Auteursarchief: Marcel Schmitz
Ben eerlijk in wat je kunt bieden. Ook in 2030!
Ha Judith,
Ik begrijp uit je vorige blog “The Challenge” dat ik midden in ‘het spel’ zit dat jullie tijdens de MLI spelen. Ik gok dat ik jullie aan punten help door inhoudelijk te reageren op jullie blogposts, maar zeker weet ik dat niet. Maar aangezien ik spelen leuk vind post ik er op los 🙂 En ik hoor wel of ik punten op lever.
Het gaat bij je leerarrangement om een beeld te schetsen van het onderwijs voor de lerende van de toekomst. En dan wordt 2030 als toekomst gezien, das al over 15 jaar. Dat is dus erg dicht bij 😉 Natuurlijk heb ik de trailer (via twitter) al bekeken, ik kan me nog een spel herinneren waar een trailer een geode introductie was. In ieder geval erg leuk om te doen het maken van een trailer. Ik denk dat iedere onderwijseenheid een trailer heeft in 2030 by the way.
Ik zou je willen meegeven voor het maken van je visie: ben in ieder geval eerlijk voor wat je kunt bieden. Nu moet je altijd eerlijk zijn, maar we hebben het vaak over online open onderwijs, onderwijs of afstand en wellicht zelfs al toetsen en diplomering op afstand. Uiteindelijk gaat het niet alleen om de opleiding en de kennis die je daarbij krijgt, maar ook hoe die opleiding je voorbereid over je (verdere) stappen in de samenleving. En momenteel (in 2015) is dat niet alleen inhoudelijk, maar ook simpelweg door het diploma. Zou jij de MLI doen als de Master er niet aan vast zat? Zouden meer studenten van de MLI een master doen als dat niet door werkgevers (in o.a. het onderwijs) gestimuleerd of zelfs verwacht werd? Ik weet het niet? Maar vraag het me wel af. In ieder geval leven we in 2015 in een samenleving waarbij je met een diploma Bachelor, Master of Ph.D. anders wordt behandeld dan als je dat niet hebt. Sterker nog het instituut spelt ook een rol.
Hierover gaat ook een interessante column die ik ben tegen gekomen in het ACM ELearn magazine. Zoals je weet ben ik sinds kort lid van the Association of Computer Machinery vanwege mijn onderzoeksaspiraties. En tot mijn positieve verrassing hebben ze ook een ELearn magazine. Via hun nieuwsbrief kwam ik op een artikel van Ali Carr-Chellman, wellicht bij jou beter bekend van deze TED talk:
Ali Carr-Chellman bespreekt in het artikel Online Learning en de verschillende instituten die puur door online leren een Ph.D. aanbieden. Ze geeft aan dat dit niet verkeerd is, ze geeft ook aan dat er een behoefte is van ‘studenten’ om op deze manier een Ph.D. te halen. Maar vooral geeft ze aan, en dat is de essentie, dat je eerlijk moet zijn wat je met een dergelijk diploma kunt. Het gaat je verder helpen binnen het bedrijfsleven op weg naar de top, omdat je aantoont dat je inhoudelijk over bepaalde capaciteiten beschikt. Maar of je er mee aangenomen wordt als lector/onderzoeker/docent op een Universiteit of HBO dat is nog maar de vraag. Terwijl een Ph.D. van de Universiteit Maastricht of Stanford dit dan toch wel eerder doet. Mijn vraag aan jou is: Zijn we in 2030 zo ver, dat we volledig online gegeven opleidingstrajecten op het niveau van Master of Ph.D. in het bedrijfsleven accepteren als evenwaardig aan die van de nu (nog?) gerenomeerde Universiteiten. Komt deze wereld samen?
Ter inspiratie en vermaak hier het artikel van Ali Carr-Chellman
elearn Magazine: Online Learning and the Doctorate.
Groet Marcel
2D, 3D, 4D? Het gaat om het ID!
Ha Judith,
Changes! Het gaat uiteindelijk niet om in hoeveel D dat die gepresenteerd worden. 2D, 3D, 4D? Het kan inmiddels allemaal. Online, in een klapper of in woorden op een sinaasappelkistje op een hoek in Hyde park. Het gaat niet om hoeveel D, het gaat om het Idee (ID). Verandering krijgen we alleen klaar als we het goede dat we doen delen. In mijn blogpost Kennisdeling gaat dat via een klapper. In jouw blogpost Van 2D naar 3D twijfel je aan dat ‘medium’. Je had het liever online gezien heb ik het gevoel.
Het gaat niet om het ene of het andere medium. Het gaat niet over de klapper of de online social media variant. Het gaat over delen. Ik denk dat bij beide media het lastig zal zijn om input te krijgen. Daarom ben ik vast begonnen. Met bloggend te delen wat ik denk en zie, maar dus ook met dit initiatief.
Obama loopt ook een Echternachprocessie, maar gaat door. Ook daar gaat het niet om welk medium, sterker nog het gaat niet eens om de oplossingen. Het gaat om het idee, om de ‘journey’ te nemen van het idee naar een mogelijke oplossing en om de hoop, het geloof in een mooie reis. En vooral, en daar zul je het zeker mee eens zijn: het delen van elke stap van die reis.
Dus ook in ons Zuyd onderwijs!
Groet Marcel
Google Glass Game Over of Next Level?
Ha Judith,
Als volger van innovaties hebben we hier ook al over de Google Glass gepraat. Ik zag, zie en voorzie in de toekomst nog talloze ontwikkelingen en mogelijkheden voor een vergelijkbare gadget in het onderwijs.
En toch kwam er deze week nieuws uit het Google kamp. Althans nu.nl publiceerde een nieuwsbericht van de BBC dat Google zou stoppen met ee ontwikkeling van Glass.
http://www.nu.nl/gadgets/3973517/google-stopt-met-publieke-test-google-glass.html
Interessant genoeg om even verder te kijken over het hoe en wat.
https://plus.google.com/app/basic/stream/z124trxirsruxvcdp23otv4qerfwghdhv04
En dan is het dus een nuancering. Een uiterst vage nuancering, maar een nuancering. Google geeft aan dat ze gaan doorontwikkelen tot een commercieel beter betaalbare en technisch verder zijnde versie.
Of Google nu met deze ontwikkeling doorpakt of niet, of het in de vorm van een bril is of niet, dat weet ik niet. Maar ik denk wel dat Live (data) projectie en visualisatie nog gaat excelleren en daarmee gaat leren ook weer excelleren. Daar waar we nu layar, de telefoon of Google Glass gebruiken voor Augmented Reality en data projectie zal in de toekomst de projectie via neurologische data projectie binnen in je oog plaatsvinden. Grijns inderdaad nog enger wellicht dan de Google Glass, behalve als je slecht zienden of blinden zo zou kunnen leren kijken. De vraag is denk ik alleen nog wanneer.
Groet Marcel
Imagineer no.1
Ha Judith,
Vandaag even een inspiratiebron om met je te delen. Walt Disney heeft bij een van de wereldtentoonstellingen een Carousel of Progress gemaakt. Een doordraai podium (zoals Soldaat van Oranje, of de Kwis van Paul de Leeuw) met als thema: de progressie van de mens (in het bijzonder in Amerika). Per 10 jaar is er een nieuwe woonkamer en er komt zelfs een blik in de toekomst (van dat moment). Walt was vaak bezig met inspireren en terug kijken en vooruit dromen helpt daarbij!
De attractie staat in Orlando. Ze is daar weer opgebouwd nadat ze op de wereldtentoonstelling gebruikt is. Een attractie die Susan te oud vindt, maar waar ik blij van ben geworden dat ik ze heb mogen bezoeken. Wellicht geeft een beetje van dat imagineerschap af.
Geniet van decmanier waarop Walt over zijn project praat, geniet van de animatronics en geniet van zijn idee, zeker in de context van toen.
Waar is onze imagineer, bruggenbouwer a la Walt to gap the bridge between faiths, believes and strong words?
Groet Marcel
Kennisdeling bij Zuyd: Klapperend de kunst van lesgeven delen.
Ha Judith,
Heb jij het ook al gezien? Het nieuwe kennisdeelproject van het CVB? Ik heb hem vandaag gevonden op onze tafel in de flexruimte: een klapper van het CvB. Leuk he! Nee ik weet het is niet digitaal, maar het gaat nog steeds over kennisdelen. De bedoeling is dat je in deze klapper opschrijft wat de kunst is van het lesgeven.
Het idee is dat de klapper ‘op een gegeven moment’ naar een andere faculteit of dienst gaat en dat wij dan een klapper van die dienst krijgen. Ik hoop dat ze de eindresultaten ook digitaal vastleggen. Ik heb natuurlijk al een entry gemaakt. En digitaal gemaakt 😉
Mocht het nu echt niet te lezen zijn dan hoor ik het wel. Maar ik denk dat dat wel goed komt.
Groet Marcel
2 BE JAMMED 