Categorie archief: Didactiek
Bloggen. Curerend leren. #mli
Ha Marcel!
Super dat steeds meer docenten de kracht van bloggen zien en ervaren, zoals te lezen in het gastblog van Ayk de Bie. Bloggen kan leren faciliteren bij het lezen, schrijven, reflecteren en delen.
Zoals je weet moest ik voor mijn 2e leerarrangement van de studie een blog bijhouden. Dit was JOULE4JOU. Ik heb hierop in ruim 3 maanden 53 blogberichten gepost met bijna 1700 views. Niet slecht voor een studentenblogje 😉 Ik vind bloggen zinvol, mijn intrinsieke motivatie was dus hoog. Dat gold niet voor elke studenten. Sommige blogden alleen als dat de opdracht was, andere kregen de smaak ook te pakken en schreven ook meer reflectieve blogs.
Als student gebruik ik bloggen om te reflecteren maar ook om content te cureren. Een content curator kan omschreven worden als:
Een content curator is iemand die doorlopend relevante informatie over bepaalde onderwerkpen vindt, beoordeelt, verrijkt en deelt met zijn omgeving.Bron: Howard’s Home
Meestal worden tools als Scoop.It, Paper.li, Storify, Pearltrees genoemd als content curation tools, naast de social bookmarking sites als Diigo en Delicous (zie meer over deze tools op Dingen@Zuyd). Al bloggend kan je als student op zoek gaan naar belangrijke curators op jouw vakgebied. Al lezend over wat op jouw vakgebied gebeurt, word je zelf ook een curator voor jouw netwerk. Dit cureren vereist een kritisch en analytisch denkvermogen. Als curator verrijk je ook de informatie met jouw inzichten. Ook vaardigheden als informatie structureren & categoriseren en weten hoe je kennis deelt via verschillende platforms zijn hierbij belangrijk. Deze vaardigheden zijn, vind ik, belangrijk voor elke lerende, zowel student als docent.
Op het blog Langwitches zijn interessante blogposts te lezen over bloggen en content curation, voorzien van mooi verduidelijkende tekeningen.
De docenten van het 2e leerarrangement van de MLI gebruikten de blogtool om alle cursusinformatieblog te delen. In mijn LA2-reflectieblog heb ik enige kritiek geuit op de manier waarop de docenten dit ingezet hebben. In het blog werd geen gebruik gemaakt van tags, zoekfunctionaliteit, dat is wat een blog zo krachtig maakt. Daardoor was het voor mij als student ook lastig mijn weg te vinden op het blog. Het kan voor de ontwerper logisch zijn waar voorbeelden, handleidingen, criteria staan. Ik moest altijd even denken: wanneer hebben we wat ook al weer behandeld. Daarnaast werd reageren op blogposts niet gestimuleerd. Dat kan al eenvoudig door een laatste reactie-gadget toe te voegen.
Ik vind dat als je bloggen in wilt zetten al didactische tool deze ook mee moet nemen bij de beoordeling van de studentproducten. Voor het leerarrangement hield ik én een blog bij én moest ik producten inleveren via word/pdf. Voor mij was dit dubbelop. Ik heb wat ge-copy-paste zeg 😉 . Ik vind best dat je van studenten kunt vragen een blog te exporteren, dat is niet zo lastig. Het is ook wenselijk, voor accreditatie enzo.
Tijdens de afsluitende barbecue werd ik door een van de docenten aangesproken. Of ik hen volgend studiejaar wilde helpen? Tuurlijk! 🙂
Beide docenten heb ik inmiddels de rubric voor bloggen die onlangs via het geweldige blog Educational Technology and Mobile Learning vond.
Blog on!
Judith
Teach teachers how to create magic [TEDtalk]
Hallo Marcel,
Ook de column van Eric van de Luijtgaarden gelezen in Editie Zuyd? Onderwijs gaat om inspiratie, schrijft hij en voor Eric is inspiratie onlosmakelijk verbonden met hoorcolleges. Alhoewel hij wel toegeeft dat ze in zijn herinnering alleen maar beter worden ;).
Ja, verhalen vertellen is een kunst. De populaire MOOCs hebben professoren die deze kunst machtig zijn. Ook de Universiteit van Nederland biedt verhalenvertellende hoogleraar een mooi podium.
In deze TED talk Teach teachers how to create magic zegt Christopher Emdin dat docenten meer moeten kijken hoe het bij rapconcerten, kapperszaken en zondagsdiensten (Pinkstergemeenten dan wel 😉 ) aan toe gaat. Want hiervan kunnen docenten leren hoe ze studenten kunnen boeien en inspireren. De boodschap is duidelijk. Magic daar draait het om. Alleen haal ik die wel ergens anders vandaan 😉 .
Voor mij is studie-inspiratie niet verbonden aan hoorcolleges, maar ik heb in mijn studietijd dan ook nauwelijks hoorcolleges gehad 😉 . In de loop der jaren heb ik op congressen wel boeiende keynotes gehoord en verschillende TEDtalks hebben mij ook geïnspireerd. Tijdens mijn huidige studie word ik soms geïnspireerd door een goed verhaal van een (gast)docent. Toch is dit toch allemaal een beetje ‘old skool’ onderwijs: de docent die kennis overdraagt.
Vandaag ben ik begonnen in het boek Stratosphere van Michael Fullan daarin lees ik over de nieuwe pedagogiek waarbij docenten en studenten meer samenwerken. De nieuwe pedagogiek richt zich op het helpen van studenten bij het vinden van hun passie, betekenisvolle doelen en experimenten die hun verlangen om te leren en te blijven leren, stimuleren. Intrinsieke motivatie van beide leerpartners staat hierbij centraal. Een apart blog over dit geweldig boek volgt nog.
Als ik aan mijn eigen studietijd denk, zowel in mijn jonge jaren als nu, hebben voor mij die docenten het verschil gemaakt, die mij als persoon en als ‘leerpartner’ zagen/zien. Zo nieuw is deze nieuwe pedagogiek dus ook weer niet.
Ligt de kracht van boeiend onderwijs niet meer in een gevarieerd aanbod?
Judith
De vier G’s voor het geven van feedback #MLI
@freedigitalphotos. By Stuart Miles, published on 15 January 2012 Stock Image – image ID: 10069269
Gedrag, Gevoel, Gevolg, Gewenst Gedrag, dat zijn de vier G’s voor het geven van feedback, Marcel.
Via Wilfred Rubens zag ik het document van UMC Radboud over feedback geven en ontvangen. Interessant. Binnen de MLI wordt grote waarde gehecht aan feedback geven. We krijgen regelmatig feedback van onze docenten op onze producten, we geven onze peers feedback. Maar hoe doe je dat nu goed? Basisregels die in dit document genoemd worden:
- beschrijf veranderbaar gedrag
- beschrijf concreet en specifiek gedrag
- spreek in de ik-vorm
- laat de ander reageren
- vraag om het gewenste gedrag
- geef feedback op het juiste moment
- verken oorzaken en oplossingen
Zie https://www.radboudumc.nl/Onderwijs/Zorgacademie/Bijscholing/Documents/Feedbackgevenenontvangen.pdf
groet,
Judith
De school als aantrekkelijke leer- en werkplek in 2030
Ha M!
Net als wij denken ook onze vrienden uit Vlaanderen na over hoe het onderwijs er in de toekomst uit zal (moeten/gaan) zien. Deze toekomstverkenning leverde een mooie visie op.
Na een verkennende fase (literatuurstudie, interviews, focusgroepen en een scenario-oefening) kreeg een creatief team 5 dagen de tijd en de ruimte om een en ander door te denken, te dromen en te ontwerpen hoe de toekomst van het onderwijs er zou kunnen uitzien. Zij ontwikkelden uitdagende toekomstbeelden over leren en onderwijzen in Vlaanderen in 2030.
Bron: De school als aantrekkelijke leer- en werkplek in 2030
Gevisualiseerd in onderstaand filmpje. Hier zie je het leerpark dat 24 uur per dag open staat (leren en leven horen immers samen) ga je op zoek naar de beste versie van jezelf. De leraar werkt in een leerteam, want ook leraren leren bij in de leeracademie. En je wordt beloond met edu’s.
Alle bekende thema’s waar mijn medestudenten en ik onderzoek naar doen (talentontwikkeling, gamification, feedback, samenwerken, leven lang leren, kennisdelen) komen voorbij. Het is een mooie, maar bekende toekomstvisie.
Groet,
Judith
Via Kessel & Smit
Onderwijs 2025 & Zuyd #hbo2025 #mli
Dag Marcel,
Gisteren las ik via het weblog van Pedro DeBruyckere het essay van Dirk Van Damme over de toekomst van het hoger onderwijs. Prof. Dr. Van Damme is hoofd van het Centre for Educational Research and Innovation (CERI) bij bet Directorate for Education and Skills bij de OESO te Parijs, een man die weet waar hij het over heeft. Dit essay is speciaal geschreven voor het nieuwe strategisch plan 2025 van de Vereniging Hogescholen. Wist je dat alle hbo-bestuurders nu in ons mooie Zuid-Limburg zitten om over deze toekomst na te denken?
Op hun site HBO2025 staat te lezen
Het hbo telt ruim 440.000 studenten. Eenmaal afgestudeerd leveren zij een belangrijke bijdrage aan de Nederlandse kenniseconomie. Zij worden opgeleid voor een maatschappij die een steeds grotere dynamiek laat zien en die andere eisen aan hun beroepspraktijk stelt. Hogescholen spelen in op die maatschappelijke veranderingen. Hoe zij dat doen, staat centraal in het strategieproject #hbo2025 over de toekomst van het hoger beroepsonderwijs. Eindresultaat is een nieuwe strategische agenda voor het hbo.
Ik hoop dat onze bestuurders er ook bij zijn en dat zij gisteren de inspirerende Jelmer Evers hebben gehoord (“veranderen docenten niet dan verander het onderwijs ook niet”) of de lector Play Design & Devolopment (“spellen dagen ons uit, onderwijs moet ons uitdagen”) hebben gehoord.
In het essay ‘Hoger onderwijs: een systeem met wankele grondvesten‘ stelt Dirk Van Damme een drietal duidelijke vragen, vooral om discussie op te roepen:
- Zijn ’21st century skills’ nog op het continuüm academisch versus professioneel te plaatsen?
- Zullen nieuwe, flexibelere vormen van onderwijs het antwoord zijn op verdere massificatie en nieuwe vormen van participatie?
- Zullen globalisering en technologie hoger-onderwijsinstellingen uit elkaar halen?
Zuyd heeft onlangs een mooi onderwijsvisie neergelegd met een drietal uitgangspunten:
- Praktijkgerichte leeromgeving
- Verbinding van onderzoek en onderwijs
- Leren in communities
Het is een kader van waaruit iedere opleiding een vertaling naar de eigen, specifieke omgeving maakt.
Het essay van Van Damme is interessant omdat het vragen stelt als: Leiden we onze studenten wel op voor beroepen van de toekomst? En krijgen zij genoeg bagage mee om met te participeren in die snel veranderende samenleving met grote onvoorspelbaarheid? En definiëren we curricula en eindcompetenties niet op basis van achterhaalde onderwijsmodellen? (Deze laatste is in het kader van mijn master MLI waarin ik onlangs onderwijs moest ontwerpen met leerdoelen – trapmodellen – rubrics wel een heel interessante 😉 ).
Enkele interessante citaten:
Tendensen om beroepen en competenties tot in de details te beschrijven en te vertalen naar kwalificatiekaders, zoals het European Qualifications Framework, hebben wellicht verduidelijking gebracht op een aantal vlakken, maar gaan uit van een erg stabiele sociaal economische omgeving, en riskeren nu vooral tot verstarring te leiden ten aanzien van snel veranderende realiteiten op de werkvloer.
Mijn verwachting is dat dit ook de participatievormen die we momenteel kennen in het hoger onderwijs drastisch zal gaan beïnvloeden. Nederland kent een bescheiden stijging van deeltijdtrajecten, maar heeft nog een vrij lage participatie van werkenden en studenten ouder dan 3O jaar. Dat heeft veel te maken met de aanbodstructuur van opleidingen, hoewel ook de vraagzijde niet echt gestimuleerd wordt. Het lijkt niet overdreven te stellen dat we momenteel niet in staat zijn om onderwijs aan te bieden via de kanalen en met behulp van media en technologie die veel meer mensen dan vandaag in staat zou stellen om zich verder bij te scholen en te kwalificeren.
Aan de andere kant neemt het belang van instellingen ook af. In het onderzoek bijvoorbeeld zijn samenwerkingsverbanden op mondiaal vlak vaak op heel andere manieren georganiseerd. Netwerken nemen geleidelijk delen van de institutionele kerntaken over. Communicatietechnologieën maken verbanden mogelijk die elke beperking in tijd en ruimte overstijgen.
Technologie heeft toch een grote impact. Het verandert de samenleving, dus ook het onderwijs. Dat kan niet anders. Lees zijn essay! Ik zal het binnenkort ook delen via de Nieuwsflits. Momenteel zijn wij als I-adviseurs betrokken bij de upgrade van het Strategisch ICT-plan voor Zuyd. Allemaal punten die wij in de discussie met de faculteiten meenemen.
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 