Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
TEDTalk. Hans Rosling: New insights on poverty
Hoi Marcel,
De kerstvakantie zit er weer bijna op. Mijn 1e taak morgen is een Nieuwsflits samenstellen. Sinds kort staat hier ook wekelijk een inspirerende TEDTalk in. Met dat in mijn achterhoofd ging ik even zoeken. Weet je nog dat Jim Stolze zei dat de TEDTalk van Hans Rosling zo de moeite van het kijken was? Hij had gelijk! Hans Rosling heeft vele TEDTalks op zijn naam staan. Ik heb er nu 2 gezien. Ik wil deze uit 2007 met jullie delen, vooral vanwege het verrassend einde 🙂
Hans Rosling is groot voorstanden van Open Data. In deze TEDTalk legt hij met Big Data verbanden tussen kindersterfte en economische groei, hij onthult nieuwe inzichten in armoede. Rosling doet dat op een humoristische manier en visualiseert de data met behulp van software die hij ontwikkeld heeft. Hans Rosling is oprichter van Gapminder. Op deze site vind je bewegende, interactieve en onderhoudende grafieken van internationale statistieken. Het doel is de promotie van een wereldvisie gebaseerd op feiten, door verhoogd gebruik en begrip van gratis toegankelijke openbare statistieken (bron: Wikipedia). (Tip: zie ook de Gapminder for teachers)
Ik vond het ook een mooie afsluiting van een kerstvakantie die begon met Serious Request waar aandacht werd gevraagd voor babysterfte.
De directe link naar deze TEDTalk.
Tot morgen! CU @ nieuwjaarsreceptie.
Fijne zondag.
Judith
TEDTalk. William Kamkwamba: How I harnessed the wind
Dag Marcel,
Deze prachtige TEDTalk kwam weer zo maar via twitter op mijn pad.
William Kamkwamba uit Malawi vertelt op het TEDpodium hoe hij als 14 jarige jongen (zonder geld voor onderwijs dat ze door de mislukte oogst niet konden betalen maar met behulp van bibliotheekboeken) een windmolen bouwde om zijn familie van stroom te voorzien. Hij vertelt hoe dit zijn leven veranderden.
Zijn laatste woorden knop ik maar weer eens goed in mijn oren.
Directe link naar deze TEDTalk.
Het belang van de onderstroom
Hallo Marcel,
Op mijn blog Van businesscase naar waardecase ontving ik van Ilse via twitter een link naar het artikel op ManagementSite: De verandering is er eerder dan de strategie. Een mooi artikel over chaostheorie, boven- en onderstroom: de ordehandhavers en de kantelaars en over ‘gedoe’. In mooie kwadranten wordt het belang van de onderstromers uitgelegd dat deze mensen die chaos veroorzaken uiteindelijk mede de strategie bepalen. En dat managers er niet van houden dat de realiteit voor of achter hun planning loopt, zij moeten beter naar Mintzberg luisteren die strategie als proces ziet en niet als plan. Ook Mathieu Weggeman citeert in zijn boek (ik had wat tijd om te lezen in de vakantie :)) over kenniswerkers, vakmanschap en innovatie: Leidinggeven aan professionals? Niet doen! (geleend via Zuyd Bibliotheek) Mintzberg:
Kenniswerkers zijn niet te managen door het opleggen van regels en procedures of door het toepassen van informatiesystemen
Mintzberg, 1979
Ondanks het inrichten van zelfsturende teams, resultaatgerichte netwerken wordt vrijheid van handelen begrensd door de veelheid van formulieren die ingevuld moeten worden. Volgens mij is dit funest voor innovatieve geesten en frustreert het intern ondernemerschap. Ook binnen Zuyd zijn er vele vernieuwende medewerkers en hoewel er misschien allerlei bewegingen zijn om bureaucratie te verminderen, heb ik het idee dat er alleen maar meer regels en formulieren ontstaan. De oplossing zit volgens Weggeman in evenwicht: “Verbeter het evenwicht met meer collectieve ambitie en minder regels en procedures”.
Weggeman schrijft zoals hij praat met veel humor en schopt hier en daar tegen schenen van managers, zoals dat managers volgens Weggeman altijd structuur willen veranderen en daar hebben ze 4 belangrijke reden voor:
1. Wapenfeiten creëren
2. Ze hebben niets anders te doen
3. Organisatiestructuur veranderen is niet zo moeilijk en je kunt er leuk over communiceren met collega managers
4. Je kunt er mee scoren bij hoger management
Je hebt er niets aan, volgens Weggeman. Het kost veel tijd, veel onrust, het creëert territoriumdrift en de verbeteringen zijn marginaal. Allemaal waar, ik heb het allemaal meegemaakt.
Hij is voorstander van het Rijnlands organisatiemodel, niet zo vreemd natuurlijk. Heeft het over meester-gezel-relatie, over jonge I-profs ( dominant Improviserende, Innovatieve professionals) waarvan 80% zich ontwikkelt tot R-profs (dominant Routinematig werkende profs) dit komt omdat kennis steeds sneller veroudert. De 20% die I-profs blijven beschikken over state-f-the-art kennis op hun vakgebied.
Innovatie, kritische succesfactor van kenniseconomie hoort bij kennismanagement versus effenciency uit industrieel tijdperk hoort bij kwaliteitsmanagement. Ergo: kwaliteitsmanagement en kennismanagement staan op gespannen voet met elkaar. Het optimaliseren van routines (effenciecy) is iets heel anders dan bedenken van nieuwe dingen.
Weggeman, 2007
Wordt het leven niet veel interessanter als we steeds nieuwe dingen doen? Volgens Stef Bos bepaalt de onderstroom uiteindelijk de richting:)
Ben trouwens wel benieuwd wat jouw managementboek van Disney hier allemaal van vindt. 🙂
Judith
Discussie over gebruik van video in het onderwijs
Hello again,
Heb je twitter de laatste dagen gevolgd? Er is discussie gaande over video’s in het onderwijs. Aanleiding was een ingezonden brief van hoogleraar Derksen in De Volkskrant van zaterdag 29 december en de reactie hierop dinsdag 2 januari ‘Verplaats colleges naar internet’. Hij vraagt zich af:
Waarom zou ik jonge mensen die digitaal, individueel en narcistisch zijn grootgeworden dwingen met zijn allen in een kooi te zitten en naar mij te luisteren? Alles wat ik onderwijs en nog veel meer vinden ze op het internet. Daar kunnen de colleges en de studiestof beschikbaar zijn die ze in hun eigen programma overal ter wereld kunnen inplannen. Toetsen kunnen digitaal, werkgroepen eveneens, mijn promovendi zie ik tenslotte ook zelden en herken ik niet als ik ze ergens tegenkom, en dat werkt prima voor de wetenschap. Dit bespaart gebouwen en de bijbehorende kosten.
Je kunt hier reactie op verwachten natuurlijk. Die kwam dan ook, vanmorgen in De Volkskrant met o.a. een reactie van Willem van Valkenburg. Ook Pedro de Bruyckere en Jeroen Janssen geven hun mening.
Het gaat natuurlijk niet om dat colleges opgenomen moeten worden en dat studenten op die manier maar kennis eigen moeten maken via internet. Het gaat er om dat docenten hun studenten weten te boeien met hetgeen zij hen te vertellen hebben. Technologie (zoals video) kan hen hierbij ondersteunen, maar het vervangt nooit de inspirerende docent. Door boeiende verhalen zullen studenten ook minder geneigd zijn via hun mobiele telefoon of tablet af te dwalen op sociale netwerken. Die smartphones die blijven ze gebruiken, het is een formeel en informeel informatiekanaal. En informatie is inmiddels onze ‘third skin’ zoals Lee Rainie onlangs op het NVB-congres noemde, dus die smartphones die blijven ze checken, daar zullen docenten mee moeten leren omgaan. Zie ook het onderzoek van de University of Haifa’s School of Political Sciences besproken in het artikel: ‘Yes, students check Facebook during class (and more), but less in classes with more permissive teachers’ met de conclusie:
So what can we conclude from this research, besides that cell phones are being used a lot? Best way of dealing with it is:
- be permissive
- keep the level of difficulty high enough, something an experienced teacher can assess more easily?
Inspireren en motiveren daar draait het om. Uiteraard kunnen video’s (flipped classroom / weblectures) daar een aanvullende/ondersteunende rol bij spelen.
Enkele artikelen die onlangs gepubliceerd zijn over video in het onderwijs en ook de moeite van het lezen waard zijn:
- MOOCs en meer … in Science Guide
- Goed didactisch concept weerlegt kritiek op de flipped classroom door Wilfred Rubens
Collega Didi Joppe twitterde nav het artikel in De Volkskrant:
Herkenbaar…?! Wat mij betreft doen we dat op #swzuyd nog meer dan we momenteel doen! po.st/gCYt6z @docentsw @tietsz
— Didi Joppe (@ditoma3) januari 2, 2013
Ik heb haar gevraagd of ze een gastblog hierover wilt schrijven. Dat doet ze, na de kerstvakantie. Wordt vervolgd dus!
Groet,
Judith
Een dag later …
- verscheen in De Standaard het opiniestuk: Eén camera maakt de lente niet van Frank Anseel, een mooie aanvulling op de discussie en het is zoals hij zegt: “Het gaat niet om het medium maar om de inhoud en de leerprincipe”
- en verscheen in De Volkskrant een reactie van een student: Hoorcollege inspiratie voor student en docent
Luister!
Dag Marcel,
Je kent de Rethinking education-filmpjes wel hè? Dit filmpje gaat over rethinking innovation, organization and leadership.
Ik heb al eerder geblogd over het belang van persoonlijke aandacht, daar hoort ook zeker de competentie ‘luisteren’ bij. Luisteren is niet een vaardigheid dat alleen van belang is voor frontofficemedewerkers, maar zeker ook voor de backoffice. En niet alleen extern luisteren naar je klanten maar zeker ook intern luisteren naar je collega’s, naar je medewerkers. Luisteren kan je het beste leren door zelf zoveel mogelijk te luisteren, te reageren en te helpen. Dat betekent niet alleen f2f luisteren maar ook via social media!
Lees meer over CLO, Chief Listening Officer en over het idee: “zet ‘luisteren naar de klant’ en ‘oplossingen aandragen tot verbeteringen’ in ieders functieprofiel, van directielid tot telefoniste” op het blog op Frankwatching: Chief Listening Officers gezocht: zit luisteren in het DNA van jouw organisatie?
Een mooie toevoeging op dit bericht las ik in nieuwjaarswens van Annemarie van Essen die ons veel LSD toewenst 🙂
Judith
2 BE JAMMED 