Hoorcolleges? Videolessen? Social Media? Zuyd-docent zet discussie voort.

Hallo Marcel,

Tijdens de kerstvakantie was er (landelijk) discussie over gebruik van video in het onderwijs. Ik heb het een en ander verzameld in het gelijknamig blog. Ik eindig het blog dat de discussie vervolgd wordt omdat collega docent pedagogiek Didi Joppe (Social Studies Sittard) hierover een gastblog wilde schrijven. En dat heeft ze gedaan!

OUR 2bejammed GUEST: Didi Joppe

Afb. @JorgeCham  via Kardonsch

Afb. @JorgeCham via @Kardonsch

Speedboot

“Yes” schreeuwde een student het uit tijdens mijn hoorcollege. Ik raakte volkomen de draad kwijt. Hoezo yes? Waarop reageerde ze? Had ik iets raars gezegd? Razendsnel probeerde ik te schakelen van de inhoud van m’n hoorcollege naar de student die lachend achter haar laptop zat. Ze was overduidelijk blij. Het effect van haar gedrag was immens; ineens begonnen meer studenten verwoed achter hun laptop te duiken. Alsof ze allemaal onuitgesproken de wave deden. Er klonken meer kreten van geluk door de aula. Het was in ieder geval duidelijk dat ik aan de verliezende hand was. Mijn hoorcollege met Prezi was ver op de achtergrond geraakt. Gefrustreerd verliet ik de aula nadat het uur erop zat.

Daarom sprak het verhaal van hoogleraar Jan Derksen in De Volkskrant  op zaterdag 29 december 2012 mij ook zo aan.
“…ongeïnteresseerde studenten, diep weggezonken in hun digitale schaduwwereld…”. Niet dat ik nu na één minder gelukt hoorcollege de brui eraan wil geven, maar wél vanuit het oogpunt ‘aansluiten bij de leefwereld van onze student’. Want die wereld is veranderd en daar kunnen we maar beter bij aansluiten. Is niet één van de strategische doelen van Zuyd ‘beter opleiden’?

Moeten we dan alle hoorcolleges maar online zetten en face2face hoorcolleges afschaffen? Nee, natuurlijk niet! Althans, nog niet in 2013. Maar waarom zou ’t niet én én kunnen? Bijvoorbeeld door de student eerst het hoorcollege online te laten bekijken en de mogelijkheid te bieden dat hij zich kan inschrijven voor een ‘ouderwets’ hoorcollege waar tijd en aandacht is voor vragen en discussie.

Ik denk dat we als Zuyd en in het bijzonder Social Studies momenteel een uitgelezen kans hebben om in deze speedboot te stappen. We gaan een proces in om ons onderwijs aan te laten sluiten bij Welzijn Nieuwe Stijl, oftewel de Social Worker 2.0. Laten we niet verzanden in wéér individuele initiatieven van docenten die vanuit zichzelf geïnteresseerd zijn in de combinatie tussen onderwijs en social media. Waarom nemen we het niet op in het format waaraan elk moduleboek moet voldoen? Laat het in onze visie op die Social Worker 2.0 verankerd zijn door nú de modulevoorzitters te ‘dwingen’ (ja, tricky woord…) iets van die social media op te nemen. Met als randvoorwaarden dat lokalen zijn ingericht op deze nieuwe tijd en docenten ondersteuning krijgen in hun zoektocht.

Didi Joppe
@ditoma3 

Dank je wel, Didi voor de bijdrage aan de discussie.
Via Frans Roovers en Ayk de Bie weet ik een beetje van jullie Social Worker 2.0 plannen. Heel goed dat jullie nadenken over hoe nieuwe media en web2.0 tools in je onderwijs te integreren om aan te sluiten bij de ontwikkelingen in de maatschappij die ook het welzijnswerk beïnvloeden. Je hebt een punt dat het niet een initiatief moet zijn van enkele enthousiaste docenten. Kennis delen en samen onderzoeken (ook met studenten) biedt zoveel meer (en plezier): delen is vermenigvuldigen! En er zijn genoeg social media tools om hier binnen het team mee aan de slag te gaan, zie Dingen@Zuyd. Je eindigt je pleidooi met stellen van randvoorwaarden: moderne uitgeruste lokalen en ondersteuning van docenten. Inderdaad: zolang hier geen ruimte en financiën voor beschikbaar wordt gesteld, blijven we achter de feiten aanhobbelen. Wellicht dat het innovatieprogramma van Zuyd voor jullie faculteit hiervoor mogelijkheden biedt? Morgen volgt een blogpost hierover 🙂
Aan de andere kant vind ik dat je als professional op je vakgebied (inhoudelijk, didactisch en technologisch: zie TPACK) een open en leergierige instelling moet hebben. In deze tijd waarin kennis steeds sneller verandert, valt dat niet altijd mee.

Onderstaande video werd gedeeld door Wilfred Rubens in zijn blogpost Onderwijskunde: wetenschap in concept. In deze mooie animatie stelt Sam Arbesman dat bepaalde kennis snel veroudert (Ook Mathieu Weggeman stelt dat in zijn publicaties, hij noemt dat de afnemende halfwaardetijd van kennis, zie art. 4.5 in Het Management Wetboek). Ook onderwijsprofessionals moeten leren hoe je nieuwe kennis en ideeën moet ontwikkelen.

Groetjes,
Judith

TEDTalk. Hans Rosling: New insights on poverty

Hoi Marcel,

De kerstvakantie zit er weer bijna op. Mijn 1e taak morgen is een Nieuwsflits samenstellen. Sinds kort staat hier ook wekelijk een inspirerende TEDTalk in. Met dat in mijn achterhoofd ging ik even zoeken. Weet je nog dat Jim Stolze zei dat de TEDTalk van Hans Rosling zo de moeite van het kijken was? Hij had gelijk! Hans Rosling heeft vele TEDTalks op zijn naam staan. Ik heb er nu 2 gezien. Ik wil deze uit 2007 met jullie delen, vooral vanwege het verrassend einde 🙂

Hans Rosling is groot voorstanden van Open Data. In deze TEDTalk legt hij met Big Data verbanden tussen kindersterfte en economische groei, hij onthult nieuwe inzichten in armoede. Rosling doet dat op een humoristische manier en visualiseert de data met behulp van software die hij ontwikkeld heeft. Hans Rosling is oprichter van Gapminder. Op deze site vind je bewegende, interactieve en onderhoudende grafieken van internationale statistieken. Het doel is de promotie van een wereldvisie gebaseerd op feiten, door verhoogd gebruik en begrip van gratis toegankelijke openbare statistieken (bron: Wikipedia). (Tip: zie ook de Gapminder for teachers)

Ik vond het ook een mooie afsluiting van een kerstvakantie die begon met Serious Request waar aandacht werd gevraagd voor babysterfte.

De directe link naar deze TEDTalk.

Tot morgen! CU @ nieuwjaarsreceptie.
Fijne zondag.

Judith

TEDTalk. William Kamkwamba: How I harnessed the wind

Dag Marcel,

Deze prachtige TEDTalk kwam weer zo maar via twitter op mijn pad.

William Kamkwamba uit Malawi vertelt op het TEDpodium hoe hij als 14 jarige jongen (zonder geld voor onderwijs dat ze door de mislukte oogst niet konden betalen maar met behulp van bibliotheekboeken) een windmolen bouwde om zijn familie van stroom te voorzien.  Hij vertelt hoe dit zijn leven veranderden.
Zijn laatste woorden knop ik maar weer eens goed in mijn oren.

Directe link naar deze TEDTalk.

Het belang van de onderstroom

Hallo Marcel,

Op mijn blog Van businesscase naar waardecase ontving ik van Ilse via twitter een link naar het artikel op ManagementSite: De verandering is er eerder dan de strategie. Een mooi artikel over chaostheorie, boven- en onderstroom: de ordehandhavers en de kantelaars en over ‘gedoe’. In mooie kwadranten wordt het belang van de onderstromers uitgelegd dat deze mensen die chaos veroorzaken uiteindelijk mede de strategie bepalen. En dat managers er niet van houden dat de realiteit voor of achter hun planning loopt, zij moeten beter naar Mintzberg luisteren die strategie als proces ziet en niet als plan. Ook Mathieu Weggeman citeert in zijn boek (ik had wat tijd om te lezen in de vakantie :)) over kenniswerkers, vakmanschap en innovatie: Leidinggeven aan professionals? Niet doen! (geleend via Zuyd Bibliotheek) Mintzberg:

Kenniswerkers zijn niet te managen door het opleggen van regels en procedures of door het toepassen van informatiesystemen
Mintzberg, 1979

Ondanks het inrichten van zelfsturende teams, resultaatgerichte netwerken wordt vrijheid van handelen begrensd door de veelheid van formulieren die ingevuld moeten worden. Volgens mij is dit funest voor innovatieve geesten en frustreert het intern ondernemerschap. Ook binnen Zuyd zijn er vele vernieuwende medewerkers en hoewel er misschien allerlei bewegingen zijn om bureaucratie te verminderen, heb ik het idee dat er alleen maar meer regels en formulieren ontstaan. De oplossing zit volgens Weggeman in evenwicht: “Verbeter het evenwicht met meer collectieve ambitie en minder regels en procedures”.

Weggeman schrijft zoals hij praat met veel humor en schopt hier en daar tegen schenen van managers, zoals dat managers volgens Weggeman altijd structuur willen veranderen en daar hebben ze 4 belangrijke reden voor:

1. Wapenfeiten creëren
2. Ze hebben niets anders te doen
3. Organisatiestructuur veranderen is niet zo moeilijk en je kunt er leuk over communiceren met collega managers
4. Je kunt er mee scoren bij hoger management

Je hebt er niets aan, volgens Weggeman. Het kost veel tijd, veel onrust, het creëert territoriumdrift en de verbeteringen zijn marginaal. Allemaal waar, ik heb het allemaal meegemaakt.
Hij is voorstander van het Rijnlands organisatiemodel, niet zo vreemd natuurlijk. Heeft het over meester-gezel-relatie, over jonge I-profs ( dominant Improviserende, Innovatieve professionals) waarvan 80% zich ontwikkelt tot R-profs (dominant Routinematig werkende profs) dit komt omdat kennis steeds sneller veroudert. De 20% die I-profs blijven beschikken over state-f-the-art kennis op hun vakgebied.

Innovatie, kritische succesfactor van kenniseconomie hoort bij kennismanagement versus effenciency uit industrieel tijdperk hoort bij kwaliteitsmanagement. Ergo: kwaliteitsmanagement en kennismanagement staan op gespannen voet met elkaar. Het optimaliseren van routines (effenciecy) is iets heel anders dan bedenken van nieuwe dingen.
Weggeman, 2007

Wordt het leven niet veel interessanter als we steeds nieuwe dingen doen? Volgens Stef Bos bepaalt de onderstroom uiteindelijk de richting:)

Ben trouwens wel benieuwd wat jouw managementboek van Disney hier allemaal van vindt. 🙂

Judith

Discussie over gebruik van video in het onderwijs

Hello again,

Heb je twitter de laatste dagen gevolgd? Er is discussie gaande over video’s in het onderwijs. Aanleiding was een ingezonden brief van hoogleraar Derksen in De Volkskrant van zaterdag 29 december en de reactie hierop dinsdag 2 januari ‘Verplaats colleges naar internet’. Hij vraagt zich af:

Waarom zou ik jonge mensen die digitaal, individueel en narcistisch zijn grootgeworden dwingen met zijn allen in een kooi te zitten en naar mij te luisteren? Alles wat ik onderwijs en nog veel meer vinden ze op het internet. Daar kunnen de colleges en de studiestof beschikbaar zijn die ze in hun eigen programma overal ter wereld kunnen inplannen. Toetsen kunnen digitaal, werkgroepen eveneens, mijn promovendi zie ik tenslotte ook zelden en herken ik niet als ik ze ergens tegenkom, en dat werkt prima voor de wetenschap. Dit bespaart gebouwen en de bijbehorende kosten.

Je kunt hier reactie op verwachten natuurlijk. Die kwam dan ook, vanmorgen in De Volkskrant met o.a. een reactie van Willem van Valkenburg. Ook Pedro de Bruyckere en Jeroen Janssen geven hun mening.

Het gaat natuurlijk niet om dat colleges opgenomen moeten worden en dat studenten op die manier maar kennis eigen moeten maken via internet. Het gaat er om dat docenten hun studenten weten te boeien met hetgeen zij hen te vertellen hebben. Technologie (zoals video) kan hen hierbij ondersteunen, maar het vervangt nooit de inspirerende docent. Door boeiende verhalen zullen studenten ook minder geneigd zijn via hun mobiele telefoon of tablet af te dwalen op sociale netwerken. Die smartphones die blijven ze gebruiken, het is een formeel en informeel informatiekanaal. En informatie is inmiddels onze ‘third skin’  zoals Lee Rainie onlangs op het NVB-congres noemde, dus die smartphones die blijven ze checken, daar zullen docenten mee moeten leren omgaan. Zie ook het onderzoek van de University of Haifa’s School of Political Sciences besproken in het artikel: ‘Yes, students check Facebook during class (and more), but less in classes with more permissive teachers’ met de conclusie:

So what can we conclude from this research, besides that cell phones are being used a lot? Best way of dealing with it is:

  • be permissive
  • keep the level of difficulty high enough, something an experienced teacher can assess more easily?

Inspireren en motiveren daar draait het om. Uiteraard kunnen video’s (flipped classroom / weblectures) daar een aanvullende/ondersteunende rol bij spelen.
Enkele artikelen die onlangs gepubliceerd zijn over video in het onderwijs en ook de moeite van het lezen waard zijn:

Collega Didi Joppe twitterde nav het artikel in De Volkskrant:

Ik heb haar gevraagd of ze een gastblog hierover wilt schrijven. Dat doet ze, na de kerstvakantie. Wordt vervolgd dus!

Groet,
Judith

Een dag later …