Erika Diks over webtools
Dag Marcel,
Weet je nog die enthousiaste Erica die vorig jaar vlak voor mijn vakantie naar Nepal bij mij thuis kwam en Dingen@Zuyd wilde inzetten voor de minor HRD? Na veel twitter, blog en e-mailcontact is ons contact na haar training webtools minder geworden. Andere werkzaamheden namen haar en mij in beslag. Deze week was ik mijn mailbox aan het opschonen en kwam nog allerlei mailtjes van haar tegen. Ik heb haar gemaild en gevraagd hoe het met haar ging. En ik een uitgebreide reactie. Hieronder enkele (aangepaste) fragmenten uit haar mail (uiteraard met toestemming):
Ha Judith,
Jij ook hallo! En hoe is het met jou? Leuke vakantieplannen (grote reisplannen)? Als I-team zijn jullie goed aan de weg aan het timmeren!
Maar jij wil natuurlijk vooral weten hoe het op I-nivo is. Niet zo actief als ik zou willen (twitter en blogs lezen is er echt bij ingeschoten :() maar ik heb wel een paar leuke dingen gedaan:
Voor de training Conflicthantering heb ik gepilot met blended learning. De studenten hadden zoals gebruikelijk hun 6 trainingsbijeenkomsten maar de verwerking en toetsing hebben we via blogs gedaan. Iedere student had zijn eigen blog waarop ze iedere week hun reflectie publiceerden. Ik reageerde daar dan wekelijks in enkele zinnen op. Normaal leveren ze aan het eind van de rit een verslag in, maar zo wekelijks via blog extra contact hebben, werkte voor de studenten motiverend en ik kon het ook veel beter volgen en leerde de studenten beter kennen. Daarnaast hadden ze niet aan het eind een live-assessment met een docent als tegenspeler, maar hebben ze 3x, gedurende die 6 weken, rollenspellen moeten opnemen (hebben gespeeld met medestudenten, ouders, vrienden, echt heel leuk!) en op het blog moeten plaatsen. En ze hebben dat echt serieus genomen. Ook was niet alles voldaan, je kanprima bekijken of iemand wel/niet competent is. De studenten waren zelf zeer positief (op 1 na) over deze pilot. Het leerrendement is echt hoger zo.
We gaan hiermee door! In periode 1 doe ik opnieuw een pilot en in periode 3 gaan alle trainers van deze training dit doen.
Ik heb met blogs gewerkt ter ondersteuning van de beroepsopleidende stage (5 maanden, leerjaar 3). Ik had 3 studentes die dit wel wilden proberen. Als ruil hoefden ze geen persoonlijke verslag te schrijven na afloop (wel nog een gewoon stageverslag). In de ene week plaatsen ze een bericht op hun blog, de andere week reageerden ze op elkaars blogs. En ik deed dat dan ook. Ik had gehoopt dat we ook een soort van intervisie konden doen, maar daarvoor hebben ze hun blog niet gebruikt. Het was echt meer een logboek over wat ze deden. Dit was voor mij heel prettig om hen zo te volgen. Ik had een veel beter inzicht in hun stage/competentieontwikkeling nu. Ook vonden de studentes het prettig. Ze stonden zo even stil bij hun stage en ook was het leuk om de andere zo te volgen. Dit houd ik er ook in.
Ik ben nog aan het experimenteren met andere tools zoals WordPress (Erica heeft nu alleen met Blogger gewerkt), kennisclips maken met iPad etc. Ben erg benieuwd. Als je nog tips hebt??!! Dan zijn die zeer welkom!! En ik ga in september de MOOC E-learning van de OU doen!
Dus ja, ik blijf wel bezig. Het gaat gewoon wat langzamer dan ik in al mijn enthousiasme van plan was van de winter. Staan er voor jou nog nieuwe dingen op het programma volgend jaar? Alhoewel jij waarschijnlijk met alle e-dingen voortdurende nieuwe dingen doet.
Leuk om contact te houden!
Groet Erica
Hallo Erica,
Wat leuk dat je me zo’n uitgebreide mail terugschrijft, maar je kent mij 😉 Ik wil kennisdelen dus reageer ik al bloggend.
Dank je wel voor het compliment voor het I-team. Ja, met onze wekelijkse nieuwsflits I for You en onze On Tour’s zijn we zichtbaar geworden in de organisatie, dat was ook het doel!
Ik vind het super dat je gewoon het diepe bent gesprongen door te gaan experimenteren met webtools. En niet zo maar voorzichtig, nee vol er in. De studenten vonden het veel (het was maar een onderdeeltje van een intensieve minor) en niet zo leuk om als ‘experiment’ te worden gebruikt. Maar in hun blogs schreven ze ook dat ze er veel van hadden geleerd (bloggen, wiki’s maken, videoconferencing tools, sociale netwerken, screencasting etc). En dat was nou net jouw bedoeling. Je hebt ze laten ervaren hoe leren en ontwikkeling van professionals ook op een informele manier vanuit hun eigen interesse kan plaatsvinden. Voor een toekomstige HR-professional heel belangrijk om te weten dat je ook op een andere manier kennis kunt delen en kenniscreatie mogelijk is.
Ik vind het wel jammer dat je zelf niet de tijd kunt vinden om te bloggen over je ervaringen, want daar leren andere docenten ook weer zo veel van. Maar ik begrijp het wel, het kost tijd, prioriteiten worden door docenten toch vaak anders gelegd.
Goed dat je de MOOC e-Learning van de OU en Kennisnet gaat volgen, dat ben ik ook van plan. Zullen we onze leerervaring delen?
Ja ik ga ook weer andere dingen doen. De komende week ga ik de dingen@zuyd updaten want het webtoollandschap verandert snel. Daarnaast ga ik studeren! De Master Leren en Innoveren. Daar zal veel tijd en energie naar toe gaan. En ja ik heb weer grote reisplannen 🙂 In oktober ga ik naar de Educause in Anaheim (California USA), een groot internationaal congres over hoger onderwijs, technologie en didactiek. Net zoals 3 jaar geleden ga ik met blogmaatje Marcel en onze partners gaan mee, dus we plakken er ook een vakantie aan. Je hoort hier vast nog over via dit blog.
Tijdens onze vorige Educausereis zijn we ook in Disney World, Universal Studios en SeaWorld geweest. Die Amerikanen zijn goed in prachtige quotes, zoals deze uit Believe-show van Seaword:
Just start somewhere and make a world of difference
Dat heb jij gedaan!
Als je tijd en zin hebt kijk dan samen met je kindjes deze prachtige Shamu-show die ik daar toen gezien heb. Ik heb er zojuist weer van genoten.
To believe in the power of discovery. To connect!
Fijne vakantie.
We will keep in touch!
Judith
Het is duidelijk nu. Ik kan gewoon niet anders.
Yeah Marcel! Het is nu verklaard. Het is onderzocht. Hersenonderzoek heeft uitgewezen: een mens is geprogrammeerd om informatie met andere mensen te delen. 🙂 🙂 🙂
Nieuw onderzoek wijst erop dat ons brein zodra we iets nieuws zien, direct gaat bedenken of dat nieuws ook interessant kan zijn voor andere mensen. Het wijst erop dat ons brein geprogrammeerd is om informatie met anderen te delen en kan verklaren waarom sociale media zo’n succes zijn.
@Scientias
Dat komt uit het onderzoek ‘Creating Buzz : the neural correlates of effective message progagation‘ van o.a. Matthew Lieberman van UCLA.
Niemand heeft eerder gekeken naar welke delen van de hersenen samenhangen met de succesvolle verspreiding van ideeën. Je zou verwachten dat mensen het meest enthousiast zijn over ideeën en er de sterkste mening over hebben wanneer ze zelf opgewonden zijn over die ideeën. Maar ons onderzoek suggereert dat dat niet het hele verhaal is. Nadenken over wat anderen aantrekkelijk vinden, zou wel eens belangrijker kunnen zijn.
@Scientias
Ik kan gewoon niet anders. Ik blijf bloggen en kennisdelen! Ik hoef het boek ‘Vind je element’ van Sir Ken Robinson dat ik onlangs gekocht heb eigenlijk niet meer te lezen (doe ik toch wel hoor). Ik weet wel waar ik goed in ben, waar ik van hou en energie van krijg. Daarom zit ik nu op deze mooie zomeravond te bloggen aan de tuintafel. Dit vind ik heerlijk. Dus ondanks de twijfel van de afgelopen tijd: Voor wie doe ik dit bloggen toch? Waarom blijf ik maar hameren op kennisdelen binnen de organisatie, met inzet van de beschikbare sociale netwerken? Alleen omdat het mij zoveel oplevert en ik dat anderen ook wil laten beleven? Is dat voldoende? En zie, de laatste dagen krijg ik ineens wat reacties, begint het kennisdeelzaadje dan voorzichtig te groeien binnen Zuyd. Zou het dan toch …. ?
Ik heb #rule 1 Tackle necessary obstacles (voor nu ;)) genomen. Dat was ikzelf. Ik heb mijn element weer gevonden na een paar zonnige denkdagen en goede gesprekken.
Dank je!
Fijne avond
Judith
TEDx/plosie
Hi Marcel,
Mijn geweldige ervaring met het TEDx-event in Roermond smaakt naar meer 🙂 Onze droom om een TEDxZuyd te organiseren is om allerlei redenen dit jaar niet van de grond gekomen. En eerlijk gezegd zal mijn energie de komende jaren in andere projecten liggen. Dus voorlopig blijf ik Zuyd wekelijks inspireren met een mooie TEDTalk in onze nieuwsflits I for you. Dat wordt door de lezers erg gewaardeerd 🙂
Ook de uitnodiging van Tjeu Seeverens om een TEDx voor jongeren samen met Zuyd op te zetten is nog niet gelukt. Tjeu is betrokken bij TEDxEutropolis en die organiseert zaterdag 24 augusutus in Aken en Heerlen haar 3e event. En ik ben erbij! Een TEDx met het thema Are we connected? moet ik natuurlijk bij zijn 🙂 En Chris Kockelkoren gaat met me mee! 🙂
TEDxEutropolis 2013: Are we connected? from Social Beta on Vimeo.
Ik weet inmiddels dat het organiseren van een TEDx-event aan allerlei voorwaarden moet voldoen, maar ‘selectie’van publiek gebeurt wel heel divers. Zoals jij onlangs opmerkte kost een TED Live memberschip een aardige duit. De TEDx live-evenementen zijn soms gratis en soms hangt er een prijskaartje aan vast.
Bij TEDxRoermond moest ik motiveren waarom ik uitgenodigd zou moeten worden en vervolgens (als je door de commissie geselecteerd was), kon je een ticket kopen voor €65,00. Het feit dat je geselecteerd wordt, geeft je het gevoel ergens ‘bij te horen’. Hetzelfde gold voor mijn aanvraag voor een invite voor TEDxMaastricht. Die heb ik ook binnen! Gratis en wel! Jij ook, en nog meer Zuyderlingen zullen we op 4 september in het Theater aan het Vrijthof tegenkomen. ‘Invite only’ geeft je inderdaad een Willy Wonka – golden ticket moment. Heerlijk.
Dat gevoel mist een beetje bij TEDxEutropolis. Ik heb gewoon voor 60 euro een ticket gekocht zonder noemenswaardige motivatie waarom ik erbij zou moeten zijn.
Na de zomervakantie in anderhalve week tijd 2 TEDx-evenementen in het zuiden van het land, een ware TEDx/plosie. Benieuwd of ik deze net zo fantastisch zal vinden als mijn first TEDx in Roermond. Je hoort het nog wel van me.
groet,
Judith
Deel uitmaken van iets Epics! Buitenaards leven (SETI@Home), kanker (Folding@Home) of kennisdelen. Just keep tackling obstacles (Rule #1)
Dag Judith,
Niet gamend delen met je game-console, dat is toch wel het toppunt. Tijdens een van mijn ‘duiken’ in Reality is Broken van Jane McGonigal kwam ik het verhaal tegen van Folding@Home. Oftewel het ‘spel’ waarmee gamers zonder te spelen kanker mee helpen oplossen…
Je leest het goed 😉
Kijk, als ‘NERD’ ken ik dit verhaal natuurlijk wel. In een andere vorm, met een andere ‘cause’ maar het idee is hetzelfde. Ik heb het ‘geluk’ gehad dat wij in 1989 al een PC thuis hadden. Daardoor was er bij ons ook al redelijk vlug internet en ben ik ook in aanraking gekomen met SETI@Home, de voorloper van het Folding@Home project.
Bij SETI was het de bedoeling om alle, op dat moment niet ingezette processortijd, in te zetten om de onmetelijke ruimte te onderzoeken op signalen van buitenaards leven. Door op je Eigen PC een programmaatje te downloaden kon je meezoeken in het universum. 100.000den computers die ieder een klein stukje universum doorzochten en zo stapje voor stapje in het heelal keken. Ja ook ik heb meegezocht 😉 Het is altijd mooi om te beseffen dat je onderdeel bent van iets groots. Rule #6 van Jane zegt: “Immerse yourselves in Epic Scale”. Dat geeft toch een lekker gevoel. Epic is het contacten van buitenaards leven wel, maar wel een beetje Nerdish. Maar ik ben trots op waar ik vandaan kom, dat weet je!
En toch zijn er meer doelen waarvoor zoveel computers kunnen worden ingezet. Kankerresearch. Al die energie die fietsers een ‘Nederlands/Franse’ Berg opgooien op de 6e van de 6e ieder jaar leveren heel veel geld op voor onderzoek. Onderzoek naar proteïnen. Proteïnen helpen je lichaam om voedsel om te zetten in energie, ze reguleren je stemmingen (dus daar hebben we soms last van ;)), en ze vechten tegen ziektes. Om dit te doen moeten ze zich ontvouwen. En daar gaat het vaak mis. En als dat ontvouwen mis gaat dan ontstaan er vaak ziektes als: Alzheimer, ALS, AIDS, Huntingtons, Parkinson en veel kankersoorten. Het is daarom belangrijk om te weten hoe dit ontvouwen te werk gaat en waar dat het mis gaat. Om dit inzichtelik te maken hebben we alle rekenkracht nodig die we kunnen gebruiken. Met het Folding@Home project is er, vergelijkbaar met het SETI@Home project, een omgeving gecreeerd waarin dat computers over de hele wereld samenwerken om te komen tot gezamenlijke rekenkracht.
Stanford University, de mensen achter Folding@Home leggen het uit op de site: folding.stanford.edu
Maar ze halen de rekenkracht niet alleen uit PCs. Ze halen het ook uit spelcomputers, in het bijzonder de Playstation 3. Aangezien ik wel met de Wii en de XBOX hebt (euh) gewerkt, maar niet met de Playstation wist ik dit nog niet. Op de PS3 is een Folding@Home programma, waarmee je tijdens ‘lage processortijd’ van je console meehelpt bij het analyseproces van het ontvouwen.
Net zoals het SETI project, blijven ook bij dit project grote vraagtekens achter. Natuurlijk het ontvouwen wordt mooi inzichtelijk gemaakt (Feedbackmechanisme is voor ‘gamers’ heel belangrijk), maar hoe het nu precies in elkaar zit en of dit daadwerkelijk iets oplevert. Tja… dat geldt voor meer challenges die we ons zelf opleggen: Contact met buitenaards leven, kanker oplossen, kennisdeling laten beleven… noem ze maar op. En nee, ik heb de antwoorden niet, maar ik geloof in Jane’s rule nummer 12: “Seek out more Epic wins” en vooral dat kennisdelen bijdraagt tot Rule #11 “Contribute to a sustainable engagement economy”. En dat begint allemaal met rule number 1: “Tackle necessary obstacles”…
Al deze rules komen uit Reality is Broken (in het Nederlands: Beter dan Echt) van Jane McGonigal, maar dat hoef ik jou niet te vertellen Judith 😉 Je hebt het boek namelijk…
Groeten Marcel
SuperBetter de online Resilience bouwer!
Dag Erik, dag Judith,
Voordat ik met mijn post verder ga wil ik jullie even aan elkaar voorstellen. Dit is Erik van Rossum (even doorscrollen) en dit is Judith van Hooijdonk. Erik is een van de inspirerende ‘voorgangers’ van het Lectoraat Autonomie en Participatie, waarmee ik in de komende jaren veel te maken krijg en die ik beetje bij beetje leer kennen en van leer tijdens de bijeenkomsten van het lectoraat. Judith is mijn inspirerende college van de I-Adviseur groep (waar ik in het verleden deel van uit maakte) en waar ik samen op deze site mee blog. Met Judith deel ik alle inspirerende verhalen rondom onderwijs, innovatie en dus nu ook zorg. Maar zeker ook inspirerende verhalen in zijn algemeenheid. En ik maar ook Judith hebben op dit blog al eerder gesproken over Superbetter in bijvoorbeeld: The game that can give you 10 extra years of life #TED
Ik heb Erik ‘het’ boek uitgeleend. Ik had het uitgeleend aan Sandra, die het zo inspirerend vond dat ze erin geschreven had en mij (en Melanie) een nieuwe heeft gekocht. Erg jammer 😉 Ik had graag haar aantekeningen gezien, wellicht krijg ik haar nog zo ver om eens te bloggen over wat zei van het boek vond. Ik had dus een nieuwe versie gekregen van Sandra en heb hem gelijk al overgedragen aan Erik (de Engelse versie heb ik zelf nog hoor!). Hij werd pas echt enthousiast toen ik begon te vertellen over SuperBetter en het opbouwen van Resilience (weerstand) wat het belangrijkste feedbackmechanisme is bij dat online spel. Ik ben erg benieuwd naar de onderzoeken over Resilience waarmee Erik en zijn team bezig zijn. In deze post loop ik door een aantal screenshots van SuperBetter om hopelijk een heel kort inzicht te geven in de game: SuperBetter.
Het idee achter SuperBetter is dat je jezelf een doel stelt , waarbij je verschillende zaken ‘tegen’ kunt komen. Voor mij is dat afvallen. Ik kom van 95 kg. en wil graag naar 75 kg. Bij SuperBetter doe je een aantal zaken, namelijk: definieren van quests: korte opdrachten die je doel ten geode komen (bijvoorbeeld sporten). Maar je definieert ook ‘gevaren’ (bijvoorbeeld snoepen omdat je stress hebt). Daarnaast probeer je ‘Allies’ te vinden die je online gaan ondersteunen om je doelen te bereiken. Je houdt via de website of via de social media (facebook/twitter) bij welke stappen je neemt, welke ‘activiteiten’ die je onderneemt. De quests leveren ‘weerstand’ op in vier verschillende categorieen.
Deze vier ‘Resilience’ categorieen zijn: Physiek, Mentaal, Emotioneel en Sociaal. Je kunt door verschillende quests te doen of enemies te tackelen of contact te hebben met je sociale omgeving weerstandspunten scoren binnen deze categorieen.
In een score log kun je zien waarom je bij welke categorie punten hebt gescoord. Emotionele punten krijg ik bijvoorbeeld als ik naar U2 luister. Mental Resilience op het moment dat ik na het tanken geen snoep heb gekocht. Physieke weerstand nadat ik met Koda heb gewandeld. En Sociale weerstand als ik heb ingechecked bij jouw Judith als een van mijn Allies.
Het mooie is dat als je bepaalde levels bereikt je extraatjes krijgt. Hier kreeg ik bijvoorbeeld een fysieke opdracht (met handpalmen) waardoor je Fysieke weerstand kunt opbouwen. Je moet dan denken aan kleine opdrachtjes die even kunt doen en die wetenschappelijk onderbouwd zijn. De onderbouwing wordt dan ook meegegeven bij dit onderdeel. En het gaat bij deze handpalmen opdracht om een wetenschappelijk artikel: “Rudimentary Determinants of Attitudes. II: Arm Flexion and Extension Have Differential Effects on Attitudes” van John T. Cacioppo, Joseph R. Priester, and Gary G. Berntson
Zo is er in het Secret Lab bij SuperBetter veel meer informatie over de wetenschappelijke onderbouwing. Elk onderdeel wordt beschreven en is ondersteund met wetenschappelijk onderzoek. Je snapt dat ik nog niet eens op de helft ben en toch al erg enthousiast over de toepasbaarheid.
Ziet er goed uit he! En toch moet ik ook een kritische kanttekening plaatsen. Namelijk ik heb me ooit aangemeld en speel nu toch niet meer. Waar zou dat aan liggen. Ik weet dat ik gestopt ben omdat ik zelf quests moest aanmaken en die lastig/moeilijk kon kopieren. Dus ik moest elke keer de quest opnieuw invullen (ook al was dat iedere keer dezelfde quest). Wellicht raak ik door mijn WillPower boek nu wel weer gemotiveerd om dit spel op te pakken. Maar over dat boek later meer…
Wellicht leuk om toch weer te gaan spelen. Sandra, Erik ik zal jullie binnenkort als Ally toevoegen en Judith jij moet dan wellicht je Ally-schap weer oppakken 😉 We zullen zien!
Groet Marcel
2 BE JAMMED 