Auteursarchief: Marcel Schmitz
Open stellen van artikelen, waar gaan die 3000 euro naar toe?
He Judith,
Graag had ik wat meer uitleg over het ‘open stellen van artikelen’ en de prijssetting daarvan. Je schrijft in je blog: “Auteursrechten informatiepunt & Open Access” over onze staatsecretaris die heeft aangekondigd dat al ons wetenschappelijk onderzoek ‘open’ moet worden gemaakt in de komende jaren. Ik had de betreffende berichtgeving ook opgepakt via de tweet van Pierre Gorissen en zijn Blog geeft zijn mening duidelijk weer.
3000 euro betalen om iets dat je zelf hebt geschreven ‘open’ gepubliceerd te krijgen blijft een vreemde zaak. En toch vraag ik me dan af naar wat/wie dat geld dan gaat. Is dat voor de ‘(digitale) drukkosten?’, is dat voor de ‘reviewers’ die kwaliteit blijven beoordelen, is dat voor de verzamelende en meta daterende organisatie rondom het ‘journal’. Waarom 3000 euro en waar gaat dat geld naar toe? Heb je daar een beeld bij Judith.
Ik bedoel het ‘open stellen van artikelen’ zodat ze voor iedereen te gebruiken zijn moet toch ook anders kunnen. Waarschijnlijk ga ik als net beginnend PhD kandidaat veel te snel en veel te kort door de bocht, maar op het moment dat ik ‘open’ ben en mijn stappen online heb staan, inclusief mijn publicaties, dan is dat toch open. Ik snap wel dat doordat ik een promoter, co-promoter en wellicht andere ‘established’ teamleden heb die meekijken en wellicht ‘meepubliceren’ dat ik niet zomaar alles online kan zetten. Maar op het moment dat artikelen goedgekeurd zouden zijn voor publicatie dan kunnen die toch ook op een ‘eigen’ site of op een door onderzoekers gezamenlijk georganiseerde site.
Waar ga ik nu de mist in? Want als het zo eenvoudig zou zijn dan zou er al een dergelijke site zijn. Waar zit hem dan het echte verschil tussen de ‘Open Access projecten’ en het delen van kennis en informatie zoals jij dat doet?
Succes bij het CvB. O ja: “De voorgevel eruit.” is natuurlijk ‘as open as it gets’.
Groet Marcel
Yammer!
Tja het blijft yammer!
Ik heb het je vaker verteld Judith: een ontwikkeling binnen Zuyd, welke ontwikkeling dan ook, duurt minstens 2-5 jaar eer dat ‘ie opgepakt wordt. Dat geldt missschien ook voor enterprise social networking (micro style)’ zoals yammer. En je bent pas een jaar of 3 bezig volgens mij 😉 Ik bedoel je hebt het echt wel goed geprobeerd hoor, het ligt dan ook niet aan jou; wij (!) zijn nog niet klaar voor yammer.
Inderdaad! Ik ook niet. Een blog zo nu en dan, twitter in het engels en een pilot filmpje dat wil er in digitale vorm nog wel bij me uitkomen. Maar op de een of andere manier is yammer een brug te ver. Facebook weer wel! Maar eigenlijk ook alleen om dat op dit moment het medium is van de studenten.
Wellicht ligt daar je sleutel. Bij de studenten! Zou je niet eens kunnen proberen om een lesvorm te verzinnen waar yammer in gebruikt wordt. Of een intern communicatiekanaal voor studenten via yammer, zodat ze feedback kunnen geven over de opleiding. Maar let op! Het moet wel van meerwaarde zijn ten opzichte van alle functionaliteiten op facebook. Brengt yammer dat? En is dat verschil dan een sellingpoint richting studenten? Als dat zo is, dan krijg je mij en een aantal van mijn collega’s zeker mee!
Niet dat onderwijs en onderwijsinnovatie een race is, maar je gaat het me toch niet maken dat Fontys wel aan de yammer komt, geinspireerd door jou, en dat wij arme zuyderlingen dan achter moeten blijven. Gewoon omdat je nog niet hard genoeg geschreeuwd hebt (of omdat wij nog niet hard genoeg geluisterd hebben). Kom op! Yammer some more! “Just keep swimming” zou Dorry zeggen.
Groet Marcel
Onderzoeken kun je ook leren (aan andere mensen)
Ha Judith,
Kijk uit, bloggen blijft gevaarlijk 😉 In je blog: Onderzoek… meer dan een taalspelletje #MLI bespreek je hartstikke goed hoe onderzoek in elkaar moet zitten. Je zou er les in kunnen geven. Sterker nog: ik nodig je uit om maandagmorgen om 10:00 samen met mij Jan en Priscilla ons vak onderzoek en statistiek te geven. We kunnen wat kleinere stapjes nemen dan jij moet in je #MLI maar dat komt me alleen maar goed uit. Zo kun je lekker meedraaien in onderwijs en meeleren over onderzoek 😉
Durf je…?
Grijns! Wees gerust. Maandag is pas de inleiding en de opdracht die we ‘samen’ met de studenten gaan maken gaat over de eerste stap: bepalen wat je onderzoek vraag is. Oftewel de juiste vragen stellen. Een beetje zoals Bas Haring vertelt in het filmpje dat in je blog staat. Omdat we ICTers opleiden gaan we die eerste stap van het onderzoek aanpakken door op zoek te gaan naar Requirements Engineering. Want of je nu met een klant praat over een stuk software, hardware, infrastructuur of advise, of dat je praat over een onderzoeksvraag. Requirements Engineering is een van de mogelijkheden om die vraag nog duidelijker te krijgen. Het blijft namelijk bij ieder van die vraagstukken moeilijk om nu precies te begrijpen wat de ‘ander’ bedoeld. En ieder ander kan het ook weer anders bedoelen. Zoals onderstaand plaatje duidelijk maakt (een classic by the way):
Ik hoop dat ik de studenten kan inspireren met mijn eigen onderzoek. Ben benieuwd! Kom je helpen?
Groet Marcel
Je eerste #MLI SLB gesprek
Ha Judith,
Het lijkt er op dat je het getroffen hebt met je SLB’er. Persoonlijke aandacht en daarom een persoonlijke connectie is erg belangrijk bij een studieloopbaanbegeleider. Met de inhoud van het advise ben ik het ook eens (*gniffelde hij in zijn grote schoenen*). Ik wil toch een lans breken voor toch ook de gediplomeerde leerwegen.
Ook ik ken de voorbeelden van briljante mensen die het ver geschopt hebben in het leven die geen studie of master hebben afgemaakt (in jouw lijstje ontbreekt Walt Disney bijvoorbeeld ;)). Maar ik ken ook inspirerende mensen als Jane McGonigal, Albert Einstein, Nelson Mandela mensen die wel bachelor of master zijn geworden in hun carrier. Van de laatste komt zelfs de uitspraak: “Education is the most powerful weapon which you can use to change the world”
En daar geloof ik in. Het is geen ‘of-verhaal’, maar een ‘en-en verhaal’. Ik ervaar nu hoeveel tijd en energie en gedachten (lees insteken) er gaan zitten in het opzetten van een opleiding en hoeveel daarvan over blijft als we dat allemaal binnen de kaders van een onderwijssysteem moeten ‘pushen’. En ik blijf er van overtuigd dat er na het ‘proppen in sneltreinvaart’ er een mooie basis overblijft. Een basis die samen met de lessen uit het leven, met de lessen uit de wereld en die samen met de lessen van alle mensen om ons heen (al dan niet virtueel) ons laat leren. Dus EN die mooie master studie van je met die SLB’er, met je mede studenten met zijn structuur en zijn ‘vaste vormen van onderwijs’ MAAR OOK die mooie netwerken van je, die prachtig gebruikte social media tools van je en die kracht die je als persoon hebt in het verbinden naar mensen.
Het zal de komende 10 jaar de uitdaging zijn om de politiek, de samenleving en onze leefomgeving er van te overtuigen dat het om de combinatie gaat. En ja dat zal blijven betekenen dat je medestudenten met 5 verschillende ‘taken’ en ‘rollen’ bezig zijn. Soms betaald, soms vrijwillig, soms gewenst, soms uit noodzaak. Dat is het leven! Laat ons blijven leren over dit leven! Met en zonder diplomering! Want je bent het waard!
Grijns – Kijk op het moment dat ik de prediker ga uithangen is het ook tijd om te relativeren:
Goedenavond en gegroet!
Marcel
SuperBetter described in Four working elements
Hi Judith,
You know that I am very interested in Social Health Games like SuperBetter. Or should I call it a MMARRG (Massive Multiplayer Alternate Reality Game). However you are aware about my interest and know that it probably will be the topic (or part of the topic) of my PhD research. In the first steps on my PhD quests I have to convince my teamplayers and mentors of SuperBetter being a tool that can be used in a health care environment and that it has some scientific background (and isn’t JUST a game).
I have posted several posts in Dutch (1, 2, 3 and 4) to describe SuperBetter and if you don’t want to reach Dutch, listen to Jane in the English Youtube movies. She explains it a lot better than I can :). I am also impressed by the Science part of the Secret Lab that they have included in SuperBetter.
But as you see, that is a lot of linking to research on the ‘elements’ on which SuperBetter is based. Combined with all the scientific links from Jane’s ‘Reality is Broken’ is a big bulk of scientific resources to view, examine en review. And I noticed that in discussions with Huibert and Sandra that I couldn’t state the working components within SuperBetter.
Off course: Goal setting is an obvious one. That is the first working element which is extracted instantly, even after a short introduction on SuperBetter from me. The special way of goal setting that is used in games to reach Epic goals and to broaden and build is especially promoted in SuperBetter. And ‘off course’ questing is used to set and reach those goals.
A second working element is: Social relationships and health. And in my case the influence of social relationships and the effort/energy that goes into the process of health (or even education). This seems at a first glance one of the minor researched topics and for me is one of the important ones.
The third working element is combined in one word: Positivity. Well it can’t get any closer to my desires how I want to research, work, teach and live. You can see that the developers have used a lot of influences from Positive Psychology into this game. Terms like: A positive explanatory style, positive body image, self acceptance, but also the 3:1 ratio (3 positive events can ‘wipe’ away 1 negative emotion) which are used with powerups and heroic narrating (used within the field of post traumatic growth) all fit in this element.
Willpower and how to train it (the field of Kelly McGonigal) is in my categorization the fourth working element described in the research vault of SuperBetter. Topics that are further explained and supported by research links are lazy exercise (physical influences the mind), accept and embrace stress (Physiology and Neurobiological) and the Power to Quit anything.
Resilience is like the fifth Beatle. It isn’t exactly a working element, more like a state of being. All of these working elements result in more or less resilience of some kind. It is part of the feedback mechanism of the game. You can see it as the commodity in which you are paid. So it is part of all four elements and therefore not a separate element that influences the player. Research on it is retrievable within all the separate elements.
Concluding in my categorization there are four working elements in SuperBetter: Goalsetting, Social Relationships, Positive Psychology, and Willpower which all result in better Mental, Emotional, Physical or Social Resilience, which can help a patient (Or perhaps student) in better coping his/her (health care process) tasks.
Now I hope that I have grasped the essence and that you understand it Judith.
With kind regards
Marcel
2 BE JAMMED 