Categorie archief: Inspiring
Inspiratie is creatief nadenken. Over werk gerelateerde zaken en over allerlei onderwerpen die ons bezighouden. Het begint allemaal met passie. We proberen hierin ruimdenkend te zijn en open te staan voor nieuwe ontwikkelingen. We zoeken inspiratiebronnen en laten onszelf (en jullie) verrassen, verwonderen en inspireren. We hopen dat onze inspiratie werkelijkheid wordt! Inspiratie bevindt zich overal!
Samen (innovatie)bergen beklimmen
Hallo Marcel,
In mijn blog over de miniconferentie van het Lectoraat Professioneel Beoordelen van Dominique Sluijsmans kondigde ik een aparte blogpost aan over de geweldige keynote van Melvin Redeker. Zijn ervaring als bergbeklimmer en expeditieleider op de steilste bergen van de Himalaya heeft hem inzichten gegeven over succesvol samenwerken, leiderschap en het omgaan met verandering en tegenslag. Met prachtige foto’s en huiveringwekkende video’s van zijn expedities wist hij mij te boeien. Hij had een verhaal te vertellen!
Voor elke expeditie, of dit nu het beklimmen van een berg is of een innovatieproject, is onderzoek, delen van ervaring en training nodig, maar vooral vertrouwen. Je kunt niet met iedereen (innovatie)bergen beklimmen. En zo zei, deze ervaren bergbeklimmer, het gaat niet om alleen de top te bereiken. Niet alleen, in de zin dat doe je samen. Voor het uitzicht op de top hoef je het blijkbaar niet te doen, die is vaak in nevelen gehuld. Het gaat om de reis er naar toe waar je zoveel leert. En ja soms mislukken expedities/innovaties. Dan moet je even afstand nemen en evalueren waarom het mislukt is. Het heeft geen zin externe factoren, waar je geen invloed op hebt (het weer), de schuld te geven. Vraag je zelf af: wat heb ik mis gedaan? Hebben we goed genoeg samengewerkt? Wat is er voor nodig om deze berg/innovatie aan te pakken?
Veel van wat hij tijdens zijn presentatie vertelde, is te lezen in zijn drieluik: teamwork is een keuze! (zie deel 1, deel 2, deel 3).
- investeer in goede werkrelaties, dit is nodig om elkaar om elkaar feedback te kunnen geven, om feedback te kunnen ontvangen en om samen plezier te hebben in het werk dat je doet. Feedback geven en ontvangen is onmisbaar in de lerende organisatie.
- creëer synergie door gebruik te maken van de kennis en ervaring die in het team aanwezig is.
- geen individuele prestatieprikkels, geef het volledige team een bonus.
- werk aan vertrouwen. Net als samenwerken is vertrouwen een werkwoord.
- stel een duidelijk, motiverend, gemeenschappelijk doel, maar druk dat niet uit in cijfers. Cijfers zijn bedoeld als meetinstrument, niet om mensen te inspireren en te motiveren.
- zorg voor de juiste organisatie van je team: wie is verantwoordelijk? verloopt samenwerking synchroon of asynchroon?
- waak voor tunnelvisie, creëer draagvlak bij het opstellen van doelstellingen
- vermijd afrekencultuur, mensen moeten zich veilig voelen om te durven mislukken. Bij innovatie, pionieren hoort grenzen verleggen en fouten maken.
- faciliteer samenwerking en zorg voor een open communicatie
- Team coaching: zorg dat medewerkers fysiek, emotioneel, mentaal en spirtueel gezond blijven.
Voor een expeditieleider ofwel leidinggevende betekent dat je ten dienste staat van je team (je moet controle hebben over je ego). Je moet fouten toe kunnen geven en er verantwoordelijkheid voor nemen.

Melvin Redeker ging vooral in op het winnen van geïnformeerd vertrouwen. Je moet (zeker in de bergsport) oppassen voor routine. Mensen die onder druk staan, geven vaak sociaal wenselijke antwoorden. Daarom elkaar blijven bevragen op de processen, verdiepingsvragen stellen.
Wil je samen de top bereiken, of in ieder geval de intentie hebt om dat te doen, dan gaat om vertrouwen en gebruik maken van elkaars kracht!
Tijdens de presentatie van Melvin Redeker moest ik regelmatig denken aan het indrukwekkende Himalaya gebergte die ik tijdens mijn reis naar Nepal heb bewonderd. Maar ook aan de kolos El Capitan die we samen in Yosemite hebben gezien. No way dat ik die bergen ga beklimmen. 🙂 Ik heb mijn eigen innovatiebergen te beklimmen. Dat ik die weg samen met mensen wil opgaan die ik vertrouw, open staan voor feedback en open communiceren is iets dat ik al doende heb ervaren. Het was een uitdagende spiegel die Melvin ons voorhield. Laten we er vaker in kijken.
Groet,
Judith
Vrijheid door verantwoordelijkheid. Projectweek storytelling FADE
Hi Marcel,
Misschien weet je het nog dat ik schreef dat we tijdens het bezoek van Ilja Klink aan de Pop-Up School een inspirerende break voorgeschoteld kregen door studenten. Inmiddels heb ik het filmpje en het gastblogje van eerstejaars student Koos van Gestel ontvangen.
Koos vertelde ons over een projectweek voor en door studenten van Fine Art and Design in Education. Een leerzame en leuke vakoverstijgende week waarin studenten zelf verantwoordelijk waren voor de organisatie en inhoud van het project. Door intensief samenwerken waren studenten meer betrokken bij hun eigen onderwijs. De docent functioneerde als begeleider/coach.
Quote’s
“Een confronterende ervaring” – “ogen opener” –
“een hechte week” – “veel en sterk resultaat dan een workshop van 1 dag”
Als (mede-) organisator van de week benoemt Koos dat de klas sterker en hechter is geworden.
Gekeken naar de quote’s, de sfeer en het resultaat van deze week zijn wij als organisatie trots. Wij zijn in een pro-actieve houding gestapt en zijn ver gekomen. Als pilot (deze week was een test) zijn we uiteraard tegen het een en het ander aangelopen:
- hoe krijg je de student gemotiveerd?
- hoe help je een student als student zijnde?
- hoe spreken we elkaar aan op elkaars deelname?
- hoe pakken we het rooster aan?
- hoe houden we de student actief aan school?
Goed is het om te ervaren waar een docent zoal tegenaan kan lopen;
Uitdagend is het als er iets mis gaat;
Fijn is het dat studenten zelf al in de week een concept klaar hadden voor project week 2.
Ik raad het zeker aan studenten zelf zo nu en dan hun lessen in te richten, met de juiste begeleiding en de juiste tools brengt het tot nieuwe inzichten en inspiratie. Dankjewel voor de kans FADE!
Met creatieve groet,
Koos van Gestel
en Judith 🙂
ZuydPLEIN revival?
Ha ZuydPleiner!
Eens een ZuydPleiner altijd een ZuydPleiner toch? Wat was dat een mooie tijd!
Op één of andere manier spreek ik de laatste tijd regelmatig over onze ZuydPleintijd. Wellicht dat het komt omdat wij als I-team sinds januari bij de Dienst Onderwijs & Onderzoek horen. In deze dienst werken ook enkele ZuydPleiners. Misschien vanwege mijn deelname aan de initiatiefgroep Community van Communities? Of heeft het te maken met mijn betrokkenheid bij onderwijsinnovatie (initiatieven/projecten/ideeën)? Zo vaak hoor ik over de wens om meer van elkaar te leren, meer kennis te delen, intensiever/multidisciplinair/interdisciplinair samen te werken, al dan niet in communities. Hoewel we in de ZuydPLEIN tijd nog spraken over netwerken, zijn deze wensen vergelijkbaar met het gedachtegoed van ZuydPlein. Ik ben eens in mijn archieven gedoken en het PLEINPlan, het ‘businessplan’ voor ZuydPLEIN (april 2008) eruit gevist.
Het is echt opvallend hoe actueel het nog is. Enkele citaten uit de managementsamenvatting:
ZuydPLEIN, een Plek voor LEren & INnoveren, vindt zijn oorsprong in het gedachtegoed dat het nuttig (zelfs noodzakelijk) is om van en met elkaar te leren, samen onderwijsvernieuwingen te ontwikkelen, op elkaars schouders te gaan staan.
ZuydPLEIN heeft als opdracht om kennis (in ruime zin) rond onderwijs en onderwijsinnovatie in de hogeschool te laten circuleren, om hiermee de kwaliteit van het onderwijs (en haar medewerkers) verder te verhogen. Dit uit zich in het creëren van leersituaties (netwerken, workshops etc), vraag/behoefte-articulatie, het transparant maken van de activiteiten rond onderwijsinnovatie in de hogeschool, het toegang bieden tot kennis in leer-/samenwerkingsomgevingen, het verbinden van aanwezige expertises rond onderwerpen en het laten uitvoeren van onderzoek naar onderwijsinnovatie.
Geconstateerd wordt dat een dergelijke bottom-up benadering (onderwijsinnovatie benaderd vanuit een gemeenschappelijk zoeken naar verbetering) past bij een organisatie van gedreven professionals zoals de hogeschool die heeft. Keerzijde is dat aandacht nodig is om de (decentrale) randvoorwaarden op orde te krijgen zodat men de ruimte heeft dan wel neemt om deel te nemen aan het gemeenschappelijk innovatieproces.
Vanwege het karakter van ZuydPLEIN als concept ( een “open space” waarin samengewerkt wordt) raakt het vele andere zaken in de hogeschool. Er wordt onderscheid gemaakt tussen een vaste bezetting van ZuydPLEIN en een ‘flexpool’ van mensen uit de hogeschoolorganisatie die in een specialistenrol, afhankelijk van type activiteiten en expertise, actief zijn. De vaste bezetting heeft als hoofdkenmerk dat het domeingericht is, zowel vanwege de logische clustering qua kennisinhoudgebied, alsook om invulling te geven aan de diversiteit waarin onderwijs-innovatie zich in de diverse domeinen uit.ZuydPLEIN blijft echter bovenal iets van ons allemaal; een plaats om samen de hogeschool beter te maken, het leren te innoveren en weer te leren van het innoveren. ZuydPLEIN is wat de hogeschool er van wil maken.
In najaar van 2007 was ik al betrokken vanuit het bibliotheekproject ‘Van 8 bibliotheken op 8 locatie naar 1 bibliotheek op 8 locaties’. Samen met anderen ben ik in “hink-stap-sprong”-sessies op weg gegaan naar “ZuydPLEIN. We gebruikten de Efteling om ‘ons’ Plein te verbeelden. We zagen Koning Trol als iemand die interessante verhalen te vertellen had, een achtbaan voor de spannende innovaties, Holle Bolle Gijs was er om de minder geslaagde creaties op te eten en Langnek stak zijn nek uit om naar de buitenwereld te kijken en met zijn nek ingetrokken zijn onderzoekend oog te richten op het hier en nu. Er waren net als in de Efteling gebouwen, kastelen, bankjes en kraampjes, gidsen, vervoersmiddelen, informatieborden. En mijn favoriet, een (ver)wonderfontein dat alles laat stromen en het water alle richtingen opspat.
ZuydPlein wilde een katalysator zijn voor onderwijsinnovatie. Het is niet gelukt. Mijn analyse? We waren ons tijd te ver vooruit. We liepen te ver voor de troepen vooruit. We deden dingen anders. We deelden in de netwerken, via onze Plein Publique maar ook via de heerlijke Onderwijs Tapas en de memorabele Get Together‘s. We begonnen met bloggen. Het waren 32 fantastische maanden, zoals wij schreven op ons 1e duoblog: ICTO op het ZuydPLEIN. We zaten opgepropt in een te kleine kamer met stagiaires. We kregen gekke opdrachten van Mariska. Een teamleider hadden we niet. We stuurden elkaar aan vanuit de motivatietheorie van Deci & Ryan (niet dat ik toen deze theorie kende) bedacht ik me deze week, namelijk: autonomie, relationele verbondenheid en competenties. Vanuit vertrouwen en verbinding werd het samenwerken en kennis delen gestimuleerd. Het werkt echt. Ik heb het zelf ervaren.
Heimwee naar de ZuydPleintijd? Ja, ik toch wel. Natuurlijk was het toen ook niet allemaal rozegeur en maneschijn. Was het één grote worsteling, maar wel een worsteling die we SAMEN doorstonden. We geloofden allemaal in de kracht van lerende netwerken en kennisdelen. En dat doen ZuydPleiners nog steeds. Dat zit in onze genen.
Misschien is nu wel de tijd voor een ZuydPlein revival? Zuyderlingen die geïnteresseerd zijn in het PLEINplan …. jullie weten me te vinden.
Maandag ga ik lunchen met Chris Kuijpers, de dirigent van ZuydPlein. Chris werkt niet meer bij Zuyd maar bij onze overburen. We zien elkaar niet meer vaak. Het werd weer eens tijd om bij te kletsen, vonden we. We zullen het vast ook nog wel even over deze tijd hebben, wat we ervan geleerd hebben. Maar niet te lang. Blik vooruit. Het gedachtegoed van ZuydPlein zit in ons, in ons DNA. We nemen het mee in alles wat we doen. Ik blijf het wel benoemen 🙂
Judith
Ilja Klink over de Nederlandse School
Vanmorgen was ik op uitnodiging van collega Jos Laugs (Popup-school) aanwezig op de Academie Beeldende Kunsten Maastricht (Fine Arts & Design in Education) bij een informele bijeenkomst met Ilja Klink.
Ilja Klink (voormalig rector Hyperion Lyceum, zie Tegenlichtuitzending ‘De onderwijzer aan de macht’) is initiatiefneemster en nu directeur van de Nederlandse School. Het was zoals Jos wilde: ‘small and special’. Het was een ontmoeting en kennisuitwisseling met zo’n 15-20 mensen uit verschillende hoeken van Zuyd, van student tot collegelid zat rond de tafel.
In het popcorn-voorstelrondje kreeg ik een beeld van de onderwijsvernieuwers die aanwezig waren: competente rebellen die open willen samenwerken, van elkaar willen leren en bereid zijn hun kennis te delen. Veranderen moet het en wel nu! Ontschotten is nodig, naar buiten toe gericht maar vooral met aandacht voor elkaar. Alles draait om relatie en verbinding, aandacht en betrokkenheid tussen studenten en docenten, tussen studenten onderling, tussen docenten, tussen docenten en management.
Precies waar het bij de Nederlandse School omdraait. dNS is geen opleiding maar een ontwikkeltraject voor bevoegde docenten, zo vertelde Ilja. In anderhalf jaar (800 uur) jezelf ontwikkelen. Je ontvangt geen master diploma maar je bent daarna wel meester-docent 🙂 Het uitgangspunt van dNS is het onderwijs weer teruggeven aan de docent. De docent maakt het verschil in de relatie tot de student, zij zijn een rolmodel. Dit jaar is een pilot gestart met subsidie van het ministerie. Ze bieden 3 programmalijnen aan:
- Onderzoek. Niet wetenschappelijk onderzoek maar zelfonderzoek.
- Ontwerpen. Vooral experimenteren om tot onderwijsvernieuwing te komen.
- Ondernemen. Gericht om de buitenwereld en netwerken. Die expert (supernova) binnen halen en om hulp vragen.
dNS heeft geen eigen onderwijsgebouw, ze komen samen op steeds andere uitdagende plekken: bankgebouw, museum. Er ligt geen curriculum vast, het programma is constant in beweging. Dat is wat anders dan de Master Leren en Innoveren, dit is écht leren en innoveren. Ik ben enthousiast, ik ben een ‘believer’. Na de afronding van de MLI heb ik me voorgenomen me niet meer vast te leggen in een formele opleiding en nee nu ook even niet in een ontwikkeltraject van 800 uur om vervolgens vanuit Maastricht het hele land door te crossen.
Het krachtige van dit concept is om vanuit een opleiding, faculteit of hogeschool met enkele collega’s deel te nemen. Op deze manier de onderwijspioniers van Zuyd te ontwikkelen en zo onderwijsvernieuwing binnen Zuyd een push forward te geven.
De Nederlandse School Pilot from Nederlandse School on Vimeo.
We kregen nog een inspirerende break voorgeschoteld door studenten. Daarover een ander keer meer. Uiteraard heb ik hen om een gastblogje gevraagd. Komt er aan!
Jos vroeg ons om in een mail in een paar zinnen aan te geven wat we meenemen uit deze bijeenkomst.
In ieder geval ben ik weer bevestigd in het feit dat op Zuyd echt mooie dingen gebeuren die breder gedeeld zouden moeten worden zodat meer mensen die er open voor staan er van kunnen leren. Docenten, zo werd gezegd, moeten het ontwikkelproces van studenten kunnen faciliteren. Ik wil het kennisdelen van docenten faciliteren. Voed me maar met mooie Zuyd initiatieven. Ik deel het wel verder via ons Shared2Use of via de gelijknamige rubriek op het blog van het I-team en natuurlijk via de Nieuwsflits. Als kennisdeler verspreid en zaai ik de zaadjes wel zodat die duizend bloemen overal kunnen gaan bloeien.
Ik schreef ruim 3 jaar geleden al een blog over aandacht schenken en citeerde Jim Stolze: “alles wat je aandacht geeft groeit”. Daar draait het om: écht gezien én gehoord worden. Dat willen studenten, en ook docenten. Zo leren en groeien we. Samen.
Groet,
Judith
Durf te doen! Het aanbod: Gamification – DigiCoach – eDingen
Ha Judith,
In je vorige blog: Zuyd als durfplek?! Droom je, daag je uit, hoop je, vraag je smeek je. bedenk je, verwacht je, geloof je dat het kan, weet je dat het zal, vraag je je af of, of je je af kan vragen, mag je denken, mag je geraakt worden, mag je gehaakt worden in een inspiratie, in een idee, in een geDaante.
En een reactie kan ik dan wel geven. Een weerwoord een gedachte een wederdroom een beer of meer. Er zijn veel woorden in dit leven. Maar we kunnen ook gewoon doen:
Drie onderwerpen die we vanaf nu aanbieden, aanmelden via deze blog (andere kanalen volgen).
1) Gamification (Hoe kun je elementen uit gaming gebruiken om dagelijkse processen te beinvloeden)
2) DigiCoach (Traint jezelf om jezelf en collega’s mee te nemen in de digitale wereld rondom je werkplek en de context van je werkt)
3) eDingen (Hoe ga je om met allerlei tools en producten in de huidige eWereld. Hoe moet je ze gebruiken en hoe kun je ze inzetten voor de doelen die je hebt)
Kijk ik ben geen Daan, ik heb ook niet het team dat hij om zich heen heeft. Maar ik ben wel Marcel en ik heb 1500 Zuyd collega’s, 15000 Zuyd studenten en een hele berg mensen in het werkveld netwerk van Zuyd. Ik loop 13 jaar rond op Zuyd en ken jou. Dus als het anders moet en dat klopt wel dan begin ik met een discussie die ik met Dominqiue Sluijsmans heb gehad tijdens een van de managementdagen of bij de opening van iets. Namelijk welk ‘product’ bieden we aan op basis van deze onderwerpen.
Als ik de discussie goed begrepen heb, maar ik hoop dat Dominique me corrigeert als ik me vergis dan moeten we dat niet super vastleggen, in ieder geval niet beperken tot 1 optie. Je kunt bij ons iets leren over die onderwerpen. Wat dat ligt eraan waar je vandaag komt en waar je naartoe wilt. Je bent op Zuyd dus het zal grotendeels HBO niveau zijn maar onze vrienden en soms wijzelf hebben ook AD/MBO/Master niveau en onze lectoren weten ook nog wel de weg als er nog hogere niveau’s gevraagd worden. Kortom we’ll find you a playing field of your level, build you a gameplan en laten je quest voor quest werken naar je next level. You can play as long as you want. Getting some epic action and perhaps epic wins.
Denk dus aan personalized trajecten, coaching, testing en een vorm van certificering. Soms bieden we zelf de service soms verwijzen we. Je kunt het thuis doen op een van onze locaties (Sittard, Heerlen, Maastricht) op een van de bij ons aangesloten campussen of bij onze vrienden de ROC’s, middelbare scholen, gemeentes, bedrijven. Dus studenten, deelnemers, participanten, diegene die iets wil leren. I challenge you to challenge us. Let us together be even better than the real thing.
Groet Marcel




