Categorie archief: Miscellaneous
Blogposts die niet te categorizeren zijn.
Educause 2013: MOOCulus
Ha Judith,
Een van de indrukwekkende presentaties waar ik bij heb gezeten ging over een MOOC over Calculus met de duidelijke naam: MOOCulus. Jim Fowler (@kisonecat) en Tom Evans (@taevans) deden de presentatie en die was zeer inspirerend. Omdat die van de ene kant besprak welke tools gebruikt kunnen worden om een MOOC te maken. En Jim’s en Tom’s werk was zeer impressive. In een snelle pitch tijdens een andere conferentie praat Jim over MOOCulus:
Los van alle goede open source tools (available at Pieter Dekker’s) die ze gebruikt hadden bij het maken van hun filmpje, de geode structuur en het goed bedachte concept zijn ze ook technisch in staat geweest om elementen toe te voegen die ik niet voor mogelijk zou houden.
[Warning: Nerdisch talk coming up in italics!] Ze hebben het klaar gekregen om een algebra interpreter te bouwen in JavaScript. Sterker nog niet alleen de ‘rekenmachine’ die de algebra uitrekent hebben ze in JavaScript gebouwd, ze hebben ook een ‘stap voor stap uitlegsysteem’ waarbij iedere stap die je als student doet uitgelegd wordt. Dus begrijp me goed ze hebben en met JavaScript een tool gebouwd die random allerlei algebra sommen presenteert, ze uitrekent, maar ze ook stap voor stap uitlegd. Het is een beetje als een supercomplexe roman schrijven met alleen de elementen van het leesbord [End of Nerdisch]
Kijk en naast de grote lijn (little big things) hebben ze ook oog voor het detail (big little things) zoals bijvoorbeeld het bewust met pen en papier uitwerken van een aantal sommen voor camera als uitleg. En als er dan iets fout gaat tijdens dat uitleggen dan dat er niet uit monteren. Zodat het beeld ontstaat dat ‘mensen bezig zijn met de sommen’, ‘mensen die net als de student fouten kunnen maken’,’de stof is dus leerbaar ;)’. Kijk en als je in dit soort ‘kleine’ details groot kunt zijn dan ben je echt goed bezig.
En als je dan het grote plaatje bekijkt dan is het als onderwijsontwikkelaars voornamelijk ook interessant dat er een sterke feedback functie zit in de MOOC. Jim vertelt ook dat juist dat op de lange termijn de kwaliteit van de MOOC enorm gaat laten groeien. Ik ben dat gedeeltelijk met hem eens. Tuurlijk gaat die data en de analyse die daaruit gemaakt kan worden bijdragen aan een sterkere MOOC. Maar ik denk dat deze MOOC staat op zijn enthousiasme, zijn stuiterbalspirit en zijn klasse om moeilijke stof op een eenvoudige manier uit te leggen. Dat in combinatie met just in time en just what you need elementen voor de studenten to use, een grote community en een constante aanwas van mensen die Calculus willen leren zal zorgen voor een enorme groei van deze MOOC.
Ik hoop dat Jan Beumers, onze MOOCende wiskundige, hem ook wil bekijken. Ik denk dat dit wel een minor waardig is. Aangezien we zelf geen Calculus gebruiken in onze eerste jaren maar onze studenten het wel nodig gaan hebben als ze een Master willen doen. Of wellicht in verschillende onderdelen door het hele curriculum. Ook eens kijken wat de collega’s onderwijscoordinatoren er van vinden.
Tot zover voor nu.
Groet Marcel
Open stellen van artikelen, waar gaan die 3000 euro naar toe?
He Judith,
Graag had ik wat meer uitleg over het ‘open stellen van artikelen’ en de prijssetting daarvan. Je schrijft in je blog: “Auteursrechten informatiepunt & Open Access” over onze staatsecretaris die heeft aangekondigd dat al ons wetenschappelijk onderzoek ‘open’ moet worden gemaakt in de komende jaren. Ik had de betreffende berichtgeving ook opgepakt via de tweet van Pierre Gorissen en zijn Blog geeft zijn mening duidelijk weer.
3000 euro betalen om iets dat je zelf hebt geschreven ‘open’ gepubliceerd te krijgen blijft een vreemde zaak. En toch vraag ik me dan af naar wat/wie dat geld dan gaat. Is dat voor de ‘(digitale) drukkosten?’, is dat voor de ‘reviewers’ die kwaliteit blijven beoordelen, is dat voor de verzamelende en meta daterende organisatie rondom het ‘journal’. Waarom 3000 euro en waar gaat dat geld naar toe? Heb je daar een beeld bij Judith.
Ik bedoel het ‘open stellen van artikelen’ zodat ze voor iedereen te gebruiken zijn moet toch ook anders kunnen. Waarschijnlijk ga ik als net beginnend PhD kandidaat veel te snel en veel te kort door de bocht, maar op het moment dat ik ‘open’ ben en mijn stappen online heb staan, inclusief mijn publicaties, dan is dat toch open. Ik snap wel dat doordat ik een promoter, co-promoter en wellicht andere ‘established’ teamleden heb die meekijken en wellicht ‘meepubliceren’ dat ik niet zomaar alles online kan zetten. Maar op het moment dat artikelen goedgekeurd zouden zijn voor publicatie dan kunnen die toch ook op een ‘eigen’ site of op een door onderzoekers gezamenlijk georganiseerde site.
Waar ga ik nu de mist in? Want als het zo eenvoudig zou zijn dan zou er al een dergelijke site zijn. Waar zit hem dan het echte verschil tussen de ‘Open Access projecten’ en het delen van kennis en informatie zoals jij dat doet?
Succes bij het CvB. O ja: “De voorgevel eruit.” is natuurlijk ‘as open as it gets’.
Groet Marcel
Yammer!
Tja het blijft yammer!
Ik heb het je vaker verteld Judith: een ontwikkeling binnen Zuyd, welke ontwikkeling dan ook, duurt minstens 2-5 jaar eer dat ‘ie opgepakt wordt. Dat geldt missschien ook voor enterprise social networking (micro style)’ zoals yammer. En je bent pas een jaar of 3 bezig volgens mij 😉 Ik bedoel je hebt het echt wel goed geprobeerd hoor, het ligt dan ook niet aan jou; wij (!) zijn nog niet klaar voor yammer.
Inderdaad! Ik ook niet. Een blog zo nu en dan, twitter in het engels en een pilot filmpje dat wil er in digitale vorm nog wel bij me uitkomen. Maar op de een of andere manier is yammer een brug te ver. Facebook weer wel! Maar eigenlijk ook alleen om dat op dit moment het medium is van de studenten.
Wellicht ligt daar je sleutel. Bij de studenten! Zou je niet eens kunnen proberen om een lesvorm te verzinnen waar yammer in gebruikt wordt. Of een intern communicatiekanaal voor studenten via yammer, zodat ze feedback kunnen geven over de opleiding. Maar let op! Het moet wel van meerwaarde zijn ten opzichte van alle functionaliteiten op facebook. Brengt yammer dat? En is dat verschil dan een sellingpoint richting studenten? Als dat zo is, dan krijg je mij en een aantal van mijn collega’s zeker mee!
Niet dat onderwijs en onderwijsinnovatie een race is, maar je gaat het me toch niet maken dat Fontys wel aan de yammer komt, geinspireerd door jou, en dat wij arme zuyderlingen dan achter moeten blijven. Gewoon omdat je nog niet hard genoeg geschreeuwd hebt (of omdat wij nog niet hard genoeg geluisterd hebben). Kom op! Yammer some more! “Just keep swimming” zou Dorry zeggen.
Groet Marcel
SuperBetter described in Four working elements
Hi Judith,
You know that I am very interested in Social Health Games like SuperBetter. Or should I call it a MMARRG (Massive Multiplayer Alternate Reality Game). However you are aware about my interest and know that it probably will be the topic (or part of the topic) of my PhD research. In the first steps on my PhD quests I have to convince my teamplayers and mentors of SuperBetter being a tool that can be used in a health care environment and that it has some scientific background (and isn’t JUST a game).
I have posted several posts in Dutch (1, 2, 3 and 4) to describe SuperBetter and if you don’t want to reach Dutch, listen to Jane in the English Youtube movies. She explains it a lot better than I can :). I am also impressed by the Science part of the Secret Lab that they have included in SuperBetter.
But as you see, that is a lot of linking to research on the ‘elements’ on which SuperBetter is based. Combined with all the scientific links from Jane’s ‘Reality is Broken’ is a big bulk of scientific resources to view, examine en review. And I noticed that in discussions with Huibert and Sandra that I couldn’t state the working components within SuperBetter.
Off course: Goal setting is an obvious one. That is the first working element which is extracted instantly, even after a short introduction on SuperBetter from me. The special way of goal setting that is used in games to reach Epic goals and to broaden and build is especially promoted in SuperBetter. And ‘off course’ questing is used to set and reach those goals.
A second working element is: Social relationships and health. And in my case the influence of social relationships and the effort/energy that goes into the process of health (or even education). This seems at a first glance one of the minor researched topics and for me is one of the important ones.
The third working element is combined in one word: Positivity. Well it can’t get any closer to my desires how I want to research, work, teach and live. You can see that the developers have used a lot of influences from Positive Psychology into this game. Terms like: A positive explanatory style, positive body image, self acceptance, but also the 3:1 ratio (3 positive events can ‘wipe’ away 1 negative emotion) which are used with powerups and heroic narrating (used within the field of post traumatic growth) all fit in this element.
Willpower and how to train it (the field of Kelly McGonigal) is in my categorization the fourth working element described in the research vault of SuperBetter. Topics that are further explained and supported by research links are lazy exercise (physical influences the mind), accept and embrace stress (Physiology and Neurobiological) and the Power to Quit anything.
Resilience is like the fifth Beatle. It isn’t exactly a working element, more like a state of being. All of these working elements result in more or less resilience of some kind. It is part of the feedback mechanism of the game. You can see it as the commodity in which you are paid. So it is part of all four elements and therefore not a separate element that influences the player. Research on it is retrievable within all the separate elements.
Concluding in my categorization there are four working elements in SuperBetter: Goalsetting, Social Relationships, Positive Psychology, and Willpower which all result in better Mental, Emotional, Physical or Social Resilience, which can help a patient (Or perhaps student) in better coping his/her (health care process) tasks.
Now I hope that I have grasped the essence and that you understand it Judith.
With kind regards
Marcel
Procrastineren is te beheren! Willpower!
Ha Judith,
In je blogpost: Leeragenda ter voorbereiding 1e SLB-gesprek #MLI heb je het over de chaos in je hoofd, de tijdsdruk waar je in zit doordat we samen naar de Verenigde Staten zijn geweest en de achterstand die je daardoor hebt opgelopen bij je studie. Uiteindelijk laat je zien aan het einde van je blog dat je aan het procrastineren (uitstellen) bent.
Grijns, daar heb ik nu nooit last van! *Proest*
Vroeger dacht ik dat ik zo veel verschillende dingen deed omdat ik zo gevarieerd mogelijk bezig wil zijn en veel wil leren van de mensen om me heen. Soms denk ik nu dat ik zo veel verschillende dingen doe, zodat ik makkelijker een aantal van die dingen kan uitstellen. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
Uiteindelijk komt het neer op het feit dat ik een creatief, flexible, ‘van-allerlei-markten-thuis’ persoon ben en dat ik de rollen/taken ook op zoek die daar bij horen. En ja daar hoort ‘on the dark side’ chaos en uitstelgedrag blijkbaar bij. Net zoals jij de open networker bent die graag met, van en over mensen leert. En daar hoort vast ook uitstelgedrag bij met betrekking tot bepaalde onderdelen van je werk.
Maar we kunnen er iets aan doen!
Laat ons de cursus volgen, die besproken is in ‘The Willpower Instinct’. Een 10 delige cursus gegeven op Stanford, maar dus ook te volgen door het boek te volgen door Kelly McGonigal. De basis van deze cursus: Wilskracht is een spier en die kun je trainen! That’s it. Natuurlijk zit er in het boek een berg aan verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek en een grote hoeveelheid uitleg over alle stappen. Maar het staat ook vol met praktische oefeningen en suggesties.
Momenteel ben ik het starten van ‘de cursus’ aan het uitstellen, omdat ik geen maatje vind die hem met me mee wil doen. Grijns interesse?
Groet Marcel
2 BE JAMMED 