De bloemen van Zuyd #blimageNL
Het is vakantie! Een periode van contemplatie. De bedoeling was om de komende 2 weken even wat afstand te nemen van sociale media om wat tot rust te komen. Je weet Marcel, dat me dat nog niet zo lukte om afstand te nemen. Ook niet van Twitter. Vanwege de vakantietijd is het op Twitter ook wat stiller en vallen sommige tweets me nu meer op. Zo zag ik het initiatief van Frans Droog voorbijkomen. Hij daagde edubloggers uit om vanuit een beeld te bloggen over onderwijs om zo meer onderwijsmensen tot (meer) bloggen over te halen. Een initiatief naar mijn hart. Via #blimageNL kwamen al mooie verhalen voorbij. Zo las ik de (o zo herkenbare) MLI-worsteling van Karin nav een foto van een rups. En van Hartger Wassink een prachtig verhaal over een juf die je elke kind gunt.
…….
Zou ik ook ……?
Mmmmm
Of laat ik het voorbijgaan?
Maar bloggen is zo leuk, ik word er blij van.
Het kost me ook tijd.
Kom, lees eens een boek. Poets je huis. De tuin heeft ook wel een onderhoudsbeurt nodig.
Het is vakantie!
……
Maar in mijn hoofd nog niet. Het kost me moeite mijn werk en studie los te laten. Het waren 2 intensieve masterjaren met een pittig laatste half jaar. De afgelopen weken stond in het teken van zelfrecteren. Ik moest als afronding van de MLI aantonen wat ik geleerd heb, en hoe dat gevolgen heeft gehad voor mij en mijn werk. Het was heerlijk om van iedereen te horen dat ik zo goed bezig ben.
Maar…, piekerde ik …. als ik zo alleen bezig ben met de rol van social learning mbt mijn idealistisch beeld over wat goed onderwijs voor Zuyd is, ben ik dan wel goed bezig?
Moest ik hierover wel gaan bloggen? Bij welke foto dan?
Toen kwam Ilse. Zij daagde mij via een DM-tweet uit. Ik had nu toch tijd genoeg, twitterde ze. *Haha* Zij had 3 mooie natuurfoto’s van haar zelf toegevoegd. Ik was gebiologeerd door de foto van de zonnehoed met de fragiele spinnenragdraden. Dit moest gewoon het onderwijsblog worden over het Bloemmodel, jouw bloemmodel, ons bloemmodel.
CC0 IlseMeelberghs
Het is inmiddels bijna 3 jaar geleden dat jij op het whiteboard tekende hoe de ondersteuning van ons I-team voor Zuyd eruit moest komen te zien. Jij zag het als een bloem met het I-team in het hart en de ICTO-verantwoordelijke uit de faculteiten als blaadjes erom heen. Elke faculteit zou 0,4 fte vrij maken om bezig te zijn met ict in het onderwijs. Dan zou 0,2 fte betaald worden door de faculteit en 0,2 fte uit centraal worden gefinancieerd. De centrale middelen zouden worden ingezet voor open kennisdelen rondom ict in het onderwijs, zodat we samen zouden leren, voorbeelden delen: successen maar ook de worstelingen. De facultaire ICTO-verantwoordelijke zouden bij elkaar inspiratie op doen en hun collega’s in de faculteit weer op weg helpen. Een mooie droom. Een visie die wij als I-team nog steeds overal verkondigen. Het bloemmodel zou het meest ideaal zijn. Dan worden uren geoormerkt als uren voor ict in het onderwijs. Het is nog niet tot bloei gekomen. Toch lijkt het alsof de zaadjes die we al jaren aan het rondstrooien zijn, een beetje beginnen te ontkiemen. Ik lees en hoor over initiatieven met pools van onderwijskundigen, blended learning teams, instructional design teams. Ze zijn er nog niet maar zou het dan toch …. ?
We hebben natuurlijk al vele draadjes lopen naar de Ankies, Chrissen en Marcellen van Zuyd. Die draadjes zijn ragfijn maar sterk. We zoeken elkaar elke keer wel weer op. Wij laten die ‘duizend bloemen wel bloeien’. Dat is onze kracht. En ook de Evelienen, Ayks, Teuns, Didies, Jolienen, Ilsen, Erica’s, Pieters, Barbara’s en Dominiquen van Zuyd willen wel. Ze hebben het me zelf gezegd en gevraagd. Dus na de zomervakantie ga ik toch weer proberen (ondanks dat er geen formele uren en opdracht voor is) aan de slag om die learning community van docenten rondom ict in het onderwijs te vormen. Een professionele leergemeenschap van Zuyd docenten die open en online hun kennis en ervaringen gaan delen rondom didactische inzet van ict in onderwijs. Met behulp van sociale media natuurlijk! Professionals ontwikkelen zich met Zuyd!
Ik zie die bloemen. Met die ragfijne maar sterke draden van verbinding. Prachtig beeld. Dank je Ilse!
Ik ga niemand uitdagen. Het is vakantie. Jullie hebben het verdiend! Maar geef wel 3 foto’s van de laatste 3 verre reizen (Nepal – USA – Indonesië) die ik gemaakt heb. Mocht je inspiratie hebben 🙂
Judith
#Blimage is een samentrekking van de woorden ‘Blog’ en ‘Image’ en is verzonnen door @amyburvall.
#blimageNL is de Nederlandse variant, geïnitieerd door Frans Droog
Technology versus Humanity
Gisteren heb ik dit filmpje al via Twitter gedeeld. Misschien heb je het al gezien, Marcel? Ik vond het de moeite om het ook op te nemen in mijn buitenboordbrein.
via blog van futurist Gerd Leonhard
Hij schetst een toekomst die we ons wellicht nu niet kunnen of willen voorstellen. “Data is the new oil”, zegt hij. Wat betekent dit voor ons om in zo’n wereld te leven? Ik heb er al eens over geblogd nav de film Her en het boek De Cirkel van Dave Eggers. Leonhard heeft gelijk als hij zegt dat we veel meer discussie moeten hebben over de normen en waarden die veranderen (of niet) door de technologie. Nadenken over wat ons te wachten staat:
Datawars & Privacy
Exponentiality
Transhumanism
Singularity : Heaven or Hell
The Internet of Things
Artificial Intelligence
Towards Abundance
Digital ethics
Ego to Eco
Algorithms to Humarithms
Digital Obesity
Sustainable Capitalism
Networked Society
Robot Love
Judith
Zorgrobots: Alice, Paro, Kasper
Vorige week was de documentaire Ik ben Alice op tv. Ik weet niet of je deze al gezien hebt, Marcel? Ik heb vandaag even de tijd genomen om het te bekijken. Ik vond het een indrukwekkende documentaire. Niet alleen hoe bijzonder het is dat (oudere) mensen een band kunnen opbouwen met een robot, daarvan was ik al overtuigd. We hebben al eens vaker geblogd of de sociale robots van Zuyd: Paro, de knuffelzeehondrobot en Kasper de robot die autistische kinderen helpt. Ik vond vooral de eenzaamheid van deze ouderen confronterend, en hun worsteling met afhankelijkheid. Hierbij kan een zorgrobot toch mooi behulpzaam bij zijn? Ik vond het ontroerend hoe ze samen met een robot naar foto’s keken, voetbal keken :), liedjes zongen en Alice zo deelgenoot maakte van hun leven. Geweldig toch hoe een robot behulpzaam kan zijn bij het laten herinneren, corrigeren en bewegingsoefeningen doen. En ik zag hulpverleners die nieuwsgierig waren naar wat zo’n robot kan betekenen voor de toenemende zorgvraag agv de vergrijzing. Maar ook hulpverleners die bang waren dat de komst van een robot die in staat is tot menselijke interactie, een gevaar zou kunnen betekenen voor hun baan.
Ik Ben Alice | Trailer from KeyDocs on Vimeo.
Dat dit de toekomst wordt, lijkt mij onomkeerbaar. Dit is voor jullie IT-ers toch ook eengeweldige uitdaging om dit samen met de toekomstige zorgprofessionals van Zuyd op te pakken? In de column op Frankwatching van vandaag wordt de vraag gesteld Robots die op ons lijken: griezelig echt of zo gewend? Voor mij het laatste. Ik vond het al zielig dat Alice op het eind van de documentaire in een kast werd opgesloten! 😉
Judith
The importance of education according to Iris Murdoch
Hi Marcel,
Gisteravond zag de film Iris weer eens. Iris wordt gespeeld door één van mijn favoriete acteurs: Judi Dench. Ik vind het een prachtige film over de relatie van Iris Murdoch en haar man John Bayley. Iris Murdoch (1919-199) was filosoof en schreef romans. Een krachtige vrouw met een vrije geest, die op het eind van haar leven zo gevangen gehouden werd door meneer Alzheimer.
Education doesn’t make you happy. Nor does freedom. We don’t become happy just because we’re free – if we are. Or because we’ve been educated – if we have. But because education may be the means by which we realize we are happy. It opens our eyes, our ears, tells us where delights are lurking, convinces us that there is only one freedom of any importance whatsoever, that of the mind, and gives us the assurance – the confidence – to walk the path our mind, our educated mind, offers.
Een #mustsea movie!
Judith
Tapijn Learning Spaces
Ha Marcel,
Gistermiddag had ik weer even een korte ontmoeting met ‘onze’ Liesbeth Mantel @moqub in mijn stad Maastricht. Liesbeth had een afspraak met Yvette Froeling van de universiteitsbibliotheek Maastricht. Yvette is, net zoals Liesbeth bij UB Delft, verantwoordelijk voor de open/learning spaces van de bibliotheek. Beide zijn vooral op zoek naar nieuwe concepten. En die was er nu … op de voormalige Tapijnkazerne. Een geweldig groot terrein aan de rand van onze binnenstad. Twee jaar geleden zijn de gebouwen van deze voormalige militaire kazerne overgedragen aan de Universiteit Maastricht en de provincie en zijn bedoeld voor onderwijs en onderzoek. Eén van deze gebouwen is nu door studenten ingericht als Learning Space volgens het concept ‘box in a box’. Liesbeth heeft hier uitgebreid over geblogd.
Dit gebouw wordt (tot de geplande sloop over 3-4 jaar) gerund door studenten. Yvette wilt samen met de studenten vooral leren wat wel en niet wenselijk is voor de geplande nieuwbouw. Yvette vertelde ook nog van andere leuke concepten die in de planning staan. Zoals een combinatie van sport en studie in de vorm van Treadmill Desk, waar je achter de bureau kunt fietsen of lopen. In de winter zal het in de ruimte buiten de box fris zijn, een mooie win-win-situatie.
Dank Liesbeth voor deze introductie! Een vervolgafspraak met Jack van Zuyd Bibliotheek ga ik organiseren. Ik wil het gebouw graag nog een keer bezoeken als de boxes volgens de thema’s zijn ingericht en als het vol zit met studenten.
Bij deze ontmoeting was ook Gaby Lutgens. Ik had al een LinkedIn connectie met haar, maar nog nooit live ontmoet (daarvoor heb je dan iemand uit Delft nodig! Bijzonder hè? 🙂 ). Gaby is betrokken bij Edlab, dat ook in een gebouw op de Tapijnkazerne gehuisvest in. Deze heb ik nog niet bezocht, maar dat komt nog wel. Bij Gaby ga zeker ik nog een keer op bezoek, haar werk heeft heel veel raakvlakken met die van mij. Edlab was voorheen een onderwijsproject van de universiteitsbibliotheek maar is nu het nieuwe centrum/ontmoetingsplaats voor onderwijsinnovatie van de universiteit. Binnen de bibliotheek wordt het ondersteunen van ict in het onderwijs voortgezet als een supportservice EdICTed.
Hoewel de schaalgrootte binnen de universiteit niet te vergelijken is met het hbo. Ik kwam tot de ontdekking dat de UM met vergelijkbare studentenaantallen meer dan 2x zoveel medewerkers in dienst heeft dan Zuyd. En dat voor de verhouding studieplekken – studenten 1 : 7,5 is. Daar kunnen wij ons niet aan meten, maar we kunnen wel van elkaar leren!
Judith
26 oktober 2015 mijn 2e bezoek aan Tapijn Learning Spaces na de presentatie van EDLAB.
Het was weer rustig vanwege start nieuw onderwijsblok. We werden nu rondgeleid door één van de studenten van de Tapijn Student Board (TSB), die verantwoordelijk is voor deze alternatieve learning spaces. Dit projectteam verandert steeds van samenstelling en stelt zichzelf ook steeds andere doelen. Deze studenten willen de studieruimtes (108 studieplekken) optimaliseren, door bijvoorbeeld deze ook uit te rusten met whiteboards en projectoren. Maar ook orde en netheid is een ‘dingetje’. Er is namelijk geen toezicht, het is van, voor en door studenten. Inmiddels is wel een (foeilelijk) ijzeren draaideur in de ingang geplaatst zodat je alleen met een UM-card de ruimte kunt betreden. De student vertelde ons dat elkaar aanspreken goed werkt. Omdat studenten steeds meer het gevoel krijgen dat het ‘hun’ ruimte is, zijn ze ook bereid om op te ruimen. Maar er wordt ook aan dekens voor in de winter gedacht omdat in deze voormalige opslagplaats voor legervoertuigen geen verwarming is. Ook een magnetron en gratis thee staan op het wensenlijstje van de studenten. Omdat het een ruimte is waar studenten van 7 uur ’s ochtends tot ’s avonds 11 uur kunnen werken en leren is er ook aandacht voor de ‘physical’ learning spaces in de vorm van exercise balls, mood lamps en standing work stations.
2 BE JAMMED 