Dream on!

Je hebt helemaal gelijk Marcel. Het gaat om het ID! En nee, ik wil (in tegenstelling tot wat jij blogde 😛 ) niet alleen online kennisdelen …. ik zou alleen willen dat ook de kracht van online kennisdelen zou worden gezien. Dat dit niet alleen een ‘nice-to-do’ is.

Dus voor ik te boek sta als die dame die alleen maar zit te pushen om online samen te werken, online te communiceren en online kennis te delen, heb ik ook een bijdrage geschreven voor in de klapper (het zijn wel prachtige kunstwerkjes trouwens, allemaal verschillende, heb je dat gezien?). Ja, ik zag er nu ook zo’n koffietafelboek liggen bij onze dienst. Ik heb een bladzijde uitgezocht (de bladzijdes waren allen voorzien van een verschillende inspirerende quote) met de volgende tekst:

SaiBaba

en handgeschreven(jaja!) de onderstaande tekst opgeschreven (bewijs 🙂 ), maar wel voorzien van een QR-code van dit blog, zodat ook de andere blogberichten gedeeld worden. Draagt bij tot (online) kennisdelen toch? 🙂

Als student van de Master Leren en Innoveren vraag ik dan: wat verstaan we onder ‘lesgeven’? Hebben we het hier over didactische uitgangspunten? pedagogische principes? levenslessen? Volgens ons college zijn we allemaal ervaringsdeskundigen omdat we allemaal wel iets aan andere leren. Ja we leren ons leven lang (mijn 90-jarige schoonmoeder zegt altijd “zolang mijn vingers niet even lang zijn, leer ik” 😉 ). Maar betekent dit dat iedereen die een ander wat leert de kunst van het lesgeven verstaat? En schuilt in iedere ‘lesgever’ een goede leerKRACHT? Het is nogal een verschil of je een enkeling, een groep, een jongere of een oudere iets wilt (moet?) leren. Of je wel of niet moet nadenken over leerdoelen, groepsinteractie en beoordelingscriteria.
Ja, lesgeven een kunst! Sir Ken Robinson, de bekende Britse onderwijsvernieuwer, die ik ook ooit een keer live (met dank aan Zuyd!) hebben mogen horen, is voor mij zo’n kunstenaar. Volgens hem: 

“Teaching is an art form.” Goede leraren weten wat hun leerlingen inspireert. Ze zijn deskundig in hun vakgebied. Ze zijn pedagoog. Ze hebben aandacht voor de individuele behoeften van hun leerlingen en passen hun lessen daarop aan. Ze hebben een groot repertoire aan manieren om hun leerlingen te motiveren. Ze zijn een voorbeeld en een rolmodel.

Lesgeven is inspireren, enthousiasmeren, motiveren, stimuleren door aan te sluiten bij de belevingswereld, feedback te geven, te luisteren en verhalen te vertellen. Grote maar o zo ware woorden. De kunst van lesgeven voor mij als niet-docent, maar wel als fanatieke (online) kennisdeler en als moeder van 3 kinderen is om authentiek, vanuit mijn passie en met inzet van al mijn talenten mijn taak uit te voeren maar daarbij de ander verantwoordelijk te laten zijn voor zijn eigen leerproces en leven. Ik heb mijn dromen, maar de ander, mijn collega, jouw student ook. Laten we die vooral ook in de ander zien en (h)erkennen, en, laten we er, als deze met ons gedeeld worden, voorzichtig mee omgaan. 

Volg je droom!

Graag wil ik een quote van Sir Ken toevoegen aan het repertoire van Zuyd: “Dreams are what make us who we are”

Judith

Gerelateerde blogs:

2D, 3D, 4D? Het gaat om het ID!

Ha Judith,

Changes! Het gaat uiteindelijk niet om in hoeveel D dat die gepresenteerd worden. 2D, 3D, 4D? Het kan inmiddels allemaal. Online, in een klapper of in woorden op een sinaasappelkistje op een hoek in Hyde park. Het gaat niet om hoeveel D, het gaat om het Idee (ID). Verandering krijgen we alleen klaar als we het goede dat we doen delen. In mijn blogpost Kennisdeling gaat dat via een klapper. In jouw blogpost Van 2D naar 3D twijfel je aan dat ‘medium’. Je had het liever online gezien heb ik het gevoel.

Het gaat niet om het ene of het andere medium. Het gaat niet over de klapper of de online social media variant. Het gaat over delen. Ik denk dat bij beide media het lastig zal zijn om input te krijgen. Daarom ben ik vast begonnen. Met bloggend te delen wat ik denk en zie, maar dus ook met dit initiatief.

Obama loopt ook een Echternachprocessie, maar gaat door. Ook daar gaat het niet om welk medium, sterker nog het gaat niet eens om de oplossingen. Het gaat om het idee, om de ‘journey’ te nemen van het idee naar een mogelijke oplossing en om de hoop, het geloof in een mooie reis. En vooral, en daar zul je het zeker mee eens zijn: het delen van elke stap van die reis.

Dus ook in ons Zuyd onderwijs!

Groet Marcel

Van 2D naar 3D

IMG_2077

Kennisdeling bij Zuyd: Klapperend de kunst van lesgeven delen.

mmmm Marcel 😩

Goh? Een klapper? Over kennisdeling. Tsja. Nee, ik had er nog niet over gehoord. Thx 4 sharing.
Net op de vooravond  van de afronding van mijn leerinterventie voor het 3e leerarrangement van mijn studie. Onderwerp? Hoe digitale communicatie bij kan dragen aan kennisdelen en co-creatie


En begrijp me goed hĂš. Ik vind het belangrijk dat over het kunst van lesgeven gesproken wordt / gaat worden. Ook in de fysieke ontmoeting! Zie ook mijn blog over normatieve professionalisering. Maar ik ben bang dat het met de klapper net zo gaat als met de estafettestokjes

Ben ik weer te negatief? Zit ik in de weerstand? Ik snap gewoon niet dat bij dit soort super kennisdeel-initiatieven ook geen digitale variant wordt aangeboden. Ik ben nieuwsgierig! Waarom? Leg het mij uit! Of misschien kan de bedenker van dit initiatief dit toelichten?

Afgelopen week heb ik diverse gesprekken gevoerd over ict in het onderwijs, over digitale didactiek, over kennisdelen via sociale netwerken, over ict-docentprofessionalisering, over de toekomst van onze digitale leer- en werkomgeving. En hoewel we ontzettend veel enthousiaste pioniers hebben op het gebied van ict in het onderwijs, het ict-bewustzijn bij het management is nog niet erg hoog. Door de vrijblijvendheid die er nu op dit gebied is, lopen ook deze pioniers tegen grenzen aan. Zoals jij al aangaf in je reactie op mijn blog over weerstand en onderwijsvernieuwing via het verandermodel (model Knoster met bouwstenen van het KPMG-model 🙂 ) zijn alle onderdelen in een veranderproces even belangrijk zijn, niet alleen plan, middelen en competenties maar ook visie en belang. Als er maar één onderdeel ontbreekt, leidt dat niet alleen tot weerstand, maar ook tot verwarring, angst, frustratie en chaos.

Voor verandering hebben we naast Leraren met Lef en (ondersteunende) Dienstverleners met Durf ook Toekomstgerichte Teamleiders, Dynamische Directeuren en Bevlogen Bestuurders nodig (alliteratie afgeleid van).

In mijn leerinterventie heb ik geprobeerd adhv theorieĂ«n en modellen uit organisatiekunde toe te lichten dat communicatie belangrijk is. Dat vele ‘management-goeroe’s’ van mening zijn dat de veranderingen door de technologie en online sociale verbondenheid zo ingrijpend zijn, dat dit de belangrijkste externe factor is die van grote invloed zijn op de organisatie. Transparantie, wederkerigheid, publieke verantwoording, toegankelijkheid en verbondenheid staan centraal in dit netwerktijdperk. Er ontstaat een nieuwe orde die horizontaal verbonden zijn: coöperaties, sociale en fysieke netwerken. Dit kan niet anders dan dat dit invloed heeft en nog meer zal krijgen op de manier waarop wij ons organiseren, interacteren, communiceren en kennis construeren.

Ik ben dit leerarrangement begonnen met een kennisdialoog over innovatie waarbij ik mijn medestudenten de opdracht had gegeven te kijken naar een video van Jef Staes. Ik dacht dat ik op dit blog ook al eens een video van hem had gedeeld. Niet dus. Ik heb gekozen voor het ‘schapenverhaal’ waarin hij toelicht dat we in de overgang zitten van het 2D naar 3D tijdperk. En hij de vraag stelt waarom (onderwijs)organisaties niet snel genoeg leren en innoveren.
Het is wel een half uur kijken, maar wel een half uur kijkplezier van herkenning 🙂

Hoe zat het ook al weer met dat spreekwoord? Schapen en dam?
Have a nice blue monday!
Judith

Google Glass Game Over of Next Level?

Ha Judith,

Als volger van innovaties hebben we hier ook al over de Google Glass gepraat. Ik zag, zie en voorzie in de toekomst nog talloze ontwikkelingen en mogelijkheden voor een vergelijkbare gadget in het onderwijs.

En toch kwam er deze week nieuws uit het Google kamp. Althans nu.nl publiceerde een nieuwsbericht van de BBC dat Google zou stoppen met ee ontwikkeling van Glass.

http://www.nu.nl/gadgets/3973517/google-stopt-met-publieke-test-google-glass.html

Interessant genoeg om even verder te kijken over het hoe en wat.

https://plus.google.com/app/basic/stream/z124trxirsruxvcdp23otv4qerfwghdhv04

En dan is het dus een nuancering. Een uiterst vage nuancering, maar een nuancering. Google geeft aan dat ze gaan doorontwikkelen tot een commercieel beter betaalbare en technisch verder zijnde versie.

Of Google nu met deze ontwikkeling doorpakt of niet, of het in de vorm van een bril is of niet, dat weet ik niet. Maar ik denk wel dat Live (data) projectie en visualisatie nog gaat excelleren en daarmee gaat leren ook weer excelleren. Daar waar we nu layar, de telefoon of Google Glass gebruiken voor Augmented Reality en data projectie zal in de toekomst de projectie via neurologische data projectie binnen in je oog plaatsvinden. Grijns inderdaad nog enger wellicht dan de Google Glass, behalve als je slecht zienden of blinden zo zou kunnen leren kijken. De vraag is denk ik alleen nog wanneer.

Groet Marcel

Imagineer no.1

Ha Judith,

Vandaag even een inspiratiebron om met je te delen. Walt Disney heeft bij een van de wereldtentoonstellingen een Carousel of Progress gemaakt. Een doordraai podium (zoals Soldaat van Oranje, of de Kwis van Paul de Leeuw) met als thema: de progressie van de mens (in het bijzonder in Amerika). Per 10 jaar is er een nieuwe woonkamer en er komt zelfs een blik in de toekomst (van dat moment). Walt was vaak bezig met inspireren en terug kijken en vooruit dromen helpt daarbij!

De attractie staat in Orlando. Ze is daar weer opgebouwd nadat ze op de wereldtentoonstelling gebruikt is. Een attractie die Susan te oud vindt, maar waar ik blij van ben geworden dat ik ze heb mogen bezoeken. Wellicht geeft een beetje van dat imagineerschap af.

Geniet van decmanier waarop Walt over zijn project praat, geniet van de animatronics en geniet van zijn idee, zeker in de context van toen.

Waar is onze imagineer, bruggenbouwer a la Walt to gap the bridge between faiths, believes and strong words?

Groet Marcel