Categorie archief: Gaming
Deel uitmaken van iets Epics! Buitenaards leven (SETI@Home), kanker (Folding@Home) of kennisdelen. Just keep tackling obstacles (Rule #1)
Dag Judith,
Niet gamend delen met je game-console, dat is toch wel het toppunt. Tijdens een van mijn ‘duiken’ in Reality is Broken van Jane McGonigal kwam ik het verhaal tegen van Folding@Home. Oftewel het ‘spel’ waarmee gamers zonder te spelen kanker mee helpen oplossen…
Je leest het goed 😉
Kijk, als ‘NERD’ ken ik dit verhaal natuurlijk wel. In een andere vorm, met een andere ‘cause’ maar het idee is hetzelfde. Ik heb het ‘geluk’ gehad dat wij in 1989 al een PC thuis hadden. Daardoor was er bij ons ook al redelijk vlug internet en ben ik ook in aanraking gekomen met SETI@Home, de voorloper van het Folding@Home project.
Bij SETI was het de bedoeling om alle, op dat moment niet ingezette processortijd, in te zetten om de onmetelijke ruimte te onderzoeken op signalen van buitenaards leven. Door op je Eigen PC een programmaatje te downloaden kon je meezoeken in het universum. 100.000den computers die ieder een klein stukje universum doorzochten en zo stapje voor stapje in het heelal keken. Ja ook ik heb meegezocht 😉 Het is altijd mooi om te beseffen dat je onderdeel bent van iets groots. Rule #6 van Jane zegt: “Immerse yourselves in Epic Scale”. Dat geeft toch een lekker gevoel. Epic is het contacten van buitenaards leven wel, maar wel een beetje Nerdish. Maar ik ben trots op waar ik vandaan kom, dat weet je!
En toch zijn er meer doelen waarvoor zoveel computers kunnen worden ingezet. Kankerresearch. Al die energie die fietsers een ‘Nederlands/Franse’ Berg opgooien op de 6e van de 6e ieder jaar leveren heel veel geld op voor onderzoek. Onderzoek naar proteïnen. Proteïnen helpen je lichaam om voedsel om te zetten in energie, ze reguleren je stemmingen (dus daar hebben we soms last van ;)), en ze vechten tegen ziektes. Om dit te doen moeten ze zich ontvouwen. En daar gaat het vaak mis. En als dat ontvouwen mis gaat dan ontstaan er vaak ziektes als: Alzheimer, ALS, AIDS, Huntingtons, Parkinson en veel kankersoorten. Het is daarom belangrijk om te weten hoe dit ontvouwen te werk gaat en waar dat het mis gaat. Om dit inzichtelik te maken hebben we alle rekenkracht nodig die we kunnen gebruiken. Met het Folding@Home project is er, vergelijkbaar met het SETI@Home project, een omgeving gecreeerd waarin dat computers over de hele wereld samenwerken om te komen tot gezamenlijke rekenkracht.
Stanford University, de mensen achter Folding@Home leggen het uit op de site: folding.stanford.edu
Maar ze halen de rekenkracht niet alleen uit PCs. Ze halen het ook uit spelcomputers, in het bijzonder de Playstation 3. Aangezien ik wel met de Wii en de XBOX hebt (euh) gewerkt, maar niet met de Playstation wist ik dit nog niet. Op de PS3 is een Folding@Home programma, waarmee je tijdens ‘lage processortijd’ van je console meehelpt bij het analyseproces van het ontvouwen.
Net zoals het SETI project, blijven ook bij dit project grote vraagtekens achter. Natuurlijk het ontvouwen wordt mooi inzichtelijk gemaakt (Feedbackmechanisme is voor ‘gamers’ heel belangrijk), maar hoe het nu precies in elkaar zit en of dit daadwerkelijk iets oplevert. Tja… dat geldt voor meer challenges die we ons zelf opleggen: Contact met buitenaards leven, kanker oplossen, kennisdeling laten beleven… noem ze maar op. En nee, ik heb de antwoorden niet, maar ik geloof in Jane’s rule nummer 12: “Seek out more Epic wins” en vooral dat kennisdelen bijdraagt tot Rule #11 “Contribute to a sustainable engagement economy”. En dat begint allemaal met rule number 1: “Tackle necessary obstacles”…
Al deze rules komen uit Reality is Broken (in het Nederlands: Beter dan Echt) van Jane McGonigal, maar dat hoef ik jou niet te vertellen Judith 😉 Je hebt het boek namelijk…
Groeten Marcel
SuperBetter de online Resilience bouwer!
Dag Erik, dag Judith,
Voordat ik met mijn post verder ga wil ik jullie even aan elkaar voorstellen. Dit is Erik van Rossum (even doorscrollen) en dit is Judith van Hooijdonk. Erik is een van de inspirerende ‘voorgangers’ van het Lectoraat Autonomie en Participatie, waarmee ik in de komende jaren veel te maken krijg en die ik beetje bij beetje leer kennen en van leer tijdens de bijeenkomsten van het lectoraat. Judith is mijn inspirerende college van de I-Adviseur groep (waar ik in het verleden deel van uit maakte) en waar ik samen op deze site mee blog. Met Judith deel ik alle inspirerende verhalen rondom onderwijs, innovatie en dus nu ook zorg. Maar zeker ook inspirerende verhalen in zijn algemeenheid. En ik maar ook Judith hebben op dit blog al eerder gesproken over Superbetter in bijvoorbeeld: The game that can give you 10 extra years of life #TED
Ik heb Erik ‘het’ boek uitgeleend. Ik had het uitgeleend aan Sandra, die het zo inspirerend vond dat ze erin geschreven had en mij (en Melanie) een nieuwe heeft gekocht. Erg jammer 😉 Ik had graag haar aantekeningen gezien, wellicht krijg ik haar nog zo ver om eens te bloggen over wat zei van het boek vond. Ik had dus een nieuwe versie gekregen van Sandra en heb hem gelijk al overgedragen aan Erik (de Engelse versie heb ik zelf nog hoor!). Hij werd pas echt enthousiast toen ik begon te vertellen over SuperBetter en het opbouwen van Resilience (weerstand) wat het belangrijkste feedbackmechanisme is bij dat online spel. Ik ben erg benieuwd naar de onderzoeken over Resilience waarmee Erik en zijn team bezig zijn. In deze post loop ik door een aantal screenshots van SuperBetter om hopelijk een heel kort inzicht te geven in de game: SuperBetter.
Het idee achter SuperBetter is dat je jezelf een doel stelt , waarbij je verschillende zaken ‘tegen’ kunt komen. Voor mij is dat afvallen. Ik kom van 95 kg. en wil graag naar 75 kg. Bij SuperBetter doe je een aantal zaken, namelijk: definieren van quests: korte opdrachten die je doel ten geode komen (bijvoorbeeld sporten). Maar je definieert ook ‘gevaren’ (bijvoorbeeld snoepen omdat je stress hebt). Daarnaast probeer je ‘Allies’ te vinden die je online gaan ondersteunen om je doelen te bereiken. Je houdt via de website of via de social media (facebook/twitter) bij welke stappen je neemt, welke ‘activiteiten’ die je onderneemt. De quests leveren ‘weerstand’ op in vier verschillende categorieen.
Deze vier ‘Resilience’ categorieen zijn: Physiek, Mentaal, Emotioneel en Sociaal. Je kunt door verschillende quests te doen of enemies te tackelen of contact te hebben met je sociale omgeving weerstandspunten scoren binnen deze categorieen.
In een score log kun je zien waarom je bij welke categorie punten hebt gescoord. Emotionele punten krijg ik bijvoorbeeld als ik naar U2 luister. Mental Resilience op het moment dat ik na het tanken geen snoep heb gekocht. Physieke weerstand nadat ik met Koda heb gewandeld. En Sociale weerstand als ik heb ingechecked bij jouw Judith als een van mijn Allies.
Het mooie is dat als je bepaalde levels bereikt je extraatjes krijgt. Hier kreeg ik bijvoorbeeld een fysieke opdracht (met handpalmen) waardoor je Fysieke weerstand kunt opbouwen. Je moet dan denken aan kleine opdrachtjes die even kunt doen en die wetenschappelijk onderbouwd zijn. De onderbouwing wordt dan ook meegegeven bij dit onderdeel. En het gaat bij deze handpalmen opdracht om een wetenschappelijk artikel: “Rudimentary Determinants of Attitudes. II: Arm Flexion and Extension Have Differential Effects on Attitudes” van John T. Cacioppo, Joseph R. Priester, and Gary G. Berntson
Zo is er in het Secret Lab bij SuperBetter veel meer informatie over de wetenschappelijke onderbouwing. Elk onderdeel wordt beschreven en is ondersteund met wetenschappelijk onderzoek. Je snapt dat ik nog niet eens op de helft ben en toch al erg enthousiast over de toepasbaarheid.
Ziet er goed uit he! En toch moet ik ook een kritische kanttekening plaatsen. Namelijk ik heb me ooit aangemeld en speel nu toch niet meer. Waar zou dat aan liggen. Ik weet dat ik gestopt ben omdat ik zelf quests moest aanmaken en die lastig/moeilijk kon kopieren. Dus ik moest elke keer de quest opnieuw invullen (ook al was dat iedere keer dezelfde quest). Wellicht raak ik door mijn WillPower boek nu wel weer gemotiveerd om dit spel op te pakken. Maar over dat boek later meer…
Wellicht leuk om toch weer te gaan spelen. Sandra, Erik ik zal jullie binnenkort als Ally toevoegen en Judith jij moet dan wellicht je Ally-schap weer oppakken 😉 We zullen zien!
Groet Marcel
iDAPT + aixCave + Zuyd + Adelante = Virtual Reality Care and Cure in Limburg?
Dag Judith, dag Albère,
Judith, ik zal je eerst voorstellen aan Albère: LinkedIn Page . Albère werkt bij Adelante en is betrokken bij de Zuyd Hogeschool via het Experticecentrum Innovatieve Zorg en Technologie en natuurlijk via het Lectoraat Autonomie en Participatie van Chronisch Zieken. Ik heb nu 2x gebrainstormd met Albère, 1x op Zuyd en 1x bij Adelante en het was zeer inspirerend. Leuke ideëen, die zeker toepasbaar zijn.
Een van de onderwerpen waar we het over gehad hebben is hoe technologie en gaming een rol kan speken bij de revalidatie van patienten bij Adelante. Ik heb mijn eerste, snelle vondsten al gedeeld met je in de posts: Icecold fire! Het gaat om de mindset… en Building Interprofessional Connections – Zuyd brengt krachten samen: Health, Technology en ICT en ook die gingen over het gebruik van Virtual Reality Hardware en Force Feedback Tools, zoals die nu meer en meer opkomen in de computergame wereld en zoals die toepasbaar zouden zijn in de zorgwereld.
Om te kijken of een Virtual Reality ruimte een optie zou zijn voor in een organisatie zoals Adelante ben ik op zoek gegaan naar nog meer voorbeelden. Het beeld is bij mij duidelijk: kun je iemand in een inspirerende omgeving laten oefenen om of beter te worden of om zich beter aan te passen aan de situatie waarin hij zich begeeft. Ik denk dat die omgeving te creeren is en dat die te combineren is met revalidatietechnieken. Op de achtergrond speelt dan steeds het verhaal van Jane dat door het leuker te maken het proces ook verbeterd (The game that can give you 10 extra years of life #TED)
In deze fase moeten we proberen om meer enthousiastelingen te krijgen voor ons idee: de VR Cure/Care/Rehab Room (om hem zo maar even een werknaam te geven, suggesties voor een betere naam zijn welkom ;)) Dus ik ben op zoek gegaan naar waar concrete ontwikkelingen zijn (die zichtbaar zijn) of waar betrokken ‘experts’ spreken zodat we daar naartoe kunnen gaan (evt. met mensen die we willen overtuigen) En ik heb een mooie combinatie gevonden die op korte termijn te realiseren moet zijn. De combinatie komt neer op:
iDAPT + aixCAVE + Zuyd + Adelante = Virtual Reality Care and Cure in Limburg
Wat is iDAPT?
De iDAPT (intelligent Design Adaptation Participation Technology) omgeving in Toronto is een fysieke omgeving waarin allerlei levensomgevingen/zorgomgevingen worden nagemaakt, zodat therapeuten maar ook technology experts gezamenlijk kunnen innoveren op dit gebied. Toepasbare technology wordt hier uitgeprobereerd en ingezet in zorgprocessen. Het is onderdeel van het Centre of Rehabiliation Research en daarmee zeer relevant voor het idee van Albère en mezelf om te kijken of dit toepasbaar is in de daadwerkelijke zorgwereld.
Nu hoor ik je al denken: “Ja, ja, Toronto! Ik dacht dat het in deze fase de bedoeling was om ‘resources’ te vinden waar je mensen mee naartoe kunt nemen, zodat je ze kunt overtuigen van jullie idee.” Dat is natuurlijk ook zo. En ja als ik een sponsor vind ga ik natuurlijk graag naar Toronto! Maar, en dat zul je erg leuk vinden Judith, op de TEDx Maastricht is een van de sprekers Geoff Fernie, en die heb je kunnen zien in het filmpje hierboven. Geoff is de Vice President of het rehabilitation research centre waartoe ook iDAPT behoort. Dus ik heb een vermoeden waar zijn speech over gaat en jij weet ik ook wie ik dan tijdens TEDx Maastricht wil gaan ontmoeten. Ik vind het erg gaaf dat ik een kaartje heb. Nu nog kijken of Albère mee wil en door de keuring komt.
Wat is aixCAVE?
Je ziet in het filmpje van iDAPT wel een beetje al van Virtual Reality of projections zodat een patient denkt in een bepaalde omgeving te zitten, maar de echte VR toepassingen zoals ik ze eerder heb laten zien, zijn maar mondjesmaat te zien in het filmpje. Daarom ben ik ook op zoek gegaan naar een dichtbijzijnd instituut wat vol met de Virtual Reality bezig is. En jawel hoor, gewoon bij de ‘buren’! En dan bedoel ik onze oosterburen. Bij de RWTH in Aachen heb je binnen het Rechen und Kommunikationscentrum een onderzoeksinstituut dat gaat over Virtual Reality (link naar hun site).
De aixCave is een 5 bij 5 bij 5 omgeving waarbij op de zijvlakken en bodem een projectie is en waarbij je middels een VR bril en VR attributen door de omgeving heen kunt.
Het filmpje is overigens van Netwell Casala Centers, omdat de RWTH helaas geen filmpje had dat ik kon vinden. Maar je ziet hier hoe je door een 3D omgeving kunt bewegen. In het filmpje hierboven gaat dat nog met een gamecontroller. In het filmpje hieronder wordt een Kinect gebruikt. Het is niet lastig om voor te stellen dat als je de 2D-Loopband erbij gebruikt (zie: Building Interprofessional Connections – Zuyd brengt krachten samen: Health, Technology en ICT) dat je dan virtueel door omgevingen kunt bewegen.
Dus combineren en beginnen maar 😉 Ik hoop dat ze bij de RWTH ver genoeg zijn om het doorlopen door een VR omgeving te kunnen laten ervaren, zodat we de beleidsmakers, therapeuten, patienten en sociale omgeving van die patienten enthousiast krijgen.
En vertaald naar het onderwijs? Tja ik geloof niet dat ik dat nog moet uitleggen of wel. Zo’n ruimte moet er binnen Zuyd ook zijn, zodat je allerlei onderwijscontexten (zorg, pabo, techniek, fm, … noem ze maar op…) kunt creeren en mensen nog beter kunt voorbereiden voordat ze op stage en/of afstuderen gaan. Je kunt ze aan nog meer omgevingen bloodstellen waarin ze kunnen oefenen. Bijvoorbeeld: wat is het om als autist in een klaslokaal te zitten. (Virtual Reality gebruikt bij sociale vaardigheden trainingen voor autismen)
En dan heb ik nog niet eens gepraat over de gaming elementen die je hieraan kunt hangen binnen het proces. Maar dat is een verhaal voor een andere keer…
Groeten Marcel
Building Interprofessional Connections – Zuyd brengt krachten samen: Health, Technology en ICT
Ha Judith,
Er staat wellicht een leuke klus op me te wachten. Weliswaar pas in september, maar toch kan ik me er nu al mee bezig houden. De lector van Autonomie en Participatie van Chronisch Zieken: Sandra Beurskens is het voorstel deze week aan het afronden en in voorbereiding op eventuele goedkeuring kan ik me wel alvast voorbereiden.
Over het project (Meetpunt) vertel ik meer op het moment dat het helemaal rond is, maar het komt er op neer dat er Multi professioneel samengewerkt gaat worden tussen onder andere de gezondheidszorgopleidingen, biometrie en ICT. 5 best practices zou het moeten opleveren, maar belangrijker nog 5 samenwerkingen tussen zeer verschillende faculteiten op het gebied van meten.
Ik ga nu kijken of één van die best practices een samenwerking kan zijn op het gebied van fysiotherapie, ergotherapie, ICT en Bèta/Techniek. Het gaat zich om een meetruimte die de zorggroep Adelante te Hoensbroek nu al heeft, gecentreerd tussen de behandelruimtes en die ook na een verbouwing een plek moet krijgen. Niet dat ik nu ineens verstand heb van bouw, maar tijdens een eerste brainstorm bleek dat de ‘meetruimte’ meer gebruikt kan worden in de toekomst. Je kent me, ik kwam met allerlei interactieve gamevoorstellen voor zowel patiënt als therapeut. Leuke klus. Dus dat is een mooie optie 1 😉
Maar tijdens de brainstorm kwamen we ook op Virtual Reality. Als er dan toch verbouwd moet worden, waarom dan niet denken aan Virtual Reality. Weet je nog dat ik geblogged heb over een holodeck achtige ruimte die voor het onderwijs gebruikt zou kunnen worden?
Nou die kan natuurlijk ook gebruikt worden om patiënten ergotherapeutisch en fysiotherapeutisch te begeleiden bij de re-integratie in hun vertrouwde omgeving. Daarvoor moet je 2 dingen doen: 1) De vertrouwde omgeving van de patiënt ‘capturen’ en 2) Een omgeving creëren waar de patiënt met de therapeuten kan oefenen en waar getraind kan worden. En dat natuurlijk zo ‘lean’ mogelijk!
Capturen, dat kan met de technologie achter de KINECT. Bij jou, bij mij. Redelijk goedkoop. Een voorbeeld is Skanect wat daarbij kan helpen:
Door die omgeving lopen Virtueel kan al jaren in spellen. Achter het computerscherm dat heeft iedereen wel al eens gedaan. Maar het zelf beleven. Het zelf lopen heeft de laatste jaren ook verschillende technologische oplossingen gekregen.
<i>De virtusphere is een bol waarin je kunt blijven rondlopen. Door de VR helm kun je door iedere ruimte lopen.</i>
<i>Maar ook Stanford University heeft in hun eigen lab een omgeving gecreëerd, waarbij de ervaringen life like zijn. Deze omgeving zie ik dan wel weer te gebruiken door minder valide patiënten. En bij deze omgeving is de geluidsbeleving erg sterk</i>
<i>Een derde voorbeeld .</i>
Behalve visuele feedback zal er wellicht ook andere input nodig voor de patiënt tijdens zijn therapie of het aanpassen aan de situatie. En dat kan met verschillende force feedback oplossingen. Zodat er nog een extra ‘belevingselement’ erbij. Dus dat als je iets oppakt of als je je stoot, dat je daar ook een ‘schokje’ of ‘duwtje’ van krijgt.
Vooral die derde wil ik eens ervaren. Ik heb ooit zelf een elektronenbehandeling mogen ervaren, dus ik weet hoe dit voelt. Dat het te koppelen was aan een telefoon wist ik nog niet. Je kent me Judith, dit zijn slechts de resultaten van een korte zoektocht. Niet wetenschappelijk, niet diep onderzocht, maar dat gaat vast nog komen. Net zoals ik nog meer wil weten over project Holodeck waar dan alles samen zou kunnen komen…
Google’s Holodeck
Microsoft’s Holodeck
Project Holodeck
Ik denk dat studenten/docenten/onderzoekers Biometrie, Bèta/Techniek, ICT, Fysiotherapie en Ergotherapie hier samen met Adelante een hele mooie best practice van kunnen maken.
Wat denk jij?
Groet Marcel
SimCity maar dan af voor in de klas!
Ha Judith,
Je weet ik was afgelopen dinsdag op het VNG congress te Zwolle. Dit is het congress voor raadsleden, maar meer nog voor burgemeesters en wethouders van de 408 gemeenten in Nederland. In mijn middagsessie had ik me opgegeven voor het congres: Serious Gaming en Krimp. De ambtenaren van de gemeente Roerdalen zullen wel lachen als ze dit lezen 😉 Als voorvechter van de accommodaties en voorzieningen in de kernen hoopte ik hier een mooie voedingsbodem te vinden, helaas… De locale verenigingen waren geen rol in het process dat voorbereid was. Maar toch was het enorm leerzaam en leuk!
Ik heb een spel gespeeld gemaakt door Tygron. Stel je voor een 3D omgeving zoals SimCity…
|
|
 |
…weet je weer. SimCity het spel waarvan ik aan het proberen was om het te embedden in het onderwijs. Ik moet je eerlijk zeggen Ilse Kaelen heb ik al enthousiast, maar ik vond het zelf erg jammer dat deze versie van SimCity alleen online te spelen is. Je kunt er geen scenario’s mee saven of voorbereiden voorbeeld. En dat maakt het dan lastiger om in te zetten in het onderwijs. Althans je kunt er lastiger de diepte mee in gaan.
Het spel van Tygron is iets minder gedetailleerd dan SimCity, maar heeft wel dezelfde zoomfactor. Dus je kunt van kaartniveau inzoomen tot op straatniveau (je ziet de autootjes rijden) Er zitten vergelijkbare simulaties achter: verkeersmodel, bevolkingsgroei, economisch model en nog 1 of 2 modellen die je verwacht in dit soort games. Ze geven aan dat als ze dit bij klanten inzetten (bijvoorbeeld gemeentes) dat ze in staat zijn om de werkelijke kaarten en gebouwen te gebruiken. De gemeente Landgraaf had al een keer of twee gespeeld (ook in het kader van de gevolgen van de krimp in de regio) en die spelwereld lag nu ook bij ons voor. Het mooie was dat dit spel gericht was op de verschillende rollen die je binnen een gemeente kunt hebben (De provincie, de gemeente, een onderwijsinstelling, een zorgaanbieder, een technisch ondernemer en een woningstichting waren vertegenwoordigd. Met dat team moest je (met ieder zijn Eigen opdracht) de gemeente zo goed mogelijk de komende 30 jaar ‘besturen’. En al je acties hadden invloed op elkaar. Met redelijk eenvoudige bediening, veel informative over de acties die je deed en getrainde support van begeleiders was het spel, snel goed te spelen. In een tweetal inerventies van de begeleiders, waarbij we achter de computer uit moisten en in overleg moisten achter plankaarten werd het een en ander duidelijk. Zo klaar om in te zetten in het onderwijs! Om nog maar te zwijgen over alle verdere mogelijkheden die er nog zijn voor de finetuning. Of om nog maar te zwijgen over de mogelijkheden die er nog meer zijn. Bijvoorbeeld een spel over klimaatveranderingen waarvan je hieronder een demofilmpje ziet (ik heb namelijk geen materiaal van de krimpgame)
Ziet er goed uit! Ik ga toch eens onderzoeken of ik van de ene kant Tygron bij ons onderwijs kan betrekken en van de andere kant onze CMD en ICT studenten bij Tygron kan betrekken. Want dit is toch eigenlijk SimCity maar dan af voor in de klas! (Of voor awareness trainingen bij raadsleden, ambtenaren, ondernemers, maatschappelijk middenveld)
Groet Marcel
2 BE JAMMED 