Bezocht Dé Onderwijsdagen Congresdag HO|MBO #OWD2016 #blogsOWD
Hoi Marcel,
De 2e OWD-dag was de congresdag voor middelbaar beroeps- en hoger onderwijs. Deze dag was opgezet rondom themalijnen zijn: digitaal leermateriaal, onderwijs op maat, learning analytics, blended en online onderwijs, digitaal toetsen en nieuwe technologieën.
De dag begon met de uitreiking van de SURF Onderwijsawards die dit jaar voor het eerst uitgereikt werden. Een bestuurder, een docent en een onderwijsprofessional die als change makers het onderwijs vernieuwen met inzet van ict werden in het zonnetje gezet. En hoewel ze alle drie (docent Farshida Zafar van Erasmus Universiteit; Jan Haarhuis van Universiteit Utrecht; Anka Mulder, TU Delft) het verdienen om deze prijs te winnen, vond ik het jammer dat er alleen winnaars waren uit de universitaire wereld. Waar zijn de change makers uit HBO en MBO?
Sessie: Hoe geef je invulling aan onderwijs op maat?
Christien Bok van SURF presenteerde tijdens de OWD de whitepaper Onderwijs op maat anno 2016.
In veel visiedocumenten komen termen als Flexibilisering en Personalisering voor. Hoe geef je handen en voeten aan de student meer centraal stellen dan het curriculum. Het operationaliseren van deze ambitie is ingewikkeld. Daarnaast is er ook nog al wat spraakverwarring over deze buzzwoorden. Als we het onderwijs flexibeler wordt dan alles beter? Zijn we wel toe aan:
- studenten die hun eigen opleiding samenstellen;
- uitgaan van leeruitkomst in plaat van studielast;
- diploma’s die niet meer per se van een instelling zijn;
- het onderwijs online beschikbaar stellen;
- verschillende niveaus en methoden aanbieden?
Het zijn vraagstukken waar we bij Zuyd ook mee worstelen. Wat is studeerbaar, doceerbaar en organiseerbaar onderwijs? Welke waarde hechten wij aan een academische gemeenschap? Is flexibel leren niet te veel gericht op individueel leren? Moeten we niet meer inzetten op leren met anderen?
We zijn zelf ook met flexibel onderwijstrajecten bezig. Het valt niet mee om te experimenteren met de winkel open. Toch moeten we blijven praten, denken en proberen. Maar voor kiezen! Waar staat het schuifje in onderstaand model voor Zuyd? En waar willen we naar toe?
Uit de gesprekken op basis waarvan dit whitepaper is samengesteld blijkt dat er vele kleine initiatieven zijn, maar weinig instellingsbreed. En veelal zijn deze initiatieven binnen de instellingen niet bekend, zoals dat ook in de volgende sessie benoemd werd.
Sessie: Onderwijs op maat? Dat kan bij ons niet!
Ja, van mbo-scholen kunnen wij hbo ook veel leren. Aan de hand van de publicatie Dat kan bij ons niet wel! besprak Frans Schouwenburg van Kennisnet inspirerende voorbeelden van onderwijs op maat binnen het mbo. Mooie initiatieven om het bedrijfsleven meer te betrekken, uitval te voorkomen, in te spelen op technologische ontwikkelingen.
Hoe?
– onderwijslogistiek uitwerken, onderwijscatalogus centraal
– nieuwe didactische werkvormen volgens 4c/id
– beroepsleven in de school halen en andersom
– netwerksamenleving introduceren – je kunt niet eigenstandig meer opereren in onze samenleving. Je hebt altijd anderen nodig.
– internationaliseren
– studenten aan het roer
En, zei Schouwenburg:”flexibelisering onderwijs leidt aan de achterkant tot standaardisering systemen” en “als studenten niet in het systeem passen, is het geen reden voor uitval, maar om het systeem aan te passen”
De initiatieven laten zien dat onderwijs op maat wel kan. Het levert enorm tevreden trotse studenten, docenten en bedrijven op. Maar ook spanning tussen kosten van intensieve begeleiding en kwaliteit van onderwijs. Dit soort initiatieven zijn tijdrovend, kostbaar en technisch niet volmaakt. Wil je vernieuwen dan moet je consequent zijn en dan doorpakken. Opvallend vond Schouwenburg dat er zo weinig bij elkaar in de keuken gekeken, dat er op het gebied van vernieuwing zo weinig samenwerking is.
Mmmmm …herkenbaar.
Daarna was het rennen naar de grote zaal want de onderwijsminister was er!
De minister: Onderwijs op maat met open digitaal leermateriaal
Minister Jet Bussemaker kondigde een nieuwe ronde van de Stimuleringsregeling Open en online onderwijs aan. Wat volgde was een warm pleidooi voor open onderwijs en onderzoek. Ze erkende dat dit voor docenten niet altijd gemakkelijk is. Open je leermateriaal delen, voortbouwen op het werk van anderen betekent een drempel over, jezelf kwetsbaar opstellen. Bussemaker stelde het ‘not invented here syndroom’ tegenover ‘standing on the shoulders of giants’.
Daarna volgde een rondetafelgesprek tussen Bussemaker en twee bestuurders, twee studenten en twee docenten waaronder lector Robert Schuwer. Men sprak over drempels die docenten ervaren. Volgens Robert wordt in het HBO wel leermateriaal gedeeld maar voornamelijk in het informele circuit (gunfactor, voorwathoortwat). Auteursrecht wordt als zeer complex ervaren, ondersteuning (docenten ontzorgen) is daarbij erg belangrijk. Het wordt wel eens tijd voor open en online onderwijs, was de conclusie van het gesprek. Het is 2016! Open digitaal leermateriaal hoort heel normaal te zijn.
Robert Schuwer (Fontys) en Martijn Ouwehand (TU Delft) van de Special Interest Group Open Education van SURF hebben een toolkit Open Onderwijs samengesteld die ook tijdens deze dag werd gepresenteerd. Op ons MOOCZI-blog heb ik deze toolkit al gedeeld. Je kent mijn ‘heilig geloof’ in open onderwijs en onderzoek, Marcel. Ik zou aan onze docenten van Zuyd willen vragen: wat hebben jullie nodig om hun digitaal leermateriaal open te delen? Misschien toch eens zo’n workshop organiseren?
Het was lastig kiezen tussen zoveel interessante sessies. Mijn collega’s I-adviseurs (Harry, Frans en Didi) en ik hadden onderling wel een beetje afgestemd. Didi heeft de themalijn ‘digitaal toetsen’ gevolgd, ik uiteindelijk het thema ‘onderwijs op maat’. Ik had wel andere sessies op mijn programma, maar sommige waren zo overvol …
Sessie:Het inrichten van learning spaces voor de toekomst
Marij Veugelers (UvA) verzorgde de inleiding over het belang ‘redesigning learning spaces’ en de lessons learned. Lopend langs de posters van Universiteit van Amsterdam, Wageningen University & Research, de Universiteit Twente en de Universiteit van Leiden werd met ons gedeeld welke learning spaces zij voor de toekomst ingericht hebben. Hier kwam naar voren dat vaak onderwijskundige ondersteuning onderschat wordt bij de inrichting van learning spaces. Bij UTwente is de Classroom of the Future geïntroduceerd. Een hele flexibele ruimte met verrijdbare en beschrijfbare wanden. De Universiteit Leiden biedt ongeveer vergelijkbare faciliteiten. ICLON biedt docenten tips bij lesgeven in een Active Learning Classroom over werkvormen, (de afleiding van) technologie, groepswerk. WUR had een game ontworpen waarbij je een gebouw kunt ontwerpen. Leuk gemaakt, het had het gesprek over onderwijs op gang gezet. Eerlijk gezegd vraag ik me af of het zinvol is om het te gebruiken bij ontwerpen van een onderwijsgebouw. Er gaan zoveel jaren overheen eer het gebouw staat. Dat zie je nu wel bij onze locatie Ligne. Ik denk wel dat het een goed middel kan zijn om nog eens met verschillende gremia dit spel te spelen mbt inrichting van de lokalen.
Sessie: “Heb je genoeg geleerd vandaag?” – de kwaliteitscyclus
Dit was echt een leuke sessie. Zo simpel en zo effectief. ROC Leiden zat in zwaar weer, dat was de aanleiding voor deze kwaliteitsinpuls. In de 1e week van een blok wordt aan het eind van elke lesdag in week 1 aan de studenten gevraagd:
- heb je genoeg geleerd vandaag?
- welk cijfer geef je voor hoeveel je geleerd hebt vandaag?
- wat kunnen we doen om het cijfer omhoog te krijgen?
De vragen worden per opleiding verzameld om anonimiteit zoveel mogelijk te waarborgen. In de terugkoppeling naar de teams worden de tips (vraag 3) zoveel mogelijk geanonimiseerd (handwerk). Op basis van de respons moeten de team acties benoemen, deze worden in week 3 teruggekoppeld naar de studenten. In week 6 worden dezelfde vragen gesteld. Alleen vraag 3 wordt vervangen door: ‘merk je dat er iets met je tips is gedaan?’
Hoewel niet alle teams stonden te juichen bij deze aanpak en er ook scepsis was/is, is wel het gesprek over goed onderwijs op gang gekomen. Wat ik ontzettend stoer vind, is dat alle informatie (met uitzondering van de tips) open gedeeld worden op de website hebjegenoeggeleerdvandaag.nl.
Zie hier de presentatie van Herman Post. Hij attendeerde ons nog op de publicatie van de Onderwijsraad: Een ander perspectief op professionele ruimte in het onderwijs: versterk vermogen om te handelen vanuit het team.
Keynote: how do we find the time to innovate?
Druk, druk, druk. Wie het niet druk heeft, lijkt niet meer mee te tellen. Drukte lijkt wel een competitie te worden. De Britse bedrijfspsycholoog en schrijver van het boek ‘Busy’ Tony Crabbe hield ons een spiegel voor. We leggen onszelf een grote druk op: werk, media, verslavende mobile devices. Timemanagement is niet het antwoord maar attention management. Focus! Focus! Focus! Doe niet alles. Durf niets te doen (daar is t ie weer). Ontwikkel een routine om kleine veranderingen in jezelf te bewerkstelligen. Denk meer als een surfer. Ga mee op de golven, jouw golf. Een surfer pakt ze ook niet allemaal. Kies je eigen golf!
Met aardige intermezzo’s – opdrachten die je met je buurman/-vrouw uit moest voeren-, werden we (nogmaals) bewust dat multitasken echt niet gaat.
Terugkoppeling
Het congres werd geopend door Ruud Veltenaar, een filosoof-trendwatcher. Deze dag werd afgesloten door stand-up filosoof Laura van Dolron. We krijgen wat food-for-thought mee van de OWD.
Laura is sceptisch over neutrale woorden die een positieve lading krijgen zoals innovatie, transformatie, flexibiliteit. Ze houdt meer van mooie woorden als rust, waardigheid, liefde, troost.
Verder vindt ze dat we studenten of docenten niet centraal moeten stellen. Je moet lerenden met rust laten. Stel je lesstof en inspiratie centraal. Stel de wereld centraal. Ga voor meer collectiviteit en gemeenschapszin!
Het was een mooie romantische kwetsbare bespiegeling aan het eind van deze congresdag.
Groet, Judith
Zie ook mijn andere OWD2016 blogs
- de preconferentie over de digitale leeromgeving
- wat ik gemist heb tijdens deze Onderwijsdagen (je kunt niet alles volgen)
Bezocht Dé Onderwijsdagen Preconferentie #OWD2016 #blogsOWD
Hi Marcel,
Uiteraard was ik weer present op Dé Onderwijsdagen, hét congres voor onderwijs en ict. Eén van mijn nieuwe collega’s van de Dienst O&O vroeg mij om de kennis die ik hier opdoe actief te delen. Ja ze kennen misschien nog niet zo goed 😉 Ik doe dat zoals elk jaar met alle plezier! Nu wel een beetje later dan gepland …
De OWD zijn voor mij in eerste instantie een meet & greet met oude en nieuwe bekenden. Ik begon mijn dag met een treindate met een dierbare oude bekende Bert Frissen, inmiddels van ICTOreflect (ff reclame maken). Om vervolgens in het WTC te Rotterdam ook even bij te praten met de jongens van FeedbackFruits over onze pilot.
Het congres startte met een preconferentie over de digitale leeromgeving (DLO).
Keynote: beter, mooier en leuker onderwijs met de digitale leeromgeving
De keynote werd verzorgd door Ruud Veltenaar filosoof en trendwatcher. Een ‘inspirator van vooruitgang’ staat op zijn website. Gaat onze wereld de komende 10 jaar radicaal veranderen? Zo’n 25% dacht maar van wel …. Hij had wel wat voorbeelden ….
- onderwijs geven met de docent als hologram. 176.000 studenten een ingewikkelde business case voorleggen. Zoek in groepen van 25 studenten de oplossing met beschikking over alle mogelijke kennisbronnen (content, data, mensen). Met als opdracht: deel binnen 2,5 uur de resultaten. Alle interactie gebeurt online. Computers verdelen de groepen, zorgen voor connectie en selecteren de beste oplossingen. Radicaal? Dit gebeurt al bij MIT.
- Brain to computer communication. Hersenen kunnen nu al computers aansturen (denk maar eens aan slimme protheses). Kurzweil heeft het ook al over nanorobotjes in ons brein. Wat als computers het denkproces van chirurgen kunnen registreren? En al die data wordt bijeengebracht in een robot. Door wie wil jij dan worden geopereerd? Door een mens of door zo’n slimme robot?
Ken jij IBM Watson? Ontwikkelingen op dit gebied gaan zo snel.
Veltenaar schetste ons een wereld waarin we over 10 jaar een chip van het brein van 1 mens extra in onze smartphone kunnen toevoegen (btw … zouden we dan nog wel smartphones hebben? 😉 )
“Dit zijn studenten! Dat zie je toch zo?”
Wat betekent dit allemaal voor het onderwijs? En als je dan ook nog rekening moet houden met de stijgende levensverwachting. Dan zou het hoger onderwijs onderwijs aan moeten gaan bieden aan 18-118 jarigen! In onze zelfredzame samenleving kunnen we niet alles alleen, we hebben elkaar nodig. Onderwijs dient toekomst- en mensgericht te zijn, moet de brug bouwen tussen de innerlijke wereld en de buitenwereld, zo bepleit Veltenaar.
Internet of things, disintermediatie (diensten zonder tussenpersonen), gamificatie, brain-to-computer communcatie, dat gaat het onderwijs de komende 10 jaar veranderen. “Is dit radicaal? Het is wel een dingetje” 😉 volgens Veltenaar.
Het heeft geen zin om te transformeren, zei Veltenaar. Laat het huidige onderwijs maar voor wat het is. Ga parallel hieraan nieuwe onderwijsvormen creëren met ouders, kinderen, docenten die hiervoor willen gaan.
Veltenaar begon zijn keynote met het zeggen dat er vaker mensen boos uit zijn toespraak wegliepen. Ik heb niemand weg zien gaan. Het was een boeiend bekend vermakelijk verhaal. Ik weet niet of het zo snel gaat als Veltenaar ons voorspiegelde. Belangrijk is in ieder geval mee te gaan in het tempo. En dat we dat samen doen. Het is niet logisch dat je alles alleen doet in onze zelfredzame samenleving.
Mooie aftrap van @De_OWD door @RuudVeltenaar #foodforthought #OWD2016 pic.twitter.com/0GkPtOqeUd
— Judith van Hooijdonk (@jujuutje) 7 november 2016
Keynote: de digitale leeromgeving, waar hebben we het over?
hoe geven onderwijsinstellingen hun digitale leeromgeving vorm anno 2016
Soms is het goed ook eens terug te kijken, dat deed Nico Juist. Aan de hand van de SURFpublicaties over dit onderwerp schetste hij hoe de (beeldvorming over de) digitale leeromgeving in de laatste 6 jaar is veranderd. Nico gaf aan dat we de ‘extended dlwo’ nog niet goed geadresseerd hebben. In de publicatie Kikkers en heilige koeien van de UvA wordt dat benoemd. Vanuit het perspectief ICTdienstverlening is de digitale leeromgeving: Blackboard, Office365, Mediasite, Zuydnet etc. Voor het onderwijs zitten daar ook allerlei webtools als Padlet, Powtoon, Socrative e.d. bij. We willen flexibel onderwijs. Hoe flexibel zijn we? Kunnen we systemen/applicaties ook loslaten? Terechte vragen. Voor ons is het goed om kennis te nemen van de notitie Flexibele en persoonlijke leeromgeving van SURFnet die deze dag ook werd gepresenteerd.
Parallelsessies – Hoe betrek je docenten bij het inrichten van de leeromgeving
Drie praktijkverhalen (Saxion, Hogeschool Leiden, Universiteit Wageningen) ieder met een ander model (9 vlaks informatiemanagementmodel, vier-in-balans, TPACK) als kapstok.
De slides geven een goed overzicht van hetgeen gedeeld werd tijdens deze sessie. Conclusie: support is altijd cruciaal. Ook in deze sessie werd het ontzorgen van docenten benoemd, net zoals structuur en kaders (formats/templates) bieden. Hier is uiteraard wel menskracht voor nodig. Werkstudenten kunnen hierbij ook een helpende hand bieden. Van mijn naamgenoot van Saxion ontvang ik nog documentatie mbt hun opzet en begeleiding van deeltijdonderwijs. Iedereen probeert net zoals wij met werklunches, inspiratiesessie, teachers lounge, online kennisbanken docenten te enthousiasmeren.
[Saxion heeft als uitgangspunt dat volwassen het onderwijs ook geheel online moeten kunnen volgen. Dit heeft uiteraard consequenties voor het ontwikkelen van het onderwijs. Daarnaast betrekken ze in een vroeg stadium het werkveld bij onderwijswikkeling door een werkveldcheck uit te voeren. Interessant om over na te denken.]
Keynote: de digitale leeromgeving zonder gedoe
Jan-Peter Bogers heeft het boek Versimpelen – projecten realiseren zonder gedoe geschreven. Zijn onderwijsprojecten ingewikkeld? Of maken we ze 😉 het ingewikkeld? Projecten worden vaak een gedoe (aha daarom vind ik projecten ook niet leuk 🙂 ) Wat zijn de gedoefactoren? Ik noemde al meteen ‘mensen’ (je hebt 2 typen: ‘motortjes’ en ‘putjes’). Ja dat was 1 van 6, daarnaast uiteraard geld, tijd, regels, complexiteit en last-but-not-least ‘jezelf’. Jaja, ik weet dat ik ook wel wat (voor andere irritante) stokpaardjes heb. Deze video van De Mier brengt het gedoe raak in beeld.
Versimpelen is een manier om focus aan te brengen in projecten om van complex naar simpel en van gedoe naar flow te komen.We moeten ons afvragen: waarom doe je wat je doet? Wat en wie heb je écht nodig? En wat heb je nog niet nodig? Een plan van aanpak zou op een post-it moeten kunnen.
Wat ik me wel ook steeds vaker afvraag: Wat zou er gebeuren als we niets of niet doen? Lossen problemen dan vanzelf op? Ik weet wel dat ik niets of niet doen ontzettend moeilijk vind.
In het begin van de dag publiceerde SURF het Trendrapport 2016, deze werd tijdens het Trending Dinner gepresenteerd. Deze heb ik gelaten voor wat het was. Ik had mijn eigen trending dinner georganisereerd. Samen met Liesbeth Mantel, onze Rotterdamse vriendin die binnenkort een Limburgs meisje wordt, heb ik de dag afgesloten met een heerlijk gezellig etentje.
Judith
Zie ook mijn andere OWD2016 blogs
- de volgende OWDdag, congresdag HO en MBO
- wat ik gemist heb tijdens deze Onderwijsdagen (je kunt niet alles volgen)
Online Kennisdelen #blogkermis #losmakers
Hi Marcel,
In het voorjaar heb ik meegedaan aan een blogkermis over Social Learning georganiseerd door @joitskehulsebosch. Nu heeft een andere ‘losmaker‘ @jokeva (Joke van Alten) het initatief genomen voor een blogkermis over ander thema waar ik zo in geloof: Online Kennisdelen.
Het onderwerp is: hoe deel jij online jouw kennis en ervaringen? We hebben het allemaal over het belang van DoenDenkenDelen en kennisdelen, ook online, maar wie doet het nu werkelijk? En als je het niet doet, waarom doe je het dan niet? En als je het wel doet, op welke manier dan en wat is het effect? Of misschien zie je om je heen mooie voorbeelden van organisaties die online kennisdelen faciliteren.
Wat is een blogkermis ook al weer?
Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht.
En uiteraard weer dit plaatje bij de blogkermis 🙂
Het was in het jaar 2009 dat ik Helene Blowers, bekend van Library Things, zag en hoorde tijdens U game U learn. Social media was in opkomst. Het intrigeerde me. Ik was in die tijd part-time bibliothecaris en part-time ICTO-adviseur bij een hogeronderwijsinstelling in het ‘Zuyden’ van het land. Opsporen van informatie en dat delen deed ik al als bibliothecaris, zoeken en delen zat en zit in mijn genen. Wist ik in de jaren 80 waar mijn klanten (docenten en studenten) mee bezig waren dan attendeerde ik hen met een kopieetje van een tijdschriftartikel of aankondiging van een nieuw boek in hun postvak. Ik zag wel dat dit met web2.0 ook anders kon.
Het organisatieonderdeel waar het ICTO-team en de bibliotheek bij hoorden was gericht op leren en innoveren en kennisdelen in netwerken. Wij experimenteerden met een groepje collega’s met de 21eDingen van SURF (de vertaling van LibraryThings maar dan gericht op het hoger onderwijs). Ik was enthousiast. Ik experimenteerde met diverse tools: Blogger, Netvibes, Hyves, Twitter. Startte een duoblog met een collega. Van mijn leidinggevende kreeg ik de ruimte om dat verder uit te bouwen. De data van 21 eDingen kregen we van SURF en dat was de basis voor onze eigen Dingen@Zuyd. Trainingen en workshops werden georganiseerd. De gratis versie van Yammer werd geïntroduceerd.
Op enkele believers na werd het geen groot succes. Tijd, ruimte en urgentie ontbrak.
Als verbinder en kennisdeler ben ik social media blijven gebruiken. Ik gebruik mijn blogs, Twitter, LinkedIn, Scoop.it om informatie en kennis te delen over mijn activiteiten als adviseur ict en onderwijs. Ik blader de tijdschriften niet meer door maar scroll ik door mijn RSS-krantje Feedly. Zo deel ik wat ik interessant vind op mijn vakgebied open en online. Je kunt me ook een content curator noemen. Ik deel informatie met een bepaald publiek in gedachten. Zo heb ik Scoop.it met topics ‘leren en innoveren’, ‘icto’, leertechnologie’, en ‘bibliotheekinspiatie’. Soms voeg ik er iets van eigen inzichten toe, maar meestal gebruik ik hiervoor dit duoblog 2beJAMmed.
Mijn collega’s volgen niet alles wat ik allemaal open en online deel 😉 . Binnen mijn organisatie gebruiken we andere tools om deze informatie en kennis te delen. Wekelijks attendeer ik mijn collega’s via een Nieuwsflits, een nieuwsbrief via de e-mail. Korte berichten over ict in het onderwijs: praktijkvoorbeelden van binnen en buiten de organisatie, tips over leertechnologie, interessante publicaties over onderwijsontwikkeling/blended learning etc. Veelal verwijs ik dan naar één van de andere blogs/websites van het I-team, zoals ons ICTO-blog en Dingen@Zuyd.
Heel vaak hoor ik in mijn organisatie dat we meer moeten kennisdelen. We vinden elkaar moeizaam. Zoveel mensen zijn met vergelijkbare initiatieven bezig, die misschien meer effect bereiken als ze de krachten zouden bundelen. Maar we weten het niet van elkaar. Het belang van learning communities wordt onderkend. Het is zelfs één van de pijlers van de visie van mijn club. Echter volle agenda’s bemoeilijken f2f (learning) communities. In mijn masteronderzoek heb ik bij een opleiding onderzocht of ict ondersteunend kan zijn bij het online samenwerken en online kennis delen in communities. De meeste docenten uit mijn onderzoek zagen nog geen mogelijkheden en kansen om met sociale media open kennis te delen en het online samenwerken te ondersteunen. De docenten gaven aan dat het gebruik van sociale media (Twitter en Facebook) nog veel als privé activiteiten gezien worden. Om op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen gebruikt eenderde van de docenten sociale media (vooral LinkedIn). Het online delen van kennis of ideeën gebeurt relatief weinig, een ruime meerderheid zegt dit nooit via internet te doen.
Wil je als organisatie slimmer samenwerken, over muren van opleidingen/dingen en organisatie online kennis en ervaring uitwisselen dan moet *imho* sociale technologie ook gemakkelijk beschikbaar zijn. In mijn organisatie is dat nog niet. Onze intranetomgeving is ingericht als een kennisbank en niet als een platform voor interactie. Hiervoor gebruiken collega’s die er behoefte aan hebben (de gratis versie van) Yammer.
Toch is de laatste maanden wel iets aan het veranderen. Het belang van online kennisdelen wordt steeds vaker onderkend. Ik word bij diverse initiatieven gevraagd om mee te denken hoe online samenwerken en kennisdelen gestimuleerd kan worden. Het houdt natuurlijk niet op bij het beschikbaarstellen van OneDrive of het aanmaken van een Yammergroep. De praktijk is weerbarstig. Kennis delen kost tijd. Tijd die collega’s er nu (nog) niet aan spenderen. De urgentie of ambitie is blijkbaar nog niet dringend genoeg? Of handelingsverlegenheid is nog te groot?
Ik blijf de steentjes toch wel gooien. Kringen vormen zich dan vanzelf.
Wie weet dat deze rimpelingen toch dingen in beweging zetten …
Mijn bijdrage aan de blogkermis toegevoegd aan de Losmakersgroep op LinkedIn
Van Twitterfeed naar IFTTT, of?
Jij hebt ook vast de mail van Twitterfeed ontvangen, Marcel. Ze gaan stoppen 😦 Zo lang ik me kan heugen worden onze blogberichten via Twitterfeed geplaatst op Twitter. Vanaf 31 oktober dus niet meer. We moeten op zoek naar iets anders.
In hun mail adviseren ze Buffer of Dlvr.it. Ik heb even snel op internet gezocht naar de voor en nadelen. Uit deze vergelijking kwam Dlvr.it als beste uit de bus. Maar in dit artikel werd IFTTT als favoriet genoemd.
Hé …. daar had ik al een account van …. 🙂
Werkt heel simpel. Je wordt stapsgewijs door de procedure van een nieuw recipe geloosd.
Bij THIS – selecteer je WordPress en koppel ons blogurl, login en selecteer ‘any new post’.
Bij THAT – selecteer Twitter ‘post a tweet’. Ik heb weer zo als gebruikelijk ingevuld (alleen #yam niet meer toegevoegd omdat Twitter de tweets toch niet meer doorzet naar Yammer)
New JAM! {post title}{post url}#2beJAMmed
Maar …. bedacht ik me ….
WordPress zelf biedt inmiddels ook mogelijkheden om blogs automatisch te publiceren. Ik had LinkedIn en Google+ al enige tijd geleden geactiveerd. Zal Twitter inmiddels ook niet te koppelen zijn? En jawel hoor! Via de share instellingen vind je de optie ‘publicize settings’. Naast LinkedIn, Google+, Twitter kan je WordPress ook koppelen met Facebook (doe ik niet), Tumblr en Path (gebruik ik niet).
Dus ik heb ook nu deze verbinding tussen WordPress en Twitter gelegd.
Nu eens even kijken wat er gebeurt als ik zo op publiceren klik, hoe al die tweets er uit zien 🙂 En hoe snel ze gepubliceerd worden. Ik denk wel dat ik dan kies of voor de WordPress optie of de IFTTT.
Wat wordt het voor jou?
Groet,
Judith
Volgbaar werken
Hi Marcel,
De laatste weken ben ik veel aan het nadenken over de manier waarop wij (willen) samenwerken binnen Zuyd. Ik ben vanwege mijn kennis en ervaring over online samenwerken en online kennisdelen betrokken bij ZOEC en Zuyd Professional. Ook mijn leidinggevende van de dienst O&O zoekt naar mogelijkheden om elkaar beter te informeren over waar eenieder mee bezig is.
De behoefte aan kennis delen wordt door iedereen gevoeld. Het wordt ook regelmatig benoemd. Afstanden en volle agenda’s maken het f2f kennis delen steeds moeilijker. Ik benoem regelmatig de mogelijkheden van (sociale) technologie (ja dat zijn sociale media 🙂 Ervaring leert dat deze term of te veel weerstand oproept of te veel geassocieerd wordt met privé-activiteiten). Ik verken de mogelijkheden die binnen Zuyd beschikbaar zijn. Men wil technologie wel inzetten, maar men weet niet hoe. En tijd (en/of urgentie/ambitie?) ontbreekt om hier energie in te steken. Dus blijven we mails versturen en (vanwege sociale aspecten) bijeenkomsten plannen.
Het is weerbarstig, de praktijk van online kennisdelen.
Sibrenne Wagenaar benoemt in haar artikel Al samenwerkend kennis delen op Ennuonline waarom kennis delen zo moeilijk is. Kennis is verbonden aan een eigenaar. Vaak blijft deze kennis in het hoofd van de professional, terwijl deze kennis voor een ander zeer belangrijk kan zijn.
Het kennisdelen blijft nu beperkt tot:
- Directe kennisoverdracht: via face-to-face of mail/whatsapp contact op een formele of informele manier. Kennis wordt pas gedeeld als er een beroep op wordt gedaan.
- Indirecte kennisoverdracht: kennis wordt vastgelegd en toegankelijk gemaakt (bv. kennisbank, intranet, blogs). Weinig professionals zijn te motiveren om dit te doen: voor wie doe ik dat? what’s in it for me?
Het is natuurlijk mooi dat onze HR aandacht heeft voor informeel leren. Als je de bijbehorende notities en flyers leest, gaat dit vooral uit van directe kennisoverdracht.
In onze complexe organisatie hebben we *imho* meer nodig om verder te komen. Een lerende organisatie met een cultuur waarin kennisdelen gewoon is, waar medewerkers erkenning krijgen voor het delen van kennis (jaja hier zit een pijnpuntje 😉 ). We hebben elkaar (’s kennis) nodig om samen te werken. Met sociale technologie kunnen we meer met elkaar verbonden zijn. Wagenaar verwijst in haar artikel naar een bijdrage van René Jansen op Winkwaves: Volgbaar intelligent en lerend werken.
Kennis is dynamisch, subjectief en afhankelijk van de context. Kennis kan moeilijk losgekoppeld worden van de personen en contexten waarbinnen de kennis is ontwikkeld, waardoor het vastleggen en overdragen van kennis niet alleen praktisch gezien, maar ook theoretisch gezien een grote uitdaging is.
Willen we samen die netwerkorganisatie zijn, dan moeten we bewegen richting een lerende organisatie waar werken, leren en sociale technologie samensmelten, zegt René Jansen. Laten we technologie inzetten om elkaars expertise en vragen zichtbaar te maken door dat te doen op het moment dat je een waardevolle ervaring opdoet, een vraag hebt of deelt waar je mee bezig bent: volgbaar werken!
Door volgbaar te werken en alles wat je doet tot een (potentieel) gespreksonderwerp te maken, laat je een continu spoor achter dat zichtbaar maakt hoe je doet wat je doet, en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Hiermee vorm je en bevestig je continu je identiteit: wie je als organisatie bent, hoe je betekenis geeft en wat je anders maakt dan je concurrenten.
In andere bewoordingen heb ik dit al eens gedroomd in “Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder”, de leerinterventie van mijn masteropleiding. Daarin heb ik ook beschreven dat niets zo moeilijk is als cultuurverandering, de transformatie naar een lerende organisatie.
Wordt het niet tijd om ons ‘what’s in it for me’- denken om te zetten in een ‘what’s in it for us’- attitude? Dat er, zoals Frans de Vijlder dat benoemt, een verschuiving plaats vindt van een solo- naar een netwerkprofessional? Dat je als kritische netwerkprofessionals nadenkt over impact van je handelen, van je team, collega’s, organisatie. En dat je samen verantwoordelijk voelt. Daar hebben we elkaar’s kennis bij nodig.
Althans, ik heb dat wel nodig om mijn werk goed te doen.
Volgbaar werken. Ik vind het een mooie term.
Judith
2 BE JAMMED 