Categorie archief: Social Media
Social Media kan je inzetten als didactisch hulpmiddel, als marketinginstrument maar ook voor personal branding. Blogposts in deze categorie kunnen al deze gebieden omvatten.
About being the change: MOOC als ‘vonk’ niet als doel…
Ha Judith,
Tijdens de eerste dag van de #EDUSprint is er weer genoeg langs gekomen. Om maar in jouw/Ghandi’s woorden van dezelfde dag te spreken: I am the change, althans ik ben bereid om die rol te nemen. Belangrijkste element dat ik geleerd heb met betrekking tot ons MOOC project? Dat het maken van de MOOC geen doel is, maar slechts een vonk die een veel grotere ontwikkeling in gang zet. Onderhuids had ik dat gevoel al wel en ik denk dat de projectleider (Priscilla Machils) dat ook zo ervaart. Maar ik merk toch ook dat de organisatie ons juist weer in het doel en middelen kader aan het duwen is. Maar dat is het natuurlijke spel van organisatie en innovatie, toch? Toch denken de sprekers van vandaag dat juist dit soort omkaderingen (vaak economisch en juist in deze economische lowtijd) helpen bij het samenwerken op het onderwijsinnovatiegebied.
In de webinar met titel: IT as a force of change van de sprint van de eerste dag kwamen allerlei onderwerpen langs. Gehost door Diana Oblinger, de voorzitster van Educause spraken 2 gastsprekers. Ze coverden allerlei onderdelen: technologie, organisatie, pedagogiek. Alles vanuit een helicopterview met IT als uitvalsbasis. Elliot Masie en Chris Dede waren de sprekers. Elliott Masie is CEO van MASIE CENTER en een van de mensen die een thinkthank voorzit rondom werkplek gerelateerd werken. Zijn bedrijf werkt voor WallMart, McDonalds etc. Dus iemand met ervaring vanuit het bedrijfsleven en het leren op de werkplek. Chris DEDE is Professor in Learning Technology van de Harvard University. Dus juist met input vanuit de academische hoek. Gedurende de sessie waren er polls, maar werden er ook links naar interessante documenten gepost. Je snapt dat ik met alle onderdelen tegelijk bezig was (en met Koda) en wellicht daarom dat deze blog ook niet de structuur heeft die het onderwerp zou verdienen.
Elliott Masie zijn beste, maar ook voor mij meest confronterende opmerking was dat een MOOC just a spark is. En natuurlijk wist ik dat ergens wel, maar de awareness sloeg er toch in vandaag. Hij had het uiteindelijk over een array van solutions waarbij allerlei universiteiten samen zouden moeten werken. Social media, virtual reality en zelfs de nieuwe Kinect (niet bij naam) werd genoemd om online lerenden te analyseren (vrolijkheid, kijkt naar scherm e.d.). Samen met Chris kwam hij tot de conclusive dat Peer learning het meest powerfull is en dat je juist in een massive omgeving voor iedereen een peer-2-peer relatie kan bouwen waardoor het leereffect voor iedereen het grootst blijft.
Bijzonder was ook dat analytics (en learning analytics in het bijzonder) ook genoemd wordt als middel waarmee de kwaliteit van het onderwijs vergroot gaat worden. Niet volgend jaar, maar wel in de komende jaren. De vergelijking die Chris maakte met World of Warcraft sprak me natuurlijk helemaal aan. Dus een omgeving waarin je met je avatar virtueel rondloopt en al questend leert. Grijns ze durven het nog net niet te koppelen aan de holodeck (maar dat heb ik dan wel gedaan). Om maar even verder te dromen 😉 Chris en Elliott hadden het wel over het creeeren van een rich environment (immersive) voor de studenten en daarbij hoort een rich social environment. Tenslotte hadden ze het ook nog over visualization (dus informatie in 3D weergeven – waar o.a. Google mee bezig is) maar zeker ook micro assessment. Oftewel korte assessments om beter te meten waar je staat en wat het verschil is met je doelstelling. De inzet van animated pedagogical agents (zoals we bij het project van Bas Martens hebben gezien) had ook hun aandacht, maar dan alleen voor de eenvoudige vragen.
Toen de heren van mevrouw Oblinger de afsluitende vraag kregen om samen te vatten: “IT as a force of change” zeiden ze:
Chris Dede: Developing world – The things we talked about are roots…
Elliott Masie: Don’t come with a single sollution but make an array (with a set of campuses)
Kortom het begin is gemaakt, maar laat ons blijven beseffen dat we pas aan de ‘root’ staan van een ontwikkeling die globaal is en groot is. Dus focus op de change meer dan op het doel.
Tot zover de ‘boodschap’ van de eerste sprint.
Deze Sprint is opgenomen klik daarvoor hier: http://www.educause.edu/library/resources/it-force-change
Maar ze hebben ook een visual representation gemaakt. Ziet er goed uit. Check de plaatjes (en de links voor de details)
http://net.educause.edu/ir/library/multimedia/SprintDay1Page1of2.jpg
http://net.educause.edu/ir/library/multimedia/SprintDay1Page2of2.jpg
Groet Marcel (2)
P.S. Tijdens de webinar kwamen een tweetal onderwerpen naar voren die boeiend genoeg zijn om verder op in te duiken. Ook door jou:
- Assessing the 21th century skills
- Makerspaces
Maar daarover later meer 😉
Gebruik van social media, nu en in de toekomst. Met must see video!
Ha Marcel,
De afgelopen week heeft Kennisnet samen met Mijn Kind Online het onderzoek ‘Samen Leren’ gepubliceerd over hoe jongeren (10-18 jaar) social media inzetten voor school en hobby’s.
Na alle doemverhalen over social media in het onderwijs is het fijn dat ook aandacht is voor de positieve effecten van het gebruik ervan. De nadruk ligt op het gebruik voor eigen ontwikkeling, samenwerken en leren met sociale media.
De belangrijkste onderzoeksresultaten op een rij (via Kennisnet)
- 85% van de ondervraagde 10- tot en met 17-jarigen zoekt extra informatie over de leerstof op Google.
- 61% van de jongeren zoekt extra informatie over de leerstof op YouTube.
- Bijna driekwart (73%) van de jongeren gebruikt internet om oefentoetsen te doen en ruim tweederde (68%) gebruikt internet om zichzelf te overhoren.
- 60% van de ondervraagde tieners gebruikt sociale media om elkaar vragen te stellen over huiswerk of leerstof en 48% maakt en stuurt foto’s van aantekeningen of samenvattingen naar elkaar.
- 11% heeft zelf wel eens een video gemaakt waarin hij of zij iets laat zien of uitlegt zodat iemand anders daarvan kan leren. Bijna driekwart van deze groep heeft deze video ook online gedeeld.
- Van de ondervraagde 10- tot en met 17-jarigen zegt 20% zijn mobiele telefoon wel eens in de les te mogen gebruiken (om bijvoorbeeld iets op te zoeken, de agenda gebruiken telt hier niet mee).
- Driekwart van de tieners zou meer gebruik van sociale media in de les leuk vinden en een kwart wil dat liever niet.
- Een derde van de ondervraagde 10- tot en met 17-jarigen is het eens met de stelling: ‘Soms zet ik mijn telefoon uit, omdat ik rust wil of omdat ik mijn huiswerk moet maken’.
- Bijna een kwart is het eens met de stelling: ‘Soms kan ik lastig slapen omdat er steeds nieuwe berichtjes binnenkomen die ik dan wil lezen.’
- Dat een leraar sociale media gebruikt vindt maar 13% van de jongeren belangrijk. Het belangrijkst is dat een leraar goed kan uitleggen (84%).
- Voor het merendeel (driekwart) van de respondenten is face-to-face-contact nog steeds de favoriete manier om te communiceren.
Ik heb het rapport nog niet helemaal gelezen, Wilfred Rubens wel ;). Hij constateert in zijn blog ‘Onderzoek ‘Samen leren -tieners en sociale media’ en het gelijk van Sugata Mitra’:
het gebruik van sociale media tijdens het onderwijs duidelijk achter blijft bij het gebruik voor zelfgestuurd leren. De onderzoekers stellen dat dit voor veel leerkrachten nog een onontgonnen gebied is. Niet alleen maken zij onvoldoende gebruik van de mogelijkheden, ook realiseren veel docenten zich onvoldoende hoe hun leerlingen sociale media gebruiken voor zelfgestuurd leren. Dit onderzoeksrapport zet hopelijk veel docenten en schoolleiders aan het denken nu blijkt dat sociale media lang niet alleen maar voor ‘fun’ worden gebruikt. Daarnaast kunnen jongeren gestimuleerd worden om sociale media meer te gebruiken om te creëren, aangezien je daar juist ook veel van leert
Daarom is tegelijk met dit onderzoek de brochure ‘Sociale media op school’ verschenen vol inspiratie en praktische voorbeelden en tips over sociale media in de les, zoals:
Facebook = Liken en leren
Twitter als sociaal spinnenweb
Met smartphones worden lessen leuker
Tijd voor community management
Social media is inmiddels onlosmakelijk verbonden met ons leven. Niet vreemd. Een mens is geboren om te delen. Al van oudsher delen we onze belevenissen en herinneringen met elkaar. Van grotschilderingen tot foto-albums en nu met gebruikmaking van de hedendaagse technologie via social media. En hoe ver gaan we in het delen van onze informatie, onze emoties? Moeten we angst hebben voor het Internet of You met al de mogelijkheden van wearable technology? Onderstaande video laat een mogelijke toekomst zien van een nieuwe generatie waar we in emoties met elkaar verbonden zijn. A next generation of social media is coming ….
Via @ExtendLimits
En wat zal dat betekenen voor ons onderwijs?
Judith
Erika Diks over webtools
Dag Marcel,
Weet je nog die enthousiaste Erica die vorig jaar vlak voor mijn vakantie naar Nepal bij mij thuis kwam en Dingen@Zuyd wilde inzetten voor de minor HRD? Na veel twitter, blog en e-mailcontact is ons contact na haar training webtools minder geworden. Andere werkzaamheden namen haar en mij in beslag. Deze week was ik mijn mailbox aan het opschonen en kwam nog allerlei mailtjes van haar tegen. Ik heb haar gemaild en gevraagd hoe het met haar ging. En ik een uitgebreide reactie. Hieronder enkele (aangepaste) fragmenten uit haar mail (uiteraard met toestemming):
Ha Judith,
Jij ook hallo! En hoe is het met jou? Leuke vakantieplannen (grote reisplannen)? Als I-team zijn jullie goed aan de weg aan het timmeren!
Maar jij wil natuurlijk vooral weten hoe het op I-nivo is. Niet zo actief als ik zou willen (twitter en blogs lezen is er echt bij ingeschoten :() maar ik heb wel een paar leuke dingen gedaan:
Voor de training Conflicthantering heb ik gepilot met blended learning. De studenten hadden zoals gebruikelijk hun 6 trainingsbijeenkomsten maar de verwerking en toetsing hebben we via blogs gedaan. Iedere student had zijn eigen blog waarop ze iedere week hun reflectie publiceerden. Ik reageerde daar dan wekelijks in enkele zinnen op. Normaal leveren ze aan het eind van de rit een verslag in, maar zo wekelijks via blog extra contact hebben, werkte voor de studenten motiverend en ik kon het ook veel beter volgen en leerde de studenten beter kennen. Daarnaast hadden ze niet aan het eind een live-assessment met een docent als tegenspeler, maar hebben ze 3x, gedurende die 6 weken, rollenspellen moeten opnemen (hebben gespeeld met medestudenten, ouders, vrienden, echt heel leuk!) en op het blog moeten plaatsen. En ze hebben dat echt serieus genomen. Ook was niet alles voldaan, je kanprima bekijken of iemand wel/niet competent is. De studenten waren zelf zeer positief (op 1 na) over deze pilot. Het leerrendement is echt hoger zo.
We gaan hiermee door! In periode 1 doe ik opnieuw een pilot en in periode 3 gaan alle trainers van deze training dit doen.
Ik heb met blogs gewerkt ter ondersteuning van de beroepsopleidende stage (5 maanden, leerjaar 3). Ik had 3 studentes die dit wel wilden proberen. Als ruil hoefden ze geen persoonlijke verslag te schrijven na afloop (wel nog een gewoon stageverslag). In de ene week plaatsen ze een bericht op hun blog, de andere week reageerden ze op elkaars blogs. En ik deed dat dan ook. Ik had gehoopt dat we ook een soort van intervisie konden doen, maar daarvoor hebben ze hun blog niet gebruikt. Het was echt meer een logboek over wat ze deden. Dit was voor mij heel prettig om hen zo te volgen. Ik had een veel beter inzicht in hun stage/competentieontwikkeling nu. Ook vonden de studentes het prettig. Ze stonden zo even stil bij hun stage en ook was het leuk om de andere zo te volgen. Dit houd ik er ook in.
Ik ben nog aan het experimenteren met andere tools zoals WordPress (Erica heeft nu alleen met Blogger gewerkt), kennisclips maken met iPad etc. Ben erg benieuwd. Als je nog tips hebt??!! Dan zijn die zeer welkom!! En ik ga in september de MOOC E-learning van de OU doen!
Dus ja, ik blijf wel bezig. Het gaat gewoon wat langzamer dan ik in al mijn enthousiasme van plan was van de winter. Staan er voor jou nog nieuwe dingen op het programma volgend jaar? Alhoewel jij waarschijnlijk met alle e-dingen voortdurende nieuwe dingen doet.
Leuk om contact te houden!
Groet Erica
Hallo Erica,
Wat leuk dat je me zo’n uitgebreide mail terugschrijft, maar je kent mij 😉 Ik wil kennisdelen dus reageer ik al bloggend.
Dank je wel voor het compliment voor het I-team. Ja, met onze wekelijkse nieuwsflits I for You en onze On Tour’s zijn we zichtbaar geworden in de organisatie, dat was ook het doel!
Ik vind het super dat je gewoon het diepe bent gesprongen door te gaan experimenteren met webtools. En niet zo maar voorzichtig, nee vol er in. De studenten vonden het veel (het was maar een onderdeeltje van een intensieve minor) en niet zo leuk om als ‘experiment’ te worden gebruikt. Maar in hun blogs schreven ze ook dat ze er veel van hadden geleerd (bloggen, wiki’s maken, videoconferencing tools, sociale netwerken, screencasting etc). En dat was nou net jouw bedoeling. Je hebt ze laten ervaren hoe leren en ontwikkeling van professionals ook op een informele manier vanuit hun eigen interesse kan plaatsvinden. Voor een toekomstige HR-professional heel belangrijk om te weten dat je ook op een andere manier kennis kunt delen en kenniscreatie mogelijk is.
Ik vind het wel jammer dat je zelf niet de tijd kunt vinden om te bloggen over je ervaringen, want daar leren andere docenten ook weer zo veel van. Maar ik begrijp het wel, het kost tijd, prioriteiten worden door docenten toch vaak anders gelegd.
Goed dat je de MOOC e-Learning van de OU en Kennisnet gaat volgen, dat ben ik ook van plan. Zullen we onze leerervaring delen?
Ja ik ga ook weer andere dingen doen. De komende week ga ik de dingen@zuyd updaten want het webtoollandschap verandert snel. Daarnaast ga ik studeren! De Master Leren en Innoveren. Daar zal veel tijd en energie naar toe gaan. En ja ik heb weer grote reisplannen 🙂 In oktober ga ik naar de Educause in Anaheim (California USA), een groot internationaal congres over hoger onderwijs, technologie en didactiek. Net zoals 3 jaar geleden ga ik met blogmaatje Marcel en onze partners gaan mee, dus we plakken er ook een vakantie aan. Je hoort hier vast nog over via dit blog.
Tijdens onze vorige Educausereis zijn we ook in Disney World, Universal Studios en SeaWorld geweest. Die Amerikanen zijn goed in prachtige quotes, zoals deze uit Believe-show van Seaword:
Just start somewhere and make a world of difference
Dat heb jij gedaan!
Als je tijd en zin hebt kijk dan samen met je kindjes deze prachtige Shamu-show die ik daar toen gezien heb. Ik heb er zojuist weer van genoten.
To believe in the power of discovery. To connect!
Fijne vakantie.
We will keep in touch!
Judith
Het is duidelijk nu. Ik kan gewoon niet anders.
Yeah Marcel! Het is nu verklaard. Het is onderzocht. Hersenonderzoek heeft uitgewezen: een mens is geprogrammeerd om informatie met andere mensen te delen. 🙂 🙂 🙂
Nieuw onderzoek wijst erop dat ons brein zodra we iets nieuws zien, direct gaat bedenken of dat nieuws ook interessant kan zijn voor andere mensen. Het wijst erop dat ons brein geprogrammeerd is om informatie met anderen te delen en kan verklaren waarom sociale media zo’n succes zijn.
@Scientias
Dat komt uit het onderzoek ‘Creating Buzz : the neural correlates of effective message progagation‘ van o.a. Matthew Lieberman van UCLA.
Niemand heeft eerder gekeken naar welke delen van de hersenen samenhangen met de succesvolle verspreiding van ideeën. Je zou verwachten dat mensen het meest enthousiast zijn over ideeën en er de sterkste mening over hebben wanneer ze zelf opgewonden zijn over die ideeën. Maar ons onderzoek suggereert dat dat niet het hele verhaal is. Nadenken over wat anderen aantrekkelijk vinden, zou wel eens belangrijker kunnen zijn.
@Scientias
Ik kan gewoon niet anders. Ik blijf bloggen en kennisdelen! Ik hoef het boek ‘Vind je element’ van Sir Ken Robinson dat ik onlangs gekocht heb eigenlijk niet meer te lezen (doe ik toch wel hoor). Ik weet wel waar ik goed in ben, waar ik van hou en energie van krijg. Daarom zit ik nu op deze mooie zomeravond te bloggen aan de tuintafel. Dit vind ik heerlijk. Dus ondanks de twijfel van de afgelopen tijd: Voor wie doe ik dit bloggen toch? Waarom blijf ik maar hameren op kennisdelen binnen de organisatie, met inzet van de beschikbare sociale netwerken? Alleen omdat het mij zoveel oplevert en ik dat anderen ook wil laten beleven? Is dat voldoende? En zie, de laatste dagen krijg ik ineens wat reacties, begint het kennisdeelzaadje dan voorzichtig te groeien binnen Zuyd. Zou het dan toch …. ?
Ik heb #rule 1 Tackle necessary obstacles (voor nu ;)) genomen. Dat was ikzelf. Ik heb mijn element weer gevonden na een paar zonnige denkdagen en goede gesprekken.
Dank je!
Fijne avond
Judith
SuperBetter de online Resilience bouwer!
Dag Erik, dag Judith,
Voordat ik met mijn post verder ga wil ik jullie even aan elkaar voorstellen. Dit is Erik van Rossum (even doorscrollen) en dit is Judith van Hooijdonk. Erik is een van de inspirerende ‘voorgangers’ van het Lectoraat Autonomie en Participatie, waarmee ik in de komende jaren veel te maken krijg en die ik beetje bij beetje leer kennen en van leer tijdens de bijeenkomsten van het lectoraat. Judith is mijn inspirerende college van de I-Adviseur groep (waar ik in het verleden deel van uit maakte) en waar ik samen op deze site mee blog. Met Judith deel ik alle inspirerende verhalen rondom onderwijs, innovatie en dus nu ook zorg. Maar zeker ook inspirerende verhalen in zijn algemeenheid. En ik maar ook Judith hebben op dit blog al eerder gesproken over Superbetter in bijvoorbeeld: The game that can give you 10 extra years of life #TED
Ik heb Erik ‘het’ boek uitgeleend. Ik had het uitgeleend aan Sandra, die het zo inspirerend vond dat ze erin geschreven had en mij (en Melanie) een nieuwe heeft gekocht. Erg jammer 😉 Ik had graag haar aantekeningen gezien, wellicht krijg ik haar nog zo ver om eens te bloggen over wat zei van het boek vond. Ik had dus een nieuwe versie gekregen van Sandra en heb hem gelijk al overgedragen aan Erik (de Engelse versie heb ik zelf nog hoor!). Hij werd pas echt enthousiast toen ik begon te vertellen over SuperBetter en het opbouwen van Resilience (weerstand) wat het belangrijkste feedbackmechanisme is bij dat online spel. Ik ben erg benieuwd naar de onderzoeken over Resilience waarmee Erik en zijn team bezig zijn. In deze post loop ik door een aantal screenshots van SuperBetter om hopelijk een heel kort inzicht te geven in de game: SuperBetter.
Het idee achter SuperBetter is dat je jezelf een doel stelt , waarbij je verschillende zaken ‘tegen’ kunt komen. Voor mij is dat afvallen. Ik kom van 95 kg. en wil graag naar 75 kg. Bij SuperBetter doe je een aantal zaken, namelijk: definieren van quests: korte opdrachten die je doel ten geode komen (bijvoorbeeld sporten). Maar je definieert ook ‘gevaren’ (bijvoorbeeld snoepen omdat je stress hebt). Daarnaast probeer je ‘Allies’ te vinden die je online gaan ondersteunen om je doelen te bereiken. Je houdt via de website of via de social media (facebook/twitter) bij welke stappen je neemt, welke ‘activiteiten’ die je onderneemt. De quests leveren ‘weerstand’ op in vier verschillende categorieen.
Deze vier ‘Resilience’ categorieen zijn: Physiek, Mentaal, Emotioneel en Sociaal. Je kunt door verschillende quests te doen of enemies te tackelen of contact te hebben met je sociale omgeving weerstandspunten scoren binnen deze categorieen.
In een score log kun je zien waarom je bij welke categorie punten hebt gescoord. Emotionele punten krijg ik bijvoorbeeld als ik naar U2 luister. Mental Resilience op het moment dat ik na het tanken geen snoep heb gekocht. Physieke weerstand nadat ik met Koda heb gewandeld. En Sociale weerstand als ik heb ingechecked bij jouw Judith als een van mijn Allies.
Het mooie is dat als je bepaalde levels bereikt je extraatjes krijgt. Hier kreeg ik bijvoorbeeld een fysieke opdracht (met handpalmen) waardoor je Fysieke weerstand kunt opbouwen. Je moet dan denken aan kleine opdrachtjes die even kunt doen en die wetenschappelijk onderbouwd zijn. De onderbouwing wordt dan ook meegegeven bij dit onderdeel. En het gaat bij deze handpalmen opdracht om een wetenschappelijk artikel: “Rudimentary Determinants of Attitudes. II: Arm Flexion and Extension Have Differential Effects on Attitudes” van John T. Cacioppo, Joseph R. Priester, and Gary G. Berntson
Zo is er in het Secret Lab bij SuperBetter veel meer informatie over de wetenschappelijke onderbouwing. Elk onderdeel wordt beschreven en is ondersteund met wetenschappelijk onderzoek. Je snapt dat ik nog niet eens op de helft ben en toch al erg enthousiast over de toepasbaarheid.
Ziet er goed uit he! En toch moet ik ook een kritische kanttekening plaatsen. Namelijk ik heb me ooit aangemeld en speel nu toch niet meer. Waar zou dat aan liggen. Ik weet dat ik gestopt ben omdat ik zelf quests moest aanmaken en die lastig/moeilijk kon kopieren. Dus ik moest elke keer de quest opnieuw invullen (ook al was dat iedere keer dezelfde quest). Wellicht raak ik door mijn WillPower boek nu wel weer gemotiveerd om dit spel op te pakken. Maar over dat boek later meer…
Wellicht leuk om toch weer te gaan spelen. Sandra, Erik ik zal jullie binnenkort als Ally toevoegen en Judith jij moet dan wellicht je Ally-schap weer oppakken 😉 We zullen zien!
Groet Marcel
2 BE JAMMED 