Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
Classroom Game Design #TEDx
Hoi Marcel,
Binnen Zuyd hebben we de afgelopen periode diverse gesprekken gevoerd met docenten om game-technieken toe te passen in hun onderwijs. The Web and Beyond is al gespeeld. In september start Mark Bertrand met de Battle of Concepts. En de 1e playtest van SOMEGA (Social Media Game) binnen de minor Digicoach is uitgevoerd. Volgende week gaan we in een inspirerende omgeving verder bouwen aan dit spel 🙂
Via Erno Mijland zag ik het TEDx filmpje van Paul Anderson. Biologiedocent die zijn leerlingen liet spelen. Hij is enthousiast over het resultaat, maar hij deelt met ons ook de problemen waar hij tegenaan liep.
Hij eindigt zijn verhaal met het belang van leren van je fouten. Fouten maken mag! Moet!
Zonder fouten geen innovatie. Zoals Margreet van de Berg in haar blogpost Gamification: niets nieuws maar wel steeds beter over dit filmpje schrijft:
Hij eindigt zijn verhaal met het onderstrepen van het belang van het maken van fouten en daarvan leren: alleen dan kan je verder komen met wat je bezig houdt. En dat is dan ook precies waarom ik het niet erg vind dat gamification in feite niet nieuw is: door steeds door te bouwen op ervaringen die eerder zijn opgedaan in allerlei sectoren, komen we – met vallen en opstaan – wel steeds verder. Eigenlijk net dus als in een game: wie experimenteert en fouten durft te maken, maakt grote kans het spel uit te spelen!
Een game-based Zuyd, dat zou nog eens wat zijn!
Nog wat leesvoer voor je over gaming 🙂
- 3 niveaus van gaming in het onderwijs
- ClassRealm : een role playing game
- How to create Learning Game Ideas
Judith
Wat doe jij zoal in de bibliotheek?
Hoi Marcel,
Hotelschool studenten hebben in 2011-2012 een onderzoekje uitgevoerd naar de gastvrijheid van Zuyd Bibliotheek. Op het volgend Bibliotheeknetwerk wordt de notitie Gastvrije Zuyd Bibliotheek besproken. Een van de conclusies is dat bezoekers gevoelig zijn voor gezelligheid en warmte. Op zich geen vreemde constatering, vele bibliotheken transformeren van leesruimte naar ontmoetingsruimte.
Een redacteur van het Belgische radioprogramma Peeters & Pichal onderzocht hoe ver hij kon gaan in deze extra huiskamer.
Dat levert leuke beelden op 🙂
Op deze PodOmatic site van Bibliotheek Gent kan je een gedeelte van het radioprogramma beluisteren. Op de website van het radioprogramma is de volledige uitzending te horen.
groet,
Judith
Cappuccino & Gaming
Ha Marcel,
Je weet dat ik vaak naar radio 2 luister. Op zaterdagmorgen staat Cappuccino altijd op, zo ook gistermorgen. Ineens ging het over games, die ons socialer, slimmer en gelukkiger maken. Dat klonk me bekend in de oren 🙂 Aanleiding voor dit interview met games-deskundige David Nieborg -UvA (ken jij hem?) was de publicatie van het Nederlandstalige boek van Jane McGonical: ‘Beter dan echt’.
Nieborg is net zoals jij een grote fan van Jane 🙂
Het interview is nog te beluisteren.
Klik op de afbeelding van Cappuccino, scroll door naar 1:36:48.
Het gesprek duurt tot 1:43:25, ruim 6 minuten dus.
Nieborg heeft ook een website: Gamespace
Nu we het toch over gaming hebben. Dit filmpje: een korte geschiedenis van videogames kwam dit weekend een paar keer voorbij. Via X,Y of Einstein? en MijnInziens. Ik herken er niet veel van, jij vast des te meer. 🙂
Nog een fijne zondagavond,
Judith
Het is gewoon lekker!
Ja Marcel,
Tijdens de workshop Brein meets Social Media heb ik gehoord dat dopamine de oorzaak is waarom social media vaak een glimlach op mijn gezicht tovert. Ik word gewoon blij van Twitter en Bloggen. Joitske Hulsebosch (1 van workshopleiders) heeft onlangs geblogd waarom online delen van ervaringen zo lekker is.
Bron: Buying Happiness
Op haar blog zag ik dit mooie plaatje van Maslow’s hierarchy of needs gekoppeld aan social media. Voor mij hoort Twitter toch meer bij de behoefte aan saamhorigheid (sociale relaties, samenwerken, verbinding) dan aan mijn behoefte aan waardering en erkenning (status).
Volgens Maslow zou een niet-bevrediging van deze fundamentele behoeften leiden tot een vermindering van de volle menselijkheid en tot blokkering van de menselijke mogelijkheden
Bron: Wikipedia
Joitske citeert in haar blog het artikel ‘Disclosing information about the self is intrinsically rewarding‘. De auteurs Tamir en Mitchell onderzochten wat delen van van informatie met ons brein doet. Het blijkt dat mensen een intrinsieke behoefte heeft om hun gedachten en gevoelens met anderen te delen.
De studie ontdekte dat:
- Als we informatie over onszelf met anderen delen, levert dit een grotere beloning op (via hersenactiviteit gemeten) dan als we informatie over anderen beoordelen.
- Mensen waren bereid om geld af te slaan voor het delen van informatie over zichzelf (meer dan over algemene vragen), dit betekent dat het delen van informatie over jezelf van waarde is.
- Over je gedachten en gevoelens vertellen, stimuleert het beloningssysteem in je hersenen maar de mogelijkheid om dit met anderen te delen nog meer.
Het delen wat je zelf denkt of voelt levert dus een beloning op in je hersenen (de lekkere dopamine), en meer naarmate het met anderen gedeeld wordt. Dit belonen is handig om het smeden van sociale banden tussen mensen te stimuleren, om zelf-kennis te vergroten of om te leren wat anderen al weten en dus de kennis van 1 persoon te vergroten. (wat een kansen voor het onderwijs!)
Voilá, wat ik al wist is nu ook wetenschappelijke aangetoond! De verklaring waarom delen zo lekker is.
Conclusie: ik ben verslaafd aan contact & delen, dus aan dopamine 🙂
Waar ik ook blij van word (jammie, weer voer voor de hersenen: dopamine) is van de muziek die we regelmatig delen op ons blog.
Dit nummer van Earth, Wind & Fire had ik al gedeeld op mijn blog over de fantastische avond waar ik vorig jaar september zo van genoten heb 🙂 En die nu weer ‘in’ is door de heerlijk feel-good movie Intouchables over een bijzondere vriendschap. Heb je m nou al gezien? Doen!
Judith *blijblijblij* 🙂 🙂 🙂
2 BE JAMMED 