Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
2013 in review
Ha blogmaatje,
Je vindt het niet erg als ik gewoon in het Nederlands reageer op jouw ThankYourForJammingWithMe-blog hè? 😉 Graag gedaan hoor dat samen JAMmen 🙂 . Ik doe het graag. Ik beleef er veel plezier aan. Dat weet je. Wist je dat we al aan ons 5e blogjaar bezig zijn? JAM on!
Je vroeg me naar mijn epic JAM van 2013. De Educause en onze reis door California is natuurlijk het meest voor de handliggend antwoord. Dat was epic! Ik heb ook nog eens even door ons bloggend jaar gescrolled en ik kwam toch blogpost tegen die voor mijn gevoel al veel langer geleden geschreven waren. Er is veel gebeurd dit jaar. Als ik dan naast de Educause met Sir Ken Robinson en Jane McGonigal nog een ander epic JAM mag noemen dan zijn dat de drie TEDx-en die ik dit jaar in onze provincie bezocht heb. Onze 1e TEDx in Roermond blijft toch wel het meest bijzonder met het ontroerende verhaal van Gwen van Rosmalen. Het verhaal van Dan Meyer, de zwaardslikkervan TEDxMaastricht staat me ook nog vlijmscherp bij.
Eén echt moment kan ik dus niet benoemen. Het waren vele mooie JAMs waardoor 2013 een bijzonder jaar was. Bijzonder ook omdat ik weer begonnen ben met een studie. Vrienden en collega’s van mijn leeftijd 😉 vragen zich af waar ik aan begin. Ja, het is pittig, de kerstvakantie gaat voor een groot gedeelte op aan de studie. Maar ik vind het leuk, heb weer leuke nieuwe mensen ontmoet, ga nieuwe uitdagingen aan. Ja spannend is het ook. Onlangs heb ik gelezen (waar ook al weer?) dat dopamine wordt aangemaakt bij een nieuwsgierige houding en onderzoekend gedrag. Met meer dopamine raak je volledig betrokken bij de wereld, zoek je naar nieuwe dingen en vind je die ook (bron). En van deze neurotransmitter krijg je weer een goed gevoel. Alle reden om een onderzoekende nieuwsgierige houding vast te houden!
WordPress heeft zoals elk jaar weer een overzicht gemaakt van ons blog. Geen spectaculaire getallen. Opvallend dat 2 oude blogberichten het hoogst scoren. En de dag dat we de meeste views hadden een blogbericht van onze gastblogger Rienke het meest geraadpleegd. Wat zegt dat over ons 😉 Maar die meeste views hadden we ook aan jouw productiviteit van die dag te danken. Wel 7 blogberichten op 1 dag! Wow!
Here’s an excerpt:
The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 22,000 times in 2013. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 8 sold-out performances for that many people to see it.
Click here to see the complete report.
2013 ligt bijna achter ons. Ik wens jou en onze bloglezers ‘unne gooje roetsj’.
Happy JAMming in 2014!
Judith
Gamification en gemotiveerd leren
Ha Marcel,
Dit filmpje van Microsoft is bijna 1 jaar oud. Ik had m nog niet gezien. Jij?
Benieuwd hoe ver ze inmiddels zijn met de ontwikkeling. Gaming wordt zo wel erg magisch 🙂 Kan onderwijs met gaming ook zo magisch worden?
In mijn vorig blog had ik het over het onderwijsinnovatieblog: The Lecture Seat. Op dit blog las ik een bijdrage dat jou wel zal interesseren: Waarom gamification leidt tot gemotiveerde studenten. In de literatuurlijst stonden referenties die voor jouw promotie-onderzoek misschien ook wel interessant zijn 🙂 Ik herkende ook verwijzingen naar auteurs die ik in mijn paper over social learning ook gebruik zoals Illeris (How we Learn) en Hattie & Timperley over feedback.
Als je het hebt over motivatie komen natuurlijk Deci& Ryan ter sprake met hun Zelf-Determinatie Theorie (bekijk ook deze website over duurzame motivatie). Een medestudent van me schijft haar paper over beweeggedrag, ook zij bespreekt de motivatietheorie van Deci & Ryan. Bij leren of het sociaal is, bewegen, of revalideren met of zonder games is intrinsieke motivatie het belangrijkste. Leerprestaties verbeteren als men intrinsiek gemotiveerd is en dat ben je meer als de drie psychologische basisbehoefte autonomie, competentie en relationele verbondenheid gestimuleerd worden. Ik vermoed dat dit voor jouw onderzoek ook interessant is 🙂
Bij twee interessante verwijzingen in de literatuurlijst stond geen linkje. Die heb ik even voor je opgezocht:
Robbert van der Pluijm over gamification en gemotiveerd leren (beschikbaar via IT-Workz.nl)
Masterscriptie van Thomas van Doorn: De ethiek van gamification: een bemiddeling in ons leven
En net zoals ‘social learning’ eigenlijk niets nieuws zo is ‘gamen’ dat ook niet. Het is dat je met de huidige technologie online leeromgevingen (of een revalidatieproces) aantrekkelijker kunt maken. Oefenen en leren kan leuker worden en studenten en patiënten kunnen zo meer gemotiveerd raken. Met games werk je natuurlijk met badges en allerlei experience points. Dat is leuk voor even (extrinsieke motivatie), het uiteindelijke doel is om vaardigheden te verbeteren en dat kan je doen door het benutten van sociale relaties. En als je nu de balans hebt gevonden tussen uitdaging en vaardigheden dat zit je in een flow (check out het laatste gedeelte van mijn blog over Csikszentmihalyi, die het begrip ‘flow’ heeft geïntroduceerd). En dat is dan weer magisch! 🙂
Groet,
Judith
Mijn paper en het zout. Social learning #MLI
Ha die Marcel,
Een flauw (of eigenlijk toch niet 😉 ) grapje van mijn zoon als ik de afgelopen maanden zei dat ik aan mijn paper moest werken. Hij vroeg dan naar het zout 😉 Maar eindelijk heb ik vandaag dan het concept verspreid onder enkele feedbackgevers. Je hebt m nu ook in je mailbox. Ik ben benieuwd wat je er van vindt.
Mijn paper gaat over social learning of sociaal leren in goed Nederlands ;). De laatste week bleven er maar tweets en blogs verschijnen rondom het onderwerp van mijn paper. Ik kon wel blijven lezen en schrijven, maar op een gegeven moment moet je dus gewoon stoppen met lezen/leren en gaan schrijven. Een leermomentje 🙂 Het schrijven van mijn paper kostte me (daarom?) enorm veel tijd. Ik vond het erg leuk om met het onderwerp bezig te zijn. Alleen het format ‘paper’ vind ik een keurslijf. Ik blog liever :). Ik ben benieuwd of ik aan alle beoordelingscriteria heb voldaan. De komende week de feedback verwerken, de APA op punten en komma’s controleren en dan via Ephorus inleveren :).
Met veel belangstelling heb ik afgelopen week de afscheidsrede van Robert-Jan Simons gelezen. Deze hoogleraar ‘didactiek in digitale context’ rept in zijn afscheidswoord niet over ICT maar over mindshifting. Zoals ik op de blogs van Esther van Popta en Wilfred Rubens kon lezen gaat leren volgens Robert-Jan Simons uiteindelijk om personaliseren en differentiëren. En daar gaat de discussie in mijn paper ook over. We kunnen wel vinden dat technologie invloed heeft op onze manier van leren en samenwerken, maar hoe zit dat met de veranderingsgezindheid van onze docenten? Gisteravond las ik nog een kritisch blog op The Lecture Seat (een voor mij nog onbekend blog over onderwijsinnovatie van enkele jonge vrouwen. Top!) over de hypebubble omtrent digitale onderwijsinnovatie met de boodschap: Keep your head cool. Eigenlijk ook een beetje de draai die ik in mijn paper geef in de afsluitende discussie. Aandacht voor de menselijke kant voor de docent als lerende professional. Het blog op The Lecture Seat verwijst naar interessante literatuur van technologie-critici die ik de moeite waard vind om nog eens te lezen. Altijd goed om niet alleen de voorstanders te volgen.
Robert-Jan Simons benoemt verschillende vormen van mindsets. In mijn paper ga ik verder niet in op de verschillende soorten mindsets die hij benoemd. De meeste bekende theorie is die van Dweck en haar collega’s waaronder Liedtka. Zij verdelen mindsets in een fixed en growth mindset. Hierover heb nav mijn breinleren-workshop al eens over geblogd.
Mensen met een fixed mindset geloven dat intelligentie en kwaliteiten niet ontwikkelbaar zijn, dat het zinvol is om niveaus van presteren te voorspellen op basis van de vaste eigenschappen en dat erfelijkheid in hoge mate bepalend is voor verschillen in intelligentie. Mensen met een groei mindset daarentegen gaan er van uit dat intelligentie en kwaliteiten ontwikkelbaar zijn, dat je door leren en denken je intelligentie en kwaliteiten kunt ontwikkelen en dat erfelijkheid slechts een deel van de variantie in intelligentie verklaart en bepaalt.
Bron: Mindshifting / Robert-Jan Simons
Misschien zouden we willen dat dat docenten alleen een growth mindset bezitten, maar dat is niet zo. Daarom moeten we bij onderwijsinnovatie echt rekening houden met mensen die niet willen en durven. Het niet durven, wat volgens Robert-Jan vaak wordt onderschat, kun je overwinnen door te oefenen in veilige situaties en het werken aan zelfvertrouwen. Erno Mijland had de adviezen die Robert-Jan Simons uit de literatuur heeft gehaald op een rijtje gezet. Ik neem ze even klakkeloos over (iets wat in mijn paper niet mocht ;))
- overtuig met kennis en informatie (gebruik bijvoorbeeld de actuele inzichten van breinwetenschappers)
- houd rekening met verschillen (tussen mensen die willen, die niet willen, die niet kunnen, die nog niet willen, die niet durven)
- zoek naar tegenstrijdigheden in het verhaal van mensen met weerstand en confronteer ze ermee (maar ben ook empathisch en wek vertrouwen)
- creëer een ‘sense of urgency’ (wijs op het eigenbelang dat geschaad wordt bij niet veranderen)
- zorg voor een heldere, eenvoudige boodschap (een visie en een missie, een pakkende slogan)
- mobiliseer de ‘sense of excitement’ (voed en ondersteun de mensen die energie willen steken in de verandering)
- leg eigenaarschap neer bij alle betrokkenen, pak ook als leidinggevende je verantwoordelijkheid
- mobiliseer groepsdruk, of vriendelijker gesteld: de overtuigingskracht en het enthousiasme van de veranderingsgezinde medewerkers
- creëer geleidelijke overgangen en laat oefenen en ontdekken in veilige situaties
- organiseer grenspraktijken: laat medewerkers met verschillende mindsets samen iets doen of ontwikkelen
- deel de successen
- gun het de tijd
Trouwens, ook voor mijn mede-studenten MLI is de bijbehorende website van Robert-Jan Simons visieopleren een interessante bron vol waardevolle literatuurverwijzingen.
Toen ik in mijn buitenboordbrein grasduinde kwam ik nog een blogpost van mezelf tegen over krachtig samenwerking. Iets waar het bij Social Learning ook om draait. Onderstaand model van Liedtka brengt in beeld hoe je jezelf (heel veilig) in de vicieuze cirkel kunt houden of hoe je er uit kunt breken en terecht kunt komen in de virtuoze cirkel.(bron: @Breinwerk: actief leren in organisaties)
Simons zegt in ook zijn conclusie:
Bij leer- en verandertrajecten is het belangrijk om goed rekening te houden met individuele verschillen en fasen in het leren en veranderen….. Meer aandacht moet uitgaan naar het collectieve leren en de wederzijdse relaties tussen individueel leren en collectief leren.
En zo is het cirkeltje rond 🙂
Kerstgroet,
Judith
Slimme ringen
Goedemorgen Marcel,
Op het blog Extend Limits las ik weer over iets moois: de smartring! Op ons blog hebben we het al vaker over wearable technology gehad. En jij hebt al een mooie Nike+ Fuel armband 🙂 Maar dat is alweer passé. Wat vind je van zo’n afstandsbediening voor je smartphone?
Trouwens ook Daan Roosegaarde heeft het idee van een ring voor technologisch gebruik al omarmt. In de Metro (in de editie waar hij gastredacteur van was) las ik over de OV-ring, ipv een OV-chipkaart kan je deze ring gebruiken. Ook mooi! Ik zie ons binnenkort al lopen met al die ringen aan onze vingers 🙂
Fijne dag.
Judith
Doen is de beste manier van denken
Ha Marcel,
Gisteren had ik dus de miniconferentie waar alle mede studenten hun paper via een poster presenteerden. De feedback ga ik zo verwerken, maar ik wilde je even vertellen over het avondprogramma. Net zoals ‘onze’ PABO heeft PABO Eindhoven ook een Onderwijscafé. We begonnen met gezamenlijk buffet gevuld met eten dat iedereen mee had genomen. Super leuk idee, maar vooral lekker en gezellig! Daarna de lezing gebaseerd op het boek van Marcel van Herpen ‘Ik de leraar’. Helaas was hij er zelf niet bij, maar hij werd geïntroduceerd via een video. Een leuk idee om via een interview zijn verhaal te laten vertellen. Helaas was het geluid slecht waardoor de boodschap niet helemaal overkwam. Marcel van Herpen heeft ook een TEDxTalk waar hij zijn verhaal verteld. Als je deze ‘Connectedness is the answer’ noemt, dan heb je mijn aandacht! 🙂
In eerste instantie zou Wim Daniëls spreken maar hij gaf de voorkeur aan een opname van de Top2000 😉 Wout Plevier was er in zijn plaats. Ik heb me erg geamuseerd. Op een NLP-achtige manier bracht hij ons met activerende werkvormen in beweging. Het voelde soms wat ongemakkelijk maar ik vond het vooral erg leuk.
mensen denken te veel, praten te veel maar doen te weinig. De toon is gezet door @WoutPlevier #mli
— Judith van Hooijdonk (@jujuutje) December 16, 2013
Hij legde mooie verbindingen tussen mensen en tussen het boek van Marcel van Herpen en zijn eigen boodschap. Veel van zijn verhaal herkende ik uit de breinworkshop die ik gevolgd heb. Focus op:
- aan staan – zorg dat mensen/leerlingen willen werken/leren. Wout benoemde natuurlijk ook de spiegelneuronen. Voorbeeldgedrag prikkelt de spiegelneuronen die het leerproces ondersteunen. Maak complimentjes!
- plezier en interesse inspirerende leeromgeving – bij een leuke leeromgeving maak je brein de neurotransmitter dopamine aan. Je krijgt er een goed gevoel van. Net als van complimentjes krijgen en geven. Door de neurotransmitter worden de verbindingen in ons brein verstevigd waardoor we beter leren.
- oprechte aandacht en goede relaties – die je volgens mij ook heel goed met gebruik van sociale netwerken kunt versterken.
- kinderen binnensluiten – niemand buitensluiten het verhaal van Marcel van Herpen, zie zijn TEDxTalk.
- niet conformeren aan systemen – het gebrek aan vertrouwen is waar ons onderwijssysteem op gebaseerd: bv. onderwijsinstellingen worden gecontroleerd door accreditatiecommissies (weg met de rankings), studenten geen vertrouwen geven over eigen leerproces (zelfregulering was een veelvuldig thema in de posterpresentaties).
- zelfreflectie – durf alles in twijfel te brengen.
Zijn boodschap: vraag bij alles wat je doet ‘waarom doe ik het zo?’ Je brein leert door pijn en plezier. Pas als de pijn groot genoeg is ben je bereid om te veranderen.
Goed om op zo’n avond (hoewel iedereen wel heel erg moe was van de enerverende middag) weer even ‘aangezet’ te worden. Je zou eigenlijk vaker van dit soort sessies moeten hebben om even bewust te zijn van waar je nou mee bezig bent. Ik heb super leuk werk, maar toch beleef ik er niet altijd evenveel plezier er aan. Daar zijn allerlei redenen (uitvluchten?) voor te bedenken, maar het gaat vooral dus hoe je er zelf mee omgaat. Ik moet mijn bevlogenheid nog meer zichtbaar maken en me niet conformeren aan systemen, dus! Fijn dat wij kunnen spiegelen! Dank daarvoor! (mijn fortune cookie gaf me gisteravond deze boodschap ;))
Wout toonde ook onderstaand filmpje. Ik dacht dat ik het al via ons blog had gedeeld, toch niet. Wel via andere social media kanalen.
Deze boodschap ‘doen is de beste manier van denken’ (mijn adagium) mag hier echt niet ontbreken.
“Als ik meer fouten maak dan jij, dan win ik”. Dit is echt omdenken! Zeker voor spelletjesliefhebbers.
Judith
2 BE JAMMED 