Bezocht TEDxMaastricht 2015 #bethecure (small steps matter)
Tegen kwart voor negen arriveerde ik op het Vrijthof, Marcel en daar stond de bekende rij weer voor het Theater. TEDxMaastricht zou om 9 uur sharp beginnen ….. Uiteindelijk was ik om kwart over binnen (small steps matter 😉 ). De zaaldeuren waren al dicht. De opening door de gastvrouw Kirsten van den Hul (die het trouwens fantastisch deed) heb ik gemist. Tijdens de openingsact met zang en dans en piano van 2 jonge meisjes had ik een plekje op rij 1 balkon gevonden.
De eerste talk was van Joël Broekaert, schrijver van De Alleseter, columns over eten. Na foto’s van de bio-industrie kreeg ik alleen maar meer schuldgevoel van het feit dat ik ook wel gedachteloos vlees in de supermarkt koop zonder na te denken hoe deze dieren door de bio-industrie zijn gefokt. Zijn boodschap was dat we respectvol vlees moesten eten, maw eet minder vlees maar eet wel alles van het dier van nose to tail dan. Euh …. ik denk dat ik dan nog liever vegetariër word 🙂
De talk van Nina Paley was inhoudelijk erg sterk! Ze sprak over copyleft, dit gaat nog verder dat creative commons licentie voor auteursrechten. Zij heeft besloten dat haar leven te kort is om tegen copyright te strijden. Haar visie is dat informatie tussen mensen openlijk moet vloeien, dat is wat cultuur in stand houdt. Zij vraagt zich af waarom als zij ongevraagd gebrainwasht wordt door de (muziek)industrie -bijvoorbeeld tijdens de kersttijd- zij dan niet een (kerst)liedje in het openbaar mag zingen of open mag gebruiken. Copyright is brain damage and copying is an act of love! Een vrouw naar mijn hart!
Een van de bekende sprekers, schrijfster Lulu Wang was helaas ziek. Vervolgens was het podium voor mister love, Jan Drost. Hij begon met zijn visie en die van zijn studenten op de briljante film Her over computerliefde. Kan je wel verliefd worden op een computer? Nee, zegt Jan Drost we bestaan niet zonder andere mensen. Who are we without the ones we love – Patrick Watson. Hij had het over het verschil tussen romantiek en liefde. Voor romantiek heb je verbeelding nodig, voor liefde een ander mens (mooie verwijzing naar You complete me van Jerry McGuire). “Love is a declaration of dependence”.
Jan Willem Kolkman stond niet op het programma. Deze programmeur bedacht Langorythm waarmee hij op basis van verschillende parameters van tekst muziek maakt. Allereerst liet hij ons horen welke muziek de quotes van de 4 eerste sprekers opleverde. Dit was een soort esoterische muziekbeleving. Vervolgens had hij uitspraken van de volgende TEDx spreker op muziek gezet, daar voegde hij live wat drums en percussion toe. Als een echte dj stond hij op het podium. Very very nice.
De talk van Nicole Bouvy was leuk geweest voor mijn zoon. Als chirurg ziet zij haar werk snel veranderen. Bij veel operaties hoeft al niet meer gesneden te worden. Informatie en preventie zijn immers de key drivers binnen de gezondheidszorg van de toekomst. Met nano-robots en bloedonderzoek (je kunt je eigen DNA al laten testen via 23andme) behoort binnenkort het echte snijwerk ook tot een uitgestorven beroep.
Ook Michel Huisman was afwezig vanwege een ziekenhuisopname. De ‘gaten’ in het programma werden opgevuld door inspirerende filmpjes, zoals
Theodore Gray ken je misschien van de periodic table of anders van het boek/poster the elements. Zijn boodschap was:
Don’t let companies hide behind a claim that their product is ‘all natural’. This means nothing and may be a lie anywat. Don’t let anyone tell you that a chemical is harmful because it is synthetic. If they start the argument with that fact, they are not worth listening to.
De laatste spreker voor de lunch was Anita Vreugdenhil, kinderarts en initiatiefnemer van het COACH-programma voor kinderen met een overgewist. Er is geen one-fits-all oplossing om deze kinderen te helpen maar een multidisciplinaire aanpak is nodig. It takes a village to raise a child, daarom riep zij ons als samenleving op om obese kinderen zonder vooroordeel te benaderen.
Na een goedgevulde ecologisch verantwoorde lunch ging het programma verder (en had ik een plekje in de zaal gevonden) met Ruben Oppenheimer. Deze cartoonist heeft zijn eerste politieke tekening gemaakt op 6 mei 2002, de moord van Pim Fortuyn. Vermomd als Donald Duck lag hij op de bank bij de psychiater. Zeker na de aanslag bij Charlie Hebdo, is het leven van een cartoonist niet gemakkelijk. Zeker niet van een tekenaar die provocerende cartoons tekent. Maar Oppenheimer zou Oppenheimer niet zijn als hij toch zijn ware gezicht liet zien.
Een terugkerend thema tijdens deze TEDx was voedsel. We eten te veel en gooien te veel weg. Fiona Jongejans liet voorbeelden zien van verspilling van eten. Ja ik maak me ook wel schuldig aan het weggooien van broccoli-stronken. De verspilling versus armoede was voor Fiona de trigger tot het initiatief Sur+. Het doel van dit mooie project is het verbinden van boeren (die noodgedwongen voedseloverschot moet ‘doordraaien’) en voedselbanken.
Tijdens zijn leven heeft Peter van de Graaf te vaak de nadelige gevolgen gezien voor ongewenste kinderen. Zijn drijfveer “every child should be desired” was de aanleiding voor het nadenken over een alternatieve vorm van geboortebeperking voor vrouwen (passion proof en discipline free). Het project Choice is een revolutionaire manier van geboortebeperking. Ik heb op internet het duidelijke plaatje dat Peter vd Graaf toonde hoe deze technologische implant werkt, maar vond hem niet. Dan moet je zijn TED-talk maar even bekijken. Over een dag of 10 zijn ze beschikbaar.
Jonas Bendiksen confronteerde ons met beelden van mannen en vrouwen uit Zuid-Azië die naar de Golfstaten gaan om geld te verdienen, te sparen en vervolgens op te sturen naar het thuisfront. Zij doen dit om hun familie een beter leven te geven. Veelal zitten ze in een vangnet van schulden en overgeleverd aan hun werkgevers. De beelden van deze buitenlandse arbeiders in deze puissant rijke oliestaten waren schrijnend. Het is the new normal geworden voor deze mensen om ergens ver te werken om je mensen thuis een goed leven te geven. Ouderschap via skype wordt al normaal. Wij kunnen ons er weinig bij voorstellen. Ik heb het zelf ook gezien bij mannen die ik ken in Nepal en Indonesië, daar is het inderdaad gewoon.
Het meest onder de indruk was ik van de talk van Joost Vrouwenraets. Hij begon met een prachtige dansperformance met Mami Izumi. Joost Vrouwenraets is choreograaf die het Gotra ballet heeft opgericht. Ik ken Gotra van de Care to Dance, de sympathieke dansklas voor Parkinsonpatiënten die ik tijdens TEDxEutropolis heb gezien. Joost vertelde een persoonlijk verhaal. Het ging niet zo zeer om de inhoud maar meer zijn manier van openheid en kwetsbaarheid die hij liet zien. Hij riep ons op meer het kind (NL) in ons zelf te zoeken en ‘kind‘ (EN) te zijn.
Elizabeth Rocha Salgado vertelde ons hoe het nu echt is om in Brazilië te leven in tegenstelling tot het beeld dat de overheid ons liet zien tijdens WK Voetbal en straks tijdens de Olympische Spelen. De Brazilianen voelen zich in de steek gelaten door de overheid. We are what we make out of what life has brought to us (Otto Nascarella, Brazilian singer, inspired by Jean-Paul Sartre).
Mark Kalch is een ‘peddelaar’ die de grootste rivieren van de wereld heeft bevaren. Het is niet dat hij hiermee de wereld verandert maar door zijn verhalen te delen probeert hij de wereld wel een stukje mooier te maken. Zie zijn website 7rivers7continents.
De laatste spreker was Amalia Jahn, zij rondde deze TEDx mooi af met haar talk ‘on being kind’. Want dat was wel de rode draad, vond ik, tijdens deze TEDxMaastricht: wees aardig voor jezelf, voor anderen, voor dieren, voor het milieu.
En zo rond 16.oo uur kwam aan een mooi event een eind. Het was mijn 5e TEDx. (On)bewust ga je dan toch vergelijken. Qua sfeer was het een vergelijkbare TEDx ervaring als 2 jaar geleden in Maastricht. Ik heb tussendoor met bekende en onbekende mensen gesproken. De talks van deze TEDx waren van hoogstaande kwaliteit, inhoudelijk sterk. Veel internationale sprekers (Brazilië, Australië, Amerika, Noorwegen). Toch had ik deze keer niet echt een talk die me echt tot mijn ziel raakte. Het ligt echt niet aan de prachtige verhalen die gedeeld werd. Als ik denk aan de talks van de andere events die me echt troffen, waren dit vooral de zeer persoonlijke verhalen. Zoals gezegd kwam Joost Vrouwenraes het dichtst bij dit gevoel.
Alle lof voor de mensen achter en voor de schermen!
Tot volgend jaar weer? 🙂
Fijne avond,
Judith
Als laatste nog even de mooie boodschap van Peter van de Graaf
Volop in beweging! Zuydbrede Innovatiemiddag #zuydin
Hi Marcel,
Jammer dat je er niet bij kon zijn bij het feestje van driejarige Zuyd Innoveert. De programmamanagers Dominique Slijsmans en Marcel van der Klink hadden een mooi programma samengesteld dat voor veel meer Zuyderlingen de moeite waard zou zijn geweest. De bijeenkomst werd geopend door Dominique die CvB-lid Kitty Kwakman het mooi vormgegeven boekje overhandigde met een overzicht van de macro, micro en zuydbrede projecten van het tweede jaar Zuyd Innoveert. Herkenbaar om de leerresultaten van de innovators te lezen: innoveren kost tijd, en samenwerken ook, zeker als het interfacultair is. Innoveren is ook lastig, zeker in een lopende organisatie waar de ‘winkel’ ook gewoon moet blijven draaien. Organisatorische kaders en bureaucratie belemmeren vaak het proces. Innoveren draait om mind-sets van mensen en gaat in baby-stapjes. Deze ervaringen werden ondersteund door de 2 presentaties, van Marjolein ten Hoonte en Paul Smit.
Marjolein ten Hoonte – Arbeidsmarkt : de toekomst van het werk
Marjolein ten Hoonte, directeur Arbeidsmarkt en MVO van Randstad Groep Nederland gaf ons inkijkje in de veranderende wereld en de invloed hiervan op de arbeidsmarkt. Waar gaat het heen met de wereld?, wat betekent dat voor arbeid?, en welke stappen moeten we de komende 50 jaar zetten? Er is veel aan de gang op het gebied van demografie, technologie, globalisering en duurzaamheid. Organisaties moeten rekening houden met ontwrichtende krachten (onderstaande punten heeft ze uit de Future work skills 2020, las ik bij de bronvermelding op haar slide):
- een ouder beroepsbevolking zal langer leven en zal later in het leven met pensioen gaan;
- slimme machines en systemen zullen arbeidskrachten vervangen en samen met de werknemers de werkvloer bevolken;
- onze data-interactie zal toenemen en alles wordt programmeerbaar;
- een nieuw multimedia ecosysteem zorgt ervoor dat we anders met elkaar zullen gaan communiceren;
- met behulp van nieuwe technologie en sociale media zullen nieuwe organisatievormen ontstaan;
- een verbonden wereld zorgt ervoor dat diversiteit en wendbaarheid doordringen tot de kern van het primair organisatieproces.
Het is lastig voor 45+ om zich staande te houden in deze VUCA-world. Omdat “45+ groot geworden is in de oude wereld van het vaste contract voor onbepaalde tijd, en nu werkzoekend in een tijd waarin de oude verworvenheden niet meer van vanzelfsprekend zijn”. Dat vraagt om een transformatie, dat is moeilijk. Zie ook onderstaand fragment van Tegenlicht waarin zij dit toelicht.
Zie meer fragmenten van deze Tegenlicht – uitzending
De toekomstige wereld heeft andere type leiders nodig die op zoek gaan naar talenten van medewerkers. Die hun medewerkers ondersteunen in deze veranderende wereld. Voor mensen op de arbeidsmarkt zijn onderstaande vaardigheden cruciaal (uit hetzelfde eerder genoemde rapport Future work skills 2020):
- kritisch denken
- sociale intelligentie
- innovatief denken
- omgaan met cultuur
- toepassen van IT
- multidisciplinair denken
- denken als een ontwerper
- metacognitie
- tijd- en plaatsonafhankelijk samenwerken
Ik zie veel overeenkomsten met 21st century skills 🙂
Het was een vlotte boeiende spreekster. Goed verhaal.
Vervolgens kon ik kiezen uit 5 workshops van Zuyd Innoveert projecten
- Evelien van Limbeek en Albine Moser verzorgden de workshop Interprofessioneel opleiden en samenwerken (IPOS) in de Academie Verloskunde en de faculteit Gezondheidszorg;
- Eric van de Luytgaarden de workshop Proactivia business game: een workshop over inspelen op problemen en bijsturen van projecten;
- Inge van Putten gaf een kijkje in de keuken hoe het is om een project aan te vragen, dit werd gedaan aan de hand van een vraaggesprek waarin Inge vertelde over haar ervaringen en voorbereiding op de ZIP-sessie het het traject dat zij daarbij heeft doorlopen;
- Er was een workshop Interdisciplinaire learning community OTC, waarin getoond werd hoe aan geïntegreerd onderwijs binnen de opleiding OTC vorm wordt gegeven gezien de integratie van complexe oriëntaalse talen met cultuur en zakelijke kennis;
- Last but not least presenterden Jos Laugs en Karin Dols een workshop over de pop-up-school.
Ik had wel zin in iets anders 🙂
We kregen van Karin enkele (bekende 🙂 )creatieve werkvormen. Daarna vertelde zij en Jos meer over het eerste jaar van de pop-up school. Zij werken volgens de TASC-methode: Think, Act, Share and Create. Dit is een combinatie van people centered designthinking en creative problemsolving.
Zie meer over deze aanpak op hun website www.popup-school.com. Ik moest bij dit verhaal wel erg denken aan de U-theory van Otto Scharmer waarin eigenlijk hetzelfde proces doorlopen wordt. Deze theorie richt zich op complexe veranderingen (wicked problems) waarbij het verleden niet meer gekopieerd kan worden als basis voor de toekomst. De vaardigheden luisteren, spreken en zien, vormen een belangrijk beginpunt voor veranderingen.
Wij waren erbij tijdens de pizza-sessie waar Jos zijn eerste ideeën over een pop-up school deelde. Mooi om te zien dat dit een succesvol project is geworden. Zelfs zo dat het nu op eigen benen gaat staan. Ze zijn zoekende naar funding en (vloeibare) organisatievormen. Misschien dat de uitgangspunten van easycratie hen verder kunnen helpen?
Het laatste programma-onderdeel werd gevuld door Paul Smit, een filosoof en cabaretier.
Paul Smit – de 7 Supercompetenties
Volgens de folder die hij na afloop uitdeelde, werd “in een luchtig, energiek en humoristisch optreden de 7 Supercompetenties belicht. Diverse tips, wijsheden en herkenbare gedragspatronen worden afgewisseld met veel humor, stukjes mentalisme en imitaties”. Hierin kon ik de 7 supercompetenties nog eens nalezen, want ik begreep dat wij maar maximaal 3 dingen van een les kunnen onthouden 😉 (Goed dat ik aantekeningen heb gemaakt en nu blog, kan ik toch iets meer onthouden). De 7 zijn:
- van oordelen naar analyseren
- van onbewust naar bewust
- van forceren naar verbinden
- van praten naar communiceren
- van verkramping naar verlichting
- van rationeel naar intuïtief
- van sleur naar passie
We zien de wereld door onze eigen bril (supercompetentie 1) en zo beschrijf ik ook mijn beleving van deze middag en het optreden van Paul Smit. Ik besef dat dit mijn beeld is en dat ik anderen nodig heb om beelden en visies die ik heb aan te scherpen of bij te stellen. Hij liet ons met vele leuke (voor mij veelal bekende) plaatjes en video’s zien dat we 99% van ons handelen/gedrag onbewust is. Daarom is veranderen ook zo lastig want dat betekent loslaten van vaste patronen. Iets wat deze rugbyspeler briljant doet!
Je brein heeft tijd nodig om nieuwe patronen te vormen, dat betekent ook herhalen herhalen. Ons brein is per definitie lui. Routine kost het brein de minste energie. Je kunt het brein door ‘priming’ beïnvloeden, zoals dat bij marketing of keepers bij strafschoppen wordt toegepast.
Ik vond zijn rolbevestigende man-vrouw grapjes op een gegeven moment niet meer leuk. Ik snap heus wel dat er een verschil is de werking van het brein tussen mannen en vrouwen, maar hij stelde het op een gegeven moment wel erg zwart-wit. Toen was hij me even kwijt.
Het was een leuke performance (hij deed Axl van Guns N’ Roses goed na), zijn geheugentraining-prestatie indrukwekkend. Zijn belangrijkste boodschap was volgens mij dat innoveren een moeilijk proces is voor ons brein. Dat passie, verbinding, vertrouwen, open staan voor anderen belangrijke gedragselementen zijn voor creatief en innovatief proces. En ik denk dat ook. Hij geloofde niet zo dat technologie in dit proces wellicht versterkend kan werken. Ik denk dat hij op dat punt een beetje last heeft van een tunnelvisie. Of ik misschien wel? 🙂
Kortom een leuke inspirerende middag met leuke mensen. Jammer dat ik niet zoveel tijd had om mee te borrelen.
En wie weet sta ik er volgend jaar ook wel, want ik ga volgende week donderdag pitchen voor een Zuyd(breed) Innoveert project!
Judith
Bezocht Themamiddag Mediawijsheid & Social Learning #Innovatiehuis
Ha Marcel,
Afgelopen vrijdag heb ik tussen de verhuisactiviteiten door een bezoek gebracht aan het Innovatiehuis. De zon op het dakterras maakte deze sfeervolle ontmoetingsruimte voor de MBO sector nog aangenamer. Na een heerlijke lunch presenteerden de auteurs hun recentelijk gepubliceerde boeken. Uiteraard zijn beide boeken reeds in mijn bezit.
door Patrick Koning
#Mediawijsheid in de klas: samen aan de slag
Patrick heeft een heel praktisch boek geschreven met veel opdrachten om je als docent in mediawijsheid te bekwamen. Het is prachtig vormgegeven en persoonlijk vanuit zijn eigen (mbo)praktijk geschreven. Ik heb het boek nog niet echt goed bestudeerd, maar dat ga ik zeker nog doen. Ik denk dat ik het erg goed kan gebruiken bij de steeds groter wordende vraag naar ict-docentprofessionalisering binnen Zuyd.
“Mediawijsheid is alles wat je nodig hebt om vandaag, morgen en overmorgen te (over)leven in een media vol media”.
In mijn masteronderzoek rondom ict-docentprofessionalisering hanteerde ik de term ‘digitale competenties’. Hiermee bedoel ik naast instrumentele vaardigheden (het kunnen omgaan met ict en ict-toepassingen), informatievaardigheden (het kunnen zoeken, selecteren, gebruiken en verwerken van informatie) en mediawijsheid (bewust, kritisch en actief om kunnen gaan met media) bedoeld. Patrick gebruikt de term mediawijsheid, dat hij als synoniem ziet van ict-geletterheid (de ‘digitale competenties’).
In zijn presentatie ging Patrick in op de twee docentenrollen: docenten Mediawijsheid en mediawijze docenten. Vermoedelijk zal de rol van
docent Mediawijsheid binnen het hbo niet zo ingevuld worden, informatievaardigheden wordt nu immers al binnen onderzoekvaardigheden en als bibliotheekinstructie aangeboden. Aandacht voor mediawijze (digitaal competente) hbo-docenten is er zeker wel.
Het boek gaat uit van het Mediawijsheid-competentiemodel dat Patrick op basis van het model van Family Online Safety Institute en het werk van Margreet van de Berg heeft ontwikkeld. De 3 C’s (Content, Contact en Conduct) zijn de centrale elementen van het model. Een mooi uitgangspunt dat we misschien ook voor de vernieuwing van onze dingen@zuyd website kunnen gebruiken.
Tijdens de presentatie werd nog verwezen naar het artikel van Justine Pardoen: Het web houdt jongeren gevangen in hun eigen kringetje. Zij schrijft dat er een onverwacht neveneffect optreedt nu er steeds meer jongeren mediawijs zijn: zij wantrouwen alle media. Zij beperken hun activiteiten in sociale netwerken tot het opsteken van een duimpje of het aanklikken van een sterretje of hartje. De interactie vindt vooral plaats in hun eigen kringetje via Whatsapp of Facebookmessenger. Justine Pardoen heeft het over een uitdaging waar we voor staan: burgerschap 2.0, échte participatie in online sociale netwerken. Ik zie deze beweging trouwens niet alleen bij jongeren. Ook in mijn masteronderzoek heb ik geconstateerd dat de docenten uit mijn onderzoek nog geen mogelijkheden en kansen om met sociale media open kennis te delen en het online samenwerken te ondersteunen. (Ik vraag me trouwens af deze observatie van Justine Pardoen (alleen) door mediawijsheid komt. Is het niet gewoon zo dat jongeren niet willen dat ouders zich met hun interactie bemoeien? Immers ook ouders zijn actief op Facebook. Door de gesprekken niet open te voeren maar in die superhandige en snelle whatsappgroepen hebben zij weer hun privacy.)
Patrick begon zijn presentatie trouwens met een heel aardig introfilmpje, gemaakt met Adobe Voice (alleen beschikbaar voor iPad).
Zie hier zijn slides.
door Marcel de Leeuwe en Wilfred Rubens
Social learning en leren met sociale media
Dit boek van Wilfred en Marcel heb ik de afgelopen maanden al een paar keer gelezen 🙂 Als afronding van mijn studie heb ik een vakpublicatie geschreven over social learning en de mogelijkheden voor de MLI. Daarbij was dit boek zeer bruikbaar! Als je de blogs van Marcel en Wilfred een beetje volgt is de inhoud herkenbaar. Ik was blij met deze publicatie waarin de schrijvers de informatie rondom social learning overzichtelijk presenteren. Het een zeer toegankelijk boek. Het is geen praktisch boek met een overzicht van tools zoals het boek van Patrick maar “het nodigt uit om na te denken over leren, onderwijzen en kennis delen” zoals op de achterflap staat te lezen.
Wilfred en Marcel presenteerden samen (zie hier de slides). Marcel begon met de veranderende samenleving door de komst van smartphone en sociale media. Wilfred ging vervolgens in op de Social Learning Theory van Bandura die vreemd genoeg niet vaak in relatie wordt gebracht met social learning. Volgens deze sociaal-cognitivistische leertheorie (die ook wel tot het behaviorisme wordt gerekend) vindt leren plaats in een sociale context waarbij observeren, modelleren en self efficacy (;) zelfinschatting) uitgangspunt zijn. Elementen die goed passen bij de mediawijze docent. Wilfred toonde de driehoek waarin leren volgens Bandura gebeurt: persoon, omgeving en gedrag. Karin Winters (die gezellig naast mij zat) merkte terecht op dat deze veel overeenkomsten vertoont met de driehoek van Illeris. Volgens dit model bepalen de drie dimensies: inhoud , drijfveren en interactie het leerproces. Leren is fundamenteel sociaal en vindt plaats in een sociale omgeving en bestaat uit samenwerking, relaties, participatie en communicatie.
Social learning definiëren de auteurs als
“samenwerkend leren met behulp van sociale media, waarbij de lerende veel controle heeft over wat, hoe, waar en waarmee er geleerd wordt”.
Vervolgens ging Marcel via The Conversation Prism in op het toepassen van social learning binnen bestaande leeromgeving zoals Moodle. Ook vroeg hij aandacht voor zaken als eigenaarschap en privacy van data. Iets waarvan hij zich afvroeg of schoolorganisaties het belang hiervan zich voldoende realiseerden. Scholen gebruiken vele sociale media tools waarvan data in Amerika bewaard worden (hoe actueel dit is, zie het vonnis van gisteren van het Europees Hof van Jusititie inzake opslaan van gegevens EU-burgers in de VS. Zie ook berichtgeving van Kennisnet hierover). En hoe zit het met eigenaarschap van data van leerlingen? Mogen ouders wel zomaar online inzage hebben in leerresultaten? Interessante vragen en uitdagingen.
Zoals ik in mijn vakpublicatie heb geformuleerd: Het gaat bij social learning niet om de sociale media tools maar over ontwikkelingen als samenwerken, kennis delen, openheid en verbinding. Onderwijsprofessionals zouden social learning ‘voor moeten leven’. Het is immers de verantwoordelijkheid van het onderwijs leerlingen en studenten voor te bereiden op de samenleving en uiteindelijk op het arbeidsproces. En of je dit nu burgerschap 2.0 of 3.0 of zelfs 4.0 noemt, is hierbij niet zo belangrijk. Onderwijs gaat (of zou misschien nog meer) ook over persoonsvorming, zoals Biesta bepleit?
Mooie themamiddag #innovatiehuis uiteraard m’n boeken laten signeren dr auteurs @wrubens @marceldeleeuwe @PJKoning 🙂 pic.twitter.com/lvlFnqnhG9
— Judith van Hooijdonk (@jujuutje) 2 oktober 2015
De presentaties waren boeiend, de dialoog die ontstond onder de bezielende leiding van Addy de Zeeuw interessant. Daarnaast is het altijd superleuk om tweeps (al dan niet voor de 1e keer) life te ontmoeten. Of kennis te maken met nieuwe tweeps.
Na afloop nog gezellig nagepraat en weer terug naar Utrecht om verder te gaan met uitpakken en schoonmaken.
Groet,
Judith
#Onderwijs2032
Goedemorgen Marcel,
Op donderdag 1 oktober was ik niet veel online en daarom de presentatie van het Platform Onderwijs2032 (onder leiding van Paul Schnabel) gemist met de hoofdlijnen van het voorlopig advies over het onderwijs van de toekomst. Het advies is het resultaat van een maatschappelijke dialoog met leerlingen, leraren, ouders, bestuurders, wetenschappers, vertegenwoordigers van maatschappelijke en culturele organisaties en het bedrijfsleven, tevens is er gebruikgemaakt van (wetenschappelijke) literatuur. Hoewel dit advies gericht is op een toekomstgericht curriculum voor basisonderwijs en voortgezet onderwijs, is het ook voor het hbo belangrijk. Immers deze leerlingen worden uiteindelijk onze studenten 🙂
Ik heb het advies even gescand op de termen ‘ict'(0), ‘technologi’ (13), ’21st’ (0), ‘mediawijs'(2), ‘digita’ (11). Mooi dat er aandacht is voor mediawijsheid! Enkele citaten uit het advies:
Toekomstgericht onderwijs maakt leerlingen digitaal vaardig en ‘mediawijs’. Dat is nodig, want ze leven in een wereld waarin nieuwe technologieën en digitale informatie van grote invloed zijn op het persoonlijke en werkende leven van iedereen. Hoe kun je nieuwe technologische diensten en producten het beste benutten? Hoe kun je digitale informatie duiden en verwerken? En hoe ga je goed om met (digitale) media en beelden? Het is van belang leerlingen samen met leraren op zoek te laten gaan naar de antwoorden op dergelijke vragen.
Het Platform acht het van groot belang dat leerlingen kennis hebben van nieuwe technologieën en weten hoe ze die kunnen inzetten. Daarom horen digitale vaardigheden thuis in de vaste kern van het onderwijs. Het gaat daarbij om mediawijsheid en het vinden, verwerken en creëren van digitale informatie (tekst en beeld), maar ook om het kunnen toepassen van technologieën om antwoorden op vragen te krijgen (zogeheten computational thinking). Er zijn al scholen in het primair- en het voortgezet onderwijs die hun leerlingen digitale vaardigheden bijbrengen, maar het is belangrijk die nog nadrukkelijker bij leerlingen te ontwikkelen.
De school van de toekomst maakt optimaal gebruik van de groeiende mogelijkheden van technologie, niet als doel, wel als middel. Daardoor wordt gevarieerd onderwijs op maat mogelijk. Nieuwe technologieën bieden leerlingen de mogelijkheid in eigen tempo en op eigen niveau een eigen portfolio te ontwikkelen en buiten de school te leren. Zo krijgen ze meer grip op hun eigen leerloopbaan, wat hen meer motiveert om te blijven leren.
Het feit dat mediawijsheid wordt benoemd als integraal onderdeel van het curriculum betekent imho dat de minor digicoach van dNP echt niet meer als minor moet worden aangeboden maar ook een vast onderdeel van het pabo-curriculum zou moeten zijn. Het advies is echt op hoofdlijnen beschreven. De vraag is of we wel zo ver in de toekomst kunnen kijken. Wie weet hoe de samenleving over 17 jaar er uit ziet? Dat er professionaliseringstijd voor leraren en docenten moeten zijn, dat we meer samen moeten werken (professionele leergemeenschappen), dat we als organisatie moeten toegroeien naar een lerende organisatie lijken me basisvoorwaarden om onderwijs, leren en lesgeven voor de toekomst vorm te geven. Hoe flexibel zijn we om ons echt aan te passen aan die veranderende toekomst?
Vandaag stond het advies weer even in de Twitter-spotlight. Gerd Biesta schrijft in Trouw vandaag ‘Onderwijs moet de leerling meer vormen’. Hij houdt ons terecht een spiegel voor. In het advies gaat het (net zoals in vele curricula herzieningstrajecten bij Zuyd) over het belang van persoonlijke ontwikkeling: leerslingen/studenten moeten in eigen tempo, eigen niveau, op eigen manier kunnen leren. Kunnen we als onderwijs effectief en goedkoop zulke individuele trajecten organiseren? Willen we het individu centraal stellen in ons onderwijs? vraagt Biesta. Of gaat het toch meer over persoonsvorming? Zou school niet “een plaats moeten zijn waar we tegenkomen wat we uit onszelf wellicht nooit hadden gezocht?”
Food for thougt, ook voor Zuyd.
Judith
btw …. De OECD heeft op verzoek van het Platform 4 papers geschreven. Ook nog wel eens de moeite van het lezen waard, een keer … 🙂
Innovatie door co-creatie, een Zuyderdroom?
Ha Marcel,
Was je er toevallig bij tijdens de 31e diesviering van de Open Universiteit? De diesrede stond namelijk in het teken van BISS (Business Intelligence & Smart Services), het brein van de Smart Service Campus dat in het voorjaar van 2016 open gaat. Een programma waarbij de faculteit ICT van Zuyd, jouw faculteit nadrukkelijk betrokken is.
Ik zag via het Twitteraccount van de OU allemaal mooie plaatjes met dito uitspraken voorbij komen:
Ik had deze week al gehoord dat onze collegevoorzitter Karel van Rosmalen daar ook het woord zou voeren.
Het dies redeboek staat al online. Ik heb niet alles gelezen. Uiteraard wel deze Zuyderdroom van onze voorzitter:
Deelname aan BISS is een uitstekende stap, deelname aan meer programma’s is wenselijk. Laat ik dat eens verkennen, brutaal als ik ben, vanuit de dingen waarmee Zuyd Hogeschool bezig is. En ik droom hardop:
1. Zuyd Hogeschool heeft een Zuyd Academy (werktitel) opgericht om onderwijs te verzorgen voor mensen die al werken, Leven Lang Leren, deeltijdonderwijs met een specifieke didactiek en ondersteund door tools als blended learning. En eerlijk is eerlijk, als we niet oppassen gaan we bij Zuyd het wiel weer uitvinden. Wat zou er mooier zijn dan een joint venture van Zuyd met de OU, in plaats van “Intell Inside” zou ons aanbod “OU inside” of “powered by OU” kunnen zijn. Dat zou voor een grote markt die het HBO zou kunnen betreden, een geweldige combinatie zijn.
2. De Zuyd Academy krijgt een prachtige plek. Nog voor de zomer van 2016 wordt ons nieuwe gebouw, LIGNE, in Sittard opgeleverd. Een gebouw waarin ons ondernemersonderwijs en het aanbod van de Zuyd Academy worden geconcentreerd. Daar zou een plek voor de OU niet misstaan. Ik begrijp dat u zoekt naar concentratie op een paar strategische plekken en mij dunkt dat het de moeite van het onderzoeken waard is.
3. De OU heeft een geweldige naam bij studenten waar het gaat om de kwaliteit van de masteropleidingen. Tegelijkertijd zijn de bacheloropleidingen, onder het door de overheid nieuw opgelegde regiem, geen vetpot. Zou het kunnen zijn dat de OU zich meer en meer gaat richten op de masters en de toeleiding daar naartoe, de bacheloropleidingen, over laat aan anderen? En als de klassieke universiteiten ervoor kiezen om drempels voor toegang tot de masters op te werpen is het dan niet een schone taak voor de OU om de toegankelijkheid tot dit deel van het stelsel te vergroten? Bijvoorbeeld door ook te kijken naar die hbo-afgestudeerden die het in hun mars hebben om een master te halen? Al dan niet in samenwerking met de UM?
Het thema van deze dies natalis was ‘Smart Services: innovatie door co-creatie’? Op de Smart Services Campus gaan wetenschappers, bedrijfsleven, overheden en studenten samenwerken en aan de slag met het ontwikkelen van slimme diensten. Het is een samenwerking tussen de Open Universiteit, Universiteit Maastricht en Zuyd Hogeschool. Karel droomde naast deze samenwerking dat OU en Zuyd ook op didactisch vlak samen op te trekken. Ik ben natuurlijk vooral geïnteresseerd in de eerste gedeelte van Karel’s droom, over Blended Learning in het kader van de Zuyd Academy. Ik denk dat we veel kunnen leren van de OU op het gebied van online leren.
Ik heb ook een droom! Laat ik dat ook nog maar eens hardop doen dan.
Ik droom dat de co-creatie plaats vindt samen met de onderwijsontwikkelaars of learning designers of onderwijstechnologen (of hoe we ze ook noemen) die Zuyd nu ook al heeft. Ik weet uit ervaring (en andere onderzoeken bevestigen dit) dat voor het ontwerpen van Blended Learning teams docenten moeten ondersteunen. Deze ontwikkelteams zouden moeten bestaan uit: onderwijskundige adviseurs en docenten voor de didactiek, voor content inhoudsdeskundigen zoals docenten, voor technologie: (applicatie)ontwikkelaars, multimedia-adviseurs/ontwikkelaars en functioneel beheerders. Dus droom ik even verder …. dat de docenten tijd en ruimte krijgen om online (en ook OPEN) onderwijsmateriaal mee te (her)ontwerpen. Nog verder dromend: studenten hierbij betrekken! En mijn ultieme droom is dat we de innovatie door co-creatie ook delen zodat we van elkaar kunnen leren. Ik droom over mooie bloemen ….
Judith
2 BE JAMMED 