Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
Doe het zelf #MLI
Hi Marcel,
Jouw naamgenoot Marcel de Leeuwe, mede-organisator van de Leersafari waar Erica over gastblogde beschreef op zijn blog de ontwerpprincipes van Do-It-Yourself-Learning. Omdat ik voor mijn studie volop bezig ben met herontwerpen van een gedeelte van het curriculum van de faculteit ICT heb ik me hier eens verder in verdiept.
Bij de Leersafari hebben de ontwerpers niet de content ontworpen maar het leerproces. De vijf principes van DIY Learning zijn:
- Devolve responsibility. De verantwoordelijkheid voor het leerproces ligt bij de lerende.
- Be open. Deel je ervaringen open en publiceer onder Creative Commons. Kijken over de grenzen van je organisatie.
- Design experiences. De opdrachten ondersteunen het leerproces en bevatten geen inhoud maar alleen processtappen. Leren is doen. Ontwerp een leerervaring.
- Provide scaffolding. Deelnemers worden niet aan hun lot overgelaten, gerichte ondersteuning wordt aangeboden. Ontwerp een structuur die leren stimuleert.
- Stimulate reflection. De opdrachten bevatten reflectie. De eindresultaten van de opdrachten zijn in de vorm van een verslag, foto, video etc.
Via Marcel de Leeuwe op Leersafari.nl
De internettechnologie en mobiele technologie maken social learning mogelijk. Gepersonaliseerd leren, meer keuzevrijheid, lerende verantwoordelijk voor het eigen leren, meer samenwerken. Ik ben voor! Echter, is dit allemaal wel zo gemakkelijk in te passen in ons onderwijs? De onderwijseenheden, het curriculum, de onderwijs- en examenregeling, de verplichte onderwijscontacttijd; het is allemaal zo complex. Kunnen we ons onderwijs op een ‘DIY’-manier uitvoeren? Minder sturen op inhoud maar meer op het leerproces. Er is nogal een verschil tussen zelfgestuurd leren en zelfgestuurd opleiden. En tussen leren/opleiden van 18-jarige studenten en onderwijsprofessionals. Tenminste zo krijg ik vaker te horen. Ik ben geen docent, ik sta niet midden in het onderwijsproces, maar ik krijg weleens de indruk dat onze studenten veel ‘gepamperd’ worden. Vertel me als ik het verkeerd zie.
In mijn studie-opdracht (herontwerp) heb ik naast het trapmodel wiskunde (ja ik moest ook ontwerpen op inhoud. Niet erg DIY learning) ook een trapmodel zelfsturing (het leerproces) gemaakt. Het leren bij de faculteit ICT is immers gericht op het verwerven van persoonlijke autonomie. Het samenwerken, het learning by doing principe van de opleiding, het tijd- en plaatsonafhankelijk leren met open en online onderwijsmateriaal zijn de uitgangspunten.
Als ik mijn trapmodel over zelfsturing vergelijk met medestudenten dan valt het me op dat de docent daarin nog een erg sturende rol heeft. In mijn trapmodel ga ik toch al veel meer uit van de eigen verantwoordelijkheid van de student. Vraag ik al te veel van ze? Ik hoor het graag van je 🙂 Ik las namelijk in de beoordelingscriteria van dit leerarrangement dat ik regelmatig collegae moet bevragen en hen betrekken in het ontwerp (“bijv. vragen om feedback op het ontwerpblog”). Reacties op JOULE4JOU zijn welkom!
By the way. Marcel de Leeuwe gebruikt veel van de principes van de e-learning goeroe Elliot Masie die jaarlijks het Learning Event in Orlando(!) organiseert …. eind oktober…. de tijd voor Amerika reisjes 😉 En Sir Ken is weer van de partij! *grinnik*
Judith
Toevoeging 28 april:
Op het blog van Wilfred Rubens las ik zijn verslag over Self Organized Learning, het Do-It-Yourself Learning principe waarover Marcel de Leeuwe en Hand de Zwart een expertsessie hebben verzorgd op het Next learning Event waarover Erica gastblogde. Op basis hiervan heb ik enkele toevoegingen in de tekst aangebracht. Wilfred concludeerde:
Daarbij viel op dat mensen het vaak lastig vonden om los te laten en controle op te geven. Je kunt echter gemakkelijk los laten, terwijl toch hetzelfde gebeurt (dus de in jouw ogen noodzakelijke leerdoelen aan de orde komen).
Copy Me
Ha Marcel,
Het downloaden uit een illegale bron is deze maand per direct verboden. De vraag of dit verbod enige zin heeft. Het auteursrecht werkt in onze tijd niet meer. Kopiëren en delen zijn in deze digitale wereld zo vanzelfsprekend geworden. De Amerikaanse webanimatieserie
Copy-Me (via Edwin Mijnsbergen) laat zien dat er alternatieven bestaan voor het traditionele auteursrecht.
Een mooi initiatief. Het blijft een moeizaam issue. Helaas moeten we het in Nederlad nog steeds doen met de auteurswet van 1912. Ook in het onderwijs moeten we ons aan deze wet houden. Momenteel staat mijn auteursrechtennotitie binnen Zuyd weer op de agenda. Er lijkt zelfs schot in de zaak te zitten rondom rondom plagiaatbeleid en het Auteursrechten Informatiepunt. Als er echt knopen worden doorgehakt ben je de eerste die het hoort 🙂
Groet,
Judith
Erica Diks op Leersafari [gastblog]
Ha Marcel,
Deze week sprak ik enthousiaste Erica weer eens. Zij is op leersafari geweest! Tijdens het Next Learning Event 2014 op 16 april 2014 heeft zij deelgenomen aan dit leerexperiment. De deelnemers deden tijdens dit congres geen parallelprogramma maar namen actief en intensief deel aan het reguliere aanbod tijdens het event. Ze kregen allerlei opdrachten. Op de website van Leersafari zijn de opdrachten terug te vinden. Zo heeft Erica live geblogd over flipped classroom en pecha kucha.
Ze heeft ook haar ‘jachtbelevenissen’ in een blog opgeschreven. Dit wordt nog op Leersafari gepubliceerd, maar wij krijgen de primeur 🙂
OUR 2bejammed GUEST: Erica Diks
Mijn associatie vooraf bij de leersafari was dat we met een klein gezelschap op ontdekkingsreis zouden gaan. De e-learning-jungle in en dat Marcel en Hans ons als een soort van reisleiders de mooie plekken in die jungle zouden laten zien…….. Maar zo’n soort safari was het dus duidelijk niet! En pas op de terugreis naar huis realiseerde ik me dat op safari gaan niets te maken heeft met op ontdekkingsreis gaan. Op safari ben je op jacht, ben je juist heel gericht, zoek je doelbewust weer verder naar een volgende of meer interessante buit….
Qua reisleiding was het ook niet zoals ik van tevoren, blijkbaar, had gedacht. Niks reisleider die je aan de hand meeneemt en de olifant ongeveer al heeft klaar gezet. We werden meer op safari gestuurd terwijl de reisleiding in het basekamp achterbleef. Hardwerkend, dat wel 🙂
De eerste tekenen dat op leersafari gaan echt wat anders was dan ik dacht, kreeg ik de dag voor de safari. De site was online, er stonden allemaal opdrachten op (!) en ik moest een paar korte opdrachten van te voren maken. Ook zag ik wie er nog meer op safari gingen en ik was – als relatieve beginneling in de e-learning – toch licht geïntimideerd door mijn reisgenoten. Volkomen onnodig zo bleek tijdens de leersafari zelf. De principes van Do-It-Yourself Learning maken een ieder gelijkwaardig.
In het basekamp kregen we van Hans de ‘spelregels’ mee: vooral open zijn, zoveel mogelijk te weten komen, hard werken en deze dag als jouw dag beschouwen. Je bent niet thuis of op het werk, het gaat nu om jou. Vind je iets niet interessant, dan loop je daar weg en ga je op zoek naar wat wel interessant is voor jou. Van die laatste, fatsoen-overschrijdende spelregel, moesten we allemaal wat slikken…… om het vervolgens wel toe te passen op deze dag… bevrijdend.
Samen met Mirjan, mijn safarimaatje, de opdrachten bekeken en er een paar uitgekozen. Het gericht aan de hand van opdrachten werken verwatert wat gedurende de dag, maar dit is niet erg want ook dit is DIY-learning. De focus blijft.
Halverwege de dag vraag ik me af of DIY-learning nu echt zoveel verschil maakt in wat ik deze dag doe. Ik bezoek immers de inhoud/content die ik wil en heb uitgekozen…..maar in de laatste 2 uur en zeker eenmaal weer op terugreis, realiseer ik me dat het wel degelijk heeft uitgemaakt. De mindset van DIY en een safari heeft een zekere vrijheid geboden om op mensen af te stappen, foto’s te maken en vragen te stellen. Ook maakte het bloggen, schrijven en video en foto’s maken dat ik meer gefocust was. Deze focus was wel mijn eigen focus en dat is mooi.
Nooit eerder bij een congres mijn ipad mee gehad en daarop aantekeningen, mindmaps, video’s en foto’s gemaakt tijdens een presentatie. Waardevol ontdek ik, want ik hoor zoveel op zo’n dag dat de kans groot is dat het me weer ontglipt.
…….De leersafari mindset heeft echt bezit van genomen……
Sommige dingen doe ik ook niet deze dag. De spelregel van Hans om, zodra een term, persoon, concept, bedrijf of wat dan ook jou onbekend is, erop los te googlen, probeer ik één keer halfzacht maar ik merk dat ik daar de tijd niet voor neem en het storend vond om dat tijdens een presentatie te doen. Twee verschillende informatiestromen multitasken is wellicht voor gevorderde DIY-learner.
Ook leek me de opdracht om een groepslunch te organiseren met een kleine groepje een leuke…. maar deze bleek voor mij toch (naast spannend natuurlijk) niet te realiseren omdat ik niet wist hoe ik dat moest organiseren en ik er letterlijk ook geen tijd voor had (of nam). Zo’n safari is hard werken!
De leersafari biedt een mooie cover om op mensen af te stappen. Ik laat mijn badge zien, wapper met mijn opdrachtenketting, stel mijn vraag…. en iedereen is bereid om mee te werken. En die bereidheid bij anderen, geloof ik, is er ook zonder die badge.
Zoals Hans zei, DIY heeft te maken met mensen het zetje te geven om meer gefocust te leren.
Deze leersafari is een prachtige zet. En heeft mij heel anders dit congres laten beleven. Deze leersafari samen ondernemen heeft voor mij ook echt waarde gehad. Het kort even sparren, terugkoppelen en elkaar ondersteunen in dit proces en in deze mindset.
Mocht ik een volgende keer alleen zijn op een event dan is het wel handig er een ‘publieke’ opdracht aan te koppelen bv. door mijn collega’s, studenten of leidinggevende ‘produkten’ van dat event te geven. Het delen houdt de focus én de DIY-mindset scherper.
…..En nu heb ik het nog niet eens gehad over wat ik inhoudelijk heb meegenomen uit deze leersafari….
Genoeg trofeeën dus op deze safari. Marcel en Hans DANK!!
Wat een leerplezier! Mooi dat je schrijft: Het delen houdt de focus én de DIY-mindset scherper. Maar waarom heb je daar een ‘publieke’ opdracht voor nodig? Do It Yourself meid en ga bloggen (je schrijft erg leuk) en start weer met twitteren 😉
Bedankt voor je gastblog bijdrage!
Judith
De nieuwe leraar doet het zelf
Steeds meer leraren verbeteren hun onderwijs door met elkaar te overleggen, elkaar te coachen en vernieuwende projecten te bedenken, zonder bemoeienis van bovenaf.
Anja Vink schreef in Vrij Nederland over hoe de nieuwe leraar het zelf wel doet. Een must read.
Ik zie om mij heen ook steeds meer docenten die aan de slag (willen) gaan met activerende (al dan niet met ICT) werkvormen. Door te Informeren, Inspireren, de Intermediar te zijn gaan wij al I-adviseurs het gesprek aan met de docenten over lesgeven en hun onderwijspraktijk. We proberen ze hierin zoveel mogelijk te ondersteunen, ook door hiervoor aandacht te blijven vragen bij het management voor docentprofessionalisering.







