Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
Pro of contra?
Hoi Marcel,
Jij kent de rubriek Pro | Contra in het medewerkersblad Editie Zuyd wel, je hebt er zelf een keer aan meegewerkt.
Voor onze bloglezers die dit niet kennen:
Tweemaandelijks wordt via Infonet (intranet van Zuyd) een stelling geponeerd. Vervolgens krijgen 2 collega’s in Editie Zuyd het woord om de stelling te verdedigen of te weerleggen.
Dit keer werd ik wel erg getriggerd door de stelling….
Zuyd is een gesloten instelling
In de toelichting stond:
Eén van de vijf merkwaarden van Zuyd is ‘open’. Met open bedoelt Zuyd transparant en ‘met een brede blik’. Mensen van Zuyd zijn op de hoogte van wat er speelt en houden elkaar op de hoogte. De professionals en professionals in wording van Zuyd zijn gelijkwaardige gesprekspartners en kijken verder dan wat voor de hand ligt. Ze staan open voor de visie van een ander en kijken daarbij altijd over de grenzen van het eigen vakgebied heen. Ze geven elkaar feedback in een informele cultuur en reflecteren om zo te durven leren met elkaar en van elkaar.
Open, is mijn favoriete merkwaarde van Zuyd, degene die mij een beetje twitterend en bloggend volgen, zullen hierover niet verbaasd zijn. Uit marktonderzoek blijkt dat de merkwaarde ‘open’ volgens toekomstige studenten het minst goed bij Zuyd past (de andere merkwaarden van Zuyd zijn: ambitieus, vakkundig, ondernemend en inspirerend). Nu wordt via de stelling gevraagd: Maar wat vinden wij zelf? Zijn wij open in ons denken én doen? Of is Zuyd een gesloten instelling?
Ik raak in een beetje in de war van deze stelling. Ik zal het je uitleggen.
Ik vind dat ik open en transparant werk. Ik blog over mijn werk, ik Yammer en Twitter en deel op deze manier mijn kennis met de organisatie. Ik denk dat ik op deze manier veel collega’s kan bereiken. Uiteraard leg ik ook contacten via e-mail, stuur (weer) nieuwsbrieven en ga bij mensen langs. Mijn collega’s weten me wel te vinden als ze iets over digitale didactiek willen weten, en social media in het bijzonder. Ik vind dat ik open ben in mijn denken en mijn doen. Ik leer veel van anderen en ik hoop dat anderen ook van mij leren. Binnen ons team heerst zeker een informele cultuur 🙂 en het is bij ons gebruikelijk om in teamverband functioneringsgesprekken te voeren om zo elkaar feedback te geven. Ik vraag en ontvang graag feedback.
Hoewel ik zeker meer Zuyderlingen ken die met een ‘open mind’ in het onderwijs en werkveld staan, stralen wij als Zuyd een geslotenheid uit. Voor mij is een organisatie open en transparant als:
- deze nieuwsgierig is naar nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden, een innovatieve uitstraling heeft (lerende community)
- betrokkenheid onder medewerkers en studenten stimuleert door naar ideeën en meningen te vragen, dat gebruik maakt van het sociaal kapitaal van de organisatie
- men aanwezig is op de sociale netwerkplatforms en de verbinding zoekt met hun doelgroepen (ook met eigen medewerkers)
- medewerkers de ruimte (eigen verantwoordelijkheid) geeft en hen stimuleert om samen te werken binnen (sociale) netwerken
- management het goede voorbeeld geeft door actief kennis te delen (via Yammer), met netwerkleiders die communiceren over de strategische richting
- duidelijk is wie met wat bezig is binnen de organisatie
- intervisie tussen collega’s onderling (kijkje in elkaars klaslokaal) en tussen docenten en studenten aanmoedigt
- informatie toegankelijk maakt (wie kan iets vinden op Infonet?)
- gebruik maakt van open access, open data, open content, open courseware, open stndaarden, open source : share -remix -reuse
Helaas is het zo ver nog niet. Dus ja, ik vind Zuyd een gesloten instelling. Maar wat moet ik nou stemmen? Ik ben het dus eens met de stelling dat Zuyd gesloten is. Echter gevoelsmatig als je ‘Pro’ stemt, ben je ‘voor’ een uitspraak en dat ben ik natuurlijk niet. Want ik wil dat Zuyd open is, wijd open!
Ik had natuurlijk gewoon kunnen stemmen op de stelling. Maar ik kon het niet laten om dit op mijn eigen open en transparante manier te doen via ons blog! Ik zal een linkje achterlaten op Infonet 😉
Fijne Koninginnedag!
Judith
Heb je lef? Doe de tests!
Dag Marcel,
Vaker horen wij ICTO-adviseurs als we met docenten praten over digitale didactiek, dat ze het allemaal heel leuk vinden maar dat ze echt geen tijd hebben. Dit kwam ook weer ter sprake tijdens de TPACK-bijeenkomst en tijdens studiedag van Social Work. Er wordt vaak geklaagd over hoge werkdruk: “ik heb het zo druk”, de schuld hiervoor wordt bij het management gelegd. Zoals ik in mjn blogpost Kan het beter? Geef het door … geschreven heb: mijn motto is If it is to be, it is up to me (met dank aan Ilse Meelberghs). Hierin schreef ik ook over het netwerk Leraren met Lef
De Leraar met Lef denkt en handelt vanuit een plus-energie. Ben jij een Leraar met Lef? Doe eens de lef-test.
Heb je m gedaan?
Wat kreeg jij voor advies?
Ik kreeg terug: Je score is te hoog. Zorg voor ontspanning! 🙂
Haha, had ik al verwacht. Maar ik ben dan ook geen docent 😉
De 10 stellingen zijn mijns inziens een mooie leidraad voor een goede professional. Als iedere leraar met dit lijstje aan de slag gaat, dan denk ik dat er snel veel verbeteringen in het onderwijs zichtbaar zullen zijn. Maar misschien droom ik nu?
Zo eindigde Jaap Walhout zijn blog over deze lef-test. Ik ben het helemaal met hem eens, net zoals met zijn gedachten die hij bij elke stelling heeft beschreven. Toen ik zijn bio bekeek, zag ik dat hij ook in Maastricht woont en bij onze buren in Heerlen (OU) werkt. *Maar dit terzijde* 🙂
Lef heb je ook nodig om risico’s op te zoeken en risico’s durven nemen heb je nodig om je te vernieuwen, zo heb ik gehoord op mijn cursus creatief denken en handelen. Organisaties hebben mensen met lef nodig, dat las ik weer op Breinwerk: Neem minimaal 1 risico per dag. Nou heb ik je al eerder verteld dat ik een vrouw met lef ben 🙂 maar een echte waaghals ben ik niet, zo bleek uit deze test uit het tijdschrift LEF (bron: Breinwerk).
Een citaat van John Gardner uit mijn Inspiratiekalender:
Een van de redenen waarom mensen op een gegeven moment niets meer leren, is dat ze steeds minder bereid zijn om risico’s te nemen.
In mijn boek Creativiteit. Hoe?Zo! leerde ik dat ik lef kan oefenen. Jongeren oefenen deze vaardigheid iedere dag, maar vernieuwen verleer je. Na je 25e neem je namelijk minder risico’s in je leven (heeft met je hersenontwikkeling te maken). Daarom is het een vaardigheid die je regelmatig moet onderhouden. Een van de oefeningen die beschreven staat in het creativiteitsboek: ‘voer een gesprekje met een persoon met wie je nog nooit of al heel lang niet gesproken heb’, vind ik niet zo risicovol 🙂 maar dit is een leuk idee: ‘schrijf op een whiteboard/poster in een gemeenschappelijke ruimte (onze gezellige, overvolle flexplek) telkens als je iets leuks, nieuws of aantrekkelijks ziet of hoort. Spreek dan af 2x per jaar iets uit het lijstje te gaan doen’. Dat gaan we DOEN!

I could not, at any age, be content to take my place by the fireside and simply look on. Life was meant to be lived. - Eleanor Roosevelt
Dit valt in de categorie ‘dit wil ik ook nog wel eens doen’.
Maar of ik daar het lef voor heb? 🙂
Groet,
Judith
Zoeken en vinden; Kunst volgens Martin Bril
Goedemorgen op deze zondagochtend,
Omdat ik vaker bij Plint poëziekaarten koop, krijg ik ook regelmatig een Plint-foldertje in de brievenbus. Handig, dan word ik er aan herinnerd mijn voorraadje kaarten weer aan te vullen. Ook al ben ik redelijk digitaal, kaartjes stuur ik bij voorkeur gewoon per post.
Plint verkoopt ook andere leuke hebbedingetjes, zo ook dit raamgedicht van Martin Bril.
Het is vandaag 3 jaar geleden dat hij is overleden, daarom deel ik dit prachtig gedicht van hem met jou/jullie.
Fijne zondag
Judith







