Categorie archief: eLearning

eLearning, ICT&Onderwijs, Technology Enhanced learning, allemaal termen die staan voor leren mbv (internet)technologie

Zijn wij een verloren generatie?

En dan, Marcel,  zie je zo’n twitterberichtje

Euh? Nieuwe generatie leraren? Wanneer komen die op het HBO? Moeten we nu stoppen met integratie met ict in afwachting van de generatie docenten voor wie het gebruik van een tablet en smartphone een vanzelfsprekendheid is geworden? Ik hoop het toch niet. Dat wordt dan nog heeeel lang wachten.

Oud-docent Jan Lepeltak stelde dit tijdens de Nationale Onderwijstentoonstelling (NOT 2015). Na 30 jaar constateert Lepeltak dat er te veel hindernissen zijn om ict onderdeel te maken van het onderwijs. Lerarenopleiding trainen nauwelijks docenten in het toepassen van ict. En door de hoge werkdruk hebben huidige docenten nauwelijks tijd om zich bij te scholen op dit gebied. Ja, dat klopt allemaal. Maar als de huidige lerarenopleiding dat nog steeds niet doen en we moeten op de volgende generatie wachten, nou …. 😦

Ik mag hopen dat er ook andere hoopvollere geluiden te horen zijn voor de professionals in het onderwijs!
Zoals Innofun in onderstaande prachtige praatplaat laat zien: De toekomst is nu! De de huidige student verdient ook een docent van de 21e eeuw!

 

Dat vind jij toch ook?
Judith

Van 2D naar 3D

IMG_2077

Kennisdeling bij Zuyd: Klapperend de kunst van lesgeven delen.

mmmm Marcel 😦

Goh? Een klapper? Over kennisdeling. Tsja. Nee, ik had er nog niet over gehoord. Thx 4 sharing.
Net op de vooravond  van de afronding van mijn leerinterventie voor het 3e leerarrangement van mijn studie. Onderwerp? Hoe digitale communicatie bij kan dragen aan kennisdelen en co-creatie…

En begrijp me goed hè. Ik vind het belangrijk dat over het kunst van lesgeven gesproken wordt / gaat worden. Ook in de fysieke ontmoeting! Zie ook mijn blog over normatieve professionalisering. Maar ik ben bang dat het met de klapper net zo gaat als met de estafettestokjes

Ben ik weer te negatief? Zit ik in de weerstand? Ik snap gewoon niet dat bij dit soort super kennisdeel-initiatieven ook geen digitale variant wordt aangeboden. Ik ben nieuwsgierig! Waarom? Leg het mij uit! Of misschien kan de bedenker van dit initiatief dit toelichten?

Afgelopen week heb ik diverse gesprekken gevoerd over ict in het onderwijs, over digitale didactiek, over kennisdelen via sociale netwerken, over ict-docentprofessionalisering, over de toekomst van onze digitale leer- en werkomgeving. En hoewel we ontzettend veel enthousiaste pioniers hebben op het gebied van ict in het onderwijs, het ict-bewustzijn bij het management is nog niet erg hoog. Door de vrijblijvendheid die er nu op dit gebied is, lopen ook deze pioniers tegen grenzen aan. Zoals jij al aangaf in je reactie op mijn blog over weerstand en onderwijsvernieuwing via het verandermodel (model Knoster met bouwstenen van het KPMG-model 🙂 ) zijn alle onderdelen in een veranderproces even belangrijk zijn, niet alleen plan, middelen en competenties maar ook visie en belang. Als er maar één onderdeel ontbreekt, leidt dat niet alleen tot weerstand, maar ook tot verwarring, angst, frustratie en chaos.

Voor verandering hebben we naast Leraren met Lef en (ondersteunende) Dienstverleners met Durf ook Toekomstgerichte Teamleiders, Dynamische Directeuren en Bevlogen Bestuurders nodig (alliteratie afgeleid van).

In mijn leerinterventie heb ik geprobeerd adhv theorieën en modellen uit organisatiekunde toe te lichten dat communicatie belangrijk is. Dat vele ‘management-goeroe’s’ van mening zijn dat de veranderingen door de technologie en online sociale verbondenheid zo ingrijpend zijn, dat dit de belangrijkste externe factor is die van grote invloed zijn op de organisatie. Transparantie, wederkerigheid, publieke verantwoording, toegankelijkheid en verbondenheid staan centraal in dit netwerktijdperk. Er ontstaat een nieuwe orde die horizontaal verbonden zijn: coöperaties, sociale en fysieke netwerken. Dit kan niet anders dan dat dit invloed heeft en nog meer zal krijgen op de manier waarop wij ons organiseren, interacteren, communiceren en kennis construeren.

Ik ben dit leerarrangement begonnen met een kennisdialoog over innovatie waarbij ik mijn medestudenten de opdracht had gegeven te kijken naar een video van Jef Staes. Ik dacht dat ik op dit blog ook al eens een video van hem had gedeeld. Niet dus. Ik heb gekozen voor het ‘schapenverhaal’ waarin hij toelicht dat we in de overgang zitten van het 2D naar 3D tijdperk. En hij de vraag stelt waarom (onderwijs)organisaties niet snel genoeg leren en innoveren.
Het is wel een half uur kijken, maar wel een half uur kijkplezier van herkenning 🙂

Hoe zat het ook al weer met dat spreekwoord? Schapen en dam?
Have a nice blue monday!
Judith

NMC Horizon 2015 preview en video competitie

Ha Judith,

Vandaag kreeg ik een herinnering van Shannon Ritter van de socmedia groep van Educause over de video competitie van het Horizon report. Horizon dat ieder jaar een analyse maakt van de ontwikkelingen op ICT innovatie in onderwijsland.

En toen bedacht ik me, hebben we het al gehad over de 2015 preview? Ik kon hem in ieder geval niet vinden. 😉

Nou hieronder een sneak preview van de concept versie:

Important Developments in Educational Technology for Higher Education
Time-to-Adoption Horizon: One Year or Less:
– Bring Your Own Device (BYOD)
– Flipped Classroom

Time-to-Adoption Horizon: Two to Three Years
– Makerspaces
– Wearable technologies

Time-to-Adoption Horizon: Four to Five Years
– Adaptive Learning Technologies
– The Internet of Things

Grijns genoeg voer om over te bloggen te komende dagen. Het hele rapport (nog steeds concept) staat hier: link

Maar de herinnering van Shannon Ritter ging over een video contest die de laatste jaren georganiseerd wordt rondom het uitbrengen van het rapport. In een 1-2 minuten durende video kun je als faculteit/opleiding aangeven wat je al doet op de benoemde punten of hoe je er over denkt. Voorbeelden zijn er natuurlijk uit voorgaande jaren.

Wie binnen Zuyd zullen we challengen om een filmpje te maken? Zou Pieter bereid zijn om te filmen? Zou Ankie iemand kennen? Zou Chris of Jan het durven. Zijn er studenten die het lef hebben (CMD? Fysiotherapie?)

We gaan eens op zoek de komende dagen.

Groet Marcel

Technologie kan ook zorg en onderwijs ondersteunen #techzo

Hallo Marcel,

Gisteren ben ik naar het Congres voor Technologie en  Zorgonderwijs (georganiseerd door EIZT en Zorgtechniek Limburg) in de Brabanthallen geweest. Uiteindelijk gelukkig heel vroeg (7.15u Urmond) vertrokken naar Den Bosch. Onderweg kwamen we in de megafile rondom Eindhoven terecht, maar even voor 10 uur waren we er dan toch nog op tijd.

We begonnen met een iPad-instructie van de geweldige dagvoorzitter Herman Konings. Iedereen had een iPad ontvangen voor het interactieve gedeelte van het programma. De iPad was meer een veredeld stemkastje voor de stellingen en later tijdens de workshops werd het gebruikt voor het beantwoorden van de onderzoeksvragen. Ook voor het beoordelen van de posters konden we de iPad gebruiken. De app werkte helaas nog niet helemaal optimaal, en misschien is de mogelijkheid om m op je eigen devices te downloaden ook een optie voor de volgende keer :). Ik was nu met 3 devices bezig: mijn eigen iPad voor de aantekeningen, de congres-iPad, en mijn iPhone (hoewel ik verzocht werd deze uit te zetten *dachtutnie*) om te twitteren. #techzo

Welke zorg is nodig in in 2030 en wat betekent dit voor beroepen en opleidingen?
De dag startte met een interessante presentatie van Marian Kaljouw, voorzitter van de adviescommissie Innovatie Zorgberoepen & Opleidingen die in april 2015 haar 1e advies van een toekomstgerichte beroepenstructuur presenteert aan de minister van VWS. Wist jij dat er 1,2 miljoen mensen werkzaam zijn in de zorgsector in 2400 verschillende functies? Ik niet!
Met behulp van demografische gegevens uit de broedplaatsen (Friesland, Rotterdam, Amsterdam en Amstelveen) en de verwachte (chronische) aandoeningen in 2030 toonde zij ons een kijkje in de verwachte zorgvraag. Uitgangspunt bij het advies is een concept van gezondheid dat het functioneren van mensen centraal stelt: ‘gezondheid is het vermogen van mensen zich aan te passen en eigen regie te voeren in het licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’. Er worden 4 zorggebieden onderscheiden: voorzorg, gemeenschapszorg, laagcomplexe zorg en hoogcomplexe zorg waarbij de inzet van PLOD (Persoonlijk Leef & OntwikkelDossier) uitgangspunt is. PLOD vervangt dan het EPD, waarbij ieder mens nadrukkelijk eigenaar en verantwoordelijk wordt van zijn eigen dossier (eigenaar is bij EPD ook wel zo, maar verantwoordelijkheid wordt bij zorgverstrekker gelegd). Vooral in de gemeenschapszorg wordt door de commissie een maximale inzet van technologie (m-health, domotica en robitica) verwacht.
De commissie gaat op basis van (o.a. ook politiek/economische) drijfveren (zorg wordt onbetaalbaar, de particpatiesamenleving) steeds meer uit van een holistische benadering van de mens en haar zorgvraag: mensgericht ipv kwaalgericht, mensen steeds meer zelf laten doen (met ondersteuning van technologie) en coachen op veerkracht. Hierdoor is wel meer behoefte aan generalisten ipv specialisten. Van zorgverstrekkers worden naast acceptatie van technologische hulpmiddelen (technologie is een middel geen doel) ook steeds meer netwerkvaardigheden verwacht in deze complexe samenleving met een toenemende complexe zorgproblematiek.

Na dat Luc de Witte van alles verteld had over EIZT met haar 6 programmalijnen:

  1. stimulering van een gezonde en actieve leefstijl
  2. meten in de zorg
  3. zorgrobotica
  4. hulpmiddelen en ondersteunende technologie
  5. zorg op afstand
  6. wijkgerichte zorg en ondersteuning

gingen we de workshop in om in nav onderzoeksvragen te discussiëren over de opleidingsniveau’s die tav kennis, vaardigheden nodig zijn in de zorg. Uitgangspunt hierbij was Nederlands Kwalificatieraamwerk: NLQF. Hierop volgende in onze groep een interessante discussie met collega’s van MBO’s en ander HBO’s. Keywords: samenwerking tussen alle niveau’s, verbinden, luisteren naar elkaar. Dit zijn generieke competenties die voor alle opleidingsniveau’s gelden. Angst voor technologie zit vaak in de angst voor het verlies van de warme zorg. Mensen hebben voor dit beroep gekozen om te kunnen ‘zorgen’, niet omdat over te laten aan de techniek.

Na een lekker lunch met Brabantse worstenbroodjes(!) waren de posterpresentaties aan de beurt. Dorien Gerards was als voorzitter van de Docentenraad van Zuyd (kunnen gevraagd en ongevraagd advies geven over docentfuncties en docentprofessionalisering) gevraag ook een poster in te sturen. Samen met haar heb ik een poster ingediend over de competente HBO-docent, op het gebied van ICT in het onderwijs. Onze poster was niet geselecteerd voor een presentatie maar hing er toch. Er waren vele interessante posters, het was goed om te zien dat er al zoveel moois gebeurt op het gebied van technologie in zorgonderwijs. Ik hoop dat de posters nog gedeeld worden via de website. We kunnen veel van elkaar leren. In de plenaire afsluiting kwam dit ook terug.

Ik heb nog een leuk gesprek gehad met Niels Zwikker nav zijn posterpresentatie over de Leergemeenschap Sociale Technologie van HAN Sociaal. Een vervolgontmoeting komt nog wel 🙂

De dag eindigde met enkele overwegingen van de dagvoorzitter (hij noemt zichzelf veranderpsycholoog) Herman Konings (@soeproza) mbt de nabije toekomst 2015. Op het blog van Pedro De Bruyckere had ik hier al eens iets gelezen 🙂

2015

2015 wordt het jaar van de RenEssence (mooi gevonden woord), de wedergeboorte van de essentie. Waar draait het om in deze steeds complexere wereld? Wat schaars dreigt te worden krijgt waarde. Dat geldt ook voor caring & loving. En technologie vervangt dit (wellicht) nooit (ik durf niet nooit nooit te zeggen). Technologie kan het empatisch vermogen van de mens wel ondersteunen. Dat wat met technologie kan bost niet met de basiswaarden van de zorg.

Computer meten
Mensen luisteren
Computers voorspellen
Mensen verrassen en glimlachen
Computer personaliseren
Mensen maken het persoonlijk

En natuurlijk kwam dit filmpje ook weer voorbij dat ik inmiddels al een paar keer via Steven van Belleghem (nieuw boek When digital becomes human voorbij heb zien komen. Als afsluiting van dit blog over een interessante dag past dit goed. Menselijk contact wordt waardevoller in een digitale wereld.

Mijn overwegingen in een paar tweets 🙂

Groeten!
Judith

Onderwijs is mensenwerk

Hi Marcel,
Op Twitter zag ik gistermorgen onderstaand filmpje voorbijkomen op mijn timeline (oa via Pedro en Pierre).

Derek Muller heeft in 2008 zijn proefschrift Designing effective multimedia for physics education geschreven. Sindsdien is hij veel bezig geweest met de vraag of technologie het onderwijs wel zo revolutionair verandert. Het is in de geschiedenis al zo vaak gezegd, maar is dat ook zo?

Dit verhaal sluit aan bij een ander bericht dat ik gistermorgen op mijn Twitter timeline 🙂 zag: Waarom de docent van de toekomst geen robot is (Johannes Visser via De Correspondent). Hebben we wel docenten nodig? Muller zegt van wel omdat leren een sociale activiteit is. En volgens hem hoort de docent geen kennis overdrager te zijn (alleen ziektes kunnen worden overgedragen volgens Peter Teune 🙂 ). Een docent is er om het leerproces te begeleiden, de studenten uit te dagen, te inspireren en vooral zich gehoord en gezien voelen, ‘the caring teacher’.

Nee, het onderwijs verandert niet door technologie, zolang de systemen hetzelfde blijven. De docent brengt technologie wel in zijn klas (uit intrinsieke motivatie, ‘verplicht’ vanuit een veranderende visie op onderwijs, genoodzaakt door de omstandigheden), maar als de lokalen, de roosters, de contacturenverplichting, het meten en weten nog leidend zijn, verandert er niets. In het artikel van De Correspondent wordt ook verwezen naar het inmiddels veel geciteerde boek van Gert Biesta The Beautiful Risk of Education. Onderwijs, zegt Biesta draait om 3 dingen: (1) kwalificatie (het opdoen van kennis en vaardigheden), (2) socialisatie (waarden en normen van een gemeenschap) en (3) subjectwording (persoonlijke vorming tot een zelfstandig, verantwoordelijk en kritisch individu).

Nu worden docenten veelal ingezet om cijfertjes voor management en accreditatiecommissies te genereren, schrijft Visser. We hebben bevlogen docenten nodig. Ook volgens Hattie is het contact tussen docent en student één van de belangrijkste variable voor leereffecten. Nu zijn docenten vaak niet meer dan een trage computer of een slecht functionerende robot. Aan het eind van het artikel bepleit Visser voor meer aandacht in de lerarenopleiding voor de mindset van docenten, zie de mindframes van Hattie.

Er is de laatste tijd beweging in het onderwijs zoals United4Education, het samen leren nav Het Alternatief van Jelmer Evers en René Kneyber die in hun boek afrekenen met de afrekencultuur in het onderwijs en in willen zetten op het ontwikkelen van een kritisch denkvermogen en het leren omgaan met elkaar. Hierover gaan we vast in ons laatste leerarrangement van mijn master nog over hebben.

Judith