Site-archief

Mathieu Weggeman over leidinggeven aan professionals

Marcel,

Neem even 10 minuten de tijd om naar deze presentatie van Mathieu Weggeman te kijken. Met veel humor maakte hij rake opmerkingen over dienend leiderschap. Weggeman is bekend van vele kennismanagement boeken, zoals ‘Leidinggeven aan professionals? Niet doen!’ Net zoals Joseph Kessels die onlangs bij Zuyd sprak over gespreid leiderschap zegt Wegggeman: Vertrouw de mensen die goed in hun vak zijn. Echte professionals doen liever iets goed dan fout. Dus stop met allerlei regeltjes en procedures.

Judith

Management(p)lagen binnen Zuyd

Ha Marcel!

“Nieuwe managementplagen bij Zuyd?” Met dit grapje begon Prof. Dr. Joseph Kessels zijn lezing “Gespreid leiderschap in een wereld van prestatie-afspraken en persoonlijke ontwikkeling” tijdens het minisymposium (inmiddels enige tijd geleden) ter gelegenheid van het afscheid van Corry Ehlen.
Tijdens zijn aankondiging werd verteld dat Zuyd een nieuwe managementlaag (de teamleiders ‘die het leidinggeven dichter bij de medewerkers brengen’) had geïntroduceerd. Kessels reageerde hierop dat hij door zijn slechter wordend gehoor ‘managementplaag’ hoorde. Of het grapje ingestudeerd is of niet, ik vond hem erg leuk. En ik moet zeggen dat ik erg genoten heb van zijn presentatie, niet veel nieuwe inzichten, maar wel op een aantrekkelijke manier met sprekende voorbeelden verduidelijkt.

Het was duidelijk waar zijn voorkeur m.b.t. leiderschap lag, niet een hiërarchische maar gedeeld. Daarmee hoefde hij me niet te overtuigen, ik ben dezelfde mening toegedaan. Maar op het vraagstuk hoe nu te balanceren tussen zelfsturing & verantwoordingsplicht  en talenttwikkeling & prestatieafspraken, daar kregen we niet een duidelijk antwoord op. Het dilemma dat hij probeerde op te lossen, blijft.

Aan de ene kant:
Kennisontwikkeling bevorderen, vraagt om nieuwsgierigheid, betekenisvol werk, passie, zin in leren en onderzoek, vrijheid en zelfsturing. Autonomie is een voorwaarde voor kenniswerkers zoals onze docenten.
En aan de andere kant:
De vraag (eis) om performance verbetering door prestaties te verbeteren, dat vraagt gehoorzaamheid en controle onder het mom van kwaliteitszorg.

Joseph Kessels toonde voorbeelden van leiders (de leeuw, olifant, kip, Mozes, dirigent) die dankzij statuut of opdracht een legitimering ontlenen om leiding te geven. Daar tegenover liet hij voorbeelden van gedeeld leiderschap zien, zoals een school vissen, een zwerm spreeuwen. Zij hebben geen ceo en toch komen zij vooruit. Tijdens jouw vakantie was een zwerm spreeuwen in Lauwersoog in het nieuws. Kijk eens hoe mooi!

Het kan ook anders. Een orkest zonder dirigent? Ja hoor dat kan, dat laat het Orpheus Chamber Orchestra zien en horen. De muzikanten kiezen samen de stukken uit. Leider is degenen die de belangrijkste rol in dat muziekstuk speelt. En ze hebben samen ook zoveel meer lol!

Dit concept is gericht op talenten. Een belangrijke voorwaarde binnen gespreid leiderschap is het gunnen van leiderschap.

Leiders zouden moeten sturen op ontwikkeling, daarvan krijgt je organisatie meer kracht. Maar als individu heb je ook je verantwoordelijkheid voor eigen groei. Zelfsturing dus, daarmee bedoelt hij: doe waar je goed in bent en waar je passie ligt. Hiermee kan je jezelf beter ontwikkelen en blijf je niet die kleine vis in een vissenkom. Als je de ruimte krijgt (vijver/zee) groei je. Een mooie beeldspraak.

N.a.v. deze presentatie heb ik nog eens even digitaal gebladerd door de publicatie van de werkgroep Docentprofessionalisering van Zuyd: Prospace : teamconcept [alleen binnen Zuyd beschikbaar via Infonet]. “In de brochure worden de essentiële punten beschreven waar teams aandacht voor moeten hebben, te weten het team als functionele eenheid, teamontwikkeling en teamprocessen, leiderschap en randvoorwaarden.” Een mooi overzicht met bekende literatuursuggesties. Maar in deze publicatie wordt toch uitgegaan van 1 leider per team. Misschien mag ik één publicatie toevoegen aan het literatuuroverzicht? Professionele ruimte en gespreid leiderschap (2012)van Frank Hulsbos, Inge Anderson, Joseph Kessels & Hartger Wassink, een uitgave van het Wetenschappelijk Centrum Leraren Onderzoek LOOK van de Open Universiteit. Aanleiding voor deze reviewstudie was dat keer op keer uit onderzoek blijkt dat de factor leiderschap doorslaggevend is voor het succes van professionaliseringsprocessen. Goh 😉

Groet,
Judith

3 december: Een mooie aanvulling op dit blog, is de blogpost ‘Het onderwijs van morgen volgens Joseph Kessels’ op werkenaanonderwijs.nl

Q: Are you doing what you love right now? #video

Hoi Marcel,

Een ‘must-see’ video! Ik zag m gisteravond via Pedro De Bruyckere van Generatie X,Y of Einstein.
Een  prachtig over-/inzicht (met diverse herkenbare filmfragmenten) over de werkbeleving van de afgelopen 50 jaar. De huidige generatie ‘Millennials’ zoekt andere waarden in werk.
Geldt ook voor mij hoor. En voor jou? 😉

All work and all play from Box1824 on Vimeo.

Werk ze!
Judith

Paradox

Hoi Marcel,

Nog even bladerend door het boek De Conversation Company zag ik een lijstje met paradoxen die in de meeste bedrijven zitten.

  • Zowat elk bedrijf vindt mond-op-mondreclame belangrijk, maar het wordt niet gemanaged. Men heeft de illusie dat men niets kan betekenen in deze conversaties.
  • Bedrijven communiceren onpersoonlijk terwijl de consument een menselijke behandeling wil.
  • De klant wil maar één ding: een behandeling die hem gelukkig maakt. Bedrijven zijn eerder gefocust op het volgen van processen, structuren en budgetten.
  • Eén van de globale trends in de wereld is een toenemende behoefte aan goede services. Bedrijven zien customer service soms als een post waarop bespaard moet worden.
  • Klanten willen bedrijven helpen, vrienden worden. De bedrijven vinden een paar honderd fans niet voldoende om te investeren.
  • Bedrijven spenderen veel geld aan reclame waarin beloftes worden gemaakt. De consumnet wil vandaag vooral bewijzen zien. Een consument verwacht dat een bedrijft ageert, niet enkel communiceert.
  • Consumenten praten onderling. in die gesprekken komen vaak interessante bevindingen naar voor. Bedrijven houden er alsnog weinig rekening mee.
  • Consumenten beschikken over de meest geavanceerde technologie. In veel bedrijven daarentegen wordt nog met oudere technologie gewerkt.
  • Medewerkers zijn trots en willen graag daarover vertellen.

De grootste paradox: “we zeggen elke dag dat een een tevreden medewerker en klant belangrijk is, maar we spenderen er te weinig energie aan. Dit is de fundamentele oorzaak van het onderbenutte conversatiepotentieel”.
Misschien zou ik het CvB de vraag moeten stellen die de auteur van het boek Steven Van Belleghem ook aan 100 Europese marketeers stelde: “Wie durft écht te zeggen dat ze er alles aan doen om hun klanten tevreden te maken?’

Zojuist (hoezo toeval?) verscheen op Frankwatching een blog van Steven Van Belleghem ‘Onderzoek: meeste bedrijven nog lang geen conversation company‘. De theorie van het boek is getoetst in de praktijk, ruim 12oo Europese managers werden geïnterviewd.

De vier meest voorkomende bedrijfswaarden zijn: professionalisme, klantgerichtheid, service-minded en resultaatgericht (vergelijk de Zuydwaarden: ambitieus, open, ondernemend, inspirerend en vakkundig).Trieste constatering van het onderzoek is dat de helft van de topmanagers zich niet identificeren met de cultuur van het bedrijf. Als dit niet goed zit, dan is het veel moeilijker om open en authentiek te zijn. Op basis van de antwoorden van de ondervraagde topmanagers is het nu reeds duidelijk dat de helft van de bedrijven heel wat moeite zal hebben om ooit te slagen in de verandering. Ai!

Andere conclusies: Social Media wordt wel geadopteerd maar niet geïntegreerd en er wordt weinig geïnvesteerd in samenwerking.
In onderstaande presentatie is het hele onderzoek na te lezen.

Wat betekent dit voor Zuyd?
Het boek is te leen bij Zuyd Bibliotheek. 🙂

Groet, Judith

Kan het beter? Geef het door ….

Hallo Marcel,

Wat is mijn oordeel over het filmpje van Jennifer Pahlka vroeg je in je blogpost: Coding a better Government (of misschien wel board of directors?). Tjee, Marcel. Geweldig natuurlijk. So true wat ze allemaal zegt.
Getriggerd door wat zij zegt, vertaalt naar de Zuyd situatie want enige bureaucratie is ons ook niet vreemd 😉
Getriggerd door blogpost van Ilse Meelberghs over het boek van Remco Janssen ( jammer dat ik de presentatie op Zuyd gemist heb) wordt het motto:

@http://peelandstickposters.com/41-50.html

Zoals Pahlka zegt: handjes laten wapperen en gewoon doen! Ik laat mijn stem wel horen via al mijn communicatiekanalen op allerlei (sociale) platforms, via mail 😦 of in een meeting met het college over de reorganisatieplannen.
Maar het gaat niet alleen over mijn stem te laten horen (wat heb ik toch geklaagd de afgelopen tijd, wat ben ik boos geweest). Ik was een gelukkige kennisdelende netwerkende Zuydpleiner, dat wil ik weer worden. Dus ik ga weer laten zien aan Zuyd wat je met technologie in het onderwijs kan doen. Ik deel de initiatieven van onze Zuydcollega’s (die ik dankzij Twitter heb leren kennen!). Door technologie en social media verandert de samenleving en dus Zuyd. En het gaat zoals Pahlka zegt om cocreatie (kennis delen = vermenigvuldigen) en in ons geval om Zuydburgerschap (wij zijn Zuyd!). Frustraties zullen blijven, klagen heeft geen zin, zoeken naar oplossingen wel. Ik wil nog niet opgeven. Ik ben geen tevreden medewerker, maar wel een betrokken medewerker.

Luisterend naar Pahlka: Hoeveel tijd en geld (en frustraties) kosten de vele (ict) projecten niet? Waarom niet het Tendersysteem van de Ohio State University (Educause-idee, weet je nog Marcel?) voor allerlei Zuydprobleempjes inzetten? Zuyd laten werken als internet: open en met crowd of hands? Waar is die al oude ideeënbus gebleven? Er zijn genoeg studenten en medewerkers die (al dan niet met behulp van technologie) hele slimme creatieve oplossingen kunnen bedenken voor kleine en grote (organisatie) problemen (uitdagingen ;)) We hoeven echt niet voor elk project, workshop, inspiratiesessie een externe inhuren. Het sociaal kapitaal van Zuyd is enorm! Beste managers van Zuyd: gebruik het dan ook! Alle docenten hebben ‘binnenkort’ zelfs een mastertitel!

Inderdaad geldt deze TED speech ook voor Zuyd. Onderwijs is immers politiek geworden. Ik had het vorige week nog met een bevriende onderwijscollega over: hoeveel onderwijsmanagers zijn geen (ex-) politici? Alles draait om prestatie-indicatoren, in-door-en uitstroomcijfers, toetsen en contacturen. Is dat waar het in ons onderwijs om zou moeten draaien? In het al vaker door mij geciteerd boek ‘Bij welke reorganisatie werk jij?’ wordt al gezegd dat onderwijs (en zorg) veel te bedrijfsmatig geleid wordt (Angelsaskische model).Wij zouden meer baat zijn bij het Rijnlandsmodel waarbij vakmanschap, de menselijke maat en de relatie met de klant centraal staan.
Wilfred Rubens zet in zijn blog 2 onderwijsontwikkelingen tegenover elkaar: 21st century education en global educational reform movement. Waarbij hij stelt dat de overheid stuurt op de global educational reform movement door leerreultaten te willen standardiseren, veel te toetsen en veel te veel controleert. Maar daar tegenover staan gelukkig ook ontwikkelingen vanuit het onderwijs die ’21 century education’ gaan implementeren, waarbij de nadruk ligt op verbinden en passie met veel ruimte voor experimenten en cocreatie, en door professionele verantwoordelijkheid bij docenten te leggen krijg je veel vertrouwen terug. Kijk op zijn blog de hele toelichting terug. Ik ben het helemaal met hem eens.

Er zijn gelukkig nog leerKRACHTEN!, zoals Lente in het Onderwijs (waar ik al eerder over geblogd heb)en afgelopen zaterdag kwamen Leraren met Lef bijeen. Zij willen allemaal inspirerend, creatief onderwijs verzorgen met aandacht voor 21st century skills. De veranderende samenleving! Niet kwaliteit verbeteren dmv cijfertjes maar door inspiratie en cocreatie.

Heb jij al 1 van de 40 estafettestokjes die binnen Zuyd in omloop zijn gespot? Ik heb er wel 1 gezien, maar de stokjesdrager heeft m niet aan mij doorgegeven. De bedoeling is om met elkaar een concreet verbeterpunt te bespreken. Het idee is niet om te oordelen, maar om samen te verbeteren. Lastig hoor om niet te oordelen. In mijn creativiteitscursus is dat de basishouding voor verbeteringen: uitstel van oordeel.
In het hele reorganisatietraject heb ik niet zo ’n creatieve houding aangenomen: ik heb me laten leiden door oordelen en ideakillers. Dat kan beter : if it is to be, it is up to me.
Mijn werk is om te laten zien voor welke uitdagingen Zuyd staat mbt 21 century skills, in welk organisatieonderdeel van Zuyd ik ook terecht kom.

Geef jij dit 2beJAMmed estafettestokje door? Of de Blauwe Bal van Samhoud die ik thuis nog heb liggen. Verbinden is samen spelen!

groetjes,
Judith