Doctoral Consortium European Conference Technolgy Enhanced Learning 2017
Ha Judith,
Vorige week heb ik de European Conference Technology Enhanced Learning bezocht. Daar heb ik een aantal zaken gedaan: een doctoral consortium, poster presentatie, lezingen bezocht, zaalvoorzitter gespeeld en zelf een presentatie gehouden. Ik zal de komende dagen over al deze activiteiten bloggen. Allereerst het doctoral consortium. Dit is een sessie in twee dagdelen waar PhD studenten voor konden inschrijven en waar PhD studenten, Professoren en eventueel andere bezoekers reageren op het onderzoek of onderdelen van het onderzoek die gepresenteerd zijn.
Mijn eigen bijdrage (inschrijving) is min of meer een overzicht van mijn gehele onderzoek en gaat dus over hoe we een learning analytics tool kunnen maken dat specifiek gericht is op learning design en gedurende een cursus feedback geeft die docenten en studenten verder helpt.
Presentatie:
De belangrijkste vragen die ik vanuit de zaal heb gekregen zijn:
Q1: Waar zitten de metacognitieve competenties nu precies? Het lijkt alsof je ze meeneemt ook al in het ontwerp, maar dat ze ook later nog eens terugkomen.
A1: Het idee is dat de metacognitieve competenties (de competenties nodig om leren te leren) getriggerd/geprikkeld/gestimuleerd (goede woord moet nog gezocht worden) worden door het Learning Dashboard dat studenten en docenten gaan gebruiken gedurende de cursus. Omdat ik heb aangegeven dat het goed zou zijn dat je op het moment dat je onderwijs gaat ontwerpen je al rekening houdt met de metacogntieve competenties ontstond er verwarring. Op de manier zoals we bij de Faculteit ICT het onderwijs hebben ingericht (en ik denk dat het overal wel zo is) houden we bij het ontwerp van het onderwijs zeker rekening met deze competenties. Echter ik denk dat we ons er soms niet bewust van zijn en de student er zich ook niet van bewust van is. Ik snap in ieder geval de verwarring en daarmee de vraag en moet in mijn ‘verhaal’ daar meer duidelijkheid in brengen
Q2: De grenzen tussen Learning Analytics en Learning Design zijn vaag en waar ik ben je nu precies mee bezig?
A2: Op het tussengebied, en als het goed is dan vervagen die grenzen helemaal. Ik denk dat het er voornamelijk over gaat zowel de ontwerpers van het onderwijs als naar diegene die de data verzamelen om daarna slimme dingen met die data te doen te wijzen op elkaars wereld. En een omgeving te creëren waar bij beide partijen rekening houden met de ander voordat ze starten met hun ding te doen. De werelden bij elkaar brengen in een praktijk gericht onderzoek samen met de studenten en docenten van de Faculteit ICT. En dan kijken als we dat proberen of er dan ook iets uit komt?
Weer een nieuwe stap in het leven als PhD, maar wel een die ik zeker ga herhalen (zegt ook de docent in me). Jammer genoeg waren de sessies gelijk met andere projectworkshops en een industry track. Het is mooi om veel feedback te krijgen, maar ik kan me voorstellen dat het werken aan projecten ook leuk is voor diegene die al langer in het werkveld/onderzoeksveld zitten.
Tot zo ver voor nu.
Groet Marcel
Het nieuwe seizoen is begonnen
Ha Judith,
We zijn alweer een paar dagen aan het werk. Maar vandaag was ‘het warmlopen’ voorbij en het ‘nieuwe seizoen’ begonnen. Eerste schooldag! Ik ben begonnen met Logica voor onze eerstejaars. En erg prettig ik kan gebruik maken van de open educational resources die we gemaakt hebben voor het MOOC project. Het blijft mooi om te zien. De filmpjes staan nu op media.zuyd.nl
Ik ben benieuwd wat de studenten daarvan vinden. Zoals je weet is dat ook mijn onderwerp van onderzoek: kunnen we meer leren over het leerproces van de student op leeractiviteit niveau door learning analytics te koppelen aan het learning design en hoe kunnen we on demand feedback geven en helpt het als we een focus hebben op de meta cognitieve competenties van de studenten?
Een aantal activiteiten gaan me daarbij helpen in de komende weken:
– De eerstejaars studenten gaan de MSLQ invullen.
– Ik mag presenteren op de ECTEL conference, ga daar ook het Doctoral Consortium doen en een tweetal sessies ‘chairen’
– In het kernteam van de SIG LA gaan we kijken wat we op landelijk en ‘samen delen’ niveau kunnen doen op de onderdelen: educatie, policy, technologie
– De afstudeeronderzoeken van Sander en Ricky en het werk aan het Reflector project moet vertaald worden naar een artikel
En dan heb ik voor de financiering een derde poging gedaan voor een NWO promotiebeurs (link naar eerdere poging) voor docenten. Ik ben benieuwd hoe ik door deze ronde kom.
Morgen begint mijn OU/UM cursus academic writing, na het volgen van een MOOC een nieuwe poging om nog een stap verder te komen onder het motto: we blijven leren!
Genoeg om over te schrijven. Maybe in English…
Groet Marcel
Life (en dus vakantie) is Magic (en leerzaam)
Ha Judith,
Je weet het al. Ik was in Disney! Orlando om specifiek te zijn. En wat was het heerlijk. Ja ik weet dit is niet een vakantieblog, maar een blog over innovaties in het onderwijs. Ik heb er een meegemaakt in full effect. De Magicband. Disney heeft een aantal jaren geleden een armband met RFID chip ontwikkeld en gebruikt die in haar Orlando park nu volop.
De band geeft toegang tot de hotelkamer, tot het zwembad, tot de vier attractieparken en twee waterparken. Maar wordt ook al gebruikt om je te prikkelen in de attracties (it’s a small world in dit geval)
Je zou er je creditcard aan kunnen koppelen waardoor je met de band (en een extra zelf te kiezen code) overal betaald kan worden en aangezien de band waterdicht is, is dat natuurlijk ideaal voor bij het zwembad. De band is ook te gebruiken bij je fastpass selecties. Je kunt met behulp van de website/app mydisneyexperience een aantal attracties kiezen waarbij je in de ‘speciale lees snelle rij’ kunt staan. Ideaal voor de bezoeker die niet lang wil wachten. Ideaal voor de parkeigenaar die aan crowdcontrol wil doen.
Met de app kun je dan weer reserveren voor het restaurant, maar zelfs bij de afhaalrestaurants al van te voren reserveren en afhalen in een speciale rij (want je hebt al betaald met je creditcard). Je kunt ook een Memory Maker kopen, waardoor je alle foto’s die door Disney mensen of in attracties van je gemaakt worden via de band op je account kunt laten zetten.
Ik ben er van overtuigd dat Susan, Qiang en ik de twee weken dat we daar zijn geweest gevolgd zijn geworden. Dat Disney precies weet waar we geweest zijn wat we waaraan hebben uitgegeven, welke attracties we wanneer hebben gehad, wanneer dat we op de hotelkamer zijn geweest. Kortom alles. Heb ik me bij de magicband daar van te voren iets over afgevraagd? Heb ik me zorgen gemaakt over wat ze met de data zouden doen? Heb ik aan mijn privacy gedacht? Nee! Sterker nog, ik kon het ding customizen (een kleurtje geven) en die waren niet aangekomen. Qiang heeft 3 dagen gevraagd of zijn grijze toch omgeruild kon worden voor het kleurtje dat hij tegen pappa heeft gezegd. Om nog maar de zwijgen over de 20 – 30 dollar die ik had kunnen uitgeven aan een customized magicband met Mickey motief. De magische wereld van Disney, het gemak en het voordeel dat het me oplevert (in het plannen van de dag, gemak met betalen, etc.) laat me gewoon niet alleen zo’n band gebruiken, maar hem echt ook willen hebben.
Wat droom ik nu van een Zuyd-bracelet! Waarin je per leeractiviteit registraties kan bijhouden gekoppeld aan onze leeromgeving, aan een app voor de student. Zou dat niet gaaf zijn en het onderwijs verbeteren en de onderwijsbeleving verbeteren. Het kan! Het werkt al.
Wired heeft een interessant artikel gemaakt over de magicband en de ontwikkeling er van. Tja… gezien geld en resources die er in om zijn gegaan weet ik niet welke van mijn dromen eerder uit gaat komen: een Zuyd bracelet a-la MagicBand of toch werken voor Disney.
Groet Marcel
Toekomstbestendig leren
Ha Marcel,
Deze week is het rapport Het voorbereiden van leerlingen op (nog) niet bestaande banen gepubliceerd. Paul Kirschner heeft een (ons bekende) Group Concept Mapping procedure onder experts uitgezet om twee onderzoeksvragen te beantwoorden:
1. Hoe kan het onderwijs jongeren (en werkenden) optimaal voorbereiden op de onbekende en ook onvoorspelbare arbeidsmarkt van morgen?
2. Hoe daagt het onderwijs jongeren uit zich eerder, intensiever en realistischer voor te bereiden op werk en de toeleiding naar zulk werk?
Het onderzoek is mogelijk gemaakt door NSvP – Innovatief in Werk. Zij stellen:
Er is veel in beweging in de wereld van werk. Technologische ontwikkelingen gaan steeds harder en hebben een grote impact op de manier waarop wij werken, leren en leven. Hoewel toekomstige ontwikkelingen moeilijk te voorspellen zijn, is wel duidelijk dat de druk op persoonlijke initiatief, ondernemerschap, leervermogen, adaptatie en flexibiliteit toe zal nemen. Vooral jongeren krijgen te maken met een sterk veranderende arbeidsmarkt. Veel van het werk waarvoor zij nu worden opgeleid, is vervallen of sterk veranderd tegen de tijd dat zij hun opleiding afronden. En eenmaal aan het werk zal leren en ontwikkelen een belangrijk thema blijven. Dit roept veel vragen op over het leren van de toekomst.
De eerste hoofdstukken van het rapport gaan over de achtergronden van het probleem waaronder een analyse van 21st century skills. Zoals we van Kirschner weten, stelt hij ook in deze publicatie dat “de vaardigheden duidelijk noch eenduidig zijn, dat zij steeds veranderen zowel qua aantal als inhoud, en dat zij voor het grootste deel vaardigheden zijn die ook in de 20e en zelfs in het 19e eeuw noodzakelijk waren”.
Zeker, de vaardigheden: samenwerken, communiceren, probleem oplossen, kritisch denken, creativiteit waren in de vorige eeuwen belangrijk, maar of daar veel aandacht aan werd besteed? Als leerling / student die lagere school, mavo, have, bibliotheekacademie in de jaren 60-70-80 van de vorige eeuw heeft doorlopen, kan ik me niet herinneren dat op deze vaardigheden ‘gestuurd’ werd. Samenwerken? … Groepsopdrachten? … Ik zat voornamelijk alleen op mijn kamertje te leren. En kritisch denken was tijdens mijn onderwijstijd not done: stil zijn en luisteren. Dus heel goed, vind ik, dat ze nog steeds belangrijke 21e eeuwse vaardigheden worden benoemd.
Zijn conclusie dat eigenlijk informatiegeletterdheid en informatiemanagement de enige vaardigheden die echt als 21e -eeuws aangemerkt kunnen worden, vind ik niet helemaal terecht. Het kunnen zoeken, identificeren, evalueren van de kwaliteit en betrouwbaarheid van bronnen en effectief gebruiken van verkregen informatie (informatiegeletterdheid) en het kunnen vastleggen, beheren en delen van verkregen informatie (informatiemanagement) zijn zeer belangrijke vaardigheden. Als bibliothecaris uit de vorige eeuw weet ik daar alles van 😉
Door de automatisering zijn al deze ’21e eeuwse’ vaardigheden wel in een ander daglicht komen te staan. De vier ict-gerelateerde begrippen informatievaardigheden, mediawijsheid, computal thinking en ict-basisvaardigheden uit 21EV-model van Kennisnet en SLO zijn het meest 21e eeuws. Ach, ik kan me ook helemaal vinden in de term ‘toekomstbestendig leren’ hoor 😉 Waarmee Kirschner en Vander Molen (bron) bedoelen:
Het verwerven van de vaardigheden en houdingen die nodig zijn om op een stabiele, bestendige manier te blijven leren in onze snel veranderende wereld.
Het onderzoek is beperkt tot het (v)mbo omdat deze beroepen vermoedelijk op korte termijn door robots worden uitgevoerd. De Take-Home Messages uit dit rapport zijn volgens mij ook van toepassing op het hbo. Ook big data en AI (kunstmatige intelligentie) zullen grote impact hebben op de beroepen waar wij onze studenten voor opleiden.
De school / Het onderwijs heeft hierbij (toekomstbestendig leren) een belangrijke taak maar het is de vraag of de school / het onderwijs daarvoor goed uitgerust is. Hoofdredenen hiervoor zijn: (1) de school reageert te traag om de veranderingen in de toekomstige arbeidsmarkt goed in het curriculum te verwerken, (2) de scholen zijn niet goed uitgerust op hun taak leerlingen voor hun onzekere (arbeids)toekomst op te leiden c.q. voor te bereiden, en (3) het gebruik van ICT is niet goed geïntegreerd in het onderwijs en het is de vraag of docenten zelf over de nodige ICT-kennis en –vaardigheden beschikken om hun leerlingen op een toekomstbestendige wijze op te leiden.
Via Group Concept Mapping verzamelde Kirschner van 61 expert 239 ideeën waaraan het onderwijs zou moeten werken om de leerlingen van vandaag toekomstbestendig te maken. De ideeën die dat opleverde, zijn daarna gesorteerd in 15 clusters en gescoord op het belang (door 42 experts) en de haalbaarheid (door 35 experts) ervan.
Uit bovenstaand schema blijkt dat het kunnen reflecteren en kritisch denken door experts als het belangrijkste wordt gevonden in tegenstelling tot informatievaardigheden. Toch zijn deze veranderingen niet makkelijk haalbaar volgens hen. Opvallend is dat ook curriculumvernieuwing (herontwerp de school) en docentprofessionalisering laag scoort op belangrijkheid, terwijl wij daar bij Zuyd nu zo hoog op inzetten.
Tot slot beveelt Paul Kirschner een drietrapsprocedure voor.
- het fundament: zorg dat leerlingen beschikken over nodige basiskennis om verder op voort te bouwen.
- efficacy building: zorg dat leerlingen het gevoel krijgen dat zij ook echt iets kunnen met wat zij geleerd hebben en dat ze beschikken over de nodige competenties (kennis, vaardigheden, attitudes) voor zowel het werken als het verder leren en dat zij samen kunnen werken met anderen om problemen op te lossen of taken uit te voeren.
- hogere-orde denkvaardigheden: metacognitie, reflectie en kritisch denken. Vaardigheden voor een leven lang leren.
Interessante studie. Wordt nog wel verder binnen Zuyd verspreid, vermoed ik 😉
Groet,
Judith
Wat te doen tegen onze vergadergekte?
Hi Marcel,
Op mijn LinkedIn-tijdlijn kwam een bericht voorbij waar zijn oog op viel: YOU are the cause of Meeting Mania. 14 Ways to stop it! Een bijdrage van marketing- en communicatie-adviseur Jill Shaul.
Vlak voor mijn vakantie ontving ik het ene na het andere vergaderverzoek. Zoals je weet is de organisatie van mijn Dienst onlangs opgesplitst in clusters, en ben ik van coördinator geworden van het cluster onderwijskundige ondersteuning. Had ik voorheen 1x per maand een dienstoverleg. Nu zijn daarnaast reguliere coördinatorenoverleggen en bila’s van ons cluster met de nieuwe directeur ingepland. En dan heb ik het nog niet over bijpraatuurtjes,stuurgroepbijeenkomsten en lectoraatsessies. Vooral op de maandagen en dinsdagen rol ik van het ene overleg in het andere 😦 Dat zal bij jou en onze collega’s niet veel anders zijn. Geen wonder dat iedereen verzucht dat ie het druk heeft als je vraagt hoe het gaat.
Druk?
Ik vind het een vervelend woord. Ik zeg bij voorkeur dat ik ‘lekker bezig ben’ 😉 De eerste alinea van Shaul’s blog deed me dan ook glimlachen
In case you haven’t heard, busy isn’t respectable anymore. Which means a calendar full of meetings isn’t a sign of importance. Volume doesn’t equal productivity; and lots of talking doesn’t mean you’re important.
Geldverspilling
Kan dat niet anders? Efficiënter? Ik heb al eens vaker balletjes opgegooid om meer online te delen. Mededelingen hoeven wat mij betreft niet in een vergadering. Een vergadering is voor discussie en afstemming in mijn optiek. Maar dan krijg ik van die blikken …. daar heb je haar weer …. en opmerkingen als ‘f2f is belangrijk’. Jaahaa …. Maar dat zeg ik ook niet!
Daarnaast zijn slechte bijeenkomsten een behoorlijke kostenpost. Zie deze TED infographic.
In haar blog somt Jill Shaul 14 redenen op hoe deze Meeting Mania te stoppen. Want uiteraard zijn we zelf de oorzaak van deze gekte. Wij accepteren klakkeloos alle uitnodigingen. Ik wel tenminste. Vanaf vandaag ga ik toch anders doen ….
Aantal tips
1. Is er een agenda toegevoegd? Geen agenda? Weiger! Of accepteer de agenda als voorlopig en vraag de organisator wat het doel is en jouw rol dan kan je je beter voorbereiden op de bijeenkomst (vergaderingen zijn eerder afgelopen als mensen voorbereid zijn) en dan is een tijdsduur van 1 uur is meer dan voldoende.
2. Zorg voor actieve bijeenkomsten. Ik zit ook te vaak onderuitgezakt in een bijeenkomst. Veel van mijn vergaderingen duren te lang, zeker 2 uur. Ik ga in ieder geval onze wekelijkse clusterbijpraatuurtje voortzetten aan de bar in de koffiecorner 🙂
3. Vermijd vergaderingen waar alleen mededelingen worden gedeeld. Dat kan ook via e-mail.
3. Is een wekelijks of tweewekelijkse bijeenkomst echt nodig? Evalueer het elke 3-4 maanden.
4. Moet jij er echt bij zijn of kan iemand anders van de genodigden ook jou vertegenwoordigen?
5. Weiger alle vergaderingen voor 8 uur en na 5 uur. Manage je werk- en privétijd goed.
6. Rek een bijeenkomst niet onnodig. Is er niets meer te bespreken, dan is het prima een bijeenkomst voortijdig te beeindigen.
Een paar andere tips voor agendabeheer
1. Begin je week met je prioriteiten van die week te stellen.
2. Blokkeer dagelijks tijd om te denken 🙂 🙂
Bovenstaande TED infographic is gebaseerd op een aantal TEDtalks. Bekijk onderstaande hilarische talk van David Grady eens. Duurt maar een kleine 7 minuten.
!NO MAS!
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 