Categorie archief: Het Nieuwe Werken

Reactie: Faculteit ICT op de Kennis-As

Ha Judith,

Ja, morgen is de heropening van de vernieuwde faculteit ICT. Een mooie nieuwe omgeving gemaakt met behulp van vele lieve collega’s en vrienden van binnen en buiten Zuyd. Het is de aankondiging van de versterking van de samenwerking tussen de faculteit ICT (Zuyd), de OU, UM, overhead en het bedrijfsleven. Volg de @doitatzuyd live-twitteraars maar voor meer details 😉 Het is ook de aankondiging van dat we per September gaan beginnen aan een Bachelor of ICT met profielen IM (Information Management), ID (Infrastructuur Design) en IT (Information Technology)…

Het is erg gaaf dat mijn huidige en vorige directeur me betrokken hebben bij de verbouwing (zowel organisatorisch, maar ook de fysieke). Als gevolg daarvan was ik vandaag met mijn laatste loodjes bezig met betrekking tot het gebouw. “Faciliteren van communicatie en inspiratie” noem ik het maar even… 😉 Je hebt de muur gezien met de oude schermen die we nog ‘over’ hadden? Nou daar zijn nu android mini-PC’s aan gekoppeld waardoor er powerpoints, foto’s of filmpjes op af te spelen zijn. Grijns denk aan inspirerende TED talks, maar ook filmpjes van verschillende social events die we gelukkig Mogen organiseren binnen onze faculteit. Maar op dit scherm komen ook de ‘scores’ te staan van onze social game! Of de twitterfontein van onze @doitatzuyders (of hoe ze dan ook gaan heten in de toekomst). Dus qua inhoud mogeijkheden genoeg om te zenden en ontvangen wat betreft inspiratie. Maar ook qua techniek zijn er nog apps genoeg te maken, want uiteindelijk zijn die Android mini-PC’s, gewoon zoals tablets en zijn er gewoon apps voor te maken. Apps waarmee de schermen aan te sturen zijn, apps waarmee shakespeak uit te voeren is via te scherm, apps voor ruimtes te boeken om projectgroepen in te laten of wellicht technische toepassingen waarmee je met geluid kunt ‘inloggen’ op de schermen. Om nog maar te zwijgen over beveiligde wifi verbindingen, of koppelen van accesspoints waarvoor de androids mini-pc’s ook te gebruiken zouden zijn. En dat allemaal als groter onderdeel van informatievoorzieningen en technologie waar onze IMers hun tanden op stuk kunnen bijten.

Kortom een bron van inspiratie en communicatie. Samen bedacht met Judith de architecte, uitgevoerd op mijn Eigen tempo (te langzaam), maar uiteindelijk door hulp van een heleboel mensen toch tot een resultaat. En typisch Marcel vanuit een idee een mooi ei, wat door anderen uitgebroeid moet worden tot een briljant gevogelte 😉 Heerlijk!

Gniffel en op 1 van de schermen draait al het 1e TED filmpje van Ken Robinson. Ideaal om zonder geluid neer te zetten en hopelijk wordt het door iemand ‘opgepakt’…

Groet Marcel

Verminderen (gedrags)regels de werkdruk?

Marcel, kan jij het me uitleggen? Ik snap het niet waarom collega’s maar blijven vragen om richtlijnen, regels, code of conducts met betrekking tot ons gedrag tot elkaar, het gebruik van e-mail of social media. We hebben toch ook geen regels voor f2f communicatie, hoe we communiceren in een klaslokaal of tijdens een vergadering, in de koffiecorner of tijdens een SLB-gesprek? Waarom dan wel voor digitale communicatie?

Sinds enkele weken heeft Hogeschool van Amsterdam een ‘protocol verantwoord e-mailgebruik’  waarvan nu wordt gezegd dat het een praatstuk is. Tja. Een commissie werkdruk heeft daar namelijk geconstateerd dat structureel dichtslibbende inboxen stressverhogend werkt bij docenten. Binnen Zuyd is dat niet anders. Van collega’s hoor ik dat studenten voor elk akkefietje docenten mailen, 24/7 een reactie verwachten, en dat het taalgebruik niet altijd even professioneel is. Maar om dan gedragsregels voor e-mailgebruik op te stellen als: niet mailen in het weekend, alleen zakelijk taalgebruik en liever geen humor 😦 Weet je, het doet me een beetje denken aan de 10 gouden regels zoals die op lagere en middelbare scholen gelden. Ik vind het een beetje betuttelend.

Over richtlijnen Social Media heb ik al heel vaak geblogd 😉

waarin ik  elke keer schrijf dat Zuyd al voldoende regels heeft met de integriteitscode [interne Zuyd-link] en de regeling ICT-gebruik [interne Zuyd-link]. En dat doe ik nu ook weer. Misschien dat deze omgangsregels wel eens wat geactualiseerd kunnen worden, want ‘werk=werk en privé=privé’ is in deze tijd van Het Nieuwe Werken misschien wat achterhaald. Op het blog van Ilse Meelberghs zag ik een mooi voorbeeld van een code of conduct van de Universiteit van Utrecht dat zowel voor medewerkers als studenten geldt maar waarin ook de universiteit als instituut haar verantwoordelijkheid neemt. De Zuydwaarden:  ambitieus, open, ondernemend, inspirerend en vakkundig zouden in een hernieuwde integriteitscode als basis kunnen dienen.

Dit blog schrijf ik als reactie op een blog van Ilse waarin ze een aanzet heeft gemaakt voor een code of conduct voor haar faculteit. Ik vind het zinvol om in gesprek te blijven met elkaar en met studenten over eigen verantwoordelijkheid en wat we professioneel gedrag vinden (zie ook mijn blogpost over professioneel beoordelen). Maar om hierbij regels te stellen? Regels zijn er om gehandhaafd te worden. Hoe realiseer je dat dan? Binnen het HBO werken we toch met professionals ook wel kenniswerkers genoemd. Kenniswerkers die balans tussen werk en privé zelf willen organiseren, waarbij technologie een faciliterende rol kunnen spelen. Althans dat lees ik in de vele boeken over nieuwe organisatievormen, het nieuwe werken, samenwerken, netwerken en leiderschap. Mintzberg zei in 1979 al: “Kenniswerkers zijn niet te managen door het opleggen van regels en procedures of door het toepassen van informatiesystemen” of zoals Weggeman zegt: “Verbeter het evenwicht met meer collectieve ambitie en minder regels en procedures” (zie mijn blog: Het belang van de onderstroom)
In het boek van Menno Lanting ‘De slimme organisatie’ wordt het rapport The Social economy van McKinsey Global Institute geciteerd:

Veel winst valt te behalen met de verschuiving van communicatie tussen kenniswerkers in een-op-een-kanalen (e-mail, telefoon) naar sociale kanalen, die geoptimaliseerd zijn voor veel-op-veel-communicatie: ‘Als meer informatie in de organisatie beschikbaar komt en doorzoekbaar is, in plaats van dat het onbereikbaar ligt opgeslagen in e-mail-inboxen, kunnen kenniswerkers niet alleen tijd besparen als het aankomt op het schrijven, lezen en beantwoorden van e-mail, maar ook op het zoeken naar content en expertise.

Ik denk dat de vraag om bescherming dmv regelgeving voor e-mail en social media voornamelijk komt omdat men niet weet hoe ze deze communicatiekanalen op een juiste manier kunnen inzetten. Vooral het altijd connected te zijn door de smartphones en tablet levert volgens mij het gevoel van werkdruk op.
Het gaat hierbij om adaptatie van de technologie. En het wennen aan nieuwe technologie kost tijd. Daarom moeten we ons meer inzetten voor ondersteuning waarbij aandacht besteed wordt aan bewustzijn, kennis, houding en gedrag. Dat zal heel divers moeten zijn voor onze docenten las ik in het blogbericht ‘Generatie handleiding’ van Karin Winters op Science Guide. Niet iedereen is hetzelfde en niet alle collega’s hebben dezelfde vaardigheden, zie onderstaand model.

Dus alsjeblieft geen regeltjes voor mij. Stuur mij maar mailtjes ’s nachts, in het weekend, wel of niet met een knipoog ;). Yammer me, Facebook me, LinkedIn me, Twitter me of stuur me een whatsappje. Skypen, Hangouten of f2f met een heerlijk kopje koffie. Ik vind het allemaal prima.  Als we maar in gesprek blijven.
En ik blijf er over bloggen, in mijn privétijd 🙂

Vakantiegroetjes,
Judith

Vertrouwen-openheid-liefde : de kapitale kracht van geluk

Goedenmorgen Marcel,

Gisteren vertelde teamgenoot Jack Pleumeekers me dat hij een prachtige uitzending van Tegenlicht had gezienover de Braziliaanse topondernemer Ricardo Semler. Hij bouwde het ouderwetse bedrijf van zijn vader (met prikblokken en geïndustrialiseerde burgers) om tot het wereldimperium Semco met de simpele vraag: “hoe worden mijn werknemers nou echt gelukkig?” Dat was ‘autonomie’ : doe waar je zin in hebt, op je eigen tempo als het werk maar afkomt. Het bedrijf heeft bijna geen managers, geen stafdiensten en geen secretaresses. De toekomst van de wereld hangt volgens Semler af van zachte waarden zoals openheid, vertrouwen en liefde. Over zijn werkwijze, de Semco-stijl, heeft hij verschillende managementboeken geschreven, bij Zuyd Bibliotheek is ook een boek van hem te leen.

Verantwoordelijkheid nemen over je eigen beslissingen, out of the box kunnen denken, moet je leren. Daarom startte Semler met een eigen onderwijssyteem: Lumiar waarin leerlingen op zoek gaan naar hun eigen antwoorden. Maar hierbij stopte hij niet. Semler is nu bezig met het volgende project: een stad op deze principes inrichten. Hiervan is onlangs het hotel geopend: Botanique. Je moet wel wat centjes meenemen voor een overnachting, 1000 euro per nacht, maar ja dan heb je wel wat.

Het innovatietalent Semler laat zich bijna nooit interviewen, op de website van Tegenlicht is daarom het hele interview van anderhalf uur te bekijken. Deze heb ik nog niet gezien, maar ga ik nog zeker doen.

semler

Klik op de afbeelding om de aflevering te bekijken via de website van Tegenlicht.

Het is een aflevering van bijna een uur maar zeer de moeite waard om te bekijken. Het bevestigt hetgeen ik in mijn onlangs geschreven boekenblog heb gedeeld.
Op de website van Tegenlicht is nog meer achtergrondinformatie te vinden over deze intrigrerende steenrijke man.

Judith

You-topia: (r)evolutie van werk & de kracht van mensen

Dag Marcel,

Ik lees veel over het leren, werken en organiseren in de 21e eeuw. Bij Zuyd Bibliotheek stonden voor mij verleidelijke boeken onlangs op het aanwinstenrek, Ik kon het niet laten ze ongelezen te laten.

krachtvanmensen

De kracht van mensen : organiseren in de 21e eeuw – Roland Hameeteman
Roland Hameeteman beschrijft in het leuk, mooi vormgegeven boeken met vele foto’s zijn ervaringen met zijn bedrijf E-office. Een IT-bedrijf dat het radicaal anders heeft gedaan: geen afdelingen, geen functies en regels. Na enige tijd bleek dat werknemers wel behoefte hadden aan een afgebakend gebied waar ze verantwoordelijkheid voor dragen.
Uitgangspunt was en blijft: het benutten van slimme en talentvolle mensen in de organisatie. Kenniswerkers willen geen last hebben van de organisatie maar plezier in werken. Werken in vertrouwen in een omgeving waar informatie wordt gedeeld ipv afgeschermd.
Hameeteman bepleit dat mensen moeten werken vanuit hun kracht en niet vanuit macht. Het systeem gebaseerd op controle en hebzucht is volgens hem uitgewerkt. Deze tijd vraagt om een andere manier van sturing en andere tools die je medewerkers beschikbaar stelt.

We zitten midden in een revolutie, zegt Roland Hameeteman. Hetzelfde zegt Bas van de Haterd in zijn boek: (R)evolutie van werk

revolutiewerkVan de Haterd begint zijn boek met een voorwoord van vele bekende die ook grote waarde hechten aan het sociaal kapitaal van organisaties, zoals Jaap Peters (Rijnlands organiseren), Ronald van den Hoff (Seats2meet), Martijn Aslander (Easycratie), Erwin Blom (Hb communities), Tony Bosma (Extend Limits), Nils Roemen (#dtv). Gevolgd door zijn inspiratielijst zoals TED, en de bekende boeken zoals die van Seth Godin, Drive van Daniel Pink, Free van Christian Anderson, Society3.0 & Wikinomics.
Via de geschiedenis van het werk worden de huidige trends en ontwikkelingen geschetst (duurzaamheid, zingeving, vertrouwen, transparantie, samenwerking, de prosumer, crowdsourcing).Tot slot worden aan de ontwikkelingen doorvertaalt naar de manier waarop we in de toekomst gaan werken en ons werk gaan organiseren. Van de Haterd plukt deze ontwikkelingen niet uit de lucht, maar ze zijn allemaal ergens toegepast. Of deze ontwikkelingen breed geaccepteerd worden en in welke snelheid dat gaat, dat kan hij ook niet voorspellen. Het voorbeeld van Het Nieuwe Werken (geïntroduceerd bij Interpolis in 1996 door Veldhoen, zie boek hieronder) wordt ook nog door veel organisaties gezien als een ‘modegrill’….
Het centrale thema in het boek is de transitie van menselijk kapitaal (personeel) naar sociaal kapitaal. “Het gaat er niet meer om wie voor je organisatie werkt, maar met wie je wil werken”. Deze overgang zal zich volgens Bas van de Haterd op een aantal manier gaan uiten:

  • meer kleinere organisaties; deze zijn menselijker, werknemers zijn geen nummer zoals bij grote organisaties. Bij organisaties met meer dan 1000 werknemers heeft elke nieuwe medewerker een lagere toegevoegde waarde (rendement van 70-80%). Daarnaast blijkt de aanname dat schaalvergroting tot grotere inkoopvoordelen niet waar, de voordelen worden vaak teniet gedaan door de vele kosten van de bureaucratische werkprocessen.
  • meer jongere organisaties; de innovatiecycli gaan sneller waardoor levensduur van producten en diensten afneemt. Kleinere organisaties vallen sneller om. Niet erg volgens van de Haterd, het is een natuurlijk proces: groeien, bloeien, afsterven en op vruchtbare grond zal het weer opnieuw opbloeien.
  • nieuwe zelfstandige professionals; briljante mensen moet je aan je binden en belonen als ze voor jou op dat moment een toegevoegde waarde hebben.
  • duurzaam werken; duurzaam in de zin van milieubewust en mvo maar ook duurzaamheid als langdurige werkrelaties, omdat mensen niet meer volledig aan een organisatie verbonden zijn, zullen ze er langer werken.
  • specialisten; er ontstaan 2 type arbeiders: inhoudelijke specialisten (de zelfstandige professionals met de briljante ideeën) en procesmanagers (die briljante ideeën uitwerken en inbedden in de organisatie)
  • zelfsturing; leiders worden gekozen per situatie of project (gespreid leiderschap). Teams worden afgerekend op basis van prestaties en resultaten en niet meer op basis van inspanning. Dat betekent dat beloningstructuren moeten worden aangepast: “Collegialiteit dient beloond te worden, net als toegevoegde waarde.”

De nieuwe organisatiestructuur wordt vergeleken met Holywood 🙂 : er ontstaan regiebedrijven (de studio’s) die per project (film) de juiste mensen bij elkaar zoeken (scenarioschrijvers, acteurs, regisseurs, producenten).
Welke rol zal ik daarin gaan spelen? 🙂

Hieronder het filmje dat bij het boek (R)evolutie van werk hoort:

Dit lezenswaardig boek sluit dan weer mooi aan op het boek You-topia.

You-topia

Ook in het boek You-topia van Erik Veldhoen gaat het over “de impact van de digitale revolutie op ons werk, ons leven en onze omgeving” maar dan beschreven vanuit de fysieke en virtuele ruimtes. Veldhoen is bekend geworden met zijn boek Kantoren bestaan niet meer en heeft vele organisaties geholpen met de inrichting en implementatie van het nieuwe werken, zoals Orbis, het ziekenhuis van de 21e eeuw in Sittard.

In zijn boek introduceert Veldhoen het model activity-based organiseren. Medewerkers zullen die werkplekken gaan zoeken en uitkiezen die het best passen bij de activiteiten die ze willen uitvoeren op dat moment, dat kan een kantoor zijn, een flexruimte, seats2meet, een koffiecorner, thuis of de Efteling 🙂 Je kunt er voor kiezen om mensen fysiek of virtueel te ontmoeten. Om werknemers te laten kiezen hoe zij hun werk zelf organiseren is er vertrouwen nodig. Dat vergt een andere cultuur en leiderschap. Veldhoen heeft het over You-topia, we gaan niet meer naar werkplekken toe omdat het moet, maar omdat ze de betekenis en waarde hebben die we zoeken.

You-topia gaat over de nieuwe wereld en de ideale ruimte. Veldhoen definieert 7 basisprincipes voor mensen in You-topia:

  1. leef en werk in de virtuele ruimte
  2. zet al je informatie en activiteiten online en deel het
  3. wees altijd online
  4. creëer je eigen dagspiegel (je leefritme)
  5. kies de juiste plek voor jouw activiteit
  6. koester fysieke ontmoetingen
  7. leef voldoende naar jouw disciplines

Voor de organisatie zijn de volgende 7 basisprincipes in You-topia:

  1. bouw een volwaardige virtuele werkruimte
  2. organiseer het werk en de workflow in de virtuele ruimte
  3. geef medewerkers de vrijheid
  4. organiseer en faciliteit alles vanuit activiteiten
  5. creëer alleen fysieke ruimtes die ertoe doen
  6. toon leiderschap: koers, speelveld, spelregels
  7. creëer verbinding

De industriële revolutie heeft er voor gezorgd dat we wonen en werken tot in het extreme uit elkaar hebben getrokken, met alle maatschappelijke (woon-werkverkeer/files) en sociale gevolgen van dien (het ontstaan van woonwijken met daarnaast kantorenwijken). Door de digitale revolutie komt ons privé en werkleven weer dichter bij elkaar zoals voor de industriële revolutie.

Ik word ook wel een beetje (nou … een beetje ;)) ongeduldig van als ik deze boeken lees. Ik zie zoveel mogelijkheden, die pas ik ook zoveel mogelijk toe, maar ervaar in mijn werkomgeving toch ook nog obstakels. Ik breng de boeken morgen maar weer snel terug naar de bibliotheek dan kunnen de nieuwe teamleiders van Zuyd ze ook lenen. Het is interessant leesvoer voor hun studie Personal Leadership in Innovation and Change.

Groet,
Judith

 

“Wie het weet mag het zeggen!”

Dag Marcel,

Al vaker heb ik geblogd over het Rijnlands organisatiemodel.

Jaap Peters (Bij welke reorganisatie werk jij?) en Mathieu Weggeman (Leidinggeven aan professionals? Niet doen!) hebben samen een nieuw boekje uitgegeven: Het Rijnlands praktijkboekje. In onderstaande video legt organisatie-activist (mooie benaming) Jaap Peters helder uit wat het Rijnlands organiseren is. De basis daarvan is handelen in de geest van de wet, en niet naar de letter van de wet.

We hebben de vakinhoudelijke mensen het organiseren afgenomen, en nu is het tijd dat het aan de professional wordt teruggegeven.
Jaap Peters

Peters zegt dat in een organisatie soms de een zou moet leiden, en dan weer de ander de regie over zou moeten nemen afhankelijk van de expertise en de context. Zoals Joseph Kessels dat in zijn lezing bij Zuyd Gespreid leiderschap in een wereld van prestatie-afspraken en persoonlijke ontwikkeling liet zien met het voorbeeld van Orpheus Chamber Orchestra, een orkest zonder dirigent. Leider is degenen die de belangrijkste rol in dat muziekstuk speelt.

Deze tip kreeg ik via Ilse. Bedankt hiervoor! Ik vond het handig om het filmpje op te slaan in mijn buitenboordbrein 😉

Groet,
Judith