Auteursarchief: Marcel Schmitz
Hoe grijp je de online student #onderwijsontwerpen
Ha Judith,
Na onze bijpraatsessie met Ankie, Chris en Marcel G. (waarvoor dank) ben ik wat op de bank aan het uitbuiken met internet bij de hand. Via de blogsite van Blackboard, waar een aankondiging stond over een learning analytics bijeenkomst kwam ik op de door Blackboard top 5 van zaken die je moet doen om online studenten te ‘grijpen’. Weliswaar van een van de aanbieders van online leersystemen, maar toch een interessante lijst (met mijn commentaar eronder in italcs)
-
Probeer je conversaties zo persoonlijk mogelijk te maken, aangepast op de behoeften van je doelgroep
Volgens mij een vaste regel, niet alleen bij online studenten, maar bij alle studenten, sterker nog overal waar je bezig bent met mensen is dit denk ik een regel. Daarom niet minder belangrijk en daarom ook eentje die we moeten onthouden.
-
Ontwikkel een interessant portfolio aan programma’s
Zonder aansprekend aanbod geen behoefte. Ook dat is logisch. Zuyd kan beginnen vanuit al die mooie lectoren met superonderwerpen. Voorlopers op hun vakgebied. Daarnaast zijn in onze faculteiten stuk voor stuk mooie voorbeelden te vinden van innovaties met het werkveld. Zaken om trots op te zijn zaken die ons portfolio zeker een plek verdienen. Nu nog online en open ontsluiten? Begin jij te verzamelen en te delen?
-
Hoe vaak kan ik starten/afsluiten, hoe lang duurt de cursus, wat krijg ik er voor en liever vaker aanbieden en kortere cursussen of delen dan het grote werk waarbij het overzicht of de voortgang uit beeld raakt
De werkende of werk zoekende, een gezin hebbende, een mantelzorgtaak hebbende, een vrijwilliger zijnde allemaal zaken die belangrijk zijn in het leven van onze online student. Dus duidelijkheid over waar wat wanneer te plannen is en wat het oplevert is belangrijk. Ook overigens bij de offline student. Er is natuurlijk geen echt verschil maar goed.
-
Hoe makkelijker het is om te enrollen des te meer enrollments krijg je
Facebook koppelingen, twitter koppelingen, koppelingen met een eventueel Zuyd, Gmail, outlook account. Het is erg jammer dat de identity 2.0 movement nog geen duidelijke tool heeft opgeleverd. Het is inmiddels 9 jaar geleden dat ik hierdoor geinspireerd ben geraakt (door zowel inhoud als vorm)
-
Probeer ze te pakken als ze willen leren
Het blijkt dus volgens het stuk dat in januari en februari de meeste online studenten willen leren. Dit hebben ze gebaseerd op zoekresultaten van de zoekmachines. Waardoor? Onder andere de goede voornemens van het nieuwe jaar. Grijns, in ieder geval leuk om te leren. En ook logisch dat je gebruik moet maken van het momentum. We denken dan toch al gauw aan het stramien van ons reguliere onderwijs als we praten over online onderwijs in plaats van echt tijdsonafhankelijk. Van de andere kant blijft het lastig om een vrije structuur te koppelen aan onze onderwijslogisitiek. Een mooie uitdaging.
Leuk om te zien dat Blackboard door de jaren heen zichzelf ook ontwikkeld heeft en dit soort artikelen schrijft. Maar het blijft een Amerikaans bedrijf. Het filmpje dat er bij zit is mooi maar ook typisch USA. Heerlijk!
Zolang we hem/haar maar grijpen die student en inspireren dan komt dat leren wel! So get on your boots and let’s do this!
Groet Marcel
Waarom is het meten van leren zo moeilijk? (by Educause)
Ha Judith,
We hebben het de afgelopen blogs gehad over NSE over rendementen over het becijferen van hoe we het doen als opleiding. We doen hem eens in de zoveel tijd over. En het zal ook niet anders zijn in de komende jaren. En toch zat ik vandaag bij het overleg van Zuyd Professionals dat gaat over deeltijd en contractonderwijs in de nabije en verdere toekomst van alle opleidingen. En bedacht me NSE en rendementen zijn daar toch anders…
Dat en een bezoek aan de Educause site heeft me doen beseffen dat we niet helemaal de juiste vraag stellen. De vraag moet zijn waarom leren zo moeilijk te meten is. En dat we op zoek moeten gaan naar maten/meetinstrumenten hoe we meten of iemand iets geleerd heeft. Hoe meet je nu of het geleerd is. Toetsen? Enquêteren? Vragen? Laten bewijzen? En is het dan een kunstje of is het echt geleerd. Dit zeggen een aantal experts:
Het blijft lastige materie. Maar wel leuke materie! Let’s walk on
Groet Marcel
Het gevaar van wat echt van waarde is
Ha Judith,
In je de post over onze cijferfetish in onder andere onderwijs en zorgland vraag je wat echt van waarde is. En als ik dat betrek op het onderwijs (want in je blog benoem je NSE en rendementscijfers) dan zou je zeggen “de mening van de student”, gecombineerd met “de mening van de docenten en de mening van het werkveld”.
Maar is dat zo. Of beter gevraagd hoe “meet” je dat en hoe zorg je er voor dat je niet leeft naar de waan van de dag. Hoe zorg je er voor dat je de mening van de grootste gemene deler hebt of de mening die er toe doet en die het geheel beter maakt. Hoe zorg je er voor dat je expertise gevoed wordt met de juiste informatie zonder het grote belang te vergeten of te verzanden in huis/tuin en keuken problematieken. Of gaat het juist om de huis/tuin en keuken problematieken.
Dat blijft in elke omgeving een grote vraag en aangezien we als wereld de mening van experts challengen (soms op niet gezonde wijze) wordt het lastig voor diegene die iets moet doen met die meningen. In gaming wordt gesproken over een feedbacksysteem dat je een beeld geeft waar je staat. Iedere goede game geeft je een score of een afstand of in ieder geval een beeld van hoe ver/goed/sterk/ontwikkeld je bent. Is de NSE zoveel anders? Zijn de rendementscijfers zoveel anders?
Ik denk qua intentie niet. Qua uitvoer kunnen beiden nog veel leren van games. Een druid uit Warcraft 3 vergelijken met een druid uit World of Warcraft of een druid uit het bordspel van Warcraft doe je niet, terwijl dat eigenlijk wel gebeurt als we de resultaten van NSE gaan ranken. Andere spelers, een ander spel, wellicht met dezelfde naam als rol en ongeveer een vergelijkbare omgeving, maar toch zo anders. Los van het feit dat je niet kunt spreken van een ‘echte’ score als je maar een keer per jaar speelt 😉
Op zoek dus naar een manier van meten. Ik heb eerder al eens gesproken over de Themepark app maar dat idee ligt nog steeds ‘op de plank’. En hoe en of dat gaat werken daar ben ik benieuwd naar. Maar ik zou het maar wat graag testen 😉
En als ik dan kijk naar rendementsdenken. Weet je eigenlijk is daar niet echt veel mis mee. Een klein ding maar.
- Propedeuserendement is een item dat we moeten afschaffen. De propedeuse is namelijk ook voor orientatie en selectie (kwaliteit). Willen we dat eerlijk en in het belang van de student kunnen doen dan is het spreken van rendement hier vreemd. Het eerste (de eerste twee jaar) van een studie moeten selecterend zijn, oriënterend zijn, maar vooral ook leuk zijn. Die zaken meten we momenteel bij de exit-enquêtes die gedaan worden door de decanen. Althans bij die studenten die afhaken. Je zou het ook moeten meten bij diegene die blijven.
Na de propedeuse wil ik als opleiding best bekeken worden op basis van de rendementen. En iedere student die niet binnen 4 jaar zijn HBO heeft een verhaal. Die bundel moet in te leveren zijn. Waarom vertraagd deze student en op welk van die verhalen kunnen en willen we ingrijpen. Dat zou jaarlijks moeten gebeuren. Stories to collect, stories to read, stories to learn from. We learn from the past to make a better future.
Dus stories zijn van echte waarde!
Groet Marcel
Gamification – Good, Bad or how you play your game
Ha Judith,
Vandaag ben ik weer met vanalles bezig geweest. Plannen, mailen, afspraken maken. Een opdracht aan een studente geven in het kader van Schouder/Voor elkaar. Projectplan schrijven voor studeren voor niet reguliere studenten vanuit onze faculteit. En bijpraten (online) met collega’s die ook uit de vakantie kwamen. Eigenlijk stond op de agenda artikelen selecteren op basis van titels met betrekking tot mijn onderzoek. Dat moet dan morgen maar 😉 Maar om het gebrek aan tijd dat in de richting van gamification is gegaan te compenseren, hier een kort overzicht waarmee ik mezelf en hoop ik ook jou laat nadenken over het nut maar ook het gevaar van gamification.
Wat is gamification?
Gamification een goede tool om goed mee te doen!
Maar pas op Gamification kan ook ingezet worden om slecht mee te doen!
De eerste twee filmpjes had ik nog niet gezien, maar ik ken de serie en de vorm en vind die geweldig. Dus ik ben dankbaar dat ik het weer herontdekt heb zodat ik het bij een online open gamification course kan gebruiken (droom of plan voor 2016?). Het derde filmpje is redelijk recent en ik kende het systeem niet waar ze het over hebben. Gelukkig besef ik me dat alles dat positief gebruikt kan worden ook negatief gebruikt kan worden en ja de McDonalds Monopoly Game vind ik erg leuk om te zien en zelfs te spelen als ik in Amerika ben. Maar dat het zo ver ging als in dit voorbeeld was voor mij nieuws. En je ziet juist in het kader van Schouders/Voor elkaar wel een zeer relevant filmpje. Want ook ik wil de community rondom een persoon via gamification en via sociale druk motiveren om de persoon te helpen…
Kortom het zo inzetten voor het goede, want alles dat gebruikt wordt voor het slechte kan ook gebruikt worden voor het goede. Awareness en alertheid zijn aangewakkerd en daarmee een groot winstpunt van vandaag. Good is sometimes bad and BAD is sometimes very good.
Groet Marcel
En nu start 2016 ook on the job!
Ha Judith,
Mooi om te zien dat jouw 2016 agenda nog ‘redelijk’ blanco is. En wederom bedankt voor het extra geheugen over IoT en de mooie extra bronnen die je bespreekt.
Dat je agenda ‘leeg’ is hoeft niet eng te zijn, maar dat geeft voor intrapreneurs als jij juist kansen. Ik denk ook dat je met de mensen van dienst O&O om je heen je ook thuis zult voelen. Want jullie zijn intra mensen. En dat zullen jullie ook blijven. Ik vind je namelijk geen preneur, maar puur intra. Tussen alles en iedereen in. IntraThings of zoiets. En dat geldt voor onze oud collega’s de auditors ook. Die zitten ook tussen de faculteiten in en tussen de faculteiten en het CvB en tussen de kwaliteit en het proces en tussen de student en de beleving. Eigenlijk is het een soort van thuiskomen voor je morgen, let maar op!
En dat geldt voor mij ook met de onderwerpen waarmee ik bezig ben. Vooral bij het Schouders en http://www.wijzer project gaat het over data, informatie en kennis. Over het omzetten van ervaringen naar iets digitaals dat dan weer voor een ander terug om te zetten is in een associatie naar een actie. De kennistechnoloog (datgene waar ik ooit tot opgeleid ben) hoort zich geroepen worden, maar is in feite natuurlijk nooit weggeweest.
Soms is dat ook een nadeel. Doordat je veel weet over de technologie blijf je jezelf vragen stellen. Klopt dit wel. Is het resultaat van dit systeem gelijk aan dat wat ik verwacht had dat het systeem zou doen. Bij de stappen rondom literatuurstudie is dat toch erg lastig. En dan leer je je studenten om kritisch te zijn dus ben je dat zelf dubbel.
Ik vind het wel bijzonder om te zien dat de onderzoekswereld op bepaalde punten lijkt achter te lopen qua technologische inzet. Natuurlijk zijn er databanken en natuurlijk zijn er mooi tools als het DIZ om over verschillende databanken artikelen te zoeken. Maar ik betwijfel elke uitkomst en vind de systemen die gebruikt worden niet doorzichtig. Dat is wellicht een van de struikelblokken op dit moment, omdat ik er vaak achter kom dat mijn vermoeden terecht is. De uitkomst klopt niet of het verwachte resultaat aan aantal hits van een AND of een OR is toch anders dan logisch. En ik vraag me af hoe de controle plaats vind bij Systematic of Scoping Reviews. Weet jij dat toevallig?
Mijn jaar morgen begint in ieder geval weer met het op titel selecteren van een groep artikelen die ik verzameld heb over het gezamenlijke deelgebied tussen: social support, gaming en self management. Het is pas de derde keer dat ik dat doe, maar dat heeft meer te maken met de fouten die ik onderweg gemaakt heb en keuzes in het proces. Van iedere stap heb ik gelukkig geleerd met dank aan mijn begeleiders, maar toch had ik gehoopt al twee stappen verder te zijn in het proces.
In 2016 hoop ik op een eigen ‘sort of homecoming’ waarbij ik voeten aan de grond krijg met betrekking tot het promoveren en wellicht een artikel of twee kan publiceren. Dat is in ieder geval waar ik de komende twee dagen mee bezig ga zijn.
Wellicht tot morgen online,
Groet Marcel
2 BE JAMMED 