iXPERIUM – CLC Arnhem
Ha Judith,
Jammer dat je niet mee kon naar het CLC te Arnhem. Ingeborg, de directrice van de Nieuwste PABO, had ons beiden uitgenodigd om mee te gaan en ik heb, gelukkig, tijd kunnen vrijmaken. Het was een gezelschap van directieleden van stichtingen in het primair onderwijs verspreid over de gehele provincie en een aantal collega’s van de Nieuwste PABO.
Het iXPERIUM is een omgeving op het terrein van de HAN, waar basisschoolklassen naar toe kunnen komen om te ‘ervaren’ wat het is om te werken met nieuwe technologie, met nieuwe didactische methodes die ze zelf nog niet bezitten. Denk aan tablets, smartboards, maar ook mobiele telefoons met QR codes als materiaal of LEGO Mindstorms, lieveheersbeestjesrobots, palen voor op speelpleinen met daarin intelligentie, maar ook zitzakhoeken etc. Een inspirerende omgeving bedoeld om de leraren van deze tijd te inspireren, te laten ervaren en dus te laten leren wat de meerwaarde (of juist niet!) kan zijn van de inzet van alle nieuwe middelen zonder ze eerst te hoeven aanschaffen. Het iXPERIUM is een van de ‘middelen’ die het CLC (Community Learning Center) heeft opgezet om samenwerking in de gehele keten van primair onderwijs te bevorderen. Een drietal onderwijsstichtingen (denk aan 50-60 basisscholen), de PABO van de HAN en het lectoraat LEREN van ICT van het HAN werken samen in het CLC. Het doel van Ingeborg (daarom ook de directeuren van de stichtingen rondom de PO’s in Limburg) om te kijken of een dergelijk initiatief ook in Limburg van de grond kan komen.
Tja ik hoef jou niet te vertellen dat ik dit zou toejuichen. Ons X-Lab, of klaslokaal van de toekomst dat we willen realiseren voor onze HBO studenten staat eigenlijk al in zo’n iXPERIUM, maar dan voor het primair onderwijsy. Leuk, leerzaam en innovatief, ideaal ter verbering van het onderwijs voor en door onze studenten. Het waren namelijk juist de 4e jaars PABO studenten die vaak werden ingezet als CLC Coach in de richting van basisscholen die specifieke vragen hadden. Briljant toch! Ankie komt met haar digicoachingsprogramma erg dicht bij op De Nieuwste PABO en ik zie ook mogelijkheden voor de faculteit ICT om in zo’n traject mee te werken. Juist op het gebied van ROBOTICA of slimme leuke leeroplossingen verzinnen met technologie. En je weet ook dat ik helemaal voor netwerkorganisaties ben zoals het CLC dat beoogd te zijn. Met een goede embedding in de regio proberen om juist dat innovatieve centrum te zijn, waar scholen op dit moment qua financien zelf niet meer aan toe komen om te ondersteunen.
En toch zagen een aantal van de Nieuwste PABO collega’s gelijk ook uitdagingen om dit te vertalen naar de Limburgse situatie. Er werd terecht geconstateerd dat er een bepaalde afstand was waarop zo’n iXPERIUM te bezoeken is. Kijk wij docenten en bestuurders gingen wel 2 uur in de bus zitten, maar je moet je voorstellen dat in het iXPERIUM een aantal klassen kleuters met hun docenten bezig waren op het moment dat wij er waren. En daar ga je toch niet zo ver en zo vaak mee in de bus. Als je dan bedenkt dat er vertegenwoordigers bijzaten van scholen van Venlo tot Maastricht dan wordt het lastig om een locatie te kiezen, zodat die ook voldoende gebruikt kan worden. Wellicht dat een combinatie van super-experience-centrum, waar het hele dure materiaal staat en een ‘on the road truck version’ een optie is. Ik zie zo’n grote Amerikaanse (figures) truck voor me, met daarachter al dan niet uitklapbaar een ‘klaslokaal’ van de toekomst waarin alle highlights om mee te oefenen zitten. Deze rijdt dan door de provincie van speelplaats naar speelplaats om letterlijk de speelplaats te zijn voor de leraren.
En uiteindelijk ben je er dan nog niet want het netwerken blijft denk ik nog belangrijker dan het ‘spelen met de middelen van de toekomst’ en ik ben nog steeds erg nieuwsgierig hoe juist die kennis gedeeld wordt bij CLC Arnhem of hoe je tussen CLCs kennis zou moeten delen. Ja er werd wel gepraat over dat de wil er moet zijn en dat iedere partner steeds open moet blijven praten over zijn belangen, maar hoe er nu tussen leraren kennis gedeeld wordt dat blijft nog onduidelijk. Maar we zijn daar welkom, dus wellicht goed om nog eens te gaan kijken vanuit een X-Lab oogpunt 😉 Ik ga graag weer mee 😉
Groet Marcel
Know-Show-Tell & Smile :) #VisieZuydBibl
Tja Marcel, een paar weken geleden kreeg ik deze tweet van Maikel met een verwijzing naar dit stereotype imago van een bibliothecaris: iemand die nooit lacht en alleen maar tot stilte maant met het opgeheven vingertje. En dan die kleding *gruwel*.
@jujuutje Ah, het uiterlijk (en stereotype) moet je even wegdenken 😉 Meer om de woorden “Librarian” en “Action-figure” 😉
— Maikel Andelbeek (@maikel124) 10 januari 2013
Zo wordt toch nog vaak tegen een bibliothecaris ofwel informatieprofessional aangekeken. Anneke Dirkx publiceerde op haar blog Infobesitas: Glimlachend blauw met een bordje over een artikel uit The Journal of Academic Librarianship. Onder 1015 bezoekers van de universiteitsbibliotheek van de University of Michigan werd onderzocht ‘Heeft de eerste indruk die een bibliotheekmedewerker wekt invloed op het stellen van vragen aan een bibliotheekbalie?‘ En de uitkomst?
- Een glimlach nodigt uit tot het stellen van vragen
- Iemand aankijken nodigt ook uit, en als je ergens anders naar kijkt, dan liever naar een computer dan in een boek zitten te turen
- Een naambordje werkt positief
- Mannen in pak (formele kleding) nodigen méér uit dan vrouwen in formele kleding
- Vrouwen in informele kleding nodigen méér uit dan vrouwen in formele kleding
- Van alle kleuren kleding is blauw heeft blauw de meeste voorkeur, rood schrikt af
Betekent dit nu bedrijfskleding voor Zuyd Bibliotheek? Nou, ik dacht ’t niet! 🙂 Een naambordje is welicht wel het overwegen waard. Een positieve attitude van de informatieprofessional vind ik een basisattitude. Dat is ook te lezen in het boek The Agile Librarian’s Guide to Thriving in Any Institution van Michelynn McKnight
Ik heb McKnight horen spreken tijdens het Jubileumcongres van de NVB. Hoewel de meningen over haar keynote nogal verdeeld waren (degelijk, saai, te Amerikaans) vind ik hetgeen zij daar vertelde waar was. Geen nieuwe boodschap, maar wel een die we ons nu eens ter harte moeten nemen:
Doing better what we have always done well
Als informationprofessional moeten we ‘agile'(wendbaar) zijn, zegt Michelynn McKnight. Niet zeuren en klagen maar flexibel en nieuwsgierig zijn. “Stay curious”, wie zei dat ook al weer? 😉 McKnight zegt dat we proactief moeten zijn anders lopen we achter en we moeten diensten aanbieden voor onze klanten er om vragen. Haar presentatie is nog via Slideshare beschikbaar.
In mijn zoektocht naar de i van Zuyd heb ik al geschreven dat voor mij een bibliotheek betekent: van collectie naar connectie. Ik zie een netwerkende ‘roving’ bibliothecaris die met tablet rondzwerfd, ook in de inspirerende ontmoetingsruimtes die dicht bij het onderwijs gesitueerd zijn. De informatie-adviseur als (kritische) wegwijzers in informatiedoolhof voor studenten en docenten. En daarnaast ‘embed’ is in onderwijs en onderzoek en zo gezamenlijk verantwoordelijk is voor bronnengebruik en informatievaardigheden als onderdeel van het curriculum.
Als informatieprofessional meebewegen en onderdompelen in de wereld van de gebruiker, niet collectie centraal maar de gebruiker als uitgangspunt dat zegt ook Edwin Mijnbergen in zijn artikel De informatiespecialist van morgen is vrij.
Het Visietraject zal duidelijk maken welke kant het op gaat met Zuyd Bibliotheek. Dan zullen we vervolgens ook moeten benoemen welke vaardigheden voor de bibliotheekmedewerkers daarbij horen. Ik hoop tijdens de bijeenkomst met de bibliothecarissen hierover al eens na te denken. Liesbeth Mantel heeft bij UB van TU Delft binnen het project IKwerk! 6 persona’s ontwikkeld, een mooi uitgangspunt. Ik ga Liesbeth eens bellen. Ze wilde toch ook nog eens bij jou bij jullie mooie nieuwe werkplekken komen kijken? Kunnen we dat misschien combineren … 🙂
Groet,
Judith
Where good ideas come from?
Hallo Marcel,
In een eerder blogpost refereerde ik aan een blogbericht van Wilma van Wezenbeek. Van Wezenbeek was geïnspireerd door o.a. Steven Johnson‘s Where good things come from. Zijn ideeën over innovatief denken heeft hij neergeschreven in een boek. Er is een mooie TEDTalk beschikbaar, deze deel ik dinsdag in onze nieuwsflits I for you. Deze animatie over zijn onderzoek is ook briljant!
Mensen schrijven hun ideeën vaak toe aan afzonderlijke “Eureka!” momenten. Steven Johnson laat zien dat innovatie een kwestie is van samenspel en samenwerken in netwerken. En dat koffiebars hiervoor onmisbaar zijn, maar dat wisten wij al lang 😉 Dat pleit alleen maar voor goede koffie in de bibliotheeklocaties van Zuyd! Veel kijkplezier!
groet,
Judith











