Nike Fuelband SE
Ha Judith,
Na de carnaval was hij eindelijk binnen: De Nike Fuelband SE. Je hebt samen met me in de V.S. in de Apple store de oude versie gekocht en ik was (te) nieuwsgierig naar de vernieuwde versie die een week na de V.S. aankoop aldaar uitkwam. Via mijn lieve college Stephie van het lectoraat heb ik hem via Duitsland laten komen. En tevreden dat ik ben. Nee het is niet omdat Jane McGonigal heeft meegewerkt aan de game-elementen in de nieuwe versie, maar gewoon omdat het een leuke manier is om bezig te zijn met je dagelijkse bewegingen.
Hier een promo filmpje:
Allereerst is de Fuelband een armbandje zoals we al jaren armbandjes dragen. In dit geval een armbandje met een USB connector, Bluetooth en een aantal LEDjes om berichten mee te tonen. Allereerst is het een klok, stappenteller, caloriemeter en fuelmeter. Nike heeft zelf een fictieve eenheid bedacht genaamd Fuel die gebaseerd is op bewegingen en die ze in al hun trainings apps en gadgets gebruiken. Je kunt je daarmee een dagelijks doel stellen aan de hoeveel Fuel die je wil verzamelen/gebruiken. Op het moment dat je je doelen haalt krijg je rewards in de vorm van badges en records. Die kun je dan via een iOS app of via een website bekijken en analyseren. Dit was bij de oude band ook zo.
De nieuwe band heeft de ‘win an hour’ optie erbij en het is nu mogelijk om sessies te starten. Zo kan ik bijvoorbeeld bij een 5km. wandelsessie met Koda (onze hond) precies bijhouden hoeveel Fuel ik verzamel en hoe mijn fuelverbruik per minuut is. Ook hieraan zijn weer records gekoppeld en een analyse tool om te kijken met welke activiteiten je je fuel verdient. De ‘win an hour’ is een van die elementen waarvan ik weet dat Jane die heeft toegevoegd. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en het gaat er om dat als je 5 minuten achter elkaar actief bezig bent binnen een uur dat dat dan goed is voor je gezondheid. Ieder uur waarin ik 5 minuten actief bezig ben geweest (wandelingetje bevoorbeeld) levert 1 winstpunt op per dat uur. Bij een bepaalde hoeveelheid uren per dag win je weer badges etc. Waarschuwingen en aanmoedigingen zijn te lezen via de LEDjes op de band op moment dat er nog maar 5 minuten in dat uur zijn. En mijn iPad (of iPhone) waarschuwt me met een mededeling. Helaas heeft de band (in tegenstelling tot andere activiteitenmeters) geen trilfunctie of misschien is dat wel goed ook?
Een van de opties van de band heb ik nog niet kunnen gebruiken en dat is de groepsfunctie. Je kunt een groep aanmaken waarbij je elkaar kunt stimuleren om je doel te behalen. Mijn amerikaanse ‘vrienden’ die een SE band hebben reageren niet op mijn facebookverzoeken om te connecten en in Nederland vind ik nauwelijks gebruikers 😦 Ik hoop daar wel nog eens op te kunnen reflecteren binnenkort.
Ondanks dat ik mijn doel van 3500 Fuel per dag niet altijd haal vind ik het leuk om er mee bezig te zijn en ik merk dat het me in ieder geval bewuster maakt. Het leven is leuk. En als echte NERD horen dit soort gadgets erbij, toch?
Groet Marcel
VRRRoom – Handen uit de mouwen! (Next level)
Ha Judith,
In eerdere blogs hebben we met trots verteld over de Virtual Reality Rehabilitation Room. Nu Humprey Ferdinandus samen met Albere Koke roadmaps aan het maken is hoe we de ontwikkeling rondom dit project verder vormgeven blijf ik natuurlijk niet stil zitten. Want ja, dat kan ik niet.
Of ja eigenlijk heb ik de volgende stap (zonder hem ook maar binnen welke roadmap ook te noemen) al gezet door de volgende ‘betaalbare’ technische ‘game technologie’ te bestellen. Het gaat zich dan om de MYO. De ‘remote control’ die je om je arm doet en waarmee je dan je PC (of TV of Robot ;)) kunt aansturen. Ook hierover heb ik reeds eerder in verschillende blogs gepraat, maar de mensen achter de MYO van Thalmyclabs hebben een demofilmpje gemaakt van hoe de combinatie MYO en Oculus Rift (de VR bril) er uit kan zien. Dat kan ik je natuurlijk niet niet laten zien.
Dit is namelijk onze volgende stap. En ook een stap die zoveel meer ontwikkelingen kan betekenen. Namelijk nu focussen we ons op de patient die met de bril in zijn eigen omgeving zit, maar je kunt de VR bril en MYO ook inzetten als tool voor studenten of zorgprofessionals die cursussen doen om bijvoorbeeld bepaalde ‘handgrepen’ te leren of ‘handen wassen’ inzichtelijk te maken. Om nog maar te zwijgen van andere mogelijkheden voor andere vakken.
Wat mij betreft de next level. Nu wachten tot de MYO aankomt.
Groet Marcel
Your inner chimp [TED]
Jij was daar, hè Marcel. Olympische Spelen 2012 in London. Je hebt ook langs de kant gestaan bij het wielrennen. Heb je Bradley Wiggins (ook Tourwinnar van 2012) gezien? Ik las over de Britse sportpsycholoog Steve Peters die hem begeleidde. Heb je weleens over hem gehoord? Aangezien je veel inspiratie krijgt door Mark Lammers wilde ik deze TEDTalk ook hier te delen.
Volgens Steve Peters strijden 2 krachten tijdens spannende momenten om de macht in je brein: de irrationele, emotionele kant die Peters ‘de chimpansee’ noemt, en de rationele. De aap reageert als 1e bij stress en probeert het brein te saborteren door gedachten als ‘je bent niet goed genoeg’. We leven niet in een jungle, je kunt die aap een kunstje leren volgens Peters 😉 . Ik denk dat het goed is de gedachten van je aapje te herkennen en zo nu en dan in perspectief te plaatsen. Maar helemaal te rationaliseren? mwah… laat dat aapje af en toe ook maar uit de mouw komen 🙂
Zie meer over de Chimp Paradox op de website van Steve Peters.
Judith
Nicholas Negroponte doet in 1984 vijf voorspellingen [TED]
Hi Marcel,
Elke week verstuur ik de Nieuwsflits I for you waarin ik ook een TEDTalk deel. Ik kwam onlangs een berichtje tegen dat TED 30 jaar bestaat en voor die gelegenheid een playlist heeft samengesteld. De oudste TEDTalk komt morgen in de Nieuwsflits, maar ik wilde deze ook graag via ons blog delen.
Nicholas Negroponte was in 1984 een van de sprekers op de allereerste TED-conferentie in Monterey 😉 Californië. Hij is bekend als oprichter van het Media Lab van MIT en is initiatiefnemer van het One Laptop Per Child (OLPC)-project. Tijdens het 1e TED-event kregen de bezoekers demonstraties te zien van de computer van de toekomst. Toch wordt de eerste TED-bijeenkomst geen groot succes en duurt het 6 jaar voor de tweede editie georganiseerd wordt. Vanaf 1990 is TED een jaarlijkse conferentie. En van 2009 kunnen plaatselijke organisaties hun eigen TEDx op zetten. Meer over de geschiedenis van TED-events via De Morgen: 30 jaar gouden ideeën delen: het geheim van het wereldwijde fenomeen TED.
Al kijkend naar deze TED Talk verbaasde het me wat er toen al voorspeld werd over eBooks, touchscreens, en teleconferentie. Negroponte doet ook uitspraken over onderwijs, die je nu nog steeds hoort, over de computer als krachtig en educatief instrument waarmee studenten ook de rol van docent kunnen aannemen en
goed onderwijs moet uiteraard goed amusement zijn
Ook de traagheid van de presentatie is heerlijk 🙂
1984? wist ik toen al iets van computers? Ik werkte toen bij de Gemeentebibliotheek Rotterdam, het net geopend Centre Pompidou aan de Maas. Daar hadden we al een catalogus met touchscreen. Op zoek naar een plaatje hiervan vond ik een YT-filmpje over de opening van de Gemeentebibliotheek Rotterdam. Vanaf 3:00 zie je Beatrix achter het scherm zitten 🙂 Erg leuk om terug te zien.
Groet,
Judith
Week 1: 7 maanden gehad – 65 nog te beleven!
Ha Judith,
In je blog Proefschrift-wijzer krijg ik allemaal tips over hoe ik mijn promotietraject zou kunnen aanpakken. Bedankt daarvoor! Ik ga ze zeker nodig hebben…
De drie wekeen ‘vrij’ van Wilfred denk ik alleen in de ‘zomervakantie’ vrij te kunnen maken, maar wie weet. Ik heb wel in de afgelopen twee maanden een mind switch kunnen maken en echt bewust gekozen voor het promoveren. Een keuze die, zoals je weet niet makkelijk was. Voor de duidelijkheid ik vind het onderwerp geweldig. Ik vind mijn begeleiders (Prof. Dr. Sandra Beurskens en Dr. Huibert Tange) geweldig en ik denk zelfs te mogen zeggen dat we samen een complemtair team vormen. Ik zie de uitdaging zeker zitten en de collega’s bij het lectoraat autonomie en participatie van de chronisch zieken hebben me super ontvangen. En toch was de keuze er al eind vorig jaar wel min of meer, maar niet met de volle beleving.
Ik ga mijn promotietraject in deeltijd doen. En als ik mezelf moet inschatten dan ben ik analytisch sterk, kan goed improviseren, ben creatief en kan snel combineren. Focus en structuur, twee essentiele onderdelen bij het promoveren worden in mijn dagelijkse activiteiten minder ingezet ;). Beleving is een kracht maar ik verdeel het graag over veel verschillende onderwerpen. Het gedeelte buiten mijn werk ben ik af aan het bouwen (na 26 Maart heb ik geen gemeenteraadsverplichtingen meer omdat ik me niet meer verkiesbaar heb gesteld), het jeugd en jongerenwerk is van bestuurswerk weer terug naar incidenteel vrijwilligerswerk. Dus die shift of focus ging al goed.
Maar het gevoel op het werk voor de faculteit ICT, voor de nieuwe bachelor of ICT, voor de studenten, voor de uitdagende projecten, voor DoIT@Zuyd, voor de inspirerende collega’s daar is ook sterk. En ook daar zit ik in een complementaire driehoek. En ook daar blijven nieuwe zaken de beleving vragen. Aangezien dat we daar aan het verbouwen zijn is er ook vaak een gat om in te springen om te helpen om te improviseren, om die dingen die ik leuk vind om te laten zien ook te gebruiken. En het heeft echt wel een paar maandan vanaf September en een aantal ‘muren’ geduurd om tot het besef te komen dat het een epic challenge is om beide te doen. Niet te doen wellicht zou je denken. Maar met 7 maanden voorbereiding en 65 maanden nog te beleven zeker een challenge die ik aan ga. De focus nodig voor een eerste deadline heb ik dan ook moeten maken. Samen met Huibert en Sandra en allerlei mensen die links en rechts mee hebben gesleuteld ben ik dan ook deze week tot een voorstel voor de promotiebeurs gekomen. Schrijven, herschrijven, bediscussieren, meningen die naar links gingen en twee reviews later weer naar rechts dreven. En dat over een pagina of acht.
Maar wel de moeite waard. Ik denk dat er een sterk plan ligt waar ik de komende dikke 5 jaar mee vooruit kan en waarmee ik de combinatie Zorg en ICT en Gaming en Zorg in heb bijzonder een stap(je) voorwaarts kan brengen. Maar zeker ook een onderwerp waarmee ik studenten, docenten en het werkveld rondom beide faculteiten hoop te inspireren.
En dat allemaal te volgen op deze blog, zoals je terecht aangeeft, de manier om de omgeving te informeren! Tot zover mijn verslag van week 1, want zo voelt het wel!
Groet Marcel
2 BE JAMMED 