Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
It’s all in the game
Hi Marcel,
Je hebt de laatste dagen diverse game-blogs gepubliceerd waarop ik even wilde reageren.
Het bericht over het prijzengeld van DOTA2 had ik in het weekend voorbij zien komen. Je kunt altijd nog een carrière-switch maken 😉 Benieuwd of dit zo groot wordt dat ook nerds met bord op schoot naar (e-)sport gaan kijken.
Leuk ook dat je me voorgesteld hebt aan Roland van Blue Tea. Ik heb hem even via LinkedIn gezocht, gevonden en connected 🙂 Leuk bedrijf lijkt het me. Hun blog inmiddels toegevoegd aan mijn Feedly, zo blijf ik op de hoogte. Zouden ze ook niet iets kunnen betekenen voor onze nieuwe open leeromgeving – ruimte? 😉
Student Sander van de katalysatorgame ken ik natuurlijk al van De ICT draait door. Leuke opdracht en al goed uitwerkt. Je vroeg me even met je mee te denken, dat wil ik graag doen.
Het uiteindelijke is doel is een spel te ontwikkelen waarmee je, wat voor community dan ook (ouders, studenten, professionals) probeert levendig te houden. Nu heb ik in het kader van mijn onderzoek veel gelezen over communities. En veelal worden termen als netwerken en communities door elkaar gebruikt, dus citeer ik even uit eigen onderzoek 🙂
Leernetwerken, community of practice, learning communities, professionele leergemeenschapen zijn allemaal vormen van sociale structuren waarbinnen de nadrukt ligt op de relaties en interacties, het kennis delen en het gezamenlijk oplossen van problemen (Sloep et al., 2011; Wenger, Trayner, & de Laat, 2011). Afhankelijk van de grootte, de gedeelde drijfveren, de persoonlijke relaties, de samenstelling of de te bereiken doelen wordt het een community dan wel netwerk genoemd (Wenger et al., 2011). Volgens Wenger et al. (2011) benadrukt het concept community het samenwerken aan een gedeeld kennisdomein of probleem, terwijl bij het concept (leer)netwerken de nadruk ligt op relaties en interacties. Communities en netwerken zijn niet elkaars tegengestelden, zij zijn complementair, wanneer zij samen vallen kan social learning optimaal plaatsvinden (Wenger et al., 2011). In dit onderzoek wordt de term ‘netwerk’ gehanteerd waarbij het uitgangspunt is dat iedereen in het netwerk een gelijkwaardige bijdrage levert, er geen rangorde is en dat competentieontwikkeling van de deelnemers expliciet aandacht heeft.
Het spel zoals nu vormgegeven zie ik nog niet als een katalysator voor een community tussen professionals of ouders. Het is erg onderwijskundig opgezet, het heet niet voor niets Feedback, the game. Het lijkt me een leuk spel om eens uit te proberen. Zoals je weet heb ik mijn laatste MLI-module in game-vorm gespeeld. Daar kregen we ook feedbackkaarten, maar dat werkten nog niet echt goed. Ik denk dat de elementen uit het spel van Sander ook voor Ankie en Henderijn inspirerend kunnen zijn. Voor Sander de tip om eens op de site van Feedbackfruits te kijken. In de programma worden studenten ook uitgedaagd om feedback te geven waarmee ze badges kunnen verdienen.
De eerste stap voor een motivation game is gezet. Zoals je al zei, het is work-in-progress. Een ‘katalysatorgame’ is een hele uitdaging. Uit onderzoek en ervaring 😉 blijkt dat niets zo moeilijk is dan om een online community levendig te houden. Zoals ik het zie draait het in een community om de relatie en interactie. Leden moeten het waardevol vinden om eens te komen kijken en een bijdrage te leveren. Dit zijn vaardigheden die ondanks de sociale netwerken als Facebook toch niet voor iedereen gemakkelijk zijn. Om in een online netwerk te participeren, heeft ook iets te maken met je open (en daardoor kwetsbaar) op te stellen. Veelal zijn er moderatoren actief die leden motiveren om ook hun bijdrage te leveren. En ik denk dat deze er voorlopig moeten blijven om te faciliteren, te inpireren en te stimuleren. Het zijn ‘social learning skills’ die je volgens mij met de ‘katalysatorgame’ moet proberen te stimuleren. Het participeren in online (learning) communities vraagt immers om nieuwe toolset, mindset en skillset. Skills als een bepaalde mate van openheid en intimiteit om een online relatie op te bouwen, maar ook een ‘open source style of thinking’ waardoor het vrijelijk delen van kennis en ervaringen plaatsvindt, een proactieve houding. Ook het kunnen cureren van informatie is een belangrijke vaardigheid: het snel informatie kunnen scannen, verwerken en delen met anderen. En gebruik leren maken van de meedenkkracht van anderen, vragen durven stellen.
En vergeet vooral het offline niet. Wat ook offline spelletjes zijn heel leuk 🙂
Heb ik je hiermee weer een stapje verder gebracht?
Judith
by-nc-nd Will Lion
Pencil vs Pixel. De nieuwe open leeromgeving – ruimte?
En, Marcel, was het artikel Sustaining user engagement with behavior-change tools de moeite van het lezen waard? Zoals ik het nu begreep gaat mijn Up3 mijn gedrag nog niet zo veranderen, hiervoor moet ik later het duel met Ankie dan maar aangaan 😉
Ik ben ook wel benieuwd naar dat 2e artikel waar je het over had, over intractief samenwerken mbv devices voor onze open leeromgevingsruimtes (de klaslokalen van de toekomst). De laatste dagen las en zag ik daar mooie voorbeelden van, die misschien ook eens de moeite waard zijn om uit te proberen bij Zuyd (leuk innovatieproject tussen ICT en PABO ;)). Ik ben een paar maanden geleden naar het iXperium in Nijmegen geweest, jij was een paar jaar geleden bij het oudere broertje (of zusje) iXperium in Arnhem. Vele devices hebben ze daar om samen met basisscholen te experimenteren. Het Pencil vs Pixel – project waarover ik gisteren las gaat weer een stapje verder. Op Strijp-S, de oude Philipsterrein in Eindhoven heeft ontwerpstudio KNOL op uitnodiging van School Around (een 2jarig onderwijsvernieuwingsprogramma van SintLucas (v)mbo en MU Play and Learn) een 4D-klaslokaal gecreëerd. Pencil vs Pixel is het eerste project van School Around. Van hun website:
In mei en juni 2015 hebben twee klassen studenten van het SintLucas in verschillende settings hier onderwijs gevolgd, variërend van 100% analoog tot 100% virtueel. Elke fase representeerde een potentieel toekomstscenario voor het onderwijs. Behalve een designonderzoek naar de schoolklas van de toekomst, is Pencil vs Pixel een sociaal-psychologisch onderzoek.
Ook de andere School Around projecten zijn zeer de moeite waard om te volgen, zeker voor MLI-studenten. Als ik geweten had dat dit project bezig was op zo’n korte afstand van mijn opleiding, dan had ik meer hiervan in mijn toekomstscenario Verblijven kunnen verwerken. Ik zou zeker de huidige MLI-studenten adviseren om ter voorbereiding van LA4 dit programma eens te bekijken.
Het maakt me wel nieuwsgierig om daar eens een kijkje te gaan nemen. Leuk voor een 2beJAMmed inspiratiedagje, vind je ook niet?
Trouwens, iets anders, maar ook interessant voor open flexibele leeromgevingen om samenwerking te bevorderen is dit meubilair: the rolling desks. Snap niet dat niet in elk klaslokaal staat. Altijd dat geschuif met tafels en stoelen. Briljante oplossing.
Judith
My Jawbone Up3
Hi nerd 🙂
Mooi dat je nu eindelijk je Healbe GoBe heb! Benieuwd of deze je ‘body ook echt goed managed’ 🙂
Ik was ook al langer aan het kijken naar een slimme activity/health tracker. Aan die 2 jaar MLI-studie zijn ook de nodige extra kilo’s blijven hangen. En aangezien ik niet zo’n sterke discipline heb, wilde ik proberen wat gezonder te gaan leven met ondersteuning van zo’n slimme armband. En weet je wat ik nu voor mijn verjaardag heb gekregen? Haha. De Jawbone Up3! Die Heabe GoBe van jou vind ik eerlijk gezegd niet zo elegant. Dat vond ik de Fitbit ook niet. Deze vond ik meer op een smartwatch lijken, en ik wilde niets om mijn pols met tijdsaanduiding of notificatiemeldingen. Ik heb lang getwijfeld tussen een Fitbit en Jawbone. Heb veel reviews gelezen, daar werd ik niet veel wijzer van. Het is net zoals Apple vs Windows. Je hebt voor- en tegenstanders. De ideale wearable is er niet. Ik heb Liesbeth Mantel nog om advies gevraagd. Zij adviseerde de Fitbit. Maar ik ben toch voor het mooie design van de zilvere Jawbone Up3 gezwicht. .
Vanmorgen heb ik ‘m om gedaan en uitgezocht hoe zo’n ding werkt. Ik heb nog nooit met zo’n gadget gewerkt. Ik kwam tot de ontdekking dat ie niet werkt via mijn (oude) iPhone 4 (pas vanaf de 4S), maar gelukkig heb ik nog een iPad Air 🙂 Volgens de beschrijving gaat de batterij van de armband 1 week mee. Het opladen gaat via een slimme magnetisch USB-kabeltje, dat zou ik 1 x per week 1 uur moeten doen. Ik snap nog niet helemaal precies hoe het werk. Ik heb me wat doelen gesteld. Voorlopig al mijn activiteiten nog maar even op privé gezet. Ik kan lid worden van de Jawbone community, een team vormen of duelleren 🙂 Ik ga in eerste instantie de stijd maar eens met mezelf aan.
Als ik beter weet hoe al die registraties van mijn activiteiten, voeding, hartslag en slaapritme werken, kom ik weer terug bij je. Benieuwd ook hoe dat geadvanceerd slapen bevalt! Voorlopig voel ik zo nu dan een trilling aan mijn pols. Geen idee wat deze slimme armband me nu wilt zeggen, maar hij is wel mooi hè?
Judith
De bloemen van Zuyd #blimageNL
Het is vakantie! Een periode van contemplatie. De bedoeling was om de komende 2 weken even wat afstand te nemen van sociale media om wat tot rust te komen. Je weet Marcel, dat me dat nog niet zo lukte om afstand te nemen. Ook niet van Twitter. Vanwege de vakantietijd is het op Twitter ook wat stiller en vallen sommige tweets me nu meer op. Zo zag ik het initiatief van Frans Droog voorbijkomen. Hij daagde edubloggers uit om vanuit een beeld te bloggen over onderwijs om zo meer onderwijsmensen tot (meer) bloggen over te halen. Een initiatief naar mijn hart. Via #blimageNL kwamen al mooie verhalen voorbij. Zo las ik de (o zo herkenbare) MLI-worsteling van Karin nav een foto van een rups. En van Hartger Wassink een prachtig verhaal over een juf die je elke kind gunt.
…….
Zou ik ook ……?
Mmmmm
Of laat ik het voorbijgaan?
Maar bloggen is zo leuk, ik word er blij van.
Het kost me ook tijd.
Kom, lees eens een boek. Poets je huis. De tuin heeft ook wel een onderhoudsbeurt nodig.
Het is vakantie!
……
Maar in mijn hoofd nog niet. Het kost me moeite mijn werk en studie los te laten. Het waren 2 intensieve masterjaren met een pittig laatste half jaar. De afgelopen weken stond in het teken van zelfrecteren. Ik moest als afronding van de MLI aantonen wat ik geleerd heb, en hoe dat gevolgen heeft gehad voor mij en mijn werk. Het was heerlijk om van iedereen te horen dat ik zo goed bezig ben.
Maar…, piekerde ik …. als ik zo alleen bezig ben met de rol van social learning mbt mijn idealistisch beeld over wat goed onderwijs voor Zuyd is, ben ik dan wel goed bezig?
Moest ik hierover wel gaan bloggen? Bij welke foto dan?
Toen kwam Ilse. Zij daagde mij via een DM-tweet uit. Ik had nu toch tijd genoeg, twitterde ze. *Haha* Zij had 3 mooie natuurfoto’s van haar zelf toegevoegd. Ik was gebiologeerd door de foto van de zonnehoed met de fragiele spinnenragdraden. Dit moest gewoon het onderwijsblog worden over het Bloemmodel, jouw bloemmodel, ons bloemmodel.
CC0 IlseMeelberghs
Het is inmiddels bijna 3 jaar geleden dat jij op het whiteboard tekende hoe de ondersteuning van ons I-team voor Zuyd eruit moest komen te zien. Jij zag het als een bloem met het I-team in het hart en de ICTO-verantwoordelijke uit de faculteiten als blaadjes erom heen. Elke faculteit zou 0,4 fte vrij maken om bezig te zijn met ict in het onderwijs. Dan zou 0,2 fte betaald worden door de faculteit en 0,2 fte uit centraal worden gefinancieerd. De centrale middelen zouden worden ingezet voor open kennisdelen rondom ict in het onderwijs, zodat we samen zouden leren, voorbeelden delen: successen maar ook de worstelingen. De facultaire ICTO-verantwoordelijke zouden bij elkaar inspiratie op doen en hun collega’s in de faculteit weer op weg helpen. Een mooie droom. Een visie die wij als I-team nog steeds overal verkondigen. Het bloemmodel zou het meest ideaal zijn. Dan worden uren geoormerkt als uren voor ict in het onderwijs. Het is nog niet tot bloei gekomen. Toch lijkt het alsof de zaadjes die we al jaren aan het rondstrooien zijn, een beetje beginnen te ontkiemen. Ik lees en hoor over initiatieven met pools van onderwijskundigen, blended learning teams, instructional design teams. Ze zijn er nog niet maar zou het dan toch …. ?
We hebben natuurlijk al vele draadjes lopen naar de Ankies, Chrissen en Marcellen van Zuyd. Die draadjes zijn ragfijn maar sterk. We zoeken elkaar elke keer wel weer op. Wij laten die ‘duizend bloemen wel bloeien’. Dat is onze kracht. En ook de Evelienen, Ayks, Teuns, Didies, Jolienen, Ilsen, Erica’s, Pieters, Barbara’s en Dominiquen van Zuyd willen wel. Ze hebben het me zelf gezegd en gevraagd. Dus na de zomervakantie ga ik toch weer proberen (ondanks dat er geen formele uren en opdracht voor is) aan de slag om die learning community van docenten rondom ict in het onderwijs te vormen. Een professionele leergemeenschap van Zuyd docenten die open en online hun kennis en ervaringen gaan delen rondom didactische inzet van ict in onderwijs. Met behulp van sociale media natuurlijk! Professionals ontwikkelen zich met Zuyd!
Ik zie die bloemen. Met die ragfijne maar sterke draden van verbinding. Prachtig beeld. Dank je Ilse!
Ik ga niemand uitdagen. Het is vakantie. Jullie hebben het verdiend! Maar geef wel 3 foto’s van de laatste 3 verre reizen (Nepal – USA – Indonesië) die ik gemaakt heb. Mocht je inspiratie hebben 🙂
Judith
#Blimage is een samentrekking van de woorden ‘Blog’ en ‘Image’ en is verzonnen door @amyburvall.
#blimageNL is de Nederlandse variant, geïnitieerd door Frans Droog
Technology versus Humanity
Gisteren heb ik dit filmpje al via Twitter gedeeld. Misschien heb je het al gezien, Marcel? Ik vond het de moeite om het ook op te nemen in mijn buitenboordbrein.
via blog van futurist Gerd Leonhard
Hij schetst een toekomst die we ons wellicht nu niet kunnen of willen voorstellen. “Data is the new oil”, zegt hij. Wat betekent dit voor ons om in zo’n wereld te leven? Ik heb er al eens over geblogd nav de film Her en het boek De Cirkel van Dave Eggers. Leonhard heeft gelijk als hij zegt dat we veel meer discussie moeten hebben over de normen en waarden die veranderen (of niet) door de technologie. Nadenken over wat ons te wachten staat:
Datawars & Privacy
Exponentiality
Transhumanism
Singularity : Heaven or Hell
The Internet of Things
Artificial Intelligence
Towards Abundance
Digital ethics
Ego to Eco
Algorithms to Humarithms
Digital Obesity
Sustainable Capitalism
Networked Society
Robot Love
Judith
2 BE JAMMED 