Auteursarchief: Marcel Schmitz
2bePhD: Zoekmachine mayhem
Ha Judith,
Als iemand me in de toekomst vraagt, wanneer ben je begonnen met je PhD research dan weet ik daar geen antwoord op te geven. Is het beginpunt de zoektocht naar een team? Is het beginpunt het vinden van een hoogleraar en dagelijks begeleider? Is het beginpunt de beschrijving van een opdracht? Is het beginpunt de deelname aan de promotiebeurs voor docenten, die ik helaas niet toegekend heb gekregen? Of is het beginpunt 1-9-2014 het derde moment, waarop ik prober om de ruimte die voor promoveren is ingepland ook te pakken?
Ik hoop in ieder geval dat ik 1-9-2014 kan noemen als het eerste moment waarop het me gelukt is om de aandacht (en tijd) die er voor promoveren stond ook te benutten. De toekomst zal het leren…
In ieder geval ben ik vandaag bezig geweest met Archie Cochrane, een engelse epidimoloog die het erg jammer vond dat er veel onderzoek naar hetzelfde werd gedaan, zonder dat er gebruik werd gemaakt van elkaars kennis. Zonder dat niemand de moeite nam om al die onderzoeken en resultaten over hetzelfde onderwerp op een rijtje te zetten. Zonder dat er een systematische aanpak was om de literatuur over de onderzoeken te ordenen. Kijk voor menig gezondheidszorgstudent is Cochrane natuurlijk geen vreemde, maar voor een ICTer eigenlijk wel.
Ik bedoel, databases en zoekmachines zijn in principe geen probleem. Aangezien ik ooit ben opgeleid om dergelijke tools te maken vind ik mijn weg er wel in. Zo heb ik de afgelopen weken verschillende IT en gezondheidszorg databases leren kennen en me ook verschillende keren afgevraagd of dat niet beter geprogrammeerd en gestructureerd had kunnen worden, maar goed. Uiteindelijk doen ook deze tools, net zoals veel ICT oplossingen, net niet dat wat je wil en kan ik het toch niet laten om af te vragen waar dat aan ligt. Denk daarbij aan problemen met het exporteren van de databank naar ENDnote, bijvoorbeeld:
- ScienceDirect laat maar 1000 results exporteren naar ENDnote
- IEEE laat maar per 100 results per keer (pagina) exporteren naar ENDnote
Als je dan in ENDnote de ‘duplicates’ uit deze twee groepen wil halen en je hebt bij beide ongeveer 3000-4000 results dan is dat erg lastig. En natuurlijk kun je dan de query zo aanpassen dat je minder resultaten krijgt. Maar wil ik dat eigenlijk wel? En dit is slechts 1 voorbeeld van ‘rare’ disfunctionaliteiten. De “Cochrane Library” bijvoorbeeld geeft wel resultaten als ik niet ben ingelogged via onze lokale bibliotheek. Om nog maar te zwijgen over de verschillen in gebruik van zoekmachines die er is tussen de verschillende zoekmachines.
Maar goed, zoals gezegd, een beetje ICTer is op dit sort problemen voorbereid en gaat lekker aan de slag. Querietjes bedenken, invoeren, even zoeken op de help hoe precies de ‘advanced search’ werkt. Allemaal geen probleem. En op de IEEE databank, de databank voor de IT wereld ook de manier om het te doen. Maar de gezondheidszorg research lijkt veel verder. MeSH terminologie waar je op kunt zoeken, maar ook een volgorde van niveau van bewijs. MeSH ken je wel, eigenlijk komt het er op neer dat een groep geleerden goed nadenkt over welke termen bij elkaar passen en nieuwe artikelen ordenen op deze vorm van meta datering. Briljant natuurlijk, als je er een beetje kijk op hebt. En zeer helpvol. Een goede basis voor je eerste startquery, van waar uit je verder kunt bouwen naar je ideale query toe. Daarnaast is er een evidentiepyramide, waar mijn dagelijks begeleider me op moest wijzen.
In deze pyramide geldt dat hoe hoger je komt hoe sterker het bewijs voor medische evidentie. Kortom je zoekt eerst naar systematische reviews met betrekking tot je zoekvraag en gaat dan steeds verder naar beneden. En de meester van de systematsiche reviews is Cochrane. Inmiddels is de Cochrane Community sterk georganiseerd en hebben ze voor verschillende lagen, verschillende databanken o.a.: CSDR voor Systematic Reviews, DARE voor Abstract Reviews en CENTRAL voor Controlled Trials. Gelukkig wel verwerkt in 1 zoekmachine. Zo ver is de IT wereld bij mijn weten nog niet.
Ik duik dus de komende tijd meer en meer in de wereld van de databanken en zoekmachines. Gelukkig heb ik wel samen met Huibert Tange een strategie bepaald van hoe de zoektocht aan te pakken met als doel om te komen tot het theoretische kader wat gemist werd (amongst others) bij de verdediging van mijn aanvraag voor de NWO.
We beginnen onze zoektocht welke games er succesvol gebruik maken van social support. Althans we gaan kijken of daar onderzoek naar gedaan is en over geschreven is (de rode lijn). Daarna kijken we waar social support bij zelf management in de zorg succesvol is ingezet. En wederom natuurlijk door academische artikelen etc. te bekijken (gele lijn). Zo proberen we een brug te slaan tussen, gaming en self management via social support. We hopen in de psychosociale principes gebruikt bij zowel de games als de zelf management een overlap te vinden, waarop we kunnen doorborduren. Als het goed is zit de potentiele doelgroep en de potentiele spelvorm waar ik nu aan denk om te gaan implementeren bij de ‘best practices’. Zo niet, dan zal ik wellicht andere keuzes moeten maken.
Ben benieuwd wat je er van vindt.
Groet Marcel
Eerst onderdompelen dan overwinnen! Gemakkelijk nee! Leuk…???
Ha Judith,
Je hartekreet in: Van een ‘real innovational spirit warrior’ naar nieuwsgierig aagje is overduidelijk. Kijk ik zal natuurlijk je nooit adviseren om te stoppen om en innovation spirit warrior te zijn. En een nieuwsgierig aagje is ook geen nieuwe rol voor je 😉 Dat blijf je gewoon. Maar het zal je te veel energie te kosten om en student te zijn en tegelijkertijd de docent / inspirator. Dat kan wel, maar dan zou je studie 2x zo lang kunnen duren.
Het is logisch, de persoon Judith wil graag de onderzoekswereld, althans zeker die binnen het HBO, veranderen. En dat is je goed recht, sterker nog misschien is dat wel je missie! Maar daarvoor moet je je eerst helemaal onderdompelen in die wereld om dan vanuit de opgedane ervaringen je veranderingen te verkopen. Dat je nooit een onderzoeker pur sang zal zijn dat is mij en de andere lezers wel duidelijk, maar dat je door je bevlogenheid, je gebruik van je (e-)sociale contacten de onderzoekswereled kunt verrijken daar zijn we het ook met zijn allen over eens.
Maar soms moet gewoon ook het huiswerk af, voor de credits, brood op de plank in plaats van wederom idealistisch in hongerstaking gaan. En uiteindelijk breng je jezelf daarmee in de gelegenheid om de veranderingen te bedenken, te bepleiten en door te voeren.
Niet dat ik nu de expert ben op dit gebied. Ook ik probeer al een tijdje in de wereld van onderzoek stappen te zetten en ook mij lukt het niet om de niet ‘onderzoekers’ eigenschappen van me af te schudden. Zoals je weet heb ik een aanvraag gedaan voor een NWO promotiebeurs voor docenten. Ik ben vanuit de 140+ kandidaten door de eerste ronde gekomen en uitgenodigd voor een verdediging in Den Haag op het kantoor van het NWO. Daar heb ik voor een jury mijn onderzoek: Collaborative Alternate Reality Gaming in Patient Care gepresenteerd. Maar helaas ben ik niet een van de 30 geselecteerde onderzoeken/onderzoekers die een beurs mag ontvangen.
Ik had zelf al de analyse gemaakt na de ‘verdediging’ dat mijn passie en enthousiasme voor het onderwerp waren overgekomen en dat de vraagtekens lagen bij de ervaring als onderzoeker. Zo ook het juryrapport: enthousiasme duidelijk zichtbaar, maar geen ervaring genoeg in de zorg en geen duidelijke theoretische kader waaruit ik de gekozen gaming richting kan verantwoorden. In andere woorden: te veel innovator/inspirator te weinig onderzoeker.
Erg jammer, aangezien ik de beurs juist had willen gebruiken om wat meer kadering van mijn onderzoekstijd binnen Zuyd, zodat ik juist die ervaring op zou kunnen doen, zodat ik juist de brug zou kunnen slaan. Niet alleen tussen zorg en ICT, maar ook tussen onderwijs en onderzoek. En ook al heb ik mijn directeur van de faculteit achter me staan, we hebben ook een ambitieuse faculteit met meer leuk werk voor mij dan het onderzoek.
En dan vraag ik me toch af? Ben ik niet ondergedompeld genoeg of is een PhD onderzoek wel de manier om dit te doen. Samenwerken of kartrekken van ‘het meetpunt’ kan net zo waardevol zijn om ervaringen op te doen.
Tja eigenlijk zijn we het zelf schuld! Want de gemakkelijkste weg kiezen we niet (vaak), maar of dit de leukste wegen zijn….?
Fijne vakantie….
Groet Marcel
Research: Collaborative Alternate Reality Gaming in Patient Care
Beste jury, beste bezoeker, beste Judith,
Van harte welkom op deze weblog, waarin ik samen met mijn collega Judith van Hooijdonk onze ervaringen op het gebied van innovatie en onderwijs deel. Deze post staat in het teken van mijn aanvraag voor de promotiebeurs voor leraren 2014.
Op dinsdag 10 juni heb ik daar onderstaande toelichting gegeven op mijn onderzoek:
Deze presentatie is met Layar verrijkt. Download de app en ga op zoek naar de knoppen en links voor extra informatie
Om juist in 8 minuten een onderzoek en een idee uit te leggen waar je de komende 5 jaren (minimaal) mee bezig gaat zijn, dat is erg lastig. In die 8 minuten (en 17 minuten ondervraging) kun je niet alle informatie kwijt die je wil geven. Je kunt er niet alle inspiratie delen die je in de afgelopen tijd gekregen hebt. Je kunt er niet vertellen over de moeilijkheden die je verwacht en hoe je denkt die aan te pakken. En je kunt niet uitwijden over de projecten die je rondom gaming in onderwijs al gedaan hebt en de lesson’s learned die je daarvan hebt meegenomen.
Wat is er niet aan bod gekomen? Een kort overzicht:
- De ‘vaste’ lezer zal wel al zuchten, maar ik heb het niet of nauwelijks over Jane McGonigal kunnen hebben. Niet over haar inspirerende TED Talks. Niet over haar boek: “Reality is Broken” en al zeker niet over de ontmoeting die ik met haar gehad heb en het (twitter) contact over onderzoek rondom SuperBetter. Ik heb ook niet kunnen vertellen over de onderzoeken rondom SuperBetter die ik al aan het volgen ben van: Lise Worthen-Chaudari en Ann Marie Roepke.
- Ik heb niet genoeg kunnen vertellen over Games 4 Health Europe, over het congres in Boston rondom Games 4 Health waar ik volgende week naar toe mag. En over onze bezoeken aan de Educause en de Surf Onderwijsdagen, waarin we rondom het gebied van gaming in het … veel inspiratie op hebben gedaan.
- Ik heb onvoldoende mijn trots kunnen tonen over mijn college docenten bij projecten als ‘minor de DigiCoach’ (Awardwinning!), Minor Web&Beyond, SoMeGa en andere ‘gaming’ onderwijsvormen die we gemaakt hebben. Hopelijk is het duidelijk geworden dat het maken van een game een kwestie is van vaak spelen, vaak herbouwen, veel met de ‘spelers’ praten en steeds weer opnieuw aan de spelmechanismes werken. Vooral de DigiCoach en Aan ‘m Game ze hebben me dat geleerd.
- Ook de VRRROOM en ZuydRobotics is niet aan bod gekomen. Juist projecten waarin dat ik had kunnen laten zien dat je met de energie, inzet en de passie van studenten enorme stappen kunt maken. Stappen die vaak nog sneller gaan dan dat je zelf verwacht, maar dat het neer komt op het raken van de juiste snaar.
- Om nog maar te zwijgen over… (grijns, ons gehele blog is wat dat betreft een verzameling van inspiratie en innovatie)
Niet dat ik de illusie heb dat de jury, de posts in deze blog kan meenemen in haar oordeel, maar ik denk wel dat het allemaal ondernemende professionals zijn die wellicht via deze blog weer op nieuwe ideeën en suggesties komen voor hun eigen werkveld. If so, mission accomplished!
Groet Marcel
That Dragon Cancer – Thank you for playing (Games 4 Change festival 2014)
Beste Asiong, beste Judith,
In mijn zoektocht naar hoe we games kunnen inzetten in de gezondheidszorg ben ik presentaties aan het bekijken van het games 4 change festival . Het mooie van dit sort presentaties is dat je niet weet wat je krijgt voordat je er aan begint. Soms gaat je hart sneller kloppen, maar in dit geval stond het stil. Volgens mij is de hele zaal stil. Ik in ieder geval wel…
Een bijzonder verhaal over Joel en zijn ouders die afgelopen maart gestorven is aan kanker. De ouders van Joel zijn op een bijzondere manier omgegaan met het jarenlange ziekte proces van Joel. Namelijk door het maken van een game waarbij de ‘speler’ ervaart wat het betekend om zo’n proces door te maken.
Dit spel komt binnenkort uit op de OUYA (een spelsysteem vergelijkbaar met de Wii of XBOX alleen gebaseerd op onafhankelijke game ontwikkelaars) en lijkt me interessant om te blijven volgen. Tijdens de productie van het spel heeft een filmploeg een documentaire gemaakt over de makers.
Ik zal dit blijven volgen en jullie op de hoogte houden. Mocht je ergens een half uurtje hebben, hier is de lezing die een van de makers heeft gemaakt tijdens de games for change conference
De website van de game: http://thatdragoncancer.com/
De website van de documentaire over de game: http://www.thankyouforplayingfilm.com/
Groet Marcel
********************
13/01/2016 verscheen Review: persoonlijk rouwverhaal wordt gamekunst in That Dragon, Cancer op Nu.nl met onderstaand filmpje waardoor je een indruk krijgt hoe deze game is vormgegeven. Conclusie van de recensent
That Dragon, Cancer hoeft zich niet te bewijzen. Als Ryan en Amy Green deze vorm van expressie nodig hadden om de dood van hun zoon te verwerken, dan is dat bestaansrecht genoeg. Toch bewijst het dat games ook voor dit soort verhalen een geschikt medium zijn. That Dragon, Cancer spelen is niet leuk, niet uitdagend, niet spannend, maar wel ontroerend. En door zijn vorm ontroerender dan wanneer hij zou zijn gegoten in filmvorm of literatuur.
Tegelijkertijd behandelt het de dood op een andere manier dan games normaal doen. De belangrijkste gameconventie wordt op zijn kop gezet. Dood is het gegeven, herhaalt moeder Amy in haar dagboeken. Iedere speler die aan That Dragon, Cancer begint, kent het einde al.
Toch viert de game juist het leven: de herinneringen aan een jong mens met een houdbaarheidsdatum. En dat is een voor games ongewone, maar best wel fijne boodschap.
megaNFL – The collaborative alternate reality health game of 2024
At the Games 4 Change 2014 festival, member of the board of directors, Jane McGonigal took a glimpse into the future (2024) and presented 5 nominees of the ‘Game 4 Change Of The Year Award” from 2024. Jane, known from her work at the Institute For The Future, her TED talks, her book(s) (she is gaming a new one!) and her inspiring interviews and lectures has some great potential winners for her audience.
She supports her claim for every nominee by adding up innovations or research that have recently (2014) come to the attention of the world. One of the nominees caught my attention from a games for health perspective with regard to persuading people to live healthier by using an alternate reality game: megaNFL. As I am an USA enthusiast and sports jock I could easily relate to this game which connects to American Football, but it is easily translated into other sports like soccer, (field)hockey or handball for instance.
The first exemplary innovation that is emerging now that she uses to support her claim are the rise of gadgets and wearables that track your activity (and other body related signals). Wearable tech like: Nike+ Fuelbands, Samsung watches, Moves apps on your phone, the rise of measuring humanly produced signals is upon us. One small step for technology, one giant leap for alternate reality gaming! With the data and information collected competitions and battles can be created, often against each other or against groups.
Often these competitions are based on the miles/kilometers that your run, on how often your run, or how fast you run. But there are a few examples of storytelling and creating an immersive alternate reality. On of them is the second addition Jane shows in her claim: Zombie Run . When using this app during your runs, you get special assignments to run to a special route or distance to collect ammo, medicine or weapons that can be used against Zombies that are haunting your real life environment. It also occurs that the Zombies can attack you and that you have to run from them! In this way behavioral change is motivated by alternate reality gaming.
The third addition in the claim is the popularity of fantasy sports games. Millions of people worldwide play with a fantasy NFL team, a fantasy soccer team, a fantasy formula 1 or even a fantasy field hockey team. Some of the games are connected to real world players, some aren’t, some are for money, some are just for fun. In these games you manage a virtual team and you have to manage all aspects of that team (and some even club management). Rewards can be won or bought that improve your players, team or club. It is easy to imagine a game where real world physical actions can lead to rewards in the virtual world. An example of that is the American Horsepower Challenge where children can buy clothes and upgrades for their (horse) avatar by doing physical exercise.
A great innovation according to me and we don’t have enough of this types of games for every age group, but we are watching the award show of 2024 and Jane wouldn’t be Jane if she goes onto the next level of immersion. megaNFL let’s you collect ‘resources’ and ‘rewards’ by doing something good for the human body (as does Zombie Run or the American Horsepower Challenge), but the rewards aren’t used in a virtual world, but in the real world. In megaNFL you can ‘win’ an extra down for your team when you (and your group) reaches the goal or beats the contester (or group) of the other team. Translated to soccer that would be that the fans of Manchester United are doing a ‘who runs the most’ competition against the fans of Bayern Munich. The winner of that contest wins a corner kick for their team, or a real 12th player for the last 5 minutes of the game. Jane uses a fourth addition in her claim to support why the board members of the NFL, FIFA or field hockey federation would change their rules by 2024 to let the supports have such an impact on the games. In this addition she mentions the law suits on brain damage that were a big topic in the last NFL season (brain damage also is a problem in soccer and field hockey). As someone who has got “SuperBetter” from a brain injury she hopes that the NFL will feel the moral obligation to participate in such a step. Let’s hope they will. I sure would to like to see (a kind of) megaNFL.
What about you?
2 BE JAMMED 
