Transliteracy
De afgelopen weken is de vragenlijst die Ankie en ik hebben gemaakt rondom ‘Leren en lesgeven met ict’ weer verspreid onder de deelnemers van de Docentencursus (BDB) maar dit keer ook bij de ontwikkelaars van Zuyd Professional. Het doel van deze vragenlijst is om de beginsituatie ten aanzien van leren en lesgeven met ict voor de docent zelf duidelijk te krijgen. We hebben hierbij gebruik gemaakt van de eindkwalificaties Leren en lesgeven met ict van het iXperium Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Wat we vorig jaar zagen, wat ik in mijn masteronderzoek zag en nu eigenlijk ook weer is dat docenten graag leertechnologie willen inzetten maar vinden dat ze hiervoor onvoldoende digitaal didactische bekwaamheden hebben. De meeste vinden zich wel informatievaardig.
Ik moest hier aan denken toen ik het artikel What exactly is transliteracy? van Suzana Sukovic las.
Transliteracy is an ability to use diverse analogue and digital technologies, techniques, modes and protocols
- to search for and work with a variety of resources
- to collaborate and participate in social networks
- to communicate meanings and new knowledge by using different tones, genres, modalities and media.
Transliteracy consists of skills, knowledge, thinking and acting, which enable a fluid ‘movement across’ in a way that is defined by situational, social, cultural and technological contexts.
Moeten we in plaats van docenten te bevragen of hij is “in staat is online effectief informatie te zoeken en te vinden, de betrouwbaarheid van deze informatie te beoordelen, diverse online informatiebronnen te benutten, informatie van diverse bronnen met elkaar te vergelijken en de gevonden informatie te synthetiseren” eigenlijk niet bevragen over transliteracy? Of hebben we het dan toch weer over 21st century skills? Het lijkt allemaal wel veel op elkaar hè? Het heeft waarschijnlijk meer te maken vanuit welke discipline je deze vaardigheden beschrijft.
Hoe je het ook noemt of beschrijft, deze vaardigheden zijn belangrijk voor elke beroep waar we bij Zuyd studenten voor opleiden. En daarmee ook belangrijk voor onze docenten.
Groet,
Judith
Game On. Gastblog @loespustjens
*trotse moeder*
OUR 2bejammed GUEST: Loes Pustjens
Hallo Marcel!
Ik hoorde van mam dat je erg enthousiast was over mijn opdracht over serious gaming die ik kreeg voor het vak Innovaties in de Marketingcommunicatie. Leuk! In het kader van kennisdelen (hallo moeders), schrijf ik daarom dit blog. Misschien heb jij als game-expert nog ideeën over mijn opdracht? 🙂
Vorige week ben ik ter inspiratie voor deze opdracht samen met medestudenten van de master Media & Beïnvloeding naar het FreedomLab in Amsterdam gegaan. Dit is een “future studies” denktank waar experts vanuit verschillende disciplines (filosofie, economie, antropologie, sociologie, informatiekunde, psychologie, communicatiewetenschap, ga zo maar door) zich bezighouden met mens en technologie. Met deze kennis beogen ze grote organisaties te helpen om het heden te herdefiniëren door op de toekomst te anticiperen. FutureLab ontwikkelt future-proof strategieën, organisatievormen, proposities, merken, producten en diensten. Klinkt nogal abstract allemaal, maar dat viel allemaal reuze mee. We kregen een gastcollege en workshop van Jeroen van Mastrigt-Ide over serious gaming. Hij vertelde ons over het belang van intrinsieke motivatie bij het ontwikkelen van een game. Deze verschillende vormen van intrinsieke motivatie werden ingedeeld in groepjes, waaruit vervolgens verschillende soorten player typologieën kunnen worden geabstraheerd.
De opdracht die bij dit studie-uitje hoorde is: “creëer een game-concept op basis van een player-typologie. Doe dit aan de hand van een bepaald domein (gezondheid, educatie, finance, etc.), en ga daarbinnen op zoek naar een situatie waarbij mensen geactiveerd en gemotiveerd moeten worden. Baseer vervolgens je game-concept op game mechanics die het desbetreffende player type kunnen activeren/motiveren. Gebruik literatuur om je standpunt te onderbouwen.”
Oh ja, nog bedankt voor dat artikel wat je me doorstuurde … 🙂
Deze opdracht maak ik met 4 medestudenten. Ons idee tot nu toe: we ontwikkelen een game binnen het domein “educatie”. Daarbij willen we kinderen in de leeftijdscategorie van 8-12 jaar wijzen op de brandgevaren van een huis. De speler moet op het huis van een oude man passen dat vol brandgevaren zit. Het doel van het spel is om brandgevaren in het huis te ontwijken en het weer in zijn originele staat op te leveren. Tijdens de game wordt de speler dus geconfronteerd met verschillende gevaren, zoals een pan op het fornuis die mogelijk vlam kan vatten, een stijltang die nog in het stopcontact steekt en een magnetron die een maaltijd in een metalen bak opwarmt. Het is aan de speler om deze gevaren tijdig te ontdekken en te voorkomen dat er brand ontstaat. Wanneer er uiteindelijk toch brand uitbreekt, moet de speler de juiste handeling uitvoeren om de brand te blussen. Het kan dus een heel educatief spel voor kinderen zijn, omdat ze gevaren leren herkennen en leren hoe ze moeten handelen in geval van brand.
De player typologieën die hierbij centraal staan zijn de Explorer en de Achiever. Achievers zijn mensen die de focus leggen op presteren en winnen. Zij willen nieuwe levels halen en zo hoog mogelijk op de ranglijst eindigen. Explorers zijn ontdekkers en avonturiers. Zij halen voldoening uit het verkennen en ontdekken van nieuwe dingen in de omgeving. Game mechanics kunnen ervoor zorgen dat de intrinsieke motivatie van spelers wordt geactiveerd (Ferro, Walz & Greuter, 2013). Zo kan de speler in de virtuele ruimte rondlopen en icoontjes aanklikken die informatie geven over de veiligheid van een bepaald object. Op die manier kan de speler verschillende gevaren ontdekken. In de situatie dat er brand uitbreekt, wordt de speler via een pop-up box gevraagd welke oplossing het beste is. Dit moet de intrinsieke motivatie van de Explorer player typologie aanwakkeren. Het leek ons wel een mooi idee om er ook competitie-element aan te hangen. De speler krijgt bonuspunten wanneer hij de juiste oplossing heeft gewonnen die kunnen leiden tot een extra leven. Als de foute oplossing gekozen wordt, dan verliest de speler een leven. Er wordt dus gebruik gemaakt van een reward-schedule. Ook maken we gebruik van een ranking system, waarbij de snelste speler bovenaan in de ranking komt de staan. Een voordeel daarvan is dat ook de intrinsieke motivatie van Achiever player typologie wordt gestimuleerd.
De uitwerking van de opdracht blijft redelijk abstract; we mogen maar 1 a4’tje tekst aanleveren dus we kunnen niet heel erg diep op de technieken in gaan. De opdracht werken we nog uit in een infographic. Deze zal ik ook nog posten wanneer deze af is 🙂 Ik weet niet in hoeverre jij je bezig houdt met intrinsieke motivatie en daarop aansluitende game-mechanics, maar ik heb me laten vertellen dat jij een pro bent op het gebied van gaming! Mijn vraag aan jou is daarom: wat denk jij van dit idee? Of heb je nog tips?
Groetjes van Loes
Most Likely to Succeed [video]
Ha Marcel
Via twitter werd ik geattendeerd op een interessant bericht van het Kenniscentrum Kwaliteit van Leren van de HAN. Zij hebben binnen de faculteit Educatie de documentaire Most likely to succeed vertoond. Hieronder zie je de trailer.
Het is een documentaire die ik ook wel zou willen zien. Het lijkt mij iets om binnen ZOEC te bekijken en te bediscussiëren. Het idee van ZOEC (inmiddels handout beschikbaar!) is immers om met peers gezamenlijk onderwijskundige vraagstukken te bespreken.
Gistermiddag tijdens de Zuyd Innoveert pitches, maar ook ’s ochtends tijdens Zuyd Professional bijeenkomst bleek (zo bedacht ik me later) dat we nog wel heel erg uitgaan van een vast onderwijsstramien in ons denken en handelen. Dat zoeken naar dat verborgen curriculum zit nog niet zo in onze genen. Deze documentaire laat een Amerikaanse highschool zien waar niet meer gefocust wordt op examens maar op talentontwikkeling. Vaardigheden als kritisch denken, samenwerken, innoverend en onderzoekend vermogen (21st century skills) zijn belangrijk. En niet alleen voor onze studenten maar ook voor onze docenten.
ZOEC wil een professionele leergemeenschap zijn waar vanuit vertrouwen en in verbinding aan vakmanschap wordt gewerkt, zoals Myriam Lieskamp dat ook in haar boek verwoordt. Samen zoeken en ontdekken van andere onderwijsvormen. En hier ook mee experimenteren. Dat gaan we in ieder geval binnen ZOEC proberen. Wie weet wordt dit wel een heel mooi voorbeeld voor andere groepen (studenten, docenten, interprofessioneel, multidisciplinair, formeel dan wel informeel, diplomagericht of niet) binnen Zuyd. Wij zijn in ieder geval enthousiast!
Fijne vakantie
Judith
Video over Big Data: volume, variety, velocity and value?
FreedomLab. Ken je dat Marcel? Ik niet. Mijn dochter is er vorige week met haar studie een dagje op bezoek geweest. Zij vond het wel iets voor ons 🙂
FreedomLab is a strategy consultancy, a cross over innovation hub, a living lab, a future studies think tank, a college or better: a (constant) redefinition of these formats. We facilitate organizations to anticipate the future by helping them to creatively redefine their present. We operate on the crossroads of design, systems design and engineering.
Creative director is Jeroen van Mastrigt, bekend bij jou?
Een beetje scrollend door hun website zag ik onderstaande video over big data. Ook big data heeft een menselijke kant 🙂
What is Big Data is the cornerstone question of this research. While a lot of focus is on Volume, demanding new appraoches to ICT infrastrictures, the Variety is more challenging. How to combine the structured dataset of organizations with the unstructured data of consumers apps like Twitter of Facebook for example. But to extract true value we need to go further than the typical 24h batches and runs, we need Velocity of data. Only than can data be truly supportive to consumers making decisions in everyday life. How can we add meaning to such big data sets, so many correlations? A more creative approach is needed, such as probing for example.
Judith
This virtual lab wil revolutionize science class #TEDtalk
Zoals je weet, Marcel, stel ik op maandag de Nieuwsflits samen. Omdat hierin ook elke week een TEDtalk is opgenomen, kijk ik op maandag vaak een TEDtalk. Vandaag ook. Zojuist een mooie gezien die morgen in Nieuwsflits komt, maar ook goed past in ons blog.
Michael Bodekaer demonstreert in zijn TEDtalk Labster, een virtueel laboratorium waarin studenten virtuele experimenten kunnen uitvoeren.
In zijn TEDtalk laat zijn zien dat door het toevoegen van virtual reality je zelfs kunt simuleren dat je in het laboratorium bent ipv experimenteren achter een computerscherm. Volgens Michael Bodekaer is virtual reality een nieuwe lesmethode waarmee de kwaliteit van het (wetenschappelijk) onderwijs verbeterd kan worden. Nou, daar ben ik het wel mee eens. En jij?
groet,
Judith
2 BE JAMMED 