Auteursarchief: Marcel Schmitz
Wat zou het mooi zijn om samen te werken met: University of Michigan
Ha Judith,
Surf onderwijsdagen was wederom geweldig. Het was een soort van reünie voor me, omdat ik denk ik de afgelopen 5 jaren niet bij dit congres geweest ben. En het was inspirerend als vanouds: Prof. Melton knalde van het podium, De Rockstart keynote was geniaal en bracht mijn ‘ondernemerschapsgevoel’ naar boven. Maar de wens om samen te werken met de University of Michigan is groter geworden.
Prof. McKay was zeer inspirerend en daar had ik al op gehoopt, maar hij maakte het waar. Het is jammer dat de presentatie zelf nog niet te vinden is maar bijgevoegde presentatie lijkt er op:
Ik had al eerder een mooie presentatie van iemand van de University of Michigan gezien, namelijk van Stephanie Teasley. Zij is de voorzitster van SOLAR een belangrijke community rondom Learning Analytics. Haar heb ik gezien op de ECTEL in Estland. Ook hiervan zijn geen te delen opnames, maar wel van een van haar andere presentaties:
Klinkt goed he. Jaloers was ik bij beide presentaties en het zou toch mooi zijn om met ze samen te werken.
Groet Marcel
Doctoral Consortium European Conference Technolgy Enhanced Learning 2017
Ha Judith,
Vorige week heb ik de European Conference Technology Enhanced Learning bezocht. Daar heb ik een aantal zaken gedaan: een doctoral consortium, poster presentatie, lezingen bezocht, zaalvoorzitter gespeeld en zelf een presentatie gehouden. Ik zal de komende dagen over al deze activiteiten bloggen. Allereerst het doctoral consortium. Dit is een sessie in twee dagdelen waar PhD studenten voor konden inschrijven en waar PhD studenten, Professoren en eventueel andere bezoekers reageren op het onderzoek of onderdelen van het onderzoek die gepresenteerd zijn.
Mijn eigen bijdrage (inschrijving) is min of meer een overzicht van mijn gehele onderzoek en gaat dus over hoe we een learning analytics tool kunnen maken dat specifiek gericht is op learning design en gedurende een cursus feedback geeft die docenten en studenten verder helpt.
Presentatie:
De belangrijkste vragen die ik vanuit de zaal heb gekregen zijn:
Q1: Waar zitten de metacognitieve competenties nu precies? Het lijkt alsof je ze meeneemt ook al in het ontwerp, maar dat ze ook later nog eens terugkomen.
A1: Het idee is dat de metacognitieve competenties (de competenties nodig om leren te leren) getriggerd/geprikkeld/gestimuleerd (goede woord moet nog gezocht worden) worden door het Learning Dashboard dat studenten en docenten gaan gebruiken gedurende de cursus. Omdat ik heb aangegeven dat het goed zou zijn dat je op het moment dat je onderwijs gaat ontwerpen je al rekening houdt met de metacogntieve competenties ontstond er verwarring. Op de manier zoals we bij de Faculteit ICT het onderwijs hebben ingericht (en ik denk dat het overal wel zo is) houden we bij het ontwerp van het onderwijs zeker rekening met deze competenties. Echter ik denk dat we ons er soms niet bewust van zijn en de student er zich ook niet van bewust van is. Ik snap in ieder geval de verwarring en daarmee de vraag en moet in mijn ‘verhaal’ daar meer duidelijkheid in brengen
Q2: De grenzen tussen Learning Analytics en Learning Design zijn vaag en waar ik ben je nu precies mee bezig?
A2: Op het tussengebied, en als het goed is dan vervagen die grenzen helemaal. Ik denk dat het er voornamelijk over gaat zowel de ontwerpers van het onderwijs als naar diegene die de data verzamelen om daarna slimme dingen met die data te doen te wijzen op elkaars wereld. En een omgeving te creëren waar bij beide partijen rekening houden met de ander voordat ze starten met hun ding te doen. De werelden bij elkaar brengen in een praktijk gericht onderzoek samen met de studenten en docenten van de Faculteit ICT. En dan kijken als we dat proberen of er dan ook iets uit komt?
Weer een nieuwe stap in het leven als PhD, maar wel een die ik zeker ga herhalen (zegt ook de docent in me). Jammer genoeg waren de sessies gelijk met andere projectworkshops en een industry track. Het is mooi om veel feedback te krijgen, maar ik kan me voorstellen dat het werken aan projecten ook leuk is voor diegene die al langer in het werkveld/onderzoeksveld zitten.
Tot zo ver voor nu.
Groet Marcel
Het nieuwe seizoen is begonnen
Ha Judith,
We zijn alweer een paar dagen aan het werk. Maar vandaag was ‘het warmlopen’ voorbij en het ‘nieuwe seizoen’ begonnen. Eerste schooldag! Ik ben begonnen met Logica voor onze eerstejaars. En erg prettig ik kan gebruik maken van de open educational resources die we gemaakt hebben voor het MOOC project. Het blijft mooi om te zien. De filmpjes staan nu op media.zuyd.nl
Ik ben benieuwd wat de studenten daarvan vinden. Zoals je weet is dat ook mijn onderwerp van onderzoek: kunnen we meer leren over het leerproces van de student op leeractiviteit niveau door learning analytics te koppelen aan het learning design en hoe kunnen we on demand feedback geven en helpt het als we een focus hebben op de meta cognitieve competenties van de studenten?
Een aantal activiteiten gaan me daarbij helpen in de komende weken:
– De eerstejaars studenten gaan de MSLQ invullen.
– Ik mag presenteren op de ECTEL conference, ga daar ook het Doctoral Consortium doen en een tweetal sessies ‘chairen’
– In het kernteam van de SIG LA gaan we kijken wat we op landelijk en ‘samen delen’ niveau kunnen doen op de onderdelen: educatie, policy, technologie
– De afstudeeronderzoeken van Sander en Ricky en het werk aan het Reflector project moet vertaald worden naar een artikel
En dan heb ik voor de financiering een derde poging gedaan voor een NWO promotiebeurs (link naar eerdere poging) voor docenten. Ik ben benieuwd hoe ik door deze ronde kom.
Morgen begint mijn OU/UM cursus academic writing, na het volgen van een MOOC een nieuwe poging om nog een stap verder te komen onder het motto: we blijven leren!
Genoeg om over te schrijven. Maybe in English…
Groet Marcel
Life (en dus vakantie) is Magic (en leerzaam)
Ha Judith,
Je weet het al. Ik was in Disney! Orlando om specifiek te zijn. En wat was het heerlijk. Ja ik weet dit is niet een vakantieblog, maar een blog over innovaties in het onderwijs. Ik heb er een meegemaakt in full effect. De Magicband. Disney heeft een aantal jaren geleden een armband met RFID chip ontwikkeld en gebruikt die in haar Orlando park nu volop.
De band geeft toegang tot de hotelkamer, tot het zwembad, tot de vier attractieparken en twee waterparken. Maar wordt ook al gebruikt om je te prikkelen in de attracties (it’s a small world in dit geval)
Je zou er je creditcard aan kunnen koppelen waardoor je met de band (en een extra zelf te kiezen code) overal betaald kan worden en aangezien de band waterdicht is, is dat natuurlijk ideaal voor bij het zwembad. De band is ook te gebruiken bij je fastpass selecties. Je kunt met behulp van de website/app mydisneyexperience een aantal attracties kiezen waarbij je in de ‘speciale lees snelle rij’ kunt staan. Ideaal voor de bezoeker die niet lang wil wachten. Ideaal voor de parkeigenaar die aan crowdcontrol wil doen.
Met de app kun je dan weer reserveren voor het restaurant, maar zelfs bij de afhaalrestaurants al van te voren reserveren en afhalen in een speciale rij (want je hebt al betaald met je creditcard). Je kunt ook een Memory Maker kopen, waardoor je alle foto’s die door Disney mensen of in attracties van je gemaakt worden via de band op je account kunt laten zetten.
Ik ben er van overtuigd dat Susan, Qiang en ik de twee weken dat we daar zijn geweest gevolgd zijn geworden. Dat Disney precies weet waar we geweest zijn wat we waaraan hebben uitgegeven, welke attracties we wanneer hebben gehad, wanneer dat we op de hotelkamer zijn geweest. Kortom alles. Heb ik me bij de magicband daar van te voren iets over afgevraagd? Heb ik me zorgen gemaakt over wat ze met de data zouden doen? Heb ik aan mijn privacy gedacht? Nee! Sterker nog, ik kon het ding customizen (een kleurtje geven) en die waren niet aangekomen. Qiang heeft 3 dagen gevraagd of zijn grijze toch omgeruild kon worden voor het kleurtje dat hij tegen pappa heeft gezegd. Om nog maar de zwijgen over de 20 – 30 dollar die ik had kunnen uitgeven aan een customized magicband met Mickey motief. De magische wereld van Disney, het gemak en het voordeel dat het me oplevert (in het plannen van de dag, gemak met betalen, etc.) laat me gewoon niet alleen zo’n band gebruiken, maar hem echt ook willen hebben.
Wat droom ik nu van een Zuyd-bracelet! Waarin je per leeractiviteit registraties kan bijhouden gekoppeld aan onze leeromgeving, aan een app voor de student. Zou dat niet gaaf zijn en het onderwijs verbeteren en de onderwijsbeleving verbeteren. Het kan! Het werkt al.
Wired heeft een interessant artikel gemaakt over de magicband en de ontwikkeling er van. Tja… gezien geld en resources die er in om zijn gegaan weet ik niet welke van mijn dromen eerder uit gaat komen: een Zuyd bracelet a-la MagicBand of toch werken voor Disney.
Groet Marcel





