Categorie archief: MLI
Judith’s blogs over haar studie Master Leren en Innoveren bij Fontys Eindhoven. Zie ook JOULE4JOU
Interviewen met de Post-It methode #mli
CC-BY-NC-ND Peter Guthrie
Ha Marcel,
Je weet dat ik momenteel even afstand probeer te nemen van het werk zodat ik de komende week kan concentreren op mijn onderzoek voor mijn masterstudie. Het onderwerp mijn onderzoek draait om (hoe kan het ook anders) online kennisdelen. Het onderzoek wordt een kwalitatief onderzoek. Ik ben nog aan het bedenken of het het actieonderzoek of toch een beschrijvend onderzoek wordt. In ieder geval wordt het geen grootschalige enquête maar een onderzoek mbv interviews. Dat had ik eigenlijk al op basis van het college van Gerben Moerman besloten. Het enige waardoor ik een beetje terughoudend ben, is dat ik minstens 5 interviews helemaal moet transcriberen. Dus alles woordje voor woordje uittypen (de euhs en ahs hoeven niet 😉 ) En 1 uur interview kost 8 uur uitwerken. Tsja …. Nu hoor ik van onderzoekers dat dit eigenlijk niet zinvol is, maar ja als het door de opleiding geëist wordt wat doe je dan?
Of ben ik weer eens eigenwijs? 🙂
Door mede-student Mieke Haverkort werd ik geattendeerd op De Post-It-interviewmethode. Hartger Wassink op zijn blog De Professionele dialoog hierover:
De Post-It-interviewmethode is gebaseerd op de Rich Picture Methode (Monk & Howard, 1998). In deze methode worden interviews gestructureerd aan de hand van een tekening of schema die tijdens het interview door de geïnterviewde zelf worden gemaakt. Het schema wordt opgebouwd op zelfklevende notitieblaadjes: vandaar de naam ‘Post-It’-methode. Zie ook de CPS-uitwerking.
In het kort komt het erop neer dat de geïnterviewde gevraagd wordt om op drie momenten het interview tot dan toe samen te vatten in trefwoorden. Deze trefwoorden worden opgeschreven op zelfklevende notitieblaadjes. Aan het eind van het interview wordt de geïnterviewde gevraagd om de notitieblaadjes te ordenen, zodanig dat ze een goede weergave van het interview zouden geven. Manieren van ordening:
- Naar prioriteit (het belangrijkste bovenaan)
- Naar cluster (wat hoort bij elkaar?)
- Naar beïnvloeding (hoe is de ene factor van invloed op de andere?)
- (een andere manier, die beter bij je onderzoeksvraag past)
Het interview resulteert dan:
- een schema van trefwoorden die door de geïnterviewde met elkaar in verband zijn gebracht;
- de uitleg die de geïnterviewde daarbij geeft;
- de aantekeningen van de onderzoeker tijdens (en na) het interview en
- de opname van het interview zelf.
Voor de analyse kan het schema, met de uitleg van de geïnterviewde, het uitgangspunt vormen; de opname (laat staan de volledig uitgewerkte tekst) dient vooral als achtergrondinformatie, en niet als primaire bron.
Als ik dan lees dat het belangrijkste voordeel van deze methode het opleveren van een grotere validiteit van het onderzoek is, dan kan je toch niet anders dan deze methode omarmen. De geïnterviewde reflecteert meteen op het gesprek en de methode geeft feedback. Daarnaast is het een instrument voor de interviewer om het gesprek te sturctureren. En het scheelt tijd. Het interview hoeft niet geheel uitgetypt en per zin geanalyseerd te worden omdat samenvatten, aanduiden van belangrijkste factoren en samenhang door de geïnterviewde zelf is gedaan.
win-win-situatie lijkt me zo 🙂
Ik ga het in mijn onderzoeksopzet inbrengen. Ik ben benieuwd naar de feedback die ik hierop zal gaan krijgen.
Groet,
Judith
Do you dare to dream? #MLI
Hoi Marcel,
Vorige week ontving ik een mention via twitter van een filmpje dat ik gedeeld zou hebben. Een supermooi filmpje. Had ik dat gedeeld? Ik herkende het wel. Ja dus, maar al een maand geleden. Hoe ik het gevonden heb, weet ik niet meer. Voordat ik het weer kwijt raak, even vastleggen in mijn buitenboordbrein 🙂 .
Een filmpje over leren. Hoe lastig het kan zijn om vanuit je comfort zone naar je learning zone te gaan. Bij mij gaan dan nu bellen rinkelen over zone van naaste ontwikkeling (Vygotsky) *grinnik* Om van de ene naar de andere zone te gaan. gaan sommige lerende via de panic zone, maar je kunt dat ook zien als een magic zone! Gaat dit dan weer over fixed en growth mindset (Dweck!)?
Kortom een mooi filmpje over leren en persoonlijke ontwikkeling
Since our childhood we all know how to dream. Asleep and awake. Thanks to the power of our imagination we believe we are capable of achieving anything we can dream of. However, as we grow older we lose this wonderful ability we’ll later need to be creative, to innovate, to change our lives and to transform our organizations. We invite you to dare to dream again, to challenge your comfort zone, and to enjoy the pleasure of turning your dreams into reality. Do you dare to dream?
Judith
De kracht van het verborgen curriculum #gamification #ncosm #mli
Marcel, je zou genoten hebben van de eerste keynote van het Nationaal Congres Onderwijs en Sociale Media. Het sloot ook zo mooi aan op mijn leerarrangement over curriculumvernieuwing van mijn Master Leren en Innoveren. Die ik vandaag afrond! 🙂 .
On stage: Helen Keegan. Helen is Senior Lecturer (Interactive Media and Social Technologies) aan the University of Salford (UK). Zij sprak over: Curiosity and Curriculum!
Helen Keegan vertelde over een onderwijsmodule (waar 30 studenten aan deelnamen) die zij ontwikkelde als een Alternate Reality Game. De studenten kwamen tijdens deze module in aanraking met onderwerpen als: digital identity; remix culture; , copyrights-licencing-ethics; participatory media production, mobile phone filmmaking, transmedia storytelling; criticical media literacy. Het betrof dus een module over delen, publiceren en online samenwerken. Het eindproduct waar de studenten op beoordeeld werden was uiteraard het filmpje. Tot zover het formele curriculum.
In de onderwijsvisie van Helen gaat onderwijs om meer dan kennis overdragen en studenten klaarstomen voor een baan. Onderwijs zou net als ‘vroeger’ ook meer moeten gaan om persoonlijke ontwikkeling. Onderwijs moet prikkelen en nieuwsgierig maken.
Daarom ontwierp ze (ik heb geen idee hoe groot het team was, maar ik had het idee dat dit een eenvrouwsactie was) een hidden curriculum om de studenten door middel van puzzels en codes kraken uit te dagen tot nadenken en vragen stellen. Ze creeërde een fake identity van ene Rufi Franzen. Allerlei social media accounts werden aangemaakt: twitter, facebook, instagram, foursquare, etc. Via Rufi wilde ze de studenten uitdagen meer te doen dan alleen de opdrachten die in het formele curriuclum stonden. Kennisdelen, publiceren op het interneten, connecties aangaan, dat was haar doel.
Sommige studenten ontvingen een brief op hun thuisadres met de code 91211. Maar andere weer niet. Dit bracht heel veel onrust in de groep want ze snapte niet waarom sommige wel en andere geen code hadden ontvangen. Sommige studenten waren echt bang, Rufi werd zelfs bedreigd. Dit was een onverwachts effect waar ze erg van schok. Dat was niet de bedoeling. Dus stuurde ze een mail naar iedereen, zonder te veel prijs te geven. Daarna werd het magisch! Studenten wilden weten waarom Rufi hen had uitgekozen. Ze begonnen hun eigen curriculum te ontwikkelen. Ze leerden samen met Rufi. Ze werden ook detectives. Samenwerken en probleemoplossend vermogen werden gestimuleerd. Het werd een interactieve game. De echte wereld en de game vloeide in elkaar over. Codes werden in films verborgen. Via QR codes werden studenten naar locaties geleid waarna inchecken op Foursquare opdrachten zichtbaar werden. Het hele spel duurde 2 en halve maand.
Nadat het einddoel bereikt was en zij uitgelegd kregen dat ze onderdeel van een alternate reality game. Studenten waren in shock. Ze kregen uitleg mee hoe ze ‘voor de gek’ waren gehouden. Er volgde waardering. Het hele curriculum werd zelf nog eens nageplozen om te kijken welke clues gemist hadden. Dubbel leereffect dus!
Onderstaande presentatie is hetzelfde verhaal dat ze tijdens #ncosm heeft verteld. Must see!
Zoals Helen zegt: het was gekke werk, maar het was fantastisch! Studenten hebben hier zoveel van geleerd. Nieuwsgierigheid is niet te meten, niet te beoordelen maar o zo belangrijk voor hun ontwikkeling. Haar boodschap? Durf het risico te nemen. Creeer en stimuleer een hidden curriculum. Go beyond! Waar hebben we dat toch eerder gehoord? 🙂
Je wilt je studenten toch uitdagen tot het hoogste level?
Deze week stond in het teken van mijn herontwerp voor een onderdeel van het curriculum van jouw faculteit. Nogmaals dank voor je medewerking! Ook landelijk stond curriculumherziening in de belangstelling. De Onderwijsraad heeft vorige week een rapport gepubliceerd: Een Eigentijds curriculum. Een advies om het curriculum te vernieuwen en om het proces van vernieuwing ook te verbeteren. Noodzakelijk. Jelmer Evers heeft hierover een mooi blog geschreven en vraagt zich af of een nieuw curriculum genoeg is.
Ik heb het curriculum van jullie faculteit geanalyseerd volgens Van den Akker, uitgesplitst naar intended (beoogd), implemented (uitgevoerd) en attained (bereikt). De meeste kracht heeft, lijkt me zo, toch wel het hidden (verborgen) curriculum! Geen tijd voor een eigentijds curriculum maar op naar een eigenwijs curriculum!
Maar nu naar Eindhoven om mijn herontwerp (wel eigentijds maar nog niet eigenwijs genoeg vind ik 😉 ) te presenteren tijdens de Inspiratiemiddag.
Tot morgen,
Judith
Mijn herontwerp #mli #mooczi
Dag Marcel,
Je was nieuwsgierig naar mijn Pecha Kucha die ik onlangs als studie-opdracht heb gehouden. Ik was niet tevreden over mijn presentatie, dat weet je. Het is een presentatievorm die niet zo bij mij past. Weer wat geleerd 🙂 . Zo’n Pecha Kucha vorm (20 dia’s x 20 seconden) werkte op mijn zenuwen. Je moet je tekst strak in je kop hebben. En dat had ik niet. Gelukkig was mijn ontwerpbureau en docent na toelichting tevreden over mijn herontwerp. Ik kan nu aan de slag, het moet maandag af zijn. Er ligt dus nog wat werk op me te wachten.
Omdenken … omdenken….nee ik heb geen deadlines maar dreamlines.
Maandag tijdens de jaarlijkse lectoraats- inspiratiemiddag mag ik mijn ontwerpbureau vertegenwoordigen op de innovatiemarkt. Ik was in de veronderstelling dat ik nogmaals de Pecha Kucha moest houden. Pieter stelde daarom voor het geheel dan in te spreken. Dat heb ik gistermiddag gedaan. Nu blijkt dat de presentaties geluidloos afgedraaid moeten worden. Ach ja. Het is een leuke oefening. Weer iets voor mijn portfolio 🙂 Ik ben niet helemaal tevreden over de manier waarop ik het heb ingesproken. Voor een 1e poging niet slecht, vind ik het niet slecht.
Daarom moet ik nu nog aan de slag met het maken van andere fysieke producten. Ik ga nog maar een poster ontwerpen. Dit kan ik dinsdag tijdens onze Workshop Open Online Onderwijs die SURF-SIG Open Education bij Zuyd komt verzorgen, ook nog wel gebruiken :).
Voor de inspiratiemiddag zijn leraren basisonderwijs, pabodocenten, onderwijsdirecties en studenten van de pabo’s en masteropleidingen van Fontys uitgenodigd. Zij bepalen dmv ‘likes’ wie de MLI OntwerpAward 2014 wint (waar kennen we dat concept toch van 😉 ). Als ik dit LA met een voldoende afsluit, is dat mijn grootste prijs!
Mocht je me nog van feedback willen voorzien? Graag! Zie op mijn JOULE4JOU-blog de blueprint voor mijn herontwerp.
Judith
Reflecteren en Innoveren #MLI
Ha Marcel,
Deze week hadden we het even over mijn studiebelasting in combinatie met werk en privé nav het blogbericht van Remko Boers. Remko is (was) een MLI-student van InHolland en heeft besloten om te stoppen met zijn studie. Wilfred Rubens schreef op zijn blog waarom hij dat jammer vond. Karin Winters, ook een mede MLI-student van Stoas, reageerde ook en vroeg wat ik er van vond. We ‘reflecteren’ wel vaker via twitter op onze studie ;). Nu lukte het niet in 140 tekens.
Even in de herhaling #mli reflectie http://t.co/Xq1uwJNBre anders heb ik voor niks zo geploeterd @jujuutje 🙂
— Karin Winters (@karinwinters) May 15, 2014
We reflecteren wat af. Ook in het reflectiebusje 🙂 waarmee ik samen met mijn carpoolmaatjes elke week vanuit het zuiden naar Eindhoven rijd. In dit blog mijn reflectie op mijn studie tot nu toe. Ik heb al een plaatsje in de focusgroep van de MLI-studie. Hierin wordt 2x per jaar aan studenten gevraagd welke plus- en verbeterpunten zij voor de opleiding zien. Ik merk dat hier ook iets mee gedaan wordt.
Het besluit om te gaan studeren kwam op een moment dat mijn positie binnen de organisatie erg onduidelijk was en ik de keuze heb gemaakt om mijn carrière mogelijkheden te verruimen. Wilde ik een positie binnen het onderwijs, dan heb ik dat papiertje nodig vanwege de masterverplichting voor HBO-docenten. Ik vind het een onzinnige verplichting omdat ik denk dat niet (alleen) hierdoor de kwaliteit van het onderwijs verbetert. Ik leer wel informeel, maar dat ik blijkbaar nog niet voldoende voor de professionalisering van kenniswerkers. Gelukkig is er wel een kentering, zoals Wilfred dat ook schreef: “Bovendien wordt de waarde van zelfgestuurd en informeel leren -weliswaar schoorvoetend – steeds breder”. Ook binnen Zuyd is er aandacht voor, maar dat mag je ook verwachten met Kitty Kwakman in ons college (gepromoveerd op leren van docenten tijdens de beroepsloopbaan) 🙂 .
Wilfred somt een aantal punten waarom volwassenen weinig deelnemen aan post-initiële opleidingen, of voortijdig met hun studie stoppen. Net als Karin zal ik mijn ervaringen hier aan toevoegen.
1. Financiële drempels (kosten).
Ik ben geen docent dus geen recht op de docentenbeurs. De masterverplichting geldt daarom ook niet voor mij. Dat betekent dat ik niet in de masterregeling van Zuyd val. Volgens de nieuwe HBO-CAO wordt er geen onderscheid gemaakt tussen onderwijzend en ondersteunend personeel, de gevolgen hiervan heb ik (ondanks veelvuldig navragen) voor mij persoonlijk nog niet ondervonden. Volgens de huidige regeling krijg ik 75% van mijn studiekosten vergoed en is 4 uur werktijd studietijd. Dat vind ik op zich netjes, maar ik hou niet zo van rechtsongelijkheid tussen docenten en niet-docenten (persoonlijk strijdje). Gelukkig heb ik de afgelopen jaren genoeg uren opgebouwd, dus probeer ik wekelijks 8 uur van mijn 0,8 fte vrij te plannen voor studie. Dat lukt bijna nooit. Daarom heb ik afgelopen periode 2 weken vrijgenomen voor studie. Het heeft dus ook een groot voordeel dat ik geen docent ben. Ik zit namelijk niet gebonden aan een vast lesrooster. Ik kan mijn agenda bepalen en daarin met afspraken schuiven. Dat is echt een groot pluspunt.
Boeken schaf ik zo min mogelijk aan, die leen ik via Zuyd Bibliotheek of Fontys.
2. Drempels mbt de toegankelijkheid (denk aan instroomeisen, maar ook aan de afstand tot de opleiding).
Instroomeisen zijn een educatieve HBO-bachelor en werkervaring in het onderwijs. Ik heb via e-wisseling aangegeven welke diploma’s en werkervaring ik heb. Op basis hiervan kreeg ik toestemming om me in te schrijven. Ik heb geen aparte intakegesprek gehad. Vanwege afstand heb ik niet verder gekeken naar andere MLI-masters. Eén uur rijden vanuit Maastricht vind ik voldoende, daarom is het Eindhoven geworden. Hoewel de f2f ontmoetingen in Eindhoven heel waardevol zijn, vind ik dat de MLI een stimulerende sociale online leeromgeving moet bieden. Dat mis ik echt. Het is elke keer weer met een groepje zoeken naar vormen en tools om samen te werken. Als werkende lerende professional wil ik ook tijd- en plaatsonafhankelijk met mijn studie bezig kunnen zijn. Als ik geen specifieke opdracht in Eindhoven te vervullen heb waarom zou ik dan dik 1 uur hen en terug rijden? Of is dat door de contacturenverplichtingen vanuit het ministerie?
3. Drempels met betrekking tot de informatie over de opleiding (weten deelnemers bijvoorbeeld wat van hen wordt gevraagd).
De MLI heeft duidelijk per leerarrangement de beoordelingscriteria opgesteld. Ik kan weten wat van me verwacht wordt. Toch is dat heel dubbel. Het tempo is zoals Remko Boers aangaf erg hoog. Er wordt nogal wat van ons verwacht, we hebben veel deadlines (en ik ben toch weer teruggevallen in mijn oude studiehouding 😉 mijn werk is pas af op het allerlaatste moment). Dat betekent dat je soms gewoon duidelijk van de docent wilt hebben wat hij/zij van je verwacht. Je hebt zo weinig tijd om hetgeen je leest/hoort te laten bezinken en hierover met je collega’s en medestudenten door te spreken. Ik gebruik hiervoor wel dit blog voor. Al schrijvende leer ik en heb ik het meteen vastgelegd zodat ik er later op terug kan grijpen (mijn buitenboordbrein). Als je meer tijd zou hebben, heb je ook de gelegenheid om het een en ander te laten bezinken en en te bespreken met je peers. Peer feedback is belangrijk in onze opleiding (Hattie!). Voor dit leerarrangement moesten we een blog aanmaken en via dit medium onze producten delen. Ik had graag meer tijd gehad om ook van (enkele) medestudenten hun producten via hun blog van feedback te voorzien. Ik doe het wel, maar te weinig. Ik vind het jammer dat dit hierop niet gestuurd wordt. Ja ik weet het. Het zou vanuit de intrinsieke motivatie moeten komen, maar als je niet gewend bent om via blogs te reageren zit daar wel een drempel.
Soms heb ik wel het gevoel dat tav onderzoek en paper de docenten te veel van ons verwachten. Wij krijgen onderzoeksvaardigheden van gepromoveerde onderzoekers. Wij zijn natuurlijk geen promovendi, dat wordt soms wel eens vergeten.
4. Persoonlijke -veelal mentale- drempels. Hieronder vallen bijvoorbeeld het kunnen combineren van studeren met werk en privéleven, het vermogen om zelfsturend te leren of voldoende zelfvertrouwen hebben.
Tijdens groepsintakegesprek werd erg gewaarschuwd voor de zware belasting. Je weet waar je aan begint, maar eigenlijk toch weer niet. Je moet toch ervaren. En het is pittig. In tegenstelling tot enkele van mijn medestudenten heb ik geen kleine kinderen meer thuis. Mijn zorgtaken voor hen zijn beperkt tot het wassen en strijken in het weekend. En ik heb ook steun van hen. Mijn zoon heeft mijn paper van feedback voorzien. Mijn dochter heeft een goede beoordeling voor haar SPSS tentamen, dus die kan me volgend jaar helpen. Haha. Ik hoor van hen terug wat ik zelf altijd zei. *grinnik* Maak je niet druk. Je hebt je best gedaan. Meer kan je niet doen. Frank, manlief is niet te beroerd om huishoudelijke taken (die ik het eerst laat vallen 🙂 ) op te pakken. Toch zit er wel wat schuldgevoel. Ik zou nog wat meer aandacht voor hen willen hebben. Zo ook voor mijn moeder. Zij heeft Parkinson, zit in een verpleeghuis 150 km van mij vandaan, niet gelukkig. Dat doet pijn. Mijn vader, 3 broers en veel familie en vrienden zijn er wel voor haar, maar niet haar enige dochter…
Zelfsturend leren is voor mij natuurlijk. Al bloggend, twitterend ontwikkel ik me constant. Ik heb al vaker gezegd dat twitter mijn permanente bijscholingscursus is. Dat is echt zo. Ik heb zoveel informatie voor mijn studie gehaald uit tweets en blogs. Onbegrijpelijk dat niet alle MLI-studenten dit als inspiratiebron gebruiken. Mijn zelfvertrouwen is een ander verhaal 😉 . Omdat ik veel met technologie bezig ben, wordt al snel gezegd … zo’n studie dat doe jij even … Nou, echt niet. Oude angsten als faalangst steken tijdens zo’n proces weer de kop op. Ik hou er niet van om fouten te maken. Ja, ik weet het wel. Van fouten leer je. Maar toch.
5. Drempels die voortvloeien uit het ontwerp van de opleidingen. Hieronder vallen studielast, doorlooptijd, het rekening houden met ervaringen van deelnemers of de wijze van beoordelen.
Ik heb uiteindelijk voor deze studie gekozen omdat er geen kennistoetsen werden afgenomen. Ik wil geen tentamens meer in mijn kop stampen. Ik geloof niet dat dit zinvol is. Dus schrijven, reflecteren, presenteren zijn toetsvormen die wel bij mij passen. En ja een paper schrijven is wat andere koek dan een blogpost. En ondanks dat ik bibliothecaris ben en wel wat van titelbeschrijven weet, heb ik nu toch wel weerstand tegen die APA-regeltjes. Het is gewoon zoveel extra werk om dit foutloos (en dat wil ik dan natuurlijk wel) te doen. Ik ben blij dat wij zowel bij de paper, als bij het huidig leerarrangement als bij mijn onderzoeksopzet zoveel feedbackmomenten krijgen. Docenten die echt de tijd nemen om naar je producten te kijken en dat van commentaar voorzien. Hoewel ik ook gemerkt heb (zeker bij het paper schrijven) dat hier ook weer verschillende visies zijn en je uiteindelijk toch je eigen conclusies/keuzes moet maken in je teksten.
Ik probeer mijn eigen koers te varen. Mijn eigen leerdoelen te stellen. Uitdagingen aan te gaan (een pecha kucha houden ipv een pitch, met Mendely werken … waarom maak ik het mezelf toch weer moeilijk). Druk maakt ook dat ik emotioneler ben, een korte lontje heb. Ik heb vaker hoofdpijn. Ondanks alle druk ben ik blij aan deze studie te zijn begonnen. Ik heb leuke mensen leren kennen. Ik weet al meer van allerlei leertheorieën. Ik leer wat minder vanuit aannames te redeneren. Leren is gewoon leuk 🙂 . In mijn mailbox zat deze week een herinschrijvingsverzoek van Studielink. Dat ga ik dit weekend ook maar even regelen.
En om de vraag van Karin te beantwoorden: wiens leren wil ik innoveren? Ik heb alleen invloed op mijn eigen leerproces. Ik wil voornamelijk leren hoe efficiente ICT inzet te kunnen adviseren. Ik probeer daarom zoveel mogelijk kennis te delen. Het social learning met enthousiasme te verspreiden. Gewoon leren door te DOEN.
Zo’n blogpost schrijven kost toch altijd weer meer tijd dan ik van te voren denk. Dat betekent dat ik nu laten naar Halsteren vertrek dan gepland voor het bezoekje naar mijn ouders. *zucht* Maar ik kan dit natuurlijk wel gebruiken voor mijn integratiefase (portfolio enzo). 🙂
Het zonnetje schijnt! Daar gaan we dit weekendvan genieten, tussen de studieactiviteiten door.
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 