Categorie archief: Gastblog
Zo nu en dan hebben we de eer dat iemand anders een bericht plaatst op 2beJAMmed. Super!
Erica Diks op Leersafari [gastblog]
Ha Marcel,
Deze week sprak ik enthousiaste Erica weer eens. Zij is op leersafari geweest! Tijdens het Next Learning Event 2014 op 16 april 2014 heeft zij deelgenomen aan dit leerexperiment. De deelnemers deden tijdens dit congres geen parallelprogramma maar namen actief en intensief deel aan het reguliere aanbod tijdens het event. Ze kregen allerlei opdrachten. Op de website van Leersafari zijn de opdrachten terug te vinden. Zo heeft Erica live geblogd over flipped classroom en pecha kucha.
Ze heeft ook haar ‘jachtbelevenissen’ in een blog opgeschreven. Dit wordt nog op Leersafari gepubliceerd, maar wij krijgen de primeur 🙂
OUR 2bejammed GUEST: Erica Diks
Mijn associatie vooraf bij de leersafari was dat we met een klein gezelschap op ontdekkingsreis zouden gaan. De e-learning-jungle in en dat Marcel en Hans ons als een soort van reisleiders de mooie plekken in die jungle zouden laten zien…….. Maar zo’n soort safari was het dus duidelijk niet! En pas op de terugreis naar huis realiseerde ik me dat op safari gaan niets te maken heeft met op ontdekkingsreis gaan. Op safari ben je op jacht, ben je juist heel gericht, zoek je doelbewust weer verder naar een volgende of meer interessante buit….
Qua reisleiding was het ook niet zoals ik van tevoren, blijkbaar, had gedacht. Niks reisleider die je aan de hand meeneemt en de olifant ongeveer al heeft klaar gezet. We werden meer op safari gestuurd terwijl de reisleiding in het basekamp achterbleef. Hardwerkend, dat wel 🙂
De eerste tekenen dat op leersafari gaan echt wat anders was dan ik dacht, kreeg ik de dag voor de safari. De site was online, er stonden allemaal opdrachten op (!) en ik moest een paar korte opdrachten van te voren maken. Ook zag ik wie er nog meer op safari gingen en ik was – als relatieve beginneling in de e-learning – toch licht geïntimideerd door mijn reisgenoten. Volkomen onnodig zo bleek tijdens de leersafari zelf. De principes van Do-It-Yourself Learning maken een ieder gelijkwaardig.
In het basekamp kregen we van Hans de ‘spelregels’ mee: vooral open zijn, zoveel mogelijk te weten komen, hard werken en deze dag als jouw dag beschouwen. Je bent niet thuis of op het werk, het gaat nu om jou. Vind je iets niet interessant, dan loop je daar weg en ga je op zoek naar wat wel interessant is voor jou. Van die laatste, fatsoen-overschrijdende spelregel, moesten we allemaal wat slikken…… om het vervolgens wel toe te passen op deze dag… bevrijdend.
Samen met Mirjan, mijn safarimaatje, de opdrachten bekeken en er een paar uitgekozen. Het gericht aan de hand van opdrachten werken verwatert wat gedurende de dag, maar dit is niet erg want ook dit is DIY-learning. De focus blijft.
Halverwege de dag vraag ik me af of DIY-learning nu echt zoveel verschil maakt in wat ik deze dag doe. Ik bezoek immers de inhoud/content die ik wil en heb uitgekozen…..maar in de laatste 2 uur en zeker eenmaal weer op terugreis, realiseer ik me dat het wel degelijk heeft uitgemaakt. De mindset van DIY en een safari heeft een zekere vrijheid geboden om op mensen af te stappen, foto’s te maken en vragen te stellen. Ook maakte het bloggen, schrijven en video en foto’s maken dat ik meer gefocust was. Deze focus was wel mijn eigen focus en dat is mooi.
Nooit eerder bij een congres mijn ipad mee gehad en daarop aantekeningen, mindmaps, video’s en foto’s gemaakt tijdens een presentatie. Waardevol ontdek ik, want ik hoor zoveel op zo’n dag dat de kans groot is dat het me weer ontglipt.
…….De leersafari mindset heeft echt bezit van genomen……
Sommige dingen doe ik ook niet deze dag. De spelregel van Hans om, zodra een term, persoon, concept, bedrijf of wat dan ook jou onbekend is, erop los te googlen, probeer ik één keer halfzacht maar ik merk dat ik daar de tijd niet voor neem en het storend vond om dat tijdens een presentatie te doen. Twee verschillende informatiestromen multitasken is wellicht voor gevorderde DIY-learner.
Ook leek me de opdracht om een groepslunch te organiseren met een kleine groepje een leuke…. maar deze bleek voor mij toch (naast spannend natuurlijk) niet te realiseren omdat ik niet wist hoe ik dat moest organiseren en ik er letterlijk ook geen tijd voor had (of nam). Zo’n safari is hard werken!
De leersafari biedt een mooie cover om op mensen af te stappen. Ik laat mijn badge zien, wapper met mijn opdrachtenketting, stel mijn vraag…. en iedereen is bereid om mee te werken. En die bereidheid bij anderen, geloof ik, is er ook zonder die badge.
Zoals Hans zei, DIY heeft te maken met mensen het zetje te geven om meer gefocust te leren.
Deze leersafari is een prachtige zet. En heeft mij heel anders dit congres laten beleven. Deze leersafari samen ondernemen heeft voor mij ook echt waarde gehad. Het kort even sparren, terugkoppelen en elkaar ondersteunen in dit proces en in deze mindset.
Mocht ik een volgende keer alleen zijn op een event dan is het wel handig er een ‘publieke’ opdracht aan te koppelen bv. door mijn collega’s, studenten of leidinggevende ‘produkten’ van dat event te geven. Het delen houdt de focus én de DIY-mindset scherper.
…..En nu heb ik het nog niet eens gehad over wat ik inhoudelijk heb meegenomen uit deze leersafari….
Genoeg trofeeën dus op deze safari. Marcel en Hans DANK!!
Wat een leerplezier! Mooi dat je schrijft: Het delen houdt de focus én de DIY-mindset scherper. Maar waarom heb je daar een ‘publieke’ opdracht voor nodig? Do It Yourself meid en ga bloggen (je schrijft erg leuk) en start weer met twitteren 😉
Bedankt voor je gastblog bijdrage!
Judith
Gastblogger Chris Kockelkoren over Carol Dweck ‘Teaching a growth mindsets’ #motivatie #MLI
Ha Marcel,
Krijg ik zo maar (ongevraagd!) een gastblogbijdrage van onze Chris Ko 🙂 in mijn mailbox. Leuk!
Chris is net als ik ook bezig aan een master bij Fontys, maar dan de master Pedagogiek. Dan heb je wel eens vaker dezelfde thema’s voorbij.
OUR 2bejammed GUEST: Chris Kockelkoren
Beste Marcel en Judith,
Tijdens een gesprek met mijn afstudeerbegeleider Rika Verhoef, heeft zij me gewezen op Carol Dweck, een professor aan de universiteit van Standford. Zij houdt zich al jaren bezig met de studie van motivatie van kinderen. Na het zien van haar presentatie in een conferentie van Young Minds ben ik onder de indruk geraakt van haar onderzoeksresultaten. Ik wilde dit zo snel als mogelijk delen met anderen en dacht aan een gastblog in 2beJAMmed. De tekst is ook onderdeel van mijn masterthesis in wording, dus ik hoop niet dat ik nu deze gastblog moet gaan refereren in mijn eigen thesis…maar dat is zorg voor later 🙂 .
Op een conferentie van Young Minds geeft Dweck (2013) een presentatie over de resultaten van jarenlang onderzoek naar de motivatie en doorzettingsvermogen. Zij heeft onderzocht dat kinderen twee soorten van mindsets kunnen hebben, te weten:
– fixed mindset
– growth mindset
Fixed mindset
Kinderen met een fixed mindset denken dat je een bepaalde hoeveelheid intelligentie hebt en dat je niet verder kunt groeien. Ze willen alleen maar intelligent lijken ten koste van alles, dus zij vermijden uitdagende opdrachten en gaan niet dieper in op de materie. Tenslotte kun je dan alleen maar meer fouten kunnen maken. Daarnaast denken deze kinderen dat als je slim bent, het vanzelf komt. Sterker nog, dat als je voor iets hard moet werken dan ben je dus niet slim. Zij verbergen fouten en zwakten en Dweck omschrijft dit gedrag als het motto van Homar Simpson: “Trying is the first step to failure”. In een onderzoek werd aan deze kinderen gevraagd wat ze zouden doen bij een nieuwe test als ze bij een voorgaande test een slechte score hadden behaald. De meeste gaven aan minder tijd aan het vak te besteden (had toch geen zin) en/of zouden gaan “cheaten”.
Kinderen in deze mindset hebben de neiging om snel op te geven en defensief gedrag te vertonen. Ze raken verveeld, geven leraar of studiemateriaal de schuld van hun falen.
Growth mindset
Kinderen met een growth mindset geloven dat de talenten en mogelijkheden kunnen groeien als je hard werkt en veel oefent. Zij genieten van het vele werk en dat geeft hun het gevoel dat ze iets leren. Deze kinderen nemen uitdagingen aan en zien tegenslagen als een vanzelfsprekend onderdeel van het leren. Ze leren dat het confronteren met fouten en zwakten een bijdrage levert aan het leerproces. Ook zij werden gevraagd wat ze voor een volgende test zouden doen als de voorgaande test een slecht punt had opgeleverd. Zij gaven aan dat ze nog meer uren in het vak zouden stoppen en nog harder zouden leren voor de toets.
Mindsets zijn beïnvloedbaar
Maar veel interessanter is dat Dweck (2013) aangeeft dat deze mindset kan worden beïnvloed. Afhankelijk van de beloningen die de kinderen krijgen kan een kind een mindset aannemen. Beloningen die de score koppelen aan hun intelligentie zetten kinderen in de fixed mindset modus. Kinderen waarbij de beloning wordt gekoppeld aan het proces (harde werken) zet hen in de growth mindset. Terwijl vele jaren verteld is dat je kinderen moet belonen voor hun werk, blijkt dat een verkeerde beloning averechts kan uitpakken. Beloning van de score in combinatie met de intelligentie van kinderen stopt (remt) het leerproces, terwijl belonen van de score in combinatie met het proces (harde werken) stimuleert het leren.
Als je dit doorvertaald naar de uitvallende studenten die verveeld zijn en afhaken dan moet je anders gaan beoordelen. We moeten niet beoordelen met onvoldoendes maar met een NOT YET. Dit betekent: je bent er nog net niet, maar je zit op de goede weg. Geen punten van 1 t/m 5 of 10, of narratief (zeer slecht, slecht, onvoldoende) voor taken die nog niet voldoende zijn. Volgens Dweck stoppen we met dit soort beoordelingen het leerproces en geven we hiermee het verkeerde signaal. Vanaf nu zouden onvoldoendes moeten worden vertaald in NY (Not Yet) in plaats van NV (Niet voldaan) of nog demotiverender: een onvoldoende geven in de vorm van een cijfer.
Serious gaming
Je voelde hem waarschijnlijk al aankomen …. mijn onderzoek gaat immers over gaming. (Serious) Gaming stimuleert de growth mindset. Gamers tonen vaker de elementen van een growth mindset, zij blijven doorgaan totdat de oplossing is gevonden en geven niet eerder op. Sterker nog, ze willen meer en uitdagendere opdrachten (McGonical, 2011). McGonical beschrijft dat gamers stoppen met spelen als er geen uitdaging meer is en ze niets meer kunnen leren. In (serious) games wordt namelijk ook het proces vaak beloond en niet de intelligentie en je krijgt constante feedback over hoever je in het proces bent gevorderd. Dit past dus bij het verhaal van Dweck. Meer en meer redenen om meer gaming in het onderwijs toe te gaan passen.
Filmpje duurt maar 23 minuten
Dank je wel Chris voor deze gastblogbijdrage. Dweck (en McGonical ook 😉 ) is al vaker in ons blog besproken. Tijdens een workshop breinleren heb ik voor de eerste keer kennis met haar gemaakt. En in mijn paper over Social Learning had ik in de eerste concepten ook een gedeelte over fixed en growth mindset opgenomen, dit is later door de reviewers gesneuveld 😉 Maar gelukkig heb ik nog dit platform, zie mijn paper en zout blog.
Succes verder met je thesis. En natuurlijk moet je dit blog opnemen in je referentielijst! 🙂
Judith
Al doorklikkend kwam ik uit op de Think & be happy website. Weer een pareltje over flow, creativiteit en leren en inmiddels toegevoegd aan mijn RSS-reader.
Open of gesloten? De ICT Draait Door
Ha Marcel,
Wat leuk dat ik als 1e vrouw mocht aanschuiven bij De ICT Draait Door. Na de 1e DIDD-uitzending had de redactie nu het thema ‘open of gesloten’ gekozen voor deze 2e uitzending. Jij had als tafelheer samen met gastheer Chris Kuijpers eerst docent Vincent van der Meer aan tafel om te praten over privacy, de NSA-affaire. Daarna mocht ik samen met Roel Janssen aanschuiven. Roel is student van de faculteit ICT en was aanwezig bij de presentatie van het MOOCZI-project tijdens Kennis in Bedrijf. Na mijn verhaal over Creative Commons begon hij over GPL …euh? Ik wist niet wat het was, nu wel 🙂 GPL is een soort CC voor software, het betekent dat je de broncode vrij geeft bij het beschikbaar stellen van software. We hadden een leuke discussie die we voortgezet hebben aan DIDD-tafel. Na de opname hebben we Roel gevraagd of hij bereid was nog een gastblogje te schrijven. Dat was hij 🙂
OUR 2bejammed GUEST: Roel Janssen
Wanneer Zuyd Hogeschool een MOOC zou aanbieden waarbij de inhoud ervan onder een copyleft licentie valt, zou ik dat zeer waarderen. Vooral in de ICT, waarin dingen snel lijken te veranderen, is het van uiterst belang dat ook lesmateriaal snel aangepast kan worden zodat het inspeelt op de laatste ontwikkelingen binnen het vakgebied. Een “gesloten” (copyright) licentie zou betekenen dat Zuyd Hogeschool het materiaal niet wilt delen omdat er iets (economisch belang?) belangrijker is dan het delen van kennis. Naast het probleem dat Zuyd Hogeschool nooit alle ontwikkelingen in de specifieke vakgebieden kan volgen, en daarmee nooit perfect lesmateriaal kan maken, geeft een copyright licentie geen goede betrokkenheid bij de samenleving weer.
Welke licentie er precies gekozen wordt om lesmateriaal te publiceren maakt in eerste instantie niet zoveel uit. Wanneer de licentie toelaat dat anderen erop verder mogen bouwen (afgeleid werk), dan kan het lesmateriaal met de tijd mee. Wanneer Zuyd Hogeschool toelaat dat lesmateriaal ook door andere educatieve instellingen gebruikt mag worden, geeft dat aan dat men vertrouwen heeft in het lesmateriaal en een doel nastreeft dat breder is dan economische belangen. Dit zou een enorme vooruitgang kunnen betekeken voor de samenleving.
Om ervoor te zorgen dat de kennis toegankelijk blijft voor iedereen zou het handig zijn als de gekozen licentie zichzelf beschermt: Een wijziging op het materiaal mag uitsluitend onder dezelfde licentie uitgegeven worden.
Om er zeker van te zijn dat het lesmateriaal naast de licentie ook daadwerkelijk zo “open” is, moet er een afweging gemaakt worden in welk formaat het lesmateriaal aangeboden wordt. Wat ik vaak tegenkom in de “Free Software Society” is dat documentatie wordt aangeleverd in zowel PDF als het oorspronkelijke formaat waar het in geschreven is (vaak is dit TeX of een afgeleidde versie ervan). Het formaat dat vaak voor het huidige lesmateriaal gebruikt wordt speelt hier niet goed op in. De Microsoft-formaten DOCX, XLSX, PPTX zijn niet toegankelijk voor iedereen omdat de enige programma’s die deze documenten (fatsoenlijk) kunnen openen programma’s zijn die niet vrij zijn. Het portable document format (PDF) daarintegen is een uitstekend formaat om in te publiceren omdat het gelijk is voor iedereen.
Pas wanneer elk element van de MOOC (voornamelijk licentie en het publicatieformaat) inspeelt op een samenwerkende wereld, kan er samen gewerkt worden aan het perfectioneren van de MOOC.
Thx Roel! Er zijn nog meerdere aspecten van ‘open’ te benoemen zo is open niet synoniem aan gratis en altijd beschikbaar en toegankelijk voor elk niveau. Als we al eens beginnen met open licentie en open format dan maken we al stappen in de richting van open education! Van 10-15 maart is er nog meer aandacht voor OE tijdens de Open Education Week!
Meer over open (en gesloten 😦 ) in DIDD2! (let ook even op het t-shirt van Roel ;))
In deze aflevering:
- Nieuws van de dag: Kickstarter [0:00-2:20] zie meer op dit blogbericht over het kickstart-initiatief voor Zuyd-projecten
- Privacy (NSA-affaire) [2:20-11:55]
- Minute of fame : VRRROOM [11:55- 13:35] zie meer hierover op het blogbericht over Virtual Reality Rehabilitation Room
- Kennis delen (Open Education, MOOC’s) [13.35-23.35]
- Bloopers [23.35-24:07]
Leuk hè die pijl voor mijn gezicht 🙂
gegroet,
Judith
Free choice of social media as a didactic tool
Marcel,
Vorige week had ik even een ontmoeting met Daniel Michaud Maturana, docent Spaans van de Hotel Management School Maastricht. In de nieuwsbrief van de Hotelschool had ik gelezen dat hij een presentatie had verzorgd tijdens het e-learning symposium van LLAS, Centre for Languages, Linguistics and Area Studies ( University of Southampton). Ik was verrast over zijn onderwerp: ‘Free choice of social media as a didactic tool’. Een jaar geleden heb ik namelijk met taaldocenten van de Hotelschool ons TPACK-spel gespeeld. Daniel was een kritische speler, die vele vraagtekens zette bij de social media tools die ter sprake kwamen. Blijkbaar werd hij toch zo getriggerd dat hij aan de slag is gegaan met zijn studenten Spaans 🙂 .
Verschillende groepen studenten heeft hij het afgelopen jaar met een vrije opdracht het web opgestuurd: ‘zoek tools om Spaans te leren’. Hij was verrast door de studenten. Hoe goed zij de gevonden tools konden beoordelen, en ook kritisch waren op hun privacy. De studenten moesten de tools beschrijven, reflecteren op hun eigen leerproces. Dit alles beschreven zij in een Word-document dat ze in Blackboard moesten uploaden (ja, ik heb gezegd dat hiervoor ook andere -meer social media-achtige oplossingen- voor te gebruiken zijn 😉 ) en vervolgens moesten zij hierover een presentatie verzorgen. De student als docent. Daniel vond het positieve effect dat deze zelfsturing op het leerproces van de student had, opzienbarend.
Het congres in Southampton was een eye-opener voor hem. Zijn benaderingen van zelfgestuurd leren, maar ook ontwikkelingen als open access sloten aan bij ervaringen van de collega’s die hij op het congres ontmoette.
Daniel wil meer onderzoeken; binnen Zuyd … internationaal… Ik heb hem gewezen op het programma Zuyd Innoveert. Daniel wil zijn ervaringen graag delen. Interesse in zijn presentatie? Mail hem. We horen vast meer over hem.
Hieronder de samenvatting van zijn presentatie tijdens het e-learning symposium van LLAS, Centre for Languages, Linguistics and Area Studies ( University of Southampton).
Free choice of social media as a didactic tool
Daniel Michaud Maturana
The aim of this contribution is to discuss the results of research into the use of social media by students of Spanish who were asked to decide on their own which sources to use. The hypothesis was twofold: (i) students would practice their Spanish by interaction with Spanish speaking people from the countries of their choice and (ii) students would become more aware of their own learning process.
During the ten week course two groups of students (A2/B1 level) were asked to use social media and write a short report of their experiences every week. They were asked to choose a different source every week. During the lessons, time was reserved to discuss their experiences.
The results offer more useful information than expected and five principal conclusions:
- Students are able to classify the different types of sources in the category “just for practice”, “things to learn now”, “too difficult but interesting to visit later”.
- Students look for different kinds of sites: remedial teaching (apps/babble/lesexpres), free conversation (italky/skype/twitter and even dating sites), for movies (youtube) and for other cultural themes (music or travel sites).
- Students prefer to chat not only with people they already know from holidays or people they met during an exchange or internship, but also with strangers. The people they contacted were not only native speakers but also students of Spanish from other countries. This means that students do indeed practice their communicative competencies, but that, at the same time, they may receive incorrect input.
- Students have different opinions about ethical questions, for example whether it is acceptable or not to use “dating-sites” to practice a language.
- Students are highly positive about the use of free choice of sources and they consider the weekly reports an effective way to reflect on their activities.
During this presentation we will first of all explain the research design; secondly, we will present a classification of the different kinds of experience; and thirdly, we will discuss the advantages of this specific use of social media in comparison with the use of pre-determined social media sources. Finally we will discuss the possibilities of international social media cooperation between students at different institutions.
Bibliography
Thomas, M. 2009. Handbook of research on Web 2.0 and second language learning. Hershey, PA: Information Science Reference
Oxford, R.L. 2011. Teaching and researching language learning strategies. Harlow: Longman
Muchas gracias, Daniel!
Buena suerte!
Adiós,
Judith
Mediarijk! #fontysmwmr
Hallo Marcel,
Chris Kockelkoren en Ankie van de Broek zijn goed bezig hun (en jouw) verhaal over de minor Digicoach The Game overal te vertellen. Zo heeft Chris tijdens de Conferentie Mediawijs Mediarijk een sessie verzorgd over de minor Digicoach @ De Nieuwste Pabo. Biblio- & Edublogger Daniëlle Quadakkers werkt bij Fomec (Fontys Onderwijs en Media Expertise Centrum), en had deze sessie aangeleverd bij de organisatie 🙂 Natuurlijk heeft zij ook al geblogd over deze succesvolle bijeenkomst.
Chris heeft voor ons een gastblogje geschreven
OUR 2bejammed GUEST: Chris Kockelkoren
De conferentie werd geopend door Nienke Meijer (voorzitter CvB) die in haar presentatie de nadruk legde op de veranderende toekomst waarvoor we studenten opleiden. Het gaat om onderwijsinhoud en niet specifiek over mediagebruik. Volgens haar moet de focus liggen op veranderingen en experimenten. Daarvoor heeft zij de Deming-circle aangepast naar TRY (experimenteren)-DO (ontwerp interactie)-ACT (creëer rijke omgeving )-Check (toets resultaten en leer).
Zij werd opgevolgd door de keynote spreker Pedro De Bruyckere. Hij is onderzoeker en pedagoog aan de Arteveldehogeschool in Gent en verdiept zich al jaren in de leefwereld van jongeren. Hij doceert aan de universiteit van Antwerpen over authenticiteit in het onderwijs. Helaas heb ik door parkeerproblemen 😦 deze sessie moeten missen. Ofschoon deze is opgenomen, is deze alleen voor Fontys-medewerkers beschikbaar. Van toehoorders heb ik begrepen dat hij in zijn keynote een aantal onderwijsmythen ontkrachtte waarbij hij specifiek inging op het feit dat volgens hem studenten echt niet anders leren dan vroeger. Maar je moet deze generatie studenten wel weten te boeien. *)
Daarna waren er twee keer drie parallelsessies. Ankie en ik zouden één sessie hebben Serious Gaming in het onderwijs. We zoomen dan in op de minor Digicoach the Game die samen met Marcel is ontwikkeld en waar Judith ook aan heeft meegewerkt. Deze minor heeft dit jaar de tweede plaats op de Fontys Onderwijsprijs gewonnen. Maar door omstandigheden waren Ankie en Marcel verhinderd en heb ik alleen de presentatie gedaan. Ik had aangegeven dat ik 60 personen in 2 sessies zou doen, maar bleek dat er maar één workshop zou zijn. Het was een spannende aangelegenheid, want ik was vooraf al helemaal “uitverkocht” en dat schept verwachtingen. Er waren ook nog meerdere mensen die niet naar binnen dachten te kunnen (bleek achteraf), jammer.
In eerste instantie heb ik verteld wie ik ben, wat Digicoach the game is en heb het filmpje laten zien van het eindresultaat van deze minor: een onderwijsdag voor de docenten van de Nieuwste Pabo met de focus op 21st century skills. Hierin kun je al zien hoe enthousiast docenten en de studenten zijn bij de game die die dag werd gespeeld. Daarna heb ik gefocust op de voordelen van interactie in het onderwijs en specifiek de voordelen van serious gaming en al een deel van mijn eigen master-onderzoek hierover prijsgegeven. Daarna heb ik aangegeven wat belangrijk is bij de ontwikkeling van een game en ook hoe je het beste kunt starten met de ontwikkeling hiervan. Marcel heeft een game gekocht dat veel weg heeft van het TPACK-kaartspel. Alleen in dit spel kun je spelenderwijs nadenken over de inzet van GAMING in je onderwijs. Voor de mensen die dat willen, zijn we best bereid een workshop te geven.
Serious gaming is ICT, een mythe die weg moet…
Veel mensen geven aan vaak niet te beginnen met gaming omdat ze geen verstand hebben van ICT… raar. Een bordspel zoals trivial pirsuit, ganzeborden kun je hiervoor ook heel goed gebruiken en (sterker nog) de hele game van Digicoach is bijna 100% op papier. Dus laat dat je niet weerhouden, maar natuurlijk zijn er ook digitale games.
Niet zeggen, maar doen
In de woorden van Nienke Meijer: TRY-DO-ACT heb ik de bezoekers getrakteerd op een serious game. Want als je het zelf ervaart, dan zie je wat een serious game teweegbrengt. Het is fantastisch om te zien hoe iedereen dan aan het begin sceptisch is, maar eenmaal gestart niet meer zijn te stoppen. Zelfs de niet-gamers (zie slides voor stemmen), waren niet meer te stoppen. Op het einde heb ik echt 3 tot 5 minuten nodig gehad om de mensen te stoppen en aan te geven dat ik wilde afronden. Dat zag je ook bij de minor Digicoach. Het gaat de studenten dan niet om het eindpunt (extrinsieke motivatie) maar om te komen tot een mooi en goed eindproduct (intrinsieke motivatie). Dat ze intussen meer leren dan het aangeboden materiaal, is geweldig om te zien. Het woord voor de docenten is: “durf los te laten”.
Via Fontys zijn de materialen alleen voor de docenten van Fontys beschikbaar, maar één van de pijlers van Zuyd is OPEN, dus Ankie, Marcel en ik hebben alle materialen beschikbaar voor belangstellenden. Onderstaande materialen zijn via deze link te downloaden:
- Docentenhandleiding van Minor digicoach the game (incl. beoordelingsmodel dat voldoet aan de huidige eisen op het gebied van toetsen en assessment)
- Alle quests in deze game
- Spreadsheet waarmee beoordelingen kunnen worden vastgelegd
Kortom het was een succes en mensen waren geïnspireerd geraakt en ook werden gestimuleerd om te beginnen is duidelijk als je hun anonieme stemming ziet. De vragen die zij stelden tijdens de sessie via Shakespeak zijn via dezelfde link te bekijken.
Judith, je vroeg tijdens het twitteren of een dergelijke dag iets voor Zuyd was… nou gezien deze reacties van Fontys-docenten denk ik dat zo’n dag collega’s kan inspireren en motiveren om te innoveren.
Groet, Chris
Eén van onze spellenkasten 🙂
Dank Chris! Deze week gaan we samen het verhaal over Minor The Digicoach vertellen, tijdens de International Week van de Faculteit IBC Zuyd. Daarvolgt vast nog wel een blogje over, hè Marcel? 😉
*) Omdat ik student ben bij Fontys heb ik wel rechten om deze opname te bekijken 🙂 dat heb ik dan ook gedaan. Pedro De Bruyckere volg ik al langer via twitter en zijn blog X, Y of Einstein staat in mijn RSS-reader. Ook zijn boek Jongens zijn slimmer dan meisjes, en andere mythes over leren en onderwijs heb ik thuis. Hetgeen hij vertelt is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek dat maakt zijn verhaal ook interessant voor mijn MLI-medestudenten. Naast dat je studenten moeten weten blijven boeien vertelde hij dat herhaling, emotie en verwerking de meeste effecten op leren heeft. Dat feedback een goede invloed heeft op het leereffect is inmiddels in diverse onderzoeken bewezen maar een goede relatie tussen docent en student heeft minstens zoveel invloed. Uiteraard heeft ook de rol van ICT een plaats in zijn verhaal. Jongeren zijn niet meer offline of online, ze zijn inline, de beide werelden lopen inmiddels vloeiend in elkaar over. De school blijft belangrijk voor hen als ontmoetingsplaats, ook al zitten ze naast elkaar op een schermpje te kijken. Hij heeft het over de ‘dual channel ‘ theorie, beeld speelt naast taal inmiddels een grote rol bij leren van jongeren (YouTube is de belangrijkste tool voor jongeren). Big data (learning analytics) gaan heel belangrijk worden in het onderwijs.
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 