Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
Scrum jij?
En in de NRC van vandaag las ik nog een aardig artikel, Marcel.
Ik had het afgelopen tijd al vaker gehoord. We moeten dus gaan scrummen! Het zou een efficiĂ«ntere manier zijn om vernieuwingen te realiseren. Vooral in de IT wereld schijnt het populair te zijn. In plaats van projectplannen met een (meestal niet-realistische) planning gewoon aan de slag met een groepje van 3 tot 9 personen. Daar wordt je als organisatie lekker agile van. Heerlijk al die popiejopie managementtermen đŠ
Scrummen doe je met een zelfsturende multidisciplinair team dat in een korte tijd (sprintje) een product opleveren, die samenwerken met ‘de klant’, en met de ontvangen feedback verdergaan met ontwikkelen. Een scrumteam werkt open en transparant. Focus en toewijding zijn wel belangrijke uitgangspunten. Je moet immers in een korte tijd iets opleveren. Op deze manier samenwerken levert veel plezier op. Dat snap ik wel, als je de tijd krijgt om een paar weken aan een duidelijk doel te werken. Ik zou wel op deze manier met een onderwijsontwikkelteam aan de slag willen gaan!
Deze managementfilosofie (was blijkbaar al hip in de jaren 80) is breed inzetbaar. Je kan overal scrummen: op het rugbyveld đ maar ook in het onderwijs. Er is zelfs al een onderwijsmethodiek eduScrum.
Potje scrummen? đ
Sportieve groeten,
Judith
Nerdy healthcare professionals
Hi Marcel,
Vandaag lees ik in NRC Handelblad dat Philips zijn lichtdivisie gaat verkopen en zich helemaal gaat richten op healthtech, op zorgtechnologie. En zij zijn zeker niet de enige. Zelfs de Amerikaanse supermarktgigant Walmarkt ziet er brood in en gaat fors investeren in deze business. Want dat is het aan worden: big business. En als er zoveel geld geïnvesteerd gaat worden in zorgtechnologie dan zullen we heel snel nog meer ontwikkelingen zien op dit gebied gaan zien. Zaak ook voor de gezondheidszorg- en ictopleidingen om dit goed te volgen!
Judith
The challenge! #LA4 #MLI #MLIbrug
Heej Marcel! En wat leuk Karin!
Omdat jij Marcel, als nerd geen handleidingen leest đ daarom dit filmpje over het het nieuwe leerarrangement (LA4) waar ik volgende week maandag begin.
Ik ga gamen! ‘Onze’ Ankie is sinds dit studiejaar ook MLI-docent en medeverantwoordelijk voor de invulling van LA4, en ja dan weet je het wel :). Enige tijd geleden heb ik al een keer met haar en Henderijn hierover gebrainstormd, dus ik was al op de hoogte. Maar mijn medestudenten nog niet *hihi*. En ze vinden het leuk, maar hebben nog niet allemaal de kracht van twitter ontdekt. Kijk jij,  Karin natuurlijk wel. En creatief als je bent (jij houdt wel van een spelletje đ ), start je spontaan een extra uitdaging op voor wat meer XPoints! Super gaaf!
LA4 bijeenkomst 1 moet nog starten maar THE GAME IS ON. Netwerklijsten, tweets en blogposts vliegen heen en weer #gamification is fun!
â Fontys MLI (@LerenInnoveren) January 15, 2015
Tijdens LA4 moeten wij een toekomstbeeld schetsen van het onderwijs voor de lerende van de toekomst (2030) en dat presenteren tijdens de Challenge Day op 20 april. Dat wordt leuk! Het enthousiasme en lol straalt van het docententeam af, en dat maakt het voor mij als student ook leuk om fanatiek mee te doen. Gisteren moest ik mijn medestudenten toch wel even op het filmpje wijzen na de vraag: wat gaan we nu doen bij LA4? Ik vind niet op n@tschool. Nee! Duh! Er zijn maandag al wat punten te scoren, en ik heb al een beetje in mijn kaarten laten kijken (niet slim hĂš?). Ach ja, in je eentje spelen is er ook geen lol aan. Ik heb een aantal ook al bepaalde richting op geduwd. Kunnen zij ook wat puntjes sprokkelen! *grijns* Ach misschien komt het later die geboden hulp nog van pas đ .
Karin, wat de battle betreft ….. de 10 inhoudelijke reacties op een blogpost …
Op jouw blog Grenzen verdwijnen en bruggen worden nu geslagen en niet pas in 2030 reageer ik binnenkort. Interessante theorie dat Boundary Crossing. Moet me nog wel even inlezen. Marcel had hierop al gereageerd met zijn competenties voor een bruggenbouwer. Dat paste mooi bij het blog dat ik daarvoor had geschreven: Informatieprofessional, het schaap met de vijf poten?
Ik denk dat een bruggenbouwer ook zo’n schaap moet zijn. Iemand die communicatief sterk is, luistervaardigheden bezit, omgevingsbewust is, innovatief, creatief, verandergezind, over een empathisch vermogen beschikt. Uiteraard brengt Marcel humor erbij! Ik zou vooral voor ‘open houding’ kiezen: open mind, open heart en open will (Theory U đ ).
Grappig dat Henderijn in haar reactie het over ‘brokers’ heeft. Op de bibliotheekacademie werd ook altijd over ons gesproken als ‘information brokers’. Weer een brug geslagen đ
Game on!
Judith
Dream on!
Je hebt helemaal gelijk Marcel. Het gaat om het ID! En nee, ik wil (in tegenstelling tot wat jij blogde đ ) niet alleen online kennisdelen …. ik zou alleen willen dat ook de kracht van online kennisdelen zou worden gezien. Dat dit niet alleen een ‘nice-to-do’ is.
Dus voor ik te boek sta als die dame die alleen maar zit te pushen om online samen te werken, online te communiceren en online kennis te delen, heb ik ook een bijdrage geschreven voor in de klapper (het zijn wel prachtige kunstwerkjes trouwens, allemaal verschillende, heb je dat gezien?). Ja, ik zag er nu ook zo’n koffietafelboek liggen bij onze dienst. Ik heb een bladzijde uitgezocht (de bladzijdes waren allen voorzien van een verschillende inspirerende quote) met de volgende tekst:
en handgeschreven(jaja!) de onderstaande tekst opgeschreven (bewijs đ ), maar wel voorzien van een QR-code van dit blog, zodat ook de andere blogberichten gedeeld worden. Draagt bij tot (online) kennisdelen toch? đ
Als student van de Master Leren en Innoveren vraag ik dan: wat verstaan we onder ‘lesgeven’? Hebben we het hier over didactische uitgangspunten? pedagogische principes? levenslessen? Volgens ons college zijn we allemaal ervaringsdeskundigen omdat we allemaal wel iets aan andere leren. Ja we leren ons leven lang (mijn 90-jarige schoonmoeder zegt altijd “zolang mijn vingers niet even lang zijn, leer ik” đ ). Maar betekent dit dat iedereen die een ander wat leert de kunst van het lesgeven verstaat? En schuilt in iedere ‘lesgever’ een goede leerKRACHT? Het is nogal een verschil of je een enkeling, een groep, een jongere of een oudere iets wilt (moet?) leren. Of je wel of niet moet nadenken over leerdoelen, groepsinteractie en beoordelingscriteria.
Ja, lesgeven een kunst! Sir Ken Robinson, de bekende Britse onderwijsvernieuwer, die ik ook ooit een keer live (met dank aan Zuyd!) hebben mogen horen, is voor mij zo’n kunstenaar. Volgens hem:Â
“Teaching is an art form.â Goede leraren weten wat hun leerlingen inspireert. Ze zijn deskundig in hun vakgebied. Ze zijn pedagoog. Ze hebben aandacht voor de individuele behoeften van hun leerlingen en passen hun lessen daarop aan. Ze hebben een groot repertoire aan manieren om hun leerlingen te motiveren. Ze zijn een voorbeeld en een rolmodel.
Lesgeven is inspireren, enthousiasmeren, motiveren, stimuleren door aan te sluiten bij de belevingswereld, feedback te geven, te luisteren en verhalen te vertellen. Grote maar o zo ware woorden. De kunst van lesgeven voor mij als niet-docent, maar wel als fanatieke (online) kennisdeler en als moeder van 3 kinderen is om authentiek, vanuit mijn passie en met inzet van al mijn talenten mijn taak uit te voeren maar daarbij de ander verantwoordelijk te laten zijn voor zijn eigen leerproces en leven. Ik heb mijn dromen, maar de ander, mijn collega, jouw student ook. Laten we die vooral ook in de ander zien en (h)erkennen, en, laten we er, als deze met ons gedeeld worden, voorzichtig mee omgaan.Â
Volg je droom!
Graag wil ik een quote van Sir Ken toevoegen aan het repertoire van Zuyd: âDreams are what make us who we areâ
Judith
Gerelateerde blogs:
Van 2D naar 3D
Kennisdeling bij Zuyd: Klapperend de kunst van lesgeven delen.
mmmm Marcel đŠ
Goh? Een klapper? Over kennisdeling. Tsja. Nee, ik had er nog niet over gehoord. Thx 4 sharing.
Net op de vooravond  van de afronding van mijn leerinterventie voor het 3e leerarrangement van mijn studie. Onderwerp? Hoe digitale communicatie bij kan dragen aan kennisdelen en co-creatieâŠ
En begrijp me goed hĂš. Ik vind het belangrijk dat over het kunst van lesgeven gesproken wordt / gaat worden. Ook in de fysieke ontmoeting! Zie ook mijn blog over normatieve professionalisering. Maar ik ben bang dat het met de klapper net zo gaat als met de estafettestokjes…
Ben ik weer te negatief? Zit ik in de weerstand? Ik snap gewoon niet dat bij dit soort super kennisdeel-initiatieven ook geen digitale variant wordt aangeboden. Ik ben nieuwsgierig! Waarom? Leg het mij uit! Of misschien kan de bedenker van dit initiatief dit toelichten?
Afgelopen week heb ik diverse gesprekken gevoerd over ict in het onderwijs, over digitale didactiek, over kennisdelen via sociale netwerken, over ict-docentprofessionalisering, over de toekomst van onze digitale leer- en werkomgeving. En hoewel we ontzettend veel enthousiaste pioniers hebben op het gebied van ict in het onderwijs, het ict-bewustzijn bij het management is nog niet erg hoog. Door de vrijblijvendheid die er nu op dit gebied is, lopen ook deze pioniers tegen grenzen aan. Zoals jij al aangaf in je reactie op mijn blog over weerstand en onderwijsvernieuwing via het verandermodel (model Knoster met bouwstenen van het KPMG-model đ ) zijn alle onderdelen in een veranderproces even belangrijk zijn, niet alleen plan, middelen en competenties maar ook visie en belang. Als er maar Ă©Ă©n onderdeel ontbreekt, leidt dat niet alleen tot weerstand, maar ook tot verwarring, angst, frustratie en chaos.
Voor verandering hebben we naast Leraren met Lef en (ondersteunende) Dienstverleners met Durf ook Toekomstgerichte Teamleiders, Dynamische Directeuren en Bevlogen Bestuurders nodig (alliteratie afgeleid van).
In mijn leerinterventie heb ik geprobeerd adhv theorieĂ«n en modellen uit organisatiekunde toe te lichten dat communicatie belangrijk is. Dat vele ‘management-goeroe’s’ van mening zijn dat de veranderingen door de technologie en online sociale verbondenheid zo ingrijpend zijn, dat dit de belangrijkste externe factor is die van grote invloed zijn op de organisatie. Transparantie, wederkerigheid, publieke verantwoording, toegankelijkheid en verbondenheid staan centraal in dit netwerktijdperk. Er ontstaat een nieuwe orde die horizontaal verbonden zijn: coöperaties, sociale en fysieke netwerken. Dit kan niet anders dan dat dit invloed heeft en nog meer zal krijgen op de manier waarop wij ons organiseren, interacteren, communiceren en kennis construeren.
Ik ben dit leerarrangement begonnen met een kennisdialoog over innovatie waarbij ik mijn medestudenten de opdracht had gegeven te kijken naar een video van Jef Staes. Ik dacht dat ik op dit blog ook al eens een video van hem had gedeeld. Niet dus. Ik heb gekozen voor het ‘schapenverhaal’ waarin hij toelicht dat we in de overgang zitten van het 2D naar 3D tijdperk. En hij de vraag stelt waarom (onderwijs)organisaties niet snel genoeg leren en innoveren.
Het is wel een half uur kijken, maar wel een half uur kijkplezier van herkenning đ
Hoe zat het ook al weer met dat spreekwoord? Schapen en dam?
Have a nice blue monday!
Judith
2 BE JAMMED 