Categorie archief: 2 B PhD JAMS
In this part the posts (both in Dutch and English) are collected of my efforts to be a PhD. In november 2016 I started a PhD study titled: Learning Analytics for Learning Design. Before I learned a lot while working on gamification research in a health care context.
2bePhD: Zoekmachine mayhem
Ha Judith,
Als iemand me in de toekomst vraagt, wanneer ben je begonnen met je PhD research dan weet ik daar geen antwoord op te geven. Is het beginpunt de zoektocht naar een team? Is het beginpunt het vinden van een hoogleraar en dagelijks begeleider? Is het beginpunt de beschrijving van een opdracht? Is het beginpunt de deelname aan de promotiebeurs voor docenten, die ik helaas niet toegekend heb gekregen? Of is het beginpunt 1-9-2014 het derde moment, waarop ik prober om de ruimte die voor promoveren is ingepland ook te pakken?
Ik hoop in ieder geval dat ik 1-9-2014 kan noemen als het eerste moment waarop het me gelukt is om de aandacht (en tijd) die er voor promoveren stond ook te benutten. De toekomst zal het leren…
In ieder geval ben ik vandaag bezig geweest met Archie Cochrane, een engelse epidimoloog die het erg jammer vond dat er veel onderzoek naar hetzelfde werd gedaan, zonder dat er gebruik werd gemaakt van elkaars kennis. Zonder dat niemand de moeite nam om al die onderzoeken en resultaten over hetzelfde onderwerp op een rijtje te zetten. Zonder dat er een systematische aanpak was om de literatuur over de onderzoeken te ordenen. Kijk voor menig gezondheidszorgstudent is Cochrane natuurlijk geen vreemde, maar voor een ICTer eigenlijk wel.
Ik bedoel, databases en zoekmachines zijn in principe geen probleem. Aangezien ik ooit ben opgeleid om dergelijke tools te maken vind ik mijn weg er wel in. Zo heb ik de afgelopen weken verschillende IT en gezondheidszorg databases leren kennen en me ook verschillende keren afgevraagd of dat niet beter geprogrammeerd en gestructureerd had kunnen worden, maar goed. Uiteindelijk doen ook deze tools, net zoals veel ICT oplossingen, net niet dat wat je wil en kan ik het toch niet laten om af te vragen waar dat aan ligt. Denk daarbij aan problemen met het exporteren van de databank naar ENDnote, bijvoorbeeld:
- ScienceDirect laat maar 1000 results exporteren naar ENDnote
- IEEE laat maar per 100 results per keer (pagina) exporteren naar ENDnote
Als je dan in ENDnote de ‘duplicates’ uit deze twee groepen wil halen en je hebt bij beide ongeveer 3000-4000 results dan is dat erg lastig. En natuurlijk kun je dan de query zo aanpassen dat je minder resultaten krijgt. Maar wil ik dat eigenlijk wel? En dit is slechts 1 voorbeeld van ‘rare’ disfunctionaliteiten. De “Cochrane Library” bijvoorbeeld geeft wel resultaten als ik niet ben ingelogged via onze lokale bibliotheek. Om nog maar te zwijgen over de verschillen in gebruik van zoekmachines die er is tussen de verschillende zoekmachines.
Maar goed, zoals gezegd, een beetje ICTer is op dit sort problemen voorbereid en gaat lekker aan de slag. Querietjes bedenken, invoeren, even zoeken op de help hoe precies de ‘advanced search’ werkt. Allemaal geen probleem. En op de IEEE databank, de databank voor de IT wereld ook de manier om het te doen. Maar de gezondheidszorg research lijkt veel verder. MeSH terminologie waar je op kunt zoeken, maar ook een volgorde van niveau van bewijs. MeSH ken je wel, eigenlijk komt het er op neer dat een groep geleerden goed nadenkt over welke termen bij elkaar passen en nieuwe artikelen ordenen op deze vorm van meta datering. Briljant natuurlijk, als je er een beetje kijk op hebt. En zeer helpvol. Een goede basis voor je eerste startquery, van waar uit je verder kunt bouwen naar je ideale query toe. Daarnaast is er een evidentiepyramide, waar mijn dagelijks begeleider me op moest wijzen.
In deze pyramide geldt dat hoe hoger je komt hoe sterker het bewijs voor medische evidentie. Kortom je zoekt eerst naar systematische reviews met betrekking tot je zoekvraag en gaat dan steeds verder naar beneden. En de meester van de systematsiche reviews is Cochrane. Inmiddels is de Cochrane Community sterk georganiseerd en hebben ze voor verschillende lagen, verschillende databanken o.a.: CSDR voor Systematic Reviews, DARE voor Abstract Reviews en CENTRAL voor Controlled Trials. Gelukkig wel verwerkt in 1 zoekmachine. Zo ver is de IT wereld bij mijn weten nog niet.
Ik duik dus de komende tijd meer en meer in de wereld van de databanken en zoekmachines. Gelukkig heb ik wel samen met Huibert Tange een strategie bepaald van hoe de zoektocht aan te pakken met als doel om te komen tot het theoretische kader wat gemist werd (amongst others) bij de verdediging van mijn aanvraag voor de NWO.
We beginnen onze zoektocht welke games er succesvol gebruik maken van social support. Althans we gaan kijken of daar onderzoek naar gedaan is en over geschreven is (de rode lijn). Daarna kijken we waar social support bij zelf management in de zorg succesvol is ingezet. En wederom natuurlijk door academische artikelen etc. te bekijken (gele lijn). Zo proberen we een brug te slaan tussen, gaming en self management via social support. We hopen in de psychosociale principes gebruikt bij zowel de games als de zelf management een overlap te vinden, waarop we kunnen doorborduren. Als het goed is zit de potentiele doelgroep en de potentiele spelvorm waar ik nu aan denk om te gaan implementeren bij de ‘best practices’. Zo niet, dan zal ik wellicht andere keuzes moeten maken.
Ben benieuwd wat je er van vindt.
Groet Marcel
Research: Collaborative Alternate Reality Gaming in Patient Care
Beste jury, beste bezoeker, beste Judith,
Van harte welkom op deze weblog, waarin ik samen met mijn collega Judith van Hooijdonk onze ervaringen op het gebied van innovatie en onderwijs deel. Deze post staat in het teken van mijn aanvraag voor de promotiebeurs voor leraren 2014.
Op dinsdag 10 juni heb ik daar onderstaande toelichting gegeven op mijn onderzoek:
Deze presentatie is met Layar verrijkt. Download de app en ga op zoek naar de knoppen en links voor extra informatie
Om juist in 8 minuten een onderzoek en een idee uit te leggen waar je de komende 5 jaren (minimaal) mee bezig gaat zijn, dat is erg lastig. In die 8 minuten (en 17 minuten ondervraging) kun je niet alle informatie kwijt die je wil geven. Je kunt er niet alle inspiratie delen die je in de afgelopen tijd gekregen hebt. Je kunt er niet vertellen over de moeilijkheden die je verwacht en hoe je denkt die aan te pakken. En je kunt niet uitwijden over de projecten die je rondom gaming in onderwijs al gedaan hebt en de lesson’s learned die je daarvan hebt meegenomen.
Wat is er niet aan bod gekomen? Een kort overzicht:
- De ‘vaste’ lezer zal wel al zuchten, maar ik heb het niet of nauwelijks over Jane McGonigal kunnen hebben. Niet over haar inspirerende TED Talks. Niet over haar boek: “Reality is Broken” en al zeker niet over de ontmoeting die ik met haar gehad heb en het (twitter) contact over onderzoek rondom SuperBetter. Ik heb ook niet kunnen vertellen over de onderzoeken rondom SuperBetter die ik al aan het volgen ben van: Lise Worthen-Chaudari en Ann Marie Roepke.
- Ik heb niet genoeg kunnen vertellen over Games 4 Health Europe, over het congres in Boston rondom Games 4 Health waar ik volgende week naar toe mag. En over onze bezoeken aan de Educause en de Surf Onderwijsdagen, waarin we rondom het gebied van gaming in het … veel inspiratie op hebben gedaan.
- Ik heb onvoldoende mijn trots kunnen tonen over mijn college docenten bij projecten als ‘minor de DigiCoach’ (Awardwinning!), Minor Web&Beyond, SoMeGa en andere ‘gaming’ onderwijsvormen die we gemaakt hebben. Hopelijk is het duidelijk geworden dat het maken van een game een kwestie is van vaak spelen, vaak herbouwen, veel met de ‘spelers’ praten en steeds weer opnieuw aan de spelmechanismes werken. Vooral de DigiCoach en Aan ‘m Game ze hebben me dat geleerd.
- Ook de VRRROOM en ZuydRobotics is niet aan bod gekomen. Juist projecten waarin dat ik had kunnen laten zien dat je met de energie, inzet en de passie van studenten enorme stappen kunt maken. Stappen die vaak nog sneller gaan dan dat je zelf verwacht, maar dat het neer komt op het raken van de juiste snaar.
- Om nog maar te zwijgen over… (grijns, ons gehele blog is wat dat betreft een verzameling van inspiratie en innovatie)
Niet dat ik de illusie heb dat de jury, de posts in deze blog kan meenemen in haar oordeel, maar ik denk wel dat het allemaal ondernemende professionals zijn die wellicht via deze blog weer op nieuwe ideeën en suggesties komen voor hun eigen werkveld. If so, mission accomplished!
Groet Marcel
One game research a day keeps boredom away : HInVaders a Case Study
Ha Judith,
In het kader van mijn onderzoek duik ik nu wat dieper in onderzoeken naar gaming (binnen de gezondheidszorg). Deze zoektocht levert een tweetal elementen op: 1) Nieuwe inzichten in spellen en de onderzochte elementen. 2) Interessante links naar mensen, organisaties die weer verwijzen naar vervolgonderzoeken. Onder het motto: “One game research a day keeps boredom away” maar ook om het proberen te onthouden doe ik hier verslag van mijn vondsten.
Tijdens mijn bezoek aan de mensen van Games 4 Health Europe heb ik een boek meegekregen: “Games for Health – proceedings of the 3rd European conference on gaming and playful interaction in health care”. Je snapt dit is een uitstekende basis om aan het einde van de dag, digivrij, op de bank, nog een onderzoek te bekijken.
Het eerste spel (en onderzoek) dat ik via de proceedings bekeken heb is: HInVaders. Een spel om te informeren over HIV preventie. Het spel is gemaakt en onderzocht door mensen van ELIOS, op de Universiteit van Genua en een afdeling van het S. Andrea Ziekenhuis in La Spezia Italie. Het is een flash-achtig spel dat je via facebook dus online kunt spelen.
Doel van het spel is dat je als HIV virus probeert te overleven. Je beweegt je door het menselijk lichaam en je wordt aangevallen door medicijnen of witte bloedlichaampjes. Hoe vaker je geraakt wordt, des te zwakker wordt je. Hoe meer je het lichaam besmet krijgt des te krachtiger wordt je. Ik kan uit de plaatjes niet precies halen hoe het manouvreren door de wereld in elkaar zit, maar ik gok dat het in de stijl is van xenon 2 (old school games)
Het echte leerelement zit in het feit dat er op bepaalde momenten de mogelijkheid is om iemand anders te besmetten, zodat je als virus verder komt. Je hebt verschillende mogelijkheden in de range van: via moedermelk of het delen van hetzelfde glas. Iedere situatie wordt ondersteund met een voorbeeld.
Het onderzoek dat besproken wordt is wat mager: slechts 17 deelnemers, die ze hebben ondervraagd over HIV preventie voor en na het spelen van het spel (half uur spelen). Er waren in totaal 7 geode antwoorden meer (van 101 naar 108). Het is dus lastig om iets te zeggen over of het spel daadwerkelijk bijdraagt tot een beter begrip van HIV preventie.
Helaas levert een korte zoektocht naar meer informatie (nog) niets op. Er is geen site waarop dit onderzoek verder besproken wordt en ik kan ook nog geen directe links vinden. Wel heb ik indirect een lead voor mijn eigen onderzoek. In een poging om meer informatie te vinden ben ik op een linkedin pagina uitgekomen van een ‘andere’ onderzoeker van het ELIOS Lab van de Universiteit van Genua: Maira Carvalho. Maira is afgestudeerd met een onderzoek: “Designing for Low-literacy Users: a Framework for Analysis of User-Centred Design Methods”.
Aangezien mijn eigen ontwikkeling ook volgens User-Centered-Design gaat ben ik erg benieuwd naar deze thesis. En ik ga eens kijken of ik via de sociale media in contact kan komen met mevrouw Carvalho. Wellicht dat ze wel meer weet over HInVasion.
Tot zover voor nu.
Groet Marcel
Zamzee – activiteiten meter en motivatie site (via HopeLab)
Ha Judith,
Weet je nog mijn blogs over GameOn2PlayOut!: Curious Adventures het spel ontwikkeld met studenten van de PABO om basisschoolleerlingen volgens de didactische methods te laten leren en te laten spelen, door ze online te triggeren om buiten te gaan spelen. Zamzee is een combinatie van activiteitenmeter en motivatie site. In de TED talk die ik gisteren in mijn post gebruikt hebt komt Zamzee ook al langs.
Juist in dit soort combinaties moet je bij mijn onderzoek ook denken. Tenminste dat denk ik nu 🙂 En dan moet je een breed begrip aanhouden bij zowel: activiteiten, meten en motivatie. En de focus ligt dan voornamelijk op de social support van de groep er om heen.
Bij Zamzee gaat het om het meten van beweging. Hoe meer de kinderen bewegen des te meer kunnen ze aan attributen en changes ‘kopen’ voor hun avatar. En het blijkt dus uit onderzoek dat dit daadwerkelijk motiveert. De onderzoeksresultaten staan netjes verwerkt in een slideshare presentatie.
Op de website van HopeLab en Zamzee staan mooie infographics om het verhaal duidelijk te maken. Allereerst definieren ze het probleem, maar ook de oplossingsrichting:
Ze geven ook aan wat kinderen triggered om te bewegen: Rewards en Positive Mindset zorgen voornamelijk voor de Behavioral Change. Ik ga kijken of Social Support daar een derde element is. In het blog over The American Horsepower Challenge is al vermeld dat de betrokkenheid van de ouders (het echt meedoen) verschil uitmaakt.
Het zou mooi zijn al beide te combineren zouden zijn en als we met onderzoek zouden kunnen aantonen dat dit niet alleen voor kinderen werkt maar ook voor andere doelgroepen. Dit is vast niet het laatste dat ik er over schrijf 😉
Groet Marcel
Week 1: 7 maanden gehad – 65 nog te beleven!
Ha Judith,
In je blog Proefschrift-wijzer krijg ik allemaal tips over hoe ik mijn promotietraject zou kunnen aanpakken. Bedankt daarvoor! Ik ga ze zeker nodig hebben…
De drie wekeen ‘vrij’ van Wilfred denk ik alleen in de ‘zomervakantie’ vrij te kunnen maken, maar wie weet. Ik heb wel in de afgelopen twee maanden een mind switch kunnen maken en echt bewust gekozen voor het promoveren. Een keuze die, zoals je weet niet makkelijk was. Voor de duidelijkheid ik vind het onderwerp geweldig. Ik vind mijn begeleiders (Prof. Dr. Sandra Beurskens en Dr. Huibert Tange) geweldig en ik denk zelfs te mogen zeggen dat we samen een complemtair team vormen. Ik zie de uitdaging zeker zitten en de collega’s bij het lectoraat autonomie en participatie van de chronisch zieken hebben me super ontvangen. En toch was de keuze er al eind vorig jaar wel min of meer, maar niet met de volle beleving.
Ik ga mijn promotietraject in deeltijd doen. En als ik mezelf moet inschatten dan ben ik analytisch sterk, kan goed improviseren, ben creatief en kan snel combineren. Focus en structuur, twee essentiele onderdelen bij het promoveren worden in mijn dagelijkse activiteiten minder ingezet ;). Beleving is een kracht maar ik verdeel het graag over veel verschillende onderwerpen. Het gedeelte buiten mijn werk ben ik af aan het bouwen (na 26 Maart heb ik geen gemeenteraadsverplichtingen meer omdat ik me niet meer verkiesbaar heb gesteld), het jeugd en jongerenwerk is van bestuurswerk weer terug naar incidenteel vrijwilligerswerk. Dus die shift of focus ging al goed.
Maar het gevoel op het werk voor de faculteit ICT, voor de nieuwe bachelor of ICT, voor de studenten, voor de uitdagende projecten, voor DoIT@Zuyd, voor de inspirerende collega’s daar is ook sterk. En ook daar zit ik in een complementaire driehoek. En ook daar blijven nieuwe zaken de beleving vragen. Aangezien dat we daar aan het verbouwen zijn is er ook vaak een gat om in te springen om te helpen om te improviseren, om die dingen die ik leuk vind om te laten zien ook te gebruiken. En het heeft echt wel een paar maandan vanaf September en een aantal ‘muren’ geduurd om tot het besef te komen dat het een epic challenge is om beide te doen. Niet te doen wellicht zou je denken. Maar met 7 maanden voorbereiding en 65 maanden nog te beleven zeker een challenge die ik aan ga. De focus nodig voor een eerste deadline heb ik dan ook moeten maken. Samen met Huibert en Sandra en allerlei mensen die links en rechts mee hebben gesleuteld ben ik dan ook deze week tot een voorstel voor de promotiebeurs gekomen. Schrijven, herschrijven, bediscussieren, meningen die naar links gingen en twee reviews later weer naar rechts dreven. En dat over een pagina of acht.
Maar wel de moeite waard. Ik denk dat er een sterk plan ligt waar ik de komende dikke 5 jaar mee vooruit kan en waarmee ik de combinatie Zorg en ICT en Gaming en Zorg in heb bijzonder een stap(je) voorwaarts kan brengen. Maar zeker ook een onderwerp waarmee ik studenten, docenten en het werkveld rondom beide faculteiten hoop te inspireren.
En dat allemaal te volgen op deze blog, zoals je terecht aangeeft, de manier om de omgeving te informeren! Tot zover mijn verslag van week 1, want zo voelt het wel!
Groet Marcel
2 BE JAMMED 
