Het gevaar van wat echt van waarde is
Ha Judith,
In je de post over onze cijferfetish in onder andere onderwijs en zorgland vraag je wat echt van waarde is. En als ik dat betrek op het onderwijs (want in je blog benoem je NSE en rendementscijfers) dan zou je zeggen “de mening van de student”, gecombineerd met “de mening van de docenten en de mening van het werkveld”.
Maar is dat zo. Of beter gevraagd hoe “meet” je dat en hoe zorg je er voor dat je niet leeft naar de waan van de dag. Hoe zorg je er voor dat je de mening van de grootste gemene deler hebt of de mening die er toe doet en die het geheel beter maakt. Hoe zorg je er voor dat je expertise gevoed wordt met de juiste informatie zonder het grote belang te vergeten of te verzanden in huis/tuin en keuken problematieken. Of gaat het juist om de huis/tuin en keuken problematieken.
Dat blijft in elke omgeving een grote vraag en aangezien we als wereld de mening van experts challengen (soms op niet gezonde wijze) wordt het lastig voor diegene die iets moet doen met die meningen. In gaming wordt gesproken over een feedbacksysteem dat je een beeld geeft waar je staat. Iedere goede game geeft je een score of een afstand of in ieder geval een beeld van hoe ver/goed/sterk/ontwikkeld je bent. Is de NSE zoveel anders? Zijn de rendementscijfers zoveel anders?
Ik denk qua intentie niet. Qua uitvoer kunnen beiden nog veel leren van games. Een druid uit Warcraft 3 vergelijken met een druid uit World of Warcraft of een druid uit het bordspel van Warcraft doe je niet, terwijl dat eigenlijk wel gebeurt als we de resultaten van NSE gaan ranken. Andere spelers, een ander spel, wellicht met dezelfde naam als rol en ongeveer een vergelijkbare omgeving, maar toch zo anders. Los van het feit dat je niet kunt spreken van een ‘echte’ score als je maar een keer per jaar speelt đ
Op zoek dus naar een manier van meten. Ik heb eerder al eens gesproken over de Themepark app maar dat idee ligt nog steeds ‘op de plank’. En hoe en of dat gaat werken daar ben ik benieuwd naar. Maar ik zou het maar wat graag testen đ
En als ik dan kijk naar rendementsdenken. Weet je eigenlijk is daar niet echt veel mis mee. Een klein ding maar.
- Propedeuserendement is een item dat we moeten afschaffen. De propedeuse is namelijk ook voor orientatie en selectie (kwaliteit). Willen we dat eerlijk en in het belang van de student kunnen doen dan is het spreken van rendement hier vreemd. Het eerste (de eerste twee jaar) van een studie moeten selecterend zijn, oriĂ«nterend zijn, maar vooral ook leuk zijn. Die zaken meten we momenteel bij de exit-enquĂȘtes die gedaan worden door de decanen. Althans bij die studenten die afhaken. Je zou het ook moeten meten bij diegene die blijven.
Na de propedeuse wil ik als opleiding best bekeken worden op basis van de rendementen. En iedere student die niet binnen 4 jaar zijn HBO heeft een verhaal. Die bundel moet in te leveren zijn. Waarom vertraagd deze student en op welk van die verhalen kunnen en willen we ingrijpen. Dat zou jaarlijks moeten gebeuren. Stories to collect, stories to read, stories to learn from. We learn from the past to make a better future.
Dus stories zijn van echte waarde!
Groet Marcel
De wereld van gevaarlijke cijfers
Dag Marcel,
Zojuist deelde Dominique Sluijsmans een interessant bericht van De Correspondent ‘Hoe de cijferdictatuur het werk van leraren, agenten en artsen onmogelijk maakt’.
Op ons blog heb ik me al vaker uitgesproken tegen het rendementsdenken in het onderwijs. Nu over een paar weken de Nationale Studenten EnquĂȘte 2016 (NSE) weer start en iedereen zich weer blind gaat staren op cijfertjes, is het goed dit artikel eens te lezen.
Jesse Frederik en Sanne Blauw beschrijven de wereld van gevaarlijke cijfers. Schokkend om de verschillende voorbeelden te lezen hoe het werk van zorgprofessionals, docenten en agenten alleen maar draait om cijfers om het hoogst mogelijk rendement te behalen. Maar ten koste van wat? Wantrouwen. Frustratie. En tijdsverspilling voor het afleggen van verantwoording.
Vakmensen die beleid als nutteloos (of zelfs schadelijk) ervaren, zijn geneigd zich tegen de regels te verzetten. Hun loyaliteit ligt niet bij de politiek of bij de organisatie. Hun loyaliteit ligt bij hun vak.
Wat is echt van waarde?
Groet,
Judith
Deze dichtregel van Lucebert zag  ik in de jaren 80 dagelijks toen ik met de trein naar Rotterdam Blaak reed.
Het is en blijft zo waar …
de zeer oude zingt:
er is niet meer bij weinig.
noch is er minder.
nog is onzeker wat er was.
wat wordt wordt willoos.
eerst als het is is het ernst.
het herinnert zich heilloos.
en blijft ijlings.
alles van waarde is weerloos.
wordt van aanraakbaarheid.
rijk.
en aan alles gelijk.
als het hart van de tijd.
als het hart van de tijd
Gamification – Good, Bad or how you play your game
Ha Judith,
Vandaag ben ik weer met vanalles bezig geweest. Plannen, mailen, afspraken maken. Een opdracht aan een studente geven in het kader van Schouder/Voor elkaar. Projectplan schrijven voor studeren voor niet reguliere studenten vanuit onze faculteit. En bijpraten (online) met collega’s die ook uit de vakantie kwamen. Eigenlijk stond op de agenda artikelen selecteren op basis van titels met betrekking tot mijn onderzoek. Dat moet dan morgen maar đ Maar om het gebrek aan tijd dat in de richting van gamification is gegaan te compenseren, hier een kort overzicht waarmee ik mezelf en hoop ik ook jou laat nadenken over het nut maar ook het gevaar van gamification.
Wat is gamification?
Gamification een goede tool om goed mee te doen!
Maar pas op Gamification kan ook ingezet worden om slecht mee te doen!
De eerste twee filmpjes had ik nog niet gezien, maar ik ken de serie en de vorm en vind die geweldig. Dus ik ben dankbaar dat ik het weer herontdekt heb zodat ik het bij een online open gamification course kan gebruiken (droom of plan voor 2016?). Het derde filmpje is redelijk recent en ik kende het systeem niet waar ze het over hebben. Gelukkig besef ik me dat alles dat positief gebruikt kan worden ook negatief gebruikt kan worden en ja de McDonalds Monopoly Game vind ik erg leuk om te zien en zelfs te spelen als ik in Amerika ben. Maar dat het zo ver ging als in dit voorbeeld was voor mij nieuws. En je ziet juist in het kader van Schouders/Voor elkaar wel een zeer relevant filmpje. Want ook ik wil de community rondom een persoon via gamification en via sociale druk motiveren om de persoon te helpen…
Kortom het zo inzetten voor het goede, want alles dat gebruikt wordt voor het slechte kan ook gebruikt worden voor het goede. Awareness en alertheid zijn aangewakkerd en daarmee een groot winstpunt van vandaag. Good is sometimes bad and BAD is sometimes very good.
Groet Marcel
En nu start 2016 ook on the job!
Ha Judith,
Mooi om te zien dat jouw 2016 agenda nog ‘redelijk’ blanco is. En wederom bedankt voor het extra geheugen over IoT en de mooie extra bronnen die je bespreekt.
Dat je agenda ‘leeg’ is hoeft niet eng te zijn, maar dat geeft voor intrapreneurs als jij juist kansen. Ik denk ook dat je met de mensen van dienst O&O om je heen je ook thuis zult voelen. Want jullie zijn intra mensen. En dat zullen jullie ook blijven. Ik vind je namelijk geen preneur, maar puur intra. Tussen alles en iedereen in. IntraThings of zoiets. En dat geldt voor onze oud collega’s de auditors ook. Die zitten ook tussen de faculteiten in en tussen de faculteiten en het CvB en tussen de kwaliteit en het proces en tussen de student en de beleving. Eigenlijk is het een soort van thuiskomen voor je morgen, let maar op!
En dat geldt voor mij ook met de onderwerpen waarmee ik bezig ben. Vooral bij het Schouders en http://www.wijzer project gaat het over data, informatie en kennis. Over het omzetten van ervaringen naar iets digitaals dat dan weer voor een ander terug om te zetten is in een associatie naar een actie. De kennistechnoloog (datgene waar ik ooit tot opgeleid ben) hoort zich geroepen worden, maar is in feite natuurlijk nooit weggeweest.
Soms is dat ook een nadeel. Doordat je veel weet over de technologie blijf je jezelf vragen stellen. Klopt dit wel. Is het resultaat van dit systeem gelijk aan dat wat ik verwacht had dat het systeem zou doen. Bij de stappen rondom literatuurstudie is dat toch erg lastig. En dan leer je je studenten om kritisch te zijn dus ben je dat zelf dubbel.
Ik vind het wel bijzonder om te zien dat de onderzoekswereld op bepaalde punten lijkt achter te lopen qua technologische inzet. Natuurlijk zijn er databanken en natuurlijk zijn er mooi tools als het DIZ om over verschillende databanken artikelen te zoeken. Maar ik betwijfel elke uitkomst en vind de systemen die gebruikt worden niet doorzichtig. Dat is wellicht een van de struikelblokken op dit moment, omdat ik er vaak achter kom dat mijn vermoeden terecht is. De uitkomst klopt niet of het verwachte resultaat aan aantal hits van een AND of een OR is toch anders dan logisch. En ik vraag me af hoe de controle plaats vind bij Systematic of Scoping Reviews. Weet jij dat toevallig?
Mijn jaar morgen begint in ieder geval weer met het op titel selecteren van een groep artikelen die ik verzameld heb over het gezamenlijke deelgebied tussen: social support, gaming en self management. Het is pas de derde keer dat ik dat doe, maar dat heeft meer te maken met de fouten die ik onderweg gemaakt heb en keuzes in het proces. Van iedere stap heb ik gelukkig geleerd met dank aan mijn begeleiders, maar toch had ik gehoopt al twee stappen verder te zijn in het proces.
In 2016 hoop ik op een eigen ‘sort of homecoming’ waarbij ik voeten aan de grond krijg met betrekking tot het promoveren en wellicht een artikel of twee kan publiceren. Dat is in ieder geval waar ik de komende twee dagen mee bezig ga zijn.
Wellicht tot morgen online,
Groet Marcel
Intrapreneur
Dag Marcel,
Jij hebt een mooi lijstje geblogd met wat jij in 2016 allemaal van plan ben te gaan doen. Ik verwacht dat onze wegen hier en daar nog wel gaan kruisen. Het zou in in ieder geval leuk zijn! Mijn lijstje is voor 2016 nog niet zo duidelijk. Voor mij was 2015 vooral een jaar van dingen afronden. En ik heb het afgelopen jaar alleen en samen met mijn collega’s van het I-team gezocht naar waar ik goed in ben. Gedurende mijn masterstudie heb ik ook veel gereflecteerd en ontdekt waar mijn krachten liggen. In mijn blog Proces #onderwijsontwerpen heb ik mijn mindmap gedeeld waarin ik in kaart heb gebracht waar ik mee bezig ben (geweest). Mijn drijfveren blijven open en online. En mijn ambitie is om samen met docenten te werken aan hun competenties voor leren en lesgeven met ict al dan niet in een gezamenlijk onderwijsontwerpproces.
Over mijn zoektocht sprak ik onlangs met een oud studiemaatje. Ze vond mij een intrapreneur. Ik kende het woord niet.
Volgens Wikipeda is een Intrapreneur “een werknemer van een groot bedrijf die de vrijheid en faciliteiten krijgt om nieuwe producten en diensten te ontwikkelen zonder daarbij de bedrijfsroutines of -protocollen te hoeven volgen”
Tegenwoordig wordt de term verbonden aan een stijl van leidinggeven die het nemen van risico’s, het bevorderen van innovatie en het belonen van prestaties integreert op een manier dat de werknemer in zijn werk (job design) zo veel mogelijk de kenmerken van ondernemerschap ervaart.
Mijn initiatieven binnen Zuyd zal ik binnenkort met mijn nieuwe leidinggevende gaan bespreken. Want per 1 januari is het dan een feit. Het I-team is na 3,5 jaar tijdelijke positionering bij het facilitair bedrijf ICT geplaatst binnen de Dienst Onderwijs en Onderzoek. De tijdelijke positionering voelde voor mij bij tijd en wijle als een onzekere positie. Hoe belangrijk ben jij, of is mijn team? Zonder specifieke opdracht hebben wij ons met de Nieuwsflits zichtbaar gemaakt in de organisatie. We hebben ieder op onze eigen manier onze verantwoordelijkheid gepakt.
Yes, I did it myself!
Door de omstandigheden gedwongen, heb ik de kansen gepakt en heb ik mij als I-adviseur inderdaad als een intrapreneur opgesteld.
De I is dus ook van Intrapreneur đ
In de moderne managementliteratuur lees ik over de zelfsturende professionals, over netwerkorganisaties en transformationele leiders.
Ik ben er zo Ă©Ă©n, zo’n zelfsturende professional, die zichzelf blijft ontwikkelen en zich maar weer eens aanpast aan de veranderende omstandigheden (hoewel dat ook wel met de nodige frustraties gepaard gaat). Het is fijn om je werk autonoom te kunnen doen. Maar wel werk dat er toe doet, dat gewaardeerd wordt. Dat mijn werk (ict in onderwijs en onderzoek) van belang is, wordt steeds duidelijker. En ook dat we dat niet met 2 fte kunnen doen.
Het is afwachten of ik in de dienst waarin ik nu terecht kom, in een zelfsturend team, mijn rol kan blijven vervullen zoals ik dat zou willen. In de loop der jaren heb ik ervaren dat de manier waarop de leidinggevende mij hierbij ondersteunt, belangrijk is. Krijg ik vertrouwen? Is er commitment en betrokkenheid bij het thema waar ik mee bezig ben? Kan ik intrapreneur blijven? Wat ik zeker heel belangrijk vind, is onderlinge afstemming: weten van elkaar waar je mee bezig bent. Je doelen delen en afstemmen. En voor mij horen communicatie en samenwerking centraal te staan.
Ik wens ons zo’n organisatie toe.
We beginnen morgenochtend met een nieuwsjaarsontbijt met mijn nieuwe collega’s. Een goed nieuw begin.
Spannend ook.
Ik heb er zin in!
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 