Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
DC4E, een verrijkt procesmodel voor blended onderwijs ontwerpen
Hi Marcel,
Het afgelopen schooljaar hebben we mooie dingen gedaan in het Lectoraat Technologie-Ondersteund Leren (TOL). Zo nu en dan hadden we echt het gevoel dat we vlogen. Onder de bezielende leiding van lector Hendrik Drachsler heb jij als promovendus al je eerste artikel bijna gepubliceerd. Ik heb me vooral bezig gehouden met het samenstellen van een ‘verrijkt’ procesmodel voor het ontwerpen van blended onderwijs en het vormgeven van de website voor het lectoraat: tol.zuyd.nl. Jammer voor ons, maar geweldig voor Hendrik, hebben wij vorige week al afscheid moeten nemen van onze lector. Hij heeft een baan aangeboden gekregen en geaccepteerd als hoogleraar educatieve technologieën bij de Goethe Universität in Frankfurt ism het Deutschen Institut für Internationale Pädagogische Forschung. Deze functie combineert hij met de functie hoogleraar Learning Analytics bij de OU. Super voor hem! Hij vliegt verder 🙂 Maar wij ook! De kenniskring gaat in ieder geval verder met het doorontwikkelen van de Design-Cyclus for Education (DC4E).
Met gepaste trots deel ik op ons blog de link naar tol.zuyd.nl/dc4e. Ik mag wel zeggen dat ik steeds benadrukt heb het belangrijk te vinden het model open en zo gebruiksvriendelijk mogelijk te delen. De laatste weken heb ik daarom veel tijd besteed om dit vorm te geven op de website van het lectoraat TOL.
Samen met onze collega’s van de kenniskring, hebben wij dit procesmodel in eerste instantie ontwikkeld voor de ontwerpers van blended onderwijs voor Zuyd Professional, het flexibele deeltijdonderwijs van Zuyd. De cyclus loodst docenten stapsgewijs door het (her)ontwerpproces van modulair onderwijs. Elke stap is verrijkt met hulpmiddelen en voorbeelden die de docent ondersteunen bij het maken van ontwerpkeuzes.
Waar ik ook trots op ben is dat wij de DC4E-cyclus ontwikkeld hebben in nauwe samenwerking met de werkgroepen toetsen en valideren, blended onderwijs en intake & coaching van Zuyd Professional. Ook de lectoraten Professionalisering van het Onderwijs en Professioneel Beoordelen hebben feedback gegeven op dit model. Als kenniskring hebben we nu een eerste versie van het model gepresenteerd. Net zoals bij ontwerpen hoeft ook een model niet meteen perfect te zijn, er is ruimte voor verbetering. Aan de hand van gebruikerservaringen willen wij het model continu doorontwikkelen. Het zal natuurlijk ook worden uitgebreid met meer ‘tools’ en mooie praktijkvoorbeelden.
Het ontwerpen van blended flexibele deeltijdonderwijs staat natuurlijk niet los van het ontwerpen van blended onderwijs van het regulier bachelor onderwijs. Veelal zijn dezelfde docenten betrokken bij ontwerpprocessen. Kenniskring TOL beoogt met dit model ook een kader te bieden voor een gezamenlijke taal waarmee onderwijs(her)ontwerp gedeeld en gecommuniceerd kan worden. We hopen dat dit binnen Zuyd een breed gedragen ontwerpcyclus gaat worden. Ik zal vanuit mijn nieuwe rol als coördinator van het cluster onderwijskundige ondersteuning van de Dienst Onderwijs en Onderzoek dit model binnen ons advies- en ondersteuningswerk zeker overal binnen Zuyd introduceren.
Na de zomervakantie dan 🙂
Groet,
Judith
De DC4E cyclus voor het ontwerpen van blended onderwijs: Feiten, kennis, en best practices voor het ontwerpen van succesvolle blended learning strategie binnen Zuyd Professional.
Versie: 1.0, juli 2017
Kenniskring Technologie-Ondersteund Leren:
Evelien van Limbeek, Judith van Hooijdonk, Didi Joppe, Chris Kockelkoren, Peter Ebus, Marcel Schmitz, Peter Sloep, Hendrik Drachsler
Met bijdrage van:
Ankie van de Broek, Marcel Graus, Jeanine Schmeitz, René Claassen, Dominique Sluijsmans
Is a library without books still a library?
Hi Marcel,
Hoewel ik niet meer nauw met het bibliotheekwerk van Zuyd betrokken ben, hou ik me nog wel op de hoogte van de ontwikkelingen in het bibliotheekvak. Ik blijf per slot van rekening een informatieprofessional 🙂
Zo las ik het blogbericht Is a library without books still a library? Some thoughts on The Library as spacedoor Christian Lauersen. En dan denk ik: Yes! Zo is het! Zijn website heet The Library Lab: libraries, learning and lego. Geweldige combi toch? 🙂 Deze Deense bibliothecaris van de Roskilde University heeft visie.
Wat inspirerende citaten uit zijn blog:
…. And I think libraries are an important and unique counterpoint to this development as a platform for people to get together, talk, share ideas and opinions in a safe space, both within society and academia.
The physical library space has been going through a highly interesting development and have changes a lot over the years and I like us to think beyond the library as a place for a collection and a traditional study environment with table and chairs. I like to take on a more active approach to the library as place and will give examples on how to do that.
At The Faculty Library of Social Sciences (a part of Copenhagen University Library) we have tried to carry out an active utilization of library space for learning and network activities – and I’m not talking about on the regular library instruction – I’m talking about a facilitating approach where the library actively are setting a platform where people meet and learn from each other.
To meet this change and development in higher education we established Digital Social Science Lab. DSSL is a physical space for education and instructions for data handling within social sciences, it’s software and hardware for harvesting, clearing, analyzing and visualizing various kinds of data, it’s a community but most of all it’s a reaction – a reaction to a changing world and needs of our students, teachers and researchers.
We are trying to create a platform for people to meet and learn from each other in relation to work with data, we are trying to create a community where the library serves as platform and the librarian as facilitator.
In dat DSSL doen ze geweldig mooie dingen. Ze creëren ontmoetingen tussen studenten en onderzoekers rondom data management. Ze organiseren workshops die zowel door experts als door studenten worden verzorgd.
Wat dit voor de bibliothecaris betekent?
Skills? I don’t know. It’s hard to pinpoint sudden skills that goes with this but if you got an eye for bringing people together, can communicate why it’s relevant and got a strong stomach (for all the coffee) you come a long way.
Conclusie:
Library without books still a library? If you believe that a library is not only defined by it’s collection but by the way it succeed to support learning, education and research. Remember; A Library is not a goal in itself, it’s a mean to contain those very things. When stuff around us changes, like physical books disappearing from the library, let’s take up an active approach to continuously support and create values for our communities.
Zijn verhaal is ook gevat in een powerpoint. De uitdagingen en kansen van bibliotheken in het hoger onderwijs.
Ik zou zeggen: grijp die kansen!
Groet,
Judith
Academisch bloggen
Hi Marcel,
Veel succes met het oefenen van je Academic English 🙂 Naast het op niveau brengen van je wetenschappelijk Engels hoop ik dat je ook over je onderzoek gaat bloggen. Inhoudelijk blijft het nog een beetje stil op je PhD jams. Ik denk dat ik weet wat de oorzaak hiervan is. En ik weet niet of de aanname die ik regelmatig om me heen hoor correct is.
Open
Ik hoef jou niet meer te vertellen dat ik groot voorstander ben van Open Science, Open Data, Open Access, Open Licenties (Creative Commons). Echter dit gaat voornamelijk over het online publiceren over resultaten van wetenschappelijk onderzoek, dat dit voor iedereen gratis toegankelijk is. Belangrijk. Zeker! Maar ik wil eigenlijk een stapje verder 🙂 En ik ben niet alleen (zie Foster). Waarom mogen anderen naast de wetenschapper niet mee werken, gebruiken maken en bijdragen aan het wetenschappelijk proces? Klopt het dan echt dat je je onderzoeksideeën, je resultaten, je vragen niet online mag delen als je deze op een later tijdstip een artikel in een peer reviewed journal wilt publiceren? Ik twijfel. Ik kan er niets over vinden. Waar staat dat?
Veel informatie is te vinden hoe je je academisch moet bloggen. Mijn dochter kreeg onlangs een college wetenschappelijk bloggen :). Zo vond ik het recent boek communicating your research with social media. Hartstikke leuk. Maar ook dit blijft ‘beperkt’ tot het verspreiden van je onderzoeksresultaten. Nogmaals, belangrijk. Ik denk echter dat de kracht van je community ook kunt gebruiken voor een PhD-traject. Of ben ik nu naief?
Het ‘nieuwe’ publiceren
Ik vond een blogartikel van Rob le Pair met een pleidooi voor Academic Blogging: het nieuwe publiceren: communiceren over onderzoek. Hij schrijft dat onderzoekers niet alleen de traditionele publiceer-traject (de peer reviewed tijdschrift-route) moeten volgen, maar zich ook moeten richten op het real time academic communicating. Een onderzoeker kan op deze manier tussentijds een deel van het onderzoek publiceren, bloggen over het onderzoekproces, een onderzoeksopzet, een literature review, een gedachtengang of dilemma’s voorleggen aan peers, en en passant je academic writing trainen en verbeteren 🙂
De traditionele peer reviewd tijdschrijft-route is nog steeds dominant in de wetenschappelijke wereld. Open Access is zelfs nog geen gemeengoed (en 2020 nadert snel…). Ik zeg ook niet dat deze weg afgesneden moet worden. Het kan toch én én? Het online publiceren draagt in ieder geval bij aan de ‘academic authority’ van een onderzoeker.
Le Pair benoemt een aantal voordelen van academic blogging:
- Schrijven met meer vrijheid
Het schrijven van een peer reviewed artikelen kan voelen als een keurslijf. Natuurlijk wordt een artikel alleen maar beter door de feedback van reviewers, maar het is een moeizaam proces. You know ;). Bloggen geeft meer vrijheid om te schrijven, om je ideeën te delen en je gedachten te ordenen. Je kunt eens proefballonnetjes opgooien, reacties over je ideeën uitlokken die je weer verder kunnen hepen bij je wetenschappelijk onderzoek.
- Schrijven voor (mee)lezers
Onderzoeken kan soms ook eenzaam zijn, lijkt me zo. Het is fijn om hetgeen waar je zo met passie mee bezig bent te delen met je blogpubliek. De waarde van critical friends weet jij altijd op waarde te schatten.
- Door te bloggen ga je beter schrijven
Oefening baart kunst! Je kunt bloggen ook gebruiken om je academic writing (ja hoor mag ook in het Engels ;)) te oefenen.
- Blog-artikelen kennen veel variaties en de inhoud verspreidt zich snel
Je blogs worden standaard gedeeld via Twitter en LinkedIn. Als we IFTTT weer eens instellen worden jouw blogberichten ook via mijn netwerk gedeeld. Nog groter bereik 😉
Blogging is quite simply, one of the most important things that an academic should be doing right now.
Ik zie alleen maar voordelen 🙂 Ja bloggen kost tijd. Je maakt uiteraard zelf de keus of je kostbare tijd liever wilt besteden aan een ‘serieuze’ publicatie in een ‘echt tijdschrift’ of aan bloggen. Helaas worden blogpublicaties nog niet op hun waarde geschat.
Of je nu wel of niet wetenschappelijk gaat bloggen over je PhD-traject, ik wil eigenlijk wel eens weten welke ‘rule‘ voorschrijft dat het ‘verboden’ is om over een onderzoek te bloggen als je het later ook wilt publiceren in een peer reviewed tijdschrift. Is het een aanname van onderzoekers of is het echt zo? Weet jij het? Iemand anders in ons netwerk?
Je snapt natuurlijk wel wat dit betekent als deze aanname ongegrond blijkt te zijn, hè? 🙂
Groetjes,
Judith
Mijn gepionier
Hi Marcel,
Je het in mijn blog van dinsdag kunnen lezen over het boek van mijn MLI-studiegenoot Mieke Haverkort Duurzaam pionieren in het onderwijs. Soms komen gesprekken en boeken op het juiste moment op je pad. Dat was voor mij de afgelopen dagen zo.
Eerst even terug naar het boek. Zoals ik al blogde, een mooi boek en superstoer dat Mieke dat geschreven heeft. Trouwens, collega Ilse Meelbergs heeft als pionier ook een bijdrage geleverd. De theorieën over veranderen en leren die in het boek beschreven staan, waren mij bekend. Veel ervan heb ik ook tijdens de MLI gelezen en destijds over geblogd. En als je, zoals ik, veel leest over de veranderende samenleving en onderwijsvernieuwingen dan biedt dit boek inhoudelijk niet nieuws (behalve dan het actieleren en de uitdagingen die door Mieke daaraan gekoppeld zijn).
Pionier zijn
Pioniers zijn erop gericht om doorlopend te blijven leren en ontwikkelen. Door hun innerlijke gedrevenheid voor leren en ontwikkelen leggen ze een hoge mate van doorzettingsvermogen aan de dag. Een pioniersmentaliteit zorgt voor een stuk flexibiliteit en wendbaarheid. Pioniers zijn dan ook in staat om zich aan te passen aan veranderende omstandigheden.
Voor professionals vraagt dit volgens Mieke dat zij
- hun eigen intentie verkennen
- vertragen en kijken wat er gaande is
- de capaciteit ontwikkelen om de chaos het hoofd te kunnen bieden
- plekken creëren voor onderzoek, ontdekking en experiment
- samen leren en werken rond complexe uitdagingen en vraagstukken
Als ik naar de uitdagingen kijk die in het boek beschreven staan denk ik dat ik ze allemaal weleens ben aangegaan
- kiezen voor pionieren
- een pioniersmentaliteit ontwikkelen
- een duurzame pioniersplek creëren
- samen de pioniersreis maken
en alle bijbehorende leerdrempels (het niet-weten, verbinding, volharding, loslaten) wel eens genomen heb 🙂
Ik kreeg inzicht in de betrokkenheidsniveaus die bij transitieprocessen horen. Ik herkende mijn responsieve manier van omgaan: reageren vanuit emoties 😉 of probleemoplossend bezig. Dit zijn geen pioniers-like reacties. Nee wil ik overleven dan moet ik vanuit mijn eigen expertise nadenken over mijn rol erin en opereren vanuit mijn cirkel van invloed zitten.
Zelfonderzoek
Het boek heeft een hele positieve toon. Het had wellicht met mijn state of mind van dat moment te maken dat mij zo nu dan het gevoel bekroop jaja ‘been there done that’.
De adviezen in het boek van de pioniers hoe goed bedoeld, ik ken ze allemaal: heb geduld, laat je niet uit het veld slaan door weerstand, vertrouw op het proces, neem stapje voor stapje, probeer, doen, beleef plezier, vier je successen. Maar als je pionierswerk waar je zo in gelooft ziet afbrokkelen, dan zinkt de moed zo nu en dan diep in mijn schoenen. Ik heb geen invloed op alle processen van het systeem waarin ik zit. Mijn betrokkenheid is groot. Mijn invloed beperkt. Volharding ….pfff….moegestreden….
Misschien ben ik toch niet de pionier die ik denk te zijn. Ik ben ook onderdeel van het systeem waar ik zo nu en dan tegen aan schop. Het systeem zijn we ook samen. We houden het samen in stand. Er uitstappen zoals Mieke dat heeft gedaan, durf ik niet zo goed. Financiële zekerheid is ook een dingetje. Wil ik ook niet. Ik heb toch een geweldige baan! Nog zoveel uitdagingen liggen op mijn pad.
Niet mopperen maar opperen, lees ik dan 🙂
Tijd voor enige reflectie. Alles weer een beetje in perspectief proberen te plaatsen. Ons blog is mijn leerlogboek. Ik kan niet alles open en online gooien. Dat doe ik wel f2f en via whatsapp met mijn critical friends (dank!).
Tempora mutantur, nos et mutamur in illis (De tijden veranderen en wij veranderen met hen)
Deze Latijnse spreuk stond op een van mijn eerste beleidsnotities over de komst van de computer in de bibliotheek. Veranderingen heb ik altijd wel omarmd. Dat heeft me ook gebracht waar ik nu sta. Als ik naar het plaatje van veranderingsproces Kübler-Ross uit het boek kijk, heb ik het gevoel in een looping te zitten waar ik niet meer uitkom *grinnik*
Soms bekruip me het gevoel van een onzinbaan. Wie zit nou te wachten op een advizeur? Het een en ander heeft natuurlijk ook te maken met de positionering van mijn cluppie I-adviseurs. Voor de zoveelste keer maar weer eens rollen en taken beschrijven. Ik wil zinvol werk DOEN!
Ilse beschrijft op haar blog pionierspijn dat pionieren ook heel pijnlijk kan zijn. Dat het ook te maken heeft met je zelfbeeld: hoe belangrijk, competent, aardig vind jij jezelf? Het heeft ook met waardering en door anderen gezien worden te maken. Mieke stimuleert in haar boek ook die innerlijke reis te maken. Die maak ik wel vaker 😉 Ik heb alleen niet zo’n behoefte om die met iedereen open en online te delen.
Door het boek werd ik wel getriggerd om mijn kernwaarden weer eens scherp te formuleren. You know dat ik dit voor een ander doel onlangs ook heb gedaan. Kijk, ik heb m ook maar op ons blog gezet. (By the way onze 2bejammed-waarden zijn toch wel briljant geformuleerd).
Vanwege onze herpositionering van I-adviseur, ICTO-mens naar cluster onderwijskundige ondersteuning vroeg ik me af: hoe noem ik me zelf? Ik ben geen docent. Ik heb een onderwijskundige master afgerond, ben ik dan een onderwijskundige? Mijn bibliothecaris achtergrond is bepalend voor de manier waarop ik mijn rol invul. Open en online, delen en samen zijn mijn drijfveren. Ik ben onderwijskundige informatieprofessional!
Pioniersplezier
De gesprekken tijdens MeetUp 043 deden me ook weer inzien dat ik ook goede en geweldig leuke dingen heb gedaan. Mijn kracht en geloof in open en online kennisdelen is groot. Samen leren en ontdekken. In elk project, dienst waar ik zit is roep om communiceren, en meer kennis te delen. Laten we dat what’s in it for me eens proberen om te buigen in what’s in it for us. Het bewegen tussen uiterste blijft lastig voor me. De manier waarop ik de wereld zie is natuurlijk niet dé manier (knowledge polarization).
Voor mij is die community, de mensen om me heen belangrijk. Volgens mij ontwikkel je je niet alleen. Ik wil veel van een ander leren. En ik denk dat een ander ook van mij kan leren. Gisteren hadden we een mooie dag. Hetgeen waar we het afgelopen jaar binnen veel energie hebben gestopt werd met waardering ontvangen. Dat is een fijn gevoel.
Volgens het boek van Mieke zijn onderzoekend, creatief, empathisch, risiconemend, netwerkend, oplettend, reflectief en veerkrachtig, kenmerkende eigenschappen voor een pionier. Die mentaliteit heb ik wel. Zo nu en dan meer vertragen (lastig voor dit juffertje ongeduld) en compassie met mijzelf blijven wat ontwikkelpuntjes 🙂
En laat ik vooral ook maar gewoon blijven dromen, zoals op deze heerlijke dromerige muziek van Eric Clapton.
Judith
Boekreview. Duurzaam pionieren in het onderwijs
Dag Marcel,
Een studiegenoot van mij van de Master Leren en Innoveren, Mieke Haverkort, heeft een boek geschreven! Hoe stoer is dat! Toen ik haar aankondiging via Twitter voorbij zag komen, heb ik aangeboden een review te schrijven. Het boek zelf heb ik nog niet in handen gehad, maar een digitale versie heb ik dit weekend gelezen. Dit ook ter voorbereiding op de eerste MeetUp043 waar ik haar boek als lezer mag introduceren. Hieronder volgt mijn review. Welke impact het boek op mij persoonlijk heeft, volgt in een ander blog.
Judith
boekreview
Storytelling is een krachtige manier om je boodschap over te brengen. De auteur van dit boek, Mieke Haverkort, doet dat op een bijzonder goede manier. Door haar verhaal van haar eigen ontdekkingsreis als pionierende onderwijsprofessional als leidraad te nemen, neemt ze je snel mee in het boek. De intermezzo’s van de acht andere pioniers maken de onderwijscontext nog betekenisvoller.
Mieke opent haar boek met een manifest. Daarin is te lezen hoe zij de veranderende wereld aanschouwt en hoe we volgens haar daar mee om zouden gaan. De verandertheorieën van Otto Scharmer, Peter Senge en Jan Rotmans zijn herkenbaar.
Het boek introduceert het landschap van onderwijsvernieuwing en de ontwikkelingen die we waarnemen. En beschrijft vervolgens de onbewuste systeemstructuren (zoals hét onderwijs) en mentale modellen (die ons gedrag bepalen) die verandering bemoeilijken. Mieke reikt ons een andere manier van kijken, communiceren en handelen aan.
Het boek is systematisch opgebouwd en bestaat uit 4 delen: (1) het innovatieperspectief, (2) innovatievermogen, (3) innovatieklimaat, (4) innovatieproces. Elk deel bestaat uit vier hoofdstukken waarbij de eerste twee een inleiding zijn op het thema (zie flyer voor inhoudsopagave). Per deel staat een uitdaging centraal (zie afbeelding rechts). Door actieleren wordt de lezer gestimuleerd de uitdagingen te behalen. Om een uitdaging te behalen moet je een leerdrempel overwinnen.
Het is een actief boek. Het vraagt van de lezer een eigen ontdekkingsreis te maken en zo al doende te leren:
- hoe duurzaam pionieren kan helpen bij het bereiken van je ambities;
- hoe je een pioniersmentaliteit ontwikkelt;
- hoe je de juiste condities schept voor een pioniersplek;
- hoe je een cocreatieve pioniersreis kunt maken en begeleiden.
Door een veelheid en diversiteit aan oefeningen word je als lezer uitgedaagd de vier leerdrempels te overwinnen. Daarbij staan dialoog, vertragen, rust en reflecteren in een leerlogboek centraal. Critical friends zijn belangrijke hulpbronnen. Ik herken het actieonderzoek van het boek van Petra Ponte hierin.
Als lezer ervaar je dat het boek met liefde is samengesteld. En vol empathie voor de lezer. Het is mooi vormgegeven, voorzien van inspirerende citaten. De auteur heeft een prettige schrijfstijl en maakt ingewikkelde verandertheorieën toegankelijk. Dat is een compliment waard. Het boek is bijna 300 pagina’s dik, dat had naar mijn idee wat compacter gemogen. Er zit veel herhaling is. Echter dat kan ook de opzet van de auteur zijn omdat zij met haar boek ons juist tijdelijk wilde laten vertragen.
Het boek is een vereenvoudiging van de werkelijkheid, zo staat in de inleiding te lezen. Regelmatig wordt benoemd dat pionieren in de dagdagelijkse onderwijspraktijk vaak veel complexer is en weerbarstiger zijn. Ik mis beschrijvingen of casuïstiek van die weerbarstige praktijk. En hoe pioniers hier vervolgens mee om gaan. Dat is het enige kritiekpuntje. Maar ik denk dat Mieke Haverkort met haar praktijk KreatieKracht je daar vast in kan adviseren en ondersteunen!
Het manifest aan het begin van het boek is geschreven aan alle onderwijsprofessionals die de moed hebben anders te doen. Mieke heeft de moed gehad anders te doen. Daarvan is dit boek het bewijs. Dat is pas baanbrekend werk. En we mogen er allemaal van leren.
Het boek kost € 39,00 en is ook als e-book beschikbaar. Het is uitgegeven en te bestellen bij Uitgeverij Politeia
2 BE JAMMED 