Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
“Nu nog onnavolgbaar” ;) #SLB3 #MLI
Ha Marcel! Hi Michiel!
Tussen alle vele (studie) werkzaamheden door is het al weer tijd voor het 3e en laatste SLB-gesprek van mijn 1e MLI-jaar. Een beetje vroeg, want ik ben nog lang (!) niet klaar met LA2 en LA5. Gelukkig heb ik nog 3 maanden, pfff.
Voor de vorige SLB-gesprekken hadden we opdrachten ontvangen: maak een leeragenda, maak een storyline. Dit keer geen opdracht, mijn studiegenoten en ik waren hierdoor een beetje van slag. En nu? Wat moeten we met deze ‘vrijheid’? Dan toch maar even een blogje ter voorbereiding 😉 .
Na mijn paper voor LA1 nu druk aan de slag met LA2. Jullie zijn daar beide bij betrokken. Michiel als mijn docent en Marcel, jij als mijn contactpersoon van de faculteit ICT. Het eerste gedeelte van dit leerarrangement ben ik volop aan de slag met het analyseren en herontwerpen van het curriculum van de faculteit ICT. Mijn eerste bevindingen zijn goed beoordeeld door mijn docent 🙂 en deze heb ik ook teruggekoppeld aan de collega’s van de faculteit ICT. Een collega reageerde:
Mooi cijfer! Ergens in de beoordeling staat dat je ‘navolgbaar’ bent. Nu nog onnavolgbaar 😉
Nu is het niet echt mijn streven om onnavolgbaar te zijn 🙂 hoop juist volgbaar te blijven. Heb soms toch al het gevoel te ver voor de troepen vooruit te lopen met mijn manier van leren en de manier waarop ik met ICT-tools aan de slag ben. Alhoewel ik nu met mijn studieplanning wel achter de troepen aan hobbel.
Michiel, jij zei dat ik naar mijn leerdoelen en rolontwikkeling moest kijken. Ik heb nog eens naar mijn SWOT-analyse gekeken die ik in het begin van de studie heb gemaakt, maar daarin heb ik geen echte leerdoelen benoemd. Die heb ik ook niet. Zoals vaker gezegd, ik hou me niet zo bezig met het stellen van leerdoelen en persoonlijke doelen, ik probeer meer te genieten van het proces. Niet altijd even gemakkelijk, beken ik eerlijk :). Mijn ervaring met het stellen van doelen, is dat het altijd anders uitpakt. Waarom dan de moeite doen van dat SMART formuleren?
Volgens de Talentwijzer zijn mijn kernkwaliteiten naast optimimisch, contactueel vaardig, zorgzaam,betrouwbaar:
Leergierig
Leergierige docenten zijn in hun element als ze nieuwe kennis en vaardigheden kunnen opdoen. Ze willen zich voortdurend blijven ontwikkelen. Docenten die over dit talent beschikken, zijn nieuwsgierig en hebben een brede interesse. Ze houden ervan om nieuwe dingen onder de knie te krijgen. Het is voor hen van groot belang dat de werkplek een lerende omgeving is. Ze willen weten hoe ze hun lessen kunnen verbeteren. Ze vragen feedback aan collega’s en studenten en raadplegen vele bronnen om aan nieuwe kennis en informatie te komen.
De bijbehorende valkuil is dus ook zo herkenbaar: Een valkuil kan zijn dat ze soms te weinig doelgericht te werk gaan. Ze houden ervan om zich breed te oriënteren en laten zich daarbij sterk leiden door hun interesses. Hierdoor kunnen ze soms veel tijd besteden aan het bewandelen van allerlei zijwegen.
Mijn ontwikkelpunten blijven dus onveranderd 😉 : nog meer leren over leren en onderwijs ontwerpen (ik heb het gevoel een bepaalde basis te missen omdat ik geen didactische achtergrond heb) ; meer focussen (er is te veel) en plannen; tevreden zijn met bereikte resultaten.
Mijn Prezi Storyline heb ik min of meer bijgewerkt. Aan het eind van dit studiejaar zal ik dat pas kunnen afmaken.
Nu snel verder met mijn (rol) trapmodel, watervalmodel of welk model dan ook.
Michiel, tot morgen.
Marcel, tot ergens deze week.
Groet,
Judith
Mijn andere SLB-blogs:
Creativiteit zit tussen mensen. Innoveren kan je niet alleen. Zuyd Innoveert. #ZuydIn
Goedemorgen Marcel,
Je hebt al een mooie introductie geschreven over de pizzasessie van Zuyd Innoveert. Het was inderdaad een inspirerende bijeenkomst. Ik vond het zo leuk nieuwe Zuyderlingen te ontmoeten. Ik loop al heel wat jaren rond en ken vele collega’s, maar de meeste van onze ‘pizza’-vrienden kende ik nog niet.
We hebben al vaker over het programma Zuyd Innoveert geblogd, we zijn er immers allebei vanaf het begin bij betrokken.
Zuyd Innoveert is nu formeel een jaar bezig. Er zijn nog 3 jaren te gaan. Binnen het programma zijn per jaar financiële middelen beschikbaar voor 10 microprojecten [interne Infonetlink] die individuele medewerkers kunnen aanvragen, en de 10 macroprojecten [interne Infonetlink] op faculteitsniveau. En jij bedacht dat het toch eigenlijk ook mogelijk moest zijn over de faculteiten heen te innoveren 🙂 Vandaar deze pizzasessie! Volgend jaar is er ruimte voor 3 Zuydbrede innovatieprojecten.
Na een kenningsmakingsronde kwamen de ideeën en de problemen op tafel.
- Studenten die onderzoek moeten verrichten hebben veel moeite met het vinden van respondenten. De Zuyd-community biedt een interessante pool …. “bij Zuyd word je verwend met een goede respondent” 😉
- Pop up school. Problemen oplossen door creatieve input.
- Samenwerking om complexe problemen op te lossen. Zoals een hackaton.
- Interprofessioneel samenwerken op het gebied WMO
- Gamification. Evoke. Het goede doelen gevoel.
- Crowdfunding – kickstarter Zuyd
- Projecten en diensten van LevenLangLeren beter vermarkten
- Trends die studenten tijdens stage zien verzamelen. Coolhunting
- Gezamenlijke MOOC met thema Ondernemerschap
- Living lab – samenwerken met studenten in leerbedrijf
- Leergang digitale didactiek
Al pratende kwamen 2 initiatieven bovendrijven waar meerdere ideeën op aan konden sluiten.
Een vervolgafspraak is gemaakt. Het programma eist een projectvoorstel met benoemen van resultaten en het duiden van het innovatieve karakter.
Wat mij opviel is dat de term ‘ontschotting”; meer samenwerking tussen faculteiten, vaak viel. De aanwezige hadden wilden heel graag met elkaar samenwerken maar liepen tegen barrières als aan als roosters en examenreglementen.
Ook samenwerken met studenten als gelijkwaardige partners (niet pamperen) kwam vaker ter sprake. Studenten een levensechte context bieden. Dat past natuurlijk allemaal prima in de Zuydbelofte ‘leren in communities’. Jim Diers werd genoemd als inspiratiebron voor community building.
Jim Diers zegt: act! Wacht niet af maar doe iets!
“We moeten meer kennisdelen”
Hoe vaak hoor ik dit niet. Ook tijdens de pizzasessie weer. Het was heel tof om te horen dat onze Nieuwsflits I for You, de informatiebron is voor de collega’s. Ik ‘kennisdeel’ gelukkig niet voor niets 🙂 . Kennis delen begint bij jezelf. Kennis delen is actie, daar hoort geen passieve houding bij. Dus kom in beweging! Zoals Gijs van Wulven [VOORT-innovatiemethode] zegt: ‘om te innoveren moet je patronen doorbreken’. Dat kunnen we samen.
Zo’n kennisdeel-pizzasessie is heerlijk, maar ook de beschikbare technologie kunnen we gebruiken om meer kennis te delen en samen te leren en innoveren. We hebben afgesproken om elkaar niet te mailen maar alles te delen via de Zuyd Innoveert Yammer groep. Iedereen wordt uitgenodigd een kijkje te nemen. Immers: innoveren kan je niet alleen. En creativiteit zit tussen mensen, niet in mensen.
Judith
Gastblogger Chris Kockelkoren over Carol Dweck ‘Teaching a growth mindsets’ #motivatie #MLI
Ha Marcel,
Krijg ik zo maar (ongevraagd!) een gastblogbijdrage van onze Chris Ko 🙂 in mijn mailbox. Leuk!
Chris is net als ik ook bezig aan een master bij Fontys, maar dan de master Pedagogiek. Dan heb je wel eens vaker dezelfde thema’s voorbij.
OUR 2bejammed GUEST: Chris Kockelkoren
Beste Marcel en Judith,
Tijdens een gesprek met mijn afstudeerbegeleider Rika Verhoef, heeft zij me gewezen op Carol Dweck, een professor aan de universiteit van Standford. Zij houdt zich al jaren bezig met de studie van motivatie van kinderen. Na het zien van haar presentatie in een conferentie van Young Minds ben ik onder de indruk geraakt van haar onderzoeksresultaten. Ik wilde dit zo snel als mogelijk delen met anderen en dacht aan een gastblog in 2beJAMmed. De tekst is ook onderdeel van mijn masterthesis in wording, dus ik hoop niet dat ik nu deze gastblog moet gaan refereren in mijn eigen thesis…maar dat is zorg voor later 🙂 .
Op een conferentie van Young Minds geeft Dweck (2013) een presentatie over de resultaten van jarenlang onderzoek naar de motivatie en doorzettingsvermogen. Zij heeft onderzocht dat kinderen twee soorten van mindsets kunnen hebben, te weten:
– fixed mindset
– growth mindset
Fixed mindset
Kinderen met een fixed mindset denken dat je een bepaalde hoeveelheid intelligentie hebt en dat je niet verder kunt groeien. Ze willen alleen maar intelligent lijken ten koste van alles, dus zij vermijden uitdagende opdrachten en gaan niet dieper in op de materie. Tenslotte kun je dan alleen maar meer fouten kunnen maken. Daarnaast denken deze kinderen dat als je slim bent, het vanzelf komt. Sterker nog, dat als je voor iets hard moet werken dan ben je dus niet slim. Zij verbergen fouten en zwakten en Dweck omschrijft dit gedrag als het motto van Homar Simpson: “Trying is the first step to failure”. In een onderzoek werd aan deze kinderen gevraagd wat ze zouden doen bij een nieuwe test als ze bij een voorgaande test een slechte score hadden behaald. De meeste gaven aan minder tijd aan het vak te besteden (had toch geen zin) en/of zouden gaan “cheaten”.
Kinderen in deze mindset hebben de neiging om snel op te geven en defensief gedrag te vertonen. Ze raken verveeld, geven leraar of studiemateriaal de schuld van hun falen.
Growth mindset
Kinderen met een growth mindset geloven dat de talenten en mogelijkheden kunnen groeien als je hard werkt en veel oefent. Zij genieten van het vele werk en dat geeft hun het gevoel dat ze iets leren. Deze kinderen nemen uitdagingen aan en zien tegenslagen als een vanzelfsprekend onderdeel van het leren. Ze leren dat het confronteren met fouten en zwakten een bijdrage levert aan het leerproces. Ook zij werden gevraagd wat ze voor een volgende test zouden doen als de voorgaande test een slecht punt had opgeleverd. Zij gaven aan dat ze nog meer uren in het vak zouden stoppen en nog harder zouden leren voor de toets.
Mindsets zijn beïnvloedbaar
Maar veel interessanter is dat Dweck (2013) aangeeft dat deze mindset kan worden beïnvloed. Afhankelijk van de beloningen die de kinderen krijgen kan een kind een mindset aannemen. Beloningen die de score koppelen aan hun intelligentie zetten kinderen in de fixed mindset modus. Kinderen waarbij de beloning wordt gekoppeld aan het proces (harde werken) zet hen in de growth mindset. Terwijl vele jaren verteld is dat je kinderen moet belonen voor hun werk, blijkt dat een verkeerde beloning averechts kan uitpakken. Beloning van de score in combinatie met de intelligentie van kinderen stopt (remt) het leerproces, terwijl belonen van de score in combinatie met het proces (harde werken) stimuleert het leren.
Als je dit doorvertaald naar de uitvallende studenten die verveeld zijn en afhaken dan moet je anders gaan beoordelen. We moeten niet beoordelen met onvoldoendes maar met een NOT YET. Dit betekent: je bent er nog net niet, maar je zit op de goede weg. Geen punten van 1 t/m 5 of 10, of narratief (zeer slecht, slecht, onvoldoende) voor taken die nog niet voldoende zijn. Volgens Dweck stoppen we met dit soort beoordelingen het leerproces en geven we hiermee het verkeerde signaal. Vanaf nu zouden onvoldoendes moeten worden vertaald in NY (Not Yet) in plaats van NV (Niet voldaan) of nog demotiverender: een onvoldoende geven in de vorm van een cijfer.
Serious gaming
Je voelde hem waarschijnlijk al aankomen …. mijn onderzoek gaat immers over gaming. (Serious) Gaming stimuleert de growth mindset. Gamers tonen vaker de elementen van een growth mindset, zij blijven doorgaan totdat de oplossing is gevonden en geven niet eerder op. Sterker nog, ze willen meer en uitdagendere opdrachten (McGonical, 2011). McGonical beschrijft dat gamers stoppen met spelen als er geen uitdaging meer is en ze niets meer kunnen leren. In (serious) games wordt namelijk ook het proces vaak beloond en niet de intelligentie en je krijgt constante feedback over hoever je in het proces bent gevorderd. Dit past dus bij het verhaal van Dweck. Meer en meer redenen om meer gaming in het onderwijs toe te gaan passen.
Filmpje duurt maar 23 minuten
Dank je wel Chris voor deze gastblogbijdrage. Dweck (en McGonical ook 😉 ) is al vaker in ons blog besproken. Tijdens een workshop breinleren heb ik voor de eerste keer kennis met haar gemaakt. En in mijn paper over Social Learning had ik in de eerste concepten ook een gedeelte over fixed en growth mindset opgenomen, dit is later door de reviewers gesneuveld 😉 Maar gelukkig heb ik nog dit platform, zie mijn paper en zout blog.
Succes verder met je thesis. En natuurlijk moet je dit blog opnemen in je referentielijst! 🙂
Judith
Al doorklikkend kwam ik uit op de Think & be happy website. Weer een pareltje over flow, creativiteit en leren en inmiddels toegevoegd aan mijn RSS-reader.
Martin Valcke over efficiënte ICT-keuzes maken in onderwijs [video] #MLI
“Veel leraren gebruiken de computer als een veredeld krijtjesbord. Maar dat heeft weinig te maken met het bevorderen van het leerproces.”
Daarmee slaat Martin Valcke, professor Onderwijskunde aan de UGent de spijker op zijn kop. Het gaat niet om de tool maar om het (leer)doel. Valcke ‘ken’ ik van het boek Onderwijskunde als ontwerpwetenschap dat ik aangeschaft heb voor mijn studie. Hij start zijn presentatie met het aanhalen van de metastudie van Hattie (2009) naar de effecten van onderwijsinterventies op leerprestaties. De inzet van technologie was hierbij maar als gering effect aangetoond. Effectieve inzet van ICT in het onderwijs is van meerdere aspecten afhankelijk. Het gaat er om wat je er als docent mee doet. Valcke illustreert al spelenderwijs de kracht van technologie maar vooral samenwerken zien.
“Gebruik niet zomaar ICT in je klas,” luidt het advies van de professor, “maar vraag je telkens opnieuw af hoe de computer, de tablet of de app jouw leerdoelen, inhouden, werkvormen, media en evaluatie dient.”
Zijn conclusies:
Groet,
Judith








