Categorie archief: Didactiek

Blended learning #moocblou

Hoi Marcel,

Jij weet ook dat binnen Zuyd opleidingen in ontwikkeling zijn die dat volgens het ‘Blended Learning’ principe willen vormgeven. Over de term ‘Blended Learning’ zijn de meningen verdeeld. Blended Learning is meer dan alleen een combinatie tussen online en f2f (is een skypegesprek ook f2f? ;)) onderwijs. Paul Kirschner vindt dat al het onderwijs ‘blended’ is omdat het gaat om een goede mix te realiseren van technieken, gereedschappen en didactiek. Het interview tussen hem en Wilfred Rubens bekeek ik ter voorbereiding op de MOOC Blended learning ontwikkelen van de OU.

BLCC

Video openen via de Common Craft website

Als I-adviseur word ik regelmatig gevraagd om mee te denken over onderwijsvernieuwing, de term ‘blended learning’ valt daarbij regelmatig. Dat was de reden om mij in te schrijven voor deze MOOC, wetende dat ik te weinig tijd heb om deze goed te volgen. Ik hoop er wat graantjes van mee te kunnen pikken. De uitgebreide bronnenlijst heb ik inmiddels al opgeslagen ;). En ik heb wat algemene leeractiviteiten (voorstellen, reageren, like’s geven) afgevinkt.

Onlangs had ik een (e-mail) discussie over de vraag of je 21st century skills (zoals, samenwerken, communicatie, kritisch denken) ook (alleen) via Blackboard kan stimuleren? Alleen maar omdat Blackboard de standaard leeromgeving is? Het is natuurlijk vanuit onderwijs/cursusorganisatie handig om alle functionaliteiten van je onderwijs in één omgeving te stoppen. Ik zie ook de voordelen vanuit beheer, ondersteuning. Ik weet ook dat studenten gebaat zijn bij een gestructureerde, veilige, vertrouwde leeromgeving. En dat er ergens een punt moet zijn waar alles bijeenkomt en verzameld wordt, ook ivm accreditatie. Maar is het ook niet taak van het onderwijs de studenten ook uit te dagen tot buiten de aangeboden kaders te denken en te opereren? Ook op het gebied van digitale competenties? Gaat het bij Blended Learning misschien ook om een integratie van open, persoonlijke leeromgevingen en gesloten, institutionele leeromgevingen?

Via een blogbericht van Wilfred Rubens ‘van elektronische leeromgeving naar learning ecosystem’ werd ik geattendeerd op de ‘7 Things You Should Know About…”-serie’ van Educause Learning Initiative (ELI).

In de 7 things schetst Educause de ontwikkeling van een Learning Management System die vooral vanuit onderwijsmanagement (documentbeheer) naar leeromgeving die meer vanuit de lerende zelf (eigenaarschap bij de lerende, zelfsturing) wordt georganiseerd en gefaciliteerd. Ik vind Blackboard (die ik als medewerker gebruik) maar ook N@tschool (mijn studie-omgeving) niet interactie en participatie bevorderend. En eerlijk gezegd …. dat ligt niet alleen aan het systeem ….
De visie van Educause sluit ook aan bij de visie van SURF op DLWO (de burchtmetafoor) waarbij officiële informatie binnen de muren van de instelling moet blijven maar dat onderzoeken, studeren, leren en werken ook plaats kunnen vinden met diensten en applicaties die zowel binnen als buiten de burcht kunnen bevinden.

Ik zie deze ‘blend’ wel zitten. Maar ik ben dan ook een voorstander van social learning 🙂 .
Judith

ICT in het onderwijs

Marcel,

Er verschijnen zoveel rapporten, onderzoeken over ICT in het onderwijs. En zovelen bloggen hun mening hierover. Voor mijn onderzoeksvoorstel lees ik weer van alles rondom ICT-bekwame docenten, 21st century skills, en de meerwaarde die ICT al dan niet voor het onderwijs heeft. Ik ben altijd blij met de blogberichten van Wilfred Rubens die dit altijd weer voor mij/ons duidt.

Zo blogde hij over het rapport van het Amerikaanse Speak Up onderzoek over het project Tomorrow (ism Blackboard) waaruit naar voren kwam dat ICT steeds breder geaccepteerd wordt. Alhoewel dit een Amerikaans onderzoek bij K-12 scholen (400.000 respondenten: leerlingen, ouders en onderwijsprofessionals) is en niet bij het Nederlandse HBO hoop ik dat onderstaande conclusies ook voor onze studenten gelden 🙂

  • Leerlingen die met behulp van ICT leren zijn meer geëngageerd om te leren dan leerlingen van traditionele scholen. De eerste groep is meer geïnteresseerd in de inhoud, is meer gemotiveerd om te presteren en voelen een sterkere band met de school.
  • Leerlingen die leren met behulp van ICT maken meer gebruik van verschillende ICT-tools en bronnen voor het ondersteunen van hun totale leerproces.
  • Leerlingen willen dat hun klassikale situatie wat betreft communicatie en samenwerking meer lijkt op de wijze waarop men digitale tools buiten de school gebruikt.

Bron: Wilfred Rubens: Amerikaans rapport duidt op steeds bredere acceptatie ICT in onderwijs

En hoe kunnen docenten dan beter gefaciliteerd worden om ICT in te zetten in het onderwijs? Daarover verwees Wilfred naar een blog van Tanya Roscorla. Zij benoemt 3 manieren:

  1. Investeer in meer professionele ontwikkeling. ‘Just-in-time’ coaching en mentoring, in plaats van de instructiegerichte sessies.
  2. Zorg er voor dat bestuurders docenten tijd geven om te experimenteren en technologie te verkennen. Geef docenten autonomie over de technologie.
  3. Geef docenten de mogelijkheid om nieuwe technologieën in het persoonlijke leven toe te passen.
    Wilfred verwijst naar Roscorla die zegt dat docenten die ICT op een meer intensieve en veelzijdige manier gebruiken, vaak op een voetstuk worden geplaatst. Wilfred benoemt dat dit soort ‘teigertjes’  in hun overenthousiasme andere docenten omver kunnen stuiteren. Oppassen dus voor mij 😉
    Wilfred is het trouwens met jou eens, Marcel. Net zoals jij is hij er niet van overtuigd dat docenten nieuwe technologie vanzelf in het onderwijs inzetten, als men die nieuwe technologieën ook privé gebruikt. Ze zullen eerst het nut en de noodzaak van technologie voor hun onderwijs moeten ervaren. Dat er op dit moment nog een kloof tussen persoonlijk en professioneel gebruik van ICT door docenten, beaam ik ook.

Bron: Wilfred Rubens: Hoe kunnen docenten gefaciliteerd worden zich voor te bereiden op gebruik ICT in het onderwijs?

Kijk die nut en noodzaak van ICT in het onderwijs zal ik toch blijven uitdragen. Hoewel ik ook vind dat technologie geen ‘must’ is om te gebruiken bij het lesgeven. Je moet als docent toch wel de afwegingen moeten kunnen maken waarom je het wel of niet zou willen/moeten inzetten. Het opbouwen van een persoonlijke, professionele leergemeenschap kan hierbij behulpzaam zijn, legio sociale media tools zijn hiervoor te gebruiken 🙂 .

Judith

How-To-Build-Your-Professional-Learning-Community-infographic
Find more education infographics on e-Learning Infographics

Professionals ontwikkelen zich met Zuyd. Ook door ICT te gebruiken?

Marcel,

jij kent natuurlijk ook de missie van Zuyd: “Professionals ontwikkelen zich met Zuyd”. In onze onderwijsvisie staat het woordje ‘ICT’ niet vermeld. Erg? Tsja. ICT is geen onderwijsdoel, maar een middel. Maar wel een heel handig middel!

Het kan je helpen bij je eigen professionele ontwikkeling, zoals ook in het blog van Wilfred Rubens is te lezen: ICT gebruiken om zelfsturing te geven aan je professionele ontwikkeling. Wilfred beschrijft 2 bijdragen rondom ‘Do It Yourself learning’. Waarbij in de 1e bijdrage een docent de iPad gebruikt om informatie te consumeren, content de cureren en te creëren. En in de 2e bijdrage beschrijft een docent hoeveel hij leert via Twitter. Zo herkenbaar! Zie ook mijn blog: Hoe volg jij dat allemaal? Zo stroomlijn ik mijn informatiestromen.

Waarom dit nu weer mijn speciale aandacht heeft?

Mijn onderzoek voor de master Leren en Innoveren richt zich op sociaal leren, samenwerkend leren met behulp van sociale media. De opleiding ergotherapie van de faculteit Gezondheidszorg start in september met een curriculumherzieningstraject. Zij zien in dat als zij hun studenten moeten opleiden tot professionals van de 21e eeuw met 21e eeuwse skills, technologische kennis en vaardigheden een ‘must’ zijn. Zij weten ook dat als zij studenten adequaat wil kunnen opleiden, het nodig is dat de docenten zelf ook over voldoende kwalificaties op dit terrein beschikken. Ze willen graag leren. Ik wil hen daar graag bij helpen.

Mijn collega’s I-adviseurs  hebben de afgelopen maanden veel gesprekken gevoerd met faculteiten ivm een nieuw strategisch ICT-plan. Uit deze gesprekken kwam ICT-docentprofessionalisering telkens terug als sleutelsuccesfactor voor onderwijsverbetering en onderwijsvernieuwing.

Voor mijn onderzoek wil ik docenten bevragen gericht op bewustwording wat sociale media kan betekenen voor hun professionele ontwikkeling en het lesgeven. Ankie wil mij hierbij helpen. Gelukkig hoeven we niet alles weer te bedenken. Er is al veel werk in het land verricht mbt ICT- bekwaamheidseisen voor docenten. En collega I-adviseur Rienke heeft al veel voorwerk gedaan in samenwerking met de werkgroep ICT van het Docentenberaad. Ik ga haar taak als contactpersoon met deze groep vanaf september overnemen.

Maar nu eerst maar aan de slag met het herschrijven van het onderzoeksvoorstel voor mijn studie. Ik ben wel enthousiast over het onderzoek, en dat zijn ook degene met wie er over praat. Mijn probleem blijft dat ik werk vanuit kansen en niet vanuit problemen. Dat werd weer eens pijnlijk duidelijk gisteren toen ik mijn beoordeling van mijn onderzoeksvoorstel terug kreeg. Het levert wel weer veel op. Nieuwe contacten, hulp en meedenken van collega’s en studiegenoten, en een troost Bossche Bol vrijdag 🙂

BosscheBol

Bossche Bol via Smulweb

Judith

Gerelateerde blogposts:

Flipped. De nieuwe pedagogiek.

stratosphereHoi Marcel,

Sommige boeken zijn een feest der herkenning. Afgelopen week heb ik er zo één gelezen. Ik had het in een eerder blog al even genoemd:  Stratosphere : de verbindende kracht van technologie, pedagogie en veranderkunde van Michael Fullan.

Dit boek gaat over hoe ideeën die zijn ingebed in de nieuwe technologie, de nieuwe pedagogiek en de nieuwe veranderkennis samenkomen om het onderwijs voor iedereen te transformeren.

Het huidige onderwijssysteeem is te veel inhoudgedreven en te weinig gericht op leren leren voor de toekomst, schrijft Fullan. Op basis van wetenschappelijk onderzoek (o.a. Hattie, Prensky, Ries, en natuurlijk wordt Sir Ken Robinson ook geciteerd) bepleit Fullan een nieuwe pedagogiek waarbij docenten en studenten als leerpartners samenwerken en hun eigen leerproces vormgeven. De docenten zijn hierbij ook lerende. Voor hen betekent dit een nieuwe rol: de docent als verandermiddel (Sir Ken noemt 4 rollen: herkennen, aanmoedigen, faciliteren en verdiepen). Zowel studenten als docenten moeten leren leren. Ook voor de onderwijsorganisatie betekent dit een open leerhouding gericht op het faciliteren om leren te creëren ipv leren proberen af te dwingen. Leren draait in de stratosphere om betekenisvolle betrokkenheid. Leren is de maatstaf, niet onderwijzen.

Studenten (NB. docenten kunnen ook studenten zijn) zijn kennisverwervers, die leren te leren en beter na te denken.
Docenten (NB. leidinggevenden kunnen ook als docenten worden gezien) gaan beoordelingen zien als feedback over hun inpact, ze gaan met studenten in gesprek over hun doelen en vooruitgang.

Technologie wordt nooit geweldig zeg Fullan, als het niet begeleid wordt door de juiste pedagogiek en de goede mentoren. Criteria voor innovatieve leerervaring waarbij technologie en pedagogiek geïntegreerd zijn (diep leren), zijn:

  1. onweerstaanbaar boeiend zijn (voor studenten en docenten)
  2. op elegante wijze efficiënt en eenvoudig in gebruik
  3. gebruikmakend van overal beschikbare technologie
  4. gebaseerd op het oplossen van levensechte problemen

Omdat de ontwerpelementen van games gericht zijn op de betrokkenheid van de speler met directe feedback en continu de voorgang van de uitdagende doelen laten zien, hebben zij een gigantisch potentieel voor het onderwijs, volgens Fullan. En niet alleen volgens hem 😉 .

Voordat we de rol van docenten en studenten willen veranderen, of zelfs omkeren (flippen) moet wel eerst de pedagogiek en technologie op orde zijn. Visie is hierbij belangrijk. Welke kant wil je op met het onderwijs? Dit betekent ook erkennen dat vernieuwen een iteratief proces is van creëren, proberen, verfijnen, toepassen en voortdurend verbeteren. Vaak zie ik dat docenten (“welke tool werkt nu het beste?”), maar ook ondersteuners (ICT, bibliotheek, AV) een kant en klaar product willen gebruiken/presenteren … omdat men mislukkingen wil uitsluiten? …. verandermoe is?…. Het proces van samen leren/samen werken is net zo belangrijk. Vooral het inzichtelijk maken van dit proces. Zie het veranderproces als een mogelijkheid om te leren. De docent als veranderkundige is cruciaal, zegt Fullan. Hij baseert zich daarbij op de conclusies van de metastudie van Hattie.

De 5 kernfactoren om veranderingen eenvoudiger en succesvoller te maken:

  1. intrinsieke motivatie
  2. vergroten van het verbeter- en verandervermogen
  3. transparante resultaten en praktijken
  4. leiderschap op alle lagen
  5. positieve, proactieve houding ten aanzien van de voortgang.

De focus ligt in het huidig onderwijs volgens Fullan te veel op normen en beoordeling. In de Stratosphere*) is leren gericht op empathie, focus en transparantie (*) de stratosfeer is in metaforische zin de ideale vrijplaats voor innovatie: alle ruimte, ideale omstandigheden en onbegrensde mogelijkheden). Eigenlijk zouden we in ons TPACK-spel de C van Content moeten vervangen door Change, denk ik, als ik Fullan goed begrijp.

Het boek is verrijkt met een epiloog waarin de inzichten van Fullan met de Nederlandse onderwijssituatie worden verbonden. Een mooie aanvulling met visies op leren vanuit de verschillende leertheorieën, waarin het competentiemodel Mediawijsheid, de mindsets van Dweck, TPACK en curriculumvernieuwing aan bod komen. Ik vind dit boek een ‘must read’ voor alle docenten en studenten MLI. Lezen! en discussiëren! ‘Leren’ is de nieuwe maatstaf en niet meer het ‘lesgeven’.

In dit boek gaat het vooral om te investeren in de sociale aspecten van het leren: in gezamenlijkheid problemen oplossen en betekenisvolle doelen stellen. Sluit ook mooi aan bij mijn paper over sociaal leren 😉 . Fullan acht ‘verbinden’ en ‘passie’ waardevol voor het leren. Waar hebben we dit de laatste maand ook gezien?

Wanneer je samen met anderen iets betekenisvol doet, kun je wonderen verrichten.
Fullan, p. 86

Judith

Flipping the classroom #eenvandaag

Ha M,

Een vandaag zojuist gezien? Jelmer Evers en Paul Kirschner waren in beeld ivm een item over flipped classroom.

Via de website van Een Vandaag:

Docenten worden ineens sterren voor de klas, sommigen zelfs met landelijke bekendheid. Ze doen aan ‘flipping the classroom’: het online zetten van lesmateriaal. Ze vervangen er een deel van het huiswerk mee en leerlingen maken daar dankbaar gebruik van. Flippen betekent letterlijk omdraaien: van klassikaal werk naar huiswerk. Sommigen maken ware kunststukjes van hun YouTube-presentaties en krijgen duizenden hits.
Scheikundeleraar Kooij trok met zijn YouTube-filpjes een miljoenenpubliek en wordt inmiddels de DJ Tiësto van de scheikunde genoemd. Een andere pionier, geschiedenisleraar Jelmer Evers geeft zijn collega-docenten nu cursus in het maken van online producties.Het is volgens deskundige de manier om verlost te raken van het ietwat stoffige imago dat aan een docent kleeft. EenVandaag spreekt met docenten, leerlingen en professor Kirschner, die net een boek schreef over hypes in het onderwijs.

Gemist? Hier is het linkje.

1vandaag

 

Het was gelukkig een genuanceerde boodschap. Flippen is leuk, maar je moet goed nadenken wanneer en hoe je deze werkvorm didactisch inzet.Voor ons MOOCZI-project zijn inmiddels ook veel filmpjes gemaakt, veelal door Pieter, de Instructional Media Designer. Maar ook door docenten zelf met Screencast-software.

Meer weten over Flipping the Classroom, zie de themapagina van Kennisnet.

Flip_Infographic

 

@J