leuke klus. Dus dat is een mooie optie 1 😉

Maar tijdens de brainstorm kwamen we ook op Virtual Reality. Als er dan toch verbouwd moet worden, waarom dan niet denken aan Virtual Reality. Weet je nog dat ik geblogged heb over een holodeck achtige ruimte die voor het onderwijs gebruikt zou kunnen worden?

Nou die kan natuurlijk ook gebruikt worden om patiënten ergotherapeutisch en fysiotherapeutisch te begeleiden bij de re-integratie in hun vertrouwde omgeving. Daarvoor moet je 2 dingen doen: 1) De vertrouwde omgeving van de patiënt ‘capturen’ en 2) Een omgeving creëren waar de patiënt met de therapeuten kan oefenen en waar getraind kan worden. En dat natuurlijk zo ‘lean’ mogelijk!

Capturen, dat kan met de technologie achter de KINECT. Bij jou, bij mij. Redelijk goedkoop. Een voorbeeld is Skanect wat daarbij kan helpen:

Door die omgeving lopen Virtueel kan al jaren in spellen. Achter het computerscherm dat heeft iedereen wel al eens gedaan. Maar het zelf beleven. Het zelf lopen heeft de laatste jaren ook verschillende technologische oplossingen gekregen.

<i>De virtusphere is een bol waarin je kunt blijven rondlopen. Door de VR helm kun je door iedere ruimte lopen.</i>

<i>Maar ook Stanford University heeft in hun eigen lab een omgeving gecreëerd, waarbij de ervaringen life like zijn. Deze omgeving zie ik dan wel weer te gebruiken door minder valide patiënten. En bij deze omgeving is de geluidsbeleving erg sterk</i>

<i>Een derde voorbeeld .</i>

Behalve visuele feedback zal er wellicht ook andere input nodig voor de patiënt tijdens zijn therapie of het aanpassen aan de situatie. En dat kan met verschillende force feedback oplossingen. Zodat er nog een extra ‘belevingselement’ erbij. Dus dat als je iets oppakt of als je je stoot, dat je daar ook een ‘schokje’ of ‘duwtje’ van krijgt.

Vooral die derde wil ik eens ervaren. Ik heb ooit zelf een elektronenbehandeling mogen ervaren, dus ik weet hoe dit voelt. Dat het te koppelen was aan een telefoon wist ik nog niet. Je kent me Judith, dit zijn slechts de resultaten van een korte zoektocht. Niet wetenschappelijk, niet diep onderzocht, maar dat gaat vast nog komen. Net zoals ik nog meer wil weten over project Holodeck waar dan alles samen zou kunnen komen…

Google’s Holodeck

Microsoft’s Holodeck

Project Holodeck

Ik denk dat studenten/docenten/onderzoekers Biometrie, Bèta/Techniek, ICT, Fysiotherapie en Ergotherapie hier samen met Adelante een hele mooie best practice van kunnen maken.

Wat denk jij?

Groet Marcel