Auteursarchief: Judith van Hooijdonk

TPACK, the game

Ha Marcel,

Leuk hè dat onze Harry geregeld had dat Bob Klaasen  en John Hanswijk van Kennisnet voor ons een Workshop TPACK verzorgden. Ik wist er wel iets van, maar door het TPACK-spel te spelen werd het allemaal een stuk duidelijker. Als iTeam proberen we onze docenten te ondersteunen en te begeleiden in het gebruik van ICT-tools. Dat gaat niet altijd even gemakkelijk. Ik vond het erg verhelderend om op deze geïntegreerde manier naar het modern docentschap te kijken. Zo voor de hand liggend.

Meer over TPACK diagram, zie http://vimeo.com/16291486

Wat is TPACK?
Het TPACK (Technological, Pedagogical And Content Knowledge) model is ontwikkeld in 2005 door 2 Amerikaanse onderwijskundige, Koehler en Mishra
Het draait om op een juiste manier combineren van ICT kennis, didactische kennis en vakinhoudelijke kennis. Uiteraard rekeninghoudend met omgevingsfactoren als doelgroep studenten en de technische mogelijke die op school aanwezig zijn. Uitgangspunt is de vakinhoudelijke kennis en didactische kennis die elke docent bezit.

Door in teamverband TPACK-the game te spelen, ga je samen nadenken over nieuwe combinaties van vakinhoud met verschillende didactische werkvormen en ict-hulpmiddelen.
Er zijn 3 stapels met kaartjes:

  1. stapel met didactische werkvormen als simulatie, klasikale instructie, presenteren en rollenspel
  2. stapel met ict-hulpmiddelen als video, digibord, mindmap, podcast, tekstverwerker
  3. stapel met verschillende leerinhouden die je zelf bepaalt

Uit elke stapel trek je een willekeurige kaart en met deze combinatie ga je aan de slag om een concrete onderwijsactiviteit te ontwerpen. Daar komen hele verrassende en creatieve ideeën uit voort. Vervolgens ga je met deze kennis op zoek naar de meest geschikte combinatie. Uiteraard kunnen diverse didactische werkvormen en ict-hulpmiddelen in één onderwijsactiviteit gecombineerd worden, dat geeft variatie in de les.
Techniek is dus niet het uitgangspunt (daar gaat het vaak fout) maar vakinhoud en didactiek. TPACK biedt geen competenties maar laat docenten in teamverband nadenken welke vaardigheden je nog nodig hebt om ICT echt goed te gebruiken.

Meer van / over TPACK:

Gisteren ontving ik (toevallig?) het nieuwe decembernummer van SURF magazine. Het 1e artikel hierin gaat over het project MarchET van SURF-foundation. MarchET betekent MAke Relevant CHoices in Educational Technology. Het doel van het project is om docenten keuzes te leren maken over het gebruik van ICT-tools in combinatie met de beste didactische aanpak. De onderwijswijsmodules die binnen dit project zijn ontwikkeld, zijn gebaseerd op het TPACK-model.
De 4 onderwijsmodules zijn:

  1. samen kennis bouwen
  2. begeleiden op afstand
  3. kennis en inzicht peilen
  4. web 2.0-applicaties ofwel sociale netwerken

Op de website Onderwijs Ontwerpen met ICT zijn deze modules te downloaden. Ik heb de module van sociale netwerken even gedownload 😉 Hoewel ik het een mooie site vind met prachtige filmpjes, ben ik over de inhoud van deze module nog niet zo enthousiast. Er is niet duidelijk voor een taal gekozen. De NING-omgeving en SURFgroepen zijn Engelstalig maar de informatie op de website is Nederlands.
Voor sommige collega’s zal deze vorm (tijdsinvestering 20-25 uur per module) werken, maar bij de tips stond: maak gebruik van buddyteams, zodat je elkaar verantwoordelijk maak voor je leerproces.
Daarom spreekt de het spelvorm van Kennisnet mij zo aan. Door samen spelend onderwijsinhoud te combineren met didactiek en ICT-tools maak je naar je collega’s en leidinggevende transparant wat je doet, hoe je het doet en welke vaardigheden je (nog) nodig hebt.

Let’s play!
Judith

NB
ICT heeft uiteraard pas didactische meerwaarde wanneer ICT-visie, deskundigheid, ict-infrastructuur en digitaal leermateriaal in onderlinge samenhang worden ingezet. Daar biedt de Vier in Balans scan weer tools voor.

Toch Flash embedden in WordPress.com :)

Dank dank @leenlief!!
Je weet, Marcel dat ik WordPress soms vervloek omdat het me niet lukt flash te embedden. Zoals in mijn blog over mijn presentatie bij het Onderwijscafé van De Nieuwste Pabo. Ik kreeg mijn Prezi niet embed. Dus had ik dat ‘crea’ opgelost door een afbeelding van de Prezi in te voegen met een link. Maar Leen heeft mij het licht laten zien.

In haar blogpost Flash embedden in een wordpress.com blog legt ze uit hoe ik dit moet doen. En het is me gelukt!

Ik moest de embed code van de Prezi kopiëren. Deze code dus:

<div><style type=”text/css” media=”screen”>.prezi-player { width: 550px; } .prezi-player-links { text-align: center; }</style><object id=”prezi_vohakhu1vw1q” name=”prezi_vohakhu1vw1q” classid=”clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000″ width=”550″ height=”400″><param name=”movie” value=”http://prezi.com/bin/preziloader.swf”/><param name=”allowfullscreen” value=”true”/><param name=”allowscriptaccess” value=”always”/><param name=”bgcolor” value=”#ffffff”/><param name=”flashvars” value=”prezi_id=vohakhu1vw1q&amp;lock_to_path=0&amp;color=ffffff&amp;autoplay=no&amp;autohide_ctrls=0″/><embed id=”preziEmbed_vohakhu1vw1q” name=”preziEmbed_vohakhu1vw1q” src=”http://prezi.com/bin/preziloader.swf&#8221; type=”application/x-shockwave-flash” allowfullscreen=”true” allowscriptaccess=”always” width=”550″ height=”400″ bgcolor=”#ffffff” flashvars=”prezi_id=vohakhu1vw1q&amp;lock_to_path=0&amp;color=ffffff&amp;autoplay=no&amp;autohide_ctrls=0″></embed></object><div><p><a title=”Onderwijscafé dNP 30 november 2011″ href=”http://prezi.com/vohakhu1vw1q/onderwijscafe-dnp-30-november-2011/”>Onderwijscafé dNP 30 november 2011</a> on <a href=”http://prezi.com”>Prezi</a></p></div></div&gt;

Vervolgens moest ik het stukje van het .swf bestand eruitknippen. Dit moest ik doen door alles voor en na de link (scr=) te kopiëren, dus van de < (open) tag tot de > (sluiten) tag. Wat ik in bovenstand voorbeeld vet heb gemarkeerd.
De truc was om het geheel van tussen [ ] te zetten en gigya er voor te zetten en zo werd de code werd dus:

Deze code kan je zowel in de HTML-weergave of in de Wysiwyg-weergave plakken, et voilà

Dit trucje kan ik op alle flash codes toepassen. Helaas heeft een Twitterfountain geen flash-code, dus dat lukt nog niet. Of heb jij misschien een oplossing?
Voor nog meer tips over flash embedden in WordPress.com verwijs ik graag naar het originele blogbericht van Leen Liefsoens.

Groetjes,
Judith

“De kennis klotst over de plinten” #iedereenCEO

Hallo Marcel,

Het is al weer bijna een maand geleden, maar donderdag 10 november mocht ik geheel onverwachts aansluiten bij een college van Menno Lanting.
Zijn boek Iedereen CEO heb ik al een paar maanden geleden geleend bij Zuydbibliotheek en ligt nog steeds bij mij in de boekenkast. Elke keer lees ik weer een stukje in dit inspirerend boek. Ik heb zijn boek Connect! ook gelezen. Iedereen CEO is in het voorjaar verschenen en is een verdieping op zijn Connect! boek. Ik was al begonnen aan een blogpost over het boek, heb het al eens geciteerd in een blogpost over Ons nieuwe werken, maar nu dan eindelijk ook dan afgeschreven.

Zijn college bracht mij niets nieuws, ik heb zijn boeken en diverse blogpost al gelezen. De presentatiestijl van Menno Lanting is een aangenaam onderhoudende. Hij had dus mijn volledige aandacht en die van de zaal. Zijn presentatie leidde ons via connected consument (onze studenten) en connected medewerkers naar beelden rondom connected organisatie en tot slot naar connected leiderschap. Zijn boek is een verdieping van deze beelden die hij schetst. In het boek verwerkt hij uitspraken van CEO’s en ondersteunt hij zijn visie met casuïstiek en onderzoeksresultaten. Hij zegt in zijn voorwoord niet de absolute wijsheid in pacht te hebben, hij wil vooral inspireren. Dat doet hij zeker!

Lanting bespreekt in zijn boek en dat besprak hij ook tijdens zijn presentatie de impact van digitale techniek op leiderschap en organisaties. Er vindt momenteel een transitie plaats van het industrieële tijdperk naar het netwerk tijdperk. De snelheid van ontwikkelingen gaat zo snel dat organisaties nauwelijk tijd hebben om zich aan te passen. We krijgen medewerkers, ook in onze organisatie die digital natives zijn, mensen geboren na 1990, opgegroeid in een wereld met internet en social media. Onze docenten (voornamelijk digital immigrants, mensen die moeten leren met deze nieuwe technieken te werken) hebben al enige tijd digital natives in de klas die anders willen leren en werken. Zij zullen hun manier van werken / onderwijsgeven ook aan moeten passen. Toch?

In (onderwijs)organisaties vindt een machtsverschuiving plaats onder invloed van de groeiende omarming van social media. Volgens Lanting vrezen managers hun macht te verliezen door social media. Transparantie – wederkerigheid – publieke verantwoording – toegankelijkheid en verbondenheid staan centraal in dit netwerk tijdperk. Dat vraagt om managers die midden in organisatie staan ipv er boven. Als ik aan onze ‘harkjes’-organisatieschema denk dan verlang ik naar zo’n organisatieschema.

Social media gaat over samenwerking, creativiteit en communicatie over en weer. Alles wordt transparant. Organisaties kunnen in deze samenleving waarbij kennis en informatie over hen overal te vinden is niet anders doen dan zelf ook transparanter te worden. Geheimhouding van kennis is niet meer vol te houden. Ik heb al een paar x meegemaakt dat eerder genomen besluiten teruggedraaid worden en dat collega’s daarover vooral niet mogen communiceren, dit is echt niet transparant en open communiceren. Dit gaat een keer fout.

Organisaties moeten zich opnieuw uitvinden en herontwerpen, zegt Lanting, management is nu te veel gericht op controle en sturing.
Persoonlijke ontwikkeling is één van de kernwaarde van Sterk Merk Zuyd. Mijn persoonlijke ontwikkeling wordt door het gebruik van social media erg gestimuleerd. Het zou zo goed zijn als Zuyd Management dit ook gaat gebruiken! De kracht van crowdsourcing in onze organisatie ervaren, dat ze niet vasthouden aan hierarchische managementstijlen maar die netwerkorganisatie gaan ondersteunen en faciliteren. Lanting bepleit ook dat management moet participeren in Yammer, dit heeft grote invloed op de tevredenheid van de medewerkers. Particpatiegraad in betrokkenheid wordt veel groter. Ik daag ons management uit 😉

Volgens een onderzoek van Deloitte onder 3000 werknemers dat Lanting in zijn boek aanhaalt over o.a. passie op het werk, bleek dat de meerderheid zich in de categorie ‘passief’ of ‘afgehaakt’ voelden. Slechts 20% voelde zich ‘gepassioneerd’ en 22% ‘verbonden’. De belangrijkste aspecten voor tevredenheid op het werk zijn ‘autonomie’, ‘betekenisvol werk doen’ en ‘meer en dieper gaande contacten hebben’. Hoe zit dat met trots en verbondenheid op Zuyd? Zuyd bestaat voornamelijk uit kenniswerkers, maar ook uit hyperconnected kenniswerkers? Hyperconnected betekent dat men zowel privé als zakelijk bovengemiddeld veel gebruik maken van nieuwe communicatiemiddelen. Zij zien connected (toegang tot een netwerk, zowel computer- als sociaal) als een primaire voorwaarde om goed te kunnen functioneren. Als Zuyd deze nieuwe medewerkers en studenten aan zich wil binden, dan moet de muren van de ‘digitale gevangenis’ voor deze digital natives omlaag gehaald worden. Dan moet BYOD standaard worden.

De mens heeft een ingebakken weerstand tegen technologische vernieuwingen. Jan Buys van de TU Delft zei het als volgt:

Ja, we houden van innovatie, maar alleen als we het zo kunnen beheersen dat er niets verandert

Nu moeten organisaties ook beseffen dat social media niet ‘iets erbij’ is maar onderdeel van dagelijks werken en leven. De nieuwe realiteit is dat er geen zekerheid meer is, er is constante verstoring. De impact van technologie wordt alleen maar groter. Mensen veranderen onder invloed van (mobiele) technologie sneller dan organisaties. Maar verandering en de durf en de wil om te veranderen zitten in jezelf, twitterde Ankie vanaf Online Educa Berlin. Dit geldt toch ook voor ons? Wij zijn toch Zuyd!

Regelmatig hoor ik ‘maar lijdt je werk niet onder al dat sociaal genetwerk’ ? Deze uitspraak stamt uit het industriële tijdperk, zegt Lanting. Blijkbaar werken velen nog in de sfeer van wantrouwen en eenrichtingsverkeer. In zijn boek bespreekt Menno Lanting de X en Y-theorie. De X- theorie is gebaseerd op maximale economische efficiency. De Y-theorie gaat uit van ambitie, zelforganisatie en zelfsturing van de medewerkers. Interessant zijn de 4 basisregels van Thomas Malone die hij beschrijft in zijn boek The Future of Workwaaraan organisaties zich zouden moeten houden om hun medewerkers betrokken en enthousiast te houden:

  1. Wees eerlijk over je bedoelingen; mensen merken het direct wanneer je het niet bent.
  2. Luister echt: als mensen het gevoel hebben dat je het toch beter weet, waarom zouden ze dan nog de moeite nemen om hun verhaal te doen?
  3. Maak duidelijk welke mate van vrijheid voor jou acceptabel is en welke niet.
  4. Geef feedback. Als je een bijdrage van een medewerker niet gebruikt, leg dan uit waarom niet. Mensen begrijpen best dat het management verantwoorde keuzes moet maken. Als je wel iemands bijdrage gebruikt, communiceer dit dan: ere wie ere toekomt.

Menno Lanting liet ook wat voorbeelden zien van radicale transparantie. Zoals ‘beoordeel je werkdag (in een cijfer) bij het verlaten van het pand’ of ‘wat was jouw bijdrage aan deze werkdag?’. Je wordt toch al beoordeeld door anderen, waarom zou je het dan niet zelf doen? Onze functioneringsgesprekken voeren wij in ons team, open en eerlijk met 6 collega’s. Maar dit is toch wel een stap naar meer openheid. Ik vind het wel een uitdaging.

E-mail is oud, vindt ook Menno Lanting 🙂 Afschaffen, geen cc’s en bcc’s meer, maar open en eerlijk communiceren. Een connected leider plant zijn eigen afspraken, heeft daar geen secretariële ondersteuning of afdeling Marketing en Communicatie voor nodig.

Onderstaande presentatie vond ik op Slideshare, ongeveer dezelfde powerpoint werd gebruikt tijdens het college

Menno Lanting – Go Beyond MBA

View more presentations from GoBeyondMBA

Ik vond het erg jammer dat ik geen managers van Zuyd in de collegebanken zag zitten, hoewel ik wel enkele naambordjes van hen zag liggen. Ik sluit me aan bij het citaat van Ton van Garderen (Apple Benelux) op de achterkant van het boek:

Iedereen CEO is verplichte kost voor iedere manager die maximaal rendement wil halen uit het intellectuele kapitaal binnen een organisatie

Ook bij Zuyd, onze kennispoort klotst de kennis over de plinten. Geweldig hè, die beeldspraak van Menno Lanting. Zoveel kennis zit in de hoofden van onze medewerkers en studenten. Waarom gebruiken wij social media binnen Zuyd niet om mensen te verbinden, om expertise te vinden, om ervaringen en ideeën te delen? Bekijk deze Infographic maar eens. Maar ik hoef jou niet meer te overtuigen. Zal ik toch maar eens een mailtje sturen naar het CvB? Durf ik ook doodleuk te mailen naar mijn directeur?

Het is zoals Menno Lanting zijn presentatie afsloot: “We kunnen niet anders dan delen”.

groet,
Judith

Wat staat er op jouw verlanglijstje? #durftevragen

En heeft Sint jou alles gebracht wat je op je verlanglijstje had gezet, Marcel? Heb je wel al je wensen op je lijstje gezet?
Wat zou er gebeuren als iedereen op de wereld zijn verlanglijstje altijd online heeft (en niet alleen met Sinterklaas of verjaardag) en ook aangeeft waar men anderen een plezier mee kan doen, welke spullen je te leen hebt of weg wilt geven en wat jouw eigen wensen zijn?

Dat is wat het Durftevragen-boek zich afvraagt. Ik had het boek van Nils Roemen & Fanny Koerts geleend van Zuydbibliotheek, maar het is ook gratis te downloaden zag ik op de website van Durftevragen.

 

Ik ken #durftevragen of #dtv natuurlijk als dé vraagbaak van Twitter.
Ik wist niet dat het zo’n 5 jaar begonnen was met een Durftevragenbijeenkomst op een beurs. Door enige lijd later op Twitter de #durftevragen te gaan gebruiken is het enorm krachtig kennisdeelmiddel geworden.
De ondertitel van het boekje is: ‘de kracht van sociale overwaarde’. We leven in een wereld vol overvloed, dat geldt niet alleen voor kennis maar ook voor materiaal. Je kunt deze overwaarde benutten gewoon door te vragen. Voor de dtv-begeleiders heeft Durftevragen ook een ideële grondslag. Mensen willen elkaar graag helpen. Helpen voelt goed. Dat ervaar jij als vrijwilliger natuurlijk ook. Dat zal straks Serious Request ook weer ervaren (trouwens, 7 december is het weer Kom Weer In Actie Dag!). In onderstaand boektrailer wordt ook verteld over de Lets Do IT actie dat in 2008 50.000 vrijwilligers in Estland op de been bracht om in 5 uur tijd al het zwerfvuil in het hele land op te ruimen. Heel toevallig vertelde mijn zoon vorige week (toen we het hadden over idealen bereiken als je je doelen goed formuleert) over deze actie.

Het boekje gaat natuurlijk in op de veranderende samenleving waarin het nu draait om netwerken en dat communiceren door de huidige informatietechnologie nooit zo gemakkelijk en goedkoop is geweest. Daarnaast beschrijft het de kracht van kennisdelen. Het boekje van ruim 100 pagina’s is voorzien van allerlei succesvolle durftevragen actie.
Durftevragen is een manier van  werken, denken en doen. Het boekje is doorspekt met de bekende basisideeën van Wisdom of the Crowd‘dromen-durven-doen’, GTD,  lifehacking en easycratie. Het beschrijft ook waarom we meer zouden moeten durven te vragen. Dat delen vermenigvuldigen is en dat je zoveel energie krijgt door samen te werken met mensen binnen, maar vooral buiten je netwerk.

Basis is dat je moet weten wat je wilt en dat ook vragen. Als jij niet vraag wat je wilt gaan mensen je ook niet helpen. Als je iets wilt moet je het doen en in actie komen. Natuurlijk bestaat ook de kans dat er misbruik gemaakt wordt van vrijgevigheid, dat anderen met jouw idee aan de haal gaan. Ook dat kan je weer positief benaderen door te denken dat het fijn is dat jouw idee wordt uitgewerkt. Natuurlijk wil een mens (ik wel in ieder geval) toch waardering voor je idee/werk. Krijg je dat niet, dan vraag erom. Zo simpel kan het zijn. Uiteindelijk draait het toch weer om keuzes maken? Waar steek je je energie wel in en waar niet? Wie help je wel en wie niet? Wat deel je wel wat niet? Waaraan bleef je plezier en waaraan niet? Keuzes maken is de belangrijkste eigenschap die je moet ontwikkelen en inzetten. *zucht*

Ik vind het een aardig boekje. Over de kracht van kennisdelen hoef ik niet meer overtuigd te worden. Dat Durftevragen zich ook profileert als een maatschappelijke beweging (zoals het ruilsysteem Noppes) was voor mij nieuw, maar vind het wel een hele sympathieke kant.

Het boek eindigt met een durftevragengereedschapskist. Ik citeer er een paar:

  • Begin nu. Niet straks, maar nu.
  • Bedenk waar jouw hart een salto van maakt.
  • Zorg voor een vangnet zodat je zacht landt als je valt.
  • Noem een nieuwe stap een experiment, dit geeft lucht.
  • Kies dat waar je blij van wordt, en niet wat je gewend bent of van je verwacht wordt.
  • Maak een gratis weblog met WordPress en vertel mensen wat je doet en wat je wilt.
  • Maak eens een Pecha Kucha van je wensen of je verhaal.
  • Film alles wat je doet om je droom te realiseren en deel dit op je blog.
  • Doe elke dag minstens 1 ding dat je dichter bij je groter doel brengt.
  • Maak een verlanglijstje.

Maar …

😉 Judith

Gastblog over Media & Learning Brussels 2011

Goedemiddag Marcel,

Die Pieter Dekkers, medewerker multimedia van onze AVDienst, is toch eengrapjas hè? Vroeg hij me gisteren via Yammer waar hij zijn verslag van Media & Learning conference (Brussel , 24 en 25 november 2011) kon posten. Zei ik natuurlijk: gastblog bij ons! Krijg ik (en nog enkele collega’s) een leuk verslag in Word met de opmerking: “Judith past dit format ergens in een van jullie ‘kanalen’?” Haha. Natuurlijk Pieter, doen we even.

Pieter heeft zijn aantekening vertaald uit het Engels. Sommige uitspraken waren zo kernachtig dat hij ze onvertaald heeft opgenomen in dit verslag. Pieter blogt…..

Ik heb de Media & Learning conferentie bezocht vanuit mijn perspectief als (multi-media) programmamaker en was vooral benieuwd naar eindproducten en de opdrachten/probleemstellingen die hieraan vooraf gaan. Eerder bezocht ik de DIVERSE conference en maakte daar kennis met de MEDEA awards. Jaarlijks worden er prijzen uitgereikt om het gebruik van media in het onderwijs te stimuleren. Tijdens DIVERSE werd er eigenlijk weinig vertoond vandaar dat ik erg benieuwd was naar de presentaties van de nominaties.
Naast de presentaties van video’s, spellen, tools waren er ook een aantal interessante sprekers. De conference live stream komt later deze maand weer beschikbaar en deze sessies kunnen dan opnieuw worden bekeken. Het publiek bestond uit docenten, leraren, professoren, producers en researchers uit de hele wereld. Goed om te zien dat mensen uit b.v. Tanzania, Indonesië en de Palestijnse bezette gebieden speciaal naar hier komen om trainingen te volgen over het gebruik van media in de klas.

Ik denk dat de boodschap van de conferentie hetzelfde is als die ik heb meegekregen van DIVERSE:
De rol van media in het onderwijs zal steeds prominenter worden. Media Literacy ofwel mediawijsheid voor zowel docenten als studenten is van groot belang. Scholen moeten hun beleid hierop aanpassen.

In de keynote van Constantijn van Oranje (Member of Cabinet to Commissioner Neelie Kroes, Vice-President of the European Commission and Commissioner in charge of the Digital Agenda) benadrukte hij dat de kloof tussen diegenen met digitale vaardigheden en die het niet hebben groot is en steeds groter zal worden. Het opleiden van docenten op dit gebied van cruciaal belang. Onderwijsinstellingen moeten beleid ontwikkelen op dit gebied! Er is volgens hem, algemeen gesproken een “lack of vision of digital competence”.
Dat onze kinderen en leerlingen mediawijs zijn is een mythe: ze kunnen van alles en zijn razend snel met media en computers maar ze hebben hoe dan ook training nodig om de middelen op de juiste manier te gebruiken.
Scholen roepen vaak dat er geen geld is om de juiste middelen aan te schaffen maar meestal is er (dus) geen visie. Eerst beleid en dan pas denken aan geld. Er zijn voldoende middelen om dit soort dingen te financieren bijvoorbeeld vanuit Europa of (privé) financiering/sponsoring vanuit de gemeenschap. (Voorbeeld basisschool in achterstandswijk in Ashton waar hypermoderne leermiddelen zijn aangeschaft met geld uit de gemeenschap. Er is zelfs een systeem geïnstalleerd waar het internet van de school is doorgetrokken naar de woningen van de kinderen zodat ook de ouders en de kinderen toegang hebben tot de digitale snelweg.)
Daarbij zal de overheid moeten denken om zaken als Life Long Learning te financieren, bijvoorbeeld door opleidingen en trainingen aftrekbaar te maken van de belasting.

De tweede lezing was van Peter Adriaenssens (Professor Child and Adolescent Psychiatry, Catholic University of Leuven, Belgium) en ging over Media en Creativity vanuit het perspectief van een hersenspecialist. Een interessant weetje dat eigenlijk maar pas ontdekt is, is het feit dat onze hersenen pas volledig ontwikkeld zijn rond de leeftijd van 19. Bovendien moet tussen het 14e en 18e levensjaar nog 50% van de hersenen zich ontwikkelen!! Om een brein goed te kunnen ontwikkelen is goede input natuurlijk van groot belang. De onderzoekers begrijpen steeds beter dat creativiteit een zeer belangrijke rol hierbij speelt. Creativiteit verbreedt ons vocale vermogen. Voor de ontwikkeling van ons brein is creativiteit fundamenteel en niet secundair zoals veel ouders denken. Voor het onderwijs: ook hersenstudie toont aan dat een kind het meest effectief leert wanneer de informatie wordt aangeboden in zijn eigen denk-/leerstijl.

Conor Galvin (University Lecturer and Researcher, School of Education, UCD, Ireland)
We staan voor een radicale kentering: we zullen steeds meer richting visueel onderwijs gaan. De implicaties hiervan heeft hij onderzocht door de resultaten van een aantal conferenties te bestuderen.
De belangrijkste conclusie van dit onderzoek: Leadership for media is strangely absent and under theorised!! Thinking comes from outside academies.
Deze conclusie sluit ook aan bij de keynote van Constantijn van Oranje.
Binnen de manier waarop kinderen leren past ook het opnieuw bekijken van de omgeving waarin ze leren. Een goed voorbeeld is de open learning space van de University of warwick.

Nog enkele links en aanbevolen boeken die ik heb opgetekend in deze sessie:

  • Cloudworks –  samenwerkingstool, ‘beter dan Moogle’
  • eTwinning – digitaal samenwerken tussen kinderen in Europa
  •  Howard Gardner : Five Minds for the Future (voor t juiste boek, even naar beneden scrollen)
  • Terry Freedman : The amazing 2.0 project book (free download)

Een van de problemen die docenten hebben is dat ze graag media willen inzetten in hun lessen maar dat ze geen tijd hebben om materiaal te zoeken op b.v. Youtube of SURFmedia. Daarnaast worden sommige sites door (vooral basisscholen en middelbare scholen geblokkeerd) De hoeveelheid materiaal is overweldigend maar het is moeilijk om iets geschikts eruit te pikken. Steeds meer bedrijven spelen hier op in en maken media op maat: een zo’n bedrijf is TWIG.
Ik zie ook hier een belangrijke rol voor onze bibliotheek, onderwijsassistenten en zelfs ook voor de Medewerkers Multimedia.

Een van de meest inspirerende sprekers was Nikos Theodosakis van OliveUs.  Zijn lezing is ook te zien als TEDx talk:

In Noord Amerika verlaat ruim 22 procent van de leerlingen vroegtijdig de school. Nikos Theodosakis zoekt naar manieren om het onderwijs een plek te laten zijn waar studenten in contact komen met de wereld en niet verwijderd raken van de echte wereld. De hamvraag werd ooit gesteld door zijn dochtertje die hem op een ochtend vroeg: wat heeft school te maken met de rest van mijn leven?
Met zijn bedrijf Oliveus (‘all of us’ – olijven, Griek…) is filmmaker Theodosakis begonnen met het project Director in the classroom. Het proces van filmmaken is complex en goed te koppelen aan tal van leerdoelen. De weg naar het eindproduct is daarbij het belangrijkste. (idee, planning, filmen, monteren, presenteren) De kinderen leren communiceren, beeldtaal gebruiken, problemen oplossen, kritisch denken, samenwerken, tekenen etc. etc. Daarnaast kunnen ze natuurlijk tal van onderwerpen uitdiepen via deze weg.
Dit project is uitgegroeid in een nieuw project waarbij kinderen geld inzamelen waarmee ze microkredieten verstrekken aan kleine projecten in de rest van de wereld. Ook aan dit project worden tal van leerdoelen gekoppeld. Hij werkt samen met de organisatie KIVA.

Een ander opvallend gegeven is dat er steeds meer Publieke Omroepen zijn die zich bezighouden met het vervaardigen van onderwijsmateriaal. De BBC is daar al lang mee bezig en wij kennen natuurlijk ook schooltv maar ik denk dat omroepen ook educatie zien als een groeimarkt. (Er wordt steeds minder televisie gekeken door jongeren) Pere Arcas (Head of Learning Programs, Television of Catalonia TVC, Spain) filosofeerde over het feit dat televisie niet geschikt is voor educatie van nu omdat het een lineaire structuur heeft. TVC is aan het experimenteren met non-lineaire vertelstructuren in de zoektocht naar nieuwe formats. Er is een traditioneel kinderprogramma “Draw me a story” waar op zeer creatieve manier door kunstenaars verhalen worden verteld aan kinderen. Deze filmpjes zijn nu ondergebracht op een website waar de gebruikers de mogelijkheid hebben de filmpjes te wijzigen of de materialen te combineren. (helaas sprak de man zeer gebrekkig Engels en kon ik de details niet helemaal begrijpen)

Ik heb nog een sessie gevolgd bij voormalig BBC producer Paul Ashton die zich na zijn pensioen heeft toegelegd op het vinden van videomateriaal op Youtube voor een aantal bevriende onderwijzers. Opvallend om te horen van een tv-vakman is dat beeldkwaliteit er niet meer toe doet! Ook hier komt weer het probleem ter sprake dat er vaak geen tijd en geld is om media te produceren of zelfs te zoeken. Natuurlijk is dat koren op mijn molen om te zorgen dat er binnen onze hogeschool een speciale dienst hiervoor komt. Van de andere kant denk ik dat docenten ook hier heel pragmatisch tegenaan moeten kijken en bijvoorbeeld studenten zelf naar geschikt materiaal laten zoeken en dit klassikaal laten evalueren. Ook hier is het resultaat misschien minder belangrijk dan de weg er naar toe.

Ook op deze conferentie viel me op dat veel digitale toepassingen die in het onderwijs worden gebruikt zoals bijvoorbeeld ook Blackboard (!) ontwikkeld zijn vanuit een academische visie die niet aansluit bij de belevingswereld van de eindgebruiker. Ik heb ook meerdere mensen horen zeggen dat studenten digitale leeromgevingen ouderwets en onpraktisch vinden. (Geen bewijsmateriaal overigens…) Scholen moeten meer gebruik maken van de middelen die studenten als vanzelf gebruiken in het dagelijks leven; denk hierbij aan de diverse sociale media tools.

Ik begon mijn verhaal over het belang van Mediawijsheid. Ik begrijp dat in Nederland een campagne is gestart voor het basis- en voortgezet onderwijs. Het is ook aardig om te zien hoe men het in Vlaanderen heeft opgepakt. Daar is Mediawijsheid inmiddels een verplicht vak en is er een leeromgeving beschikbaar voor het hele onderwijs inclusief de lerarenopleiding. Aardig daarbij is om te zien dat men mediataal in al zijn verschijningsvormen meeneemt: van kunst uit de hele geschiedenis tot gastronomie tot moderne beeldtaal . Mooie website: Platform rond mediawijsheid (flash player noodzakelijk)

Ik ging in de eerste plaats dus om veel eindproducten te zien en die waren kwalitatief erg verschillend. Bekijk de resultaten maar op de site van de MEDEA-awards. De grote winnaar was uiteindelijk de maker van het spel Monkey Tales. Mijn kinderen zijn er erg enthousiast over en leren en passant nog wat sneller rekenen ook. Om in de de game sfeer te blijven vond ik nog dat het spel om accounting te leren (University of Education Salzburg) er erg mooi uitzag.
Tenslotte viel me op dat veel projecten betaald zijn met geld uit Europa of privé sponsors. Willen we op de hogeschool op het gebied van media iets betekenen voor de studenten, docenten, onderzoek en lectoraten dan is het van belang dat het beleid van de school hierop wordt aangepast en dat er bijvoorbeeld ook meer expertise komt op het gebied van zoeken naar subsidies en het schrijven in de juiste taal van plannen om subsidie aan te vragen.

Helaas viel deze conferentie samen de KIB dit jaar en konden er niet meer mensen naar toe. Ik weet niet wanneer en waar de volgende Media and Learning conference wordt gehouden.
De volgende DIVERSE is in Leuven van 3 tot 6 juli en het programma ziet er veelbelovend uit.
En wie niet kan wachten kan in maart naar San Francisco.  Ik hou me hiervoor aanbevolen!!

Toegevoeging 17-1-2012: Public report about the 2011 conference

Nou Pieter, ik wil je wel vergezellen 🙂
Bedankt voor je inspirerend blog. Mediawijsheid, informatievaardigheden of 21 century skills (zie ook blog hierover van Marcel) zijn niet alleen belangrijk voor studenten, maar zeker ook voor docenten. Goed voorbeeld doet goed volgen. En nee, Marcel ik vind niet dat die kloof zo groot moet blijven. Ik denk dat ieder vanuit zijn verantwoordelijkheid daar een steentje aan bij kan/moet dragen. Studenten (leerlingen) kunnen docenten (leerkrachten) leren hoe bepaalde tools werken, maar andersom behoren docenten studenten te leren hoe bronnen beoordeeld moeten worden, hoe je omgaat met online identiteit, etc. Vooral door samen leren, samen ontdekken, samen experimenteren; samenwerken door te DOEN!
We hebben nog veel te doen op dit terrein, graag samen met jou, Pieter!

Judith