Met dank aan Anja Brunt

Goedenavond Marcel,

Op maandagavond tussen 8 en 9 is er altijd #blogpraat. Blogpraat is een wekelijkse twitterchat voor bloggers. Een paar weken geleden was het onderwerp: voor wie schrijf je nu eigenlijk? Ik heb me niet met de discussie bemoeid. Mijn energy level was toen onder nul. Die week erop ook nog, toen het over authentiek bloggen ging. Interessant onderwerp, want mag je zo maar andermans tekst hergebruiken? Aanleiding waren de blogberichten op Frankwatching en De Blog Academie.
Uit de discussies komt wel duidelijk het verschil naar voren tussen zij die bloggen vanuit economisch oogpunt (inkomstenbron) en degene die kennis willen delen.

Het zette mij wel tot nadenken. Waarom blog ik? En waarom op deze manier?
Als ik terugdenk aan ‘vroeger’ 😉 heb ik altijd wel geschreven, dagboeken vol. Later een boekje waarin ik mooie teksten en gedichten verzamelde. Tijdens vakanties hield ik altijd reisdagboeken bij. Dat deed ik alleen voor mezelf. Waarom deel ik nu wel mijn gedachtenspinsels openbaar?

Ik ben information professional / kennisdeler in hart en nieren. Als bibliothecaris las ik vakliteratuur voor de opleidingen waarvoor ik collectioneerde, ik attendeerde docenten op nieuwe boeken, interessante artikelen omdat ik wist wat zij doceerden (nu noemen we dat met een nieuw woord content curation). Eigenlijk doe ik dit nog steeds. Ik lees en leer veel van anderen, dat wil ik graag delen. Dat wat ik interessant vind, deel ik, al dan niet met een persoonlijke toevoeging via Twitter of via ons blog. Dat is soms authentiek en vaak basseer ik mijn mening op informatie van anderen. Niets nieuws onder de zon toch? Uiteraard altijd met in achtneming van het auteursrecht van een ieder. Hoewel ik het initiatief heb genomen voor het Auteursrechtenloket van Zuyd, durf ik niet te beweren dat ik nooit de mist in ben gegaan / ga. En over het legaal embedden van een YouTube-video zijn de auteursrechtenspecialisten het ook niet helemaal eens. Ja, ik ben niet roomser dan de paus ;). De meeste bloggers die ik citeer hanteren gelukkig een Creative Commons – licentie, wij ook! En mijn hyperlinks openen altijd in een nieuw venster. En tegenwoordig let ik meer ook op rechtenvrije afbeeldingen (dankje Raymond :))

In 1e instantie zijn wij ons ICTO op het ZuydPLEIN blog begonnen voor onze collega’s van Zuyd. Dat is op 2beJAMmed nog steeds onze primaire doelgroep. Door de koppeling met Twitter krijgen we toch vaker reacties van buiten Zuyd dan van onze eigen collega’s. Een paar maanden geleden hebben we onze Nieuwsflits via Zuydmail opgestart en daar ook te attenderen op onze blogberichten, sindsdien krijgen we ook steeds meer interne reacties (al is het dan niet online). Want ja, reacties zijn natuurlijk wel errug leuk!!

Ik heb al vaker geblogd over bloggen als mijn buitenboordbrein. Ik blog in 1e instantie voor mezelf, het is een passie geworden. Toch, eigenlijk is het alleen maar een nieuwe tool. Ik schreef en deelde dus al langer. Door een blogtool te gebruiken is het meer open, dat vergt weer andere vaardigheden.
Mijn eigen blogstijl heb ik pas na verloop van tijd gevonden. Ik ben iemand die graag dingen uitzoekt; ik wil combineren en informeren. Het voordeel van duobloggen is dat je elkaar kunt stimuleren en dat er een hogere frequentie van blogposten is *grijns*. Door over ervaringen en kennis te bloggen, structureer ik mijn gedachten, daardoor is het voor mij ook reflectietool geworden.

Delen en open zijn, dat heeft me al veel opgeleverd. Ik heb het ook weer deze zomer ervaren. Je weet dat mijn vader een ingrijpende operatie moest ondergaan. Voor mijn broers die op vakantie waren, familie en vrienden van mijn ouders en van mij, heb ik besloten om tijdens de week van de operatie te bloggen om zo iedereen te informeren. In eerste instantie deed ik het voor mezelf: gewoon van me afschrijven, dat heeft me al in meer ingrijpende fases van mijn leven geholpen. Maar waarom dit ook niet delen?
Ik heb een Blogger-blog aangemaakt. Uiteraard heb ik deze privé gehouden, het ging immers om persoonlijke informatie van mijn vader en moeder. Ik heb mensen uitgenodigd voor het blog (dat was even een klus). Via Blogger is het mogelijk lezers via een mail te attenderen op een nieuwe blogpost (niet mijn hele familie is ‘in-to-blog’ 😉 ), helaas zit daar een beperking op van 10 e-mailadressen. Dus stuurde ik het blogbericht naar mezelf en stuurde dat door naar de familie en vrienden. Ik heb vele positieve reacties ontvangen, dat heeft mij ook de week doorgeholpen. Het enige nadeel was de zeer beperkte 3G ontvangst in het appartement van mijn ouders. Ik heb dus veel aan dit keukenraam gestaan, waar ik zo nu en dan een streepje ving 🙂

Zo zie je, je kunt bloggen voor vele doeleinden inzetten: privé (ik las onlangs over iemand die over haar ziekte blogt om met lotgenoten te communiceren, die begrijpen haar. Ze wil haar omgeving niet constant belasten met haar ziekteverhalen), om kennis te delen, vakantieverhalen te schrijven (ik heb de afgelopen maand met verschillende bloggers virtueel mee mogen reizen), maar het is ook een krachtig onderwijstool.
Nog een paar weekjes knutselen aan Dingen@Zuyd waar uiteraard aandacht wordt geschonken aan Weblogs, het 1e Ding!
En op deze site, heb ik ook een content curation tool geïntegreerd: Scoop.it (het digitale krantje) maar dat is pas Ding 23 en dat is niet altijd even authentiek 😉

Judith