The magic zone

Jammer van de NWO en NSE, Marcel. Ik zou dit benoemen als meetlat-teleurstellingen  😉 Je weet dat ik niet zo’n fan ben van allerlei criteria waar we zo vaak langsgelegd worden. En of dit nu gaat om een product of om een opleiding waar je zoveel tijd en energie in stopt. Het motiveert niet, zeker niet als je te horen krijgt dat het niet goed genoeg is (en je daardoor niet goed genoeg voelt, tenminste zo voelt dit vaak bij mij). Hoe je de rubrics ook opstelt, beoordelen blijft altijd subjectief. Iedereen kijkt naar de wereld vanuit zijn eigen referentiekader. We hebben allemaal onze eigen ideeën over hoe de wereld in elkaar zit en hoe je moet leven en werken om het goed te doen. Dat nu meer realiserend kan ik ook beoordelingen van anderen over mij(n producten) wat meer relativeren, alhoewel ik toch altijd nog door een eerste gevoel van teleurstelling moet 🙂

Motivatie uit het leven behalen is heel belangrijk! In ons leven kunnen we ons in verschillende zones bevinden: comfort zone, je learning zone, je panic zone en de magic zone! Zie dit mooie filmpje dat ik via Ilse weer eens zag

Daar waar je warm voor loopt, waar je in gelooft, dat motiveert om door te gaan. Ondanks de vele teleurstellingen op de weg er naar toe. Ik wil naar die magic zone, dus overwin ik angst, onzekerheid en frustratie in de panic zone. Voor mij is dat social learning, voor jou is dat gaming. En of die promotie nu komt, of later (als 102 jarige kan het ook nog :)) of nooit. Dat is iets wat je jezelf als doel in het leven stelt. Ik heb me voorgenomen die master te halen, dus doe ik daar nu alles voor (en laat ik veel voor …). Maar ik weet wel dat dit de laatste keer is dat ik een formeel leertraject heb gevolgd. Ik leer verder wel sociaal 🙂 Leren en leven gaat wat mij betreft over verbinding tussen mensen.

Jij vroeg mij wat ik dacht over: “Gaan gaming en onderzoek wel samen in de gezondheidszorg als je als ICTer precies in het midden zit en nergens echt bij hoort (zowel gaming, noch gezondheidszorg wereld)?” JA! Jij bent een bruggenbouwer pur sang! We hebben dat thema ‘boundary crossing‘ al eens samen met Karin Winters verkend. Mensen die grenzen over durven te gaan maken het verschil! En zoals jij al eerder ‘tegen mij blogde’: we choose this not because this it easy, we choose it because it is hard.

Blijf die grens heen en weer oversteken. Dan zit je ook in je magic zone!

Groet,
Judith

Review on games for diabetics

Ha Judith,

In het Games for Health journal was een mooi artikel om weer warm te lopen voor het werken volgende week. Een review artikel over (serious) gaming, gamification and virtual environments bij diabetici. De onderzoekers bekeken 307 artikelen en vonden slechts een stuk of 10 onderzoeken die voldeden aan de door hun gestelde voorwaarden, zodat er sprake kon zijn van duidelijke effecten van de interventie.

De basis inclusie/exclusie criteria zijn niet heel vreemd (het moet een origineel artikel zijn , de game moet het primaire interventie element zijn, het moet gaan over diabetici en self management en er moet kwalitatief of kwantitatief iets gemeten worden. Ik kan in mijn quick scan niet direct vinden hoeveel artikelen overblijven na deze stap wel zie ik dat de onderzoekers STROBE meenemen in hun selectie. En na STROBE blijven er 10 artikelen over. Zoals je vaak ziet in (gezondheidszorg gerelateerde) studies is er een lijst van, in dit geval 22 items, waarop een artikel moet scoren. Komt de score boven een bepaalde waarde dan telt het onderzoek mee. Er blijven dus in dit geval 10 artikelen over.

De meeste studies waren of te klein in omvang van populatie of te kort van duur om veranderingen echt zichtbaar te kunnen maken en met voldoende zekerheid conclusies te kunnen trekken. De studies bespreken bijna allemaal gedragsverandering met betrekking tot de ziekte en het omgaan daarmee. Het blijft jammer dat ondanks de potentie die uit de artikelen straalt van de meerwaarde dit niet/nauwelijks geconcludeerd kan worden op basis van langdurige cijfers.

Ik vraag me af hoe snel de wereld van de gaming geaccepteerd wordt zodat geldverstrekkers van onderwijs langdurige studies ondersteunen om effecten te kunnen meten? Of ligt het eraan dat de juiste games/game elementen nog niet op de juiste manier zijn ingezet om daadwerkelijk duidelijke verschillen te laten zien.

Of werkt gaming als het bewust is alleen voor de gamers en moet de rest zo in the game of life verwerkt worden, zodat de niet gamers dan verbetering ervaren?

Gaan gaming en onderzoek wel samen in de gezondheidszorg als je als ICTer precies in het midden zit en nergens echt bij hoort (zowel gaming, noch gezondheidszorg wereld)?

Wat denk jij Judith?

Motivatie halen uit het leven

Helaas geen tweede ronde van de NWO promotiebeurs voor docenten dit jaar om motivatie uit te halen.

Helaas geen briljante NSE score waar hard voor gevochten is om motivatie uit te halen.

Helaas geen duidelijke verandering van omgeving of context om motivatie uit te halen.

Gelukkig is motivatie altijd te halen uit het leven. Soms moet je wat verder zoeken, maar soms wordt het je aangereikt recht voor je gezicht. Toch moet je steeds zelf de link leggen om die motivatie ook te gebruiken. ICT, innovatie is overal en mensen die er voor gaan ook. Ook zonder NWO op dit moment heb ik me bedacht dat ik nog lang niet genoeg geleerd heb van de wereld van de onderzoekers. Vrijwilligers, Specialisten, Adviseurs, Managers, Beleidsmakers, Gemeenteraadsleden been there, done that and ach ja sommige meer dan andere maar laat maar komen. Voor de onderzoekswereld heb ik dat nog niet. En dat ligt niet aan de onderzoekers, want dat zijn echt leuke mensen. Alleen de weg die ik tot nu toe belopen heb om die wereld te leren kennen was geen gelukkige. Die moet beter. Wellicht beter door de extra motivatie uit het leven

Nieuwe paden aanleggen #exploresocial

Hoi Marcel,

Vanmorgen las ik een blog van Remko Boers over wat een fiets zegt over veranderen en ontleren met een briljant filmpje over ontleren en onze brein.

Ik deelde dat via Twitter en ontving diverse reacties op. De vraag is natuurlijk welke gedeelte van het brein aan het leren cq ontleren is. En of dit zomaar klakkeloos vergeleken kan worden met allerlei ingewikkelde veranderprocessen (zoals het integreren van ict in het onderwijs). Maar het triggert wel om na te denken over de moeilijkheid van “nieuwe paden aanleggen’ (zoals Ilse dat verwoordde) en dat we zo snel terugvallen in oude en vertrouwde patronen. Ik denk dat we aandacht moeten schenken en begrip moeten hebben voor dit gedrag. En we hebben er immers allemaal ‘last’ van :), de een misschien wat meer dan de ander, afhankelijk van je mindset. Tijdens mijn studie heb ik geleerd dat niets zo moeilijk is als het veranderen van gedrag, het gaat in kleine stapjes.

We are living in a VUCA world, schreef ik eerder in mijn blog. VUCA is een acroniem van Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity. We leven in wereld waarin de verandering centraal staat en zekerheden er niet meer zijn. Het belang van flexibiliteit, veerkracht, wendbaarheid en weerbaarheid is onmiskenbaar. Daarom staat volgens mij social learning ook zo in de belangstelling. Ik volg de MOOC Social Learning nog steeds met grote belangstelling, vooral door te leren van inzichten van anderen die mijn visie weer aanscherpen.

Social learning is much more a cultural outcome than a process or a program to be followed.
Sahana Chattopadhyay

In de eerste 2 weken stonden vooral diverse (leer)theorieën centraal en wat nu het verschil is tussen informeel en sociaal leren. Nou daar ben ik nu wel uit. Volgens mij is informeel leren vooral leren zonder speciaal (leer)doel, waardoor het vaak onbewust gebeurt. Als het bewust gebeurt, gebeurt het vaak in een sociale context maar vanuit de intrinsieke motivatie van een individuele lerende. Sociaal leren is een vorm van informeel leren maar kan volgens mij ook binnen het formele leren, doordat je het samenwerken en open kennis delen centraal stelt (zie mijn blog over Work & Learn Out Loud)

Working out loud is working in an open, generous, connected way so you can build a purposeful network, become more effective, and access more opportunities.

Leren vraag om je open te stellen en te reflecteren op je eigen kennis en houding, en vragen wat anderen hier van vinden. Dus … 🙂

Groeten
Judith

“We choose to go the moon” (JFK) #exploresocial

JFKJe had me al gezegd Marcel dat ik naar de voorstelling van Claudia de Breij moest gaan, dat heb ik gisteravond gedaan 🙂
Je had niets te veel gezegd: een dame met een boodschap. De mooie woorden van Kennedy als haar inspiratiebron. JFK gaf mensen in 1962 met deze woorden hoop, iets om voor te gaan. En wat niemand voor mogelijk had gehouden gebeurde toch in 1969: de eerste Amerikaanse man op de maan. En Claudia droomde om als 1e vrouw op de maan de regenboogvlag te planten!

Een prachtige droom voor een betere wereld.

Geen Realpolitik nastreven zei ze tot slot in haar ‘toespraak’ maar onze ideologie achterna, ga voor “Traumpolitik mit Vision”

Haar woorden passen helemaal in het visietraject waar ik nu veel mee bezig ben. Hoe zien we ons onderwijs over 5 jaar? Wat vinden wij belangrijk? Welke digitale leer en werkomgeving hebben we nodig naast onze fysieke. Welke keuzes maken we?

Mijn droom voor Zuyd is en blijft ‘social learning‘ : open kennis delen, in verbinding met anderen samenwerken, (ook) in een digitale leer- en werkomgeving. We are living in a VUCA world!

Wat ik van Claudia en JFK heb geleerd is dat we alleen het allerbeste uit onszelf kunnen halen door schijnbaar onmogelijke doelen na te streven. Soms lijkt mijn droom inderdaad een onmogelijk te bereiken doel. Hoewel ik gelukkig wel signalen krijg dat mijn droom door meer mensen gedeeeld. En wie weet kunnen we al lerend vernieuwend binnen Zuyd toch volgbaar gaan werken en zo komen tot een social enterprise. Als het meegenomen wordt in het verdere DLWO-visietraject, dan hoop ik dat onze leiders deze stip op de horizon ook voorleven.

Judith

Achtergrondinformatie:

  • Volgbaar werken is ook social learning. Lees: Janssen, R.M. (2013). Volgbaar intelligent en lerend werken: Steek je neus eens in een mierennest. CMM, 19(5), 40-41. Meer aandacht voor de waarde van sociaal kapitaal dus. Jef Staes verwoordt dat in zijn TEDxTalk The naked sheep, vanaf minuut 17 heeft hij het over ‘my competence playlist’ gebaseerd op je talenten, passie en op wat je geleerd hebt. Waardering door ‘social validation’. Mooie droom!
  • Voor leiders in de VUCA wereld worden volgens Bob Johnsen (bron) skills verwacht als : Vision Understanding, Clarity and Agility. Lees meer via: Lawrence, K. (2013). Developing leaders in a VUCA environment. Chapel Hill : UNC Kenan-Flagler Business School.