LA4 The Challenge. An epic win?


Hi Marcel!

Als gamer, gamemaster én 2B PhD weet jij alles van de kracht van belonen, badges om iemand gemotiveerd te krijgen. Zoals je weet was één van de laatste leerarrangementen van mijn studie in een spelvorm gegoten. Als student krijg ik als afronding van een LA een feedbackformulier. Zoals je weet kan ik het niet laten om LA’s ook als I-adviseur te evalueren 🙂 Voor de andere LA’s heb ik die voornamelijk op mijn studieblog Joule4Jou geschreven. Wellicht dat jij als game-expert 🙂 dit blog nog kan aanvullen met wat tips voor de gamemasters? Vandaar dat ik de evaluatie van LA4 op ons blog post. Daarnaast toonde jij veel belangstelling voor mijn game-ervaringen met dit LA. Natuurlijk ook omdat ‘onze’ Ankie één van de gamemasters en initiatiefneemster hiervoor was!

Uit de evaluaties van mijn voorgangers bleek dat LA4 wel enige vernieuwing nodig had. Dat hebben ze gedaan! Zie deze vette pitch van de gamemasters hoe ze dit hebben aangepakt

Vooraf kregen wij, tweedejaars studenten, van de LA4-docenten een mail met de vraag of we met ze mee wilde denken aan de voorbereiding van dit LA. Helaas was ik de enige die even bij hen aanschoof. Ik vind het top dat de docenten. ons studenten, mede verantwoordelijk probeerden te maken voor dit LA. Ik denk dat ze hierop gedurende het spel misschien ook nog wel meer op had mogen sturen. Het was mij duidelijk dat het opzet van dit LA voor hen ook ‘stappen buiten hun comfortzone’ was. Ze waren zoekend naar de juiste vorm. Ik vond het toch opvallend dat mijn medestudenten (en dat zijn voornamelijk docenten) zich gewoon als ‘echte’ studenten gedragen en mopperen als het niet helemaal was wat ze hadden verwacht of wat in de spelhandleiding stond. Door misschien vaker te benoemen dat dit ook nieuw was, hadden de gamemaster misschien minder weerstand gehad. Ze waren wel heel flexibel en pastte spelregels tussendoor aan als we aangaven dat het echt niet klopte. Daarvoor verdienen ze complimenten!

The Game

instant feedback

Ik vond het super dat er eindelijk eens wat gametechnieken in de MLI werd toegepast. Samen waren we betrokken bij de ontwikkeling van Digicoach The Game van Ankie. Leuk dat ik het nu ook zelf kon ervaren wat gamification in het onderwijs met je doet. We konden XP’s verzamelen en er was een ranking. De kracht van een game is echter instant feedback. Belonen motiveert! Dat betekent dat je als speler snel wilt zien of datgene dat je gedaan hebt ook XP’s heeft opgeleverd. Het updaten van de ranking ging voor mij echt te langszaam. Ik vind het niet des ‘game’s’ om weken te moeten wachten alvorens je quest was nagekeken en daarna pas de ranking werd bijgewerkt. (En ik snap dat het beoordelen a hell of a job was).
Wil je dat je spelers echt in het spel zitten,betekent dat je ook buiten de reguliere lestijden spelers in het spel zou moeten betrekken. Ik zou wensen dat er sneller gereageerd zou worden. De docent in de rol van gamemaster vereiste weer andere vaardigheden. En ik weet dat tijd hierbij ook een belangrijke rol heeft gespeeld, maar toch … als je het spel goed wilt spelen.

Dat we weer blogs moesten gebruiken, vond ik natuurlijk top 🙂 Echter, niet alle spelers zijn even bedreven met het werken van deze tool, dat is door de gamemasters een beetje onderschat denk ik. Het gebruiken van blogs, het exporteren en het uploaden in N@tschool was nog niet goed doordacht. De gamemasters hebben hun blog redelijk goed gebruikt. Dat alle documenten achter een inlog van N@tschool zat, vond ik niet echt handig.
De kracht van bloggen is informeren maar ook communicatie stimuleren. Hoewel ik begreep dat er veel meer betrokkenheid was bij deze editie van LA4, denk ik dat hier nog wel wat verbetering in aan te brengen is. Twitter werd gebruikt, maar nog wat ambivalent. Mag van mij ook wat steviger 🙂

De teams waren door de gamemasters over de twee groepen heen gevormd. Ondanks dat ik dat had geadviseerd 🙂 , vond ik in het begin wat onwennig maar dat kwam helemaal goed. Ook het begin van het spel met XP’s was onwennig: moet je het tactisch spelen of eerlijk? Het inzetten van kaarten om feedback te stimuleren, vond ik slim. Ik zou de volgende keer wel minder FB-kaarten uitdelen, maar dan voor meer XP’s. Ik vond 10 kaarten wat veel. En feedback buiten je eigen team met meer XP’s beoordelen. Het is wel erg veilig om aan alleen je eigen leerteam feedback te vragen. Hoe de inzet van feedback- en netwerkkaarten werd beoordeeld, was mij onduidelijk. Was ook in de ranking niet goed terug te vinden. Tip: maak de ranking visueel wat duidelijker. De freelunchkaarten (waarom deze benaming, snapte ik niet) voor extra XP’s was leuk bedacht maar niet consequent doorgevoerd. Goed om te doen, want kleine beloningen werken bij online leren en gamen. Ik had bijvoorbeeld nog een side-bet over boundary crossing waar jij en Karin Winters ook nog aan hebben meegestreden. Dit heeft voor mij verder niets opgeleverd 😦

Quest

quests 

De start van het spel, de trailer, de geheime 1e opdracht waren top. Dag 1 was te vol, te veel opdrachten in een te korte tijd. Het inleidend college van Anje Ros was duidelijk, het gastcollege van Myriam Lieskamp top, het college van Eric Slaats niet passend bij het thema. Het tempo lag in het begin van het spel lag erg hoog: trendanalyse, toekomstscenario’s, SWOT-analyse zowel op je individuele blog als in afstemming met je leerteam. Hier had iets meer tijd voor mogen worden ingepland. Pas laat, bij de start van quest 4 werd het Challenge Team samengesteld. Ik ben daar teamlid van geworden, daardoor werd de afstand tot mijn leerteam groter. Ik ben minder inhoudelijk bezig geweest (terwijl ik daar wel op beoordeeld werd) maar meer organisatorisch. Hoewel een Challenge Day organiseren heel leuk was om te doen, en ook goed is om door de groep te laten uitvoeren, zou ik als ik de gamemasters was toch nog eens goed naar beoordelingscriteria individueel, leerteams, challenge team kijken. Maar dat gaan ze ook doen, dat weet ik al.
Er was ook wat verwarring over XP’s en studiebelasting. Bij de quests werden studiebelastingsuren gekoppeld aan het aantal XP’s. Dit stond vaak niet in verhouding tot de werkelijke tijdsinvestering; te veel of veel te weing. De laatste quests 4 en 5 leverden (logisch) de meeste XP’s op, omdat met het behalen van deze quests pas de studiepunten van dit LA kon worden gescoord. Tsja … summatief beoordelen en gamen zijn werelden die blijkbaar toch lastig te integreren zijn. Misschien moet de insteek anders? Heb jij tips, Marcel?

challenge day

De Challenge Day was een groot succes, zie voor het verslag op de website die ik voor dit event heb bijgehouden. Een uur van te voren was duidelijk dat iedereen dit LA met minstens een voldoende zou afsluiten.  Dit en het mooie weer zorgden voor een prima sfeer! De leerteams hebben mooie beelden geschetst die uiteindelijk wel veel overeenkomsten tonen zoals (met dank aan Cindy voor deze opsomming):

  • Lerende bepaalt zelf zijn leerroute voor het leven (autonomie en ondernemerschap);
  • Technologische mogelijkheden worden aangewend om meer gepersonaliseerde leerroutes te creëren en tijd- en plaatsonafhankelijk te kunnen leren;
  • Naast online leermogelijkheden zijn er ook face to face leermogelijkheden in diverse leercontexten. De traditionele schoolgebouwen zijn vervangen door leercentra met veel open ruimtes, waarin bedrijven, verenigingen enz participeren;
  • Diploma’s worden vervangen door digitale persoonlijke ontwikkelingsdossiers;
  • Onderwijssectoren worden opgeheven;
  • Leven lang leren van 0-100 jaar;
  • De rol van de docent is veranderd in coach.

epic win?

Uiteindelijk wel! Dat komt natuurlijk ook door de ontlading op Challenge Day. Als ik zo de reacties van mijn medestudenten beluister dan is het intensief samenwerken aan een gezamenlijk produkt, een mooie afsluiting van een studie waarin je vooral individueel wordt beoordeeld. Als van je verwacht wordt dat je als ‘teacher leader’ pendelend als ‘grenswerker’ tussen strategische vraagstukken en praktijkvragen van docenten moeten kunnen werken, dan zijn samenwerkingsvaardigheden toch ook essentieel.
De onderlinge band die ontstond in een leerteam, het ‘wij’-gevoel in strijd tegen de andere leerteams, was prachtig. Medestudenten die het even wat lastig hadden, werden door de anderen opgevangen en meegenomen. Bijzonder om dat ook te ervaren! De geheimzinnigheid die in de laatste weken ontstond om vooral maar een verrassingseffect op de Challenge Day te creëren, was top. De van oorsprong twee MLI-groepen zijn gesmeed tot één groep die elkaar beter hebben leren kennen. We hebben inzicht gekregen in elkaars leerproces. Ik denk dat dit zonder het inbrengen van game-elementen, zonder wat gezonde wedstrijd-spanning, niet op deze manier was bereikt.

epic
Alle lof voor de gamemasters die dit hebben aangedurfd! Veel speelplezier volgend jaar!
11 mei om 12u30 zijn we door de gamemasters uitgenodigd om ook nog mondeling onze ervaringen en beleving te delen. Count me in! 🙂
Judith

 

 

Over Judith van Hooijdonk

Informatie professional, fervent kennisdeler, HNW-fan, Social Media, Web2.0, Onderwijs2.0, Bibliotheek2.0 "Just start somewhere and make a world of difference"

Geplaatst op 23 april 2015, in Gaming, MLI. Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Judith, wat een eerlijke, mooie en inspirerende reflectie! Bijzonder bedankt!

Kennis delen? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: