Ha Marcel,

Deze week hadden we het even over mijn studiebelasting in combinatie met werk en privé nav het blogbericht van Remko Boers. Remko is (was) een MLI-student van InHolland en heeft besloten om te stoppen met zijn studie. Wilfred Rubens schreef op zijn blog waarom hij dat jammer vond. Karin Winters, ook een mede MLI-student van Stoas, reageerde ook en vroeg wat ik er van vond. We ‘reflecteren’ wel vaker via twitter op onze studie ;). Nu lukte het niet in 140 tekens.

Even in de herhaling #mli reflectie http://t.co/Xq1uwJNBre anders heb ik voor niks zo geploeterd @jujuutje 🙂

— Karin Winters (@karinwinters) May 15, 2014

We reflecteren wat af. Ook in het reflectiebusje 🙂 waarmee ik samen met mijn carpoolmaatjes elke week vanuit het zuiden naar Eindhoven rijd. In dit blog mijn reflectie op mijn studie tot nu toe. Ik heb al een plaatsje in de focusgroep van de MLI-studie. Hierin wordt 2x per jaar aan studenten gevraagd welke plus- en verbeterpunten zij voor de opleiding zien. Ik merk dat hier ook iets mee gedaan wordt.

Het besluit om te gaan studeren kwam op een moment dat mijn positie binnen de organisatie erg onduidelijk was en ik de keuze heb gemaakt om mijn carrière mogelijkheden te verruimen. Wilde ik een positie binnen het onderwijs, dan heb ik dat papiertje nodig vanwege de masterverplichting voor HBO-docenten. Ik vind het een onzinnige verplichting omdat ik denk dat niet (alleen) hierdoor de kwaliteit van het onderwijs verbetert. Ik leer wel informeel, maar dat ik blijkbaar nog niet voldoende voor de professionalisering van kenniswerkers. Gelukkig is er wel een kentering, zoals Wilfred dat ook schreef: “Bovendien wordt de waarde van zelfgestuurd en informeel leren -weliswaar schoorvoetend – steeds breder”.  Ook binnen Zuyd is er aandacht voor, maar dat mag je ook verwachten met Kitty Kwakman in ons college (gepromoveerd op leren van docenten tijdens de beroepsloopbaan) 🙂 .

Wilfred somt een aantal punten waarom volwassenen weinig deelnemen aan post-initiële opleidingen, of voortijdig met hun studie stoppen. Net als Karin zal ik mijn ervaringen hier aan toevoegen.

1. Financiële drempels (kosten).

Ik ben geen docent dus geen recht op de docentenbeurs. De masterverplichting geldt daarom ook niet voor mij. Dat betekent dat ik niet in de masterregeling van Zuyd val. Volgens de nieuwe HBO-CAO wordt er geen onderscheid gemaakt tussen onderwijzend en ondersteunend personeel, de gevolgen hiervan heb ik (ondanks veelvuldig navragen) voor mij persoonlijk nog niet ondervonden. Volgens de huidige regeling krijg ik 75% van mijn studiekosten vergoed en is 4 uur werktijd studietijd. Dat vind ik op zich netjes, maar ik hou niet zo van rechtsongelijkheid tussen docenten en niet-docenten (persoonlijk strijdje). Gelukkig heb ik de afgelopen jaren genoeg uren opgebouwd, dus probeer ik wekelijks 8 uur van mijn 0,8 fte vrij te plannen voor studie. Dat lukt bijna nooit. Daarom heb ik afgelopen periode 2 weken vrijgenomen voor studie. Het heeft dus ook een groot voordeel dat ik geen docent ben. Ik zit namelijk niet gebonden aan een vast lesrooster. Ik kan mijn agenda bepalen en daarin met afspraken schuiven. Dat is echt een groot pluspunt.
Boeken schaf ik zo min mogelijk aan, die leen ik via Zuyd Bibliotheek of Fontys.

2. Drempels mbt de toegankelijkheid (denk aan instroomeisen, maar ook aan de afstand tot de opleiding).

Instroomeisen zijn een educatieve HBO-bachelor en werkervaring in het onderwijs. Ik heb via e-wisseling aangegeven welke diploma’s en werkervaring ik heb. Op basis hiervan kreeg ik toestemming om me in te schrijven. Ik heb geen aparte intakegesprek gehad. Vanwege afstand heb ik niet verder gekeken naar andere MLI-masters. Eén uur rijden vanuit Maastricht vind ik voldoende, daarom is het Eindhoven geworden. Hoewel de f2f ontmoetingen in Eindhoven heel waardevol zijn, vind ik dat de MLI een stimulerende sociale online leeromgeving moet bieden. Dat mis ik echt. Het is elke keer weer met een groepje zoeken naar vormen en tools om samen te werken. Als werkende lerende professional wil ik ook tijd- en plaatsonafhankelijk  met mijn studie bezig kunnen zijn. Als ik geen specifieke opdracht in Eindhoven te vervullen heb waarom zou ik dan dik 1 uur hen en terug rijden? Of is dat door de contacturenverplichtingen vanuit het ministerie?

3. Drempels met betrekking tot de informatie over de opleiding (weten deelnemers bijvoorbeeld wat van hen wordt gevraagd).

De MLI heeft duidelijk per leerarrangement de beoordelingscriteria opgesteld. Ik kan weten wat van me verwacht wordt. Toch is dat heel dubbel. Het tempo is zoals Remko Boers aangaf erg hoog. Er wordt nogal wat van ons verwacht, we hebben veel deadlines (en ik ben toch weer teruggevallen in mijn oude studiehouding 😉 mijn werk is pas af op het allerlaatste moment). Dat betekent dat je soms gewoon duidelijk van de docent wilt hebben wat hij/zij van je verwacht. Je hebt zo weinig tijd om hetgeen je leest/hoort te laten bezinken en hierover met je collega’s en medestudenten door te spreken. Ik gebruik hiervoor wel dit blog voor. Al schrijvende leer ik en heb ik het meteen vastgelegd zodat ik er later op terug kan grijpen (mijn buitenboordbrein). Als je meer tijd zou hebben, heb je ook de gelegenheid om het een en ander te laten bezinken en en te bespreken met je peers. Peer feedback is belangrijk in onze opleiding (Hattie!). Voor dit leerarrangement moesten we een blog aanmaken en via dit medium onze producten delen. Ik had graag meer tijd gehad om ook van (enkele) medestudenten hun producten via hun blog van feedback te voorzien. Ik doe het wel, maar te weinig. Ik vind het jammer dat dit hierop niet gestuurd wordt. Ja ik weet het. Het zou vanuit de intrinsieke motivatie moeten komen, maar als je niet gewend bent om via blogs te reageren zit daar wel een drempel.
Soms heb ik wel het gevoel dat tav onderzoek en paper de docenten te veel van ons verwachten. Wij krijgen onderzoeksvaardigheden van gepromoveerde onderzoekers. Wij zijn natuurlijk geen promovendi, dat wordt soms wel eens vergeten.

4. Persoonlijke -veelal mentale- drempels. Hieronder vallen bijvoorbeeld het kunnen combineren van studeren met werk en privéleven, het vermogen om zelfsturend te leren of voldoende zelfvertrouwen hebben.

Tijdens groepsintakegesprek werd erg gewaarschuwd voor de zware belasting. Je weet waar je aan begint, maar eigenlijk toch weer niet. Je moet toch ervaren. En het is pittig. In tegenstelling tot enkele van mijn medestudenten heb ik geen kleine kinderen meer thuis. Mijn zorgtaken voor hen zijn beperkt tot het wassen en strijken in het weekend. En ik heb ook steun van hen. Mijn zoon heeft mijn paper van feedback voorzien. Mijn dochter heeft een goede beoordeling voor haar SPSS tentamen, dus die kan me volgend jaar helpen. Haha. Ik hoor van hen terug wat ik zelf altijd zei. *grinnik* Maak je niet druk. Je hebt je best gedaan. Meer kan je niet doen. Frank, manlief  is niet te beroerd om huishoudelijke taken (die ik het eerst laat vallen 🙂 ) op te pakken. Toch zit er wel wat schuldgevoel. Ik zou nog wat meer aandacht voor hen willen hebben. Zo ook voor mijn moeder. Zij heeft Parkinson, zit in een verpleeghuis 150 km van mij vandaan, niet gelukkig. Dat doet pijn. Mijn  vader, 3 broers en veel familie en vrienden zijn er wel voor haar, maar niet haar enige dochter…
Zelfsturend leren is voor mij natuurlijk. Al bloggend, twitterend ontwikkel ik me constant. Ik heb al vaker gezegd dat twitter mijn permanente bijscholingscursus is. Dat is echt zo. Ik heb zoveel informatie voor mijn studie gehaald uit tweets en blogs. Onbegrijpelijk dat niet alle MLI-studenten dit als inspiratiebron gebruiken. Mijn zelfvertrouwen is een ander verhaal 😉 . Omdat ik veel met technologie bezig ben, wordt al snel gezegd … zo’n studie dat doe jij even … Nou, echt niet. Oude angsten als faalangst steken tijdens zo’n proces weer de kop op. Ik hou er niet van om fouten te maken. Ja, ik weet het wel. Van fouten leer je. Maar toch.

5. Drempels die voortvloeien uit het ontwerp van de opleidingen. Hieronder vallen studielast, doorlooptijd, het rekening houden met ervaringen van deelnemers of de wijze van beoordelen.

Ik heb uiteindelijk voor deze studie gekozen omdat er geen kennistoetsen werden afgenomen. Ik wil geen tentamens meer in mijn kop stampen. Ik geloof niet dat dit zinvol is. Dus schrijven, reflecteren, presenteren zijn toetsvormen die wel bij mij passen. En ja een paper schrijven is wat andere koek dan een blogpost. En ondanks dat ik bibliothecaris ben en wel wat van titelbeschrijven weet, heb ik nu toch wel weerstand tegen die APA-regeltjes. Het is gewoon zoveel extra werk om dit foutloos (en dat wil ik dan natuurlijk wel) te doen. Ik ben blij dat wij zowel bij de paper, als bij het huidig leerarrangement als bij mijn onderzoeksopzet zoveel feedbackmomenten krijgen. Docenten die echt de tijd nemen om naar je producten te kijken en dat van commentaar voorzien. Hoewel ik ook gemerkt heb (zeker bij het paper schrijven) dat hier ook weer verschillende visies zijn en je uiteindelijk toch je eigen conclusies/keuzes moet maken in je teksten.

Ik probeer mijn eigen koers te varen. Mijn eigen leerdoelen te stellen. Uitdagingen aan te gaan (een pecha kucha houden ipv een pitch, met Mendely werken … waarom maak ik het mezelf toch weer moeilijk). Druk maakt ook dat ik emotioneler ben, een korte lontje heb. Ik heb vaker hoofdpijn. Ondanks alle druk ben ik blij aan deze studie te zijn begonnen. Ik heb leuke mensen leren kennen. Ik weet al meer van allerlei leertheorieën. Ik leer wat minder vanuit aannames te redeneren. Leren is gewoon leuk 🙂 . In mijn mailbox zat deze week een herinschrijvingsverzoek van Studielink. Dat ga ik dit weekend ook maar even regelen.

En om de vraag van Karin te beantwoorden: wiens leren wil ik innoveren? Ik heb alleen invloed op mijn eigen leerproces. Ik wil voornamelijk leren hoe efficiente ICT inzet te kunnen adviseren. Ik probeer daarom zoveel mogelijk kennis te delen. Het social learning met enthousiasme te verspreiden. Gewoon leren door te DOEN.

Zo’n blogpost schrijven kost toch altijd weer meer tijd dan ik van te voren denk. Dat betekent dat ik nu laten naar Halsteren vertrek dan gepland voor het bezoekje naar mijn ouders. *zucht* Maar ik kan dit natuurlijk wel gebruiken voor mijn integratiefase (portfolio enzo). 🙂
Het zonnetje schijnt! Daar gaan we dit weekendvan  genieten, tussen de studieactiviteiten door.

Groet,
Judith